Sylabus Wydział / Kierunek / Specjalność wydział nauk o zdrowiu / zdrowie publiczne / Opiekun osoby starszej



Pobieranie 71.89 Kb.
Data28.04.2016
Rozmiar71.89 Kb.



Sylabus

Wydział / Kierunek / Specjalność

WYDZIAŁ NAUK o ZDROWIU / ZDROWIE PUBLICZNE / Opiekun osoby starszej

INFORMACJE OGÓLNE

Studia (odpowiednie podkreślić)

I stopnia - stacjonarne

I stopnia - niestacjonarne

I stopnia - pomostowe: poziom AB/ C/ D

II stopnia - stacjonarne

II stopnia - niestacjonarne

Podyplomowe



Profil kształcenia (odpowiednie podkreślić): ogólnoakademicki, praktyczny, praktyczno-ogólnoakademicki

Nazwa przedmiotu (zgodnie z obowiązującym standardem kształcenia i/lub programem nauczania zatwierdzonym przez Radę WNoZ).

Niewerbalne Metody Komunikacji

Kod przedmiotu




Jednostka organizacyjna prowadząca zajęcia

Zakład Edukacji

Stopień/tytuł/nazwisko i imię osób realizujących przedmiot

Osoba odpowiedzialna za przedmiot:

dr Mirosława Cylkowska-Nowak



Wykaz osób prowadzących zajęcia:

dr Mirosława Cylkowska-Nowak



Przedmioty wprowadzające. Wymagania wstępne

Posiada wiedzę z zakresu gerontologii, psychologii, antropologii starzenia się, andragogiki oraz komunikacji interpersonalnej. Posiada rozumienie i świadomość roli zawodowej.

Posiada umiejętności komunikowania interpersonalnego.



Punkty ECTS

1

Forma zajęć

Liczba godzin dydaktycznych

Warunki zaliczenia przedmiotu

Forma zaliczenia przedmiotu (odpowiednie podkreślić)

  1. Ogółem

25

Pełna frekwencja na zajęciach

Aktywność podczas zajęć

Zaliczenie – test wiedzy


Egzamin

Zaliczenie z oceną

Zaliczenie



  1. Wykłady

5

  1. Seminaria

10

  1. Ćwiczenia




  1. Zajęcia praktyczne




  1. Praktyki zawodowe




  1. Samokształcenie

10

8. E-learning




INFORMACJE SZCZEGÓŁOWE

Cele kształcenia przedmiotu (C) wynikowe: wiedza (W), umiejętności (U), kompetencje społeczne (K)

Symbol

Cele kształcenia

C(W)1

Poznanie podstawowej terminologii z zakresu komunikowania i logopedii

C(W)2

Poznanie i dyskutowanie trudności komunikacyjnych u osób starszych

C(W)3

Poznanie i alternatywnych i wspomagających metod komunikacji (AAC)

C(U)1

Kształtowanie umiejętności planowania pracy z pacjentem starszym z zaburzeniami w komunikacji

C(U)2

Kształtowanie umiejętności stosowania wybranych metod komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC) w pracy z pacjentem starszym

C(K)1

Wskazywanie i planowanie płaszczyzn współpracy w ramach zespołu interdyscyplinarnego pracującego z osobą starszą wokół komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC)

Przewidywane efekty kształcenia studenta w zakresie wiedzy (W), umiejętności (U), kompetencji społecznych (K).


Symbol

Przewidywane efekty kształcenia studenta (EK): wiedza (W), umiejętności (U), kompetencje społeczne (K).

Odniesienie do celów kształcenia (symbol)

EK (W)1

Zna i rozumie podstawowe pojęcia z zakresu komunikowania i logopedii

C(W)1

EK (W)2

Charakteryzuje i dyskutuje trudności i zaburzenia komunikacji u osób starszych

C(W)2

EK (W)3

Klasyfikuje i omawia alternatywne i wspomagające metody komunikacji (AAC)

C(W)3

EK (U)1

Planuje elementy pracy z pacjentem starszym z zaburzeniami komunikacji

C(U)1

EK (U)2

Projektuje zastosowania w pracy z pacjentem starszym z zaburzeniami komunikacji wybranych metod komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC)

C(U)2

EK (K)1

Planuje płaszczyzny współpracy w ramach zespołu terapeutycznego

C(K)1

Treści programowe (TP): opis przedmiotu wynikający z obowiązującego standardu kształcenia i/lub programu nauczania zatwierdzonego przez Radę WNoZ

Symbol




Odniesienie do efektów kształcenia (symbol)

TP1

Proces komunikowania się. Komunikacja jedno- i dwustronna. Dominacja komunikacji pozawerbalnej. Wielofunkcyjność mowy ciała.

EK (W)1

TP2

Logopedia jako płaszczyzna edukacji i reedukacji mowy. Czynniki warunkujące prawidłową ekspresję językową i poprawność logiczno-semantyczną wypowiedzi. Surdo-, balbuto- i neurologopedia.

EK (W)1

TP3

Trudności i zaburzenia komunikacji u osób starszych: afazja (czuciowa, ruchowa, mieszana, nominalna, totalna), dysartria, dysglosja, mutyzm, mowa bełkotliwa, zaburzenia tempa i rytmu mowy, schozofazja i inne zaburzenia treści wypowiedzeń.

EK (W)2

TP4

Przegląd metod AAC i dyskusja ich przydatności dla wybranych grup pacjentów.

EK (W) 3

TP5

Planowanie elementów pracy z pacjentem starszym z zaburzeniami komunikacji z zastosowaniem wybranych metod komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC).

EK (U)1, EK (U)2

TP6

Planowanie współpracy w ramach zespołu terapeutycznego.

EK (K)1

Metody dydaktyczne (sposób pracy nauczyciela, umożliwiający osiągnięcie celów kształcenia)

wykład konwersatoryjny, dyskusja dydaktyczna, praca z tekstem, sesja plakatowa, praca warsztatowa, rozmowa dydaktyczna, ćwiczenia

Środki dydaktyczne wykorzystywane w procesie kształcenia

flipczarty, flamastry, rzutnik multimedialny, laptop, kserokopie tekstów przygotowanych przez wykładowcę, kserokopie tabel do prac projektowych

Wykaz piśmiennictwa dla studenta

Piśmiennictwo podstawowe

do 4 pozycji



Błeszyński J.J. (red.), Alternatywne i wspomagające metody komunikacji, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2006.

Von Tetzcher S., Martinsen H., Wprowadzenie do wspomagających i alternatywnych sposobów porozumiewania się, Stowarzyszenie „Mówić bez słów”, Warszawa 1999.

Warrick A., Porozumiewanie bez słów, Stowarzyszenie „Mówić bez słów”, Warszawa 2002.

Podstawy neurologopedii, red. T. Gałkowski, E. Szeląg, G. Jastrzębowska, Opole 2005.

Diagnoza logopedyczna, red. E. Czaplicka, S. Milewski, GWP, Gdańsk 2011.


Piśmiennictwo uzupełniające

do 4 pozycji



Olszewski T., Otępienie czołowo-skroniowe. Ujęcie neuropsychologiczne, Impuls, Kraków 2008.

Wybrane zagadnienia rehabilitacji neuropsychologicznej, red. E. Łojek, A. Bolewska, Scholar, Warszawa 2008.

Choroby otępienne. Teoria i praktyka, Continuo, Wrocław 2003.

Komunikacja z pacjentami, którzy maja trudności z mową. Wskazówki dla personelu medycznego. Communications Matters, 2008.

Sposób oceny pracy studenta

Typ oceny: diagnostyczne (D), formujące (F), podsumowujące (P)

Formująca (F)

Podsumowująca (P)



Metody oceny np. test wiedzy, test umiejętności, studium przypadku, proces pielęgnowania, projekt

Uczestnictwo w dyskusji

Uczestnictwo w ćwiczeniach



Test wiedzy

Kryteria oceny

Ocena lokalna

Definicja lokalna

Ocena ECTS

Definicja ECTS

5

Bardzo dobry – znakomita wiedza, umiejętności, kompetencje

A

Celujący – wybitne osiągnięcia

4,5

Ponad dobry – bardzo dobra wiedza, umiejętności, kompetencje

B

Bardzo dobry – powyżej średniego standardu, z pewnymi błędami

4

Dobry – dobra wiedza, umiejętności, kompetencje

C

Dobry – generalnie solidna praca z szeregiem zauważalnych błędów

3,5

Dość dobry – zadowalająca wiedza, umiejętności, kompetencje, ale ze znacznymi niedociągnięciami

D

Zadowalający – zadowalający, ale ze znaczącymi błędami

3

Dostateczny – zadowalająca wiedza, umiejętności, kompetencje, z licznymi błędami (próg 60% opanowania W,U,KS)

E

Dostateczny – wyniki spełniają minimalne kryteria

2

Niedostateczny – niezadowalająca wiedza, umiejętności, kompetencje (poniżej 60% opanowania W,U,KS)

FX, F

Niedostateczny – podstawowe braki w opanowaniu materiału

INFORMACJE DODATKOWE

Odniesienie efektów kształcenia i treści kształcenia do sposobów prowadzenia zajęć i metod oceniania

Symbol efektu kształcenia dla przedmiotu

Numery symboli treści kształcenia realizowanych w trakcie zajęć

Sposoby prowadzenia zajęć umożliwiające osiągnięcie założonych efektów kształcenia

Typy (D,F,P) i metody oceniania stopnia osiągnięcia założonego efektu kształcenia

EK (W)1

TP1, TP2

wykład konwersatoryjny

F – dyskutowanie

P – test wiedzy



EK (W)2

TP1, TP2

wykład konwersatoryjny

F – dyskutowanie

P – test wiedzy



EK (W)3

TP3

dyskusja dydaktyczna, praca z tekstem, sesja plakatowa

F – dyskutowanie

P – test wiedzy



EK (W)4

TP4

rozmowa dydaktyczna, praca z tekstem, ćwiczenia

F – dyskutowanie

P – test wiedzy



EK (U)1

TP5

praca warsztatowa, dyskusja, ćwiczenia

F – wykonywanie zadań warsztatowych

EK (U)2

TP5

praca warsztatowa, dyskusja, ćwiczenia

F – wykonywanie zadań warsztatowych

EK (K)1

TP6

praca warsztatowa, dyskusja, ćwiczenia

F – wykonywanie zadań warsztatowych

Zestawienie przewidywanych efektów kształcenia przedmiotu do efektów kształcenia dla programu studiów tzw. programowych efektów kształcenia (PEK) oraz efektów zdefiniowanych dla obszaru kształcenia (wyłącznie symbolami)

Efekty kształcenia dla przedmiotu (EK)

Przyporządkowanie efektu kształcenia dla przedmiotu do efektów zdefiniowanych dla całego programu (PEK)

Odniesienie efektu kształcenia dla przedmiotu do efektów zdefiniowanych dla obszaru kształcenia

EK (W)1

K_W41

K_W45


M1_W03, S1A_W03

M1_W04


EK (W)2

K_W41

K_W45


M1_W03, S1A_W03

M1_W04


EK (W)3

K_W41

M1_W03, S1A_W03

EK (U)1

K_U11

K_U41


M1_U10

M1_U10. M1_U05



EK (U)2

K_U11

K_U41


M1_U10

M1_U10. M1_U05



EK (K)1

K_K03

M1_K02, M1_K04




©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna