Strategia rozwiązywania problemów społecznych miasta przasnysza na lata 2009 2015 spis treśCI



Pobieranie 259.81 Kb.
Strona2/3
Data28.04.2016
Rozmiar259.81 Kb.
1   2   3

Tabela nr 4

Liczba rodzin objętych pomocą społeczną



Wyszczególnienie

Rok 2006

Rok 2007

Rodziny, dla których jedynym źródłem utrzymania są zasiłki z pomocy społecznej

124

101

Rodziny długotrwale korzystające z pomocy społecznej (ponad 3 lata)

413

504

Rodziny, które w danym roku zostały objęte świadczeniami pomocy społecznej po raz pierwszy

57

39

Źródło: Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej
Wysoce niepokojące są dane dotyczące rodzin długotrwale korzystających z pomocy społecznej. W 2006r. rodziny te stanowiły 64 % ogółu rodzin korzystających z pomocy MOPS w Przasnyszu, w 2007 r. aż 74% rodzin korzystało ze wsparcia finansowego ponad 3 lata. Zjawisko to określane jest mianem „dziedziczenia biedy”, gdyż obserwuje się drugie, bądź nawet trzecie pokolenie rodzin uprawnionych do korzystania ze świadczeń pomocy społecznej. Inne określenie jakie można zastosować do tej grupy odbiorców pomocy społecznej to wyuczona bezradność. Badania dowodzą, że aż dwie trzecie osób, którym stworzy się ku temu warunki wpada w bezradność. Okazuje się, że bezradność można przenosić od innych osób ze swojego najbliższego otoczenia, wówczas wyuczona bezradność nabiera charakteru socjologicznego. Często wyuczona bezradność staje się sposobem na przetrwanie w społeczeństwie. Najczęściej dotyka bezrobotnych oraz bezdomnych i polega na utwierdzaniu siebie oraz instytucji publicznych w przekonaniu, że na skutek nierównych szans nie rozwiążą swoich problemów i że konieczna jest dla nich opieka państwa.

Świadczenia pieniężne z pomocy społecznej do których należy zasiłek celowy, zasiłek okresowy, zasiłek stały, specjalny zasiłek celowy oraz składka na ubezpieczenie zdrowotne są jedynie elementem systemu wspierania rodzin o niskich dochodach. Świadczenia socjalne realizowane są także przez inne instytucje a uprawniają do nich odmienne, zróżnicowane progi dochodowe:



  1. Stypendium szkolne realizowane na podstawie ustawy o systemie oświaty. Świadczenie to otrzymują rodziny, których dochód nie przekracza kwoty 351 zł netto na osobę. Pomoc taką otrzymało w roku szkolnym 2006/2007 333 uczniów, zaś w następnym roku 2007/2008 – 316 uczniów. Stypendia wyniosły 285 zł lub 340 zł za okres 4 miesięcy (IX – XII 2008r.).

  2. System świadczeń rodzinnych z rozbudowaną ilością dodatków przysługujących do zasiłku rodzinnego. Kryterium dochodowe uprawniające do pomocy to kwota 504 zł netto na osobę, lub 583 zł gdy w rodzinie jest niepełnosprawne dziecko.


Tabela nr 5

Świadczenia rodzinne



Rok

Liczba rodzin

Liczba dzieci uprawnionych do zasiłku rodzinnego

Liczba zasiłków pielęgnacyjnych

2006

1 105

1 986

285

2007

1 049

1 884

328

Źródło: Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej
Średnia wartość świadczenia dla rodziny w 2006r. wynosiła 2 288,70 zł rocznie, co miesięcznie daje kwotę 190,73 zł. W roku 2007 średnia wartość świadczeń rodzinnych wypłacanych rodzinie wzrosła do kwoty 2 724,43 zł rocznie, miesięcznie była to kwota 227 zł.

  1. Zaliczki alimentacyjne wypłacane na podstawie ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej od 1 października 2008r. zastąpione świadczeniami z Funduszu Alimentacyjnego zgodnie z ustawą o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Przepisy ustaw wspierają rodziny wychowujące dzieci, na które osoby zobowiązane nie płacą zasądzonych alimentów. Do października br. dochodem uprawniających do otrzymania takiego wsparcia była kwota 583 zł/netto na osobę w rodzinie, obecnie ten próg podwyższono do 725 zł na osobę w rodzinie.

W 2006r. zaliczkę alimentacyjną otrzymało 238 osób, zaś średnia wartość świadczenia w rodzinie stanowiła kwotę 375 zł miesięcznie. W roku 2007 zaliczki alimentacyjne otrzymały łącznie 240 osób, średnia wartość świadczenia dla rodziny wyniosła 385,70 zł miesięcznie.

  1. Dodatki mieszkaniowe – wypłacane rodzinom, których dochód nie przekracza 125 % najniższej emerytury; aktualnie jest to kwota 795,36 zł brutto. Warunkiem koniecznym do otrzymania dodatku mieszkaniowego jest zamieszkiwanie w lokalu o odpowiedniej powierzchni, określonej w ustawie o dodatkach mieszkaniowych.

W 2006r. wydano 873 decyzji, przyznających prawo do dodatku mieszkaniowego na łączną kwotę 622 416 zł miesięcznie. Średnia wysokość pomocy to kwota 118,82 zł. W roku 2007 wydatkowano na ten cel 599 836 zł wydając 777 decyzji. Średnia wysokość dodatku mieszkaniowego wyniosła 129 zł miesięcznie.
Należy zaznaczyć, że beneficjenci Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej korzystają ze wszystkich wymienionych form wsparcia i często są to jedyne dochody, jakie rodziny te otrzymują. Ten rozbudowany wachlarz świadczeń powoduje jednak, że legalne zatrudnienie i praca nie jest wartością o którą należy zabiegać.

2.4. KWESTIA OSÓB BEZROBOTNYCH
Bezrobotnym zgodnie z definicją ustawową, jest osoba pozostająca bez pracy, ale jednocześnie zdolna i gotowa do jej podjęcia w pełnym wymiarze czasu. Bezrobocie, przyczyniając się do zubożenia materialnego w bezpośredni sposób wpływa na poziom życia rodzin, wywierając negatywne skutki zwłaszcza w postaci:

  • dezintegracji rodziny,

  • zwiększenia ryzyka zaistnienia patologii życia społecznego.

Długookresowe bezrobocie ma wpływ na ekonomiczną i psychologiczną sferę życia osoby bezrobotnej i jego rodziny. Pogorszenie stanu funkcjonowania rodziny jest proporcjonalne do okresu pozostawania bez pracy, co przejawia się problemami opiekuńczo-wychowawczymi, przemocą czy zanikiem autorytetu rodzicielskiego. Może prowadzić do społecznej degradacji rodziny. W tych okolicznościach pojawia się również groźba przyjmowania przez dzieci negatywnych wzorców osobowych, a w konsekwencji dziedziczenia statusu bezrobotnego.

Wzrost liczby długotrwale bezrobotnych świadczeniobiorców powoduje przyrost liczby zadań z zakresu pomocy społecznej oraz zwiększenie puli wydatków na udzielenie pomocy. Sytuacja taka wymusza również konieczność dostosowania dotychczasowych form działania do nowych potrzeb. Podstawowego znaczenia w pomocy w wychodzeniu z bezrobocia nabiera praca socjalna, która przyjmuje zróżnicowane formy.

Praca socjalna prowadzona przez pracowników socjalnych to między innymi pomoc w planowaniu nowych koncepcji życia zawodowego, rozbudzenia motywacji do działania ukierunkowanego na zatrudnienie oraz technika kontraktu socjalnego, która pozwala na uzależnienie pomocy – formy, wysokości i okresu wypłacania świadczenia od aktywności bezrobotnego i jego rodziny.

Niepokojący jest wpływ bezrobocia na zachowania patologiczne. Długie pozostawanie bez pracy stymuluje procesy dezintegracji życia rodzinnego. Bezczynność zawodowa i nieuregulowany tryb życia wyzwalają zachowania dewiacyjne, skierowane na rodzinę i lokalne środowisko społeczne. Długotrwałe bezrobocie, z jego negatywnymi konsekwencjami psychospołecznymi wymaga stosowania odpowiednich form oddziaływań.


Tabela nr 6

Bezrobotni na koniec lat 2005-2007



Bezrobotni

2005

2006

2007

Ogółem

1 348

1 125

965

- w tym kobiety

788

659

574

Z prawem do zasiłku

295

164

139

Bez prawa do zasiłku

1 053

961

826

Podjęcie pracy

776

803

754

Źródło: Powiatowy Urząd Pracy
Na przestrzeni lat 2005-2007 liczba osób bezrobotnych spadała z roku na rok. W porównaniu do roku 2005, w 2007 roku liczba bezrobotnych spadła o 383 osoby. Zwrócić uwagę należy na bezrobotne kobiety, których liczba również malała, jednak w odniesieniu do ogółu bezrobotnych dysproporcje pogłębiały się. W 2005 roku bezrobotne kobiety stanowiły 58,4 % bezrobotnych, w 2007r. było to 59,4 % ogółu osób pozostających bez pracy.

Zauważyć trzeba także spadek liczby osób, które podjęły zatrudnienie. W okresie objętym analizą w 2007r. mniej osób podjęło pracę niż w roku 2005, co świadczyć może o nadchodzącym gospodarczym kryzysie.



Tabela nr 7

Liczba bezrobotnych według czasu pozostawania bez pracy



Okres pozostawania bez pracy

2005

2006

2007

Osoby w okresie do 12 miesięcy od dnia ukończenia nauki

69

59

41

W wieku mobilnym (18-44 lata)

910

766

614

Pozostających bez pracy powyżej

12 miesięcy

860

712

549

Źródło: Powiatowy Urząd Pracy
Z analizy danych wynika, że najliczniejszą grupę wśród bezrobotnych stanowią osoby długotrwale bezrobotne, powyżej 12 miesięcy. W 2007r. stanowiły one 56,9 % ogółu bezrobotnych.

Analizując dane Powiatowego Urzędu Pracy należy stwierdzić, że najliczniej reprezentowaną grupę wśród bezrobotnych stanowią osoby bez żadnego stażu pracy, czyli absolwenci, bądź osoby niepracujące. Drugą pod względem liczebnym grupą były osoby legitymujące się stażem pracy od 1 do 5 lat. Następną grupę stanowiły osoby mające za sobą maksimum roczny staż pracy. Rozpatrując powyższe dane należy stwierdzić, iż staż pracy warunkujący zdobycie doświadczenia jest cechą niezwykle pożądaną przez pracodawców. W programach aktywizujących osoby bezrobotne należy zatem zwrócić szczególną uwagę na absolwentów, tak by mieli możliwość zdobycia pierwszych doświadczeń zawodowych.

Poziom wykształcenia ma istotny wpływ na sytuację osób na rynku pracy. Dane PUP świadczą o tym, że najwyższe bezrobocie dosięga osoby najsłabiej wykształcone – z wykształceniem gimnazjalnym i niższym. Kolejną liczną grupę bezrobotnych stanowią osoby z wykształceniem zasadniczym zawodowym. Trzecia grupa to bezrobotni z wykształceniem policealnym i średnim zawodowym. Zestawiając powyższe dane z sytuacją na rynku pracy, należy zachęcać młodzież do zdobywania wykształcenia, natomiast w przypadku osób już bezrobotnych szczególny nacisk należy położyć na szkolenia, dokształcanie i zmianę kwalifikacji zawodowych.
2.5. KWESTIA NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI
W rozumieniu ustawy o pomocy społecznej niepełnosprawność oznacza stan fizyczny, psychiczny lub umysłowy, powodujący trwałe lub okresowe utrudnienie, ograniczenie bądź uniemożliwienie samodzielnej egzystencji. Polityka społeczna powinna promować aktywne działania na wszystkich szczeblach życia społecznego oraz aktywnie wspierać wszelkie działania na rzecz równouprawnienia osób niepełnosprawnych, a także przeciwdziałać ich dyskryminacji i tworzyć mechanizmy wyrównujące szanse życiowe oraz warunki do korzystania z przysługujących im praw. Podstawowym świadczeniem finansowym realizowanym przez MOPS na rzecz osób niepełnosprawnych jest zasiłek stały. Rokrocznie wzrasta liczba osób niepełnosprawnych otrzymujących tego rodzaju wsparcie. W 2008r. 149 osób pobierało zasiłek stały, co w skali roku dało kwotę 492 090 zł.

Osoby niepełnosprawne mogą korzystać z pomocy finansowej ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych wypłacanych przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w oparciu o przepisy ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych. Z zakresu rehabilitacji społecznej, której celem jest umożliwienie osobom niepełnosprawnym uczestnictwo w życiu społecznym PCPR realizuje zadania mające na celu stworzenie możliwości:



  • uczestnictwa w warsztatach terapii zajęciowej,

  • uczestnictwa w turnusach rehabilitacyjnych,

  • likwidacji barier architektonicznych, urbanistycznych, technicznych i w komunikowaniu się,

  • dofinansowania sportu, kultury, rekreacji i turystyki osób niepełnosprawnych,

  • dofinansowania zaopatrzenia w sprzęt rehabilitacyjny, przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze.

Analizując działania podejmowane przez władze lokalne na rzecz osób niepełnosprawnych można stwierdzić, ze w Przasnyszu został stworzony spójny system wspierania niepełnosprawnych, szczególnie w zakresie kształcenia i rehabilitacji społecznej.
Podmioty systemu:

  1. Publiczne Przedszkole nr 2 z Oddziałami Integracyjnymi, do którego uczęszcza 7 niepełnosprawnych dzieci,

  2. Szkoła Podstawowa nr 1 z Oddziałami Integracyjnymi w której naukę pobiera 31 niepełnosprawnych dzieci. Klasy integracyjne utworzone są na poziomie każdego rocznika,

  3. Publiczne Gimnazjum z Oddziałami Integracyjnymi, w którym naukę pobiera 7 niepełnosprawnych uczniów, na poziomie pierwszej i drugiej klasy gimnazjum.

  4. Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy o zasięgu powiatowym, w strukturze którego funkcjonują następujące typy szkół:

- Szkoła Podstawowa Specjalna,

- Gimnazjum Specjalne,

- Zasadnicza Szkoła Zawodowa Specjalna,

- Szkoła Specjalna Przysposabiająca Do Pracy



Szkoła liczy 93 uczniów, dysponuje internatem, w którym przebywają dzieci spoza Przasnysza.

  1. Poradnia Rehabilitacji Neurologicznej dla Dzieci i Młodzieży „AGA”, której zadaniem jest usprawnienie intelektualne i ruchowe dzieci upośledzonych umysłowo, zwłaszcza dotkniętych dziecięcym porażeniem mózgowym. Poradnia działa w budynku Szpitala Rejonowego jako Niepubliczny Zespół Opieki Zdrowotnej, a prowadzona jest przez Stowarzyszenie „Po Pierwsze Rodzina”. Przy poradni funkcjonuje „Nasza Szkoła” – Niepubliczna Szkoła z Oddziałami Przedszkolnymi realizująca program rehabilitacji.

  2. Ośrodek Rehabilitacji dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej, dla którego jednostką prowadzącą jest Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej. W zajęciach prowadzonych przez pracowników Ośrodka uczestniczy ponad 40 dzieci zarówno z deficytami umysłowymi jak i fizycznymi. Kadra Ośrodka (pedagodzy, logopeda, psycholog, rehabilitant) łączy terapię zajęciową z różnorodnymi formami wypoczynku i zabawy. W Ośrodku znajdują dla siebie miejsce zarówno dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym, jak również dzieci autystyczne, a także dzieci z obniżoną sprawnością intelektualną. Indywidualna praca z dziećmi przynosi efekty w zakresie funkcjonowania psychicznego, ruchowego jak i społecznego. Po uzyskaniu pełnoletności podopieczni tego ośrodka wymagający dalszego wsparcia mają zapewnioną terapię w Środowiskowym Domu Samopomocy.

  3. Środowiskowy Dom Samopomocy funkcjonujący w strukturze MOPS jako dom dziennego pobytu. W zajęciach terapeutycznych ŚDS uczestniczy 20 pełnoletnich domowników niepełnosprawnych intelektualnie. Nadrzędnym celem realizacji programu terapeutycznego jest usamodzielnienie podopiecznych oraz przywrócenie indywidualnego i społecznego statusu osobom upośledzonym umysłowo. Po jedenastu latach działalności ŚDS wymiernym efektem oddziaływań terapeutyczno-rehabilitacyjnych jest znacząca poprawa funkcjonowania wszystkich domowników domu potwierdzona zarówno badaniami psychologicznymi jak i opiniami rodziców.

Środowiskowy Dom Samopomocy w sposób bardzo aktywny, poprzez udział w wielu lokalnych działaniach stara się być właściwym rzecznikiem spraw osób niepełnosprawnych. ŚDS finansowany jest ze środków Wojewody Mazowieckiego (w 2008 roku na finansowanie jednostki przeznaczono 291 898 zł).

  1. Warsztat Terapii Zajęciowej, utworzony w 1994 roku dla którego jednostką prowadzącą jest Dom Pomocy Społecznej w Przasnyszu, ul. Ruda 1. W różnych formach zajęć rokrocznie bierze udział 20 osób niepełnosprawnych. Warsztat Terapii Zajęciowej finansowany jest ze środków PFRON. Oferuje terapię zarówno dla mieszkańców DPS jak również dla osób upośledzonych umysłowo spoza placówki. Uczestnicy warsztatów realizują programy terapii indywidualnej i grupowej w 4 pracowniach: tkackiej, plastycznej, ceramicznej i gospodarstwa domowego.

  2. Dom Pomocy Społecznej, ul. Ruda 1, który dysponuje 200 miejscami dla osób niepełnosprawnych intelektualnie. W placówce przebywają osoby zarówno z Przasnysza, powiatu przasnyskiego jak i z innych powiatów.

O ile system kształcenia jak i rehabilitacji społecznej osób niepełnosprawnych jest dobrze rozwinięty, problemem pozostaje pozycja niepełnosprawnych na rynku pracy, szczególnie osób z umiarkowanym i znacznym stopniem niepełnosprawności. W Przasnyszu ma swoją siedzibę zakład pracy chronionej – producent rowerów KROSS S.A., zatrudniający 230 osób niepełnosprawnych – wg wskaźnika 40 % ogółu zatrudnionych.

Poniżej tabela ilustrująca bezrobocie wśród osób niepełnosprawnych

Tabela nr 8

Niepełnosprawni bezrobotni

2005

2006

2007

Ogółem

105

65

52

- w tym kobiet

53

25

25

Z prawem do zasiłku

22

14

12

Bez prawa do zasiłku

83

51

40

Podjęcie pracy

57

53

41

Źródło: Powiatowy Urząd Pracy w Przasnyszu

W tej grupie poziom bezrobocia od 2005r. obniżał się, ale należy pamiętać, że osoby niepełnosprawne pozostające bez pracy są szczególnie narażone na wykluczenie społeczne.



2.6. PROBLEM OSÓB STARSZYCH
W ostatnich latach obserwujemy pogłębiającą się tendencję starzenia się społeczeństw. Proces ten zauważalny jest również w naszym mieście. Według stanu na dzień 31.12.2008r. około 2 450 mieszkańców naszego miasta stanowią ludzie w podeszłym wieku. Rodzi to różne problemy, takie jak: samotność, chorobę, inwalidztwo, bezradność, poczucie nieprzydatności, stopniowe eliminowanie z życia zawodowego i społecznego, brak ofert spędzania czasu wolnego. Rodziny pełniące funkcje opiekuńcze, obarczone licznymi obowiązkami i własnymi problemami często nie są w stanie sprawować właściwej opieki nad ich starszymi członkami. Osoby w wieku starszym wymagają niezbędnych potrzeb życiowych, takich jak: potrzeby biologiczne, bezpieczeństwa, przynależności i szacunku, samorealizacji. Ważne też jest w wieku starszym prowadzenie zdrowego, aktywnego stylu życia.

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej zapewnia opiekę osobom starszym w formie usług opiekuńczych realizowanych w drodze konkursu przez Zarząd Rejonowy Polskiego Czerwonego Krzyża i Zarząd Rejonowy Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej. W 2008r. z pomocy w tej formie skorzystały 52 osoby. Usługi opiekuńcze adresowane są przede wszystkim do osób samotnych, chorych, o niskich dochodach, a polegają na pielęgnacji chorego, wykonywaniu czynności porządkowych w mieszkaniu, robieniu zakupów i opłat. Zadanie to jako własne, obligatoryjne finansowane jest ze środków budżetu miasta.

W tym miejscu należy również wspomnieć o specjalistycznych usługach opiekuńczych świadczonych osobom z zaburzeniami psychicznymi, realizowanymi przez MOPS. Usługami objętych jest 14 osób chorych psychicznie i 3 osoby niepełnosprawne intelektualnie. Oceniając specjalistyczne usługi opiekuńcze należy uznać, że to bardzo dobra forma pomocy, pozwalająca wielu chorym na właściwe funkcjonowanie w środowisku. Miarą efektywności niech będzie fakt bardzo rzadkich hospitalizacji. Efektem świadczenia tej formy pomocy jest także zaspokojenie potrzeby bezpieczeństwa usługobiorców. Osoby objęte specjalistycznymi usługami opiekuńczymi łatwiej nawiązują kontakty międzyludzkie, są otwarte na współpracę, utrzymują kontakty z rodzinami, zdecydowanie lepiej radzą sobie w sytuacjach kryzysowych. Usługi specjalistyczne finansowane są z budżetu Wojewody i w 2008r. przeznaczono na nie 66 049 zł.

Osoby chore, wymagające całodobowej opieki kierowane są do Domu Pomocy Społecznej prowadzonego przez Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia Św. Wincentego a`Paulo w Przasnyszu, ul. Świerczewo. Dom dysponuje 125 miejscami dla osób przewlekle somatycznie chorych.

Od 2004 roku, kiedy uległy zmianie zasady odpłatności za pobyt w domach pomocy społecznej (oprócz osoby kierowanej za pobyt płaci najbliższa rodzina oraz gmina) zmniejszyła się liczba podopiecznych umieszczanych w domach pomocy. Miesięczny koszt pobytu w placówce kształtuje się powyżej 1 750 zł, co sprawia, że również budżet miasta rokrocznie obciążony jest większymi kosztami. W 2008r. z budżetu przeznaczono kwotę 94 612 zł na dopłatę za pobyt 9 mieszkańców Przasnysza w domach pomocy społecznej (dla porównania w 2005r. była to kwota 25 838 zł). W przypadkach umieszczania w dps-ach osób samotnych lub z rodzin o niskich dochodach koszty pobytu obciążają budżet gminy.

Aktywizacją seniorów, poprzez organizację wycieczek, spotkań i organizowanie czasu wolnego bardzo aktywnie zajmuje się Polski Związek Emerytów Rencistów i Inwalidów – Zarząd Oddziału w Przasnyszu. Regularną działalność prowadzi także Klub Seniora, którego spotkania odbywają się w Miejskim Domu Kultury.


1   2   3


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna