To se jim zamówiało



Pobieranie 0.96 Mb.
Strona6/43
Data28.04.2016
Rozmiar0.96 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   43

PRZESTUP

Aj my jim to pómógli zaniyść ku autu. Óni se eszcze z nami zaszli do informaci spytać na ty mistenki. Także powinnie mistenkowe to nima, ale że je pro nas lepszi, jak ich bedymy mieć. Dali nóm siedymdziesiónt dinarów a my jim strasznie moc podziynkowali a poprzoli jim tak jak óni nóm kupa szczynścio a niech pozdrawujóm synków. Z mistenkóm kapke wycyk. Jedna stoła sztyrycet dinarów, także nóm dziesiynć chybiało. Ale paniczka w pokladnie była szikowno a kiwła nad tym rynkóm.

Co teraz? Cug nóm jedzie aż za dwie godziny. Także nónść kajsi jakigosi fleka a zkónzumować po rzizku z chlebym. Yny że chladej w Beogradu pieknego fleka. Dyć to tam była jedna wielko szpina. Wszecy wyglóndali jak cygóni a byli obleczóni w takich oszunciałych przimazanych hadrach. Na nadrażu też humus. Na tretuarach same guwna od gołymbi. No odporne. Kónsek bokym od nadrażo my schynyli krosny a siedli na gelandre. Smacznego jak cyp. No niech mi eszcze gdosi mówi, że w Jugoszce je lepi niż u nas. Asi se o tym pomyślim swoje. Na nadrażu nas asi dwa razy obeszeł żebrok. A jak my se nabiyrali wody do butli na szumienke, tak nas jakisi wojoczek spierdnył, że mómy bagle we wojenskim prostoru. Konecznie my objewili nasz wlak. Uż tam był asi pół godziny przistawióny.

ELADA

Wlak uż był celkem pelny. Objewili my nasze cupé. Ni ośmio, ale szejściomiejscowe. U okna siedziały dwie paniczki ze zagniónymi nosami a na kraju u dwiyrzi dwo przićmawlejszi syncy. Nosy też nic moc rowne. To asi bedóm wszecko Rzecy – prawim se w duchu a spómnioł se przi tym na historke, kieróm opowiadoł Libor Konderla. Pry w Athenach robił z jednym takim, kiery mioł brode zagniónóm do wyrchu a nos tak orli, że jak mówił, tak broda z tym nosym do sebie waliły.

Kapke my tym nosanióm a nosoczóm musieli urownać bagle, aby se tam wlazły ty nasze a było widzieć, że z nas wielkóm radość nimajóm. Piszczołka a drymy se to przez Jugoszke. Straszne. Coż o przirode, ta piekno, ale ty chatrcze a smeťaki kolem nich. Świnie, kiere se pasóm w polu a tej biydy. No gotowe Rumunsko. Aspóń z pohledu przez okno. Ty paniczki se z nami snażiły nawiónzać kontakt., ale bardzo to niewyszło. Akurat my se wyświetlili gdo zkiyl je. Syncy zaś byli całóm dobe uzawrzóni do sebie a milczeli, albo chodzili kurzić na chodbiczke. Jo se pojczoł od Janka anglicztine pro każdego a zacznył se zupać od piyrwszi lekce. Jak był głód, tak aby my nienarobili marasu w kupeczku, tak my chodzili żrać rzizeczki też na chodbiczke a zapijać to szumakym. Ci syncy na nas pusobili dość dziwnym dojmym. Jak prawim – ćmawszi, mieli na sebie czorne ryfle, czorne rolaki. Człowiek by powiedzioł – mafiani. Aż do granic z nami nieprzemówili ani słowo. Aż jak my dostali od celnika statisticki listki a z czimsi my se tam niewiedzieli rady. Snad, że my niewiedzieli, że tam do jednej kolonki trzeba napisać miano ojca. Tak nóm to tyn wysoki wyświetlił.

Na pasowej kóntroli to dopadło mizernie. Wszeckim Rzekóm pasy powracali, yny nasze zebrali aj z nami ku celni prohlidce.

- Kaj jadziecie?

- Do Athen.

- Na jak dłógo?

- Na dziesiynć dni.

- Kiela mocie dolarów?

- Po dwiesta.

- Mało!

- Na każdy dziyń dwacet je mało?

- Je to mało, bo nejłacniejszi hotel stoji wiyncej.

- Bedymy spać u kamosza.

To go niezajimo. Pry mómy moc hader w rubzaku a mało żradła. Coż znaczi, że tam asi chcymy robić. Twierdzimy że ni.

Pyto se mie, czi umiym grać na housle. Chcioł aż mu zagrajym. Uż żech to widzioł dobrze a w tym se to howado spómnioł, kaj mómy zpateczni jizdenki. A tu nas dostoł. Jo sice na to reagowoł pohotowie, że zpatki pojadymy autostopym, ale jego to zaś niezajimało. Prostě niepojadymy nigdzi a basta.

Odjezd wlaku se uż pómalu bliżił.

To je w pytlu!

Spómnioł jo se, że tam móm w kupeczku eszcze dżiske a powiedzioł żech mu to. Ón mie eszcze howado zdrboł za to, żech mu jóm zaprził przed kóntrolóm.

Piszczołka!!! My nasztwani na niego, ón wytoczóny z nas. Ale dopadło to dobrze. Strzelił pasami o stół a wygnoł nas do wlaku.



KÓMUNISTA

Ci dwo niby mafiani se z nami dali do rzeczi. Po anglicku jim to też nieszło. Zkusili to ale po Srbsko – Chorwatsku. Zajimawe, ale trefili se. Jak my na nich mówili po rusku, tak nierozumieli. Po polsku ani po czesku też nic moc. Po naszimu rozumieli nejwiyncej. Także my se od nich dowiedzieli, że studujóm w Beogradu archeologie a sóm z Larisy. Pytóm se jich, jak to że studujóm w Beogradu, jak Rzecko je kolybka ewropski kultury.

Pry sóm w Athenach naroczniejszi zkuszki, także ich niezrobili. No a w Beogradu se jim to podarziło. Hmm. Szikowne. Debata przeszła na polityke.

- Jak je w Československu?

- Uż lepi, bo tam nima kómunistów.

Tyn miynszi se pyto:

- A co tam teraz u was chcecie mieć kapitalistów?

- Ja, bo to je lepszi zrzizeni.

Ón se samozrzejmie prziznoł, że je kómunista. A że to je nejlepszi zrzizeni, jaki kiedy mógło egzystować. A kupa Rzeków je tego samego nazoru.

Oponujym mu, że kómunizmus je blbost. Je to prostě yny idea. A stejnie se każdy dziwo yny na swojóm kapse. Nima to absolutnie uskutecznitelne. Niech yny ukoże jaki przikład, kaj to dobrze dopadło. Rusko, my, Rumuni, Polocy, Madziarzi, Bulharzi, Niymcy. No kaj se yny człowiek podziwo.

Ón na to, że to je tymu, bo tam wszyndzi wladli źli kómuniści. A gdyby byli na tych miejscach dobrzi, tak jak to mówił Lenin, tak by to dopadło dobrze.

Cypowina!! Dyć uż aj tyn Lenin był szpatny, bo praktykowoł nasili. Prostě synka nieszło wywiyść z omylu. Tu je widzieć, jak sóm ty ziymie, kiere eszcze niezażiły kómunizmus za nami pozadku tu w tym myślyniu.

Debate nimiało cyne rozwijać dali. Absolutnie. Przeszli my ku piwu. Pytali se nas na czeski. Samozrzejmie my go przechwolili. Plzeň, Budvar, Gambrinus, Radegast a podobnie. Óni prawili, że rzeckigo piwa praktycki nima. Sóm u nich sice piwowary, ale wszecko licence na holandski Amstel a Heineken albo nimiecki Kaiser. W piwu my se shodli. Mieli my go radzi jak my, tak óni.

Schylowało se ku północy a na nas przichodzało spani. Kolem trzeci godziny ranni my zjiścili, że my sóm na jakisi zastawce a uż yny trzo w cupé. Jo, Janek a jedna nosania. Wedle nas na opiyratkach dwa Amstely w plechówkach. Hónym jo wylecioł do dwiyrzi.

Larisa!!

Syncy eszcze na perónie. Tak my na nich zakrziczeli, że dziynkujymy a kupa szczynścio.

Godzinki my se musieli posunyć, bo w Eladzie uż były 4.00 rano. O 7.00 zaczło widnieć. Jechali my nadhernóm krajinóm. Wysoki góry, skały, ale prziroda tako suchszo.

Takóm nadheróm my jechali asi trzi godziny. Aż my zaczli wjyżdżać do jakigosi betónowego lasa, kiery zacznył gynstnyć. Chaupy stawiane na betónowych kurzich nogach, coż je proci zemietrzeseni. Kolem sztreki a cest pomeranczowniki. A na nich zdrzałe owoce. Ludzie se zaczli pómału dźwigać z kupeczek. Mówili po rzecku, anglicku, francusku aj inaczi. Byli tam aj Japoncy a murzini. Wlak zastawił.



1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   43


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna