The little goldenmooon



Pobieranie 30.88 Kb.
Data03.05.2016
Rozmiar30.88 Kb.



This project has been carried out with the support of the European Community and the Life Long Learning Programme. The content of this project does not necessarily reflect the position of the European Community, nor does it involve any responsibility on the part of the European Community.





THE LITTLE GOLDENMOOON

Greece

Once upon a time there were three sisters. One was called Apple, the other Pomegranate, and the third Little Golden Μoon. Every day they bathed and looked at themselves in the mirror. In the mirror they saw the sun and asked him:

- Sun, which one of us is the best of all?

- All of you are pretty, but Little Golden Moon is the prettiest of all, the Sun replied.

Every day they asked him, and the sun always said that the prettiest of all was Little Golden Moon.

Apple and Pomegranate were jealous and decided to kill Little Golden Moon.

One day, the three sisters baked a bread roll and went into the forest to cut some wood. After they had gathered the wood, they took out the bread to have some, and rest for a while. As they were getting ready to cut the bread roll, without Little Golden Moon noticing, Apple and Pomegranate pushed the bread roll down a cliff and said:

- Who will go to fetch the bread roll?

- I will go, said Little Golden Moon and started to climbing down.

But the cliff was very deep. It was already dark by the time she found the bread roll and started climbing up. As she was moving up, Little Golden Moon found a hut where forty dragons lived. She went in and hid under a trough so that the dragons wouldn’t see her and eat her up.

In the morning, when the dragons had left, out came Little Golden Moon and did all the housework. At night she hid again under the trough. The dragons came back from their work, found a clean home and had dinner. They realized that a human had got into the hut, and one of them said “I can smell human flesh.” Next morning, one dragon was to stay home and find the human. They went away and left the blind dragon behind. Little Golden Moon did all the housework without the dragon seeing her. And at night she again hid in the trough. Back came the dragons, found everything tidy and said again: “I can smell human flesh.” They asked the blind dragon who he had seen and he replied “nobody.”

The next day they went away and left the lame dragon behind. He went out to the yard, in the sun. Little Golden Moon came out again and did the housework. The lame dragon however saw her and went inside. Little Golden Moon was very scared but the dragon went close to her, hugged her and asked: “How did you get here?” Little Golden moon told him the whole story. “Fine” said the lame dragon. “At night my brothers will come back, but don’t be afraid. Kiss all of them on the hand and last of all, the big dragon who sits in the corner. He will take you on his lap and ask you how you got here. “Fine” said Little Golden Moon.

The night came and all the dragons gathered together. Little Golden Moon went and kissed their hand. She kissed the big dragon’s hand last. He then took her on his lap and asked her “How did you get here?” Little Golden Moon told him the whole story. That she and her sisters had gone in the forest and as they sat to eat, the roll bread went down the cliff and she went to get it and that her sisters left, without her knowing where they had gone and while she was moving up the cliff she reached their home. “Now you will stay here,” said the big dragon. “You will do all the housework for us and we will find you a husband and give you lots of money.”

Her sisters, however, looked at themselves in the mirror and asked: “Sun, which one of us is the prettiest of all?” and the sun replied: “Both of you are pretty, but Little Golden Moon, who is in the dragons’ hut, is the prettiest.” Apple and Pomegranate decided to go find her and hurt her. They changed clothes, took rings, bracelets and earrings with them to sell, and went to find her. They walked a long way and then reached the dragon’s hut and called:

- Lady, Lady!

- Who’s calling? says Little Golden Moon.

- Come outside so we can see you.

- No, I won’t, says Little Golden moon.

- Come and see, we’ve got wonderful things to sell.

Little Golden Moon came to the window and looked outside. As she was speaking with her mouth open, her sisters threw a ring in it. Little Golden Moon died and the sisters left.

When the dragons came back, they found Little Golden Moon dead. They made a golden box on a tree outside their hut. One day the king’s son was out hunting and he got there and saw the golden box on the tree. He climbed up the tree, the tree shook, and the box dropped. As it dropped, the ring came out of Little Golden Moon’s mouth and so she came back to life. The king’s son liked her a lot and asked her to marry him.

When the dragons came back that night, they found Little Golden Moon alive. She told them that the king’s son had come and how she came back to life and that the king’s son wanted to marry her. So later, the Prince came; they got married and took her to the palace.

Her sisters asked the sun once more which one was the prettiest of all and the sun said: “Both of you are pretty, but Little Golden Moon, who is at the Prince’s house, is the prettiest”. Then, they changed clothes again, took different things with them, like they had done before, and went to the palace. There, they called: “Lady, Lady, come out so we can see you, we’ve got wonderful things”.

Little Golden Moon went out again to see. Then her sisters threw a needle in her mouth and went away. Little Golden Moon turned into an apple tree in the yard. When Little Golden Moon’s child went to pick apples, the apple tree leaned forward to help it pick apples. When the Prince went to pick apples, the apple tree leaned forward again. When the Prince’s sister, who was jealous of Little Golden Moon and used to tell her off, went to pick apples, the apple tree threw her branches high up, not allowing her to pick any apples.

One day the Prince’s sister, who had understood that the apple tree was his wife, told him: “I will cut down this apple tree”. She got an axe and started cutting the tree down. That very moment an old lady passed by and asked her for a piece of wood. And the Prince, who was there, gave it to her. The old lady took it to her home. She put some meat on the wood and started beating it to cut it into small pieces. However, as she was beating the meat she heard a voice “Don’t beat me here, old lady, for it is my hand”. Then the lady opened the wood carefully and out came a beautiful young girl with golden dresses which lit up the whole room. In the meantime, the Prince had followed the old lady and saw everything.

One day, as the old lady was passing by the palace, the Prince told her:

- Old Lady, I want you to make me dinner at your house.

- Ah! said the old lady, I don’t have anything to offer you.

- Whatever you have, I will eat, the Prince insisted and the old lady accepted.

The Prince visited her home. When he saw Little Golden Moon he recognized her immediately and asked her to come back. They returned to the palace and they lived happily ever after.


Source: “Greek Fairytales A’ The Fairytale-daughters”, (Ed) A. Aggelopoulou, Bookstore of “Estia”, ID. Kollarou, Athens, 1991, p. 98-102.
Mały złoty księżyc

Dawno, dawno temu były trzy siostry. Pierwsza nazywała się Jabłko, druga Granat a trzecia Mały Złoty Księżyc. Każdego dnia kąpały się i przyglądały się sobie w lustrze.

Pewnego dnia zobaczyły w lustrze słońce i spytały go:

„Powiedz Słońce, która z nas jest najlepsza ?”

„Każda z wasz jest piękna ale Mały Złoty Księżyc jest najpiękniejsza z Was” – odpowiedziało słońce.

Każdego dnia pytały słońca o to samo i słońce zawsze im odpowiadało, że najpiękniejsza z nich jest Mały Złoty Księżyc.

Jabłko i Granat stały się zazdrosne i postanowiły zabić Mały Złoty Księżyc.

Pewnego dnia, trzy siostry upiekły chleb i poszły do lasu po drewno na opał. Kiedy zebrały już drewno, wyciągnęły chleb by go zjeść i odpocząć chwilę.

Kiedy zaczęły dzielić chleb, celowo wrzuciły go do czeluści w skale, tak by Mały Złoty Księżyc tego nie zauważył.

„Kto jest chętny by przynieść z powrotem chleb ?”

„Ja przyniosę” - powiedziała Mały Złoty Księżyc i zaczęła schodzić w dół.

Ale czeluść w skale była bardzo głęboka. Było już ciemno kiedy znalazła kawałek chleba i zaczęła wspinać się w górę. Kiedy tak wspinała się, natknęła się na pieczarę z 40 smokami. Weszła do środka ale ukryła się w pieczarze tak, by smoki jej nie zauważyły i nie zjadły.

Rano, kiedy smoki wyszły z pieczary Mały Złoty Księżyc zrobiła porządki w pieczarze a na noc skryła się w niecce. Kiedy smoki wróciły do pieczary zauważyły, że wszystko jest posprzątane i czeka na nich obiad. Zrozumiały, że to człowiek dostał się do ich pieczary. I jeden z nich powiedział : „Czuję ludzkie mięso”. Następnego ranka jeden smok miał zostać w pieczarze i odszukać ludzką istotę a reszta opuściła pieczarę, udając się na łowy. Ten smok był jednak ślepy. Mały Złoty Księżyc ponownie posprzątała, niezauważona przez ślepego smoka. Kiedy wieczorem smoki wróciły wszystko znowu było posprzątane i uporządkowane.

„Czuję zapach ludzkiego mięsa” - zapytały smoki ślepego smoka, czy kogoś widział a on odrzekł że nikogo.

Następnego dnia smoki opuściły pieczarę zostawiając smoka, który był obolały. Smok wyszedł przed pieczarę na słońce. Mały Złoty Księżyc wyszła ze swojej kryjówki i znowu posprzątała i uporządkowała pieczarę. Jednakże obolały smok zauważył ją i wszedł do środka. Mały Złoty Księżyc przestraszył się bardzo ale smok podszedł bliżej, objął ją i spytał, jak się tu dostała.

Mały złoty Księżyc opowiedziała mu całą historię . „Dobrze” - powiedział smok –„Wieczorem moi braci wrócą z powrotem, ale nie obawiaj się ich. Pocałuj każdego z nich w łapę a na ostatek Wielkiego smoka który zawsze siedzi w rogu pieczary. On weźmie ciebie na kolana i spyta się, jak tu się dostałaś”. „Dobrze” - zgodziła się Mały Złoty Księżyc.

Przyszedł wieczór i smoki zebrały się w pieczarze. Mały Złoty Księżyc wszedł i pocałował ich łapy. Ostatniego pocałował wielkiego smoka. On wziął ją na kolana i spytał – „Jak tu się dostałaś?” Mały Złoty Księżyc opowiedziała mu całą historię: jak ze swoimi siostrami poszła do lasu i kiedy zasiadły, by coś zjeść chleb spadł im do czeluści w skale i jak ona poszła po chleb, jak siostry zostawiły ją, nie mówiąc jej gdzie idą i jak wspinając się trafiła do pieczary smoków.

„Teraz zostaniesz tutaj” powiedział wielki smok. Ty będziesz robiła tutaj wszystkie prace domowe a my znajdziemy Ci męża i damy ci mnóstwo pieniędzy.

W tym samym czasie jej siostry spoglądały na swoje odbicia w lustrze i pytały słońca „Powiedz, słońce, która z nas jest najpiękniejsza?” A słońce odpowiedziało: „Obie jesteście piękne ale najpiękniejsza jest Mały Złoty Księżyc, która przebywa w pieczarze smoków”.

Jabłko i Granat postanowiły znaleźć siostrę i skrzywdzić ją. Przebrały się, wzięły obrączki, bransolety i kolczyki ze sobą, by je sprzedać i ruszyły na poszukiwania.

Wędrowały bardzo długo aż w końcu dotarły do pieczary smoków i zawołały :

„Proszę pani, proszę Pani !”

„Kto tak woła ?” spytała Mały Złoty Księżyc.

„Wyjdź na zewnątrz żebyśmy mogły ciebie zobaczyć”

„Nie, nie zrobię tego” – powiedziała

„Przyjdź i zobacz jakie piękne rzeczy mamy na sprzedaż”

Mały Złoty Księżyc podszedł do okna i wyjrzała na zewnątrz. Kiedy otworzyła usta żeby coś powiedzieć, jej siostry wcisnęły w jej usta pierścień. Mały Złoty Księżyc padła martwa a siostry zniknęły.

Kiedy smoki wróciły do pieczary znalazły ja martwą. Zrobiły złotą skrzynię i umieściły ją na drzewie koło ich pieczary. Pewnego dnia królewski syn polował, przejeżdżał obok i zobaczył złotą skrzynię na drzewie.

Wspiął się na drzewo, potrzasnął nim i skrzynia spadła. Kiedy spadła, pierścień wypadł z ust Małego Złotego Księżyca i ona ożyła. Królewicz pokochał ją bardzo i poprosił ją o rękę.

Kiedy smoki wróciły wieczorem zobaczyły, że ona żyje. Opowiedziała im, jak królewski syn przyjechał i jak wróciła do życia i że książę chciał się z nią ożenić. Trochę później przybył sam książę, młodzi pobrali się i przeprowadzili do pałacu.

Po jakimś czasie siostry spytały jeszcze raz słońca, która z nich jest najpiękniejsza ze wszystkich i słonce odpowiedziało: „Obydwie jesteście piękne ale najpiękniejsza jest Mały Złoty Księżyc, która mieszka w domu księcia”.

Więc one jeszcze raz zmieniły stroje, wzięły ze sobą zupełnie inne rzeczy niż przedtem i poszły do pałacu. „O Pani, wyjdź proszę, byśmy mogły ciebie zobaczyć. Mamy piękne rzeczy”.

Mały Złoty Księżyc ponownie wyszedł zobaczyć, jakie rzeczy mają. Wtedy siostry rzuciły igłą w jej usta i uciekły. Mały Złoty Księżyc natomiast zamienił się w jabłoń stojącą na dziedzińcu. Kiedy jakieś dziecko podeszło zerwać jabłko, drzewo pochylało się, by łatwiej było mu jabłko dosięgnąć. Tak samo się działo, kiedy podchodził do drzewa książę.

Ale kiedy podchodziła zazdrosna siostra księcia, drzewo podnosiło swoje gałęzie wysoko, nie pozwalając jej zerwać jabłek.

Pewnego dnia siostra księcia, która była pewna, że drzewo jest jego dawną żoną powiedziała mu, że zetnie jabłoń. Wzięła siekierę i zaczęła rąbać drzewo.

Wtedy stara kobieta przechodząca obok poprosiła ją o kawałek drewna. I książę, który też tam był, dał jej ten kawałek drewna. Stara kobieta zabrała to drewno do domu, by przygotować posiłek. Kiedy zaczęła rąbać drewno na mniejsze kawałki, by rozpalić ogień, drewno jęknęło – nie łam mnie, to moja ręka. Zdziwiona stara kobieta rozwarła drewno ostrożnie i z drewna wyskoczyła piękna dziewczyna w złocistej sukni, która rozświetliła cały pokój. W międzyczasie książę, który poszedł za starą kobietą, zobaczył to wszystko.

Następnego dnia, kiedy stara kobieta przechodziła obok pałacu, książę powiedział do niej: „Pani, chciałbym, żebyś przygotowała dla mnie obiad w swoim domu”

„Ah nie mam nic dobrego do zaoferowania, niestety” - odpowiedziała stara kobieta

„Cokolwiek to będzie, ja to zjem” - nalegał książę i stara kobieta zgodziła się .

Książe odwiedził jej dom. Kiedy zobaczył Mały Złoty Księżyc, natychmiast ją rozpoznał i poprosił, żeby wróciła do domu. Razem wrócili do pałacu i żyli długo i szczęśliwie.



Source: “Greek Fairytales A’ The Fairytale-daughters”, (Ed) A. Aggelopoulou, Bookstore of “Estia”, ID. Kollarou, Athens, 1991, p. 98-102.





©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna