To se jim zamówiało



Pobieranie 0.96 Mb.
Strona18/43
Data28.04.2016
Rozmiar0.96 Mb.
1   ...   14   15   16   17   18   19   20   21   ...   43

DIONISSOS

Rano o 9.00 my se obudzili, stawili se po Romków a na Kifisie my dojechali metrym. Od nas my byli wszecy. Jo, Raf, Jindra, Janek, Kareł a Mariusz. Było to obdobi, jak nas nejmiyni bywało na kwartyru. Od Romków jechali yny Bożenka z Romkym a Wojtek. W tyn dziyń było w Rzecku jakisi wyznaczne świynto. Výročí od oswobodzynio se Rzeków zpod turecki nadvlády. Ledwo my wylyźli z metra, uż my czuli na sto kroków dechówke. Grali jakisi paradenmarsz. Atmosfera jak u nas na piyrwszigo maja. Pełno dziecek w uniformach. Ludzi kolem cest. Same wlajki, prapory a transparenty. Także tyn debilni zwyk nimajóm yny kómuniści. No toto uż człowiek u nas uż nigdy isto nieuwidzi. Fasziści zasrani. Skyrz nich nóm niejechoł nigdzi żodyn autobus. Tak my utracali za zmrzliny, suflaki, piwa a dalszi cypowiny. Průvod jo se dokóńca wyfocił a aj jo se niechoł wyfocić w kraťasach, w australski czopce, jako Czech z rzeckóm wlajkóm od jednego pionyra z průvodu. A ku tymu móm eszcze polskóm národnost. A autobusy nic. Tak my nasrani wlyźlli do knajpy a zaczli chlastać piwo. Jo zaś po dłógi dobie kupił ameryki, tak mi jich momentalnie wykurzili. Konecznie!

Manifestace skóncziła. Siedli my na autobus, kiery nas odwióz w nieznóme stróny. Teda nikierym isto znóme były. Bo Janek mi ukazowoł stawbe na kierej robił a Jindra też. Yny że autobus jechoł a jechoł aż kajsi do gór.

A co?! Karty chroniki mómy, tak jaki pak srani. Konecznie gdosi przegłosił, że tu by mógło być asi jakisi morze. Gdosi to potwierdził. A tak my szli polnióm cestóm smierym ku góróm za morzym, kiere se nóm zdało, że beje tu łoto za kopcym. Ale niebyło. Zato my tam po 2 km potkali jakigosi Rzeka z Polynóm a od nich se dowiedzieli, że to tu je Dionisos a morza tu nigdzi nieuwidzimy ani kapke.

No, to nic. Aspóń kopce! A były piekne. Taki wysoki. Yny to sucho. Cosi jak u nas psina, tako tam była trowa. Sem tam sosnowe lasy. Do jednego my wlyźli. Byli my radzi, że my sóm w ciyniu. Polygali my na ziym a wegaczek. Cygaretka, wtipki. Prima odwaz. Zpatki na autobus. Uż z dalki my go widzieli. Chynyli my klusa, aby my go chytli. Partyja se eszcze domówiła, że pujdóm na Lyukavitos. Nejwiynkszi kopiec w Athenach, zkiyl je przekrasny rozhled. Metro. Usnył jo. Zbudzim se. Attiki.

Do prdele, trza hónym wylazować. Dwiyrze se mi zawrziły przed nosym. Nasrany żech wystómpił na Viktorii a tamstyl zpatki. Wieczór my szli z Karłym zaryżować na Omunie. Původně my chcieli na Attiki, ale tam grali ci dwo Anglani. Tyn jedyn kytarista a tyn drugi, co yny wybiyro do kłobuka.



MARIUSZ – HALINA

Mariuszowi miała przijechać jego ex małżónka. Kareł prawił, że to beje pro nasz kwartyr dobry přínos. Aj jo se na nióm ciesził. Przedstawowoł jo se jóm asi jako dzieuche w mojich rokach. Ale skuteczność mie zklamała. Przijechała baba przez sztyrycet roków a wszecy o tym wiedzieli.

A tak zaczła w naszim kwartyru hned aj Warszawa. Nejgorszi było, jak se przismycził aj Dymo z Renatóm. To zasrane gadanie. Człowiek nejraczi szeł wdycki do gospody. Borok ale Mariusz. Na niego spadła klec. Kóniec z przechadzkami, na kierych opruszowoł niby swoje ciotki. Uż nóm niedowoł na pornokino, aby mioł wolny kwartyr. Uż z nami niechodził do suflaczarnie. Uż mioł nad sebóm bicz, kiery se sóm zwolił. A eszcze ku wszeckimu o dziesiynć roków starszi. W kwartyru se zrobiło jaksi dusnieji. I kdyż tam było cziściutko jak we szpitolu. Ale jo wolim humus a pohode. Pohoda niebyła fórt posłóchać kazete z polskimi orłami a jejich oplzłym repertoarym. Pohoda niebyła, jak człowiek słyszoł:

- Mariusz, nie kupuj Fanty! Po co tyle wydawać?!

Pohoda była, jak Mariusz utracoł, pił a śmioł se zarówno z nami. Jak był Mariusz sóm sebóm a ni tym, co ze sebie zrobił teraz. Czastecznie my to odsrywali też. Tolerance tu wszak była oboustranno. Nauczili my se celkem aj społu wychodzać. Óna nakóniec ta Halina niebyła zło baba. Yny że tyn jejich wztah był jaksi o generace wyższi, niż tyn nasz. Halina uż miała przeca dokóńca aj wydanóm dcere.Ale była też aj fajnie gupiutko. Jak my chodzili trzeba po szichcie ku morzu, tak my se to strasznie dóma pochwalowali. A óna se spytała:

- A co, czy w Czechosłowacji nie chodzicie tak częnsto nad morze? Tam jest na pewno zimniejsze, prawda?!

Jo ji powiedzioł, że morza nimómy wubec.

- Naprawdę?! Wy nie macie morza?!

A Kareł z cypowiny powiedzioł:

- Tak mamy, ale słowackie.

No a na tym debata skóńcziła.

Roz jo se zaś z Mariuszym bawił o tych statkach liberyjskich przi obiedzie a óna se prawi:

- A w Czechosłowacji byś nie mógł załapać pracy na jakimś statku? Gdzieś w waszym porcie? Mariusz na to:

- Halina, proszę Cię, raczej milcz! Gdzieby oni wzięli morze?! Nie mów, żebym się nie musiał wstydzić za ciebie!

Jo chcioł zachrónić sytuacyj, tak żech zebroł atlas a ukozoł ji Europe a kaj je Československo. Ji to ale nic niemówiło. Prostě z mapy to że nimómy morza, niepochopiła. Asi miesiónc przed naszim odjazdym se przekludzali na jakisi podnajem. Óna tam miała robić opatrownice jakisi starce. Przi rozłónczkowym wieczorku nóm powiedziała:

-A wiecie wy co? Możemy sobie wymienić adresy a jeżeli będziecie chcieć, to przyjeżdżajcie do Polski, to może znajdziemy i jakąś pracę dla was.



BIURO



Pragących podjąć pracę na statkach liberyjskich zapraszamy do biura.
Adresa tako a tako. Kontrakty: Kanada, Australia, Ameryka. Byli my o szóstej domówióni w metru. Martina my potkali u słupu. Przedstawił nóm tych swojich kamoszów. Villy a Honza. Kareł szeł za nakupami a jo, Janek, Jindra a Raf – my wyrazili smierym ku Syntagmie. Biuro było w takim wysokim hotelu na drugim piyntrze. Wyszli my tam pieszo a uż nas starcziła zjechać uklizeczka. Zaklepali my na dwiyrze a wlyźli my do kancnaryje, w kierej było pełno Poloków. Za stołym siedzieli trzo: Brónek, Kazek a tyn trzeci – taki goryl. Na ścianie za nim wisiała mapa świata. Chcieli my po nich aż nóm wyświetlóm o co idzie. Nejpiyrw se musimy wyrobić marynarski ksiónżki.

Ku tymu musimy zapłacić 50000 Dr. Je to poplatek za dokument a za lekarskóm prohlidke, kiero je pry dość naroczno. To jak spłacimy a przyndymy tóm prohlidkóm, tak bedymy miesiónc czakać. No a jak dostanymy ty dokumenty, tak eszcze bedymy ze dwa tydnie czakać na kontrakt. Pry aby my se to czim jak nejwczasi rozmyśleli. Co teraz?

Do pióntku nóm dali czas. My to samozrzejmie też potrzebowali rozjechać czim jak nejwczasi, aby my odpłynyli do tej doby, niż skónczi niepłacóne wolno. Teda aspóń mie. No pakarna. Nocami żech niespoł a rozmyśloł nad tym, czi ja, czi ni, jako aj ostatni. A eszcze jaki legendy o tych statkach kołowały. Że pry to je nejwiynkszo flotila na świecie. Łódki pry nimajóm wubec drużicowe spojyni, a tak se czynsto stowo, że wraki idóm ku dnu a żodyn niewiy ani w kierym sóm miejscu. Óni prostě jeżdżóm z tymi łódkami na doraz, aż se potopióm. Posadka to sóm vesměs sami Arabaczi. Pry że kapitan odpowiado za posadke, ale zaś na drugi strónie mo powolóne ztraty. Jak mu pry chybióm dwo, trzo ludzie, tak to je bieżne. No bodej by ni. Uciekajóm w przistawach a podobnie. Nejczynścieji wszak wypadujóm przez palube. A pochybujym, że jak jadóm dwo bioli miyndzy tymi dwaceci Arabaczami, że wypadnie przez burte Arabacz. Ciynżki rozhodowani jak cyp. Jeśli se to podarzi, tak se człowiek ale dostanie do świata. Lakała mie ta Australia. Też aj lakały ty pyniyze. Pry dwa aż trzi tysiónce dolarów za miesiónc. Ale zaś Bóg wiy, kiedy se dostanymy do chaupy. Wczasi niż na Wilie najisto ni, jak jedyn kontrakt trwo minimalnie pół roku.

We cztwortek rano jo se obudził a prawił, żech je rozhodnióny. Idym na łódki. Syncy prawili, że też. A tak my odpołednia wyrazili do biura. Kazek nas zfinancowoł. Gdosi se tam z nim o czimsi wadził a ón na to, że jeśli mu niewierzimy, tak zaroz możymy iść na milicje aj z nim, że to mo wszecko prawnie podłożóne, tóm jego kancnaryj. Tym nas kapke wywiód z pochyb. A uż w tym jadymy.Teraz uż yny czakać na marynarskóm ksiónżeczke.



1   ...   14   15   16   17   18   19   20   21   ...   43


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna