The influence of nitrogen fertilization on growth, yield and fruit size of ‘Jonagored’ apple trees



Pobieranie 114.71 Kb.
Strona1/3
Data03.05.2016
Rozmiar114.71 Kb.
  1   2   3
3-10
The influence of nitrogen fertilization on growth, yield and fruit size of ‘Jonagored’ apple trees
Dariusz Wrona
Abstract. Guidelines in European Union for N management in orchards aim to limit fertilizer applications under threshold limits, in order to reduce N losses to the environment, but at the same time to attain optimum tree growth, high yield and good fruit quality. The experiment was carried out at the Wilanów Research Farm, situated in the postglacial valley of the Vistula River, on a fertile silty loam alluvial soil. The soil of the field assigned for the experiment was at the depth of 0–20 cm, slightly acid (pHKCl = 6.0), showed high available Mg (16.6 mg%) and P (6.6 mg%) contents, medium available K (19.6 mg%) and a low K/Mg ratio (1.2). Considering a low ratio of K to the other kations as well as occasionally appearing K deficiency symptoms in the neighbouring orchard, before tree planting potassium salts were applied at the rate of 200 kg K2O ha-1. Throughout all the years of studies potassium, magnesium and phosphorus fertilizers as well as liming soil were not applied. 'Jonagored' apple trees on M.9 rootstock were planted in spring 2000, spaced 3.5 × 1.5 m. From spring 2000, five fertiliser treatments were applied: (1) N-0 (check); (2) N-50 (50 kg N ha-1), over the whole orchard area in early spring); (3) N-100 (100 kg N ha-1, over the whole area, in early spring); (4) N-100delayed (100 kg N ha-1, in early spring, starting from the fourth year after planting 2004); (5) N-100sward (100 kg N ha-1, in early spring, starting from the fourth year after planting, in sward alleyways only). Nitrogen was applied as ammonium nitrate, before the start of vegetative growth. After 10 years, the higher dose, i.e. 100 kg N ha-1 applied from the first year after planting resulted in the smallest trunk cross-sectional area (TCSA), during when the same dose starting from the fourth year after planting resulted in the highest TCSA. N fertilization did not significance effect on growth of the trees as compared with not fertilized control. The first yield was harvested in the 3rd year after planting (2002), but in any year neither dose or mode of N fertilisation had any significant effect of yield. The cumulative yield for the years 2002–2009 and fruit size did not depend on N fertilization either. No significant response to nitrogen fertilization was noted on cropping efficiency coefficient for eight years of bearing in relation to the final trunk cross-sectional area.
Key words: apple, nitrogen, cultivar, trunk cross-sectional area, cumulative yield, mean fruit mass, cropping efficiency coefficient
Wpływ zróżnicowanego nawożenia azotem na wzrost, plonowanie i wielkość owoców odmiany Jonagored
Streszczenie. Jednym z bardziej dyskusyjnych zagadnień w nawożeniu roślin sadowniczych pozostaje nawożenie azotowe, a przede wszystkim jego rola we wzroście i plonowaniu drzew owocowych, zwłaszcza jabłoni. Celem badań było opracowanie racjonalnej metody nawożenia azotem, pozwalającej na minimalizację zużycia nawozów, przy osiągnięciu optymalnego wzrostu drzew, obfitego plonowania oraz optymalnej wielkości owoców. Doświadczenie przeprowadzono w latach 2000–2009 na jabłoniach odmiany ‘Jonagored’ na podkładce M.9, rosnących na glebie typu mada wykazującej skład pyłu ilastego w rozstawie 3,5 × 1,5 m. Gleba pola przeznaczonego pod doświadczenie wykazywała na głębokości 0–20 cm odczyn lekko kwaśny (6,0), odznaczała się wysoką zawartością przyswajalnego Mg (16,6 mg%) i P (6,6 mg%), średnią zawartością przyswajalnego K (19,6 mg%) i niskim stosunkiem K/Mg (1,2). Biorąc pod uwagę niekorzystny stosunek K w glebie do innych kationów, zastosowano pod orkę sól potasową w dawce 200 kg K2O/ha. Przez wszystkie lata trwania doświadczenia nie stosowano wapnowania gleby, a także nawożenia potasem, magnezem i fosforem. W doświadczeniu porównywano następujące obiekty nawożenia azotem: 1. N-0 (bez azotu, kontrola); 2. N-50 (50 kg N ha-1 jednorazowo wiosną od 2000 r. na całą powierzchnię); 3. N-100 (100 kg N ha-1 jednorazowo wiosną od 2000 r. na całą powierzchnię); 4. N-100od 4 roku (100 kg N ha-1 jednorazowo wiosną od 4. roku po posadzeniu (2004) na całą powierzchnię); 5. N-100murawa (100 kg N ha-1 wiosną, od czwartego roku po posadzeniu (2004), tylko w obrębie murawy). Jako nawóz azotowy stosowano saletrę amonową na powierzchnię gleby. Korony prowadzono w formie wrzecionowej; wysokość pnia wynosiła 60–70 cm. Wzdłuż rzędów drzew utrzymywano wąski ugór herbicydowy (1 m szerokości), natomiast w międzyrzędziach była murawa, często koszona. Wzrost drzew mierzony polem przekroju poprzecznego pnia po 10 latach prowadzenia doświadczenia był uzależniony od dawki i sposobu nawożenia azotem. Najsłabiej rosły drzewa, gdy stosowano dawkę 100 kg N ha-1 jednorazowo wiosną na całej powierzchni, a najsilniej, gdy stosowano również dawkę 100 kg N ha-1, ale dopiero od 4. roku po posadzeniu. Nie stwierdzono jednak istotnej różnicy pomiędzy kombinacjami nawożonymi a kombinacją nienawożoną azotem. Podobną sytuacje zanotowano w przyroście pola przekroju poprzecznego pnia za okres 10 lat badań (wiosna 2000 – wiosna 2010). Zarówno plonowanie drzew w poszczególnych latach, jak i suma plonów za lata 2002–2009 oraz wielkość owoców nie zależała w sposób istotny ani od dawki, ani od sposobu nawożenia azotem. Zarówno dawka, jak i sposób nawożenia azotem nie miały wpływu na wskaźnik intensywności owocowania wyrażony stosunkiem sumy plonów do końcowego pola powierzchni przekroju poprzecznego pnia.
Słowa kluczowe: jabłoń, azot, odmiana, pole powierzchni przekroju pnia, suma plonu, średnia masa owocu, wskaźnik intensywności owocowania

11-22
Pathogenicity of Drechslera avenae for leaves of selected oat genotypes and ist ability to produce anthraquinone compounds


Małgorzata Cegiełko, Irena Kiecana, Piotr Kachlicki, Wojciech Wakuliński
Abstract. Drechslera leaf spot in the common oat (Avena sativa L.) is caused by D. avenae (syn. Pyrenophora chaetomioides, Helminthosporium avenae). Susceptibility of various oat cultivars and breeding lines to leaf infection by this pathogen was investigated in the field in 2001–2002 and in a growth chamber. After natural infection in the field, brown or brown-red spots caused by D. avenae were found in all oat genotypes and both years, but were less common in the drier and colder growing season (2001). Mean values of leaf infection index in the studied oat genotypes for the 2 years varied from 5.65 (CHD 2100) to 10.33 (Akt). After artificial inoculation in the growth chamber, symptoms were similar but leaf infection index was much higher – from 15.0 (Bajka) to 41.3 (STH 4699). High-performance liquid chromatography showed that anthraquinone derivatives produced by strain 1 of D. avenae include anthraquinone compaunds – cynodontin and helminthosporin. These compounds are known to limit the growth of some other pathogens and saprophytes.
Key words: Poaceae, leaf spot, cynodontin, helminthosporin
Patogeniczność Drechslera avenae dla liści wybranych genotypów owsa i jego zdolność do produkcji związków antrachinonowych
Streszczenie. Plamistość liści owsa (Avena sativa L.) powodowana jest przez gatunek Drechslera avenae (Drechslera chaetomioides, Helmintosporium avenae). Podatność wybranych odmian i rodów hodowlanych owsa na infekcję przez ten patogen badano w warunkach polowych w latach 2001–2002 oraz w fitotronie. W wyniku naturalnej infekcji w warunkach polowych, brązowe lub brązowo-czerwone plamy, powodowane przez D. avenae stwierdzono w przypadku wszystkich genotypów owsa w obu latach badań, ale występowały one w mniejszym nasileniu w sezonie bardziej suchym i chłodniejszym (2001). Średnie wartości indeksu porażenia liści w przypadku badanych genotypów owsa wynosiły od 5.65 (CHD 2100) do 10.33 (Akt). W wyniku sztucznej inokulacji liści owsa w warunkach fitotronowych objawy na liściach były podobne, ale indeks porażenia liści znacznie wyższy – od 15.0 (Bajka) do 41.3 (STH 4699). Badania przy zastosowaniu wysokorozdzielczej chromatografii cieczowej wykazały zdolność do produkcji przez szczep D. avenae nr 1 pochodnych antrachinonowych – cynodontyny i helmintosporyny. Związki te mogą ograniczać wzrost niektórych patogenów i saprotrofów.
Słowa kluczowe: Poaceae, plamistośc liści, cynodontyny, helmintosporyny

23-31
Accumulation of elements in some organically grown alternative horticultural crops in Lithuania


Honorata Danilcenko, Elvyra Jariene, Marek Gajewski, Judita Cerniauskiene, Jurgita Kulaitiene, Barbara Sawicka, Paulina Aleknaviciene
Abstract. Oil pumpkin (Cucurbita pepo L. var. styriaca) seeds and Jerusalem artichoke (Helianthus tuberosus L.) tubers are alternative horticultural products containing important biologically active components. The objective of the three-year study was to determine dry matter and micro-, macroelements accumulation in seeds of oil pumpkin Cucurbita pepo L. var. styriaca – ‘Miranda’, ‘Golosemiannaja’, ‘Herakles’, ‘Danaja’, ‘Olga’; and in tubers of Jerusalem artichoke (Helianthus tuberosus L.) – ‘Rubik’, ‘Albik’, ‘Sauliai’ and selection lines Nr. 05-1, Nr. 05-7. Macro- and microelements were determined by mass spectrometer. The highest amount of Ca, K, Fe, Mn, Se and Al was accumulated in oil pumpkin seeds of cv. ‘Miranda’ and amount of Ca, Mg and Se was identified in cv. ‘Rubik’ and K, Na, in ‘Albik’ Jerusalem artichoke tubers.
Key words: mineral elements, dry matter, oil pumpkin seeds, Jerusalem artichoke tubers
Zawartość niektórych pierwiastków w wybranych alternatywnych roślinach ogrodniczych uprawianych metodą ekologiczną na Litwie
Streszczenie. Nasiona dyni oleistej (Cucurbita pepo L. var. Styriaca) i bulwy topinamburu (Helianthus tuberosus L.) stanowią alternatywny produkt dla tradycyjnie spożywanych warzyw. Zawierają one szereg cennych składników pod względem aktywności biologicznej. Celem trzyletnich badań było określenie zawartości mikro- i makroelementów w nasionach dyni oleistej i bulwach topinamburu uprawianych ekologicznie na Litwie. Wybrane do doświadczenia odmiany dyni były następujące – ‘Miranda’, ‘Herakles’, ‘Golosemiannaja’, ‘Danaja’, ‘Olga’, a topinamburu – ‘Albik’, ‘Rubik’, ‘Sauliai’ oraz linie hodowlane nr 05-1 i nr 05-7. Zawartość makro i mikroelementów określano za pomocą spektrometru masowego. Wyniki wskazują, że zawartość suchej masy była najwyższa w nasionach dyni ‘Herakles’, ‘Danaja’, ‘Olga’, a w bulwach topinamburu ‘Albik’. Najwięcej Ca, K, Fe, Mn, Se akumulowały nasiona dyni oleistej ‘Miranda’, a Mg, Na –‘Olga’. Największą zawartość Ca, Mg, Se identyfikowano w bulwach topinamburu ‘Rubik’, a K, Na, – ‘Albik’. Zawartość Mn i Zn w wybranych do doświadczeń bulwach odmian topinamburu prawie się nie różniła.


Słowa kluczowe: składniki mineralne, sucha masa, nasiona dyni oleistej, bulwy topinamburu

33-47
Enhancement of zinnia seeds by osmopriming and grapefruit extract treatment


Dorota Szopińska
Abstract. Priming is one of the most common methods improving quality of seeds. The purpose of the research was to study effects of osmopriming combined with grapefruit extract (Biosept 33 SL) treatment on zinnia seed germination, vigour and infestation with fungi at 10 and 20°C. Two seed samples, cv. Kirke and Orys, varying in initial infestation with Alternaria zinniae, were treated with Biosept 33 SL solutions at concentrations of 0.05, 0.25, 0.5 and 1.0%, during and after priming in polyethylene glycol (PEG 8000). Controls were untreated seeds, seeds treated with fungicide Sarfun T 65 DS and seeds soaked in 0.05, 0.25, 0.5 and 1.0% Biosept 33 SL solution. Priming alone, as well as priming combined with grapefruit extracts treatment, significantly improved total germination and vigour of the seeds. Impact of Biosept 33 SL treatment on seed health varied among samples and was strongly influenced by initial seed infestation with fungi, applied doses of the preparation and temperature of incubation.
Key words: Biosept 33 SL, seed health, seed germination, seed vigour, priming, Zinnia elegans
Poprawa jakości nasion cynii poprzez osmokondycjonowanie i traktowanie ekstraktem z grejpfruta
Streszczenie. Osmokondycjonowanie jest jednym z powszechnie stosowanych zabiegów poprawy jakości nasion. Celem doświadczenia było określenie wpływu osmokondycjonowania nasion cynii w połączeniu z traktowaniem ekstraktem z grejpfruta (Biosept 33 SL) na kiełkowanie, wigor i zasiedlenie nasion przez grzyby w temperaturze 10 i 20°C. Dwie próby nasion, odm. Kirke i Orys, różniące się początkowym zasiedleniem przez Alternaria zinniae, traktowano 0,05, 0,25, 0,5 i 1,0% roztworami preparatu Biosept 33 SL podczas kondycjonowania i po kondycjonowaniu w glikolu polietylenowym (PEG 8000). Kontrolę stanowiły nasiona nietraktowane, nasiona traktowane fungicydem Sarfun T 65 DS oraz nasiona moczone w 0,05, 0,25, 0,5 i 1,0% roztworach preparatu Biosept 33 SL. Samo kondycjonowanie, podobnie jak kondycjonowanie w połączeniu z traktowaniem ekstraktem z grejpfruta, znacząco poprawiało kiełkowanie i wigor nasion. Wpływ preparatu Biosept 33 SL na zdrowotność nasion był zróżnicowany u obu prób i znacząco uzależniony od początkowego zasiedlenia nasion przez grzyby, zastosowanej dawki preparatu i temperatury inkubacji.
Słowa kluczowe: Biosept 33 SL, zdrowotność nasion, kiełkowanie nasion, wigor nasion, kondycjonowanie, Zinnia elegans

49-59
Growth of maiden apple trees of ‘Galaxy’ and ‘Rubin’ on rootstocks clones originating from crossing A.2 × B.9


Aleksander Stachowiak, Sławomir Świerczyński
Abstract. In the world of orchard science there is a trend of constant limiting the size of fruit trees of almost all species. That is why there is a continuous search for new rootstocks reducing the vigour of growth of the cultivated plants. The experiment was conducted at the Experimental Station of the University of Life Sciences in Poznań, in the years 2008–2009. The aim of this study was to estimate of 15 clones obtained by crossing A2 × B.9 rootstocks to check their usefulness for the production of maiden apple tress of ‘Galaxy’ and ‘Rubin’ in a nursery. M.9 and M.26 rootstocks were used as a standard. The strongest growth of maiden apple trees was obtained on M.26 rootstock and on the clone number 15. The growth of trees on clone number 5 was weaker than those on M.9 rootstock. Maiden apple trees of ‘Rubin’ cultivar did not create lateral shoots for most rootstocks. The biggest number and total number of lateral shoots was found on the trees of ‘Galaxy’ on rootstocks clones number 1, 3, 6, 7, 10, 13 and 15 and the least on clones number 2, 5 and 9. The biggest number of skeleton roots had trees on M.26 rootstock and the fewest on M.9 one. The biggest number of maiden trees in comparison with the budded rootstocks was obtained for clones number 6, 10 and 13 and the fewest for clones number 2, 7, 8, 9 and 11. For all clones the percentage of trees meeting the requirements of the standards was high and the results did not differ from those on M.9 and M.26 rootstocks.
Key words: new rootstocks, nursery, production of maiden apple trees
Wzrost okulantów jabłoni odmian ‘Galaxy’ i ‘Rubin’ na klonach pochodzących z krzyżowania podkładek A.2 × B.9
Streszczenie. W światowym sadownictwie zaznacza się trend stałego limitowania rozmiarów większości gatunków drzew owocowych. Z tego powodu kontynuowane są badania nad nowymi podkładkami ograniczającymi siłę wzrostu uprawianych roślin. Doświadczenie przeprowadzono w Stacji Doświadczalnej Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu w latach 2008–2009. Celem doświadczenia była ocena wpływu 15 różnych klonów powstałych z krzyżowania podkładek A.2 × B.9 na wzrost drzewek odmian ‘Galaxy’ i ‘Rubin’ w szkółce. Dla porównania jako kontrolę zastosowano podkładki M.9 i M.26. Najsilniejszy wzrost okulantów jabłoni otrzymano na podkładce M.26 i na klonie 15. Wzrost drzewek na klonie 5 był słabszy niż na M.9. Okulanty jabłoni odmiany ‘Rubin’ nie tworzyły pędów bocznych na większości podkładek. Największą liczbę i sumę pędów bocznych stwierdzono u drzewek odmiany ‘Galaxy’ rosnących na klonach 1, 3, 6, 7, 10, 13 i 15, a najmniej na 2, 5 i 9. Najwięcej korzeni szkieletowych miały drzewka na podkładce M.26, a najmniej na M.9. Największą wydajność okulantów uzyskano na klonach 6, 10 i 13, a najmniejszą na 2, 7, 8, 9 i 11, które nie różniły się od kontroli M.9. Dla wszystkich klonów uzyskano wysoki procent drzewek zgodnych z normą, a wyniki nie różniły się od kontroli na M.9 i M.26.
Słowa kluczowe: nowe podkładki, szkółka, produkcja okulantów jabłoni

61-73
Effect of pinching and day length on the growth and flowering of Ajania pacifica (Nakai) Bremer et Humphries in controlled cultivation


Małgorzata Zalewska, Małgorzata Antkowiak
Abstract. Ajania pacifica has been gaining popularity as a pot plant. It is closely related to the chrysanthemum, and may become an interesting alternative for it, the more that the cultivation of both species can be carried out simultaneously. The aim of this study was to assess the growth and flowering of ajania as a result of pinching and the day length of pinched plants. The present research involved the use of Ajania pacifica, ‘Silver and Gold’ and ‘Bea’ ‘Benetti’ and ‘Bengo’ (of Bellania group). The first cultivation was made in the long-day glasshouse. Having been planted into pots, the plants of each cultivar were divided into groups: non-pinched and pinched once, and the last group: further divided into: allocated to immediate cultivation exposed to short day and those which, before the second stage of cultivation – plant darkening for the period of two weeks, were grown further under long-day conditions. Not all the cultivars reacted in the same way to pinching. In ‘Bengo’ the pinched plants formed buds and started flowering at a similar date as the non-pinched ones, in ‘Benetti’ and ‘Bea’ the delay was inconsiderable and in ‘Silver and Gold’ the buds appeared 5 to 12 days later. The plants growing longer under long-day conditions were higher, wider, with longer and wider corymbs, more inflorescences and their life was longer.
Key words: pot cultivation, photoperiod, pinching
Wpływ uszczykiwania oraz długości dnia na wzrost i kwitnienie ajanii spokojnej (Ajania pacifica (Nakai) Bremer et Humphries) w uprawie sterowanej
Streszczenie. Ajania staje się coraz bardziej popularna jako roślina doniczkowa. Jest bliską krewną chryzantemy i może stać się dla niej interesującą alternatywą tym bardziej, że uprawę obu gatunków można prowadzić jednocześnie. Celem pracy była ocena wpływu uszczykiwania oraz długości dnia na wzrost i kwitnienie roślin. W badaniach wykorzystano ajanię spokojną odmiany ‘Silver and Gold’ oraz ‘Bea’, ‘Benetti’ i ‘Bengo’ (z grupy Bellania). Pierwszy etap uprawy przeprowadzono w szklarni dnia długiego. Po posadzeniu do doniczek każdą odmianę podzielono na grupy: nieuszczykiwane i uszczknięte jednorazowo, a te na kolejne – przeznaczone od razu do uprawy przy dniu krótkim oraz takie, które przed drugim etapem uprawy (zaciemnianiem roślin, przez okres dwóch tygodni) uprawiano dalej w warunkach dnia długiego. Nie wszystkie odmiany w jednakowy sposób reagowały na zabieg uszczykiwania. U ‘Bengo’ rośliny uszczknięte wytworzyły pąki i rozpoczęły kwitnienie w podobnym terminie co nieuszczykiwane, u ‘Benetti’ i ‘Bea’ opóźnienie było niewielkie, a u ‘Silver and Gold’ pąki pojawiły się od 5 do 12 dni później. Rośliny rosnące dłużej w warunkach dnia długiego były wyższe, szersze, miały dłuższe i szersze baldachogrona, więcej kwiatostanów, dłużej zachowywały trwałość.
Słowa kluczowe: uprawa doniczkowa, fotoperiod, uszczykiwanie

75-84
Scale insects (Hemiptera, Sternorrhyncha, Coccoidea) on ornamental plants in the field in Poland


Katarzyna Goliszek, Bożena Łagowska, Katarzyna Golan
Abstract. Thirty-three species were recorded from various ornamental field plants, representing 23.08% of the native Polish scale insects fauna. These species belong to 6 families, namely: Asterolecaniidae, Coccidae, Diaspididae, Eriococcidae, Kermesidae and Pseudococcidae. The best represented families were the Diaspididae (13 species) and Coccidae (12 species). For each species, the type of habitats, host plants, pest status and zoogeographical region of origin are given. Scale insects were found on cultivated deciduous trees and shrubs (24 species) and on ornamental coniferous trees and shrubs (8 species) in parks, botanic and household gardens, housing settlements and along avenues. The most numerous and economically important species is Parthenolecanium corni, followed by Carulaspis juniperi and Leucaspis lowi. Special attention should be paid to invasive Pulvinaria floccifera on Ilex aquifolium (L.) and unidentified Parthenolecanium sp. on rhododendron plants. These scale insects were observed in massive density on their hosts and can survive the winter in Poland.
Key words: sucking insects, pests, invasive species, trophic groups, zoogeographical element, economic significance
Czerwce (Hemiptera, Sternorrhyncha, Coccoidea) występujące na roślinach ozdobnych w Polsce
Streszczenie. Czerwce jako szkodniki roślin mają znaczenie w krajach klimatu tropikalnego i subtropikalnego, gdzie powodują straty w uprawach cytrusów, oliwek, kawy, kakao, herbaty i grejpfrutów. W ostatnich latach obserwuje się wzrost znaczenia gospodarczego tej grupy owadów również w krajach o umiarkowanym klimacie. Zjawisko to jest spowodowane kilkoma czynnikami, a mianowicie globalnym ociepleniem klimatu i coraz łagodniejszymi zimami, wzrastającą liczbą ogrodów przydomowych i rosnącym zapotrzebowaniem na ciekawe, często obce dla naszej fauny gatunki roślin oraz swobodnym importem drzew i krzewów owocowych i ozdobnych. Celem niniejszej pracy było określenie wielkości populacji czerwców występujących na drzewach i krzewach ozdobnych, rosnących w warunkach naturalnych oraz ich znaczenia gospodarczego w Polsce. Analizę ilościową i jakościową czerwców przeprowadzono na podstawie zebranego przez autorów materiału dokumentacyjnego oraz danych z piśmiennictwa. Badania przeprowadzono w latach 2008–2010 w Lublinie oraz jego okolicach. W wyniku przeprowadzonej analizy na roślinach ozdobnych w Polsce stwierdzono występowanie trzydziestu trzech gatunków czerwców (23.08% rodzimej fauny Coccoidea). Czerwce te należą do sześciu rodzin: Asterolecaniidae, Coccidae, Diaspididae, Eriococcidae, Kermesidae and Pseudococcidae. Wśród nich najliczniej reprezentowane były rodziny Diaspididae (13 gatunków) i Coccidae (12 gatunków). W pracy dla każdego gatunku czerwca określono typ zbiorowiska, w którym wystąpił, rośliny żywicielskie, znaczenie ekonomiczne oraz jego przynależność zoogeograficzną. Stwierdzone gatunki czerwców obserwowano w parkach, ogrodach botanicznych, ogrodach przydomowych, osiedlach mieszkaniowych, a także wzdłuż alei na ozdobnych drzewach i krzewach liściastych (24 gatunki) i iglastych (8 gatunków). Gatunkiem czerwca o największym znaczeniu gospodarczym, który w badaniach wystąpił najczęściej, był Parthenolecanium corni. Również Carulaspis juniperi i Leucaspis lowi wystąpiły w frekwencji i liczebności zagrażającej ich żywicielom. Szczególną uwagę należy zwrócić na gatunki inwazyjne: P. floccifera na ostrokrzewie kolczastym oraz nieoznaczony jeszcze Parthenolecanium sp. na rododendronach. Czerwce te wystąpiły na swoich żywicielach w dużym zagęszczeniu i są w stanie przezimować w Polsce.
  1   2   3


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna