To se jim zamówiało



Pobieranie 0.96 Mb.
Strona21/43
Data28.04.2016
Rozmiar0.96 Mb.
1   ...   17   18   19   20   21   22   23   24   ...   43

ALE‘Ś MIE WKURWIŁ

Rano my prziszli z Karłym na 7.30 do rachoty. Janys jak go widzioł, że robi zy mnóm, tak go hned broł ku sebie, bo mulorza Nikosa a jego brata przepuścił a brylaty Tanas, kiery mie kormił cygaretlami, se przigłosił na policajtskóm szkołe. Janys nabidnył Karłowi szóstke a tak to zaś wygroł. Prziszeł Ireneusz. Jak widzioł, że je wszecko gotowe, tak sie chycił za głowe a zacznył narzykać:

- Aleś mie wkurwił! Wszystko zrobione, no i be ze mnie. A on was widział, jak tu robisz z Karolem?

- Ja.


- Ale‘ś mie wkurwił, on mie teraz napewno wyrzuci!!!

Prawim mu, że ciynżko, bo Karła teraz rano porwoł ku sebie Janys.

- To nie szkodzi. On mie i tak wyrzuci.

Musioł jo ale w duchu uznać, że my mu to kapke zawarzili. Ale przeca se nieniechómy upływać 50000 Dr. yny skyrz tego, że ón pije a nieprzijyżdżo do rachoty, jak my sóm domówióni.

Omitkarzi mieli teraz wolno. Tak my robili taki ty cypowiny, jako skludzać cymynt, jak go prziwiyźli a podobnie. Rano my zasobowali Janysa cegłami, pioskym a wopnym. Albo my strzigali dróty z betónu. Roz prziwiyźli betón w betónarce. Trzabyło go dostać aż na sóm dach.

Były dwie godziny. Yny że od betóniarki nimieli aż tak dłógi szlauch. Dostali my go akurat na sztworte piyntro. No to je radość. Sami dwo z Iraklim my wysmyczili po trzicet denek. Ciynżki jak diabli. Niko nóm go dokóńca nakłodoł łopatóm. Wszimnył jo se, że mie miyni a Iraklimu wiyncej. A eszcze se nas dobiyroł. Miyndzy rzeczóm se nas pytoł:

- Tomas, poso lene Czechoslovakia nero? (jak se powiy po czesku woda?)

Prawim mu :

- Woda.

- Ke posolene Czechoslovakia betoni?



- Betón.

- Posolene Czechoslovakia psomi?

- Chlyb.

Ukozoł jo mu na deneke a prawim mu:

- Afto ine Czechoslovakia Piczowina.

A ón na to:

- Aha Piczowina!

Zrobili my wtedy godzine przesczasu a dostali za to po 2000 Dr.


SKILOS

- to je po rzecku pies. Zażili my z nim też jednóm takóm żołóndkowóm przigode. Na naszi stawbie były odjakżiwa problemy z wodóm. Niewiym czymu, ale snad szpatnóm kanalizacyjóm przeciykała do obóch wytahowych szachet woda. Także w piwnicy były dwa taki małe bazynki 3 x 4 metry. W tych bazynkach były czerpadla a ty wyciskały wode albo ku presie, albo ku Janysowi nawyrch. Z tym były ale wieczne problemy. Woda ostatnióm dobóm jaksi hnusnie smerdziała. Roz se Niko rozhodnył, że jóm musimy wyczerpać a wycióngnyć tego skilosa, co tam leżi na dnie. Woda była fakt dokonale zawadno. Tego se napić, tak tyfus jak cyp. Roz jo tam widzioł jednego Albanosa, jak pije ze szlauchu a upozornił go na to. Ale jymu to było asi egal, bo chlastoł dali.

Niko mówił, że musimy niechać przez noc czerpadla puszczóne. Jakmile rano beje bazyn prózny, tak go jo a Ireneusz wycióngnymy. Fórt se tak darziło, że se czerpadla pierdoliły, albo se zapómniały zapnyć. To mioł najisto na sumiyniu Irakli. Aż roz to zapnył hned zkraja szichty Niko a wysusził bazyn aż na dno. Smrodu było kolem całej stawby, ale wietszina niewiedziała, o co idzie. Było to straszne. Yny wlyźć do tej piwnice. Eszcze teraz mie przi tym pisaniu nacióngo. A to żech mioł na obiod prawie placki. Podrugi musim o takich wiecach pisać przed jedzynim. A niepisać o tym wubec, to by był grzych. Utajowani skuteczności. A my uż sóm przeca w demokracyji. Łogli my z Ireneuszym dwa taki dróty a z wyszpanowanymi żołóndkami my go napichli. Przed wyrchnim okrajym se nóm rozpadnył a spadnył zpatki. Była ćma. Ani jo go porzóndnie niewidzioł a rzigoł żech jak howado. Irakli sice ni, ale dawiły go żaludeczni zachwaty. Nika też. Prostě z drótami my nieuspieli. Musimy na to inaczi. Na chwile na luft z tej stynchniónej kobki. Nadychać se a przemyśleć to. Janys mioł na wyrchu takóm grace na zeszkrabowani marasu. Na tóm by to snad szło nabrać. Niko mie posłoł aj po grace, aj po Janysa. Janys złorganizowoł dokóńca aj halogene. Niż my doszli wszecy ku bazynu, tak se każdy wypróźnił bachor. Yny Janys mioł żwaro w pysku a twierdził nóm, że my sóm malakasi. Jo od niego czakoł, że ón to przi tej swoji nerwacki powadze zwladnie w pohodě. Ale zmylił jo se aj w nim. Światło my namierzili do bazynu. Jo se tam raczi ani niedziwoł. Mie starcził tyn smród a ta adria (czerpadlo), jak charczała na prózno a jo se udyrżowoł takich dziesiynć metrów odstup. Sledowoł jo ale to diwadlo. Irakli zapichnył drót do skilosa a kapke go nadźwignył. Janys podłożił grace a cióngli. Niechali tyn humus leżeć przed reflektorym jak na jakisi scynie. Widzim, jak Janysowi wylatuje cziko z pysku a za nim nasleduje ocas komety. Rzigoł jak chłop a krziczoł: - Terma, Terma!!! (kóniec, kóniec!!!) Jak jo se zadziwoł na tóm zdechline, jak ty kości wylazujóm do wyrchu, to zielóne miynso je zewleczóne z tejszkaredej mokrej skury a tyn smród. Dawim ze sebie zbytkowe żaludeczni šťávy. A ni sóm. Aj Irakli, aj Niko. Tam było krawalu, jak w protialkoholicki leczebnie. A to jeszcze niebył kóniec. O mie tam nic. Jo uż mioł yny za úkol wykopać grób a nachybać do dwóch karów gliny. Ale Irakli na to zostoł sóm. Majstorowie mulorzi pucówkorzi zjiścili, że tam je jaksi ruszno w piwnicy a tak se tam prziszli też podziwać. Pry nóm go pómogóm tamstyl wyniyść. Zorganizowali igelit. Przi wypróżniyniu żołóndków se jim go podarziło do igelitu zabalić. Gracóm a drótami se jim go podarziło wycióngnyć uż skoro z piwnice. Yny że skilos wypadnył. Chytali se za bachora a też rzwali: - Terma!!! Terma!!!

Każdy łzy w oczach. Łepy ześlintane a żołóndki prózne. Irakli sie wkurwił. Zebroł łopate a z nieludzkim rykym go na dwa razy tych dwacet metrów przesmycził do mnóm wykopanego grobu. Jo na to wywalił tych dwoje karów a było po pogrzebie. Dóma żech to opowiadoł a doszło ku debacie, że bych go niezeżroł ani za milión dolarów. Jindra wszak twierdził, że ja. Pry by se go tak uprawił, że by mu to ani kapke niesmerdziało. Smacznego! Zaś na hajzel a nanowo.


JASU IRAKLI

Z Karłym my chodzili po szichcie fórt grować do naszigo podchodu. Ale kszeftu nóm tam jaksi ubywało. Ludzie uż chybali miyni. A co było odporne, tak hned wedle nas za auzlagóm se tocziła niby pečínka na rosztu. Snad to miała być maketa napichniónej kozy. Było mi z tego szpatnie, tak my musieli zmiynić kszeft. Stejnie nas tam ostatnióm dobóm zaś otrawowoł tyn buzerant, co nóm wciskoł ty orzeszki a pozywoł nas fórt ku sebie. Przeniyśli my se na naszóm zastawke Attiki. Tam kromie nas wdycki syczoł na harmónii slepýš. Ale mieli my wystopowane, że o pół ósmej je jego godzina odchodu. Jaksi se nóm tam darziło o moc wiyncej. Zaś my pómału bogatli. W robocie też to uż niebyło nejgorszi. Niko po akci Skilos powiedzioł, że:

- Irakli ochi ine malakas (nima żodyn koniobijec), ale że je Good Boy.

Byli my z Karłym radzi, że go niewyproł. Ale był to omyl. Ostatni tydziyń żech mioł możność posłóchać:

- Ja pierdolę, taka fajna dupa!!!

Albo:


- Nie mogę patrzeć na ciebie, jak te kozy pojadasz!

To było wdycki przi tym mojim sławnym smarkaniu.

W pióntek za nim prziszeł Niko, że w pyndziałek nastómpuje do inszigo afendika. Pry też Nika, ale na drugim kóńcu Athen. Je to ta sama firma. Byli my obo z tego cały dziyń smutni. Jednacze my se za tyn miesiónc zkamracili. Przi łónczyniu mi prawił:

- Wiesz Tomek, dobry chłopak jesteś. Tylko jedną wadę masz, że jesteś Pepiczkiem.


AKROPOLIS II
Przekrasno niedziela. Dohodli my se z Karłym, że to zaś dzisio prubnymy na Akropolu. Przez Monastiraki kolem Angliczanów. Krasne podsvětí. Ty typy. Hipisacy jak nigdzi indzi. Na twarzi wytetowano pajynczina. Nausznice w uchu aj w nosie. Děti květin. Romantyckimi uliczkami my se dostali na stare miejsce przed wstupym do rozpadlin. Woda. Harmónika. Gitara. Odewrzóny futral. Housle. Ludzie chybali, focili nas. Pytali se, zkiyl my sóm. Dowali nóm cygaretle, dolarki a podobnie. Nejwiyncej nóm chynyli synek z dzieuchóm, kierym my na przani zagrali New Orleans a Hotel California. Po 1000 Dr. Potym zaś ku nóm siedły dwie dzieuchi a posłóchały nas pół godziny a ze dwa razy nóm nabidły po cygaretliczce. Umieć tak lepi tóm rzecz, tak jich balim bez rozumu. A Kareł tyn zaś umiy, ale niebali. Tak my yny skónczili na tym, kaj bywómy.

- Attiki?!

Óne też.

- Ty vole! Czymu my z nimi nic niedomówili?

Prziszeł ku nóm jakisi cyp a zakozoł nóm tu grać. Pry se to nieśmiy. Inaczi zawoło poliajtów. Dzieuchi nóm dały zbytek cygaretli aj z krabiczkóm a odeszły. My zbalili wercajg a poszli też. Zarobili my kolem 12000 Dr. Po ceście nadół my nakupili pohlednice a jo se eszcze kupił dwie ksiónżki w anglicztinie: Athens a Greece. To yny gdyby mi náhodou niewyszły fotki. W zahradni restauraci na Monastirakach my potkali Romka z Bożenkóm. Cwakli my z nimi po piwiszczu. Jelikoż se nóm zdało, że dzisiejszi zorobek je eszcze mały, tak my pokraczowali na Attikach w naszim kanale. Kromie tego że my se tam seznómili ze starym cygónym, kiery groł gorolski buzuki na klarinet, tak my zaś nawiónzali znómość z dwóma przepieknymi młodziutkimi dzieuchami, kiere nas też posłóchały asi sztyrycet minut. A że też nimiały u sebie draszule, zasobowały nas zaś cygaretlami. Miały tak asi po siedymnost roków. Po anglicku żech se z nimi domówił, że tu jutro o tej samej godzinie zaś bedymy grać.

1   ...   17   18   19   20   21   22   23   24   ...   43


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna