To se jim zamówiało



Pobieranie 0.96 Mb.
Strona4/43
Data28.04.2016
Rozmiar0.96 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   43

TRAMPSKI WIESIELI
Jencek z Ostrawy pozwoł naszóm kapele, aby my prziszli zagrać na Ostry ku jego trampskimu wiesielu. Żodyn wszak ze synków ni móg, albo ni mioł zajem. Także to zbywało yny na mie. Wszak jak znóm ostrawioków a gor Jenckowóm partyje, tak tam o muzykantów biyda nie beje. Nie zmylił jo se. Przi ceście ku chacie po pas we śniegu jo dognoł gitariste Zrzka z kamoszami. Na chacie uż był Jencek ze swojóm staróm. Yny my se kapke zagrzoli a ubytowali, tak uż my musieli wybalować instrumenty a grać. Jencek groł gitare, Zrzek pokuszoł dobro, jo housle. Eszcze tam była basa, ale tyn, co nanióm groł, mi jaksi nie pasowoł. Kolem 20.00 se tam przismyczili dwo syncy z Trzyńca. Ci wszak do tej uzawrzónej społeczności nie patrzili. Chatarz a nejwiynkszi wydrziduch Jura ich tam nie chcioł przenocować ani jednóm noc. Podarziło se jim a też aj nóm go przemówić, aby jich aspóń tóm jednóm noc niechoł. A był to pro nas aj przinos, bo mieli ze sebóm 6 litrów warzónki. Grali my przi tym co my starczili wypić aż do trzeci rana. Yny jo na drugi dziyń otewrził oczi, tak żech widzioł nadszenca Zrzka z gitaróm a uż mie werbowoł abych wycióngnył housle. Grali my całe dopołedni a wubec my se nie opakowali. Partyje se zeszło asi na trzicet.

Oficialni obrzad zacznył o 13.00. my ze Zrzkym byli prziprawióni w jidelnie. Jak se otewrziły dwiyrze a zaczli wchodzać wiesielnicy, tak my spuścili Pohádke. Szerif jejich osady jich potym oddoł a dłógo jim przedczitoł z Biblije. Dali przipitek a wiesielowy obiod, coż był gulasz. No a ku niymu jedno piwo a fajrónt z alkoholym. Rozdowały se dareczki a czitały se winsze a telegramy. Jo wtedy po ceście na Ostry słożił dwie basniczki. Důkaz šťastného żivota. Jako dareczek żech mu doł eszus. W nim był baliczek z twarużkami a z drugóm basniczkóm Tvarůżkové vyznání lásky. Po gościnie se zaś grało. Wydrżeli my u muzyki aż do północy. Zeznómił jo se tam wtedy z dzieuchóm, kiero miała 26 roków a nazywała se Jarka. Leżała w łóżku nadymnóm. Perfektnie my społu pokecali. Skoro aż do rana. Ale ku sebie mie nie puściła. Całóm době my se wszak drżeli za rynce aż my usli.

Rano jo stowoł jako jedyn z piyrwszich, bo mi trzabyło iść na odpołednióm. Wycióngnył jo od ni adrese. Ze wszeckimi jo se rozłóncził a głównie podziynkowoł Zrzkowi za to, że se mi s nim wybornie grało. Zatym żech delszi maratón nie zażił. Pióntek od 18.00 do 3.00 a w sobote od 8.00 do 24.00. To był wykon!
SCARBORRO
Z Jarkóm my se zaczli dopisować. Głównie to były basniczki. Piyrwszi roz w żiwocie żech dostoł od baby basniczke. Ta moja ody mie do ni se nazywała Na chatě a dzisio jóm rzadzim ku tym niejgorszim, kromie tego se mi aj darziło w inszich basniczkach. Náměstek a holubi, Pan Raszka Teofil, Méně lesů - více básní. W maju nas nowie wznikło osada Scarborro pozwała na „zakládající oheň“. Kromie Bublego tam mieli być wszecy z Blafu. Pozwoł jo na tóm akce aj Jarke. Rano o 10.00 my byli domówióni na nadru w Jabkónkowie. Jaksi se mi to w głowie rozleżało a raczi żech chcioł, aby tam nie była wubec. Czakała wszak z krosnóm na ławce. No mój boże – pomyśloł jo se - ta wyglóndo. Ganc cosi inszigo, niż jo se jóm przedstawowoł. Jak jo to na tym Ostrym widzioł?! Co tu s nióm teraz bedym robić?! Je żech ale dobry herec, tak żech margirowoł radość ze spotkanio. Yny aby mie z nióm widziało czim jak nejmiyni ludzi. A hned pich z nióm do Mrózka. Tam my u dwóch piw zabili cosi czasu.

Pozwoł żech jóm do kwartyru. Naszi nie byli chwałabogu dóma. Tam my se tropili do 15.00 a konecznie my wyszli ku Girowej. Do Młynów my dorazili o 16.30. Syncy z grupy uż tam byli. Kromie tego tam było kupa inszi partyje. Było widzieć, że se miyndzy sebóm moc nie znajóm. Zabawa wazła, tak my spuścili nasz gorolgrassowy repertuar. Hned sie dźwigła nalada jak trampóm, tak aj mie. Nie musioł jo zaś na chwile być z Jarkóm.

Ogiyń trampi zapolili aż poćmi. Podle foxhulackigo wyroczaku to było 100 a 1. Była sranda. Muzyka ni miała kóńca a beczka była bez dna. Ganc jo zapómnioł na swojóm połowiczke. Objewił żech tam nadziejnego pisniczkarza – Młodego Ameryczana. Wszeckich nas tam oslnił swojimi protestsongami a ze śpiywym pozpatku. Spać my szli dziepro nad ranym. Chwałabogu że każdy do swojigo spacaku.

Zbudził nas piekny słóneczny dziyń. Skoro wszecy my se wybrali na girowiańskóm chate. Utworziła se z nas perfektnio partyja, coż była pro mie zachrana. Nie zależało wubec na jakichsi indiwidualitach. Z Girowej my zeszli do Bukowca. W gospodzie Pod Lipóm my wycióngli instrumenty a parzili tam aż kajsi do 17.00. potym na autobus a ku cugu, kiery uż czakoł na banhofie, ale Jarka ku moji złości wubec na niego nie śpiychała. Także ji ujechoł. Na otazke, jak teraz pojedzie mi odpowiedziała: - Stopem. Rozłónczili my se a domówili na tym, że za tydziyń frnknymy na Pulčínské skály. W pióntek jo ji ale posłoł telegram: Nemůżu přijet, jsem nemocný. Toman


WSZELIJAK
Ślosorze z naszi partyje z roboty łorganizowali smażyni wajecznice u Tyrasa. Skiylsi se dowiedzieli, że mómy skupine. Samozrzejmie mie upytali, abych zwerbowoł całóm partyje. Tak se stało, że my w tym miesióncu grali uż drugóm akce w przirodzie. Jak my tam dorazili, tak ich uż tam było kupa krasnie zliskanych słónkym a gorzołkóm. Snażili my se jim grać na przani. Nimógli my wszak wszeckim rozeżrańcóm być po nucie. Nikierzi po nas chcieli aż grómy Utrzi pitke. Ni żeby my to nie byli schopni zagrać, ale to bych nie śpiywoł ani do kanału. Byli tam wszak aj tacy, kierzi naszóm muzyke abnormalnie żrali. Ci nóm aspóń zrobili wielkóm radość a zachrónili tak sytuace. Na kóniec se nóm szczodrze odmiynili.

W Trzyńcu doszło ku tragedyji. Siedymdziesiynciroczno baba zabiła sikiyróm swojigo chłopa, kiery prawie społ. Potym go chynyła do zyngruby. Wieczór, jak tatów chladoł syn ze swojóm babóm, naszli matke wisieć na górze. Pry to zrobiła ze żarliwości. Na tóm tragedyje a eszcze na brygade u sómsiadów przi pucówce jo reagowoł satyrycko-dramatyckóm pieśniczkóm Straszidelny plac Puczoków.

W czerwcu jo był aj na wiesielu swojimu kamoszowi w Trstenej. Dalszo letnio laska. Przi nawratu mie zaścigła nowina. Młodzi syncy przed wojnóm mieli beczke a rano naszli utopiónego w kałużi Petra Žižke. Był to dobry kamosz od mojigo sómsiada. Jo jako o piynć roków starszi synek se wdycki z nimi bawił na zogrodzie. Luboš mioł wymyślónóm pieknóm pieśniczke. Wszak ni mieli my ku ni text. Tak żech go zrobił. Pieśniczka mo filozoficki nadech, zamyślo se nad żiwotym na naszi planecie a nazawo se Gwiozdy.

Na świecie sóm aj radośniejszi wiecy. Wydowała a se mi segra. Na gminie żech ji z Bublym zagroł na gitare Pohádke. A potym u Mrózka na elektryke pieśniczke, kieróm żech jim słożił podle fotek: Album. Dwa dni było solidni szou. Gorzołki wpysk. Ani na mandolin party to nie było o nic z tóm gorzołóm słabszi. Wystympowali my tam sice popiyrwszi, ale uspiech my skludzili morowy. Repertuar my dali skoro tyn sóm, co na Country Saloonu w Trzyńcu. Kuliczek w soutěži o cene diwaka my mieli sice nejwiyncej, ale nóm jóm nie uznali, bo my nimieli mandoliniaka, tóż tak…


JAKSI BEDZIE
Był kóniec szkolnego roku. Mioł jo po noczni. Nie dało mi to a przed połedniym jo stanył a rozjechoł se na kole ku banhofu. Była tam! Nauczicielka miała na rynkach pełno kwiotek a jakisi tyn darek. Był żech strasznie rod, żech jóm tam zaścignył. Óna była też z tego szokowano. Snażił jo se jóm zwerbować na sobote do gór. Była ochotno na to przistómpić. Domówili my se na 8.00 u cugu.

Na drugi dziyń, coż było w pióntek, my mieli w Nydku z partyjóm z roboty akce. Robili my rojberke. Był piekny czas. Jedzynio a gorzołki było wpysk. Mieli my tam magicz a kromie tego jo robił randal na gitare. O 22.00 żech w dobrej naladzie dojechoł do chaupy. To wszak było mało. Tak żech wyrwoł z piwnice bicykel a wiooo do Piosku na zabawe. Tam uż była w pokrocziłym stawu partyja. Peter, Hiklíček, Cziczo, Elek, Jura, Lucka a Renata. Pore razy jo szeł z Renatóm tańcować. Ani nie wiym jak se to stało a za chwile uż była rynka w rynce. Ku chaupie żech jóm wióz na kole z pore zastawkami, a jedna tymu, że ji keta porwała suknie a fantastycki jóm zeżuczłała. Na drugi dziyń żech se wzbudził aż o 8.15. Musioł jo se sóm sebie wynadać do howad. Nigdy żech nie był majitelym tej notury abych to cióngnył na dwie stróny. Także nie do se nic robić, uż je nieskoro. Trzeba iść zrobić uzawierke na banhof. Ewa uż tam na mie pół godziny czakała. Omówił jo se ji za pozdni przichod a aj za to, że tego dzisio raczi niechómy. Stejnie je gupi czas a mie je eszcze gorzi po zabawie. Isto cosi wyczuła, tak miała pochopiyni.

Do odjazdu jejigo cugu ji zbywała godzina. Tak my se szli przynść po Nowsiu. Aż mi to było luto, że zachybujym do autu znómość z dzieuchóm, z kieróm se tak perfektnie rozumiym. Tak bych se z Renatóm najisto ni móg nigdy pokecać. Ale już było nieskoro. U cugu my se rozłónczili bez jakikolwiek inszi domówy. Isto se każdy z nas pomyśloł – jaksi beje. Albo - nějak bude. Na zawier szóstego miesiónca jo napisoł basniczke Výrok alkoholika před popravou.
CZUNDRY
W drugi połówce lipca my wyjyżdżali o 10.00 z Jabłónkowa rychlikym na jedyn nejwiyncej bohowski czunder w naszim żiwocie. Sestawa: Jo, Miro, Peter, Hiklíček, Libor a Lajosz. Cilym piyrwszigo dnia był Jaroměř, jak my jechali za Mirowym brachóm, kiery tam słóżił. Do 22.00 w gospodzie, do północy u huśli a gitary w parku. Na zawier pochod przez Jaroměř ze śpiywym Maszerują polskie dzieci, maszerują raz i dwa, i śpiewają: Lewa, lewa, prawa …. aż do umoru. Rano my se przebudzili w trzeszniowym sadu. Śniodani zajiszczóne. Autobusym do České Skalice a tamstyl przez Babiččino Údolí.

Na korbie naklaďáku, kiery my stopli, se dojechało na jakisi banhof. Tamstyl my se cugym przeprawili do Malých Svatoňovic, coż je rodiszcze bratří Čapků. Krziżowóm cestóm my se szkrobali nawrch do Orlickich gór. Tam to był sóm bunker. Nocleg my mieli paradni. W lesie blizko rozhledny. Dalszi dziyń zaś pochod do obce Radvanice, jak była uranowo szachta a cugym směrem na Adršpach my dojechali do Skalnigo miasta. Bożski skały my zlaniowali aż do ćmy a potym se robiło bengal aż do jednej w nocy. Było to w gospodzie a bez nastrojów to samozrzejmie nie szło…

Dopołednia wigwam na polonudaplażi. Jak se ochłódziło tak huraaa na cug a nowe cesty. Aż do północy my se włóczili cugami. Jak my tego mieli dość, tak my wystómpili a chladali nocleg. Rano zaś na cug. Směr Rovensko. A tamstyl uż było widzieć hrad Troski, jak my mieli domówiónego scuka z Kutuniym a jego koczkóm. Społu z nim my dobyli jednóm z wieżi Trosek. Putowani Czeskim Rajym było wubec nejkrasniejszi. Przez Hruboskalsko do Sedmihorek. Nocleg u rybnika. Tam szou do skororana. No a na drugi dziyń zaś posilóni o Pepików z Budwaisu przesun do Prachowskich Skał, zkiyl my se uż wracali do dómu. Dóma nas zaścigła nieprzijymno zprawa. Jura Cicvárek, kiery mioł przed czundrym hawarke, umrził. Nie był to sice żodyn nasz wielki znómy, ale we wieku 21 roków to je straszne. Nawiyncej kromie śmierci se w tym samym roku starcził ożynić a stać se ojcym.

Zaczóntkym ósmego miesiónca my jechali z niekompletnióm skupinóm na dalszi czunder. Do wychodnich Czech na Pastvinskóm Přehrade. Tym razym autami. Czas był szpatny. Fórt padało. Także człowiek od tego ni móg nic inszigo czakać, niż se myśloł. Chlast a muzyka bez bendża. A fórt dookoła u jednego stanku. Prawił jo se, że to był ostatni czunder z grupóm w mojim żiwocie. Za ty dwa czundry mi w modrym zeszicie zaś przibyły dwie pieśniczki: Poctivého nepálí a Młodzi a starzi.


U ŻIDA
Hned w niedziele po czundru my se domówili, że by nie było złe zrobić jakisi to szou w Ameryce. Słowo dało słowo a z Ameryki my byli wygnani. Isto se Jarča polynkała tej wielki basy. Tak my zkusili szczynści U Żida. Wydarziło sie. Obsadzili my extrówke. Bandy było wpysk. Grali my jednóm pieśniczke za drugóm z naszigo repertuaru. Dokóńca my mieli aj porote. Breburda, Bizóń a Elek nóm ukazowali na palcach body. Była to sprawno holadryja. Ku piwóm zaczły przichodzać coroz czynścieji półki. Jak my uż grali Hasiczów, tak Cziczo chodził z kłobukym a wybiyroł na muzykantów a na zaswiecónych posluchaczów. Gospode zawrzili a my sie przeszibowali na Piosecznóm, kaj miała być muzyka. Ta wszak naszim przichodym oficyjalnie skóńcziła. Nieoficyjalnie wszak dziepro zaczła. Za nieutracóne wybrane pyniyze, ku kierym przibywały dalszi, sie piło fórt dali a wiyncej. Muzyczarowali my aż kajsi do 1.00. A rano, jak uż to bywo, trzabyło iść na szichte.
ELEK
Roz jo przijechoł z odpołedni a dziwóm se, w kuchyni se świyci. Jak jo odemknył dwiyrze, tak do siyni wlyzła segra a spytała se mie, czi żech uż to słyszoł o tym Elkowi. Od taki otazki człowiek nigdy nimoże nic czakać.

- A co? – zpytoł jo se ji. Pry że se dzisio zabił w traktoru…

Ganc żech zostoł z tego gotowy. Ale ni móg jo tymu uwierzić. Całóm noc mi to nie dowało spać. Nahrawki z Porty 85 jako trzeba Kometa albo Plíhalowe pieśniczki mi promitły całóm Plzeň a wszecki zażitki z Eliášym. Rano żech zaszeł do Mira. Tyn o niczim nie wiedzioł. Jak my szli ale zpatki do miasta, tak wisiało w skrzińce o jedno parte wiyncej. Dziepro wtedy jo tymu uwierził. U Stania my se zliskali jak hobli. Na drugi dziyń jo Marceli Flaškovej posłoł telegram: Gorol bude letos smutný. Eliáš má v pátek pohřeb.

W tyn sóm dziyń jo od ni dostoł swatebni oznameni. Gra osudu. Piyrwszi roz w żiwocie jo groł kamoszowi z Bublym nad grobym prawie we czwili, jak go spuszczali. Chcioł bych, aby se cosi takigo uż nigdy nie stało. Byli my pozwani od jego tatów na pogoszczyni do kulturaku. Tam my se uż z Pawłym przed zagranim Pohadki posilniowali rumami. Także nóm nie chybiało moc a z płaczu my se przegryzli do taki tej wiesielszi pogrzebowej nalady. Óno je stare arabski przisłowi: Člověk se směje, aby nemusel plakat.

Za chwile my uż przed gospodóm w czornych stejnokrojach grali nasze pieśniczki. Jak sie zećmiło, tak naszo flampartyja w czornych krawatach uż siedziała u Stania. A zaś muzyka a ku ni gorzoła. Aż my se przepracowali do winarny. Przedtym jo se wszak skocził do dómu przewlyc do cywilu a gnoł żech se to na schuzke z Romanóm, kiero mie miała czakać u Lenki na kwartyru. Nie była tam wszak. Do Lenki my se ale stejnie dostali po zawrziciu winarny. A tam my truchlili aż do doby, niż mi budzik, kiery jo zebroł ze sebóm z chaupy, oznómił, że trzeba iść na szichte. Oderwoł jo flaszke od gymby, rozłóncził se z pozostałymi a szeł cosi zarobić, abych móg żić dali.

MOHELNICE
Na Mohelnicki Dostawnik żech jechoł po noczni szichcie autym. Hanka szoferowała, wedle ni siedzioł Buble a wedle mie jego podarzóno cera Danuška. Do Mohelnice my dorazili aż popołedniu, bo my se dłógo zdrżeli w Olmiku u ocznigo. U Bublego to je isto taki, co oczóm chybi, to uszóm nadbywo. Nie wiym jaki to beje z jego ceróm. Na miejscu eszcze z kapele nie było nikogo. Tak my se kapke zasejsznowali z bendżym a huślami. Trampów uż w arealu było kupa. Za chwile uż aj z nami spolupracowoł Jencek na gitare. Syncy z fanklubu, kierymu se mówi Czejenowo banda, dorazili aż o 18.00. Nie zapómnieli ze sebóm weznyć aj beczke nošowicki dziesióntki. Wieczór był piyrwszi koncert. Uczinkowały pardubicki Stopy a po nich budejowiczocy - Nezmaři. Po tych recitalach przebiygało promitani trampskich filmów. Celkem to szło. Nejlepszi wszak było pokoutne sejsznowani kapel. Dzieucha a dwo syncy na huśle. Dalszi dwo grali na gitare, przi czimż tyn jedyn z nich jóm wymiynił za klarinet. To było cosi nadhernego. Grali wszecko na przani. Nieskorzi jo se dowiedzioł, że to je folkowie – folklorni Trdlo z Pardubic. A co to tam je wedle? Ze zwiedawości żech se przesunył asi ku skupince isto 10 m daleko. A tam żech mioł możność wzhlednyć Paganinigo Mohelnickigo Dostawniku. Prostě jihomorawak odchowany na folkloru. Jak se wszecy rozlyźli, tak żech se dobelhoł ku stanu, jak siedziała Czejenowo banda koło nabitej beczki.

W sobote dopołednia, jak przebiygły pruby kapel, tak my se zagrali u naszigo niedopitego sóndku. Prawie dojechali Tyrkysacy. Wycióngli nastroje a kombo a na ceście nóm ukozali, jak se robi muzyka. Posłóchli my se jich a pokraczowali dali. Zbiyrało se piwo za piwym. Wygrali my uż wszecki nasz repertuar. Przidoł se ku nóm Bill, z Tyrkysu a na gitare Jencek a grało se dali. Na soutěž my dorazili kapke nieskorzi. Porzadi było Country metro, Opavská čtyřka, Tyrkys, Hec, Folklór, Trio Albatros, Kečup, Vrtáci, Modřina, Domino, Střepy, Trdlo, Pohoda. Po Vrtákach żech se na soutěž wykaszloł.

Zacznył żech se smykać z huślami po arealu. Chwile żech groł z Lubošym, Pawłym Liberdóm a Piškotym, kiery se chcioł ku nóm wmóntować do kapely. My wszak go nie chcieli, bo był z Ostrawy. Tymu my rozhodnuti odkłodali na neurczito. Tym razym na Bluegrassový festival pod Ostrým. Naroz se jaksi zećmiło. W dobie jak przebiygoł country bal, tak żech se smykoł z fidlami od jednej skupinki do drugi a myśloł żech se, żech je diabeł a robim wiater. Wiater żech skóńcził robić u Dropsaków, przi kierych żech koło północy zjiścił, że mi to jaksi nieladzi. Jak jo se im omówioł za to, że jim to psujym, tak mi odpowiedzieli: - To nekazíš ty nám, ale my tobě.

U naszich stanów uż wszecy spali. No a tym pro mie skóncziło hudebni wyżici na Mohelnickim Dostawniku.


SLEZSKI I.
Posledni dziyń feryj żech se z w kraťasach z wizóm przez pleco wybroł na obchuzke po Beskidach. Był żech sóm ze swojim drugim Ja, kiere mie nabadało ku tymu, że bych se uż mioł konecznie puścić chlastu a nónść se jakómsi dzieuche. Przi nawratu do dómu, jak żech przechodzoł most przez Olze, se mi zwysził tep. Duwodym tego rozruszynio było, że go z opacznej stróny przechodzała aj uczitelka ze zwlasztni szkoły. Eva. Mioł jo co robić, abych ze sebie wymyndził Ahoj. Tak mie to zaskocziło. Jasne żech nie był schopny puścić se z nióm do debaty. Do tej my se wszak zaczli puszczać coroz czynścieji w cugu, jak żech jeździł z noczni, albo na zkuszke.

Dalszo akce, kiero nas czakała, były Slezski dni. Do tej doby se mi aj mimochodym podarziło spichnyć dwie pieśniczki: Na zemi kulaté a Gorzołka je jak gad z bajki. To, że bedymy grać na Slezskich, było strasznie nahónym zorganizowane. Wypadła jim kapela Lokálka z Hradce Králové. Tak czymu by my jich nie zaskoczili. Scuka my se dali o 15.00 pod Akatami. Była tam aj Eva ze swojimi ochrancami przirody. Mieli tam jakómsi brygade w Mionszi. Dali my po piwu a szli my z grupóm ku Łómniance prubować. Luboš mioł wtedy wystup. Strzikły mu nerwy. Ale uklidniła go Božka. Mój nazor je, że nie umiy grać a wyskakuje. Zaczinało nowe obdobi chłódnych wztahów. Yny aby my to jakż takż odegrali. Repertuar my mieli przigotowany na takich 40 min. Jeśli nóm to dzisio wyndzie, tak tu zrobimy szou jak wigwam. Na pódiu Lomňanka nas o 20.00 porzadatel uwiód jako kapelu Blaf z Hrádku nad Nisou. Zpoczóntku nie szło nawiónzać kontakt z publikym. Akurat dwo algeniocy se przed nami zmiatali na parketu. Przi dalszi pieśniczce se wszak publikum ośmieliło a przibliżiło se ku nóm. Nieskorzi uż tańcowali. Nie chcieli nas za żodnóm cene puścić z pódia. Konferencyjer jim musioł ślubić, że za godzine bedymy grać na podiu Křínov. A zaś to same. Aplaus niesamowity. Szef cieszińskigo kulturaku Večeřa nas fórt otrawowoł.

- Kluci, kolik stojíte? Já Vás koupím. - Ja, ale nas nimo gdo przedać.

A stejnie nas nie zebroł ani zadara. Mieli my wtedy krasny pocit, że nóm Łómno leżi u nóg. A roz to nie beje yny Łómno. Evke żech uż tam w sobote nie zaścignył. Za to z jejich przedsedóm jo przi piwu pokecoł a snażił, jo se z niego wycióngnyć z kim óna parzi.

- No přece se mnou!!!

A radość z uspiechu była tatam. W niedziele mi to nie dało. Snażił żech se jóm za każdóm cene nónść. Podarziło se mi to. Byli my społu aż do jejigo odjazdu dochaupy a mojigo na szichte. Jak żech se ji zminił o rozhoworu z Peťóm, tak wszecko poprziła a powiedziała:

- Ty ho totiž ještě vůbec neznáš!
KOSZARZISKA II.
Bluegrassowy festiwal był w tym roku dość nieskoro. Aż w drugi połówce września. Czas nie był nejlepszi. Uż dopołednia loło jak z cebra. U Samca żech był z kapely piyrwszi. We wyczepu wszak uż siedzieli Ostrawiocy. Blaf se kompletnie zeszeł aż popołedniu. Kromie nas tam był eszcze kompletni Nuget z Valmezu, Rozkol a Modřina z Ostrawy. Czas sie nakłónił ku zaczóntku. Deszcza nie ubywało. Modřina wyszła z nawrhym, że by zagrali w salu U Samca do tej doby, niż se na polu wybiere. Aby se jaksi rozumnie napełnił czas. Dokóńca ani auto z aparaturóm eszcze nie doraziło. Także wszecy to zebrali. Jejich godzinowy blok była fantastycko pohoda. Po nich na wypełniyni mezery eszcze wystómpił kytarista ze Słowiacki skupiny Jumpers. Jak dogroł, tak Mlok wylóz z przekwapiynim.

- Kamarádi a kamarádky, teď se můżeme konečně přesunout ven, kde na nás čeká již připravena skupina Poutníci z Brna!

Wszeckich to szokowało. To teda żodyn nie czakoł. A pro nas to było uż durch moc. My mieli nastómpić hned po nich. To uż je teda przedskupina jak se patrzi. To zaś dopadnymy. No ale co nóm zbywało?. Mlok nas fantastycki uwiód a my to zaś fantastycki zorali. Głównie ale że to zebrali ludzie. Nie było to pry o nic miynszi szou niż na Poutników. Nejgorzi zaś samozrzejmie wyszło nazwuczyni. Tego problemu se snad nikdy nie zbawimy. Holt twardzi amaterzi se nie zaprzóm. Gorszi o moc to wszak miały ty dwie skupiny po nas. Rozkol a Nuget. Eszcze jim do wszeckigo zaczło loć. Ludzie se hónym wytracali. Pore nadszenców tam wydrżało do kóńca. W gospodzie U Samca se rozjechoł na pełno Coutry Bal. We wyczepu praskały ściany. Pipa se nie ścigła zastawić. Pojczoł jo se gitare od Jencka a snażił se w tym humbuku na sebie upozornić. Objewił se wedle mie jakisi włosaty flamender, aż mu jóm raczi dóm. Spuścił rockenrolly a eszcze ku wszeckimu ponaszimu. Na nic jo nie czakoł, porwoł huśle a hónym bigo. Synek odłożił gitare a naroz sie ztracił. Tak yny po nim siaróm zasmerdziało. A jo mu całóm dobe mówił:

- Ty mi wóniosz. My bedymy cosi musieć dać z tóm muzykóm dokupy.

A tak sie słożiło, żech ani nie starcził zjiścić zkiyl je.
PIONIERZI A PAMPÓNIE
Mama mie pytała, jeśli by my jednóm strzode nie prziszli zagrać dzieckóm do Pionyraku. Moc mi to nie pasowało. Partyji też bardzo ni, ale nakóniec ku tymu przistómpili. Dziecka se pobawiły, my też a na wiyncej my se fajnie rozegrali na dalszóm akce, kiero nas eszcze w tym dniu czakała. Autami my se musieli przesunyć do Cierlicka, jak mieli weczirek akademiczti wiedcy, to znaczi papalaszi. A to nóm nie było po chynci, grać jakimsi wypasiónym żebrakóm. Zprostrzedkowoł to wszecko Brónek Stonawski przez Miklera – szefa okresni kultury. Także my od tego czakali nejspisz jakómsi protekce. Doczkali my se asi tego, że przi piyrwszi rundzie, kieróm my grali, se pampónie miyndzy sebóm normalnie bawili, jak kdyby nas tam nie było. O klaskaniu nie było ani mowy. O pauzie prziszeł za nami jedyn solidniejszi z nich a omówioł se za kolektiw a za sebie. A to takim zpusobym. Pry aż se z tego nic nie robimy, ale że óni nas tu stejnie yny majóm za taki bod programu, kiery se musi zapisać do zprawy o prubiehu. No teda złote dziecka w Pionyraku. Chcieli my to zbalić, ale gdosi nas zacznył przeswiedczować, aby my spuścili folklor. Dali my kónsek wiesielowego repertuaru. To kapke zabrało. Przi ostatni rundzie se nóm jich podarziło zaujnyć do tej miary, że nas tamstyl nie chcieli ani puścić. Także se nóm tych pampónów podarziło czastecznie przewychować za odmiene my od tych prachaczów dostali jedno LP a trzi czisla czasopisu o ochranie przirody.
DOBYWANI
W dziewióntym miesióncu se z tworbóm moc nie darziło. Była tam yny basniczka Otázka pro inspiraci. Ani akce my wtedy do dwanostego miesiónca ni mieli naplanowane żodne. Akurat Country Bal w Gnojniku, kiery porzadali Ostrawiocy. Tam se mioł z nami popiyrwszi roz zagrać Piškot, kiery se ucził pasaże na mandoline podle naszich nahrawek. To obdobi było pro mie wtedy we znaku dobywani uczitelki ze zwlasztni szkoły. Roz jo jóm pozwoł do Trzynieckigo Klubu na folkowego pisniczkarza Aleše Kvapila. Nie był ón sice nijak mimorzadnie nadany, ale tyn wieczór nie wygumujym z pamiynci. Przi nejkrasniejszi pieśniczce w drugi połówce my se konecznie nieśmiało dotkli rynkami. Obloł mie nadherny pocit. Aż mie to zelektryzowało. Tak krasnie mi eszcze isto nie było.

Tydziyń na to był piyrwszi rocznik Cieszinskigo Folkowego Wieczora. Ewa tam miała być też. Przi ceście do Cieszina żech mimochodem słożił pieśniczke Vyvrhel. Za widna tam atmosfera wazła. Prziszło mało ludzi a było moc muzyki jako Awocado, L+M, Kantoři, Folk Tým. Z Ewóm jo se potkoł hned przed tym, niż se zećmiło. Prawie śpiywoł Petr Rímský, jak my pod strómym na ławeczce siedzieli a drżeli se za rynce. Przi instrumentalce od Carlosa Santany podaniu Duo Pasu my se popiyrwszi roz całowali. A potym nasledowoł dłógi głymboki rozhowor o tym, jak by se móg wywijać nasz wzajemny wztah. Tego rozhoworu se wszak Eva nie chciała moc zuczastnić. Aż z ni wylazło, że mo na wojnie synka. Pry żech ji ale nima wubec lhostejny. Była by rada, gdybych ji trzeba robił spolecznika. Jako trzeba na bazyn, albo sem tam na góry a podobnie. Jako na kompromis żech na to przistómpił a hned jo to wyużił ku tymu, żech ji doł nawrh, aby my szli prziszti tydziyń na kopce. Aspóń na niedziele. Domówili my se ku tymu samymu cugu jak ostatní roz. Tym razym to uż wyszło. Żodno zabawa z Renatóm uż dziyń przedtym nie była. Wyszkrobali my se na Nowine a przez Kozubowóm to przeszli na Slavíč. Dziepro po ceście do Łómnej żech zaś zautocził na toto téma. Samozrzejmie zaś bezuspiesznie. Przi czakaniu na cug mi dała na mojóm otázke:

- Evo, nezkusíme to spolu?

Nawrh:


- Víš co Tome? Necháme tomu radši volný průběh.

Zdeptany jo na to przistómpił. Biehem tydnia jo se snażił ku tej sytuacyji zmiynić stanowisko. Zacznył jo se na to dziwać z flegmatyckigo hlediska. Schuzke my mieli domówiónóm na cztwortek. Padało. Mieli my dwa parazole. Sama mi powiedziała, że to je gupi, aby my szli każdy pod inszim. Tak jo skludził tyn swój a zebroł do rynki tyn jeji. Chytła mie pod pazuche a szli my do kina. Asi se z nióm cosi dzieje, napadło mie. W kinie dowali Starców na chmelu. Całóm době żech o jejóm rynke ani nie zawadził, aj choć mi z nióm cukało. Na stanowiszczu mi przed odjezdym autobusu powiedziała:

- Tome, dnes bych se tě já chtěla na něco zeptat. Nezkusíme to spolu?

- Víš co? Necháme tomu radši volný průběh.

Prawie lecioł večerníček - A je to!!!
GNOJNIK
W jednóm listopadowóm niedziele jo zebroł Ewe do Ostrawy na Modřinoviny. Grały tam ty kapely: Terč, Bluegrass Nová,Vědro a samozřejmě Modřina. Tam my se przesnie domówili z Piškotym a jego brachóm Zajacym na Country Balu, kiery se mioł konać hned zaczóntkym grudnia w Gnojniku. Nawerbowoł jo tam aj Evke. Óna zaś swojigo brache. Country Bal był dość mizerny. Każdy, muzykantów niewyjimaje, tam musioł słożić wstympne 30 Kčs, za kierych dostoł 10 000 guldenów. Ty se utracały na obczerstweni. Była tam aj herna, w kierej móg człowiek nabyć albo pozbyć swój majóntek. Wszecko było piekne aż na dwie wiecy. Prohibice a to, że se tam partyja miyndzy sebóm moc nie znała. Byli tam sami trampi a jim podobni, kierzi sóm skoro wdycki dziwni. Program był asi taki. Od 21.00 zaczła nauka country taneczków, przi kierej my po miesióncznej odmlce zkuszali w szatni nasz repertuar. Potym nasledowało wystómpiyni.

Na salu była ćma. Yny na jewiszczu świyciły świyczki. Grali my bez aparatury. Przi instrumentalkach se nóm podarziło roztańcować publikum. Szłapało nóm to dobrze. Aj nasze pieśniczki miały celkem uspiech. To znaczi, że se sice nad jejich obsahym żodyn nie pozastawowoł, ale tańcować se na nich dało. Po godzinie granio my wyczerpali cały nasz repertuar. Miała pokraczować country diskotéka. Ta se ale jakosi nie chytła. Także ostatnim bodym programu był Mikołaj z Czertym. Robili ich samozrzejmie Piškot ze Zajacym. Każdego se pytali, jeśli był „hodný“. Dareczki stejnie dowali aj tym co „hodní“ nie byli. Po nadilce se uż każdy robił co chcioł. Syncy z naszi grupy potajnu pili śliwke. Jo ze Zrzkym sejsznowoł. Nikierzi trampi też. Gdo chcioł, tak pił zode za Guldeny albo pokraczowoł dali w hazardnich grach. Jak uż Zrzka muzycyrowani omierziało, tak jo nabidnył Evie a Davidovi, aby my se szli zagrać trzeba do szatny. A za chwile tam uż źniały pieśniczki od Brontosaurów, Žalmana, Nezmarów na housle a dwie gitary. Szli my spać aż kolem drugi w nocy. David to zasieknył hned. No a my se mieli po piyrwszi roz strasznie radzi.


PF 87
Do kóńca roku my eszcze kromie zkuszek a przigotowań na dalszóm porte ścigli eszcze jednóm akce. Drugi rocznik wilijówki na Harcowie. Co inszigo móg od tego człowiek czakać niż to, że se tam wszecy nawalóm. Ale to, że mi nejciynżejszi gródczan siednie na huśle, to jo teda nie czakoł. Eszcze szczynści, że poddała yny kobyłka a dusza. Chwała Bogu nie dosiednył. Wilia była tego roku mizerno. Był żech na graniku a meditowoł. Odpołednio szichta na Wilije ni ma moc przijymno. Ewa mi dziyń przedtym zrobiła radość krasnym darkym. Dostoł żech od ni ksiónżke z lidowóm poezyjóm pod nazwym Láska a Smrt. Za tych osiym godzin żech rozebroł cały tyn latośni rok a nie zapómnioł przi tym aj zhodnocić swojóm tworbe. Za ostatni trzi miesiónce tego było dość bogato. Basniczki. Hospodské kdybycestování, Akutní, Żeleznice lásky. Pro Bidonów to był text ku sprawnej rockowinie Rockn´roll. Jedna pieśniczka na zawrzici se nazywała Múza. No a na graniku żech na ostatnióm chwile słożił basniczkeVánoční a pieśniczke Služební. Naszi na mie dóma czakali do 23.00 z wieczerzóm a nakóniec to było aj wydarzóne. Wydarzóny był celkem aj Sylwester, kierego my strowili z Evóm a z jejimi kamoszami, kierzi chrónióm zbytki przirody na Nowinie. Pogoda przez dziyń była letnio. Noc, ta zaś była Majowo.
PIOSECZNO
Z klubu mladých za nami prziszli, czi by my nie chcieli złorganizować z nimi na Piosecznej Country Bal. Souhlasili my, ale jako podminke my se ułożili, że tam beje musieć być aj Country diska. Miała to być naszo piyrwszo spoluprace z kulturakym. My z ni chcieli wytrzaskać aspóń ciepłóm mistnost a zřizovatela. Dopołednia my przewożali osobakami aparature. Głównym zwukarzym był Peter. Po obiedzie my se zeszli z kapelóm na 15.00 na rozestawianóm aparature a zaczli prubować. Buble przijechoł z Piškotym a tyn prziwióz ze sebóm bratrańca Tima, kiery se za chwile projewił jako wyborny bendżista. Mioł krasnóm zasobe ameryckich klasyckich odrhowaczek. Było widzieć, że se na niego mogymy spolegnyć a ani nie bedymy potrzebować magicz.

Wyskytnył se wszak problem. Zaczła morowo kiksować aparatura. O 18.00 musioł Peter zajechać do kulturaku po inszi mix. Zpatki przijechoł aż o 19.00. Sal był pełny a nieciyrpliwy. Jakż takż se to podarziło nainstalować a my mógli spuścić. Przi piyrwszich pieśniczkach to szumiało jak hróm. No straszne! Ludzie, kierych my wyzwali ku tańcu, isto nie wnimali rytmus, bo se zaczli wracać ku swojim stołóm. Dali my pauze. Drugo runda uż była lepszo. Peter kapke zwuczyni porychtowoł. Spuścili my instrumentalki, podle kierych se partyja ucziła country taneczki. A to morowo zabrało. Dalszóm runde odśpiywoł Tim, przi czimż aj maścił na bendżo, no a my mu z Bublym a piszkotym robili zbytek kapely. Przed północóm se ku nóm na scene przignoł nie wiym zkiyl Zrzek. Byli my z tego dobrze wyjewióni. Eszcze my nie dograli a uż był naladzóny a brzinczoł z nami. Przi ostatní rundzie, kieróm my odegrali, se nóm dobrze podarziło roztańcować partyje. W tym nejlepszim żech musioł odynść. Odeszeł ze sceny aj Buble, bo po niego przijechała Hanka. Hned po północy my z Mirym a Hiklikym siedli do cugu a wyjechali do Tater na skije. Śniyg my tam wszak nie zaścigli, tak my se chynyli na wysokohorskóm turystyke.


HAWIYRZÓW
Na porte do Hawiyrzowa my se tego roku prziprawowali o moc peczliwieji niż łóni. Wszak też aj podminki my mieli lepszi. Konecznie my zkuszali w cieple. Nietrzabyło hajcować a palce nie marzły. Do konkursu my przigłosili piynć pieśniczek. Werkowy cug, Śmiergustowo, Kovárna, Úryvek a Tuberacki krzciny. Doszli my ku zawieru, że aby nóm ludzie latoś wiyncej rozumieli w Šumperku, gdyby my se tam nahodou dostali, tak bedymy musieć kapke wiyncej poużić czeskigo repertuaru. Także wónzki wybier był taki. Tuberak, Kovárna a Úryvek, kiery był wienowany ku wzpómince na niebogigo Elka.

Zeszli my se w cugu. Zbysio a Luboš zhóntowani po flamu. Paweł przilóz aż w Trzyńcu. No a Piškot czakoł uż samozrzejmie w Hawiyrzowie. U prezence my se uż nie musieli latoś ani przedstawiać. Dostali my wisaczki, ukozali nóm szatnie a mógli my se prziprawować na zwukowóm zkuszke. Na tej my zagrali wokalowe faze wszeckich trzóch pieśniczek. Po odegraniu za nami prziszeł tak jako aj łóni rejža Milan Kaplan:

- Hoši, oproti loňsku jste se stoprocentně zlepšili. Jste perspektivní kapela. Už jenom kvůli tomu nářečí. Držím vám palce!

No, tak to uż nas teda podźwigło na duchu morowo. Dali my se rozchod. Jo a Buble z Piškotym drżoł po kupie. Zbysio z Lubošym se kajsi ztracili. Jak my se wrócili asi godzine przed zaczóntkym do szatnie, tak Luboš społ nawalóny na klawiyru. Na Piškotowe wzbudzyni odpowiedzioł kiwniynim rynkóm a nieartykulowanym wyrazym we twarzi: eee!!!. Co z takim? Jedynie go eszcze niechać. Zaczóntek se bliżił. Mieli my grać w piyrwszi czynści przed kóńcym. Chwałabogu se Luboš łopamiyntoł, tak my ścigli naladzić a w humbuku miyndzy inszimi kapelami se to aj jakż takż przegrać. Odegrało siedym kapel. My byli ósmi. Przed nami robiła szou frydecko kapela Ledová Petarda. Úspěch morowy. Mieli my strach, jaki też to beje z nami. Awszak zbyteczny. Uż yny jak my se objewili na scenie, tak se rozeźnioł wielki aplaus. Mlok nas uwiód eszcze krasnieji niż przed rokym. Wszecy my mieli pocit, że my zagrali dobrze. Aż na niepatrne kixy, jako że Piškot ujechoł w solu, albo jo przi Úryvku wraził smyczcym do mikrofonu a podobnie. W szatnie nóm Vrtáci powiedzieli, że to było ganc dobre.

Drugóm połówke my nie sledowali. Robili my przi flaszce szou za kulisami. Przerusził nas Karel Světnička zvaný Jeff:

- Hoši, připravte si nějakou písničku. Budete odměnění cenou diváka. Máte nejvíc hlasů.

- Radostný výkřik – Hurráááá!!!

- A co do Šumperku? Nic?

- Asi ne!!

Aż po dwaceci minutach jo se dowiedzioł, że do Šumperku pojadymy też. Tak to uż je teda uspiech. Cene nóm przedoł Samson Lenk. Chwolił nas, że to je wyborne a że se chce eszcze dzisio zy mnóm pomówić. W baru żech mu po skóńczyniu zagroł pore swojich pieśniczek. Rzwoł przi nich śmiychym, awszak dziynki gorzołce my sie nie domówili na niczim konkretnim. Z naszich strón kromie nas do kraja postómpili: Vizita, Tyrkys, Naše věc, Modřina, Mondo Mando, Vrtáci a FM Band. W Hawiyrzowie jo se aj tego roku zuczastnił pisniczkarzski soutěže. Z nowóm pieśniczkóm Kaper żech nie pochodził. Kromie tej pieśniczki mi przibyły w repertuaru basniczki Žena a uhlí, Kysučtí Slováci, Šaty dělají člověka a pieśniczka Niewydarzóno.


U BRANDYSA
W piyrwszóm marcowóm sobote se konoł w Cieszinie Country Bal. Mioł grać na nim Rozkol, Vrtáci a my. Yny że z naszi kapely to skoro żodnymu nie pasowało. Tak my to odmówili. Na tóm sobote my wszak mieli domówiónóm zkuszke. Przijechali na nióm aj Tim ze Zrzkym a werbowali mie abych szeł z nimi a z Piškotym popołedniu zagrać do tego cieszińskigo motorestu U Brandýsa. Jo wszak mioł odpołednia, tak żech se móg akurat o tym niechać śnić. Ale uż całóm cestóm na szichte jo szpekulowoł, jak to wyrzeszić. Przewlyk jo se do mónterek a szeł somrować za majstrym. Szło to jak po maśle. Za chwile jo uż siedzioł w cugu z Timym, Zrzkym a Piškotym a wypalowali my amerycki bluegrassowki. Na Country Balu wszak była ku dispozici yny jedna kapela a to Vrtáci. Rozkol se nie dostawił. Także nas prziwitali z radościóm. Po poczóntkowym Bloku Vrtáków nastómpiła naszo sestawa na hónym pomianowano II. Jakost. Nazew pełnie odpowiadoł tymu, co my tam przedwiydli. Horror. Váňa groł base, kieróm nie znoł, Zrzek uciekoł z rytmu. Jo też groł ganc mimo. Ci, co se na nas snażili tańcować, se na nas rozpaczicie dziwali. Także po zagraniu piynci kónsków my byli abnormalnie radzi, że to mogymy zabalić.

Była tam wtedy aj Eva. Toch se zaś sieknył krasnóm ostude. Szli my se zaszić raczi do wyczepu a tam se prziprawowali na dalszóm rundiczke oslawowanim Tomasza. Sami my nie chcieli wierzić, że to muzyce pómógło. Je sice fakt, że se zlepsziły aj odposlechi, także my se mieli aj czego chycić. Konecznie podle nas byli ludzie aj schopni tańcować. Coutry Bal skóncził o 22.00, jak zawiyrali gospode. Po rozłónczyniu z ostrawiokami, z kierymi żech do prziszłego Blafu rachowoł jako z czlenami, my eszcze z Evóm strowili dwie godziny w nocznim Cieszinie. Niedziela ta wszak była eszcze krasniejszo niż sobota. Wylet na bieżkach z Jaworowego na Slavíč. Nadherno beskidzko romantyka. Żiwot je krasny.



MDŽ V SD
Na 15.3. my byli przez trzynieckigo discofila Country Milana pozwani do SD zagrać na MDŽ pracownicóm polskich szkółek. O 15.00 nas uż tam czakoł Franta Wawrzacz a spytoł se nas, czi bedymy chcieć grać na aparature. Odpowiedzieli my mu, że raczi ni, bo by my w tym mieli o to wiynkszi chaos.

- No, jak chcecie – odpowiedzioł nóm. - Ale uwidzicie, że was nie beje słyszeć.

Nauczicielek uż tam było morowo. Z muzykantów tam był yny jo a Paweł. Tak my se szli podziwać na wystawe fotografii. Przi oglóndaniu beskidzkich motywów nas osłowiła Elkowo mama.

- Syncy, jo by wóm chciała strasznie pieknie podziynkować za to, jak ście Elkowi pieknie zagrali na pogrzebie.

A rozpłakała se. My z Bublym zostali stoć jak przikuci a nie wiedzieli my, co na to mómy powiedzieć. Paweł se jóm sice snażił pocieszić słowami, że uż to taki je a że se z tym nie do nic zrobić. Ale óna wybuchła w eszcze wiynkszi płacz. Było to strasznie smutne…

Przed pióntóm prziszeł Piškot a po pióntej Luboš ze Zbysiym. Luboš samozrzejmie nawalóny jak hobel. Nalada zaczła być morowo napiónto. Organizatorka programu nas fórt poganiała aby my śpiychali, że uż se na nas czako. No a my eszcze nie byli ani naladzóni. Luboš se nie był schopny trefić ani na struny. Buble go za to kantowoł a ón chytnył nerwa a zacznył na cały głos rzwać nieoglóndaje sie na to, że tam sóm aj organizatorzi:

- Jo se wóm kurwa mogym na całe grani wyjebać.

Strzelił gitaróm o ziym. Eszcze że tak szikownie, że ji nie ubliżił. Harmónike ze stojanym naraził Bublemu na kark tak, że mu málem rozbił bryle. To uż był wrchol. Buble mu uż chcioł dać przez łeb, ale eszcze wczasi żech zmiynił cały wystymp tym, żech mu powiedzioł:

- Synku, ty se pisz, że dzisio grajesz z nami ostatni roz.

A hned zaś zacznył rzwać po mie a nadować mi, żech je podrazak a podwraťak, kiery za jego plecami mówi o tym, że go chce wyjebać z kapely. Bo na tóm gitare nie umiy grać.

- A umiysz snad!?

- A co ty umiysz?!

Do naszi słowni potyczki wpadli organizatorzi.

- Syncy, niechcie tego wadzynio, dyć to je straszne. Pójcie uż fakt raczi grać. Ludzie tam uż na was czakajóm.

Dali nóm napić wina a jakż takż nas uklidnili. Z niedoladzónymi nastrojami my wlyźli do salonku a odegrali piyrwszóm runde. Było to straszne a o to gorszi, że se na nas prziszła podziwać aj trzyniecko kapela Uragán. Ludzie se ze zadku ozywali, że nas nima słyszeć. Syncy se sice snażili grać kapke pociszi, aby mi było rozumieć, ale jaksi to moc nie pómógło. Chwałabogu, że se nóm podarziło jakż takż przegryźć do kóńca piyrwszi połówki. O pauzie my se uż snażili nie wadzić. Domówili my se ale na tym, że se po akcyji siednymy w lokale a pieknie wszecko rozebierymy. Uklidnióni my drugóm połówke odegrali o cosi lepi. Country Milan nas pozwoł na wieczerze a tam nóm przemówioł do dusze, aby my se uż nigdy nie snażili o cosi podobnego. Że to je nejgorszo wizytka kapely, jak sie zacznóm miyndzy sebóm wadzić. A mioł prowde. Nasze wztahi uż były pieknie rozharane. Byli my uż w tej dobie rozdzielóni na dwa tabory. Jo a Buble no a eszcze Piškot a Luboš ze Zbysiym byli praktycki dziynki naszimu uzawrzónymu paktu nucóni też piyc społu. Duwod był w tym, że my w nich widzieli paradnióm brzde naszigo wywoju. To wszecko my se krasnie wymówili na rowine. Mimo to aj Luboš powiedzioł swój celkem rozumny nazor na nasze instrumentalni kwality:

Buble – nadpruměrny bendżista, Tomasz – nadpruměrny houslak, Piškot – nadpruměrny mandoliňák, Zbysio – pruměrny basak, a ón pruměrny gitarista. Zebroł jo to ale z małóm oprawóm. Je to trzeba ohodnocić wszecko o jedyn stopiyń niżi. To znaczi z nadprumněru zrobić pruměr a z pruměru podpruměr. To uż mu samozrzejmie jaksi moc nie wóniało. Jo eszcze wysłowił swój nazor, że uż z Bublym dłógo szpekulujymy nad tym, że se isto od nich urwiymy a dokóńca że uż mómy aj wymyślóny swój przipasowany sytuacyji nazew Urwańcy. Ale że z tym eszcze nie bedymy moc śpiychać. Poczkómy na krajski koło w Šumperku a podle tego, jak tam dopadnymy, tak z tego zrobimy zawiery. Rozeszli my se w dobrym a aj uż celkem w dobrej naladzie ku chaupie.



ŠUMPERK
A jak dopadła porta w Šumperku? Nad oczekiwani dobrze. Jo tam uż cestowoł w pióntek popołedniu. W Cieszinie ku mie przisiedli manželé Horákovi - dwo czlenowie z Vizity. Także cesta jakż takż uciykła. W kupeczku my se aj fajnie zagrali. W Šumperku byli ze znómych Piškot, Zrzek a Tim. Sestawa z Country Balu na Piosecznej. Od porzadatelów żech dostoł strawenki pro całóm kapele a pokyny pro ubytowani. Program uż tam zaczinoł w pióntek. Jako piyrwszo wystómpiła modernio countryowo skupina Holátka. Po nich był Damiján. Točkolotoč a konecznie Bluegrass Nová o nowym nazwu Blandgras. Pióntkowy program uzawrził brněnski pisniczkarz Slávek Janoušek.

O 22.00 my se wydali chladać ubytowne. Doszli my do internartu. Tamstyl nas posłali do tělocvičny, kieróm my naszli aż przed północóm. Mieli my zasobe flaszowych piw, także se sejsznowało aż do rana. Była to szpica. Timowo suwerennio anglicztina a eszcze kwalitniejszo gra na bendżo była doprowodzano mojimi czynsto niepodarzónymi huślami, Zrzkowóm gitaróm a mandolinóm od Piškota. Nie chybiała ani basa o kieróm se opiyroł Jencek strzidaje se ze Žaludym z Morawskigo Berouna, kiery je inaczi wynikajici recytator krasnych basniczek. A prawie ón zacznył mieć po pore godzinach pełne zymby bluegrassu a nawrhowoł aż uż zagrajymy cosi normalnigo. Żodyn se wszak ku niczymu normalnimu ni mioł, tak żech se z nim na chwile przekludził na chodbe a tam my kapeczke relaxowali folkym. Miyndzy inszimi pieśniczkami żech mu aj zagroł tóm nejnowiejszóm, kiero se nejpiyrw nazywała Klasyka, teraz wszak uż Śpiyw starych pachołów.

W sobote był o 10.00 Blaf kompletni. Na zwukowej zkuszce nóm Werkowy cug natoczili na video. Jeff a kupa dalszich nóm poradziło, aby my tam nie dowali tyn Úryvek. Sóm my kapela, kiero je typicko narzeczim a moja čeština zni dziwnie. Także doporuczowali zmiane repertoaru. Na hónym my se domówili na Beskidach a wysomrowali na porzadatelach samostatnóm mistnost na zkuszani. Mieli my pocit, że to szłapie, ale przesto my do ostatni chwile zkuszali. Konkurence była samozrzejmie zaś tak twardo a można twardszo niż łómi. Entuziasté, Modrás, Babí léto, Klubko, Folklór, Kapr, Damiján, Vizita, Tyrkys, Naše věc, Modřina, Mondo-Mando, Vrtáci, FM Band.

Byli my isto trzeci na raji. Przekwapił nas wszak aplaus, z jakim nas prziwitało šumperski publikum. Zaczli my Tuberackimi krzcinami. Asi w połówce piyrwszi zwrotki my zjiścili, że nima nazwuczóny śpiyw. Zaś jak łóni. Zastawili nas a my zaczli se w klidu eszcze roz. Nerwy mi kajsi uciykły mimo, bo żech groł ganc z bożskim klidym. Pokrok. Ludzie se oproci łóńsku śmioli textóm na prawych miejscach. U Werkowego cugu rzwali śmiychym a u Beskid klaskali do rytmu. Także uspiech. Jak my czakali w szatni na raje pro nagrowani do ostrawskigo rozhlasu, tak za nami prziszła swazaczka marcela Wilková, niech se przigotujymy pieśniczke, bo my isto wygrali cene diváka. Mój nazor był, że to je gupota, bo to sóm dziepro wysledki piyrwszigo koła.

- No, ale máte tam nejvíc hlasu. To už těžko někdo trumfne.

Buble na to:

- Jasne, pójmy cosi nacwiczić, co my tu nie grali.

- Paweł, dyć teraz czakómy na rozhlas a tamto eszcze ni ma jiste, czi to je nasze, czi ni. Niechómy cene zatym cenóm a raczi se prziprawimy na to nagrowani.

- A gdo tu je kapelnik, jo czi ty? - A uż my byli w sebie.

Drugo połówka skóńcziła. Do studia my se eszcze nie dostali. Prziszła zaś za nami Marcela.

- Także jste to přece jen hoši nevyhráli. Vyžrala to Naše věc.

- No widzisz ty wole!!!

Ale Paweł był na mie dali nasrany. W niedziele my prziszli z kazetóm do wozu a nagrali se od rozhlasaków Tuberacki krzciny, Werkowy cug a Jedno rano. Także uż 6 rozhlasowych nahrawek. Wysledki uż były znóme od północy. Piyrwszi Damián, drugo Vizita a Folk-Lór, trzeci Tyrkys. Prziszła za nami Silence.

- Kluci, já pořádám v Plzni na Portě countryovou scénu. No a prostě jste tam vybrání jako exotická kapela do bloku Humor v country. Doufám, že s váma můžu počítat!

Zatocziło se nóm z tego w głowie.

- Jináč stravu Vám poskytnout nemůžeme a cestovné taky neproplatíme. Pouze budete mít účastenku, także všechna vystoupení uvidíte zdarma.

- Berem!!!!

W głowie se nóm z tej radości toczić nie przestało.




COUNTRY SALOON III.
W dubnu se kónała jedyno akcyj a to w Trzyńcu - piónty Country Saloon. Pro nas samozrzejmie dziepro trzeci. Dorazili my na trzecióm godzine. Samozrzejmie zaś yny jo Buble a Piškot. Luboš ze Zbysiym prziszli aż o 17.00. Luboš jak rzić. Zbysio celkem normalni. Prziniós dokóńca informace, że dzisio na własne uszi słyszoł w radiu Werkowy cug. Kapke nas to sice pociesziło, ale dziynki Lubošowej hibie została atmosfera napniónto, jak przed napiyncim praskłe eczko u gitary.

Przi poradzie kapelników na nas wyszło, że bedymy po uwodni skladbie Tennessie Waltz wystympować piyrwszi. Też se aj tak stało. Zaczli my jako wdycki w Trzyńcu Werkowym Cugym. Straszne. Piyrwszi zwrotki pry wubec nie było słyszeć. Mikrofony piskały, muzyka była bordel. Tuberacki krzciny nie były o nic lepszi. U nowej pieśniczki, kiero se nazywała Śpiyw starych pachołów, nas zacznył zwukarz kapke chytać a ludzie se celkem śmioli textu. Wyklaskali na nas przidawek. Zagrali my Jedno rano. Ludzie klaskali jak urwani. Po nas nasledowoł Rozkol, Vrtáci, Drops a Tyrkys. Była wygłoszóno anketa o nejlepszóm skupine, zpiewaka a pieśniczke. Trapas jak hróm, ale nas wybrali jako nejlepszóm grupe. Nejlepszo pieśniczka była Pláče od Tyrkysu. Śpiywok nie był wybrany. Cene przedali konferancyjeru Janu Heřmanovi z Karwinej.

Po soutěži wystómpiła jako host Lenka Halamová. Rajko ji robił doprowod na gitare. To było cosi bożskigo. Do sejsznu po nich miały grać jednotliwe kapely. Zaczinali Vrtáci. My mieli być na raji kajsi po północy. Jo se wszak domówił z majstrym, że se bedym musioł o 22.00 ukozać w robocie a jak to beje w porzóndku, tak przijadym zpatki. Wysoko piec wszak w porzóndku nie była, także nie zbywało niż se przewlyc do mónterek a nadować przi robocie aż do rana. Publikum nas odsóndziło za to, że my zgrabli cene a nie wystómpili na jamsessionu. O miesiónc nieskorzi jo se dowiedzioł, że tam wubec doszło ku taki wiecy - pry my we wszeckich dyscyplinach ankety urwali nejwiyncej głosów. Porzadatele ale nie wiedzieli jak to wyrzeszić, tak se snażili wyhowieć każdej kapeli, aby nie była ztratno.
MANEWRY A PUSTEVNY
Na 12.5. my zaczli pómału organozować z Klubym Mladých w Jabłónkowie naszóm drugóm akce. Mioł to być Gorolgrass na Piosecznej. Awszak 8.5. jo dostoł powolawak na manewry. Nástup był na 10.5. do Štěpánová u Olomouce. Było to na 21 dni. To był szkrt przez rozpoczet. W pyndziałek żech se tam o 10.00 nagłosił a w pióntek żech uż był dóma. Cały wikend w Jabłónkowie a zpatki do Olmiku, zkiyl nas przewelili z bywałymi spolubojownikami do padakowych składów w Čeladnej. Z 21 dni żech 11 nocy przenocowoł dóma.

31.maja mi rehabilitace skóńcziła a zaś było trzeba wstómpić do bieżnego żiwota, po kierym se ale stejnie nie ścigało. A tak my se pómału przehóśtli do szóstego miesiónca, w kierym nóm zaczinała szniura letnich akci. Piyrwszo z nich była wystómpiyni na sjezdu mládeže Severomoravského kraje na Pustevnach. Czakali my od tego strasznie wielki krok do przodku. Jaki wszak było nasze zklamani, jak my po przijezdu zjiścili, że bedymy grać na wedlejszi scenie, kiero była od głównej isto 1 km daleko. Nawiyncej na polu uż od rana loło a na jakisi wybrani to nie wyglóndało wubec. Dostali my izbeczke na zkuszani a odewrzili piyrwszóm flaszke. Kromie nas tam mieli eszcze grać Dropsacy a Rozkol. Do ostatni chwile se wszak nie wiedziało, jeśli se kóncert pro nizki poczet uczastników uskuteczni albo ni. To, że se uż uskuteczniuje my zjiścili aż wtedy, jak my se mylnie myśleli, że Rozkolacy zkuszajóm w pingpongowej hernie. Było nóm wyświetlóne, że to uż je jejich programowy blok. Jeśli se na nich prziszło podziwać 10 ludzi, tak na Dropsaków to uż było 20. Każdo grupa tak miała 45 minut. Także nóm nie zbywało, niż wyczerpać wszecki nasze pieśniczki. Mlok nas jako wdycki paradnie uwiód. Ludzi se zaczło schodzać na 30 a do kóńca naszigo koncertu by jich narachowoł kole 50. Grało se nóm ganc fajnie. Tlama mi jechała wiyncej niż Mlokowi a partyja se dość tak słósznie bawiła. Musieli my na kóniec przidać eszcze dwa kónski. Nieoczekiwany uspiech, aj choć kiksów było morowo. Ale ludzie nóm to za nami wyprodukowanóm dobróm nalade przeboczili.



MANDOLIN PARTY 88
Inaczi se mi za piónty miesiónc podarziło słożić przed manewrami pieśniczke Swojóm cestóm, kieróm my nieskorzi przemianowali na Reggae egoisty. Jarda Ledwóń z Cieszina założił nowóm bluegrassowóm skupine o obsadzyniu dwie gitary, banjo, harmónia, housle a basa. Chynyli se na zajimawy styl, kiery jim Choroš na Mandolin Party podle nahrawki ohodnocił na stary styl typicki pro rski a skotski ludowe pieśniczki a nazywo se to Kajún. No a Jarda mi pojczoł kazete od Newgrass Revival, abych jim na to cosi otextowoł. Mie se hned zapodoboł piyrwszi slaďáczek a tak wznikła nowo pieśniczka, kieróm żech pomianowoł Setkání. A wubec tyn maj był wiyncej plodny na opuszczaki z manewrów a na tworbe. Eszcze mi przibyła do modrego zeszitu basniczka Knihovnická hádanka.

Dalszo akce pro nas po Pustewnach było Mandolín Párty. Hned rano se owierziła naszo schopność zynść se na konkretnym miejscu o urczitej dobie. Jo uż był w arealu Kamenitý o 9.00. Piškot z Timym a Zrzkym tam uż byli od wczora, tak my se do tej doby, niż se zeszeł Blaf do kupy aspóň kapke zagrali. Blaf se zeszeł isto tak. Buble prziszeł o 11.00 a Luboš z Kotasym aż kajsi o 12.30. Prostě pakárna, ale zwykli my se uż kwóli takich wiecy uż nie żrać. Stejnie se tym yny zepsuje nalada a potym cały dziyń stoji za guwno. Godzine my se isto ladzili przi gospodzie nawrchu a kapke nóm zbyło czasu aj na zagrani. Hned se kolem nas zbiygło pore czumilów a było widzieć, że se jim to podobo. Jak my dorazili zpatki ku arealu, tak nóm oznómili, że grómy drudzy, tak aby my se uż przigotowali. Piyrwszi groł Country Styl z Pragi. Jelikoż my na scene dorazili nieskorzi, prażacy musieli przidować, choć jich obecenstwo nie wyklaskało. A my za to dostali spierda od konferencyjera. Chwile trwało, niż my se uskłodali ku mikrofonóm. Spuścili my Tuberacki krzciny, za nimi ŚSP, Kovárne. Popiyrwszi roz na werzejności my zagrali Kolynde a nie wiym po kiere uż Werkowy Cug. Przidawek był nutny, tak my tam chynyli Jedno rano.

Po nas nasledowało strasznie moc skupin. Bedym mianowoł aspóń ty, kiere pamiyntóm. BG Album, Drops, Modřina, Tyrkys, Jumpers, Vodopád, Fragment, Nuget a polsko grupa Konwój. Mieli my suwerennie jako łóni nejwiynkszi poczet głosów, ale Drops zrobił wybierczóm kampań a brutalnim zpusobym wynucowoł na obecenstwu swoje głosy. Także to wygrali.

Po naszim odegraniu jo se chytnył popijanio. Znómych było kupa. Z każdym było trzeba cosi przełknyć. A doszło aj ku sejsznowaniu. Tim zacznył grać ze Šerinym z bywałego Tyrkysu a jo musioł samozrzejmie też na sebie upozornić a otewrził jo futral z huślami. To że jo groł ganz mimo, żech uż samozrzejmie nie słyszoł. Cały tyn wieczór mi przebiygoł we zmatku. Od puwodnigo zamiaru jechać wieczór do chaupy, żech jaksi podwiedomie upuścił a w niedziele rano jo se wzbudził na ławce przikryty dekóm miyndzy Zrzkym a jego staróm z boleściami głowy. Całóm niedziele żech se dostowoł z kocowiny pómocóm piwa. O to gorszi były piyrwszi dwa dni w nowym tydniu. Wtedy jo se zarzeknył, że uż to świnstwo wiyncej nie bedym spożiwoł a zacznył jo tworzić dziewiyncislokowóm basniczke Rak zgłupnył ze saponatu.


PORTA 88
Strzoda
Konecznie prziszły Evóm dłógo oczekiwane feryje. Ty nas rozdzieliły aż na jedyn miesiónc. Óna miała piyrwszi dwa tydnie soustrzeděni na fakulcie w Olomoucu. Miała se sice ósmego wrócić do Cieszina, ale jo zrowna w tym terminu mioł być w Plzniu na Porcie. A potym jóm czakała woda. Także nejbliższo szance ku spotkaniu se była aż zaczóntkym sierpnia. Porta zaczinała 6.7. a trwała 4 dni. Jak żech był w Plzniu ostatni roz, a to było eszcze z niebogim Elkym w 85 roku, tak żech se prawił – na Porte uż nie pojadym nigdy, jedynie żebych tam mioł grać. A to wtedy eszcze Blaf wubec nie egzystowoł. Także jak tak tóm naszóm czinność zhodnocim pozpatku, tak my za ty trzi roki zrobili piekny krok do przodku. A Plzeň, to było podle mie maximum, co my mógli tu w tej sestawie dosióngnyć.

Z Pawłym my uż delszóm dobe kuli pikle, że po Plzniu Lubošowi powiymy, aż se zbali kufry. Zbysio uż od zaczóntku roku twierdził, że beje grać też yny do dziesióntego miesiónca. Także jo jechoł na Porte z tym, że nóm to konecznie uż po ni zacznie szłapać. Do Bogumina my przijechali o dwie godziny wczasi a pochytali fleki w rychliku. Mieli my czas, tak my se naladzili a zaczli wypalować na peronie. Prziodoł se ku nóm z gitaróm trzyniecki multiinstrumentalista Kareł Gibiec. Do odjazdu rychliku my wyczerpali cały nasz repertuar. W kupeczku groł Luboš na gitare Zelenáče a podobne odrhowaczki.

W plzniu my byli o 8.00 rano. Domordowani jak po szichcie. Na płocie u Výstaviště był plakat BLAF a na nim wzkaz, jak mo Piškot stan. Tyn my naszli bez problemów a hned my se szli przigłosić do registrace. W seznamu pro ubytowani, strawe a przepłacyni jizdnego my nie byli. Eszcze dobre, że nóm aspóń dali ty účastenki, z kierymi my se mógli wolnie wszyndzi pohybować. Zbysio, Luboš, Rosťa a eszcze dwie dzieuchi z Gródku mieli stan. Jo a Buble był odkozany na miłość u Piškota. Ale szpekulowali my nad tym, że beje trzeba zegnać jakómsi strzeche nad głowe, bo loło jak z cebra. Szli my se mrknyć na Výstaviště. Naszli tam Country scéne, na kierej my mieli we cztwortek wystympować. Tam uż była Silence. Prziwitali my se z nióm a niechali my se przesnieji poinformować o jutrzejszim graniu.

Program mioł zacznyć o 10.50 a nazywoł se Humor v country. Majóm tam wystómpić Bican & spol, Blaf, Zimour a Bukasový Masív. Eszcze my na Silence zkusili wysomrować nocleg. Ta złoto osoba nóm go poskytła w szatnie. Sice na ziymi, ale głównie, że to było w suchu. Nakóniec mioł jo ze sebóm aj karimatke. Wieczór se ukozało, że nas tam z tego noclegu skorzistało kolem dziesiynci Silence niewyjimaje. Po tych organizacznich wiecach my se zaszli najeść do gospody hned u Výstaviště. Tam uż rzadzili jabłónkowszczi burani jako Myšák, Kozel, Kura a dali se do spółku z podobnie pochybnymi indywiduami. Z pełnymi żołóndkami my zrobili pruzkum na Lochotín. Tam my wszak nic zajimawego nie naszli, tak my se wrócili zpatki.

Na Výstavišťu uż był rozjechany program. W amfiteatru grali vítězové łóński Porty - to znaczi Cop, Fleret, Kamelot, Blanket a Hop Trop z Poutníkami. My se wszak szli podziwać na Country scéne a zaścigli my prawie kóniec Katalogu, cały blok Blues Harpu a holandskóm skupine Kalis. Jak my naszli naszich synków, tak my se aj domówili na tym, że by my se aj kapeczke mógli zagrać. Słowo dało słowo a uż se jechało. Prziszło se aj mrknyć pore czumilów. Jedyn synek somrowoł po Lubošovi nahradní geczko. Tyn se mu wszak wymówioł, że jutro grajymy a co gdyby mu kiksło? Synek był uwziynty jak hróm, ale nakóniec se niechoł odbyć. Jo se tak pomyśloł, że jutro po wystympu Lubošowi powiym:

- Ty, zóndź teraz za tym synkym, co po tebie chcioł to geczko, ale zebier se tam całóm gitare a wienuj mu jóm, bo u nas jóm stejnie nie bejesz uż potrzebować. Z Blafym żeś skóńcził!!!

Po docióngniyniu tej myszlenki do kóńca żech zjiścił, żech je stejnie piekne howado. Grani nóm nie było wubec na szkode. Aspóń my kapke rozruszali palce a wypełnili wolny czas, kiery nóm zbywoł ku zagajyniu Porty 88 na lochotinski scenie. A tam uż było pieknie narwane. Podarziło se nóm wszak ze szczynścim urwać solidnigo fleka, także my se fajnie mógli sledować program. Jak my zasiedli, tak prawie śpiywała drugóm pieśniczke skupina Duo Potemník z Kdyně. No to była siła. Ludzie nad textami rzwali śmiychym. Instrumentalnie to też było na wysoki urowni. Dalszi było Dětské Trijo. Tata z trzóma cerkami grali a śpiywali lidówki w strasznie krasnym podaniu. Niczim na mie nie zapusobiła skupina Duo Cis. Zdało se mi, że to je taki „šedy průměr“. Mosty miały krasny wokal. Slávek Janoušek se jako host zacznył wygupiać ze swojimi cypowinami jako je Komár, Škoda 1000 MB albo Pochodové cvičení. Nejwiynkszo cypowina snad była ta pore godzin staro pieśniczka o tym, jak se piszóm gazety. Z nowóm akustyckóm muzykóm soutěžiła skupina Namol. Po nich był Kamelot, kolem kierego je pełno chwały a przi tym też nima o czim rzeczi robić.

Prawidlo „závěr patří mistrům“ se tu wszak potwierdziło wystympym plzeňskigo Copu. To był odpich. Muzyka ta mo snad nejwiynkszi drive z naszich bluegrassowych kapel. Mile mie syncy przekwapili. Samson Lenk. Nejpiyrw z Mákami a po pore pieśniczkach z Hop Tropym uzawrzili piyrwszi „soutěžní večerní klání“ a Lochotinski kotel se zacznył wypróźniować. Przi ceście zpatki my kapke pobłóndzili, także na Výstaviště my se dostali aż po północy. Chcieli my iść hned spać, ale nie szło to. Kaj my se yny mrkli, tam se sejsznowało. Jak u stanków, tak pod strómami. Zalegli my kajsi o 4.00 rano.



Cztwortek
Zbudził jo se o 8.00. Piškot z Bublym eszcze spali miyndzy inszimi uczastnikami naszi noclehárny, tak żech ich zbantowoł. Szli my ku branie Výstaviště, kaj my mieli scuka ze zbytkym kapely na 9.00. Niż my tam dorazili, tak my wydatnie pośniodali parki w rożku, na kiere my se aj poczciwie odstoli 15 minut raje. Syncy na nas wyczkowali aj z nastrojami, także nie zbywało nic inszigo, niż se kapke naladzić a w kóntku potrenować. O 9.00 zacznył na Country scéně program. Była to przehlidka zapadoczeskich skupin. Szedy pruměr. Voraři, Spektrum, Falton, ChBQ.

O 10.30 zaczinoł blok, w kierym my mieli wystómpić a nazywoł se Humor w country. Jako piyrwszo wystómpiła grupa Zimour z Brna z typickim brněnskim nářečím. My uż byli prziprawióni w zakulisi. Prziszli my na to, że bedymy mieć co robić, aby my pobawili publikum do tego stopnia, jako ta partyja przed nami. Zimour był donucóny przidać jednóm pieśniczke a publikum fórt rzwało śmiychym. Pepa Prudil nas uwiód jako skupine, kiero sice nie przijechała ze zagranicy, ale beje na diwaków tak pusobić. Rozestawili my se za aparat a spuścili Tuberacki krzciny. Rytmicki aj inaczi nóm to szłapało dobrze, ale ku mojimu zdziwiyniu to ludzi ani nie roześmioło, ani ich to wubec nie dźwigło z ławek, na kierych siedzieli. Jako dalszóm pieśniczke jo uwiód Debate z wróblym. Też to nie zabrało. Ludzie sice klaskali, ale było widzieć, że majóm daleko ku tymu aby chapali, o co se jedno. Można że Werkowy cug na nich kapke wiyncej zapusobił. Zkusili my experyment a zagrali w czeszczinie Kovárne. Przedem jo se omówił za szpatny przizwuk, że móm polski szkoły. Pieśniczka też nie zabrała. Ludzie tymu tak zaklaskali, jako gdyby to nimiała być ostatnio pieśniczka. A podle dohody to ostatnio być miała. Pepa Prudil nóm wszak doł znameni, aby my dali eszcze jedyn kónsek. Konecznie nóm przi Beskidach zaczli ludzie klaskać do rytmu. Nasledowoł aj delszi potlesk po nich. A było po naszim piyrwszim wystómpiyniu na Porcie w Plzniu.

Człowiek se wdycki myśloł, że jak se tu dostanie, tak se beje wszecko kolem niego toczić a tu taki wielki guwno. To my zaś roz aspóń kapke dostali po łepie. Ale to je stejnie yny prospieszne. Po nas nasledowała wymakano słowiacko kapela Bukasový Masív z Modré. To by człowiek nie powiedzioł, jaki sóm słowiocy schopni stworzić paradni humor. Nalada se u obecenstwa zaś morowo powzniysła. W naszim programu Humor v country se wszak nejwiyncej spolił bendżista Honza Bican, kiery chcioł roześmióc ludzi wiesiołymi instrumentalkami a nieskorzi debilnimi historkami z Dziwokigo Zapadu.

Od 12.00 do 13.00 se dała Country scéna pauze a z nióm aj my. Jejóm delke my wyużili ku obiadu. Z pełnymi żołóndkami my wszak z miasta hónym śpiychali zpatki, bo uż se mieli chystać ku graniu Poutníci. Jejich blok był sice piekny, ale człowiek z jejich reprtuaru buď wszecko znoł, albo też mu zrobili radość z tradicznimi pieśniczkami w anglicztinie. Wiyncej niż óni se mi ale podoboł prażski Blanket. Młodzi syncy w naszim wieku mieli bożski wokaly. Też byli w ankecie wygłoszóni jako nejlepszo na wokaly country skupina u nas. A po nich jo mioł możność zhlednyć zblizka tyn plzeňski Cop, o kierym se uż narobiło tela chwałygodnych rzeczi. Móg jo se na własne oczi uszi przekónać, że to nie było nadarmo. Kytarista Míša Leicht pry przeszeł ku bluegrassu od metalu a było to naramnie poznać jak w zagraniu, tak w jego głosowym projewu. Ta drawost, to se u nich obdziwuje nejwiyncej. Gorszi to uż je, jak u nich, tak u Blanketu z textowóm strónkóm. Jedni śpiywajóm w każdej pieśniczce o dalkach, zedrzitych bótach, „obzoru a toulání“. No a ci drudzy zaś o cestach, asfaltu, autach, kołach. Jak jedni, tak drudzy naśpiywali strasznie moc kilometrów. Copacy by nejlepi zrobili gdyby śpiywali w oranżowych westach. Kromie tych kazów, żech był jejim wystympym abnormalnie nadszóny. A prawie tymu mie wubec nie chytło wystómpiyni budějowickigo SemTamu z nowóm młodóm zpiewaczkóm Pavlinóm Braunowóm.

Na Výstavišťu program skóncził a trzabyło se brać na Lochotinskóm scene. Spojili my wszak przijymne z użitecznym a zebrali ze sebóm hygienicki potrzeby. Staróm cestóm, jako w 85 my se przesunyli ku zatopiónymu łómu. Nasz stanek, u kierego my tela krasnego zażili z Eliaszym, Pydychym, Jankym, Liborym, Leošym, Opicym, Naďóm a mojóm tehdy wywolónóm Marcelóm Flaškowóm był uż zruszóny a mie z tego było smutno. Łóm se wszak nie zmiynił wubec, ale zmiynił se jo, bo żech uż nie skocził z tej 14 metrowej skały. Po hygienie my odwiedzili pajzel prziległy ku łómu a dali se po piwu. Nakóniec my se kupili plaskocza rumu.

Na Lochotín my prziszli aż o 21.00. program uż był w pełnym kole a nie było wubec kaj siednyć. Stejnie tam w tyn wieczór nic mimorzadnego nie dowali. W „interpretační soutěži“ grali Kluci, Oáza, Notabene, Trumšajt, Někde Jinde, M+L, Klíč a Vizita. Z tego se mi wszak podobała yny ta Oáza a cieszińsko Vizita. Gdo by nie fandził naszim, no ni? No a z hostów se podobali holandzianie Kalis a Pavel Dobeš, po jegoż wystympu my uż z Bublym, Piškotym a Zrzkym stoli przi wchodu do szatni a na od nie wiym kogo pojczanóm gitare wypalowali z nadszenim Reggae egoisty. Hned se tam kolem nas zleciało pore porzadatelów a z usmiewym posłóchali, o co idzie. Ani my nie czakali na kóniec programu a uż my drzili zpatki na Výstaviště po nasze nástroje a kapke se zasejsznować. Grali my asi do trzeci rana przed Bajkalym. Żodnych przizniwców my wszak tym naszim dobrym rożkym nie opili tak, aby przi nas wydrżeli deli niż dwie pieśniczki.


Pióntek
O 9.30 zaczinoł na Country scéně blok Snídaně v modré trávě. Wystympowało tam Domino, Křesťan z Malinóm a Braunym jako nejlepszi banjiści. Potym Kapela hvězd, w kierej był zaś Křesťan jako zpěvák, Malina jako banjista, mandoliňak był z Blanketu a basak Martin Míšanec z Tyrkysu. Nejlepszo zpiewaczka była Pavlína Jíšová. Kytariste ani dobriste se nie pamiyntóm. Dalszi kapely były brněnski Vědro, kiere celkem niczim nie nadchło, Sběr, Modrotisk, Country Stylle, Oása, Telegraph, Ucho, Notabene. Pieknie zagrała Modřina pieśniczke o swojim basakowi Mít sílu to vzdát. O cosi miyni se mi podobali Vrtáci a Uhlák.

Po tej Snídani se Buble spakowoł manatki a broł se ku cugu. Jo go szeł odkludzić. Dali my se eszcze po ceście w bufetu obiod a rozłónczili se ze słowami, że hned po przijezdu zrobimy porzóndek z Lubošym. Przi nawratu z banhofu mie napadło, że bych se móg stawić zawspóminać do gospody U námořníka, kaj my kiejsi siedzieli z niebogim Eliášym a poznali se tam z Mikeškóm a Flaškowóm.

A były to krasne wzpóminki. Realita je wszak silniejszo, bo przerusziła wspóminani tym, żech tam naraził na jabłónkowiana Luboša Bojka z Bachratej a przi piwu my plotkowali o wszednich wiecach. Na taborziszczu u hrziszczo jo naszeł Zbysia z Lubošym a z Barrym, coż je czlen naszigo fanklubu. Zwerbowoł żech ich, jako wczora Piškota z Lubošym na hygiene do łómu. W gospodzie my se dali aj hygiene duszewnióm. Było tego sice wiyncej niż wczora, ale snażili my se robić tak, aby my na Lochotín prziszli czim jak nejwczasi. Zaczinało to ostrawskim Tyrkysym. Synkóm to sice graje jak hróm, ale ty texty - sama baba. Damiján – interpretacznie na wysoki urowni, ale abnormalnie to drażniło nerwowóm soustawe. Blues G, Bárka, Condurango – „šedý průměr“. Folk-lór – krasne. Snad nejpiekniejszi z tego wieczora. Duel, Blues Harp – zaś niczim nie nadchło. Autorsko soutěž też tak bardzi wiyncej stoła za guwno. Hosté wszak byli wynikajici. Przi Palečkovi a Janíkovi 30 000 ludzi rzwało śmiychym. Przi Jahelkowi to ale nabrało taki grady, że łzy śmiychu sciykały ku pódiu a adwokat musioł czynsto gre przeruszować, zwóli abnormalnie silnych explozji śmiychu.

Z Lochotína jo szeł na Výstaviště sóm. Tam jo se siednył do Bajkalu a zacznył pocucować piwa. Wedle mie siedzioł Janoušek z Nejezchlebym z bywałego Marsyasu a popijali fernet. Za chwile se przismycziła piekno koczka z dłógimi włosami. Mógło ji być tak 18 roków. Doł jo se z nióm do rzeczi a zjiścił, że to je Pavlína Braunová ze Sem Tamu, kiero śpiywo aj z Žalmanym. Dobrze my pokecali a też se u tego nalywali fernetami. Wtedy jo se piyrwszi roz na tej porcie nawalił.


Sobota
Piyrwszi, co mi rano po wzbudzyniu wklejzło do uszi, tak to była informace o wysledkach Porty. Interpretacznióm wygrali Někde Jinde, Folk-lór, Duel, Tyrkys, Damián a Střepy. Pasowoł mi tam akurat tyn Folk-lór z Tyrkysym. Autorskóm dostali Petr Rimský, Roman Horký, Štross a jakisi Matějů za pieśniczke Konvička. Jaromír Joo dostoł „čestné uznání za příkladnou výchovu k aktivní hudebnosti“. Zakryncił jo nad tymi wysledkami bolawóm głowóm a na to jo se wyszkroboł ze spacaku a szeł spachać osobnióm hygiene. Po śniodaniu zaś na Country scéne. Ostatni dopołedni tam dowali nowóm akustyckóm muzyke. Były tam rozmaite experimenty. Nejwiynkszi zażitek z nich wszak był Choroš a Zdeno Vítek ze swojim Mondo-Mando. Choroš strzidoł nástroje od nejwiynkszigo mandolincella aż po nejmiynszóm piccollomandoline. To uż była fakt klasyka.

Po skónczyniu Country scény jo se szeł przynść na miasto a głównie se kajsi słósznie naobiadwać a hónym zpatki na Výstaviště, bo se tam mioł każdóm chwile dostawić ku swojimu wastympu hřeb Porty Tony Trishka ze skupinóm Skyline z USA. Na Výstavišťu było narwane. A to pry pieknie dłógóm chwile grali Poutníci, kierzi aj zarowno mieli być jako przedkapela. Podarziło se mi z biydóm przeciść miyndzy uczinkujóncych, kierzi mieli fleka na ziymi ganc u podia. Przeważnie tam byli człónkowie tych nejpepszich bluegrassowych kapel, jako Blanket, Cop, Katalog a dalszich.

Konecznie zaszumiała informace, że Trishka uż je tu. A naroz zaczło loć. Żodyn se wszak nie dźwigoł z miejsca, bo se boł, że go ztraci. Naszli se dokóńca aj dobracy, kierzi drugim poskytli róg swoji celty. Też jo patrził miyndzy tych szczynśliwców. Poutníci grali Telegraph Road. Jak dograli, tak se stoł cud - przestało padać. Ni że bych se tu w tej kapitole jaksi snażił osławić Trishke, kierego jo stejnie słyszoł popiyrwszi, ale jak wylóz na pódium, tak wylazło aj słónko a toście mieli widzieć tyn łóm! Tyn jego koncert był fakt nejwiynkszi zażitek z całej Porty. Nieobadane sola na bendżo, to jedno dziesiynciminutowe mie prziwiydło ganz do extaze a przebroł jo se z ni aż po jego ukónczyniu, jak zaczła pokrzikować a potleskami na niego reagować partyja. Skyline ukozali, że na nich - nie wiym jak po textowej strónce, ale po instrumentalni fakt wubec ni miała żodno naszo kapela. Podziwoł jo se na Křesťana, kiery siedzioł wedle mie a naszeł jo w jego oczach łzy.

- Och, jak dojemne!!!

Isto żech nigdy nie był a ani bluegrassakym nie bedym, jak mie to solo dokozało aj uspać. No ale jak se mo człowiek proci czymusi takimu brónić, jak je dobity jak po szesnostce. Konecznie to skóncziło. Nachwile odpoczinek a hura na dworane, kiero była zaś na Lochotíně. Narwane tam było abnormalnie. Popiyrwszi żech ścigoł słyszeć aj Vlajke. Potym wystómpowali „vítězové iterpretační a autorské soutěže“. Była tam celkem piekno nalada. Głównie ku tymu pasowało to mnożstwi świyczek. Cosi jak na wszeckich świyntych na kierchowie. Piekne było wystómpiyni Vladimíra Merty. Wszecy klaskali z nadszynim o przidawek, jak gdyby przesnie wiedzieli o czim jim śpiywoł. Jo go wszak nie pochopił. Ale na rozdziół od niego żech rozumioł tymu, co śpiywoł ruski pisniczkarz Saša Dolskij. A to mi nie musioł żodyn wyświetlować.

Czymu se nikierzi chladajóm tak slożitóm ceste zdzielić ludzióm, co jim chcóm powiedzieć? Żeby skrz cenzury? Pieknóm pieśniczke a głównie uprzimnóm zaśpiywoł Kiďák Tomáško. Nazywała se Jen tak dál a do tej sobotni atmosfery siedła wieczór perfektnie. No a samozrzejmie tam nimóg chybieć ani Trishka ze Skyline, kiery prostrzednictwim nowinarzki a tlumocznice Silence powiedzioł, że se mu eszcze nigdy nie grało tak dobrze a uż wubec ni przed 30 000 ludziami. To uż je co powiedzieć!

Do kóńca Dworany jo nie czakoł. Trzabyło se iść kapke aj wyspać. Stejnie to skóncziło katastrofalnie. Bajkal aż do rana, no a cesta w kocowinie z Porty, na kierej uczast jako uczinkujici jo wdycki poważowoł za wrchol swoji kariery. A co dali? No głównie beje trzeba porobić kadrowe zmiany a na rok to zkusić aż na Lochotín a pómału aj do zagraniczo. Myślim do Polski. Jak se mie jabłónkawianie pytali, jak było na Porcie, tak żech jim odpowiadoł:

- Nic moc. Na hajzle raje, z misów skipiało a ludzie ponaszimu eszcze nie rozumieli. Ale za rok uż bedóm!!!



1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   43


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna