To se jim zamówiało



Pobieranie 0.96 Mb.
Strona9/43
Data28.04.2016
Rozmiar0.96 Mb.
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   43

PO GITARE

Prziszeł Kareł z roboty. Wczora my se domówili, że dzisio kupimy jakómsi gitare. Przi jednym by my aj mógli zatelefónować do Janka, że my w porzóndku dojechali. Także metro. Jakisi starzik groł na stołeczku w podchodu na harmónie. Isto był ślepy, bo mioł wedle sebie biołóm loske. Ale pół biydy. Ludzie mu chybali. Omunia. Jedny hudebniny, drugi, trzeci, sztworte. W każdych my strowili aspóń pół godziny. Kareł gitary omacowoł od ucha ku uchu. Groł na nich flażoletami, zkuszoł na nich wszecki polohi a fórt mu cosi niepasowało. Akurat jedna Sigma. Piekno holka. Tak yny dzwóniła.

Z 80000 jóm zbił na 70000 Dr. Myślim, że kupił dobrze. Aj z kożenkowym futralym. Potym telefón. Metrym na Victorie a na centralnióm telefónnióm poszte. Tam szeplać snad z całego świata. Negrzi, Albancy, Japoncy, Polocy a kajjacy. Raja asi na dziesiynć minut. Konecznie prziszło aj na nas. Wołać szeł Janek. Bez problemów. Głównie wzkozać, że my dojechali w porzóndku.

Na kwartyr. Wieczerza. Totiż zaś kónsek uheraku a urologicki czaj. A potym muzyka. Gitara, huśle, foukaczka. Muzyki my z tym zrobili dość. Teraz yny utworzić jakisi tyn repertoar. Głównie aby mu rozumieli aj Rzecy, bo po naszinu, z tym moc niewyjadymy.

Gdosi dzwónił. Dymo. Pry jednego z nas potrzebuje ze sebóm. Cosi eszcze prziprawić na jutro. A że rano, aby my dwo z Karłym byli u niego o pół ósmej. Przijedzie mu pry auto. Nałożimy drzewo a odwiezymy go na ostrow. Tak eszcze tyn wieczór wyjechoł Janek z Dymym na motorce na Kipupoli.

KIPUPOLI

Sobota. Budzik my mieli nasztelowany na 6.30. Stowali my piyrwszi. Partyja kromie Rafa do roboty nieszła. Ani se jim niedziwim. Jo by też nejraczi nigdzi nieszeł. Ale było trzeba. Śniodani. Kareł mi sice wcisnył cosi swojigo, ale jo to odmitnył ze słowami:

- Dyć móm uherak a urologicki czaj.

Do moji krosny my nabalili wiecy na rachote a w nogi. Autobus 7.14. Tak jak prawił Jura:

- Pojedete dvacet minut rovně, to se o nic nestarejte. Až teprve když autobus začne stoupat do prudkého kopce, tak se dívejte po kostelíčku. A když jej přejedete, tak vystoupíte.

No niewiym, czi bych to naszeł w takim zmatku. To my eszcze siedli na inszi czislo, niż nóm to doporuczowoł Jura a to nas zawiyzło ganc do inszi ulice, że ani Kareł niewiedzioł, kaj to je. Ale przeca yny my to naszli.

Dziylnica Kipupoli je rozłożóno na strasznie przikrym kopcu. Dało by se powiedzieć, że uż to je skoro w górach. Same betónowe chaupy, lasy antyn na dachach. Ale był piekny słóneczny dziyń. O 8.00 my se chycili roboty. Dymo kupił od sómsiada drzewo na szałowani, tak my go nejpiyrw musieli nasmykać ku ceście. A potym dziepro nałożić na auto. Uż my se zaczli praktycki strzetować z rzecztinóm. Szofer náklaďáku nóm asystowoł przi ukłodaniu lataków (kuloków), tavli (desek) a maderi (forsztów).

Toto my nakłodali na korbe a szofer cepowoł Janka, czi to je daxi (w porzóndku), czi ochi kalo (nima dobrze). Sómsiad, od kierego zaś było kupióne drzewo, nas pozwoł na kawe, kieróm nóm podoł w takim gorneczku o obsahu naszi wielki półki. No a ku tymu szklónka wody. Ón tóm kawe cucoł asi pół godziny. My to pacli jako warzónke na ex. Dyć susziło jak pierón. Słónko piykło, aż se z nas loło. A to zaczinoł marzec.

Konecznie nałożóne. Janek pojedzie z Dymym na motorce a jo z Karłym, baglami, gitaróm a huślami, pojadymy z rzeckim starucnym náklaďakym na smier Oropo.


ERETRIA I

Asi sztyrycet minut trwało, niż my se wymotali z Athen. Tych aut, no biyda popisać. Potym kapanek zmiana obrazu. Kóniec betónowej dżungle. Ganc tako pahorkato krajina. Ale celkem sucho. Sem tam snad jakisi lasek a morze. Jechali my po pobrzeżi, aż my dojechali po sztyryceci minutach do Oropi, kaj był przistaw a w nim czakoł ferriboat. Yny że Dyma z Jankym eszcze niebyło a my uż byli z naklaďákym nałożóni na lodi. Przijechali ganc na ostatnióm chwile. Najezd na ferriboat se dźwignył a my odrazili od brzegu. Konecznie morze. Dalszich sztyrycet minut przez Euripski průliv. Kiery patrzi do Egejskigo morza. Balada. Kapke sice uż pod mrokym, ale fukoł perfektni wiaterek. Siedzieli my na wyrchni palubie na ławeczkach a czumieli, jak se wzdalujymy od pewniny ku ostrowu, kiery se nazywo Ewia. Dorazili my szczynśliwie do przistawu. Miasteczko, w kierym Dymo stawioł swój wigwam se nazywało Eretria. Hned napopiyrwszi se mi tam strasznie zapaodobało. Szkoda, że my go yny przejyżdżali. Ale uż yny z tej kabiny tego auta było widzieć, że to je oáza klidu. A fakt że była. Dymo jechoł z Jankym przed nami na Kawasaki a wiydli nas kajsi do gór. No od przistawu to było dobrych piynć kilometrów takóm dziwokóm cestóm. Dobrze by se tam jeździło motocross. Okoli przepiekne. Zastawili my na takim pieknym miejsceczku, z kierego był fantastycki wyhled na morze. Pohádka. Miynszo pohádka uż była ta robota, co nas czakała. Szofer sklopił korbe a drzewo wysypoł przed rozestawiany Dymów barak. Teda ni barak, ale konstrukce, kiero wypadała jako kurzi nogi. No nóm niezbywało, niż to drzewo teraz ukłodać a trzidzić. Zdało se, że roboty nic moc a do wieczora my to nieścigli. Kapke nas nasrało, jak był głód a Kareł powiedzioł:

- Wycióngejcie tyn uherák, trzeba pojeść.

No ale co, stejnie go roz dojeść musimy. Yny że co Dymo? Przijedziesz kómusi helfnyć a ón kruca ani żradło niepostawi. Ale przeca se yny wieczór rozjechoł do miasta a prziwiyźli z Jankym piwo, wino a miynso na roszt.

Zrobili my fajer, miynso opiykli, wino wychlastali ganc wszecko a grali my dokóńca aj chwile na nastroje. Dymo odpadnył jako piyrwszi. Zacznył uż gupie mówić a że idzie spać. No a my z Jankym chynyli diskuse na téma filmu Ježíš a kłócili aż kajsi do drugi w nocy.

Rano nas Dymo bantowoł uż kajsi o 8.00. Spali my wedle Dymowej nowostawby w niedobudowanej chaupie na krziwych nogach jego sómsiada. Słupy zakładów byly dokrziwióne od ostatnigo zemětřesení. Chaupa se niegodziła na nic. Szpatne wypoczty. A to był majitel snodzi architektym.

-Jó Řecko, to není jak v Česku - mówił Dymo. -Tady se musí dělat.

Szli my na śniodani do dalszigo sómsiada, kiery se nazywoł Kostas. Pozwoł nas do swoji pajty. Siedzieli tam z rodzinóm u krbu. Dymo jich popytoł, czi by nóm nieuwarzili wajca. Dali my se aj kawe. Dymo z nimi domówioł jakisi kszefty, ale też se jednało o mie a o Janka.

Kostas był sztukater. Robił taki mramorowe ozdoby nad okna, dwiyrze a krby. No a ślubił Dymowi, że nas zamiestno. Yny że zacznył toczić, że tam kaj robi teraz, tam sóm hned aj policajci a kóntrolujóm, czi majóm jego helfrzi pracowni powolyni. Snażili my se mu wyświetlić, że mómy płatne wiza, ale jego to niezajimało. Także my od niego odeszli z niewyrzóndzónóm. a to eszcze jak my jedli ty wajca, tak my zjiścili, że sóm napół surowe. Robota nóm trwała aż kajsi do drugi odpołednia. Ale zaś była celkem sranda. Kecali my o cypowinach, muzyce a śmioli se na úkor Kozy. Konkretnie jego textu ku pieśniczce: Byl to vskutku grandiózní flám.

Słowa jak gdyby były opisane z receptu z aptyki. No parádička. Na fajrónt eszcze cosi zeżrać, kapke se opłóknyć, przewlyc a przesun do przistawu. My dwo z Jankym wyrazili pieszo. Kareł z Dymym na pincku. Potym se Dymo wrócił po Janka a nakóniec po mnie.

Ferriboat, wino – Ricina. Drugi brzyg. Autobus. Jechali my z Jankym. Niebyło fleka skoro ani na stoci a niedejboże na siedzyni. A teraz se zebiercie co se na ferriboatu wypiło wina. No a ku tymu moje moczowe problemy. Uż żech dostowoł z tego pómału zachwat. Szkubani w moczowym miechyrzu a podobnie.

Janek, jo uż to niewydyrżim.

A to my dziepro wjyżdżali do Athen. No szpica. Sztyrycet minut. To bych umrził. Niedo se nic robić. Zacznył jo se dawym przeciskać ku szoferowi a fórt mówił jak papuga -Sorry, Sorry, I am Sorry. Mr.Driver. I must go to toilet!

Tyn na mie chynył takóm tóm grymase z tóm poodewrzónóm gymbóm a zaruszanim głowy na obie stróny, jako że mi nierozumiy. Naszczynści se tam naszła dzieucha, kiero rozumiała po anglicku a dobrze pochopiła o co mi idzie. Autobus zastawił a jo se lecioł wyloć za reklame. Na Viktorie my tym padym przijechali o dwie minutki nieskorzi. Wyzwedli my se bagle z batożinowego prostoru a pytali se kolemjdoucích -Where is Omunia?

Przed nami szeł jakisi synek, kiery mioł czeskóm krosne, tak my se z nim dali do rzeczi. Był z Jeseníku a w Athenach je dziepro tydziyń. Przedtym był miesiónc na Peloponezu na pomarańczach. Cosi nas strasził, aż se dowómy pozór, bo mo być wielki zátah na gastarbaitrów.

1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   43


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna