Sukcesy polskiego wywiadu w II wojnie światowej



Pobieranie 10.95 Kb.
Data06.05.2016
Rozmiar10.95 Kb.
SUKCESY POLSKIEGO WYWIADU W II WOJNIE ŚWIATOWEJ

W czasie wojny informacja jest potężną bronią. Strona, która zna sekrety przeciwnika, zyskuje nad nim znaczną przewagę i zwiększa swoje szanse na zwycięstwo. W czasie wojny, zresztą również w czasie pokoju, za zdobywanie informacji odpowiedzialny jest wywiad.

Przed rozpoczęciem II wojny światowej Niemcy opracowali maszynę, która umożliwiała szyfrowanie wiadomości tak by nikt nie mógł ich odczytać. Maszynę nazwano Enigma. Niemcy byli przekonani, iż szyfrów Enigmy nie da się złamać i wierzyli w to do końca wojny. Nad rozgryzieniem zagadki Enigmy pracowały wywiady wszystkich państw, ale ani Anglikom ani Francuzom ani nikomu innemu nie udało się znaleźć klucza do tej zagadki. Wyjątkiem była mała grupa matematyków Uniwersytetu Poznańskiego, którzy nie tylko złamali szyfr, ale również skonstruowali kopię Enigmy. W ten sposób tajemnice Niemców i ich sojuszników przestały być tajemnicami. Polacy przekazali skopiowane Enigmy Francuzom i Anglikom, ale ci początkowo nie doceniali daru i nie traktowali poważnie wiadomości tą drogą zdobytych. Francja przypłaciła to swoją niepodległością, bowiem gdyby nasi sojusznicy zareagowali na sygnały o przygotowywanym ataku Niemiec na Belgię i Holandię, można by było uniknąć zaskoczenia. Dopiero później Anglicy poznali się na wadze Enigmy i z powodzeniem używali jej do końca wojny. Złamanie szyfru Enigmy pozwoliło wygrać wiele bitew i uratować tysiące żołnierzy aliantów.

Równie nieocenione wiadomości dostarczał polski wywiad. Polacy stworzyli bardzo rozległą siec agentów działających w Niemczech, Francji, Szwajcarii, na Węgrzech, w Rumunii, Bułgarii, Grecji, krajach nordyckich i bałtyckich, na Półwyspie Iberyjskim, w Związku Radzieckim, co jest oczywiste, ale również w Turcji, Persji, Afganistanie, Iraku, na Bliskim i Dalekim Wschodzie, a nawet w Salwadorze; czyli w rejonach świata, w których obecności polskiego wywiadu niewielu specjalistów mogło się spodziewać.

Przykładem może być rola polskiego wywiadu działającego z Casablanki w Algierze, zwłaszcza w przygotowaniu desantu aliantów na Afrykę Północną. Tuż przed inwazją oficer polskiego wywiadu Mieczysław Rygor-Słowikowski, kontrolujący całe wybrzeże Maroka, Algierii i Tunezji, wysłał wiadomość adresowaną do brytyjskiego SIS (Secret Intelligence Service, MI 6), z której wynikało, że rząd kolaborancki w Vichy przygotowuje, niebezpieczne dla desantu, działania obronne. Dzięki tej wiadomości termin inwazji został przesunięty na bardziej dogodny moment, a tysiące żołnierzy zachowało życie.

Także to polski wywiad zdobył informacje o ośrodkach, w których Niemcy przygotowywali bardzo niebezpieczną broń: pociski łatające V – 1 oraz rakiety V – 2. Była to broń przeznaczona do ataków na miasta Anglii. Polacy nie tylko umożliwili zbombardowanie tych ośrodków, ale również zdobyli kompletną rakietę V – 2 i przesłali ją do Londynu. To pozwoliło zrozumieć zagrożenie, jakie niosła nowa broń i znaleźć sposoby jej przeciwdziałania.

Podobnych sukcesów było wiele. O znaczeniu polskich informacji wiele mówią słowa, które usłyszał Władysław Sikorski od gen. bryg. Hayesa A. Kronera, zastępcy szefa wywiadu wojskowego USA w latach II wojny światowej – „armia polska dysponuje najlepszym wywiadem na świecie i żal, że alianci w zamian za cenne informacje zdobyte przez Polaków mogą dać tak niewiele”. W istocie od 1940 do 1944 r. polski wywiad wojskowy przekazał, przede wszystkim Brytyjczykom, 71 314 opracowań, z czego 28 410 było informacjami wywiadowczymi. Anglicy ocenili ich jakość. 25 proc. uznano za wyjątkowo wartościowe, 60 proc. za bardzo wartościowe, 12 proc. za zwracające uwagę na swoją wartość, 2 proc. za mało wartościowe, zaś 1 proc. za bezwartościowe. Z kolei Polski kontrwywiad wojskowy współpracujący z aliantami zdołał w tym czasie zidentyfikować ponad tysiąc przypadków agentów przybyłych ze Związku Radzieckiego lub Niemiec do Polski, którzy otrzymywali instrukcje od NKWD, Gestapo czy Abwehry. Polski kontrwywiad przekazał ponadto Brytyjczykom informacje o 63 przypadkach działalności sabotażowej uprawianej w armii brytyjskiej przez agentów komunistycznych.

Jednak ta olbrzymia pomoc nigdy nie została doceniona. Nasi sojusznicy, dla których Polacy poświęcali zdrowie i życie, nie uczynili nic by doprowadzić do powstania niepodległej Polski. Już sygnały z odbywającej się w 1943 roku konferencji w Teheranie były bardzo niepokojące. Natomiast ustalenia, dwa lata późniejszych, konferencji w Jałcie (luty 1945 r.) i Poczdamie (lato 1945 r.) były już tragedią. Anglicy, Amerykanie i Rosjanie ustalili, że Polska i inne kraje wschodniej i środkowej Europy zostaną włączone do strefy wpływów ZSRR. Dlatego, gdy wszyscy w maju 1945 roku świętowali zakończenie wojny, Polakami targały sprzeczne uczucia. Bo niby Polska była wolna, ale wolności tej było tylko tyle na ile pozwolił Stalin, a on zostawił jej bardzo niewiele.



  1. Czym zajmuje się wywiad?

  2. Jak nazywała się niemiecka maszyna szyfrująca?

  3. Kto złamał szyfry niemieckiej maszyny szyfrującej?

  4. Co zrobili Polacy z kopiami Enigmy?

  5. Jakie było znaczenie złamania szyfru Enigmy?

  6. Wymień pięć państw, w których działał polski wywiad.

  7. Wypisz dwa przykłady sukcesów polskiego wywiadu.

  8. Jak wiele wiadomości wywiadowczych przekazali Polacy?

  9. Czy wiadomości wywiadowcze przekazywane przez Polaków miały dużą wartość?

  10. Czym zajmował się kontrwywiad polski?

  11. Kiedy odbyła się konferencja w Teheranie?

  12. Kiedy odbyły się konferencje w Jałcie i Poczdamie?

  13. Co ustalono na konferencjach - jałtańskiej i poczdamskiej?

  14. Kiedy zakończyła się II wojna światowa w Europie?

15. Oceń wkład polskiego wywiadu w zwycięstwo aliantów w II wojnie światowej.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna