Tryb studiów Studia Niestacjonarne



Pobieranie 178.49 Kb.
Data02.05.2016
Rozmiar178.49 Kb.
2008/2009


Tryb studiów

Studia Niestacjonarne



Kod przedmiotu


133




Nazwa przedmiotu

PSYCHOLOGIA SPOŁECZNA W ZASTOSOWANIACH KOMERCYJNYCH

Autorzy ścieżki

prof. Uwr. dr hab. Kinga Lachowicz-Tabaczek – kierownik ścieżki

dr Bogusława Błoch, dr Agnieszka Fornalczyk, mgr Iwona Haba, dr Beata Pachnowska, dr Marta Ułaszewska-Żuk



Rok

V

Semestr

9

Liczba godzin

165

Forma zajęć

Wykład, seminarium, zajęcia praktyczne, ćwiczenia

Tematyka zajęć

i prowadzący

  • Diagnoza potrzeb szkoleniowych w organizacji i projektowanie szkoleń - wykład (15 godz.)

prof. UWr. dr hab. Kinga Lachowicz-Tabaczek

  • Diagnoza zjawisk społecznych i problemów organizacyjnych za pomocą metod ilościowych i jakościowych – konwersatorium z el. warsztatów (30 godz.)

dr Beata Pachnowska

  • Prowadzenie szkoleń - umiejętności praktyczne – warsztaty (60 godz.)

Trening umiejętności prowadzenia prezentacji i wystąpień publicznych – warsztaty (30 godz.) dr Ewa Kalecińska-Adamczyk

Trening umiejętności prowadzenia treningów grupowych (15 godz.) – warsztaty

mgr Iwona Haba

Zachowania asertywne w kontaktach społecznych – warsztaty (15 godz.) mgr Iwona Haba



  • Negocjacje - metoda efektywnego rozwiązywania sytuacji konfliktowych – konwersatorium z el. warsztatów (15 godz.)

dr Agnieszka Fornalczyk

  • Twórcze rozwiązywanie problemów społecznych i biznesowych – konwersatorium z el. warsztatów (15 godz.)

dr Marta Ułaszewska- Żuk

  • Diagnoza kompetencji zawodowych za pomocą metody Assessment i Development Centerwarsztaty (30 godz.)

dr hab. Kinga Lachowicz-Tabaczek

Wymagania wstępne

  • Zainteresowanie problematyką psychologii społecznej i psychologii organizacji

  • Uczestnictwo w co najmniej jednej ścieżce z zakresu psychologii społecznej

  • Znajomość j. angielskiego

W przypadku dużej liczby zgłoszeń zastrzegamy sobie możliwość zorganizowania konkursu

Założenia i cele

  • Zdobycie wiedzy na temat zastosowań psychologii społecznej i psychologii osobowości w zrozumieniu i wpływaniu na zjawiska organizacyjne (grupowe) i indywidualne – począwszy od diagnozy kompetencji indywidualnych oraz problemów organizacyjnych a skończywszy na rozwiązywaniu problemów organizacji poprzez szkolenia

  • Poznanie sposobów diagnozy problemów organizacji za pomocą metod ilościowych i jakościowych w celu przygotowania projektów szkoleniowych i doradczych

  • Poznanie metod diagnozy potencjału rozwojowego pracownika w celu zaplanowania drogi rozwoju kompetencji

  • Zdobycie umiejętności planowania i prowadzenia szkoleń jako narzędzia rozwiązywania problemów organizacyjnych i stymulowania rozwoju kompetencji pracownika

Formy zaliczenia

  • Wykład wprowadzający kończy się zaliczeniem bez oceny;

  • pozostałe zajęcia kończą się zaliczeniem na ocenę na podstawie warunków opisanych w syllabusach. Jeżeli na blok przedmiotów składa się kilka zajęć – w indeksie obok nazwy przedmiotu student wpisuje wszystkie osoby prowadzące zajęcia. Oceną końcową jest średnia z uzyskanych przez studenta ocen cząstkowych, którą wpisuje wyznaczony prowadzący. Niezaliczenie jednych zajęć z bloku oznacza niezaliczenie całego bloku. Brak oceny z jednego przedmiotu (lub bloku przedmiotów) oznacza niedopuszczenie do egzaminu końcowego (20 punktów ECTS student uzyskuje po zaliczeniu wszystkich przedmiotów na ścieżce);

  • Ścieżka edukacyjna kończy się egzaminem, który obejmuje materiał ze wszystkich przedmiotów (5 punktów ECTS student uzyskuje po pozytywnie zdanym egzaminie końcowym).

Warunki zaliczenia przedmiotu



  • zajęcia „Diagnoza kompetencji zawodowych za pomocą metody Assessment i Development Center oraz „Diagnoza problemów społecznych i organizacyjnych za pomocą metod ilościowych i jakościowych” będą wymagały samodzielnej pracy studenta pod kierunkiem prowadzącego przedmiot. Efektem zajęć będzie sporządzenie raportu z badań (zajęcia z AC/DC) i projektu badań (zajęcia z metod ilościowych i jakościowych)

  • również sporządzenia samodzielnego projektu szkolenia będą wymagały zajęcia z zakresu negocjacji

  • obecność obowiązkowa; zwolnienie lekarskie w przypadku nieobecności; zaliczenie nieobecności przed kolejnymi zajęciami w godzinach konsultacji prowadzącego

  • aktywność

  • znajomość literatury

  • przygotowywanie zadań domowych

  • pozytywne zaliczenie prac cząstkowych obejmujących wiadomości z poszczególnych tematów

  • pozytywne zaliczenie testu pisemnego obejmującego wiadomości z treści programowych całej ścieżki

ECTS

20 punktów (oceny) + 5 punktów (egzamin)


2008/2009



Tryb studiów

Studia Niestacjonarne



Kod przedmiotu


133




Nazwa przedmiotu

DIAGNOZA POTRZEB SZKOLENIOWYCH W ORGANIZACJI I PROJEKTOWANIE SZKOLEŃ

Autor programu

prof. UWr. dr hab. Kinga Lachowicz-Tabaczek

Rok

V

Semestr

9

Liczba godzin

15

Forma zajęć

wykład

Prowadzący

dr hab. Kinga Lachowicz-Tabaczek

Wymagania wstępne

Ukończony IV rok

Założenia i cele


  • Zdobycie wiedzy na temat metod badania potrzeb szkoleniowych w organizacji z uwzględnieniem kontekstu organizacji, specyfiki działania i jej planów strategicznych

  • Zdobycie wiedzy i niektórych umiejętności pozwalających na zaplanowanie szkoleń zaspokajających potrzeby organizacji

  • Poznanie podstawowych metod oceny efektywności szkoleń odniesionych do zamierzonych efektów szkolenia

Formy zaliczenia

Zaliczenie

Warunki zaliczenia przedmiotu

  • Obecność

ECTS

5 (student uzyskuje 5 punktów ECTS po pozytywnie zdanym egzaminie końcowym)



Treści programowe:



CZ. 1. Badanie potrzeb szkoleniowych

  1. Cel i sens badania potrzeb szkoleniowych – identyfikacja braków w kwalifikacjach indywidualnych, grupowych i organizacyjnych:

    • z kim rozmawiać o potrzebach szkoleniowych

    • kto ma potrzeby szkoleniowe - potrzeby organizacyjne, grupowe i indywidualne

    • potrzeby szkoleniowe a kontekst działania organizacji – specyfika, przedmiot działalności, rynek, faza rozwoju

    • organizacji informacje o obecnej efektywności i planowanych zmianach

    • jak pozyskiwać informacje o potrzebach szkoleniowych

  1. Co badać?

    • analiza zjawisk i problemów organizacyjnych

    • analiza wymiernych danych dotyczących profili kompetencyjnych, wyników badań, ocen okresowych, klimatu

    • organizacji

    • analiza opinii pracowników, przełożonych, specjalistów HR


Cz.II Planowanie i projektowanie programów szkoleniowo--rozwojowych

  1. Projektowanie programu szkoleniowo-rozwojowego – szkolenie jako narzędzie rozwiązywania problemów organizacji

  • program szkolenia a zidentyfikowane potrzeby szkoleniowe

  • określanie listy celów szkoleniowych

  • określanie formy szkolenia

  • Proces przygotowania szkolenia

    • określanie struktury szkolenia

    • dobór odpowiednich metod szkolenia do trenowanych treści

  • Metody oceny efektywności szkolenia

  • dlaczego ocena jest ważna

  • ankietowe metody oceny

  • średnio- i długoterminowe metody oceny




Literatura obowiązkowa

  • Boydell,T. Leary. M. (2006) Identyfikacja potrzeb szkoleniowych. Kraków: Wolters Kluwer Polska - ABC .

  • Rae, L. (2001). Planowanie i projektowanie szkoleń. Kraków: Wolters Kluwer Polska – ABC.

  • Mayo, A. (2002) Kształtowanie strategii szkoleń i rozwoju pracowników. Kraków: Wolters Kluwer Polska - ABC.

2008/2009


Tryb studiów

Studia Niestacjonarne

Kod przedmiotu


133

Nazwa przedmiotu

DIAGNOZA ZJAWISK SPOŁECZNYCH i PROBLEMÓW ORGANIZACYJNYCH ZA POMOCĄ METOD ILOŚCIOWYCH i JAKOŚCIOWYCH


Autor programu

dr Beata Pachnowska

Rok

V

Semestr

9

Liczba godzin

30

Forma zajęć

Konwersatorium z elementami warsztatów

Prowadzący

dr Beata Pachnowska

Wymagania wstępne

Ukończony IV rok

Założenia i cele


  • Przekazanie podstawowych informacji nt. projektowania, prowadzenia badań oraz ich wykorzystania w praktyce.

  • Wykształcenie podstawowych umiejętności diagnozowania problemów i doboru odpowiednich do tego metod

  • Rozbudzenie świadomości wagi badań zarządzaniu firmą

Formy zaliczenia

Ocena

Warunki zaliczenia przedmiotu

Praca pisemna – projekt badania

  • obecność i aktywność

  • znajomość literatury

  • pozytywna ocena z pracy

ECTS

4

Treści programowe:

1. Problemy społeczne i organizacyjne jako przedmiot diagnozy

2. Źródła danych do diagnozy problemów

3. Metody ilościowe w badaniach (ankiety, wywiady, inne metody pomiaru)

4. Metody jakościowe w badaniach (wywiady pogłębione, techniki projekcyjne)

5. Projektowanie badania, realizacja badania w terenie, analiza wyników badań i przygotowanie raportu



6. Zapoznanie się z przykładami badań społecznych i organizacyjnych



Literatura obowiązkowa

  • Churchill G. (2002). Badania marketingowe. Podstawy metodologiczne. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN

  • Kaczmarczyk S. (2002). Badania marketingowe. Metody i techniki. Warszawa: PWE

  • Maison D. (2001).Zogniskowane wywiady grupowe. Warszawa: Wyd. naukowe PWN

  • Nikodemska-Wołowik A. (2002). Jakościowe badania marketingowe. Warszawa: PWE

  • Blaszczyk W.(red.). (2006). Metody organizacji i zarządzania. Kształtowanie relacji organizacyjnych. Warszawa: PWN (wybrane rozdz.)

Literatura uzupełniająca

  • Czapiński J., Panek T. (red). ( 2005). Diagnoza społeczna. Warszawa: Vizja Press&IT

  • Kubin J. (1998) Diagnoza społeczna, w: Encyklopedia socjologii. T. I, Oficyna Naukowa

  • Rocznik statystyczny 2006 (GUS)

  • www.badania.ngo.pl


2008/2009



Tryb studiów

Studia Niestacjonarne



Kod przedmiotu


133




Nazwa przedmiotu
NEGOCJACJE - METODA EFEKTYWNEGO ROZWIĄZYWANIA SYTUACJI KONFLIKTOWYCH

Autor programu

dr Agnieszka Fornalczyk

Rok

V

Semestr

9

Liczba godzin

15

Forma zajęć

konwersatorium z el. warsztatów

Prowadzący

dr Agnieszka Fornalczyk

Wymagania wstępne

Brak

Założenia i cele

Realizowanym warsztatom przyświecają dwa główne cele:
  • poznawczy – kształtowanie sfery poznawczej uczestników poprzez dostarczenie im informacji dotyczących psychologii procesu negocjacji, jego przebiegu i uwarunkowań zgodnie z osiągnięciami najnowszej literatury naukowej,

  • praktyczny - działanie na sferę behawioralną uczestników, stworzenie możliwości czynnego udział w symulowanych sytuacjach negocjacyjnych pozwalających poznać uczestnikom ich styl działania, indywidualne predyspozycje i cechy. Zdobycie przez nich umiejętności przygotowywania i prowadzenia negocjacji.

Formy zaliczenia

Ocena

Warunki zaliczenia przedmiotu

  • praca pisemna – projekt warsztatu negocjacyjnego

  • obecność i aktywność

  • znajomość literatury,

  • przygotowywanie prac cząstkowych – zajęć praktycznych,

  • pozytywna ocena z pracy pisemnej

ECTS

3

Treści programowe:

1,2 Podstawy negocjacji – obowiązujące reguły, etapy, uwarunkowania skutecznych negocjacji.

3,4 Analiza procesu przygotowania do negocjacji (budowanie strategii , praca nad argumentacją, przewidywanie sytuacji trudnych i przeciwdziałanie im).

5, 6 Negocjacje właściwe – style działania podejmowane przez negocjatorów a ich efektywność w różnych sytuacjach konfliktu interesów; gry negocjacyjne.



7,8. Techniki wspomagające rozwój kompetencji negocjacyjnych (skutecznego komunikowania się, wywierania wpływu, perswazji, rozwiązywania sytuacji konfliktowych, asertywnego działania, itp.).



  • Literatura obowiązkowa

  • Czwartosz, Z. (1989). Sprawiedliwość a preferencje podziału wyników, [w]: J.Ł Grzelak (red.), Problemy współzależności społecznej. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego,.

  • Dąbrowski, J.P. (1998). Praktyczna teoria negocjacji. Kraków: WPSB,.

  • Fonzi, A. (1988). Geneza zachowań kooperacyjnych i rywalizacyjnych. Podejście poznawcze. Przegląd Psychologiczny, 3.

  • Grzelak, J.Ł. (red.) (1989). Problemy współzależności społecznej. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego.

  • Grzelak, J.Ł. (1978). Konflikt interesów. Warszawa: PWN.

  • Greenhalgh, L. (1987). Relatoinships in Negotiations. Negotiation Journal, 3.

  • Kozielecki, J. (1975). Czynniki regulujące czynność podejmowania decyzji, w: I. Kurcz, J. Reykowski, Studia nad teorią czynności ludzkich. Warszawa: PWN.

  • Leary, M. (1999). Wywieranie wrażenia na innych. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

  • Lewicki, R.J., Litterer, A.J. (1985). Negotiation: Readings, Exercises, and Cases. Homewood, Illinois.

  • Neale, M.A., Bazerman, M.H. (1991). Cognition and rationality in Negotiation. New York: The Free Press.

  • Nierenberg, G.I (1994). Sztuka negocjacji jako metoda osiągania celu. Warszawa: Studio EMKA.

  • Ury, W. (1995). Odchodząc od nie. Negocjowanie od konfrontacji do kooperacji. Warszawa: PWE.

  • Wojciszke, B. (2000). Postawy i ich zmiana, w: J. Strelau (red.), Psychologia. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne

2008/2009


Tryb studiów

Studia Niestacjonarne



Kod przedmiotu


133




Nazwa przedmiotu
TWÓRCZE ROZWIĄZYWANIE PROBLEMÓW SPOŁECZNYCH i BIZNESOWYCH

Autor programu

dr Marta Ułaszewska-Żuk

Rok

V

Semestr

9

Liczba godzin

15

Forma zajęć

Konwersatorium z el. warsztatów

Prowadzący

dr Marta Ułaszewska-Żuk

Wymagania wstępne

Brak

Założenia i cele


Zwrócenie uwagi na zmienny, dynamiczny, nieprzewidywalny charakter procesu myślenia twórczego. Przyjrzenie się różnym sposobom rozwiązywania problemów w zakresie zarządzania, marketingu, reklamy, grup warsztatowych i spotkaniowych.

Formy zaliczenia

Ocena

Warunki zaliczenia przedmiotu

  • obecność i aktywność

  • przygotowywanie zadań domowych

  • zaliczone kolokwium

ECTS

2


Treści programowe:



  1. Różne sposoby patrzenia na rozwiązywanie problemów: dominacja półkul a twórczość, myślenie konwergencyjne i dywergencyjne, burza mózgów, myślenie lateralne, itp.

  2. Twórcze rozwiązywanie problemów pojawiających się przy podejmowaniu decyzji biznesowych.

  3. Rozwiązywanie problemów pojawiających się przy wprowadzaniu produktów na rynek – kreatywność w zakresie nazewnictwa, zastosowania, modyfikowania, dotarcia do klienta, itp.

  4. Twórcze modyfikacje funkcjonowania organizacji – poszukiwanie sposobów zwiększania efektywności i jakości relacji interpersonalnych oraz wykonywanych zadań.

  5. Twórcze rozwiązywanie konfliktów w grupach zadaniowych i rówieśniczych.




Literatura obowiązkowa


  • Góralski A. (1989).Twórcze rozwiązywanie zadań, Warszawa, PWN

  • Nęcka E. (2000). Psychologia twórczości, Gdańsk, GWP

  • Nęcka E. (1992). Trening twórczości, Olsztyn, PTP

  • Nęcka E. (1994). TroP – Twórcze rozwiązywanie problemów, Kraków, Impuls

  • Proctor T. (2003). Twórcze rozwiązywanie problemów, Gdańsk, GWP

  • Proctor T. (2000). Zarządzanie twórcze, Warszawa, PWE

Literatura uzupełnijąca

  • Birkenbihl V. (1998). Siano w głowie. Czyli jak z właściciela mózgu stać się jego użytkownikiem, Warszawa, Scholar

  • De Bono E. (1994). Naucz swoje dziecko myśleć, Warszawa, Prima

  • Raifenschneider D. (2005). Techniki trenowania umysłu, Warszawa, Muza

  • Stasiak M. (2001). Twórczość użyteczna, Łódź, Wydawnictwo WSHE

  • Strelau J. (red). 2000. Psychologia. Podręcznik akademicki. Tom III, Gdańsk, GWP

  • Vopel K. (2004). Warsztaty – skuteczna forma nauki, Kielce, Jedność

  • Zimbardo P., Ruch F. G.(1996). Psychologia i życie, Warszawa, PWN


2008/2009

Tryb studiów


Studia Niestacjonarne



Kod przedmiotu


133




Nazwa przedmiotu

PROWADZENIE SZKOLEŃ - UMIEJĘTNOŚCI PRAKTYCZNE (60 godzin)

Ogólne warunki zaliczenia


ocena końcowa jest średnią z uzyskanych przez studenta ocen cząstkowych z zajęć należących do bloku. Niezaliczenie jednych zajęć oznacza niezaliczenie całego bloku. Brak zaliczenia jednego z bloków oznacza niedopuszczenie do egzaminu końcowego ścieżki edukacyjnej.

ECTS


6 (student uzyskuje 6 punktów ECTS po zaliczeniu całego bloku 60 godz.)



2008/2009


Tryb studiów

Studia Niestacjonarne



Kod przedmiotu


133




Nazwa przedmiotu

TRENING UMIEJĘTNOŚCI PROWADZENIA PREZENTACJI I WYSTĄPIEŃ PUBLICZNYCH


Autor programu

dr Bogusława Błoch, dr Ewa Kalecińska-Adamczyk

Rok

V

Semestr

9

Liczba godzin

30 (3 warsztaty x 10 godzin lekcyjnych).

Forma zajęć

Warsztaty

Prowadzący

dr Ewa Kalecińska-Adamczyk

Wymagania wstępne

Podstawowe umiejętności z zakresu posługiwania się programem Power Point

Założenia i cele


  • Celem zajęć jest przedstawienie podstawowej wiedzy na temat zasad dobrej prezentacji oraz ćwiczenie umiejętności przygotowywania prezentacji a także przedstawienia ich w warunkach publicznych.

  • Zwrócenie uwagi na zmienny, dynamiczny, nieprzewidywalny charakter procesu myślenia twórczego. Przyjrzenie się różnym sposobom rozwiązywania problemów w zakresie zarządzania, marketingu, reklamy, grup warsztatowych i spotkaniowych.

Formy zaliczenia

Przygotowanie prezentacji

Warunki zaliczenia przedmiotu

  • obecność na zajęciach

  • aktywne uczestnictwo w zajęciach (przygotowanie prezentacji i przedstawienie ich na forum grupy oraz przed kamerą)

ECTS

6 (student uzyskuje 6 punktów ECTS po zaliczeniu całego bloku 60 godz.)


Treści programowe:



I. Trening I – Niewerbalne aspekty prezentacji

  1. Cechy nadawcy i odbiorcy.

  2. Przekaz – dopasowanie przekazu do odbiorcy.

  3. Zachowanie a sytuacja prywatna vs. publiczna.

  4. Autoprezentacja a normy i role społeczne.

  5. Pierwsze wrażenie.

  6. Komunikacja niewerbalna: pozajęzykowa/paralingwistyczna, proksemiczna, kinezyjna.

  7. Wygląd zewnętrzny prezentera.

II. Trening II – Werbalne aspekty prezentacji

  1. Formalna struktura prezentacji i techniki przygotowania: wstępu, rozwinięcia, zakończenia, odpowiedzi a vista na pytania

  2. Struktura i kompozycja treści prezentacji: pomoce wykorzystywane podczas prezentacji, język.

  3. Style odbioru przekazu.

  4. Utrzymywanie kontaktu ze słuchaczami: efekty związane z pamięcią, krzywa uwagi, krzywa uczenia się.

III. Trening III – Dyskusja i prezentacja naukowa

  1. Struktura prezentacji naukowej

  2. Zasady tworzenia prezentacji naukowej

  3. Dyskusja naukowa: perspektywa prowadzącego, perspektywa uczestników, struktura i przedstawianie argumentacji podczas dyskusji w warunkach prywatnych i formalnych.




Literatura obowiązkowa

  • Birkenbihl, V. F. (1998). Sygnały ciała – podstawy komunikacji niewerbalnej dla trenerów i ludzi sukcesu. Wrocław: Wydawnictwo Astrum.

  • Jay, A., Jay, R. (2001). Skuteczna prezentacja. Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka.

  • Stuart, C. (2000). Sztuka przemawiania i prezentacji. Warszawa: Książka i Wiedza.

  • Gronbeck, B. (red.) (2001). Zasady komunikacji werbalnej. Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka.

Literatura uzupełniająca

  • Leary, M. (2003). Wywieranie wrażenia na innych. O sztuce autoprezentacji. Gdańsk: GWP.

  • Kenny, P. (1995). Panie Przewodniczący, Panie, Panowie... Przewodnik po sztuce i technice wystąpień publicznych ułożony dla inżynierów i pracowników nauki. Wrocław: Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej.

  • Lemmermann, H. (1999). Komunikacja werbalna – szkoła retoryki. Wrocław: Wydawnictwo Astrum.

  • Spence, G. (1999). Jak skutecznie przekonywać, wszędzie i każdego dnia. Poznań: Dom Wydawniczy REBIS.


2008/2009

Tryb studiów


Studia Niestacjonarne



Kod przedmiotu


133




Nazwa przedmiotu

PROWADZENIE SZKOLEŃ - UMIEJĘTNOŚCI PRAKTYCZNE (60 godzin)

Ogólne warunki zaliczenia


ocena końcowa jest średnią z uzyskanych przez studenta ocen cząstkowych z zajęć należących do bloku. Niezaliczenie jednych zajęć oznacza niezaliczenie całego bloku. Brak zaliczenia jednego z bloków oznacza niedopuszczenie do egzaminu końcowego ścieżki edukacyjnej.

ECTS


6 (student uzyskuje 6 punktów ECTS po zaliczeniu całego bloku 60 godz.)



2008/2009

Tryb studiów

Studia Niestacjonarne



Kod przedmiotu


133




Nazwa przedmiotu

TRENING UMIEJĘTNOŚCI PROWADZENIA TRENINGÓW GRUPOWYCH

Autor programu

mgr Iwona Haba

Rok

V

Semestr

9

Liczba godzin

15

Forma zajęć

Warsztaty (ćwiczenia praktyczne, analiza przypadków, symulacje realnych sytuacji zadaniowych, dyskusje grupowe, kwestionariusze do autodiagnozy).

Prowadzący

mgr Iwona Haba

Wymagania wstępne

Brak

Założenia i cele


  • Dostarczenie wiedzy i umiejętności w zakresie metodologii prowadzenia treningów

  • Zdobywanie wiedzy i umiejętności dotyczących stosowania metod pracy z grupą

  • Zwiększanie umiejętności angażowania i motywowania uczestników do udziału w treningu (również w przypadku grup o różnym doświadczeniu, wieku czy nastawieniu)

  • Poznawanie efektywnych sposobów radzenia sobie z trudnymi sytuacjami na treningu

  • Zwiększanie wiedzy i umiejętności w zakresie skuteczności komunikowania się podczas treningu ze szczególnym uwzględnieniem utrwalania wiedzy i nabywania umiejętności przez uczestników (werbalne i niewerbalne techniki pracy, takie jak: zadawanie pytań, parafrazowanie, sondowanie, podsumowywanie, wzmacnianie i angażowanie)

  • Wypracowanie profilu skutecznego trenera

Formy zaliczenia

Ocena

Warunki zaliczenia przedmiotu

  • test wiadomości

  • obecność obowiązkowa

  • aktywność

  • przygotowywanie się do ćwiczeń

  • pozytywne zaliczenie testu pisemnego obejmującego wiadomości z treści programowych całego treningu

ECTS

6 (student uzyskuje 6 punktów ECTS po zaliczeniu całego bloku 60 godz.)

Treści programowe:





  1. Elementy procesu szkoleniowego: cele szkolenia, sytuacja szkoleniowa, osobowość uczestnika, osobowość trenera.

  2. Style uczenia się a projektowanie szkoleń: aktywiści, empirycy; analitycy, refleksyjni; teoretycy, pragmatycy.

  3. Sztuka prowadzenia szkolenia: pierwsze wrażenie; otwarcie szkolenia; zawarcie kontraktu z grupą; prezentacja:

    • metody prezentacji

    • budowanie autorytetu trenera

    • zadawanie pytań

    • aktywne słuchanie

    • udzielanie informacji zwrotnej

    • struktura omawiania ćwiczeń

    • sposoby mobilizacji uczestników

  1. Dynamika grupy: fazy procesu grupowego; role zespołowe; dopasowanie szkolenia do uczestników; rozwiązywanie problemów w trakcie szkolenia; obiekcje uczestników szkolenia; trudni uczestnicy

  2. Metody i techniki treningowe: ćwiczenia integrujące; wykład; studium przypadku; odgrywanie ról; praca w grupach; gry, zabawy i symulacje; burza mózgów; dyskusja grupowa; humor podczas treningu




Literatura obowiązkowa

  • Jarmuż S., Witkowski T, (2004). Podręcznik Trenera, Wydawnictwo Moderator, Wrocław

  • Łaguna M., (2004). Szkolenia, jak je prowadzi, by…., Gdańsk: GWP

  • Rae, L. (2006). Efektywne szkolenie. Kraków: Oficyna Ekonomiczna

  • Silberman, M., Auerbach, C., (2004). Metody aktywizujące w szkoleniach. Kraków, Oficyna Ekonomiczna

Literatura uzupełniająca

  • Kirby A. (2002). Gry szkoleniowe. Materiały dla trenerów. Zestaw 1 (książka + CD), Oficyna Ekonomiczna Oddział Polskich Wydawnictw Profesjonalnych

  • Kirby A. (2003). Gry szkoleniowe. Materiały dla trenerów. Zestaw 2 (książka + CD), Oficyna Ekonomiczna Oddział Polskich Wydawnictw Profesjonalnych

  • Jolles R. L. (2005). Jak prowadzić seminaria i warsztaty

  • Leslie Rae (2006) Techniki doskonalenia umiejętności trenerskich, Wydawnictwo Oficyna Ekonomiczna
  • Silberman M., Auerbach C. (2004). Metody aktywizujące w szkoleniach, Wydawnictwo Oficyna Ekonomiczna

  • Taraszkiewicz M., Atlas efektywnego uczenia (się), nie tylko dla nauczycieli, cz. 1, 2006


2008/2009

Tryb studiów


Studia Niestacjonarne



Kod przedmiotu


133




Nazwa przedmiotu

PROWADZENIE SZKOLEŃ - UMIEJĘTNOŚCI PRAKTYCZNE (60 godzin)

Ogólne warunki zaliczenia


ocena końcowa jest średnią z uzyskanych przez studenta ocen cząstkowych z zajęć należących do bloku. Niezaliczenie jednych zajęć oznacza niezaliczenie całego bloku. Brak zaliczenia jednego z bloków oznacza niedopuszczenie do egzaminu końcowego ścieżki edukacyjnej.

ECTS


6 (student uzyskuje 6 punktów ECTS po zaliczeniu całego bloku 60 godz.)



2008/2009


Tryb studiów

Studia Niestacjonarne



Kod przedmiotu


133




Nazwa przedmiotu

ZACHOWANIA ASERTYWNE W KONTAKTACH SPOŁECZNYCH

Autor programu

mgr Iwona Haba

Rok

V

Semestr

9

Liczba godzin

15

Forma zajęć

Warsztaty (ćwiczenia praktyczne, analiza przypadków, symulacje realnych sytuacji zadaniowych, dyskusje grupowe, kwestionariusze do autodiagnozy).

Prowadzący

mgr Iwona Haba

Wymagania wstępne

Brak

Założenia i cele


  • Przekazanie uczestnikom wiedzy i umiejętności z zakresu asertywności.

  • Diagnoza własnych tendencji w zachowaniu, określenie obszarów do prac indywidualnych

  • Poznawanie zasad asertywnego zachowania

  • Wzrost umiejętności rozróżniania zachowań asertywnych od agresywnych
    i uległych,

  • Budowanie pozytywnych relacji, wolnych od psychomanipulacji

  • Wykorzystywanie asertywności jako narzędzia zwiększania skuteczności komunikacji oraz efektywności realizowanych zadań.

  • Wzrost umiejętności wykorzystywania asertywności w kontaktach silnie nacechowanych emocjami

  • Zastosowanie poznanych technik w praktyce - symulacje ( praca nad zmianami nawyków)

Formy zaliczenia

Ocena

Warunki zaliczenia przedmiotu

  • test wiadomości

  • obecność obowiązkowa

  • aktywność

  • przygotowywanie się do ćwiczeń

  • pozytywne zaliczenie testu pisemnego obejmującego wiadomości z treści programowych całego treningu

ECTS

6 (student uzyskuje 6 punktów ECTS po zaliczeniu całego bloku 60 godz.)



Treści programowe:





  1. Asertywność w kontaktach z innymi: definicja, modele zachowań, zastosowania

  1. Mapa asertywności – diagnoza własnych tendencji w zachowaniu, określenie obszarów do prac indywidualnych

  2. Modele rozróżniania zachowań – agresja, uległość, asertywność (test rozróżniania zachowań)

  3. Wyznaczniki asertywności – blokery i czynniki wspierające zachowania asertywne

  4. Określanie własnego terytorium psychologicznego

  5. Prawa i interesy stron a granice asertywności – poszukiwanie kompromisów w rozmowach z innymi

  6. Asertywność jako obrona przed manipulacją.

  7. Asertywność, a sytuacje trudne – konflikty. Umiejętności przydatne przy rozwiązywaniu konfliktów:

      • asertywność – taktowna stanowczość

      • odpowiedź empatyczna

      • użycie wypowiedzi osobistych i wypowiedzi o kontakcie,

      • udzielanie informacji zwrotnej (nie oceniającej)

      • sztuka wymiany ustępstw,

      • okazywanie akceptacji drugiemu człowiekowi,

      • stopniowanie reakcji

      • współpraca, a rywalizacja

  1. Korzyści z asertywności. Symulacje – prace indywidualne nad wypracowaniem asertywnych zachowań, praca nad zmianami nawyków

  2. Monolog wewnętrzny w służbie asertywności – poszukiwanie sprzymierzeńców myślowych dla asertywnych zachowań




Literatura obowiązkowa

  • Fensterheim H., Baer J. (2006). Jak nauczyć się asertywności. Nie mów tak, gdy chcesz powiedzieć nie, Książka i Wiedza

  • Król-Fijewska M. (1992).Trening asertywności, Warszawa .

Literatura uzupełniająca

  • Branden N. (2003). 6 filarów poczucia własnej wartości, Łódź: Wyd. Ravi.

  • Król-Fijewska M. Fijewski D. (2007). Asertywność menedżera. PWE

  • Davidson J. (2003). Asertywność dla żółtodziobów, REBIS,

  • Lindeenfield G.,(1994). Asertywność, czyli jak być otwartym, skutecznym i naturalnym, Łódź: RAVI

  • Rees Sh. Graham R.S, (1993). Bądź sobą. Trening asertywności, Warszawa: Książka i wiedza


2008/2009


Tryb studiów

Studia Niestacjonarne



Kod przedmiotu


133




Nazwa przedmiotu

DIAGNOZA KOMPETENCJI ZAWODOWYCH ZA POMOCĄ METODY ASSESSMENT I DEVELOPMENT CENTER

Autor programu

prof. UWr. dr hab. Kinga Lachowicz-Tabaczek

Rok

V

Semestr

9

Liczba godzin

30

Forma zajęć

Szkoleniowo – treningowa (ćwiczenia praktyczne, symulacje realnych sytuacji zadaniowych, dyskusje grupowe, kwestionariusze do autodiagnozy).

Prowadzący

dr hab. Kinga Lachowicz-Tabaczek

Wymagania wstępne

Ukończony IV rok

Założenia i cele


  • Poznanie zagadnień dotyczących dokonywania diagnozy kompetencji menedżerskich za pomocą metody AC i DC

  • Praktyczne zastosowanie metody do analizy kompetencji zawodowych i oceny potencjału rozwojowego

Formy zaliczenia

Ocena

Warunki zaliczenia przedmiotu

Zajęcia kończą się zaliczeniem na ocenę – przygotowaniem raportu z badania kompetencji za pomocą metody DC

  • obecność obowiązkowa

  • aktywność

  • przygotowywanie się do ćwiczeń

  • sporządzenie raportu z badań

ECTS

5



Treści programowe:





  1. Jak przygotować się do przeprowadzenie sesji AC i DC.

  2. Jak tworzyć profile kompetencyjne i dobierać trafne wskaźniki.

  3. Jakie narzędzia diagnostyczne są wykorzystywane podczas AC i DC – przykładowe zadania, symulacje, testy.

  4. Jak przeprowadzić sesje AC i DC – aspekty na które trzeba zwrócić szczególną uwagę.

  5. Jak opracowywać raporty.

  6. W jaki sposób przekazywać uczestnikom informacje zwrotną.




Literatura obowiązkowa

  • Hackett P., Interview czyli rozmowa kwalifikacyjna, PETIT, Warszawa, 1998.

  • Sedlak, K. (1995). Jak poszukiwać i zjednywać najlepszych pracowników. Kraków: Wydawnictwo Profesjonalnej Szkoły Biznesu.

  • Whiddett,S., Hollyforde, S. (2003) Modele kompetencyjne w zarządzaniu zasobami ludzkimi. Kraków; Wolters Kluwer Polska

  • Witkowski, T. (1998). Nowoczesne metody doboru i oceny personelu. Kraków: WPSB.

  • Woodruffe, C.(2002) Ośrodki oceny i rozwoju. Narzędzia analizy i doskonalenia,


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna