Superstarcie – uczestnicy Reni Jusis



Pobieranie 72.68 Kb.
Data04.05.2016
Rozmiar72.68 Kb.
SuperSTARcie – uczestnicy
Reni Jusis, wokalistka, autorka tekstów i muzyki, prekursorka muzyki klubowej w Polsce, laureatka 5 Fryderyków, artystka nieustannie poszukująca. 

J
fot. Michał Przytuła


est absolwentką Akademii Muzycznej w Poznaniu na Wydziale Dyrygentury Chóralnej, Edukacji Muzycznej i Muzyki Kościelnej. Ma na swoim koncie sześć płyt, które przyniosły wiele przebojowych singli (m.in. „Zakręcona”, „Kiedyś Cię znajdę”, „Nigdy Ciebie nie zapomnę”) oraz współpracę z największymi osobowościami polskiej sceny muzycznej, m.in.: Stanisławem Soyką, Michałem Urbaniakiem, Urszulą Dudziak i Gabą Kulką.
W swej muzyce lubi eksperymentować i łączyć ze sobą różne style muzyczne, oraz instrumenty elektroniczne i akustyczne.

Muzyka to nie jedyna pasja Reni Jusis. Od 2005 r. Artystka jest honorowym członkiem światowej organizacji ekologicznej WWF, czynnie wspiera akcje na rzecz ochrony ludzi i środowiska, zachęca rodziców do ekologicznego stylu życia. Napisała książkę „Poradnik dla zielonych rodziców” oraz stworzyła portal Ekomama.pl poświęcony macierzyństwu w zgodzie z naturą.

W 2010 r. Reni zdecydowała się na przerwę w karierze muzycznej, poświęcając czas rodzinie. Prywatnie jest żoną Tomka Makowieckiego i mamą dwójki dzieci. 

Monika Borzym, wokalistka jazzowo-soulowa.

T
fot. ZosiaZija&JacekPioro


a niezwykle charyzmatyczna wokalistka z absolutnie niepowtarzalnym głosem ma na swoim koncie już dwie płyty, obie nagrane w USA, obie docenione przez polską publiczność – platyna za pierwszą – „Girl Talk” (2011) i złoto za drugą – „My Place”(2013). Monika swoją muzyczną karierę zaczęła od występu podczas największego w Polsce festiwalu jazzowego - Jazz Jamboree. Wtedy na scenie znalazła się na zaproszenie skrzypka i saksofonisty Michała Urbaniaka. Występ skutkował podpisaniem kontraktu z Sony w 2011 r.

W ramach solowego debiutu, razem z nowojorskim producentem Mattem Piersonem, powstała płyta „Girl Talk”, smaczna kolekcja kobiecych hitów, przemienionych w szlachetne, jazzowe ballady przez czterokrotnego zdobywcę Grammy, aranżera Gila Goldsteina. Światowej klasy brzmienie zapewnili instrumentaliści tacy jak Aaron Parks, jak również Larry Grenadier oraz Eric Harland. Płyta odniosła rewelacyjny sukces błyskawicznie pokrywając się platyną.

Dwa lata później Monika przedstawiła autorski album, do którego muzykę skomponowała razem z pianistą Mariuszem Obijalskim, a zaproszenia do współpracy przyjęli Randy Brecker, Chris Potter oraz John Scofield. To wszystko goście – a w zespole nagrywającym album znaleźli się tym razem m.in. gitarzysta Larry Campbell (znany ze współpracy z Bobem Dylanem i Paulem Simonem), perkusista Kenny Wollesen (grywał z Johnem Zornem, Norach Jones i John Scofield) i basista Tony Scherr (m.in. Norah Jones, The Lounge Lizards, John Scofield). W tydzień od wydania, album uzyskał status złotej płyty.

Na portalu jazzsoul.pl płyta znalazła się na drugim miejscu najlepszych płyt jazzowych 2013 r., a Interia.pl uznała ją za najlepszą.

Artystka nie zamyka się na własne projekty. Występuje z Włodkiem Pawlikiem, tegorocznym laureatem Grammy Awards, nagrywa m.in. z Krzysztofem Herdzinem (m. in. płyta „Wasowski Odnaleziony”), z raperem Ten Typ Mes’em (gościnnie na jego trzech ostatnich płytach), a także kompozytorsko – tworząc singiel ostatniej płyty zespołu Bracia – „Po drugiej stronie chmur”.




Kasia Wilk, wokalistka, autorka tekstów, kompozytorka.

Pochodzi z Lubina, ale od ponad 10 lat mieszka w Poznaniu.

Według czasopisma „Machina” to jedna z 50. najlepszych polskich wokalistek. Właścicielka niezwykle charakterystycznego, mocnego wokalu z charyzmatyczną osobowością.

Jej kariera zaczęła nabierać tempa w wyniku współpracy z zespołem Kto To, z którym wspólnie wylansowała takie przeboje, jak „Zero do stracenia” czy „Gdy minie sen” – II miejsce w opolskich debiutach w 2005 r. Oprócz tego śpiewała w chórkach u Kayah (m.in. koncert „MTV Unplugged”), a w Orkiestrze Adama Sztaby była wokalnym altem.

Największą popularność przyniosła jej współpraca z poznańskim raperem Mezo i ich wspólne hity „Ważne” czy „Sacrum”. Ten pierwszy przyniósł im II miejsce w konkursie opolskich premier w 2005 r.

Solową przygodę rozpoczęła w 2008 r., kiedy pojawił się jej pierwszy singiel pt. „Pierwszy raz”. Wówczas Kasia udowodniła swą muzyczną dojrzałość i na dobre skupiła się na autorskim projekcie. Kilka miesięcy później, w październiku 2008 r., ukazał się długo wyczekiwany solowy album „Unisono”. To z niego pochodzi utwór „Do kiedy jestem”, który przyniósł jej zwycięstwo w polskim finale Międzynarodowego Sopot Festival 2009.

W lutym 2011 r. ukazał się singiel pt. „Być może” zapowiadający drugi solowy album Kasi. Kolejny utwór z tej płyty pt. „Escape” w czerwcu 2011 r. został nagrodzony „Brązową Premierą” na festiwalu w Opolu. Nowy album „Drugi raz” ukazał się 25 listopada 2011 r. nakładem wytwórni Universal Music Polska. Obecnie Kasia pracuje nad trzecim albumem.
Natasza Urbańska, wokalistka, tancerka, aktorka filmowa i teatralna, właścicielka marki modowej Muses.

O
fot. Glamour


d 1993 r. związana z teatrem muzycznym Studio Buffo. Na początku jako tancerka, po kilku latach szkolenia głosu otrzymała wymarzoną rolę – Ankę w kultowym musicalu „Metro”. Gra we wszystkich znaczących spektaklach Studio Buffo. W 1998 r. jako asystentka Janusza Józefowicza przygotowywała wraz z nim musical „Metro” w Moskwie. Asystowała też przy takich przedstawieniach jak „Prorok”, „Romeo i Julia”, czy „Czarownice z Eastwick”.

Od 2007 r. występowała w muzycznych programach rozrywkowych „Przebojowa noc” i „Złota Sobota” w TVP1, gdzie śpiewała w duetach m.in. z Michaelem Yorkiem, Paulem Anką i Drupim oraz jako solistka prezentując kilkadziesiąt znanych utworów w nowych aranżacjach.

W 2007 r. wygrała także konkurs VIVA Najpiękniejsi. W 2008 r. została uznana za jedną z 50 najbardziej wpływowych kobiet w polskim show biznesie. Rok później zdobyła Wiktora w kategorii Gwiazda Piosenki i Estrady. Jest również laureatką nagrody Plejada Top Ten 2012. Zagrała główną rolę w pierwszej trójwymiarowej polskiej produkcji filmowej „Bitwa Warszawska 1920” reżyserowanej przez Jerzego Hoffmana.

Obecnie występuje w tytułowej roli w widowisku muzycznym „Polita” w reżyserii Janusza Józefowicza i z muzyką Janusza Stokłosy, który to został stworzony specjalnie dla niej. Jest to pierwszy na świecie musical z wykorzystaniem techniki 3D.

W tym roku wydała debiutancką płytę „One” na której znalazło się pięć utworów napisanych przez Seweryna Krajewskiego specjalnie dla niej.

Od 2008 r. Natasza Urbańska jest żoną Janusza Józefowicza. Mają córkę Kalinę.



Ramona Rey, wokalistka muzyki pop i klubowej

Po maturze wystąpiła w musicalu pt. „Kwiaty we włosach”, opartego o muzykę „Czerwonych Gitar”, wyreżyserowanego przez Andrzeja Strzeleckiego.

W 2013 r. obroniła dyplom w Państwowej Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, obecnie studiuje śpiew solowy w Akademii Muzycznej w Gdańsku.

Przełomowym okresem w karierze artystki było spotkanie Igora Czerniawskiego, założyciela legendarnego zespołu Aya RL. Wspólne zainteresowania i gesty muzyczne artystów zaowocowały projektem – RAMONA REY.

Jesienią 2006 r. powstała pierwsza płyta "Ramona Rey", w 2009 - druga - nominowana w plebiscycie „Superjedynki” w kategorii płyta roku, „Ramona Rey” a.d. 2011 - otrzymała nominację do Nagrody Akademii Fonograficznej „Fryderyk 2012” w kategorii - album roku, muzyka klubowa/elektronika. W sierpniu 2009 r. piosenka z drugiej płyty pt. „Obietnica”, w konkursie „Vena Festival” zdobyła nagrodę publiczności i Ramona otrzymała nominację do nagrody świata – nagranie piosenki na Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2010. W nagraniu utworu pt. „Oh Africa” oprócz Ramony udział wzięli: Akon, Keri Hilson, zespół Soweto Gospel Choir i 16 młodych artystów z całego świata.
Ramona z dużym powodzeniem koncertuje w Rosji, a jej utwory w języku polskim są grywane w największych rosyjskich rozgłośniach radiowych.



Mietek Szcześniak, artysta wyjątkowy, jego muzykalność, tembr głosu, repertuar, niezależność oraz współpraca z najlepszymi sprawiły, że od wielu lat niezmiennie cieszy się szacunkiem znawców i publiczności. Jego największe przeboje „Dumka na dwa serca” (w duecie z Edytą Górniak), „Przytul mnie mocno”, „Zaczekam”, „No co ty na to?”, „Spoza nas”, „O niebo lepiej”, „Twoja miłość”, czy „Kocham” na stałe wpisały się do kanonu polskiej piosenki. Artysta wielokrotnie był nagradzany na prestiżowych festiwalach.

D
fot. Jacek Poremba


zięki swojemu talentowi i wybitnym umiejętnościom wokalnym Mietek Szcześniak niejednokrotnie był uznawany za najlepszy głos męski w kraju. Artysta ceniony jest za dynamikę i energię oraz pozytywny przekaz i liryzm trafiający wprost do serc słuchaczy.

Swoje pierwsze muzyczne kroki stawiał jako sześciolatek w zespole muzycznym Ikary. Występy w konkursie „Śpiewać każdy może” i Ogólnopolskim Młodzieżowym Przeglądzie Piosenki we Wrocławiu dały mu przepustkę do udziału w konkursie piosenki w Opolu, gdzie w 1985 r. za wykonanie piosenki „Przyszli o zmroku” otrzymał główną nagrodę im Anny Jantar. W 1989 r. zaśpiewał na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot '89, gdzie zdobył główną nagrodę Bursztynowego Słowika oraz Nagrodę Dziennikarzy. Brał udział w wielu zagranicznych festiwalach, m.in.: w Bułgarii, Austrii, Turcji, czy w Stanach Zjednoczonych, zdobywając wiele nagród i wyróżnień.

Studiował od 1987 r. na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach. Wydał siedem albumów solowych, jest trzykrotnym laureatem Fryderyków.

Śpiewał w duetach m.in. z Anną Jurksztowicz, Majką Jeżowską, Kayah, Anną Marią Jopek, Lorą Szafran, Edytą Górniak i Natalią Kukulską.






Rafał Brzozowski, piosenkarz, były zapaśnik.

Debiutował albumem „Tak blisko” w 2012 r., który zyskał miano Złotej Płyty. Natomiast utwór „Tak blisko” został Cyfrowym Przebojem Roku 2013 i 2104.

Jego kariera muzyczna rozpoczęła się od udziału w „Szansie na sukces” w 2002 r., w którym zdobył wyróżnienie. Jesienią 2011 r. wziął udział w programie The Voice of Poland - w grupie Andrzeja Piasecznego.

W 2011 r. wydał single: „Nie mam nic” i „Na dobre masz zawsze mnie”. Ten ostatni jest piosenką końcową serialu „Na dobre i na złe”. Jego „Nie mam nic” i „Magiczne słowa” były jednymi z najczęściej granych utworów w 2013 i 2014 r

Z wykształcenia jest nauczycielem WF-u. Zdobył brązowy medal na Akademickich Mistrzostwach Polski w zapasach w stylu wolnym w 2006 r.

Podczas gali Eska Music Awards 2012 otrzymał nagrodę za piosenkę „Tak blisko" w kategorii przebój lata, który wybrali widzowie za pośrednictwem SMS-ów. Również w 2012 r. zdobył Srebrny Samowar na Festiwalu Piosenki Rosyjskiej za utwór „Pazawi mienia ticho po imieni”. Na 50. KFPP w Opolu w 2013 r. otrzymał Super Jedynkę jako Super Artysta.




Stanisław Karpiel-Bułecka, wokalista i sportowiec

Pochodzi z Zakopanego. Syn wybitnego muzyka i architekta Jana Karpiela-Bułecka, bratanek Sebastiana z zespołu Zakopower. Od 1997 r. zajmuje się najbardziej spektakularną odmianą narciarstwa – Freestyle. Jest jednym z najbardziej utytułowanych i rozpoznawalnych zawodników w Polsce, od lat wywiera ogromny wpływ na rodzimą scenę freeski. Sporty ekstremalne to jego wielka pasja.

W
fot. Jacek Poremba Universal Music Polska
telewizji po raz pierwszy mogliśmy zobaczyć go w programie „Wipeout Wymiatacze”, a potem w „Tańcu z gwiazdami” w TVN.

Jego drugą wielką pasją jest śpiewanie. Od trzech lat tworzy zespół Future Folk, w którym wraz z Szymonem Chyc-Magdzinem i Mattem Kowalskym łączą typowe dla Podhala elementy tradycji ludowej z nowoczesnymi, elektronicznymi brzmieniami. Zespół w 2012 r. wydał pierwszy album „Zbacowanie.”

W 2014 r. Future Folk wystąpił na XII Sopot TOPtrendy Festiwal, gdzie z utworem „Malinowa dziewczyno” wygrali główną nagrodę w konkursie Trendy.

Tomasz „Titus” Pukacki, muzyk, kompozytor, wokalista i autor tekstów, instrumentalista, a także okazjonalnie producent muzyczny. Członek zespołu Acid Drinkers. Pochodzi z Poznania, ojciec trojga dzieci.

W
fot Kobaru


zespole, poza byciem frontmanem, odpowiedzialny jest głównie za teksty – prawie wszystkie na płytach Acid są jego autorstwa (aż do wydanego 1996 r. albumu „The State of Mind Report” był ich wyłącznym autorem). Jak sam przyznaje, główną ich tematyką są historie z życia jego i jego znajomych. Wraz z zespołem (który w tym roku obchodzi 25. rocznicę istnienia na scenie muzycznej) zdobył osiem Fryderyków.

Jego pseudonim pochodzi od Tytusa de Zoo (bohatera komiksów Tytus, Romek i Atomek) – był jego fanem i …świetnie naśladował małpę.

Od 2009 r. występuje w ramach autorskiego projektu Titus' Tommy Gunn. Natomiast od 2012 r. współtworzy formację Anti Tank Nun. Był także członkiem zespołów Virgin Snatch, Homo Twist i Albert Rosenfield. Gościł również na płytach takich wykonawców jak: Małgorzata Ostrowska, Para Wino Band, Closterkeller, Nagły Atak Spawacza, Żuki Rock and Roll Band, Killjoy oraz Chainsaw.

Do swoich ulubionych wykonawców zalicza zespół Motörhead i Franka Sinatrę.






Adam Sobierajski, tenor

Z wyróżnieniem ukończył Akademię Muzyczną im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie śpiewu solowego.


W 2004 r. debiutował na scenie Gliwickiego Teatru Muzycznego jako Książe Orlofsky w Premierze „Zemsty Nietoperza” w reż. Jacka Chmielnika.

W latach 2005-2007 solista Teatru Muzycznego w Lublinie, gdzie można było podziwiać go jako hrabiego Almavivę w „Cyruliku sewilskim” Rossiniego oraz Camille’a de Rosillon w „Wesołej wdówce” Lehára. Od 2007 r. solista Opery Krakowskiej, gdzie w tym samym roku wystąpił jako Darly w prapremierze światowej operetki Karola Szymanowskiego pt. „Loteria na mężów”. Podczas studiów śpiewał m. in. Role Tony'ego w „West Side Story” Bernsteina i Tamina w „Czarodziejskim flecie” Mozarta, którą zadebiutował też w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej.

Do jego dorobku należą też m. in. partie tenorowe w mszach Mozarta, w „Requiem” Mozarta, „Messa Festiva” Świdra, „Completiorium” Gorczyckiego. W Gliwickim Teatrze Muzycznym występuje jako Orlofsky w „Zemście nietoperza” Straussa i Lilo Taro w „Kwiecie Hawai” Ábraháma.

Jest laureatem wielu nagród, konkursów i festiwali m.in.: 2006 r. – IV nagroda na II Ogólnopolskim Konkursie Operetkowym im. Iwony Borowickiej w Krakowie, w 2008 r. – wyróżnienie oraz cztery nagrody, w tym dla najlepszego tenora na II Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Adama Didura w Bytomiu, w 2009 r. - III nagroda na I Europejskim Konkursie Tenorów w Sosnowcu.

Obecnie współpracuje gościnnie z Operą „Nova” w Bydgoszczy, Teatrem Muzycznym w Poznaniu, Gliwickim Teatrem Muzycznym oraz filharmoniami: Śląską, Zabrzańską, Krakowską, Jeleniogórską, Olsztyńską, Płocką i Bydgoską.

Prywatnie – ma żonę Wiolettę i 3,5-letnią córeczkę Amelkę. Wielki kibic sportu, w szczególności piłki nożnej.




SuperSTARcie – jury




Wojciech Mann

Legenda polskiego radia – jeden z najwybitniejszych dziennikarzy muzycznych w Polsce. Dziennikarz radiowy, telewizyjny i prasowy, prezenter, konferansjer dla którego muzyka jest narkotykiem.

Radiomann i Manniak radiowy. Popularyzator i miłośnik bluesa.

Prowadził audycje m.in: „Radiomann”, „Bielszy odcień bluesa”, „W tonacji Trójki”, „Manniak niedzielny”, „Trzeci do pary”, „Nauka słuchania”, „Tanie granie”, „Na lato” czy „Zapraszamy do Trójki”. W telewizji polskiej prowadził pierwszy program poświęcony muzyce rockowej – Non Stop Kolor”. Współtworzył także programy: „Mądrej głowie…”, „Za chwilę dalszy ciąg programu”, „Bardzo ostry dyżur”. W latach 90. wraz z Krzysztofem Materną współtworzył talk show „MdM”. Przez 19 lat Mann prowadził „Szansę na Sukces” – teleturniej muzyczny typu talent show.

Ma doskonały, żartobliwy kontakt ze słuchaczami i widzami.

Laureat wielu nagród i wyróżnień, m.in.: Telekamery, Mistrza Mowy Polskiej, Super Wiktora, Złotego Mikrofonu i – aż sześciokrotnie! - Wiktora. W 2011 r. uhonorowany Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi dla Polskiego Radia”


Marcin Bors

Uznany producent muzyczny, realizator, sound designer i multiinstrumentalista (gitara elektryczna, barytonowa, akustyczna i basowa, perkusja, instrumenty perkusyjne, instrumenty klawiszowe). Pracował przy produkcji ponad 100 płyt, kilkunastu filmów fabularnych i wielu seriali telewizyjnych. Wielokrotnie nominowany do Fryderyków, jest dwukrotnym laureatem tej nagrody w kategorii „Produkcja Muzyczna Roku” (za „Miłość! Uwaga! Ratunku! Pomocy!” zespołu Hey i „Grandę” Moniki Brodki). Dwa razy otrzymał nagrody za najlepszą realizację akustyczną teatru radia na festiwalu „Dwa Teatry”. Współpracował zarówno z czołówką polskiej sceny muzycznej oraz filmowej (m.in.: Hey, Katarzyna Nosowska, Maryla Rodowicz, Muchy, Lao Che, Pogodno, Katarzyna Groniec, Myslovitz, Waldemar Krzystek, Jacek Głomb)  jak i sporą liczbą debiutantów (m.in. The Lollipops, Iza Lach, Hetane). Ma na swoim koncie kilkanaście złotych i platynowych płyt. Jest właścicielem studia nagrań Fonoplastykon we Wrocławiu.



SuperSTARcie – eksperci
Odc.1 - ROCK

Katarzyna Nosowska

wokalistka zespołu Hey, jednej z najpopularniejszych grup rockowych w Polsce, uznawana również za jedną z najlepszych autorek tekstów w kraju. Solowo nagrywa od 1996 r. – wtedy to pod szyldem Nosowska ukazał się album „puk puk” z muzyką elektroniczną, mocno odbiegającą od dokonań jej rodzimej formacji. Zarówno publiczności, jak i krytykom nowe wcielenie Nosowskiej zdecydowanie przypadło do gustu. W kolejnych latach równolegle z działalnością w Hey’u, Nosowska wydała płyty: „Milena” (1998), „Sushi” (2000) oraz „Uni Sex Blues” (2007) – album, który stał się niemal natychmiast Złotą Płytą, „Osiecka” (2008) - słuchacze już w dniu premiery zapewnili mu status Złotej Płyty, a w maju 2009 r. płyta pokryła się platyną. Również „8” (2011) – ma status Platynowej Płyty.

W swojej karierze współpracowała z najlepszymi, m.in.: Pidżama Porno, Alians, Dezerter, Świetliki, Ścianka, Voo Voo, Piotr Banach, Marek Dyjak, Paweł Kukiz, Michał Żebrowski, Renata Przemyk, O.S.T.R, Pogodno, T.Love, Pustki.

Styczeń 2008 r. przyniósł Nosowskiej nagrodę Fenomen Przekroju za „rzadkie wyczucie klasy, ucho do dobrych tekstów, głos do śpiewania i nieprzeciętny nos do współpracowników”. Kasia jest ponadto laureatką wielu innych nagród, m.in. Paszportu Polityki w 1993 r. i 21 Fryderyków (w tym dziesięciu z zespołem Hey), magazyn Machina uznał ją za najlepszą polską wokalistkę w 2010 r. W 2013 r. została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi. Jest także Ambasadorem Szczecina, z którego pochodzi.


Odc.2 – MUSICAL

Wojciech Kępczyński

Reżyser i choreograf, dyrektor Teatru Roma w Warszawie, muzycznej sceny, która od kilkunastu lat nadrabia polskie zaległości z klasyki światowego musicalu. Jest absolwentem stołecznych uczelni: Szkoły Baletowej i wydziału aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza, był stypendystą United States Information Agency oraz The British Council.

Debiutował jako student w Teatrze Narodowym epizodem w „Kramie z piosenkami” Leona Schillera w reżyserii Barbary Fijewskiej (1968). W latach 1973-1988 był związany z warszawskimi teatrami: Komedia i Rozmaitości oraz Teatrem Rozrywki w Chorzowie. Równocześnie zajmował się przygotowywaniem ruchu scenicznego i choreografią; ma na swoim koncie: „Wieczór Trzech Króli” Williama Szekspira, „Szklaną menażerię” Tennessee Williamsa, „Ślub” Witolda Gombrowicza oraz „Kandyda” Woltera.

Między 1991 a 1998 r. był dyrektorem radomskiego Teatru Powszechnego im. Jana Kochanowskiego, gdzie przygotował biblijną rock-operę „Józef i cudowny płaszcz snów w technikolorze” Andrew Lloyda Webbera (1996) i „Fame” Steve'a Margoshesa (1997) oraz serię widowisk dla dzieci i młodzieży. Scena stała się popularna dzięki musicalom oraz wystawianym tutaj sztukom z West Endu i Broadwayu. Radomski sukces Kępczyńskiego, sprawił, że w 1998 r. objął pogrążony w ekonomicznym kryzysie Teatr Roma w Warszawie. Dzięki niemu Roma stała się pierwszym w Polsce teatrem musicalowym z prawdziwego zdarzenia, nazywanym wcale nie na wyrost nadwiślańskim Broadwayem.


Odc. 3 – HIP HOP

WdoWA - Małgorzata Jaworska

Pierwsza polską artystką rapową debiutująca solowym oficjalnym wydawnictwem (Braggacadabra, 2005, Fonografika).

W 2007 r. dołączyła do grupy Szybki Szmal, a pod koniec 2009 - do ekipy Alkopoligamii. Nakładem tej wytwórni w 2010 r. została wydana jej druga, solowa płyta zatytułowana Superextra. W 2013 r. wydała EP zatytułowaną Listopad.

W
fot. Eliza Stegienka


spółpracowała z takimi artystami jak: Pezet, Czesław Mozil, TeDe, Numer Raz, Ten Typ Mes, DonGURALesko, Fokus czy Eldo.

W 2003 r. była prowadzącą program „W-Raps”, emitowany w telewizji internetowej TV Fly. Program ten był poświęcony kobietom tworzącym rap, R&B, freestyle i graffiti. Na Youtube prowadzi kanał wdowatv, na którym umieszcza serię rozmów przeprowadzonych z reprezentantami polskiej sceny rap. Rozmowy prowadzone są w formie luźnych pogawędek, a ich tematyka skupia się wokół relacji damsko-męskich, kobiet i postrzegania ich świata przez mężczyzn.


Odc. 4 – POP

KAYAH

Wokalistka, kompozytorka, autorka tekstów, współwłaścicielka firmy fonograficznej Kayax. Jedna z najbardziej rozpoznawalnych i docenianych artystek na polskiej scenie muzycznej. Wszechstronna muzycznie artystka, najczęściej poruszająca się w klimatach folk, pop, soul i jazz. Autorka wielu przebojów jak „Za późno”, „Supermenka“, „Na językach“, „Testosteron“, „Prawy do lewego“, „Śpij Kochanie Śpij”, czy świąteczny „Ding Dong”. Obecna na scenie muzycznej już od ponad 25 lat. Swój pierwszy autorski album – „Kamień” wydała w 1995 r. Płyta został świetnie przyjęta przez krytyków i całą branżę muzyczną, a sama artystka od razu zyskała rzeszę wiernych fanów.

Od tego czasu Kayah wydała 10 albumów prezentujących jej fascynacje muzyką folkową („Kayah i Bregović”, „Transoriental Orchestra”), klubową („Zebra”, „JakaJaKayah”, „Stereo typ”), soulową i jazzową („Kamień”, „Skała”), a nawet klasyczną („Kayah & Royal Quartet”). W jej dorobku znalazła się również płyta z cyklu „MTV Unplugged”, do której nagrania Kayah została zaproszona jako pierwsza artystka z Europy Środkowo-Wschodniej. Natomiast w swojej wytwórni KAYAX, Kayah promuje utalentowanych artystów, którzy zachwycili ją swoją muzykalnością, charyzmą i olbrzymim talentem oraz osobowością. Firma ma na koncie już ponad 90 publikacji muzycznych i książkowych.

Kayah współpracowała m.in.z: Grzegorzem Ciechowskim, Andrzejem Smolikiem, Krzysztofem Kiljańskim, Cesárią Évorą, Goranem Bregovićem.



 Odc. 5 – BIG BAND/ JAZZ



Urszula Dudziak

Czołowa postać współczesnej wokalistyki. Występowała i nagrywała wspólnie z takimi sławami, jak m.in.: Bobby McFerrin, Herbie Hancock, Jaco Pastorius, Ron Carter, Michael Brecker, Flora Purim, Nina Simone, Carmen McRae, Dee Dee Bridgewater, Sting czy Lionel Hampton.

Niezwykła osobowość, z jeszcze bardziej niezwykłą historią, niecodzienną skalą głosu, swobodą i perfekcją intonacji oraz oryginalną techniką wokalną, które pozwoliły Jej zyskać opinię artystki niezwykle oryginalnej i kreatywnej.

Podbiła serca widzów swoimi brawurowymi występami wraz z jej 16-osobowym zespołem w programie „Bitwa na Głosy”. Oczarowuje publiczność swoim poczuciem humoru, dystansem do codzienności, historiami o legendach światowego jazzu, muzyce oraz niezrównaną energią, którą obdarza publiczność.

8 marca 2012 r. ukazała się jej długo wyczekiwana biograficzna książka „Wyśpiewam wam wszystko”, która szturmem zdobyła serca czytelniczek i czytelników stając się książkowym hitem sezonu. W minionym roku Artystka powróciła po przerwie do studia i nagrała pierwszy od lat album studyjny „Wszystko Gra”.




Odc. 7 – OPERA

Aleksandra Kurzak

ś
fot © DECCA Uli Weber


piewaczka operowa, sopranistka. W wieku siedmiu lat rozpoczęła naukę gry na skrzypcach i fortepianie. Ukończyła z wyróżnieniem Wydział Wokalny Akademii Muzycznej we Wrocławiu oraz Hochschule für Musik und Theater w Hamburgu. Jeszcze podczas studiów zadebiutowała jako Zuzanna w „Weselu Figara” na scenie Opery we Wrocławiu, u boku swojej mamy i nauczycielki Jolanty Żmurko. W 2009 r. obroniła tytuł doktora sztuki.

W wieku 27 lat zadebiutowała w dwóch najbardziej prestiżowych operach świata: w Metropolitan Opera w Nowym Yorku rolą Olimpii w „Opowieściach Hoffmanna” i w Royal Opera House Covent Garden w Londynie, w roli Aspasii w operze „Mitridate, Re di Ponto” Mozarta. Do nowojorskiej MET wróciła rolami Blondy w „Uprowadzeniu z Seraju”, Gildy w „Rigoletto” i Małgosi w „Jasiu i Małgosi”, a londyńska Opera Królewska stała się niemal jej macierzystym teatrem.

Aleksandra Kurzak współpracowała m.in. z takimi dyrygentami, jak: Ivor Bolton, Bruno Campanella, James Conlon, Sir Andrew Davis, Christoph von Dohnanyi, Riccardo Frizza, Rafael Frühbeck de Burgos, René Jacobs, Fabio Luisi, Nicola Luisotti, Sir Charles Mackerras, Ingo Metzmacher, Daniel Oren, Antonio Pappano, Carlo Rizzi, Ralf Weikert, Simone Young.

Jako pierwsza Polka w historii wokalistyki podpisała ekskluzywny kontrakt fonograficzny z firmą DECCA.






Odc. 7 – FUNKY / SOUL

Maria Sadowska

Wokalistka wykonująca muzykę jazz, pop, funk i elektroniczną, kompozytorka, producentka muzyczna, reżyserka i scenarzystka.

Jako dziecko znana była z popularnego programu „Tęczowy Music Box”. Pierwszą solową płytę nagrała mając 14 lat, kolejną trzy lata później. Dwa albumy wydała w Japonii, gdzie stała się bardzo popularną wokalistką, a jej koncerty gromadziły po 25 tysięcy osób. Jeszcze jako nastolatka prowadziła własną audycję w Radiu Dla Ciebie pt. „Twój Hit”. Dużym powodzeniem cieszył się program „Co jest GRANE”, który prowadziła mając 18 lat. W 2002 r. skończyła Wydział Reżyserii w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi.

W lutym 2004 r. ukazała się jej pierwsza polska „dorosła płyta”, na której mogliśmy usłyszeć połączenie poezji Marii Jasnorzewskiej – Pawlikowskiej z nowoczesną muzyką klubową i jazzem. W 2006 r., ukazała się jej płyta „Tribute to Komeda” poświęcona pamięci Krzysztofa Komedy, która już po miesiącu stała się Złotą Płytą.

W 2009 r. ukazał się w pełni autorski album Marii pt. „Spis Treści”. Znajduje się na nim 10 piosenek utrzymanych w stylistyce funky reggae balladowej. W 2013 r. ukazał się dwupłytowy album Sadowskiej „Miasto kobiet”. Płyta była ścieżką dźwiękową do filmu o tym samym tytule - pełnometrażowego reżyserskiego debiutu Sadowskiej.

W 2014 r. wydała kolejny album „Jazz na ulicach”, który też ma już status Złotej Płyty. Album jest syntezą wieloletnich odważnych muzycznych wariacji artystki na gruncie takich gatunków jak nu jazz, funk, broken pop, elektronika czy muzyka filmowa…


Odc. 8 – REGGAE

Dariusz „Maleo” Malejonek

Legenda polskiego reggae. Kompozytor, wokalista i gitarzysta, członek zespołów: Kultura, Izrael, Moskwa, Armia, Houk, 2Tm2,3 oraz Arka Noego. Założyciel i lider Maleo Reggae Rockers. Karierę rozpoczynał w 1983 r. w zespole Kultura, później trafił do zespołu Izrael, z którym nagrał sześć płyt. Grał też na basie w zespołach Moskwa oraz Armia; jest współtwórcą projektu 2Tm2,3.

W 1989 r. założył grupę HOUK. Ich piosenka „Dancing with Reality" zajęła pierwsze miejsce w plebiscycie słuchaczy Radia France Internationale. Nagrodą było zaproszenie na największe targi muzyczne świata Midem’93 w Cannes. Występ na Midem, w ramach koncertu „Rock na Wschodzie" został uznany przez krytyków i publiczność za najlepszy spośród zespołów biorących udział w tym przedsięwzięciu. W 1997 r. Maleo założył Maleo Reggae Rockers i już w lutym 1998 r. ukazała się pierwsza płyta  pt. „ZaZuZi” (PolyGram Polska) z muzyką reggae z elementami folkloru. Płyta stała się dla Maleo okazją do powrotu do źródeł, do muzyki, której zawsze słuchał, którą zawsze grał. W 2006 r. ukazała się kolejna płyta zespołu zatytułowana „ReggaeMova”, a latem 2009 - trzecia - „Addis Abeba” (2009, Universal Music Polska) - za którą zespół otrzymał nominację do „Fryderyka” i „Superjedynki”.

Latem 2010 r. grupa zagrała na największym festiwalu reggae w Europie: Rototom Sunsplash w Hiszpanii, a pod koniec tamtego roku do sklepów trafiła kolejna płyta koncertowa: „Maleo Reggae Rockers & Goście – XVI Przystanek Woodstock”.


Wydana w 2011 r. „Rzeka Dzieciństwa” została nominowana do Fryderyka w kategorii Album Roku Hip Hop/R&B/Reggae.



Odc. 8 – FOLK

Halina Mlynkova

Pochodzi z polskiej rodziny mieszkającej na Śląsku Cieszyńskim. Była wokalistka Brathanków, wcześniej kojarzona z muzyką folkową. Teraz brzmienia jej popowych produkcji nabierają bardziej orientalnych kolorów, a ciepła barwa głosu Haliny dodaje im charakteru.

Po ukończeniu szkoły średniej skorzystała z możliwości wyjazdu na studia etnologiczne do Polski. Dodatkowo zapisała się do Akademii Jazzowej, mimo że rodzice nie chcieli, aby poważnie zajęła się kariera muzyczną. Początek prawdziwej kariery Młynkowej to rok 1999, kiedy trafiła do założonego rok wcześniej przez Janusza Musa zespołu Brathanki. Rok później gotowy był debiutancki krążek Brathanków „Ano!”, łączący folk, pop i rock. Płyta rozeszła się w ponad stutysięcznym nakładzie i zyskała status czterokrotnej platyny. Brathanki były nominowane za swoje dokonania do nagrody Fryderyk 2000 w kategorii piosenka roku, grupa roku, fonograficzny debiut roku oraz album roku – muzyka tradycji i źródeł. Wydany w 2001 r., utrzymany w podobnej do debiutu stylistyce album „Patataj” był kolejnym komercyjnym sukcesem grupy - został sprzedany w ponad 80 tysiącach kopii, zyskał platynowy status i otrzymał Fryderyka 2001 w kategorii album roku - etno/folk.

Swój pierwszy solowy album pt. „Etnoteka”, który powstawał w wyniku inspiracji odbytymi przez artystkę podróżami po świecie, wydała dopiero w 2011 r. Kolejny jej album - „Po drugiej stronie lustra” - inspirowany muzyką irlandzką ukazał się w 2013 r.

Odc. 9 – BLUES

Ireneusz Dudek

K
fot. Łukasz Rak
ompozytor, wokalista, muzyk, Dyrektor Rawa Blues Festival.
Zaczął grać na skrzypcach mając siedem lat i 15 - gdy dostał pierwszą harmonijkę. Ireneusz Dudek to rock'n'rollowiec i bluesman, szerokiemu kręgowi odbiorców znany jako Shakin' Dudi. Wokalista i wirtuoz gry na harmonijce ustnej. Swoją karierę rozpoczął w bluesowej Apokalipsie. Później był Irjan i Irek Dudek Blues Session. Liczne koncerty, festiwale. Wierne grono fanów, których fascynował stylowy, czarny wokal Dudka. W jego bluesowych poszukiwaniach uczestniczyło wielu znanych muzyków: Jan Borysewicz, Anthimos Apostolis, Andrzej Urny.

W 1981 r. zorganizował po raz pierwszy Rawa Blues Festival - jeden z najstarszych w Polsce i jeden z największych na świecie festiwal muzyki bluesowej.



Rok 1984 przynosi przełom w karierze artysty. Irek powołuje do życia szalony, rock'n'rollowy zespół o nazwie Shakin' Dudi. Do współpracy zaprasza Darka Duszę, gitarzystę punkowej Śmierci Klinicznej i tekściarza. Wspólnie tworzą piosenki. Prześmiewcze teksty Duszy i ekspresyjny wokal Dudka to znak rozpoznawczy zespołu, który koncertuje na rockowych festiwalach takich jak Jarocin, Rock Arena, Rockowisko itd. Koncerty Shakin Dudi to prawdziwe szaleństwo - bieganie po fortepianach, oblewanie publiczności wodą, totalna demolka, a jednocześnie wspaniała zabawa w rock'n'rollowym rytmie.






©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna