Treści programowe biologia studia pierwszego stopnia Rok akademicki 2012/2013 grupa treści podstawowych



Pobieranie 251.29 Kb.
Strona1/3
Data09.05.2016
Rozmiar251.29 Kb.
  1   2   3
Treści programowe
BIOLOGIA

Studia pierwszego stopnia

Rok akademicki 2012/2013

GRUPA TREŚCI PODSTAWOWYCH
Kształcenie w zakresie matematyki
MATEMATYKA
Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 15 godzin wykładu, 15 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

Rok studiów: I, semestr: I

Liczba punktów ECTS: 2 ECTS

Metody nauczania: wykłady i ćwiczenia laboratoryjne

Wykładowca: dr hab. Werner Ulrich, prof. UMK

Prowadzący ćwiczenia: dr Mariusz Michalak

Wymagania wstępne: znajomość matematyki na poziomie minimum programowego z liceum w szczególności: podstawowe funkcje, funkcje trygonometryczne, podstawowa obsługa komputera i arkusza kalkulacyjnego EXCEL.

Cele przedmiotu: zapoznanie studentów z podstawowymi metodami obliczeniowymi stosowanymi w biologii i pokrewnych naukach przyrodniczych, przygotowanie do wykonywania obliczeń na innych zajęciach.

Treści merytoryczne przedmiotu: Zajęcia obejmują zastosowanie obliczeń matematycznych w naukach biologicznych: zapis zjawisk biologicznych w języku matematyki, opis zależności za pomocą funkcji, zależności i funkcje nieliniowe, transformacja przez logarytmowanie, przedstawienie procesów cyklicznych za pomocą funkcji trygonometrycznych, wstęp do geometrii fraktalnej, obliczenia z wykorzystaniem rachunku różniczkowego i całkowego, modelowanie zjawisk biologicznych.

Metody oceny/sposób zaliczenia Podstawą zaliczenia przedmiotu jest egzamin testowy po uprzednim zaliczeniu ćwiczeń.

Spis zalecanych lektur: Skrypt - Ulrich W. 2004. Assume the world is simple. Basic mathematics and statistics for biologists. www.uni.torun.pl/~ulrichw.

Dowolne podręczniki do matematyki z liceum.


STATYSTYKA
Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 15 godzin wykładu

Rok studiów, semestr: II, semestr IV

Liczba punktów ECTS: 2 ECTS

Metody nauczania: przykłady i ćwiczenia w sale komputerowej

Imię i nazwisko wykładowcy: dr hab. Werner Ulrich, prof. UMK

Wymagania wstępne: brak

Cele przedmiotu (efekty kształcenia i kompetencji): podstawowe opisowe i analityczne techniki statystyczne

Treści merytoryczne przedmiotu: rozkłady statystyczne i ich cechy, podstawowy testy statystyczny, korelacja, regresja, ANOVA, regresja wielokrotna.

Metody oceny/ sposób zaliczenia: zaliczenie

Spis zalecanych lektur: Skrypt, Łomnicki: Statystyka dla przyrodników

Kształcenie w zakresie fizyki i biofizyki



FIZYKA i BIOFIZYKA


Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 15 godzin wykładu, 30 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

Rok studiów, semestr: I, semestr I

Liczba punktów ECTS: 2 ECTS

Metody nauczania: wykłady i ćwiczenia laboratoryjne

Wykładowcy: dr hab. Wojciech Kądziela, prof. UMK, prof. dr hab. Maria Stankiewicz, dr Joanna

Wyszkowska



Prowadzący ćwiczenia: Prof. dr hab. Maria Stankiewicz , Dr Joanna Wyszkowska , Dr Beata Beszczyńska

Wymagania wstępne: wiadomości z fizyki na poziomie ogólnym szkoły średniej

W instrukcji każdego ćwiczenia jest podany zakres wymaganej wiedzy i literatura szczegółowa.



Cele przedmiotu: Wykorzystanie elementarnych wiadomości z fizyki do opisu zjawisk fizycznych przebiegających w układach nieożywionych jak i ożywionych, a także wzajemnego na siebie oddziaływania środowiska oraz zwierząt i roślin w nim żyjących. Nabycie umiejętności pomiaru lub określania podstawowych wielkości fizycznych.

Przygotowanie do pracy w laboratoriach badawczych i diagnostycznych w zakresie wykonywania podstawowej analityki oraz prowadzenia podstawowych prac badawczych z wykorzystaniem sprzętu do pomiarów wielkości fizycznych i materiału biologicznego.



Treści merytoryczne przedmiotu:

Zakres materiału omawianego na wykładzie obejmuje:

1. Pomiar wielkości fizycznych. Jednostki miar. Błąd pomiarowy.

2. Drgania i fale. Dualizm korpuskularno – falowy światła i cząstek i jego konsekwencje. Podstawy krystalografii.

3. Elementy optyki falowej i geometrycznej. Mikroskopia optyczna i elektronowa. Spektroskopia.

4. Światło jako źródło energii i informacji dla zwierząt i roślin.

5. Elementy termodynamiki fenomenologicznej – wymiana ciepła, temperatura a życie, podstawy termoregulacji u zwierząt.

6. Elektryczne i magnetyczne właściwości materii. Aktywność bioelektryczna zwierząt i roślin. Metody pomiaru wielkości elektrycznych, w tym potencjałów elektrycznych w żywych organizmach. oddziaływanie pola elektromagnetycznego na zwierzęta i rośliny. Fale elektromagnetyczne. Magnetyczny rezonans jądrowy. Promieniowanie jonizujące i jego oddziaływanie z materią.

7. Podstawy mechaniki klasycznej; akustyka



Zawartość tematyczna ćwiczeń:

1. Zjawisko powstawania siły elektromotorycznej – ogniwa;

2. Własności materii: Wyznaczanie lepkości powietrza i stosunku cp/cv, wyznaczanie gęstości i lepkości cieczy, wyznaczanie napięcia powierzchniowego cieczy;

3. Termodynamika - drogi wymiany ciepła, przyrządy do mierzenia temperatury, rozszerzalność cieplna ciał;

5. Wytwarzanie i prostowanie prądu. Prawo Ohma w praktyce. Obsługa przyrządów pomiarowych np. mierniki uniwersalne, oscyloskop etc;

6. Zjawisko wzmacniania prądu. Fotoogniwo.

Umiejętność oszacowania popełnianych błędów, a także ich analiza. Na podstawie literatury i przeprowadzonych pomiarów student przeprowadza również analizę wyników.

Metody oceny/ sposób zaliczenia: Wykład: egzamin pisemny po uprzednim zaliczeniu ćwiczeń

Ćwiczenia: Warunkiem zaliczenia laboratorium jest pozytywne zaliczenie wykonanych ćwiczeń. Ocena końcowa wystawiana jest na podstawie ocen pisemnych sprawozdań z przeprowadzonych doświadczeń i oceny uzyskanej na końcowym sprawdzianie.

W semestrze studenci wykonują 7 ćwiczeń z ciepła i fizyki cząsteczkowej, elektryczności i optyki. Student opracowuje część teoretyczną, zdaje kolokwium wstępne, wykonuje pomiary do danego ćwiczenia. Na kolejne zajęcia przynosi opracowane wyniki w postaci sprawozdania zawierającego: wstęp teoretyczny, obliczenia, wykresy, dyskusję dokładności pomiarów, spis wykorzystanej literatury.



Spis zalecanych lektur: Boeker E., van Grondelle R., Fizyka środowiska, Wydawnictwo PWN 2002

Bryszewska M., Leyko W. (red.) Biofizyka dla biologów, PWN Warszawa 1997; Dryński T., Ćwiczenia laboratoryjne z fizyki, wyd. VII, PWN, Warszawa 1977; Jaroszyk F. (red.) Biofizyka medyczna, WAM, Poznaniu 1993; Jaroszyk F. Biofizyka PZWL, Warszawa 2006; Jóźwiak Z. i Bartosz G. Biofizyka. PWN, Warszawa 2005; Kędzia B., Materiały do ćwiczeń z biofizyki i fizyki, PZWL W-wa 1982; Miękisz S., Hendrich A. Wybrane zagadnienia z biofizyki. VOLUMED, Wrocław 1998; Pilawski A. Podstawy biofizyki. PZWN Warszawa 1985; Przestalski S. Fizyka z elementami biofizyki, AWAR, Wrocław 2001; Szydłowski H., Pracownia Fizyczna, PWN, Warszawa 1999; Terlecki J. (red.) Ćwiczenia laboratoryjne z biofizyki i fizyki, PZWL Warszawa 1999.

Kształcenie w zakresie chemii

CHEMIA FIZYCZNA



Typ przedmiotu: obligatoryjny
Poziom przedmiotu: 15 godzin wykładu, 30 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)
Rok studiów, semestr: II, semestr III
Liczba punktów ECTS: 6 ECTS

Metody nauczania: Wykład, ćwiczenia laboratoryjne, opracowania ilościowe i dyskusja wyników eksperymentów.

Wykładowca: dr hab. Jadwiga Ostrowska-Czubenko

Prowadzący ćwiczenia: dr Barbara Ostrowska-Gumkowska, dr Izabela Koter, dr Piotr Szczepański, dr Wojciech Kujawski, mgr Ewa Olewnik

Wymagania wstępne: : odbyte kursy: matematyki wyższej (statystyki) i podstaw chemii.

Cele przedmiotu: zapoznanie studentów z podstawami chemii fizycznej.

Treści merytoryczne przedmiotu: 1. Termodynamika; Funkcje i parametry stanu oraz ich zmiany. I-sza zasada termodynamiki, zmiany energii wewnętrznej i entalpii. Ciepła molowe. Ciepła reakcji chemicznych DH i DU. Prawo Hessa i Kirchhoffa. Entropia. Teoremat Ernsta. II-ga zasada termodynamiki. Kryteria zachowania się układów prostych i złożonych – entropowe i oparte na zmianach entalpii swobodnej. Potencjał chemiczny i aktywność składnika.

2. Równowaga przemian fizycznych i chemicznych; Stała równowagi reakcji chemicznych. Reguła przekory. Przejścia fazowe w układach jednoskładnikowych. Prawo Raoulta. Zmiany temperatur wrzenia i krzepnięcia rozpuszczalnika w roztworze. Ciśnienie osmotyczne.

3. Elektrochemia; Przewodnictwo elektrolitów. Siła elektromotoryczna ogniw i potencjał półogniw. Szereg potencjałów standardowych. Korozja elektrochemiczna.

4. Kinetyka; Szybkość reakcji chemicznych. Równania kinetyczne. Stała szybkości reakcji i energia aktywacji. Mechanizm reakcji. Kinetyka reakcji według równania kinetycznego 1-go rzędu.

5. Kataliza. Mechanizm. Kataliza homo- i heterogeniczna. Adsorpcja.

Metody oceny/ sposób zaliczenia: Zaliczenie ćwiczeń laboratoryjnych, własne notatki z wykładów, egzamin pisemny.

Spis zalecanych lektur: Atkins P. W. Podstawy chemii fizycznej, Warszawa 1999, PWN S.A.

Sobczyk L., Kisza A. Chemia fizyczna dla przyrodników, Warszawa 1975, PWN.



Ceynowa J., Litowska M., Nowakowski R., Ostrowska-Czubenko J. Podręcznik do ćwiczeń laboratoryjnych z chemii fizycznej, wyd. III, Toruń 2006, Wyd. Nauk. UMK.
CHEMIA OGÓLNA I ANALITYCZNA
Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 30 godzin wykładu, 45 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

Rok studiów, semestr: I, semestr I

Liczba punktów ECTS: 5 ECTS

Metody nauczania: wykłady i ćwiczenia laboratoryjne

Wykładowca: dr Maria Żeliazkow

Prowadzący ćwiczenia: dr Maria Żeliazkow, dr Kazimiera Suchocka-Gałaś, dr Jolanta Kowalonek, dr Małgorzata Świątek, dr Aleksandra Szalla

Wymagania wstępne: bez wymagań wstępnych

Cele przedmiotu: Zapoznanie i nauczenie studentów podstaw chemii ogólnej. Nauczenie studentów podstaw pracy w laboratorium.

Treści merytoryczne przedmiotu:

Wykład: Kwantowy model budowy atomu, liczby kwantowe. Układ okresowy pierwiastków i prawo okresowości. Budowa cząsteczek i wiązania chemiczne. Wiązania miedzycząsteczkowe (van der Waalsa, siły dyspersyjne, oddziaływania dipol-dipol, wiązania wodorowe). Reakcje chemiczne - szybkość reakcji, teoria zderzeń aktywnych. Równowagi chemiczne. Równowagi w wodnych roztworach elektrolitów (mocne i słabe kwasy i zasady, bufory, hydroliza). Dysocjacja elektrolityczna. Teoria elektrolitów mocnych Debye'a-Huckel'a. Teorie kwasów i zasad (teoria Arrheniusa, teoria Brønsteda-Lowry’ego, teoria Lewisa). Teoretyczne podstawy klasycznej analizy jakościowej i ilościowej. Metody objętościowe: miareczkowanie alkacymetryczne (krzywe miareczkowania), miareczkowanie oksydymetryczne, miareczkowania kompleksometryczne.

Laboratorium: Reakcje podwójnej wymiany, reakcje kompleksowania, reakcje utlenienia i redukcji. Analiza jakościowa kationów i anionów. Pomiary pH roztworów kwasów, zasad, soli i buforów. Przygotowanie mieszanin buforowych o określonym pH. Przygotowanie i oznaczanie stężeń roztworów stosowanych w alkacymetrii. Oznaczanie zawartości wybranych substancji metodami alkacymetrycznymi, manganometrycznymi i kompleksometrycznymi. Miareczkowanie pH-metryczne (porównanie doświadczalnej krzywej miareczkowania z krzywą obliczoną przy zastosowaniu programu komputerowego).

Metody oceny/ sposób zaliczania: wykład z pokazem, ćwiczenia laboratoryjne – indywidualne, egzamin pisemny po uprzednim zaliczeniu ćwiczeń laboratoryjnych

Spis zalecanych lektur: dostępne podręczniki chemii ogólnej i analitycznej
CHEMIA ORGANICZNA
Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 30godzin wykładu, 45 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

rok studiów, semestr: I, semestr II

Liczba punktów ECTS: 5 ECTS

Metody nauczania: Wykład połączony z demonstracjami i prezentacjami multimedialnymi, ćwiczenia laboratoryjne – doświadczenia chemiczne wykonywane indywidualnie, synteza prostych związków organicznych, rozwiązywanie podstawowych problemów chemicznych.

Wykładowca: dr hab. Alina Sionkowska

Prowadzący ćwiczenia: dr Tadeusz Czerniawski, dr Jolanta Kowalonek, dr Dagmara Bajer, dr Joanna Skopińska-Wiśniewska, dr Aleksandra Szalla

Wymagania wstępne: wiadomości z zakresu szkoły średniej.

Cele przedmiotu: zapoznanie z treściami programowymi przedmiotu, umiejętność pracy w pracowni chemii organicznej.

Treści merytoryczne przedmiotu: Budowa, właściwości fizyczne i chemiczne oraz występowanie węglowodorów alifatycznych (nasyconych i nienasyconych), aromatycznych, ich chlorowcopochodnych, alkoholi, fenoli, aldehydów, ketonów, kwasów, estrów, aminokwasów, cukrów, związków hydroaromatycznych i heterocyklicznych.

Omówienie izomerii łańcuchowej, położeniowej, geometrycznej, optycznej. Zjawiska wywołane polaryzacją wiązań (tautomeria, aktywność chemiczna, cyklizacja).

Oczyszczanie substancji organicznych metodami destylacji (prosta, frakcjonowana, z parą wodną, pod zmniejszonym ciśnieniem), krystalizacji, ekstrakcji i sublimacji. Wyznaczanie temperatury wrzenia, topnienia i współczynnika załamania światła. Identyfikacja związków organicznych na podstawie widm wykonanych w podczerwieni. Synteza trzech preparatów.

Metody oceny/ sposób zaliczenia: egzamin pisemny.

Spis zalecanych lektur: Ćwiczenia z chemii organicznej dla studentów biologii, Wyd. Nauk. UMK, Toruń 1998., Jerry March, Chemia organiczna, WNT, Warszawa 1975., John McMurry, Chemia organiczna, PWN, Warszawa 2000.

GRUPA TREŚCI KIERUNKOWYCH
Kształcenie w zakresie biologii molekularnej i podstaw biotechnologii
BIOCHEMIA
Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 30 godzin wykładu, 50 godz. ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

Rok studiów, semestr: II, semestr III

Liczba punktów ECTS: 8 ECTS

Metody nauczania: wykład + ćwiczenia laboratoryjne; zajęcia teoretyczne oraz zajęcia sprawdzające (9 ćwiczeń praktycznych – instrukcje dostępne na stronie internetowej Zakładu Biochemii)

Wykładowca: prof. dr hab. Stanisław Kowalczyk

Prowadzący ćwiczenia: dr Anna Hetmann

Wymagania wstępne: przygotowanie na poziomie podstawowym z chemii organicznej i ogólnej oraz cytologii

Cele przedmiotu: student po ukończeniu kursu podstawowego z biochemii powinien posiadać podstawową wiedzę na temat najważniejszych związków budujących żywy organizm umożliwiających jego funkcjonowanie i przekazywanie informacji genetycznej. Wykłady z zakresu biochemii dynamicznej powinny wyposażyć studenta w określony zasób informacji pozwalający zrozumieć przemiany zachodzące w podstawowych szlakach metabolicznych, a także rozumieć sposoby magazynowania i przetwarzania energii chemicznej w komórce.

Treści merytoryczne przedmiotu:

Biochemia statyczna:

1, Aminokwasy. Budowa i funkcja białek

2, Mono- di- i polisacharydy

3, Budowa i funkcja kwasów nukleinowych (DNA, RNA, kod genetyczny, genomy jądrowe i organellarne, organizacja chromatyny)

4, Zróżnicowanie strukturalne i funkcjonalne lipidów [kwasy tłuszczowe, eikozanoidy, steroidy (sterole, kwasy żółciowe, hormony steroidowe), karotenoidy (retinal), estry proste (tłuszcze proste, woski, estry steroli), fosfolipify (fosfatydany, fosfatydy, sfingolipidy), glikolipidy (cerebrozydy, gangliozydy)]

5, Budowa i funkcja błon biologicznych. Transport z udziałem pomp, nośników i kanałów. Podstawowe pojęcia z zakresu sygnalizacji komórkowej

6, Kataliza enzymatyczna. Budowa i funkcja enzymów. Wybrane koenzymy oksydoreduktaz i transferaz. Kinetyka reakcji enzymatycznych

Biochemia dynamiczna:

1, Glikoliza. Katabolizm di- i polisacharydów

2, Przemiany cyklu Krebsa

3, Utlenianie kwasów tłuszczowych

4, Mitochondria, łańcuch oddechowy, pompy protonowe, siła protonomotoryczna, synteza ATP (bilans energetyczny utleniania glukozy w warunkach beztlenowych i w obecności tlenu, bilans utleniania palmitynianu)

5, Glukoneogeneza (synteza glukozy z pirogronianu, mleczanu, glicerolu i niektórych aminokwasów)

6, Cykl pentozofosforanowy. Przemiany zachodzące w fazie oksydacyjnej i fazie regeneracyjnej. Rola cyklu pentozofosforanowego

7,Chloroplasty. Fotosystemy II i I. Niecykliczny łańcuch reakcji osydacyjno-regukcyjnych. Sposoby wykorzystania zredukowanej ferredoksyny. Rola syntetyzowanego w chloroplastach ATP

8, Cykl Calvina. Trzy fazy asymilacji CO2 (karboksylacja, redukcja i regeneracja). Biosynteza di- i polisacharydów

9, Metabolizm aminokwasów. Reakcje transaminacji i dezaminacji

10, Cykl mocznikowy

11, Replikacja i transkrypcja DNA

12, Translacja. Biosynteza, fałdowanie i potranslacyjne modyfikcje białek

Ćwiczenia laboratoryjne obejmują: 1, Rozdział aminokwasów metodą chromatografii podziałowej, miareczkowanie alaniny, wykonanie reakcji charakterystycznych dla wybranych aminokwasów; 2, Ilościowe oznaczanie białek metodą biuretową, wytrącanie kazeiny w punkcie izoelektrycznym, frakcjonowanie białek surowicy krwi metodą wysalania siarczanem amonu, denaturacja białek; 3, Rozdział białek zawartych w surowicy krwi metodą elektroforezy w żelu agarozowym, rozdział hemoglobiny od chromianu potasu metodą sączenia żelowego na kolumnie Sephadex G-15 (odsalanie hemoglobiny); 4, Wykonanie wybranych reakcji identyfikujących cukry, analiza jakościowa niektórych cukrów na podstawie sposobu krystalizacji ich osazonów; 5, Izolowanie jąder komórkowych z etiolowanych siewek pszenicy, preparatyka DNA z wyizolowanych jąder, ocena czystości preparatu DNA na podstawie analizy spektrofotometrycznej; 6, Przygotowanie krzywej kalibracyjnej do oznaczania fosforanu, przygotowanie roztworów KH2PO4, wykonanie oznaczeń, wykreślenie krzywej kalibracyjnej i wyliczenie średniego współczynnika kierunkowego; 7, Wyznaczenie optimum pH dla reakcji katalizowanej przez kwaśną fosfatazę, wyznaczenie szybkości początkowej reakcji katalizowanej przez kwaśną fosfatazę; 8, Sączenie żelowe ekstraktu uzyskanego z bielma niedojrzałych nasion kukurydzy, oznaczanie aktywności alkalicznej difosfatazy w bielmie niedojrzałych nasion kukurydzy w warunkach zróżnicowanego stężenia jonów dwuwartościowych w środowisku reakcyjnym; 9, wykrywanie aktywności katalazy, peroksydazy, oksydazy polifenolowej i oksydazy cytochromowej w ekstrakcie z bulwy ziemniaka, oznaczanie aktywności fotochemicznej fotosystemu II w chloroplastach izolowanych z liści sałaty (reakcja Hilla)



Metody oceny/ sposób zaliczenia: egzamin pisemny; egzamin zwykle obejmuje 15 pytań z biochemii statycznej i 15 z biochemii dynamicznej

Spis zalecanych lektur: Biochemia – Berg JM, Tymoczko JL, Stryer L, PWN, Warszawa 2005, Biochemia. Ilustrowany przewodnik – Koolman J, Röhm K-H, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005
BIOCHEMIA ROŚLIN
Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu:15 godzi wykładu, 30 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

Rok studiów, semestr: III, semestr VI



Liczba punktów ECTS: 3 ECTS

Metody nauczania: wykład oraz zajęcia laboratoryjne

Wykładowca: prof. dr hab. Stanisław Kowalczyk

Prowadzący ćwiczenia: dr hab. Anna Jakubowska, dr Anna Hetmann, prof. dr hab. Stanisław Kowalczyk

Wymagania wstępne: kurs podstawowy z biochemii, fizjologii roślin, cytologii

Cele przedmiotu: zagadnienia poruszane na wykładach mają przybliżyć słuchaczom szereg podstawowych różnic pomiędzy roślinami a zwierzętami, zwłaszcza w zakresie metabolizmu podstawowego cukrów, kwasów tłuszczowych, wiązania azotu, procesów zachodzących w mitochondriach, reakcji generujących i usuwających aktywne formy tlenu, a także różnic w mechanizmach transportu błonowego oraz najważniejszych różnic w procesach związanych z przekazywaniem informacji.

Treści merytoryczne przedmiotu:

1, Regulacja szlaku glikolitycznego u roślin (fosfofruktokinaza zależna od difosforanu, niezależna od fosforylacji substratowej przemiana aldehydu-3-fosfoglicerynowego do 3-fosfoglicerynianu; fosfataza fosfoenolopirogronianowa)

2, Mitochondria roślinne (oksydazy niewrażliwe na rotenon i CN-, rola alternatywnego szlaku utleniania ubichinolu)

3, Utlenianie kwasów tłuszczowych. Cykl glioksalowy. Biosynteza lipidów w roślinach

4, Regulacja fotosystemu II i I, cykliczny szlak transportu elektronów

5, Regulacja cyklu Calvina. Szlak C4. Biosynteza celulozy

6, Fotooddychanie. Aktywne formy tlenu. Enzymatyczne i nieenzymatyczne usuwanie aktywnych form tlenu

7, Wiązanie azotu. Redukcja NO3, NO2 i N2. Wiązanie amoniaku.

8, Receptory i szlaki przekazywania sygnałów w roślinach (GPCR roślin; receptorowe kinazy serynowo/treoninowe; kinazy histydynowo/asparaginianowe;ligazy ubikwitynowe a percepcja sygnałów auksynowych, giberelinowych i jasmonianowych)

Metody oceny/ sposób zaliczenia: sprawdzian zaliczeniowy kończący zajęcia laboratoryjne obejmuje tematykę ćwiczeniową oraz wybrane zagadnienia omawiane na wykładach

Spis Spis zalecanych lektur:

1, Biochemistry & Molecular Biology of Plants – Buchanan BB, Gruissem W, Jones RL, Am Soc Plant Physiol, Rockville, Maryland,2000

2, Kowalczyk S, Hetmann A. (2008) Receptory sprzężone z białkami G, heterotrimeryczne białka G i białka efektorowe roślin. Post Biochem (przyjęte do druku).

3, Jakubowska A, Ostrowski M, Kowalczyk S (2007) Kinazy receptorowe roślin. Post Biochem 53: 133-142.

4, Kowalczyk S, Hadowska E, Piekarska A. (2005) Roślinne układy ubikwitylacji i degradacji białek w proteasomach, kluczowymi elementami hormonalnych szlaków sygnałowych. Post Biochem 51: 171-187.

5, Kowalczyk S, Hetmann A. (2003) Roślinne receptorowe kinazy histydynowe i wielo-stopniowy przepływ fosforanu do regulatorów odpowiedzi. Post Biochem 49: 298-318.

BIOCHEMIA ZWIERZĄT
Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 15 godzi wykładu, 30 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

Rok studiów, semestr: III, semestr VI

Liczba punktów ECTS: 3 ECTS

Metody nauczania: wykład ilustrowany (prezentacja multimedialna)

Wykładowca: dr hab. Michał Komoszyński, prof. UMK, dr Barbara Wojczuk

Prowadzący ćwiczenia: dr Bożena Studzińska, dr Barbara Wojczuk

Wymagania wstępne: zaliczone kursy: Chemii Ogólnej i Fizycznej, Systematyki i Fizjologii Zwierząt

Cele przedmiotu (efekty kształcenia i kompetencji): celem zajęć jest poznanie przez słuchaczy wybranych, specyficznych dla zwierząt elementów metabolizmu oraz podstaw nowoczesnych metod izolacji, analizy ilościowej i jakościowej składników komórek zwierzęcych oraz regulacji ich metabolizmu. Po ukończeniu kursu słuchacze będą mogli zdefiniować przyczyny i skutki swoistości procesów przebiegających w komórkach zwierzęcych oraz wynikające z nich różnice w metodologii badań metabolizmu tej grupy organizmów żywych.

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Heterotroficzny organizm zwierzęcy jako układ otwarty.

2. Ewolucja na poziomie cząsteczkowym. Ewolucja białek czy kwasów nukleinowych?

3. Rola niekodujących regulatorowych RNA w różnych procesach komórkowych. Przełączniki RNA.

4. Struktura i funkcja błon. Rola składników błon komórkowych zwierząt w procesie transmisji sygnałów.

5. Metabolizm glikogenu przykładem specyficznych regulacji przemian na poziomie komórki i organizmu.

6. Budowa i funkcje lizosomów. Procesy proteolizy w lizosomach

7. Metabolizm białek w komórkach

8. Integracja metabolizmu w komórkach i tkankach zwierząt

W ramach ćwiczeń studenci poznają: izolację i preparatykę białek oraz wybrane metody analizy właściwości enzymów z tkanek zwierzęcych; techniki oznaczeń aktywności enzymów zwierzęcych in situ w tkankach; zastosowanie metod HPLC do analizy składników komórek i tkanek zwierzęcych. Wykorzystanie hodowli komórek zwierzęcych do analizy metabolizmu.



Metody oceny/ sposób zaliczenia: 1. uczestnictwo w wykładach i ćwiczeniach, 2. pozytywna ocena z ćwiczeń, 3. pozytywna ocena pracy pisemnej na jeden z wybranych tematów związanych z problemami poruszanymi na wykładach.

Spis zalecanych lektur: Berg J. M., Tymoczk J.L., Stryer L., Biochemia; PWN, Warszawa 2005

Kłyszenko-Stefanowicz L., Cytobiochemia; PWN, Warszawa 1995

Murray R. K., D. K. Granner, P. A. Mayc, V. W. Rodwell, Biochemia Harpera, PZWL, Warszawa 1995

Bańkowski E., Biochemia; Biochemia; Urban & Partner Wrocław 2005

Minakowski W., Weidner S., Biochemia kręgowców, PWN Warszawa 2005

Kłyszejko – Stefanowicz; Ćwiczenia z biochemii; PWN Warszawa 1999

Voet D, Voet J.G., Pratt Ch.W.; Fundamentals of Biochemistry; Jon Wiley &Sons Inc, New York 1999

Postępy biochemii – Artykuły zamieszczone w rocznikach i aktualnych numerach


BIOLOGIA MOLEKULARNA ROŚLIN
Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 15 godzin wykładu, 45 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

Rok studiów, semestr: III, semestr VI

Liczba punktów ECTS: 5 ECTS

Metody nauczania: wykład, dyskusja, prezentacje w programie PowerPoint, pokaz praktycznego wykonywania czynności podczas stosowania poszczególnych technik. Samodzielna praca doświadczalna pod kierunkiem prowadzących zajęcia.

Wykładowca: prof. dr hab. Andrzej Tretyn

Prowadzący ćwiczenia: dr Marcin Gołębiewski, dr Anna Studzińska, dr Justyna Wiśniewska, mgr Edyta Deja-Sikora, mgr Marcin Sikora

Wymagania wstępne: znajomość biologii komórki, biochemii, genetyki

Cele przedmiotu (efekty kształcenia i kompetencji): zdobycie przez studentów szczegółowej wiedzy oraz umiejętności zastosowania technik powszechnie używanych w biologii molekularnej roślin w celu konstruowania roślin transgenicznych czy mutantów, które stanowią ogromne źródło wiedzy na temat mechanizmów regulujących metabolizm roślin jak i uzyskania cech pożytecznych dla człowieka.

Treści merytoryczne przedmiotu: Wykład oraz ćwiczenia obejmą zagadnienia z zakresu inżynierii genetycznej roślin. Umożliwią studentom zarówno teoretyczne jak i praktyczne zapoznanie się z metodami biologii molekularnej: konstruowania bibliotek genomowych oraz cDNA, techniką hybrydyzacji, przygotowania radioaktywnych sond molekularnych, technikami sekwencjonowania DNA, izolacji DNA, klonowania, zastosowania genów reporterowych (GUS, GFP), metodą PCR oraz transformacji roślin i uzyskania mutantów. Studenci będą mieli możliwość nauczenia się szukania najnowszych informacji w internetowych genowych bazach danych oraz szczegółowego analizowania genomu roślinnego. Poruszane będą także praktyczne aspekty stosowania inżynierii genetycznej roślin i jej użyteczności w życiu człowieka.

Metody oceny/ sposób zaliczenia: wykonanie opracowań poszczególnych zadań laboratoryjnych lub zaliczenie testu końcowego.

Spis zalecanych lektur: Alberts B., D. Bray, A. Johnson, J. Lewis, M.Raff, K. Roberts, Walter P. Podstawy biologii komórki, wprowadzenie do biologii molekularnej. PWN, 1999.

Lodish H., D. Baltimore, A.Berk, S.L. Zipursky, P. Matsudaira, Darnell J. Molecular cell biology. Scientific American Books, 1996.

Berg P., Singer M. Język genów, poznawanie zasad dziedziczenia. Prószyński i S-ka, 1997.

Turner P.C., A.G. McLennan, A.D. Bates, White M.R.H. Biologia molekularna. PWN, 1999.

Primrose S.B. Zasady analizy genomu. WNT, 1998.

Olszewska M.J. Podstawy cytogenetyki. PWN, 1999.

Legocki A. Transformowanie i regeneracja roślin. Inst. Chemii Bioorganicznej PAN, 1990.

Maleszy S. Biotechnologia roślin, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007

Słomski R., Przykłady analiz DNA. Wydawnictwo Akademii Rolniczej im. Augusta

Cieszkowskiego w Poznaniu, 2004 r.


GENETYKA
Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 15 godzin wykładu, 45 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

Rok studiów, semestr: III, semestr VI

Liczba punktów ECTS: 5 ECTS

Metody nauczania: 15 godz. wykładów, 45 godz. ćwiczeń

Wykładowca: dr hab. Anna Goc

Prowadzący ćwiczenia: dr Grażyna Dąbrowska, dr Robert Lenartowski, mgr Karol Stawski,

mgr Justyna Prusińska



Wymagania wstępne: wiedza z kursów biochemii i biologii komórki

Cele przedmiotu: zaznajomienie studentów z podstawowymi pojęcimi genetyki i prawami dziedziczenia na przykładzie zarówno bakterii, niższych Eucaryota jak i człowieka, opanowanie metod stosowanych w badaniu genetyki Drosophila i człowieka, technik transformacji bakterii i testowania mutagenów.

Treści merytoryczne przedmiotu: Chromosomowe i molekularne podłoże dziedziczności oraz zmienności mutacyjnej i rekombinacyjnej. Naprawa DNA. Genetyka bakterii i wirusów. Genetyka mendlowska, geny sprzężone z płcią, geny sprzężone, mapy genów. Dziedziczenie pozachromosomowe i epigenetyka podstawy genetyki populacyjnej. Genetyka człowieka. Podstawy inżynierii genetycznej i terapii genowej.

Metody oceny/ sposób zaliczenia: zaliczenie ćwiczeń na podstawie 4-5 testów sprawdzających przeprowadzonych w zapowiedzianym terminie, egzamin pisemny.

Spis zalecanych lektur:

Gajewski W. Genetyka ogólna i molekularna. PWN, Warszawa 1987.;Winter P.C., Hickey

G.I., Fletcher H.L. Genetyka. Krótkie wykłady. ISBN: 83-01-14259-6. PWN, Warszawa

2004.;Piątkowska B., Goc A., Dąbrowska G. Zbiór zadań i pytań z genetyki. Część I

Genetyka ogólna. ISBN 83-231-0958-3. Wyd. UMK, Toruń 1998.;

Sadakierska-Chudy A. (red.). Genetyka ogólna. Instrukcje do ćwiczeń dla studentów biologii.

ISBN 83-231-1709-8, ss. 51, 2004.;Sadakierska-Chudy A., Dąbrowska G., Goc A. Genetyka

ogólna. Skrypt do ćwiczeń dla studentów biologii. ISBN 83-231-1710-1. Wyd. UMK, Toruń

2004. 
IMMUNOLOGIA
Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 15 godzin wykładu, 30 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

Rok studiów, semestr: III, semestr VI

Liczba punktów ECTS: 4 ECTS

Metody nauczania: wykład wzbogacany na bieżąco prezentacją najnowszych odkryć w zakresie przedmiotu.

Wykładowca: prof. dr hab. Wiesław Kozak

Prowadzący ćwiczenia: dr Sylwia Wrotek, mgr Piotr Terlecki, mgr Ewa Potera, mgr Tomasz Jędrzejewski

Wymagania wstępne: zaliczone kursy: biochemia, genetyka, fizjologia komórki, fizjologia zwierząt, immunologia, patologia.

Cele przedmiotu : zapoznanie studentów z podstawowymi zagadnieniami procesów zapalnych. 

Treści merytoryczne przedmiotu:

1.  Podstawowe atrybuty zapalenia w ujęciu historycznym.

2.  Współczesna definicja zapalenia.

3.  Mechanizm i mediatory zapalenia.

4.  Choroby na tle zapalnym.

Metody oceny/ sposób zaliczenia: egzamin pisemny. 

Spis zalecanych lektur: Roitt I., Brostoff J. Male D. Immunologia. PZWL (translation from English).

Gołąb J., Jakóbisiak M., Lasek W. Immunologia. PWN (in Polish).

Buczek J., Deptuła W., Gliński Z., Jarosz J., Stosik M., Wernicki A. Immunologia porównawcza i rozwojowa zwierząt. PWN (in Polish).

Deptuła W., Buczek J. Zarys immunologii ssaków. Wydawnictwo UJ (in Polish).

Kształcenie w zakresie budowy, funkcji i rozwoju organizmów
ANATOMIA ROŚLIN
Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 15 godzin wykładu, 15 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

Rok studiów, semestr: II, semestr: IV

Liczba punktów ECTS: 3 ECTS

Metody nauczania: Wykład i ćwiczenia prowadzone są z wykorzystaniem nowoczesnych środków audiowizualnych.

Wykładowca: dr Joanna Czaplewska

Prowadzący ćwiczenia: dr Joanna Czaplewska

Wymagania wstępne: ogólna znajomość budowy morfologicznej i anatomicznej roślin.

Cele przedmiotu: zapoznanie studentów z anatomią roślin naczyniowych.

Treści merytoryczne przedmiotu: Przedmiotem nauczania jest szczegółowa budowa tkanek roślinnych i organów, od mchów do okrytozalążkowych. Szczególną uwagę poświęca się filogenezie tkanek roślinnych i organów oraz ich adaptacji do warunków środowiska. Na ćwiczeniach studenci zdobywają umiejętności wykonywania trwałych preparatów anatomicznych, zapoznają się z metodami konserwacji materiału roślinnego oraz oznaczają gatunki drzew i krzewów na podstawie budowy anatomicznej drewna.

Metody oceny/ sposób zaliczenia: sprawdzian pisemny

Spis zalecanych lektur: Esau K. Anatomia roślin. PWRiL, Warszawa 1973.

Braune W., Leman A., Taubert H. Praktikum z anatomii roślin. PWN, Warszawa 1975.

Malinowski E. Anatomia roślin. PWN, Warszawa 1978.

Hejnowicz Z. Anatomia i histogeneza roślin naczyniowych. PWN, Warszawa 1985.

Czaplewska J., Kulikowska-Gulewska H. Wstęp do anatomii i morfologii roślin naczyniowych. Wyd. Nauk. UMK, Toruń 1999.
ANATOMIA CZŁOWIEKA
Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 15 godzin wykładu, 15 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

Rok studiów, semestr: III, semestr V

Liczba punktów ECTS: 2 ECTS

Metody nauczania: Wykład ilustrowany przeźroczami, ćwiczenia – praca z oryginalnymi kośćmi oraz schematy i atlasy.

Wykładowca: dr hab. Wiesław Buchwald

Prowadzący ćwiczenia: mgr Agnieszka Sobczak

Wymagania wstępne: bez wymagań wstępnych

Cele przedmiotu: poznanie i zrozumienie przez studentów budowy żywego organizmu ludzkiego na tle jego rozwoju osobniczego i rodowego. Znajomość budowy i czynności narządów i ich układów umożliwić ma zrozumienie praw rządzących rozwojem i przebiegiem procesów życiowych, stwarzać warunki do ich kontroli i regulowania w zdrowym organizmie.

Treści merytoryczne przedmiotu:

Wykłady: 1) Wiadomości wstępne: przedmiot i zakres anatomii człowieka, związek z innymi naukami biologicznymi, stanowisko człowieka w systematyce zoologicznej - człowiek jako kręgowiec, ssak i przedstawiciel naczelnych, najważniejsze cechy anatomiczne charakterystyczne tylko dla człowieka.

2) Aparat ruchu:

a) kości, stawy, więzadła – rozwój układu kostno-stawowego, czynniki wpływające na prawidłowy rozwój tego układu, wzrastanie poszczególnych odcinków układu kostnego w ontogenezie, czynności, skład i kształt kości, okostna, połączenie kości, szpik kostny;

b) mięśnie – podział, budowa, przyczepy, kształt, budowa mikroskopowa mięśni, narządy pomocnicze mięśni, praca mięśni, klasyfikacja mięśni z uwzględnieniem różnych metod tego podziału.

3) Układ oddechowy - budowa i funkcje poszczególnych odcinków - jama nosowa, gardło, krtań, tchawica, płuca.

4) Układ naczyniowy - rola krwi i chłonki, składniki morfotyczne krwi, budowa serca i naczyń krwionośnych, krążenie krwi, automatyzm serca, budowa układu chłonnego, narządy przychłonne.

5) Układ pokarmowy - budowa i funkcja poszczególnych odcinków, trawienie, narządy pomocnicze (wątroba, trzustka, ślinianki), składniki pokarmowe.

6) Układ moczowy - budowa i czynność nerek, moczowód, pęcherz moczowy, cewka moczowa, mechanizm wydalania moczu.

7) Skóra i jej pochodne - budowa i funkcje: gruczoły skórne (potowe, łojowe, mleczne), włosy, paznokcie.

8) Układ nerwowy - pochodzenie i budowa układu nerwowego, tkanki układu nerwowego, podział układu (ośrodkowy, obwodowy i pod względem czynnościowym - somatyczny i autonomiczny), budowa i funkcje układu mózgowo-rdzeniowego, odruch jako podstawowa czynność układu nerwowego (odruch bezwarunkowy i warunkowy), różnice w budowie i funkcji pomiędzy układem somatycznym a autonomicznym.

9) Układ rozrodczy – anatomia i fizjologia; dymorfizm płciowy.

10) Układ dokrewny - wiadomości podstawowe (charakterystyka układu, hormony, układ sprzężeń zwrotnych, zaburzenia).

11) Narządy zmysłów - budowa i funkcje narządów : wzroku, słuchu, węchu i smaku.

Ćwiczenia: Zajęcia te mają dać studentom praktyczną znajomość anatomii prawidłowej i topograficznej człowieka. Studenci będą pracować z materiałem kostnym, fantomami, modelami, tablicami i atlasami anatomicznymi. Dodatkowo treści ćwiczeniowe będą uzupełnione projekcjami filmów video i przygotowanymi tematycznie foliami.

Metody oceny/ sposób zaliczenia: egzamin pisemny.

Spis zalecanych lektur: Bochenek A., Reichel M. Anatomia człowieka.; Dzwonkowski L., Michajlik A., Ramotowski W., Wojciechowski Z. Anatomia i fizjologia człowieka.;

Sylwanowicz W., Michajlik A., Ramotowski W. Anatomia i fizjologia człowieka.; Krechowiecki - Zarys anatomii człowieka.; Marciniak T., Ziółkowski M. Anatomia prawidłowa człowieka;Anatomia człowieka – pod .red. Sokołowskiej – Pituchowej; Stęślicka-Mydlarska W. Zarys anatomii funkcjonalnej człowieka; Sylwanowicz W. Atlas anatomiczny; Atlas anatomiczny – Stelmasiak; Sinelnikov R. D. Atlas of Human Anatomy; McMinn R., Hutchings R., Pegington J., Abrahams P. Kolorowy atlas anatomii człowieka.


BIOLOGIA KOMÓRKI
Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 30 godzin wykładu, 60 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

Rok studiów, semestr: III, semestr V

Liczba punktów ECTS: 7 ECTS

Metody nauczania: wykład (z wykorzystaniem pokazów w programie Microsoft PowerPoint), dyskusja, praktyczne zapoznanie się studentów z technikami stosowanymi w biologii komórki: mikroskopia świetlna, fluorescencyjna i konfokalna, mikroskopia elektronowa, histochemia, immunocytochemia, hybrydyzacja in situ.

Wykładowca: prof. dr hab. Elżbieta Bednarska

Prowadzący ćwiczenia: dr Katarzyna Niedojadło, mgr Ewa Dumowska, mgr Katarzyna Rafińska

Wymagania wstępne: zdany egzamin z biochemii.

Cele przedmiotu (efekty kształcenia i kompetencji): 1) poznanie komórki jako podstawowego układu aktywności biologicznej, który stanowi wysoce złożoną i doskonale zintegrowaną jednostkę struktury, funkcji i reprodukcji; 2) zrozumienie mechanizmów podstawowych procesów życiowych na poziomie komórkowym; 3) umiejętność stosowania podstawowych technik biologii komórki

Treści merytoryczne przedmiotu:

1) Ewolucja komórki – od samoreplikujących się molekuł do pierwszej komórki; od Prokariota do Eukariota. Komórka jest podstawową jednostką życia – jedność i zróżnicowanie komórek. Terminy: kompartymenty komórkowe, cytoplazma, jądro, macierz zewnątrzkomórkowa, organelle, cytozol.

2) Jądro komórkowe: ogólna struktura jądra – budowa i funkcja otoczki jądrowej, przestrzenna organizacja chromatyny w nukleoplazmie, matriks jądrowa.

3) Molekularna organizacja chromatyny: DNA, histony, białka niehistonowe. Poziomy organizacji chromatyny: nukleosom, solenoid, supersolenoid, chromosom mitotyczny.

4) Ogólna budowa chromosomów. Chromosom tworzy pojedyncza cząsteczka DNA, która zawiera centromer, dwa telomery i miejsca inicjacji replikacji. Funkcjonalne zróżnicowanie domen chromatynowych – heterochromatyna jest wysoce skondensowana i nieaktywna transkrypcyjnie, euchromatyna jest mniej skondensowana i aktywna transkrypcyjnie. Organizacja chromosomów oligenicznych i szczoteczkowych.

5) Replkacja chromosomu. Różne regiony tego samego chromosomu replikują w różnym czasie – w fazie S chromatyna aktywna jest replikowana wcześniej aniżeli chromatyna skondensowana. Zakończenie replikacji chromosomu, rola telomerazy.

6) Synteza i obróbka RNA. Struktura genów Prokariota i Eukariota. Polimerazy RNA u Eukariota. Transkrypcja i dojrzewanie mRNA. Subkompartymenty jądrowe uczestniczące w splicingu pre-mRNA.

7) Jąderko – wysoce zorganizowany subkompartyment jądrowy jako „maszyna” produkująca rybosomy. Tandemowy układ genów rDNA (NOR). Budowa jąderka odzwierciedla transkrypcję i dojrzewanie rRNA.

8) Kompartymenty wewnątrzkomórkowe i sortowanie białek. Drogi przemieszczania się białek: transport przez pory jądrowe, transport transbłonowy, transport pęcherzykowy. Import białek do mitochondriów i chloroplastów.

9) Translokacja białek przez błonę ER, tworzenie białek transbłonowych i rozpuszczalnych. Dojrzewanie białek w ER, rola białek chaperonowych.

10) Transport pęcherzykowy podczas sekrecji i endocytozy. Organizacja i funkcja aparatu Golgiego. Sortowanie i transport białek z ER przez aparat Golgiego do innych kompartymentów komórkowych. Biogeneza i funkcja lizosomów. Enocytoza. Egzocytoza.

11) Molekularne mechanizmy powstawania opłaszczonych pęcherzyków. Rola białek SNARE w ukierunkowaniu transportu pęcherzykowego.

12) Błona komórkowa. Dwuwarstwa lipidowa i białka błonowe. Organizacja transportu błonowego. Dwie główne klasy błonowych białek transportujących – przenośniki i kanały. Funkcjonowanie i bramkowanie kanałów jonowych. Udział białek przenośnikowych w pasywnym i aktywnym transporcie błonowym.

13) Sygnałowanie komórkowe. Receptory wewnątrzkomórkowe i receptory powierzchni komórki. Aktywowane ligandem wewnątrzkomórkowe receptory funkcjonują jako białka regulatorowe genów. Receptory powierzchni komórki: sygnałowanie przez receptory jonotropowe, receptory związane z białkiem G i receptory katalityczne.

14) Mitochondria i plastydy: ich struktura, funkcje, podział i zakres autonomii genetycznej.

15) Cytoszkielet. Filamenty pośrednie, mikrotubule i filamenty aktynowe. Rola białek motorycznych (kinezyny, dyneiny) w przemieszczaniu organelli wzdłuż mikrotubul. Budowa i ruch rzęsek i wici. Współdziałanie aktyny z miozyną, mechanizm skurczu mięśnia.

16) Kontrola cyklu komórkowego i śmierć komórki. Kompleks cyklina i cyklino-zależna kinaza białkowa działa jako kontrolny mechanizm kolejnych faz cyklu komórkowego. Podział komórki jest kontrolowany oscylacjami aktywności MPF. Mitoza i mejoza. Organizacja i funkcja wrzeciona kariokinetycznego. Mechanizm cytokinezy w komórkach zwierzęcych i roślinnych.

17) Adhezja komórkowa, połączenia międzykomórkowe oraz zewnątrzkomórkowa matriks w komórkach zwierzęcych i roślinnych.



Metody oceny/ sposób zaliczenia: zaliczenie ćwiczeń, egzamin pisemny.

Spis zalecanych lektur: Alberts B, i in. Podstawy biologii komórki (cz. 1 i 2). PWN Warszawa 2007.; Kłyszejko-Stefanowicz L. i in. Cytobiochemia: biochemia niektórych struktur komórkowych. PWN Warszawa 2002.; Wojtaszek P. i in. Biologia komórki roślinnej (cz. 1 i 2). PWN Warszawa 2007.
BOTANIKA OGÓLNA

Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 15 godzin wykładu, 30 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

Rok studiów, semestr: I, semestr I

Liczba punktów ECTS: 5 ECTS

Metody nauczania: wykłady i ćwiczenia laboratoryjne

Wykładowca: prof. dr hab. Jan Kopcewicz

Prowadzący ćwiczenia: dr Krzysztof Jaworski, dr Adriana Szmidt-Jaworska, mgr Agnieszka Pawełek

Wymagania wstępne: bez wymagań wstępnych

Cele przedmiotu: poznanie anatomii i morfologii roślin niższych i wyższych

Treści merytoryczne przedmiotu: tematyka wykładu obejmuje morfologiczno-anatomiczne aspekty budowy i funkcjonowania organizmu roślinnego. Omawiana jest budowa rośliny na różnych poziomach organizacji biologicznej (molekularnej, komórkowej, tkankowej, organowej). Szczególny nacisk położony jest na zjawiska morfogenezy, rozmnażania oraz przemiany pokoleń u roślin niższych i wyższych.

Metody oceny/ sposób zaliczania: egzamin pisemny

Spis zalecanych lektur: J. Szweykowscy – Botanika. Morfologia. PWN 1992, Z. Hejnowicz – Anatomia i histogeneza roślin naczyniowych. C. 1 i 2. PWN, 1985, J. Czaplewska, H. Kulikowska-Gulewska – Wstęp do anatomii i morfologii roślin naczyniowych. Skrypt do zajęć z botaniki ogólnej. Wydawnictwo UMK, 1999., A.J. Lack,

D.E. Evans – Biologia roślin. PWN 2005


BIOLOGIA WYBRANYCH GRUP ROŚLINNYCH
Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 30 godzin wykładu, 15 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

Rok studiów, semestr: II, semestr: III

Liczba punktów ECTS: 4 ECTS

Metody nauczania: wykład z wykorzystaniem środków audiowizualnych, ćwiczenia indywidualne

Wykładowca: dr Lucjan Rutkowski

Prowadzący ćwiczenia: dr Lucjan Rutkowski, dr Dariusz Kamiński, mgr Edyta Adamska, dr Jacek Piszczek

Wymagania wstępne: zdany egzamin z botaniki ogólnej i z systematyki roślin.

Cele przedmiotu: poszerzenie wiedzy botanicznej.

Treści merytoryczne przedmiotu: Historia badań o kwiatach. Sposoby zapylania kwiatów. Budowa kwiatów w aspekcie filogenezy i systematyki roślin nasiennych. Ewolucyjny charakter symbiozy kwiat-zwierzę. Rośliny drapieżne (owadożerne), pasożytnicze rośliny kwiatowe, halofity i inne organizmy roślinne przystosowane do skrajnych warunków życia. Konwergencje u roślin. Symbiozy w różnych grupach roślinnych. Grzyby lichenizowane (porosty) oraz inne wybrane grupy grzybów związane z organizmami roślinnymi.

Metody oceny/ sposób zaliczenia: test.

Spis zalecanych lektur: Szafer W. 1969. Kwiaty i zwierzęta. Warszawa, PWN.

Szwejkowska A. & Szwejkowski J. 1993, 2000. Botanika. Warszawa, PWN.

Strasburger E. i in. 1972. Botanika – podręcznik dla szkół wyższych. Warszawa, PWRiL.

Podbielkowski Z., Rejment-Grochowska I., Skirgiełło A. 1961, 1979. Rośliny zarodnikowe Warszawa, PWN.

Lack A.J., Ewans D.E. 2003. Biologia roślin. Warszawa, PWN.

Attenborough D. 1996. Prywatne życie roślin. Warszawa, MUZA S


BIOLOGIA WYBRANYCH GRUP ZWIERZĘCYCH
Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 30 godzin wykładu, 15 godzi ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

rok studiów, semestr: II rok, semestr III

Liczba punktów ECTS: 4 ECTS

Metody nauczania: prezentacja multimedialna, zajęcia praktyczne z oznaczania organizmów, praca z materiałem żywym i utrwalonym

Wykładowcy: dr Jarosław Kobak; prof. dr hab. Jarosław Buszko, prof. dr. hab. Andrzej Przystalski

Prowadzący ćwiczenia: : dr Małgorzata Poznańska, prof. dr hab. Jarosław Buszko, dr hab. Andrzej Przystalski, prof. UMK, dr Krzysztof Kasprzyk, dr Tomasz Brauze

Wymagania wstępne: ukończony podstawowy kurs zoologii

Cele przedmiotu (efekty kształcenia i kompetencji): Rozszerzenie wiadomości dotyczących wybranej grupy zwierząt - mięczaków (Mollusca), ze szczególnym uwzględnieniem ich ewolucji, bioróżnorodności i adaptacji morfologicznych, anatomicznych, fizjologicznych i behawioralnych do różnych typów środowisk.

Treści merytoryczne przedmiotu:

Na zajęciach studenci poznają podstawowe informacje o morfologii, anatomii i systematyce mięczaków. Omawiane są cechy charakterystyczne tego typu oraz należących do niego poszczególnych gromad. Studenci poznają budowę i funkcje poszczególnych części ciała i narządów mięczaków i ich zróżnicowanie w zależności od przynależności systematycznej, środowiska i trybu życia. Prezentowane są także najnowsze informacje o ekologii tej grupy taksonomicznej, ze szczególnym uwzględnieniem gatunków o dużym znaczeniu przyrodniczym i ekonomicznym, a także możliwości wykorzystania mięczaków przez człowieka, w ochronie środowiska, medycynie i przemyśle. Omawiane są również najważniejsze szkodniki należące do tego typu, przed wszystkim wchodzące w skład fauny poroślowej i żerujące na roślinach uprawnych. Część zajęć poświęcona jest gatunkom zwiększającym swój zasięg (inwazyjnym) i ginącym, ze szczególnym uwzględnieniem fauny krajowej.

Ćwiczenia laboratoryjne poświęcone są nauce praktycznego rozpoznawania krajowych i europejskich gatunków ślimaków i małży, zwłaszcza słodkowodnych i morskich, łącznie z gatunkami obcymi w naszej faunie. Studenci poznają metodykę pracy z kluczami do oznaczania fauny i obserwują żywe i utrwalone okazy należące do poszczególnych gatunków.

Metody oceny/ sposób zaliczenia: na podstawie obecności na wykładach i aktywnego uczestnictwa w ćwiczeniach

Spis zalecanych lektur: Rupert E.E., Barnes R.D. 1994. Invertebrate Zoology. Saunders College Publishing, 1056 pp., Pechenik J.A. 1996. Biology of Invertebrates.; Wm. C. Brown Publishers, 554 pp.; Gosling E. 2004. Bivalve Molluscs. Biology, Ecology and Culture. MPG Books Ltd, Bodmin, Cornwall, 443 pp.; Landman N.H. i in. 2007. Cephalopods. Present and Past. Springer, Dordrecht, The Netherlands.; Piechocki A. 1979. Fauna słodkowodna Polski. Mięczaki, ślimaki. PWN.; Piechocki A., Dyduch-Falniowska A. 1993. Fauna słodkowodna Polski. Mięczaki, małże. Wyd. Naukowe PWN.
EMBRIOLOGIA ROŚLIN
Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 15 godzin wykładu, 15 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

Rok studiów, semestr: II, semestr: III

Liczba punktów ECTS: 3 ECTS

Metody nauczania: wykład (z wykorzystaniem pokazów w programie Microsoft PowerPoint), dyskusja, zapoznanie studentów z embriologicznym materiałem roślin kwiatowych na poziomie mikroskopu świetlnego, fluorescencyjnego i elektronowego, hodowla łagiewek pyłkowych w warunkach in vitro, histochemia

Wykładowca: prof. dr hab. Elżbieta Bednarska

Prowadzący ćwiczenia: dr Marta Lenartowska

Wymagania wstępne: znajomość podstaw biologii komórki i genetyki.

Cele przedmiotu: 1) poznanie struktur i zrozumienie procesów związanych z generatywnym rozmnażaniem roślin; 2) poznanie podstawowych technik uzyskiwania roślin o zmienionym genotypie z wykorzystaniem materiału generatywnego oraz komórek somatycznych.

Treści merytoryczne przedmiotu: Wykład i ćwiczenia obejmują podstawowe zagadnienia płciowego rozmnażania roślin kwiatowych oraz wykorzystania komórek linii generatywnej w biotechnologii (transformacji roślin). Procesy związane z generatywnym rozmnażaniem omawiane są na różnych poziomach organizacji biologicznej, od tkankowej przez komórkową do molekularnej. W pierwszej części wykładu przedstawione są dwa podstawowe procesy zachodzące w rozwijającym się kwiecie:

1) mikrosporogeneza, która rozpoczyna cykl zjawisk prowadzących do wytworzenia ziaren pyłkowych, tj. męskiego gametofitu,

2) megasporogeneza, proces prowadzący do produkcji megaspor rozwijających się w żeński gametofit – woreczek zalążkowy.

Druga część wykładu obejmuje procesy zachodzące w okresie od uwolnienia ziaren pyłkowych z pylnika do wytworzenia zarodka i bielma:

1) zapylenie, kiełkowanie ziaren pyłkowych na znamieniu, wzrost łagiewki pyłkowej w słupku (faza progamiczna),

2) podwójne zapłodnienie; problem rozpoznania między dwiema komórkami plemnikowymi a komórką jajową i centralną, dziedziczenie cytoplazmatycznego materiału genetycznego,

rozwój zarodka i bielma,

3) genetyczne i molekularne mechanizmy niezgodności u roślin kwiatowych.

W części poświęconej embriologii eksperymentalnej omawiane są niektóre techniki uzyskiwania roślin o zmienionym genotypie:

1) na drodze płciowej – zapylenie i zapłodnienie w warunkach in vitro,

2) na drodze somatycznej - fuzja protoplastów,

3) transformacja roślin z użyciem materiału generatywnego (androgeneza).



Metody oceny/ sposób zaliczenia: test zaliczeniowy.

Spis zalecanych lektur: Bednarska E. Zarys embriologii roślin okrytonasiennych, Wydawnictwo UMK, 1994.

EMBRIOLOGIA ZWIERZĄT


Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 15 godzin wykładu, 15 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

Rok studiów, semestr: II, semestr: III

Liczba punktów ECTS: 4 ECTS

Metody nauczania: wykład prowadzony z wykorzystaniem dostępnych środków audiowizualnych, ćwiczenia - z wykorzystaniem preparatów trwałych makroskopowych i mikroskopowych.

Wykładowca: dr Alicja Francois-Krassowska

Prowadzący ćwiczenia: dr Alicja Francois-Krassowska

Wymagania wstępne: podstawowe wiadomości z zoologii oraz anatomii porównawczej zwierząt.

Cele przedmiotu: poznanie przez studentów procesów prowadzących do powstania harmonijnie funkcjonujących organizmów i pełniejsze zrozumienie żywej materii.

Treści merytoryczne przedmiotu: Wykład obejmuje procesy rozwoju zwierząt wielokomórkowych: preembriogenezę - powstanie komórek rozrodczych w organizmach rodzicielskich (gametogeneza); embriogenezę - powstanie zygoty lub zaktywowanie komórki jajowej do dzielenia się (partenogeneza), bruzdkowanie, blastulacja, gastrulacja, organogeneza; postembriogenezę - rozwój larwy, osiąganie dojrzałości płciowej zwierząt.

Metody oceny/ sposób zaliczenia: uczestnictwo w wykładzie, ćwiczenia - sprawdzian ustny lub pisemny do wyboru.

Spis zalecanych lektur: Grodziński Z., Jura Cz. , Krzanowska H., Szarski H. Embriologia podręcznik dla studentów biologii. 1970.; Bielańska-Osuchowska Z. Embriologia. 1993.; Bartel H. Embriologia podręcznik dla studentów. 1995.; Twyman R. M. Embriologia rozwoju. 2003.; Jura Cz., Klap J. Podstawy embriologii zwierząt i człowieka, t. 1 i 2. 2005.

Inne podręczniki i publikacje dotyczące omawianych zagadnień.


FIZJOLOGIA ROŚLIN
Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 30 godzin wykładu, 50 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

Rok studiów, semestr: II, semestr IV

Liczba punktów ECTS: 8 ECTS

Metody nauczania: wykłady ilustrowane prezentacjami

Imię i nazwisko wykładowcy: prof. dr hab. Jan Kopcewicz

Prowadzący ćwiczenia: dr Paulina Glazińska, dr Emilia Wilmowicz, dr Kamil Frankowski, dr Waldemar Wojciechowski

Wymagania wstępne: bez wymagań wstępnych

Cele przedmiotu:Poznanie podstawowych procesów fizjologicznych i mechanizmów funkcjonowania rośliny (gospodarka wodna, mineralna, fotosynteza, oddychanie, transport, procesy wzrostu i rozwoju)

Treści merytoryczne przedmiotu:

Tematyka wykładu obejmuje podstawy strukturalno-funkcjonalne, metaboliczne i molekularne procesów fizjologicznych u roślin, mechanizmy regulacji tych procesów przez czynniki endogenne i środowiskowe, przemianę energii i związków organicznych oraz mechanizmy wzrostu i rozwoju roślin. Omawiane są także zjawiska stresowe i fizjologiczne podstawy produktywności i biotechnologii roślin



Metody oceny/ sposób zaliczania: egzamin pisemny

Spis zalecanych lektur:

Kopcewicz J., Lewak S. (red.), 2002 . Fizjologia roślin, PWN Warszawa.

Kopcewicz J., Lewak S.,Gabryś H., Kacperska A., Starck Z., Strzałka K., Tretyn A., 1998. Podstawy fizjologii roślin, PWN, Warszawa.

Kopcewicz J.(red), Tretyn A., Cymerski M., 1992. Fitochrom i morfogeneza roślin. PWN. Warszawa, str. 250.



Kozłowska M. (red.), 2007. Fizjologia roślin. PWRiL. Poznań
FIZJOLOGIA ZWIERZĄT
Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 30 godzin wykładu, 60 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

Rok studiów: III, semestr V

Liczba punktów ECTS: 7 ECTS

Metody nauczania: wykład werbalno-wizualny (przeźrocza, foliogramy) wzbogacany na bieżąco prezentacją najnowszych odkryć w zakresie przedmiotu.

Wykładowca: prof. dr hab. Michał Caputa

Prowadzący ćwiczenia: dr Przemysław Grodzicki, dr Małgorzata Jefimow, dr Anna Nowakowska, dr Justyna Rogalska, dr Michał Wojciechowski, dr Marek Tyczyński.

Wymagania wstępne: bez wymagań wstępnych

Cele przedmiotu: wykazanie, że badania w zakresie fizjologii są niezbędne do pełnego wykorzystania postępu biologii molekularnej.

Treści merytoryczne przedmiotu: Wykład obejmuje omówienie głównych fizjologicznych mechanizmów regulacyjnych i ich współdziałanie w warunkach optymalnych oraz współzawodnictwo w warunkach ekstremalnych. Ze szczególną uwagą została potraktowana integracyjna funkcja układu nerwowego

Metody oceny/sposób zaliczenia: wymagany egzamin pisemny.

Spis zalecanych lektur: Schmidt-Nielsen K. Fizjologia zwierząt. Adaptacja do środowiska. PWN, Warszawa 1992.,1997 lub 2008; Traczyk W., Trzebski A. Fizjologia człowieka z elementami fizjologii stosowanej i klinicznej. PZWL, 2001; Brzyski M. i in. Mózg a zachowanie. PWN, Warszawa 1997.; Kossut M. (red.). Mechanizmy plastyczności mózgu. PWN, Warszawa 1994.; Ganong W. Podstawy fizjologii lekarskiej. PZWL, Warszawa 1994.
FIZJOLOGIA STRESU ROŚLIN
Typ przedmiotu: obligatoryjny

Poziom przedmiotu: 15 godzin wykładu, 30 godzin ćwiczeń (zajęcia laboratoryjne)

Rok studiów, semestr: III, semestr VI

Liczba punktów ECTS: 3 ECTS

Metody nauczania: wykład z prezentacją rycin i tabel, ćwiczenia – przeprowadzenie eksperymentów w warunkach laboratoryjnych.

Wykładowca: dr Elżbieta Galoch

Prowadzący ćwiczenia: dr Elżbieta Galoch, dr Emilia Wilmowicz

Wymagania wstępne: znajomość podstaw fizjologii roślin.

: studia
studia -> Harmonogram egzaminów (sesja letnia) Wydział Mechaniczny Studia Niestacjonarne I i II stopnia, II sem., rok akademicki 2014/2015
studia -> Podyplomowe studia inżynieria oprogramowania dla sap erp I programowanie w języku abap
studia -> Organizatorzy wypoczynku dzieci I młodzieżY
studia -> Marketing przemysłowy literatura: T. Wojciechowski :”Marketing I logistyka na rynku środków produkcji” Białecki : „Marketing producenta I eksportera”
studia -> Matematyka zad. Opisz technikę sprytnego mnożenia przez: a 50, b 99 Za
studia -> Techniki decyzyjne – wykłady – dr Marek Sołtysik A. Podstawowe informacje egzamin pisemny, testowy – wtorek, 29 stycznia 2008 roku, J. Supernat: „Techniki decyzyjne”
studia -> Analiza społeczeństwa biblioteka Główna Uniwersytetu Gdańskiego
studia -> Sylabus podstawowe informacje o przedmiocie
studia -> Tytuł projektu wpisany czcionką Times New Roman 14 pt pogrubioną, prostą, tekst wyśrodkowany, interlinia pojedyncza Imię i nazwisko Studenta, czcionka 12 pt., pogrubiona
studia -> Tytuł projektu wpisany czcionką Times New Roman 14 pt pogrubioną, prostą, tekst wyśrodkowany, interlinia pojedyncza Imię i nazwisko Studenta, czcionka 12 pt., pogrubiona


  1   2   3


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna