Szkoły ponadgimnazjalne Temat: Jan Paweł II santo subito / Opracował: ks. Rafał Bednarczyk Konkurs wiedzy o Janie Pawle II



Pobieranie 43.51 Kb.
Data06.05.2016
Rozmiar43.51 Kb.
Załączniki do książki pt.
Zobowiązanie, a nie tylko duma.

Scenariusze katechez z okazji beatyfikacji Jana Pawła II



Szkoły ponadgimnazjalne
Temat: Jan Paweł II - Santo subito / Opracował: ks. Rafał Bednarczyk
Konkurs wiedzy o Janie Pawle II:
- Kiedy i gdzie urodził się Karol Wojtyła?

18 maja 1920 r. w Wadowicach

- Podaj imiona rodziców Karola Wojtyły?

Karol i Emilia z Kaczorowskich

- Podaj imiona rodzeństwa Karola Wojtyły?

Edmund (+ 1932 r.) i Olga (+ 1914 r.)

- W którym roku zmarła matka Karola Wojtyły (ile miał wtedy lat)?

W 1929 r. Karol miał wówczas 9 lat.

- W którym roku ukończył gimnazjum w Wadowicach?

W 1938 r.

- Po zdaniu matury, jaki kierunek studiów i na jakiej uczelni wybrał Karol Wojtyła?

Polonistyka na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie

- Jak nazywał się teatr, w którym działał Karol Wojtyła w czasie wojny?

Teatr Rapsodyczny.

- Wymień tytuł jednego z dramatów, który napisał Karol Wojtyła.

Hiob, Jeremiasz, Brat naszego Boga, Przed sklepem jubilera, Promieniowanie ojcostwa.

- Wymień zakład pracy, w którym pracował w czasie wojny Karol Wojtyła?

Zakłady chemiczne Solvay. Początkowo pracował w kamieniołomie w Zakrzówku, a potem w oczyszczalni sody w Borku Fałęckim.

- Podaj lata studiów Karola Wojtyły w tajnym seminarium duchownym w Krakowie.

1942-1946.

- Podaj datę święceń kapłańskich Karola Wojtyły oraz nazwisko biskupa, który ich udzielał.

1 XI 1946 r., abp kard. Adam Sapiecha

- Gdzie i w jakich latach ks. Wojtyła odbywał dalsze specjalistyczne studia z teologii? Jaki stopień naukowy wówczas uzyskał?

W Rzymie w latach 1946-1948 uwieńczone doktoratem.

- Od kiedy był profesorem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego?

Od 1954 r.

- W którym roku został biskupem?

W 1958 r.

- W którym roku i kto go mianował kardynałem?

W 1967 r. kardynałem mianował go papież Paweł VI

- W obradach którego soboru uczestniczył?

Watykańskiego II

- Podaj tytuł jednej z książek, której autorem był Karol Wojtyła i jednej autorstwa Jana Pawła II.

Osoba i czyn; Miłość i odpowiedzialność; Elementarz etyczny; U podstaw odnowy. Studium o realizacji Vaticanum II; Znak, któremu sprzeciwiać się będą; Aby Chrystus się nami posługiwał – Karol Wojtyła.

Przekroczyć próg nadziei; Dar i Tajemnica; Tryptyk rzymski (poemat); Wstańcie, chodźmy!; Pamięć i tożsamość – Jan Paweł II.

- W momencie wyboru był pierwszym po ilu latach papieżem spoza Włoch?

Po 455 latach.

- Jako Papież odbywał wiele podróży apostolskich. Podaj ich dokładną liczbę.

104.

- Ile razy odwiedził Polskę? Wymień lata, w których pielgrzymował do Ojczyzny?



Osiem podróży apostolskich do Polski:

I pielgrzymka (2-10 czerwca 1979)

II pielgrzymka (16-23 czerwca 1983)

III pielgrzymka (8-14 czerwca 1987)

IV pielgrzymka (1-9 czerwca, 13-20 sierpnia 1991)

V pielgrzymka (22 maja 1995)

VI pielgrzymka (31 maja-10 czerwca 1997)

VII pielgrzymka (5-17 czerwca 1999)

VIII pielgrzymka (16-19 sierpnia 2002)

- W którym roku był w Płocku?

1991 r.

- Przyjeżdżając do Polski Papież tylko w raz odwiedzał zakład karny. Gdzie to było?



W Płocku

- Ile encyklik napisał Jana Paweł II. Wymień przynajmniej trzy tytuły.

14 encyklik: Redemptor hominis; Dives in Misericordia; Laborem exercens; Slavorum apostoli; Dominum et Vivificantem; Redemptoris Mater; Sollicitudo rei socialis; Redemptoris missio; Centesimus annus; Veritatis splendor; Evangelium vitae; Ut unum sint; Fides et ratio; Ecclesia de Eucharistia.

- Uzupełnij cytat i wskaż okoliczności w jakich te słowa zostały wypowiedziane:

„Nie bójcie się, otwórzcie, otwórzcie ……………… Chrystusowi.

otwórzcie na oścież …………………. Chrystusowi”.

Te słowa padły w homilii w czasie inauguracji pontyfikatu 22 października 1978 r.

- „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi”. W czasie której wizyty w Polsce i gdzie te słowa były wygłoszone?

W czasie pierwszej pielgrzymki do Polski, w Warszawie 2 czerwca 1979 r.

- „Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali. Wbrew wszystkim mirażom ułatwionego życia musicie od siebie wymagać. To znaczy właśnie „więcej być”. Do kogo skierował te słowa Papież?

Do młodzieży na Westerplatte 12 czerwca 1987 r.

- Ilu w przybliżeniu świętych i błogosławionych ogłosił Jana Paweł II.

Błogosławionymi ogłosił 1338 osób, kanonizował 482 świętych.

- Podaj datę zamachu na życie Jana Pawła II dokonanego przez Ali Agcę.

13 maja 1981 r.

- Podaj datę śmierci Jana Pawła II oraz szacunkową liczbę uczestników ceremonii pogrzebowej w Rzymie.

2 kwietnia 2005 r. W pogrzebie uczestniczyło ok. 5 mln. ludzi, w tym ok. 1,5 mln. Polaków. Na Placu św. Piotra zgromadziło się 300 tys.

- Jak długo trwał pontyfikat Jana Pawła II?

Był papieżem przez 26 i pół roku (9666 dni). Pontyfikat Jana Pawła II jest uznawany za najdłuższy, po pontyfikatach św. Piotra (ok.30-67) i bł. Piusa IX (1846-1878).

- Podaj datę beatyfikacji Jana Pawła II.

1 maja 2011 r.
Modlitwa o wyproszenie łask
Sługo Boży Janie Pawle II, za Twoim pośrednictwem proszę o łaski dla mnie (i moich bliźnich). Wierzę w moc mej modlitwy i w Twoją zbawienną pomoc. Wyproś mi u Boga Wszechmogącego łaski, o które się modlę ... (wymienić prośby).

Uproś mi dar umocnienia mej wiary, nadziei i miłości.

Panie Jezu, Ty obiecałeś, że o cokolwiek w Twoje Imię poprosimy to otrzymamy. Dlatego, pełen ufności, proszę Cię o potrzebne mi łaski, za wstawiennictwem Sługi Bożego Jana Pawła II. Wysłuchaj mnie, Panie. Amen.

„Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.

Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.

Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.

Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.

Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.

Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Błogosławieni jesteście, gdy /ludzie/ wam urągają i prześladują was, i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe na was. Cieszcie się i radujcie, albowiem wasza nagroda wielka jest w niebie. Tak bowiem prześladowali proroków, którzy byli przed wami.”

(Mt 5, 3-12)

Temat: Czy mam już bilet do raju? O tym, jak przeżyć beatyfikację Sługi Bożego Jana Pawła II / Opracował: ks. Wojciech Kućko, Płock - Lublin
Załącznik 1

Mam w kieszeni bilet do raju… - Marek Skwarnicki o beatyfikacji Jana Pawła II


Było to kilka miesięcy przed jego śmiercią. Było mu już bardzo trudno mówić. Powiedział tylko: - Marek, Marek! Potem pogłaskał mnie po twarzy. Wyczułem, że było to jego pożegnanie. Z każdym dniem jednak jest mi coraz bliższy. Teraz, kiedy zostanie ogłoszony błogosławionym, wiele osób żartując mówi, że jako przyjaciel papieża, mam w kieszeni bilet do raju. Gdyby to była prawda!

(wypowiedź z dn. 16 stycznia 2011 r. dla KAI).




Załącznik 2

Benedykt XVI: Jestem mu wdzięczny...

Wywiad udzielony Telewizji Polskiej przez Ojca Świętego Benedykta XVI dn. 20 września 2005 r., a wyemitowanego przez TVP 16 października 2005 r. (fragmenty)

Źródło: http://www.niedziela.pl/artykul_w_niedzieli.php?doc=nd200543&nr=2

- O. Andrzej Majewski SJ: Co, zdaniem Waszej Świątobliwości, jest najbardziej istotne w pontyfikacie Jana Pawła II?

- Ojciec Święty Benedykt XVI: Możemy na to spojrzeć w dwojaki sposób: najpierw ad extra – skierowany ku światu, a następnie ad intra – zwrócony ku Kościołowi. Co się tyczy świata, sądzę, że Ojciec Święty przez swe wystąpienia i swą obecność, przez swą zdolność przekonywania, na nowo ożywił wrażliwość na wartości moralne, na wagę religii w świecie. Doszło do nowego otwarcia, do nowego zainteresowania problemami religijnymi, do odkrycia konieczności religijnego wymiaru człowieka, ale przede wszystkim ogromnie wzrósł autorytet biskupa Rzymu. Wszyscy chrześcijanie, niezależnie od różnic, również ci, którzy nie uznają sukcesji piotrowej, przyjęli, że to papież jest rzecznikiem chrześcijaństwa, że nikt inny na całym świecie nie może tak jak on przemawiać w imieniu chrześcijaństwa i tak stanowczo współczesnemu światu mówić o chrześcijaństwie. Dla świata nie-chrześcijańskiego, dla wyznawców innych religii stał się on ponadto rzecznikiem wielkich, ogólnoludzkich wartości. Pamiętając o tym trzeba zaznaczyć, że stworzył on klimat dla dialogu między wielkimi religiami i poczucie spoczywającej na nas wszystkich odpowiedzialności za świat. Uprzytomnił, że nie da się połączyć przemocy i religii i że wszyscy musimy przez współodpowiedzialność za ludzkość wytyczać drogę pokoju.

Przechodząc zaś do spraw Kościoła, powiedziałbym przede wszystkim, iż najważniejsze jest to, że potrafił on wzbudzić w młodzieży entuzjazm dla Chrystusa. Było to coś nowego (pamiętając o młodzieży roku 68-go, czy lat 70-tych), że rozentuzjazmował on młodzież dla Chrystusa, dla Kościoła, ale także dla trudnych wartości. Tylko ktoś o tak silnej osobowości i charyzmie był w stanie zmobilizować młodzież dla sprawy Bożej i miłości do Chrystusa. W Kościele, jak sądzę, ożywił on na nowo umiłowanie Eucharystii (przeżywamy jeszcze rok Eucharystii z taką miłością przez niego upragniony), na nowo odkrył sens i wielkość Bożego Miłosierdzia, ale również bardzo pogłębił miłość do Matki Bożej, prowadząc nas tym samym do większego uwewnętrznienia wiary i jednocześnie większego jej oddziaływania. Oczywiście trzeba też wspomnieć, o czym wszyscy dobrze wiemy, jak istotny był jego wkład w wielkie przemiany w świecie w 1989 roku i w upadek tak zwanego realnego socjalizmu.

(…)


- Ojcze Święty. Postać Jana Pawła II Wasza Świątobliwość (widzimy to i słyszymy w Polsce) bardzo często przywołuje w swoich wystąpieniach. O Janie Pawle II, Ojciec Święty mówi, że to wielki i nieodżałowany Papież, czcigodny poprzednik. Na długo pozostaną w naszej pamięci słowa Waszej Świątobliwości wypowiedziane podczas Mszy św. w dniu 20 kwietnia br. I tu zacytuję: „wydaje mi się, że trzyma mnie on mocno za rękę, że widzę jego uśmiechnięte oczy i słyszę jego słowa, skierowane w tym momencie wprost do mnie „Nie lękaj się!”. Ojcze Święty... teraz pytanie bardzo osobiste: Czy nadal odczuwa Ojciec Święty obecność Jana Pawła II. Jeśli tak, to w jaki sposób?
- Ależ tak! Zacznę od pierwszej części ojca pytania, gdyż poprzednio, mówiąc o spuściźnie po Papieżu, pominąłem sprawę wielkiej liczby dokumentów jakie nam pozostawił - 14 encyklik, obfitość listów posynodalnych i innych dokumentów. To wszystko składa się na przebogate dziedzictwo, które nie zostało jeszcze w Kościele dostatecznie przyswojone. Ja więc moją zasadniczą misję widzę nie w ogłaszaniu wielu nowych dokumentów, ale raczej w pomaganiu, aby te już istniejące zostały przyswojone, gdyż stanowią one przebogaty skarb - są autentyczną interpretacją Soboru Watykańskiego II. Wiemy, że Papież ten był właśnie człowiekiem Soboru, że przejął się do głębi jego duchem i literą. Przez swe teksty uzmysławia nam, co rzeczywiście było zamiarem Soboru, a co nim nie było i pomaga nam prawdziwie stawać się Kościołem na miarę czasów obecnych i przyszłych.

A teraz, przechodząc do drugiej części pytania: Papież jest mi bliski przez swoje teksty, ponieważ w nich właśnie dostrzegam go i słyszę, mogąc w ten sposób prowadzić stały dialog z Ojcem Świętym. Przez te słowa on ciągle ze mną rozmawia. Znam również genezę wielu tekstów, pamiętam rozmowy jakie toczyliśmy nad tym czy innym tekstem i w ten sposób nadal mogę z Ojcem Świętym rozmawiać. Oczywiście owa bliskość za pośrednictwem słów nie ogranicza się jedynie do tekstu, ale jest kontaktem z osobą.



Temat: Zobowiązania beatyfikacji Jana Pawła II dla nas / Opracował: Łukasz Gąsiorowski, Ciechanów
Fragment I
„Młody człowiek pyta Chrystusa: „Co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?” (Mk 10, 17). W odpowiedzi Ten, którego młodzieniec nazwał „nauczycielem dobrym” (por. tamże), wskazuje mu na przykazania Boże. „Znasz przykazania: nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, czyli bądź prawdomówny, nie oszukuj, czcij swego ojca i matkę” (Mk 10, 19).
Młodzieniec ewangeliczny jest świadom tego, że zachowanie przykazań Bożych jest drogą do „życia wiecznego”. Tak. Człowiek żyje w tej perspektywie. I ta perspektywa: życia wiecznego, spotkania z Bogiem, który jest moim Stwórcą, Ojcem i Sędzią — stanowi źródło moralnej mocy człowieka.

Młodzieniec z Ewangelii miał bardzo jasny pogląd na zasady, wedle których winno się budować ludzkie życie. A jednak i on w pewnym momencie nie zdołał przekroczyć progu swoich uwarunkowań. Kiedy Chrystus, zwracając się do niego z miłością, powiedział: „pójdź za Mną” (por. Mk 10, 21) — nie poszedł. Nie poszedł, ponieważ „miał majętności wiele” (por. Mk 10, 22). Pragnienie, aby zachować to wszystko, co miał, przeszkodziło mu. Pragnienie, ażeby „mieć”, ażeby „więcej mieć”, przeszkodziło mu w tym, aby „bardziej być”.

Droga bowiem, jaką wskazywał Chrystus, do tego prowadziła: ażeby „bardziej być”! Zawsze do tego prowadzą wskazania Ewangelii. W każdym bez wyjątku zawodzie czy powołaniu — wezwanie Chrystusa do tego prowadzi.

Wasze powołania i zawody są różne. Musicie dobrze rozważyć, w jakim stosunku — na każdej z tych dróg — pozostaje „bardziej być” do „więcej mieć”. Ale nigdy samo „więcej mieć” nie może zwyciężyć. Bo wtedy człowiek może przegrać rzecz najcenniejszą: swoje człowieczeństwo, swoje sumienie, swoją godność. To wszystko, co stanowi też perspektywę „życia wiecznego”.




Fragment II

„Wiemy, że tu, na tym miejscu, na Westerplatte, we wrześniu 1939 roku, grupa młodych Polaków, żołnierzy, pod dowództwem majora Henryka Sucharskiego, trwała ze szlachetnym uporem, podejmując nierówną walkę z najeźdźcą. Walkę bohaterską.

Pozostali w pamięci narodu jako wymowny symbol. Trzeba, ażeby ten symbol wciąż przemawiał, ażeby stanowił wyzwanie dla coraz nowych ludzi i pokoleń Polaków.

Każdy z was, młodzi przyjaciele, znajduje też w życiu jakieś swoje „Westerplatte”. Jakiś wymiar zadań, które musi podjąć i wypełnić. Jakąś słuszną sprawę, o którą nie można nie walczyć. Jakiś obowiązek, powinność, od której nie można się uchylić. Nie można „zdezerterować”.



Wreszcie — jakiś porządek prawd i wartości, które trzeba „utrzymać” i „obronić”, tak jak to Westerplatte, w sobie i wokół siebie. Tak, obronić — dla siebie i dla innych”.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna