To se jim zamówiało



Pobieranie 0.96 Mb.
Strona28/43
Data28.04.2016
Rozmiar0.96 Mb.
1   ...   24   25   26   27   28   29   30   31   ...   43

LYUKAVITOS

W tyn podwieczór my se uż na grani wyflinkli. Prziszli my na kwartyr a kogosi napadło, że my eszcze niebyli na nejwyszim kopcu Athen – Lyukavitosu. Tak my nasiedli do trolejbusu a wio na rynek Syntagmy. Tamstyl pieszo uliczkami aż na úpatí mianowanego kopca a dropej se nawyrch. Stoło to ale fakt za to. Przekrasny rozhled. I kdyż na tóm betónowóm dżungle. Ale była to bómba. Od przistawu, przez Stadion Kazaskiraki, Monastiraki, fuzbalowy stadion na Kifisii. No pohádka. Krasny był Akropolis, kiery był pod nami. Zapłacił żech se ze dwie minuty dalekohledu a czumioł na lodě przipływajónce do przistawu.

Uż abych tustyl odpłynył a przipłynył aż kajsi za pół roku trzeba z Ameryki, albo z Australie zpatki. Zpatki do tej betónowej dżungle położónej w tej rozległej dolinie Athen otoczónym wysokimi kopcami. Tu uż se po taki daleki ceście bedym czuł fakt dóma. Yny hop na ero, cug, albo autobus a jakisi tyn miesiónc powegecić u mamy a taty.

Na Lyukavitosu była tako mało kapla, kościółek. Tak żech se tam szeł pomodlić, aby to dobrze dopadło. Ludzi tam było wszehodruh. Negrzi a kajjacy. A ci prawosławni Rzecy se zaś bili tymi rynkami po głowie, ramiónach a brzuchu a ślintali wszecki możne soszki, krziżiczki a obrozki. Raczi idymy na piwo. Wojtek doł návrh, że by my mógli zónść do jednej polski kanajpy na golonko. To znaczi ovar. Było tego moc a pomiernie łacne. Tak my polepili żołóndki, zaloli ich piwym a szli spać.



ALBANOS DIMITRI

Z poczóntku mi go było fakt luto. Jako każdego inszigo Albanosa. Gor jak mu zdziwoczały nerwak Janys hned na piyrwszi szichcie wratkym przi zapinaniu karów malem urwoł palec. Oskalpowoł mu chwałabogu yny pazur a Albanos syczoł jak urwany szlauch. Szeł na farmakieju a ze zabalónym ukazowaczkym do wielkości papucia robił dali, bo mu nic inszigo niezbywało. Bo jak? Groszym niesmerdzi a z czegosi żić musi. Gdyby aspóń to howado tak niesmerdziało. Przewlykoł se zy mnóm w jednej izbie a rychna tam z niego była jak w chlywie. Myślim se, że by tam z nim świnia niewydyrżała. Jo ale ja. Chapoł żech, że nimo kwartyr, bo bywo w kościele. Ale czymu niechodzi ku morzu? Dyć tam sóm aj sprchi ze słodkóm wodóm. To uż je asi kulturóm naroda. Dyć chodzóm wszecy zmazani jak świnie, smerdzóm, ale u morza ich czkowiek nieuwidzi, bande niemytóm. Podle Dimitrigo żech se zacznył robić obrozek vesměs na wszeckich. Gupi ja bót a eszcze ku tymu lyniwy. Mioł ale oproci mie jednóm wygode. Umioł dobrze po rzecku. Ucził se to pry uż od mała. Ale ta lyniwość. Trzabyło powysmykować siedymdziesiónt piksli teru na wyrch na dach. Jo se samozrzejmie obuł do roboty a tyn mie yny hamowoł.

- Siga, siga!

A na dachu my siedzieli wdycki piynć ninut a zaś po dalszi. To mi eszcze tak niewadziło, ale wytocził mie hajzel, jak w sobote dopołednia prziwiyźli trzi palety cymyntu. Niko wtedy nierobił. A cymynt było trzeba skludzić, bo by go rozkradli przez niedziele jacysi hajzli. Prawim mu, aż mi idzie pómóc. Tyn cymynt je teraz przedniejszi. Ni! Pry aż mu powiy Niko. A jo wiedzioł, że Niko nierobi, tak żech nasrany jak cyp niezmóg nic. Jedynie mu rozbić pysk. Albo go jakosi zmrda inaczi hnusnie podrazić a to tak, aby był wyciepany z roboty. Wszak jo eszcze z tebóm zacwiczim – ty hajzle. Zatnył żech zymby a do fajróntu żech poskludzoł ty dwie tóny cymyntu sóm.



WASILI

To był tyn Polok, co robił u instalaterów. Abnormalnie dobry synek. Też se umioł dobrze z mastorów robić cypa. Trzeba se go mastora malakas spytoł:

- Ti ine ora? (kiela je godzin)

A ón odpowiedzioł:

- Endeka miso. (pół jedynostej)

A Grekos se go zaś spytoł:

- Posolene polonia Ti ine ora? (jak to je po polsku)

A Wasili na to:

- Która godzina, kutasie!

Jak żech se uż snad zminił, tak ón robił za dziyń na dwóch robotach. Jednóm u nas na szpitolu od 7.00 do 14.30. Na drugóm nastómpowoło 16.00 popołedniu a pazurowoł do 22.00. A wjednym kónsku mi mówił, kiela uż mo nagrabanych tych tysiyncy dolarów. A że jo za tydziyń zebierym yny 25000 Dr a ón z Ikóm tych 75000. No piekne! Ale przoł żech mu to. Dyć uż dwa roki niewidzioł babe ani dziecko. A prawił mi, że se tu musi dorobić do tych 30000 USD.

Roz ale rano prziszeł zdeptany, jak gdyby mu wymrziła cało rodzina. Żodne srandiczki, żodne narażki, żodne sztynkrowani. Swierził se mi:

- Wiesz ty Tomek, co mi się przytrafiło? Okradli mię. Doszczętnie! 17000 USD, video, kompakt, magnetofon. Też z lodówki wszystko. Kiełbasy, nawet i masło i chleb.

- A co na policji? Głosiłeś to?

- Tak. A wiesz co mi powiedzieli? Że kiedy będę wiedział, kto mi to zrobił, niech im przyjdę powiedzieć.

- A ty wiysz, gdo to zrobił?

- Nie wiem napewno, ale odczuwam. To taki facet z Polski. Tam od nas z miasta. Niepracuje, tylko ma taką paczkę ludzi i zadaje im typy na mieszkania. To jest mafia. On przed wyjazdem do Grecji okradł o wszystko swoją matkę. Kiedy ja bym go ogłosił na milicji, to oni by mie zlikwidowali.

Było mi go fakt luto. Tela zbytecznej roboty. Tela czasu przejebanego w Rzecku. Dwa roki od rodziny. Wubec bych se niedziwił, gdyby se chynył maszle. A przi tym to była yny chwilka, co niebył dóma. W tyn dziyń jego koleżanka miała lecieć do Warszawy. Tak wybroł pyniyze z banki, że jich pośle do dómu. Yny na pół godziny odskocził, że eszcze kupi jakisi darek. A tu drzis! Dwiyrze wyłómane, kwartyr wybrany. Też jedna z bieżnych praktyk na gastarbaitrach w Rzecku.

FALIRO

Darka a Janysowóm partyje opuściła robota na Thibonu położynim ostatni cegły do ostatni przyczki. Tak żech se ani z Darkym niestarcził rozłónczić. Na Kalamaki żech uż też niejeździł, bo to było zbytecznie daleko. Roz mie Janek zakludził na Faliro. Szli my tym krasnym pobrzeżim, jak kotwiły ty jachty, aż my doszli do taki krasnej zatoczki. Tam uż było pełno plażowiczów. Woda była czim dali tym cieplejszo. Kómpaniczko wyborne. Akurat mie pore razy cosi spoliło w nogi. Zaś meduzy. Roz my tam szli kolem jakichsi typków, kierzi podle hadrów wyglóndali na Czechów. Niebyli my se ale jiści, tak my ich raczi ani nieosłowili. Óni wszak prziszli za nami. Byli to syncy z Pragi. Tyn jedyn był tirakowiec a zebroł ze sebóm kamosza, niech też widzi kónsek świata. Przebrali my polityke a tak. Janek se tam roz seznómił z Kanadzianym. Pry expert jak cyp. Roz jak my tam byli, tak żech go mioł możność poznać. Był tam aj ze swojóm drużkóm. Ta była shodóm okolnosti Niymka z Tibingenu, kaj bywała mojej świyntej pamiynci ciotka Hilda. Znała aj tóm jejóm ulice Clinicumsgasse. Byli obo dwo archeolodzy a na robote mówili fuj. Popijali my społu jejich wino a bawili se o kajczim. Ón twierdził, że Krystus je legenda. Że najisto nieegzystowoł a jeśli ja, tak był błozyn. Niechać se ukrziżować, albo nastawować drugóm twarz, jak go uderzóm w jednóm. Gdosi po nim kamiyniym a ón po nim chlebym. Że tymu niewierzi. Mioł u tego perfektnióm mimike. Także my se rozumieli aj z mizernóm zasobóm słów z anglicztiny. Bo ón był praktycki příslušník fracuzski menšiny w Kanadzie. Tyn jejich żiwot se mi podoboł. Kaj ón uż wszyndzi był. Nierobił a pochybujym, że by se u tej archeologie stargoł, jak mioł taki odpor ku robocie. Spisz to wyglóndało, że ta jego drużka je w dobrym baliku. Podobało se mi, że uż obo mieli przez sztyrycet a byli tak prima crazy. A na otázke jaki majóm názor na manželství? Obo dwo byli zasadnie proci. Człowiek pry se nimo zwiónzować. A dziecko? Z tym sóm yny problemy, bo fórt wrzeszczi.




1   ...   24   25   26   27   28   29   30   31   ...   43


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna