Sylabusy w roku akademickim 2010/2011 Studia stacjonarne II stopnia Kierunek: Ekonomia



Pobieranie 267.39 Kb.
Strona10/11
Data28.04.2016
Rozmiar267.39 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11

PRAWO GOSPODARCZE (BUSINESS LAW)


Kierunek / specjalność: Ekonomia / realizowany na kierunku

Forma studiów: studia stacjonarne II stopnia

Wymagania wstępne – zaliczone przedmioty: Prawo

Charakterystyka zajęć dydaktycznych:

Forma zajęć

Liczba godzin

Semestr

Rok studiów

Punkty ECTS

wykłady

30

II

I

5

Prowadzący: dr Zbigniew Piepiora

tel. 757538252; budynek i nr pok.: H204



Treści programowe:

Istota i specyfika prawa gospodarczego. Instytucje prawne w wyborach ekonomicznych, formułowaniu umów gospodarczych oraz kształtowaniu praw i obowiązków stron w stosunkach gospodarczych. Źródła prawa gospodarczego. Podmioty prawa gospodarczego. Wymogi formalne w podejmowaniu działalności gospodarczej. Ewidencje i rejestry gospodarcze. Spółki cywilne i spółki prawa handlowego. Upadłość i postępowanie naprawcze wobec przedsiębiorstw. Zawieranie i wykonywanie umów gospodarczych. Umowy obrotu gospodarczego. Dochodzenie roszczeń ze stosunków gospodarczych.



Metody dydaktyczne: wykład

Założenia i cele przedmiotu:

wiadomości: poznanie zasad prawa i podstawowych wiadomości o prawie gospodarczym, poznanie podstawowych obowiązków i konsumentów przedsiębiorców oraz konsumentów;

umiejętności: dostrzeganie związków między podejmowanymi decyzjami gospodarczymi a ich skutkami prawnymi w sferze majątkowej; ocena kształtowanych bądź zawieranych umów pod kątem praw i obowiązków przedsiębiorców wobec innych podmiotów.

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: przedmiot kończy się zaliczeniem na ocenę

Forma zaliczenia: pisemna

Warunki zaliczenia: ocena pozytywna uzyskana na podstawie zdobycia ponad 50% punktów

Literatura podstawowa:

[1] Jacyszyn J., Kosikowski C., Podstawy prawa gospodarczego, Wyd. Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2001.

[2] Kruczalak J., Prawo handlowe, LexisNexis, Warszawa 2008.

[3] Kufel J., Siuda W., Prawo gospodarcze dla ekonomistów, Scriptus, Poznań 2001.

[4] Łukosz T., Prawo dla ekonomistów, Wyd. AE, Wrocław 2000.
—  —

PROGNOZOWANIE PROCESÓW GOSPODARCZYCH (FORECASTING OF ECONOMIC PROCESSES)


Kierunek / specjalność: Ekonomia / realizowany na kierunku

Forma studiów: studia stacjonarne II stopnia

Wymagania wstępnezaliczone przedmioty: Matematyka, Statystyka opisowa, Wnioskowanie statystyczne, Ekonometria I, Ekonometria II

Charakterystyka zajęć dydaktycznych

Forma zajęć

Liczba godzin

Semestr

Rok studiów

Punkty ECTS

wykłady

8

II

I

3

ćwiczenia

6

II

I

laboratoria

12

II

I

Prowadzący: dr Roman Pawlukowicz, dr inż. Tomasz Bartłomowicz

tel. 757538276, 757538274; budynek i nr pok.: B25, B26



Treści programowe

Symulacja a prognozowanie (symulacja jako układ eksperymentu, prognozowanie jako szczególny rodzaj symulacji, miejsce symulacji i prognoz w systematyce zasadniczych projekcji przyszłościowych, podstawy symulacji i prognozowania, funkcje i klasyfikacje symulacji i prognoz).

Proces symulacji i prognozowania zmiennych społeczno-gospodarczych (specyfika, źródła danych i ich statystyczna obróbka, etapy symulacji i prognozowania).

Komputerowe pakiety statystyczne w obróbce danych wyjściowych, symulacji i konstrukcji prognoz.

Prognozowanie na podstawie szeregów czasowych (ze stałym poziomem zmiennej prognozowanej, z trendem, inne modele); modele klasyczne, adaptacyjne i autoregresyjne.

Prognozowanie ekonometryczne (modele ekonometryczne jednorównaniowe i wielorównaniowe, założenia i reguły prognozowania ekonometrycznego, mierniki jakości prognozy ekonometrycznej, konstrukcja prognoz).

Symulacja na podstawie modeli ekonometrycznych (jednorównaniowych i wielorównaniowych) – wykorzystanie analizy mnożnikowej.

Prognozowanie zjawisk sezonowych (modele szeregów czasowych i opisowe modele ekonometryczne).

Nieklasyczne metody prognozowania (metody modeli dyskretno-ciągłych, metody analogii historycznych i przestrzenno-czasowych, metody heurystyczne, metoda scenariusza – symulacyjne walory przedmiotowych narzędzi).

Metody dydaktyczne: wykład, ćwiczenia i laboratoryjne, studia przypadków – dyskusje grupowe, indywidualne projekty laboratoryjne

wykład – prezentacja teoretycznych podstaw oraz praktycznej celowości prognozowania

ćwiczenia – omówienie procedury prognostycznej

laboratoria – studia przypadków (dyskusje grupowe), budowa prognoz indywidualnie wybranych zjawisk społeczno-gospodarczych oraz symulowanie na modelach z wykorzystaniem komputerowego oprogramowania

Założenia i cele przedmiotu

wiadomości: poznanie istoty i celowości prognozowania rzeczywistości społeczno-gospodarczych, a także narzędzi ich realizacji

umiejętności: budowa prognoz (umiejętność kojarzenia zmiennej prognozowanej i metody prognozowania) oraz symulowanie z wykorzystaniem komputerowych pakietów statystycznych

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: przedmiot kończy się zaliczeniem na ocenę oraz egzaminem na ocenę.

Forma zaliczenia ćwiczeń i laboratoriów: pisemna i projekty.

Forma zaliczenia egzaminu: pisemna.

Warunki zaliczenia ćwiczeń i laboratoriów: ocena pozytywna uzyskana z pracy pisemnej oraz pozytywna ocena z komputerowej prezentacji projektu – prognozy.

Warunki zaliczenia egzaminu: ocena pozytywna uzyskana z pracy pisemnej (co najmniej 50% z ogólnej sumy punktów).

Literatura podstawowa


  1. Prognozowanie gospodarcze. Metody i zastosowania. Pod red. M. Cieślak. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN 2005.

[2] Dittmann P., Prognozowanie w przedsiębiorstwie. Kraków: Wolters Kluwer Polska - Oficyna 2008.

[3] Guzik B., Wstęp do teorii prognozowania i symulacji. Poznań: Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Poznaniu 2008.

[4] Sobczyk M., Prognozowanie Teoria Przykłady Zadania. Warszawa: Wydawnictwo Placet 2008.

[5] Błaszczuk D., Wstęp do prognozowania i symulacji. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN 2006.

[6] Zeliaś A., Pawełek B., Wanat S.: Prognozowanie ekonomiczne. Teoria, przykłady, zadania. Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 2003.

[7] Cieślak M., Nieklasyczne metody prognozowania. Warszawa: Wydawnictwo PWN 1983.

[8] Manikowski A., Tarapata Z.: Prognozowanie i symulacja rozwoju przedsiębiorstw. Warszawa: Wyższa Szkoła Ekonomiczna 2002.

Literatura uzupełniająca

[1] Gajda J.B., Prognozowanie i symulacje a decyzje gospodarcze. Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck 2001.

[2] Dittmann P., Dittmann I., Szabela-Pasierbińska E., Szpula A., Prognozowanie w zarządzaniu przedsiębiorstwem. Kraków: Wolters Kluwer Polska - Oficyna 2009.

[3] Metody prognozowania. Zbiór zadań. Red. Radzikowska B. Wrocław: Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu 2001.

[4] Nowak E. (red.), Prognozowanie gospodarcze – metody, modele, zastosowania, przykłady. Warszawa: Wydawnictwo Placet 1998.

[5] Pawłowski Z., Zasady predykcji ekonometrycznej. Warszawa: Wydawnictwo PWN 1982.

[6] Krupa K., Modelowanie, symulacja i prognozowanie: systemy ciągłe. Warszawa: Wydawnictwo Naukowo-Techniczne 2008.

[7] Witkowska D., Podstawy ekonometrii i teorii prognozowania: podręcznik z przykładami i zadaniami. Kraków: Oficyna Ekonomiczna 2001.

[8] Dębski W., Przewidywanie i analizy symulacyjne w biznesie: podręcznik menedżera. Warszawa: Wydawnictwo First Business College 1995.
—  —

1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna