Treść I kompozycja Dziejów Apostolskich w ramach dwuczęściowego



Pobieranie 10.52 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar10.52 Kb.
Treść i kompozycja Dziejów Apostolskich
W ramach dwuczęściowego opus Lucanum, Ewangelia obejmuje swą treścią działalność Jezusa (zob. Dz 1,1-2), natomiast Dzieje - kontynuację tej działalności, rozwijaną w Duchu Świętym przez zmartwychwstałego już Pana, w założonym przez Niego Kościele1.

W całości narracji prowadzonej w Dz przez Łukasza dają się wyodrębnić dwie zasadnicze części:


A. Dz 1-12: Rozwój Kościoła w granicach Palestyny (postacią pierwszoplanową jest tu Piotr)
1. Prolog (1,1-11)

2. W Jerozolimie. Rozwój pierwotnej gminy oraz jej stosunek do władz żydowskich (1,12-8,3)



  1. wybór Macieja na apostoła (1,15-26),

  2. zesłanie Ducha Świętego (2,1-13). Kościół podejmuje zleconą mu przez Jezusa misję. Inspiruje ją, prowadzi i zapewnia jej owocność Duch Święty. W efekcie pierwszej mowy Piotra2 „nawraca się” ok. 3 tys. osób (2,14-41),

  3. pierwsze „summarium działalności Kościoła” (2,42-47),

  4. konflikt po uzdrowieniu chromego i dochodzenie podjęte przez Sanhedryn, modlitwa wobec prześladowań (3,1-4,31),

  5. drugie „summarium działalności Kościoła” (4,32-37),

  6. opowiadanie o Ananiaszu i Safirze: przestroga przed nieszczerością w Kościele (5,1-11),

  7. drugie dochodzenie ze strony Sanhedrynu i wystąpienie Gamaliela3 (5,17-42),

  8. wybór siedmiu diakonów i historia Szczepana (rozdz. 6 - 7),

  9. ekspansji Kościoła w wyniku prześladowania (8,1-3).

3. Poza Jerozolimą (8,4 - 12,25)

  1. działalność Kościoła (diakona Filipa oraz apostołów Piotra i Jana) na terenie Samarii i w jej okolicach (8,4 - 40). Ewangelizacja i chrzest pierwszego prozelity, przybysza z Etiopii.

  2. „nawrócenie” Szawła (9,1-30),

  3. trzecie „summarium działalności Kościoła” (9,31 - Judea, Galilea, Samaria),

  4. powołanie do Kościoła setnika Korneliusza - kolejnego prozelity, wraz z całym jego domem (= rodem) (10,1 - 11,18),

  5. początek głoszenia Ewangelii Grekom w Antiochii Syryjskiej (11,19nn).


B. Dz 13-28: Rozszerzanie się Kościoła w świecie pogańskim (aż do jego centrum - Rzymu; dominującą rolę odgrywa w tej części św. Paweł)
1. Pierwsza podróż apostolska Pawła i Barnaby: Cypr, Pizydia, Likaonia (13,1 - 14,27)

2. Tzw. Sobór jerozolimski (15,1-35): otwarcie dla Ewangelii drogi „aż po krańce ziemi”

3. Druga podróż apostolska Pawła: Cylicja, Frygia, Galacja, Macedonia, Achaja (15,36 - 18,22)

4. Trzecia podróż apostolska Pawła: Galacja, Frygia, Azja, Macedonia, Achaja, Azja (18,23 - 21,16)

a) epizod w Efezie (19,1-7): chrzest i zstąpienie Ducha Świętego na dwunastu uczniów (19,7).

5. Uwięzienie Pawła w Jerozolimie (21,17 - 23,22)

6. Odesłanie i pobyt Więźnia w Cezarei Palestyńskiej (23,23 - 26,32)

7. Podróż do Rzymu i głoszenie tam Chrystusa wszystkim (27,1 - 28, 31).
Elementem centralnym tak skonstruowanej kompozycji Dziejów jest tzw. Sobór jerozolimski. To dzięki niemu drzwi Kościoła zostały oficjalnie otwarte poganom (15,10.19.23-29).

Zasadniczym celem Łukasza tak kształtującego Dz jako drugi tom swego dzieła jest obrona tej opcji rozwoju młodego Kościoła, jaką reprezentował Paweł (por. Kol 4,14). Gdyby opcja ta nie zwyciężyła, chrześcijaństwu groziło pozostanie jedynie sektą żydowską. Łukaszowi przyświeca zatem cel apologetyczny: obrona reprezentowanego przez Pawła uniwersalizmu Kościoła.



1 Treść Dziejów streszcza się w skierowanym do Apostołów jako program nakazie Jezusa: "Będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi" (Dz 1,8).

2 Biblia Tysiąclecia nadaje jej wątpliwy z punktu widzenia teologii biblijnej - także Łukaszowej - tytuł: „Pierwsze wystąpienie Głowy Kościoła”.

3 Zwanego Pierwszym lub Starszym (hebr. Hazzaken), nauczyciela młodego Szawła. Gamaliel I był przedstawicielem szkoły Hillela.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna