Tematem mojego wypracowania są prorocy. Wybrałam trzech, którzy zwrócili moją uwagę. Są to Jonasz, Jeremiasz, Daniel



Pobieranie 13.37 Kb.
Data05.05.2016
Rozmiar13.37 Kb.
Tematem mojego wypracowania są prorocy. Wybrałam trzech, którzy zwrócili moją uwagę. Są to Jonasz, Jeremiasz, Daniel.

Pierwszym prorokiem, którego wybrałam jest Jonasz, a jego imię oznacza Gołąb. Żył w VII wieku p.n.e., pochodził z Gat-ha-Chefer, jest opisany w biblijnej Księdze Jonasza (przypisuje mu się jej spisanie), był jednym z dwunastu proroków mniejszych. Działał za panowania króla Jeroboama, dzięki tej wiadomości możemy ustalić kiedy żył. Gat-ha-Chefer czyli miejscowości oddalona o około 5 km od Nazaretu i około 20 km na zachód od Tyberiady, jest to dzisiejszy Meszhed. Bóg skierował do niego takie słowa ,, Wstań, idź do Niniwy – wielkiego miasta- i upomnij ją, albowiem nieprawość jej dotarła przed moje oblicze”, a Jonasz uciekł przed Panem do Tarszisz wsiadając do okrętu który tam płyną. Podczas rejsu rozpętał się straszliwy sztorm i wszyscy żeglarze modlili się do swoich bogów, prócz niego. Wtedy żeglarze zrobili losowanie kto jest nieszczęściem na tym statku i los padł na Jonasza. Gdy dowiedzieli się jakiż to grzech uczynił hebrajczyk zapytali go «Co powinniśmy ci uczynić, aby morze przestało się burzyć dokoła nas?», a ten im odpowiedział



«Weźcie mnie i rzućcie w morze, a przestaną się burzyć wody przeciw wam, ponieważ wiem, że z mojego powodu tak wielka burza powstała przeciw wam». Jak Jonasz powiedział tak żeglarze uczynili. Kiedy nie było już go na pokładzie burza ucichła, wtedy ogarnęła wtedy tych ludzi bojaźń przed Panem. Złożyli Mu ofiarę i uczynili śluby. Jonasz został połknięty przez potwora morskiego, modlił się codziennie do Boga przez trzy dni i trzy noce. Pan go wysłuchał i kazał rybie, aby wypluła go na brzeg i powiedział  «Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i głoś jej upomnienie, które Ja ci zlecam».  Jonasz wstał i poszedł, a mieszkańcy owego miasta słuchając go okazali skruchę.

Kolejnym prorokiem jest Jeremiasz. Był jednym z 4 proroków większych, żył od około 650r. p.n.e. do około 586r. p.n.e., pochodził z rodziny kapłańskiej z Anatot, jego ojcem był Chilkiasz. Imię Jeremiasz wywodzi się od słów hebrajskich Jirme-jahu oznaczających ,,Jahwe, podnieś z upadku". Miejscowość Anatot znajduje się na północny-wschód od Jerozolimy. Jego ród wywodził się z linii Abiatara, Helego i Itamara, była to jedna z najważniejszych rodzin kapłańskich. W czasie odbudowy Świątyni znalazł stary zwój z zapisanym na nim Prawem Bożym. Odkrycie to doprowadziło do wielkiej reformy kultu w Świątyni. Napisał Księgę Jeremiasza . Został on powołany podczas rozmowy z Panem, który dotkną jego ust. Był wielkim samotnikiem niezrozumiany i prześladowany przez własną rodzinę nigdy się nie ożenił, nie został ojcem, uwięziony i torturowany z po­wodu swych proroctw. Jeremiasz to człowiek twardy. Jego proroctwo jest pełne gniewu, pocieszenia, którym celem jest nawrócenie ludzi. Został przyjacielem Boga, pełen gwałtownej miłości, cierpiący. Jednym z jego proroctwem było: Przyszedł zaś Jeremiasz z Tofet, dokąd go posłał Pan, by prorokował, i stanął na dziedzińcu domu Pańskiego, mówiąc do całego ludu. To mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: «Oto sprawię, że przyjdzie na to miasto i na wszystkie jego osiedla całe to nieszczęście, jakie na nich zapowiedziałem. Uczynili bowiem kark swój twardym, nie chcą słuchać moich słów».[…]Usłyszał zaś Jeremiasza, głoszącego te słowa, Paszchur, syn Imera, kapłan, który był głównym nadzorcą w domu Pańskim.  I kazał Paszchur poddać chłoście proroka Jeremiasza i zakuć go w kłodę, która się znajdowała w Wyższej Bramie Beniamina, w domu Pańskim. Następnego zaś dnia uwolnił Paszchur Jeremiasza z kłody. On starał się wiernie odczytać wolę Bożą w kontekście skłóconego miasta, oddającego cześć bożkom, zagubionego, upokorzonego i okaleczonego. Co to znaczy być głosem prorockim i jaki sposób można tego dokonać? Mieć pasje Jeremiasza, bezkompromisowość, niezłomna wierność Słowu. Nieść ludziom pociechę, która jest głównym przesłaniem tej księgi. Proroctwo to pomaga nam zrozumieć, że najważniejsze wartości to - wartości duchowe. Poddanie się z ufnością działaniu Bożemu, przede wszystkim w sytuacjach trudnych i bolesnych. Gdy król Sedecjasz wysłał do niego Paszchura, by mu powiedział << Poradź się Pana w naszym imieniu, bo Nabuchodonozor, król babiloński, wypowiedział nam wojnę. Może Pan znowu zacznie czynić na korzyść naszą dziwne rzeczy, tak że tamten odstąpi od nas>>. Jeremiasz zaś im odrzekł, aby odpowiedzieli królowi słowami Boga, który będzie walczył przeciwko nim z gniewem pełnym zapalczywości i wielką zawziętością. I pobiję mieszkańców tego miasta, ludzi i zwierzęta; umrą na skutek wielkiej zarazy. Następnie zaś - wyrocznia Pana - wydam Sedecjasza, króla judzkiego, jego sługi i lud, który ocaleje w tym mieście od zarazy, od miecza i od głodu, w ręce Nabuchodonozora, króla babilońskiego, oraz w ręce ich nieprzyjaciół i w ręce tych, co nastają na ich życie. Zabije on ich mieczem, nie będzie ich żałował, nie będzie miał litości ani miłosierdzia. Serce Jeremiasza musiało wiele znieść. Nie tylko dokładnie przepowiedział upadek królestwa, zburzenie Jerozolimy i niewolę, ale stał się świadkiem tych straszliwych wydarzeń. Sam znalazł się na wygnaniu i zmarł w Egipcie w VI w. p.n.e.

Ostatnim prorokiem, którego wybrałam jest Daniel. Żył w VII/VI w. p.n.e., pochodził ze szlachetnego rodu. Prorok tłumaczył znaczenie snów. Uprowadzony jako dziecko (ok. 605 p.n.e.) do niewoli babilońskiej przez króla Nabuchodonozora II. Daniel wraz z trzema przyjaciółmi - Szadrakiem, Meszakiem i Abed-Nego mieli zostać przyuczeni do służby. Daniel był zdecydowany zachować posłuszeństwo wobec Boga. Odmówił spożywania potraw królewskich, a mimo to spożywając proste posiłki, na jakie zezwalało prawo żydowskie, wyrósł na silnego młodzieńca. Otrzymał staranne wykształcenie i osiągnął wysokie stanowisko. Był rzecznikiem ludu izraelskiego, w którego obronie występował. Danielowi przypisywane jest autorstwo Księgi Daniela. Powstała prawdopodobnie w epoce Machabeuszów (ok. 150 r.p.n.e.). W drugim roku swego panowania Nabuchodonozor miał sny; ducha jego ogarnął niepokój i nie mógł spać.  Rozkazał więc przywołać wykładaczy snów, wróżbitów, czarnoksiężników i Chaldejczyków, by powiedzieli królowi, jakie miał sny; ci zaś przyszli i stanęli przed Emólem, ale żaden z nich nie wyjawił mu snu ani jego znaczenia. Wtedy ogarnął króla wielki gniew i oburzenie i rozkazał zabić wszystkich mędrców babilońskich. Zaś Daniel, który otrzymał od Boga objawienie udał się do króla, aby wyjawić mu jego sen i jego znaczenie. W śnie ty, królu, patrzyłeś: Oto posąg bardzo wielki, o nadzwyczajnym blasku stał przed tobą, a widok jego był straszny.  Głowa tego posągu była z czystego złota, pierś jego i ramiona ze srebra, brzuch i biodra z miedzi,  golenie z żelaza, stopy zaś jego częściowo z żelaza, częściowo z gliny.  Patrzyłeś, a oto odłączył się kamień, mimo że nie dotknęła go ręka ludzka, i ugodził posąg w jego stopy z żelaza i gliny, i połamał je.  Wtedy natychmiast uległy skruszeniu żelazo i glina, miedź, srebro i złoto - i stały się jak plewy na klepisku w lecie; uniósł je wiatr, tak że nawet ślad nie pozostał po nich. Kamień zaś, który uderzył posąg, rozrósł się w wielką górę i napełnił całą ziemię.  Taki jest sen, a jego znaczenie przedstawimy królowi.  Ty, królu, królu królów, któremu Bóg Nieba oddał panowanie, siłę, moc i chwałę,  w którego ręce oddał w całym zamieszkałym świecie ludzi, zwierzęta polne i ptaki powietrzne i którego uczynił władcą nad nimi wszystkimi - ty jesteś głową ze złota.  Po tobie jednak powstanie inne królestwo, mniejsze niż twoje, i nastąpi trzecie królestwo miedziane, które będzie panowało nad całą ziemią.  Czwarte zaś królestwo będzie trwałe jak żelazo. Tak jak żelazo wszystko kruszy i rozrywa, skruszy ono i zetrze wszystko razem.  To, że widziałeś stopy i palce częściowo z gliny, częściowo zaś z żelaza, [oznacza, że] królestwo ulegnie podziałowi; będzie miało coś z trwałości żelaza. To zaś, że widziałeś żelazo zmieszane z mulistą gliną,  a palce u nóg częściowo z żelaza, częściowo zaś z gliny [oznacza, że] królestwo będzie częściowo trwałe, częściowo zaś kruche. To, że widziałeś żelazo zmieszane z mulistą gliną [oznacza, że] zmieszają się oni przez ludzkie nasienie, ale nie będą się odznaczać spoistością, podobnie jak żelazo nie da pomieszać się z gliną.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna