To se jim zamówiało



Pobieranie 0.96 Mb.
Strona8/43
Data28.04.2016
Rozmiar0.96 Mb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   43

ATTIKI

Zpatki na Omunie do podchodu. Z Dymym my se domówili, że przijedzie jutro ku nóm na kwartyr a tam se domówimy, że pojadymy w sobote robić na ostrow. Siedli my a metro, kiere miało swojóm estetykóm daleko ku naszimu prażskimu a przez stanice Victoria my dojechali na Attiki, kiere uż niebyły pod ziymióm. Inaczi w Athenach sóm yny dwie podzemni stanice. Omunia a Victoria. Snażili my se stanice Attiki wryć do pamiynci a też aj tóm ceste ku naszimu kwartyru. Także z perónu nadół ku podchodu. Naprawo wyndymy na głównóm ceste. Przez zebre na zielónóm a kolem bordelu, kiery je oznaczóny czyrwónóm żarówkóm pujdymy nadół dobrych dwiesta metrów. U tabule z reklamami odboczimy dolewa a nasz kwartyr je prawie naproci tej szkoły, jak je to basketbalowe hrziszcze przed nióm. Główny wchod, piynć schódków, siyń, chodbiczka wlewo a po lewej strónie ostatni kwartyr.

Dzwónek!!!

Odewrził nóm jakisi młody Polok. Kareł nóm go przedstawił, jako Grześka. Wlyźli my dali. W pokoju u Grześka siedzieli Raf, jakosi dzieucha, kiero patrziła ku Grześkowi a synek, kierego jo znoł z učňáku yny z widzynio. Niejaki Vašek. Pry trzyniecki wekslaczek a soukromnik.

Także my se prziwitali a że se potrzebujymy kapke osprchować, ubytować a przi ostatnim aj najeść. Żodyn niebył dziesiynć razy z tego nadszóny, że tam bedymy bywać, ale byli na tela rozumni, że pochopili situace a chynyli jakómsi niemistnóm poznamke na Dyma a Renie. W miyndzyczasie prziszli z roboty Jindra a jakisi Mariusz. Synek przez trzicet roków z plnowousym. Sem tam gdosi zaszeł po piwa, kupiło se aj jakómsi tóm gorzołke. Vašek mie yny buzerowoł, aż grajym na ty huśle. A mie se niechciało, bo niebyło gitary, yny Kareł z jargankami.

Dzwónek!!!

Jakisi Polok. Robert. Pry uż tu je trzi roki aj z babóm a dzieckym. Tego haranta tu mioł ze sebóm. Sympaťak synek, yny straszno baraba. Móg mieć asi sztyry roki a mioł strojek na uszi, bo od mała niedosłychoł. Robert prziszeł Karła popytać, czi by mu nieprziszeł jutro poswarzować jakisi rułki od wodoinstalace. A eszcze cosi mówił o tym, że wczora kupił samochód. Pry BMW za 2000000 Dr. Jak se wszecko dopiło, tak se szło spać. Grzesiek z Dorotkóm sami dwo w tym wiynkszim pokoju. Jo, Janek, Kareł, Jindra, Raf a Vašek – w tym miynszim. Mariusz se nabidnył, że dzisio beje spać w przedpokoju na fotelach. Także piyrwszo Dobranoc.

ZEZNÓMIYNI Z OKOLIM

Rano szli do rachoty yny Mariusz a Kareł. Ja a tyn Grzesiek z Dorotkóm z tego wedlejszigo pokoja. My wszecy ostatni spali aż do 9.00. Byli my konecznie z Jankym wyspani do rużowa.

Syncy nóm nabizeli, aż se weznymy cosi z jejich zasob, ale my twrdohlawie odmitali, bo mómy eszcze przeca jakisi tyn uherak.

Co robimy? Pry że se zóndymy kapanek przynść po Athenach, aby my wiedzieli, kaj mómy co nakupić a podobnie. Po ceście ku metru my z Jankym wyrzóndzili chroniki karte – coż je síťovka na metro, autobusy a trolejbusy. Starcziła yny fotka a 1600 Dr. Na měsíčník. Do podchodu na Attiki. Pod jednymi schodami tam siedziała staro babka a nacióngała rynke na drobne. A zaś w kanale grała na fletne dzieucha z nausznicóm w nosie a wedle ni stoła mało dzieuszka. Jak jo se nieskorzi dowiedziol, tak to była Angliczanka z tlupy hipisaków, kierzi przedowali cetki na Monastirakach. Metro a na Omunie. Z Omunie wylyźć z podchodu ku budowie z wielkimi brylami. Doprawa, a tóm cestóm jak je widzieć Akropolis na kóńcu, tak smier bazar. Mioł jo ze sebóm praktike. Ale jaki wycyk! Zjiścił jo, że mi wubec niefachczi clona ani expozimeter. Tak żech se na to wykaszloł. Nejpiyrw żech sice podezrziwoł, że baterka, ale kaj też. Niepómógła ani wymiana.

Bazar. To był pojem. Cosi jak w Turecku Wielki bazar. Akurat, że tyn jedyn był miynsny. Pindziesiónt metrów dłógo chodba. Zlewa zprawa od miynsa aż czyrwóno. Gotowe jatka. Wybier ze wszeckigo. Łowiynzina, wieprzowina, skopowe. Niewiym, co wszecko eszcze egzystuje. Mlete miynso, drubeż a każdy prodawacz rzwoł jedyn przez drugigo a przimo utoczili na zakaznika. Zástěry pocakane od krwie, jak to miynso miyndzy tym starczili aj porcować. Rybi bazar. No ganc tak samo dłógo chodba, yny że kapke inaczi tam pachło. Teda smerdziało. Samozrzejmie rybinóm. Gdybych mioł po rynce atlas morskich ryb, tak by mi niewystarcził na wymianowani tego, co‘ch tam widzioł. Nejwiyncej mie wszak zaujnyły ty kalamary a chobotnice. Bómba, to by żech chcioł kiedy okosztować. Dalszi bazar Ovoce a zelenina. Durch wszecko. Ceny rozmaite, podle jakości. Ale łacne. Naproci były taki niby masarnie, we kierych se mówiło aj po polsku. Były tam rozmaite klobasy, wórszty, rolady a szónka. Tak my to tam niby poskokali a partyja nóm radziła – kupcie se to, óno, tamto. A my niekupowali nic, bo my przeca mieli każdy po pół sztangle uheraku. Kupili my se każdy akurat bochnik biołego chleba. Nasz czorny czeski nóm syncy zeżrali z tym, że uż jim je za nim smutno.

Wyrazili my smierym ku Akropolis. Pod Akropolym je tako krasno czynść, kiero se nazywo Monastiraki. Wónzki uliczki a w nich same kramki z hadrami, suwenyrami, kłobukami, pohledami a podobnie. Było tam strasznie moc przekupników, kierzi mieli swoje wiecy rozłożóne po chodniku. Kajjaki ździorba. Stare garce, pokrziwióne gwoździe, trzeba plechowy budzik, stary gramofón z takóm tóm trómbóm zamiast reproduktora. Zeszmatłane bóty na kiere se nieszło ani podziwać. Prostě ni bazar, ale szrotplac pro żebroków. A kupcy byli też.

Susziło, tak do knajpy na piwo. Amstel beer. Czepowany - sztyry deci za 250 Dr. Na nasze podle wypocztu 50 Kčs. Ku tymu takzwany suflak. Miynso opieczóne na szpejli se obali do takigo owsiannego placku społu z rajczatami, tatarkóm albo czimsi inszim. Mówiło se tymu odbornie Kalamaki me pita. Giro me pita było praktycki to same, yny że to miynso było orzezane z takigo walca, kiery se tocził a fórt opiykoł po wyrchu. Dalszi postup był tyn sóm. Suflaki byly praktycki jedno aj drugi. Kapke my se z wykłodanio synków dowiadowali o rzecki gestikulaci. Pry je pro Rzeka wielkóm urażkóm, jak mu człowiek ukoże rozewrzónóm dłóń.

Pry go przeklino do pióntego pokolynio. Gorszo uż je dziesióntka. A pry nejgorszi, co mu możesz ukozać, to je dwanostka. A ta baba, co robiła w tej suflaczarni ukozała swojimu chłopowi, kiery nas prawie obsłógowoł asi piynć takich dwanostek.

Na stanicy Monastiraki my nastómpili do metra a przez Omunie my dojechali na Attiki. No teraz bych uż nimioł zabłóndzić. Na obiod zaś uherak a kónsek chleba. No a potym nuda do wieczora, teda do 18.00.

1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   43


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna