To se jim zamówiało



Pobieranie 0.96 Mb.
Strona26/43
Data28.04.2016
Rozmiar0.96 Mb.
1   ...   22   23   24   25   26   27   28   29   ...   43

MARTIN


Wylodzili my se na Eretrii a hned ku Nikosowi do suflaczarni. Shodóm okolnosti se tam objewił aj Martin. Dymo kupił po piwu a suflaku, aby mi otocził piwo z ferriboatu a jechoł eszcze cosi zarzóndzać. Dali my z Martinym rzecz. Prawił, że kopie u Kostasa na zogrodzie. Pry mo celkem weget. Roz za czas tam za nim przidzie tyn Kostasów syn a prziniesie mu trzeba żradło. Roz mu pry podarowoł aj ganc nowe ryfle. Pry se nieprzedrze. Że jak chce, tak kopie a jak ni, tak ni. Kapke żech to srownowoł z tym, co opowiadoł Dymo. Kostas pry chce Martina przepuścić, bo guwno robi. Pry za dziyń wykopoł yny dziesiynć metrów. Rano mo trzeba przijść na ósmóm do roboty a spi aż do dziesióntej. Potym powiy, że na to sere, bo se mu niechce. Także teraz se wybier. Tak my se rozhodli, że pujdymy do pabu. Ta znómo Brněnda uż tam pry nierobi. Je tam ale isto piynć dobrych Polek. Zacznył żech do nich ryć.

- Że was to tu bawi grać cypa Rzekóm skyrz pyniyz. Poniżować se a bóg wiy co jeszcze.

A óne hrdinki na mie:

- No i co ty tu właściwie robisz?!

Tak żech jim wyświetlił, żech je turysta a dyrżały tlamy. Dali my se po CocaColi a chcioł jo ku tymu cygara. Samozřejmie rzecki debilni zwyk, że w pabach a suflaczarniach se cygaretle niepodowajóm. Jedynie we stankach, recepcyjach a podobnie. Ale nakóniec my jich przekecali, bo se chciało kurzić jak cyp a dały nóm ze swojigo.

Na Dymowóm stawbe my dorazili aż kajsi o drugi w nocy. Ciesził jo se, że tam snad uwidzim Jitke, kiero bywo aj robi w Chalkis a pry parzi z Pavlym. Ale z Jitki niebyło nic. Yny nawalóny Dymo, Marek a Paweł.



NA PLAŻI

Rano mie obudziła rzecztina. Chapoł żech z tego, że Dymo se bawi ze sómsiadym Kostasym o Martinowi, aż idzie robić. Dymo go budził, ale ón prawił, że na to sere. Pry aż tak kolem dziewióntej. To było asi tak kolem ósmej. Jo se eszcze śmiało powalowoł kajsi do dziewióntej a potym hura ku morzu!

Marek a Andrzej mieli jakisi kszeft w Chalkis. Se mi zdać, że tam malowali pokoje. Dymo uż cosi płosził kolem stawby, zawołoł se mie na bok a skarżił se mi na Martina.

- Uvidíš, że ho ten Kostas vyhodí. Martin dělá nám Čechům tady jenom ostudu.

Mie se ty nazory moc niepodobały, ale fakt był tyn, że Martin eszcze chrapoł. No nic…

Krasnie w kraťasach a w tryczku Ocean styl a w czopce Australia, żech se to szmarowoł ku przistawu. Stawił żech se u Nika na suflaka a piwo. Tam żech chynył pokec z fusatym Andrzejym, kiery był inaczi sprawcym eretrijskigo zómeczku a mioł w mieście miyndzy imigrantami dość taki postavení. Cosi jako afendiko.

A konecznie na plaże. Chcioł jo se wygnyć wiatru, ale tam kaj to wyglóndało nejmiyni na wietrze, tak to było opłocóne. Także zaś jedynie miyndzy ty dwa morza a legnyć se skoro ganc ku żiwymu płotu, abych tyn wiater czuł co nejmiyni. Hned naproci mie był zakotwióny ferriboat, tak żech se zkracowoł dłógóm chwilke tym, żech se snażił po lanie, kiere spojowało brzyg z ferriboatym czim jak nejdali dónść jako prowazolezec. W plawkach nad wodóm a boso. Samozrzejmie że wiyncej niż trzi metry od brzegu se mi nigdy dostać niepodarziło. Leżim, suszim se. Gdosi prziszeł.

- Ty vole Martin! Co tu děláš?

- Ale, mě se dneska nějak nechtělo. Také hezké počasí a já tam mám kopat?!

Uż żech hapoł, kiero bije. Je żech wlastnie podobny. Jak nimóm nad sebóm metra, tak też howno zrobim. Chce to fakt bicz, albo úkol. Za tela a tela pyniyz, tela a tela roboty. A ni tak, jak mu ani niepowiedzóm, do kiedy to a to mo zrobić.

Było połednie, jak żech dostoł głód. Tak żech se rozhodnył, że zóndym do suflaczarnie na jedno a jednego. Po ceście jo potkoł Rafa. Prawił, że je problem. Jak se roz swojimu mastorowi zminił, że asi pujdzie robić na morze, tak że od tej doby mo pocit, że ón z nim przestowo rachować. A dzisio go uż posłoł do prdele, że go niepotrzebuje. No dupne jak cyp. Tak my zamiast po jednym dali po dwa a po dwa suflaki a zpatki na plaże. Martin uż był opolóny jak Arab. Kónsek od nas leżeli jacysi Čecháčci vod Prahy. Zaś je świat mały. Tyn jedyn mi twierdził, że chodził na ekonomke s nějakým Honzou Zowadou z Jablunkova. Nimóg jo se spómnieć, bo Zowadów je u nas kupa. Doszło mi to, aż jak prawił, że mieli kiejsi gospode. Jasne! Janusz! Dyć uż pry to zaś majóm zpatki. Tak żech mu ślubił, że mu go przi piyrwszi przileżitości pozdrowim.

MAREK

Dymo mie pytoł, czi bych mu jako jutro, tj. w niedziele, niepómóg wybetónować schody. Moc se mi niechciało, ale ślubił żech mu, że dopołednia snad ja. Prawie jak żech tam po delszim błóndzyniu doraził od plaże, tak ich szałowoł w tych swojich wiecznych modrych trenkach a był też opolóny jak Arab. Prawił mi, aż se idym z nim podziwać na Kostasowóm zogrode, kiela tam tyn Martin za cały tydziyń zrobił. Tam my natrefili na Kostasa a ón cosi mamroł o tym, że uż Martina fakt niechce. Było tej roboty zrobiónej za tyn tydziyń fakt mało. Sóm żech posóndził, że bych to osobnie zrobił tak za dwa dni. No nic, 18.00 se bliżiła a my mieli z Markym, Pawłym, Rafym a Martinym domówiónego scuka w Nikowej suflaczarni. Rachowali my, że przijedzie aj Kareł a Jindra., ale asi se jim podarziło domówić robote aj na niedziele. Kostas nas ku suflaczarni dowióz auciskym. Zebrali my ze sebóm huśle a Pawłowóm gitare. Tak my cosi brzinczeli u naszego stołu. Fórt po mie wszecy chcieli, aż gróm na huśle a Pawłowóm gitare. Ale co?! Dyć Paweł nieumioł zagrać souwisle ani jednóm pieśniczke. Matek, tyn zaś był bubenik. Snad z Rafym my cosi zlepili, ale żodno sława. Marek fórt chyboł hlaszki, że piwo jest wspaniałe, tylko prędko wysycha. Wedle u stołu siedzieli Andrzeje a fórt po mie chcieli, aż grajym. Jo był eszcze z nimi kolega, ale uż mi zaczinali lyźć na nerwy. Aj Dymo. Uż był zaś nieprzijymnie ożrały a chcioł fórt grać a to było straszne. Przimo hnusne. Dymo se szeł przesiednyć ku Andrzejóm. Nejspisz mówili o betónowaniu a szałowaniu, coż było ostatnie od Dyma nejoblibeniejszi téma. A potym tam najisto pomówiali Martina, bo mie zawołali ku sebie a mówili o nim, że to je piekny chuj. Spytoł żech se jich, czymu to mówióm mie a ni jymu. Tak go przestali nachwile pomówiać.

Był miyndzy nimi taki uchylak. Nazywoł se Czarek. Brat od jednego Andrzeja. Takigo tego niewydarzónego ksyndla. Fórt se mu cosi niepodobało na Markowi. Że jest palantem i oszustem. Że najisto uciyk tymu z Athen, bo kupa ludzi obroł a kupa ludzióm dłóżił a zaś se skarżił mie. Tak żech mu eszcze roz prawił, aż se taki wiecy rzeszóm osobnie a ni mojim prostrzednictwim. Jo niewiym, co to je za hnusno polityka na tym ostrowie. Niepowiedzieć przimo do oczi, yny przez zprostrzedkowatela - viz Dymo a Martin. Czarka ta moja narażka wytocziła a prziszeł ku naszimu stołu, kaj był Raf, Martin, Paweł a Marek. Zacznył do Marka ryć. Tyn chyboł niewszimaka. A tego cypa to znerwozniowało eszcze wiyncej. Schynył se koszule a mówił mu:

- Wstawaj od stołu!!!

Mioł po całym ciele jakisi jizwy. Snad od noża. Uchylak!

Marek niereagowoł a pił se dali swoje piwo. Potym go słósznie popytoł, aby go niezaczepioł a doł mu pokój. A tyn hajzel wrzeszczoł:

- Zrzuć sobie czapkę, kiedy siedzisz u stołu!

- Nie zrzucę przyjacielu, ponieważ jestem Żydem.

Gdybych do tego niezasahowoł, tak je rwaczka. Móndrzejszi ustómpi. A tak my se dźwigli od stołu a szli ze suflaczarnie do rzici. Paweł z Rafym spać a Dymo zostoł z Andrzejami. Jo, Martin a Marek na dyskoteke. Ta stoła za to. Wtargli my do postrzodka. Marek mioł przez pleco przechyniónóm gitare, jo powiesił futral od huśli na kark a wtargli my do diskoteki jak wiater. Zaczli my tam krzepczić. Prostě robić z tymi nastrojami show. Marek se tocził jak ożrały niedźwiydź, aż malem tóm gitaróm bił ludzi po głowach. Jo se zaś wywijoł z tymi huślami aż ku ziymi, jako że walim na soline. Uspěch jak byk. Jak my skónczili, tak se nas kelnerzi spytali, co chcymy. Jak pochopili, że niesmerdzimy groszym, tak nas tamstyl wypowiedzieli. Chwilke my leżeli na betónowym murku u morza a posłóchali fale, jak szpluchajóm a potym ku chaupie. Eszcze my o drugi w nocy narazili na jednóm odewrzitóm suflaczarnie, tak my tam chlastali na Markowe utraty piwo, pokiyl nas niewychynyli aj tamstyl. A potym my jeszcze dopijali piwo przed gospodóm a śpiywali aż kajsi do rana.

Rano mie obudziły na stawbie Andrzeje. Co my to pry sóm za borocy, że eszcze spimy. Óni pry chlastali całóm noc a uż sóm zaś na nogach a wciskali mi wino. To jim było mało, tak szli eszcze do betónowej budy na kurzich nóżkach dokuczać Markowi, Dymowi a Pawłowi. Tam se ale Marek wtedy wytocził a do jednego Andrzeja zarył. Tyn cyp se samozrzejmie hned chcioł bić. Wyzywoł Marka na souboj a fórt opakowoł:

- Bo ja jestem twardy Polak! Zawsze gotowy do roboty, pijatyki i bójki!

Marek mu z klidym a nadhledym odpowiedzioł::

- Tak! Tylko to!!!

A tyn rosnył. A gdyby zaś ni jo a Paweł, tak to skónczi skyrz tych zasranych Andrzejów bijatykóm. Nejgorszi było, że se Dymo ztotożniowoł z jejich nazorami coroz wiyncej. A to byli fakt cypi jak lampa. Zaczinoł żech ich mieć pełnóm rzić. Aj cały ostrow. Aj Dyma za ty jego gupi rzeczi fórt dokoła a jego nierealne sny o padakach. Chwałabogu że przijechoł Kostas a pozwoł go ku sebie na obiod. Aspóń niebyło trzeba robić.

Wybrali my se we sztwórke ku morzu. Po ceście my se stawili na niedzielnym eretrijskim bazaru. Dali my po piwu, okómpać se do morza a na ferriboat. Jechoł z nami aj Marek. Potrzebowoł zamówić listek do Polski na autobus. Za dwa tydnie chce jechać do Warszawy. Jak my uż wszecy siedzieli w autobusu a konduktor zacznył obchodzać ludzi z kasóm, tak Marek wystrzelił przed dwiyrze a zapolił se. Jak uż było wybrane, tak se wrócił na swoje miejsce. Konduktor prziszeł extra za nim a zkasyrowoł go. Marek potym zagłosił:

- Nieudało sie, oszustwo!

Rozłónczili my se z nim w Athenach z tym, że se uwidzimy w listopadu na Jazz Jamboree we Warszawie.

1   ...   22   23   24   25   26   27   28   29   ...   43


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna