Unii europejskiej



Pobieranie 1.57 Mb.
Strona1/18
Data29.04.2016
Rozmiar1.57 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   18










RADA

UNII EUROPEJSKIEJ






Bruksela, 19 grudnia 2006 r. (04.01)

(OR. en)




Międzyinstytucjonalny numer referencyjny:

2006/0266 (ACC)




16989/06









COMER 234

PESC 1331

CONOP 82

ECO 205

UD 134

ATO 177





WNIOSEK

od:

Komisja

data:

18 grudnia 2006 r.

Dotyczy:

Wniosek w sprawie rozporządzenia Rady ustanawiającego wspólnotowy system kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania

Delegacje otrzymują w załączeniu wniosek Komisji przekazany wraz z pismem przewodnim od pana dyrektora Jordiego AYETA PUIGARNAUA do pana Javiera SOLANY, Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela.

________________________

Zał.: KOM(2006) 829 wersja ostateczna





KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

Bruksela, dnia 18.12.2006

KOM(2006) 829 wersja ostateczna

2006/0266 (ACC)

Wniosek


ROZPORZĄDZENIE RADY

ustanawiające wspólnotowy system kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania

(przedstawiona przez Komisję)


[KOM(2006) 828 final]


[SEK(2006) 1696]

UZASADNIENIE

1) Kontekst wniosku

  • Podstawa i cele wniosku

Wniosek dotyczący zmiany i przekształcenia rozporządzenia Rady nr (WE) 1334/2000 w sprawie kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania ma na celu wzmocnienie i poprawę systemu kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania w UE. Pozwoli to UE na spełnienie standardów wyznaczonych rezolucją 1540 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych oraz realizację większości zaleceń odnotowanych przez Radę ds. Ogólnych po dokonaniu wzajemnej weryfikacji wykonania rozporządzenia przez państwa członkowskie w 2004 r. zgodnie z planem działania zatwierdzonym przez głowy państw i rządów w czerwcu 2003 r. w Salonikach. Ma on również na celu wprowadzenie większej przejrzystości oraz zmniejszenie obciążeń prawnych w przeprowadzaniu kontroli przez eksporterów z UE.

  • Kontekst ogólny

Rozporządzenie WE w sprawie kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania przyczynia się do realizacji przez państwa członkowskie ich zobowiązań podjętych w ramach międzynarodowych systemów kontroli eksportu oraz jako państwa-strony traktatów i układów nieproliferacyjnych. Wynika to z tego, że produkty podwójnego zastosowania są produktami cywilnymi, które mogą być wykorzystywane do celów wojskowych oraz – w niektórych przypadkach – do produkcji broni masowego rażenia (jądrowej, biologicznej, chemicznej lub pocisków) lub jako środki przenoszenia tej broni.

Od dnia 11 września 2001 r. zadania międzynarodowych systemów kontroli eksportu, początkowo stworzonych przez podobnie myślące państwa w celu zapobiegania nielegalnemu nabywaniu przez państwa broni masowego rażenia lub środków jej przenoszenia, zostały poszerzone o uniemożliwianie nabywania produktów podwójnego zastosowania przez podmioty niepaństwowe w celu zapobiegania atakom na ludność cywilną i państwa. W związku z tym Rada Europejska przyjęła w czerwcu 2003 r. w Salonikach plan działania, który zawierał kilka postanowień zalecających wzmocnienie systemu kontroli eksportu w UE oraz wzmocnienie i zwiększenie widoczności roli UE w międzynarodowych systemach kontroli eksportu. Zawierał on rozważania na temat większej roli Komisji na tych forach oraz zalecał strategię UE wsparcia dla wchodzenia nowych państw członkowskich UE do tych systemów.

W następstwie przyjęcia tego planu działania jesienią 2003 r. zgłoszono do Rady kilka wniosków. Dotyczyły one roli Komisji w systemach międzynarodowych oraz sposobu wzmocnienia koordynacji UE na tych forach, proponując strategię prowadzącą do członkostwa nowych państw członkowskich UE. Przy wsparciu niewielkiej grupy zadaniowej składającej się z przedstawicieli Komisji, Sekretariatu Rady oraz Finlandii, Komisja koordynowała wzajemną weryfikację dotyczącą wykonania rozporządzenia przez państwa członkowskie, którą państwa członkowskie przeprowadziły. Grupa zadaniowa zaleciła działania, które w grudniu 2004 r. zostały odnotowane przez Radę ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych (GAERC). W zaleceniach tych podkreślano wśród innych priorytetów potrzebę bardziej proaktywnego stanowiska Unii Europejskiej wobec nabywania przez państwa i podmioty niepaństwowe produktów podwójnego zastosowania, koncentrując się na zagrożeniu.


  • Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

Obowiązujące rozporządzenie (WE) nr 1334/2000 zostało przyjęte w następstwie dwóch orzeczeń Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 1995 r., które potwierdziły wyłączne kompetencje Wspólnoty Europejskiej w sferze handlu zewnętrznego produktami podwójnego zastosowania. Niniejszy wniosek ma na celu zmianę tego rozporządzenia.

  • Spójność z polityką i celami Unii w innych dziedzinach

Wniosek dotyczący zmiany rozporządzenia umożliwi UE wdrożenie stosownych aspektów strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia oraz przyczyni się do realizacji innych priorytetów UE, takich jak bezpieczeństwo obywateli UE, zapobieganie biologicznym, chemicznym i jądrowym atakom terrorystycznym, wspieranie przemysłu obronnego UE zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie obronności opublikowanym w 2003 r. oraz wzmocnienie bezpieczeństwa w UE i bezpieczeństwa międzynarodowego.

2) Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena wpływu

Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Metody konsultacji, główne sektory objęte konsultacjami i ogólny profil respondentów

Komisja przeprowadziła badanie za pośrednictwem firmy doradczej w celu dokonania oceny opinii eksporterów oraz innych zainteresowanych stron, aby ocenić wpływ możliwych zmian rozporządzenia.

Aby zdefiniować reprezentatywną próbę zainteresowanych stron, rozesłano kwestionariusz do ok. 450 potencjalnych eksporterów produktów podwójnego zastosowania mających siedzibę w UE, w tym także do wielu federacji przemysłu w UE. Konsultacjami objęto również potencjalnych zainteresowanych eksporterów, gdyż zostały one ogłoszone na witrynie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Handlu, począwszy od 5 października 2005 r. Ostateczna próba eksporterów, którzy odpowiedzieli na kwestionariusz, była reprezentatywna dla istniejącej struktury dostawców i eksporterów w 10 kategoriach produktów podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku I do rozporządzenia. Na podstawie otrzymanych odpowiedzi wybrano konkretne podpróby reprezentatywnych eksporterów w celu zasięgnięcia ich opinii na temat różnych możliwości zreformowania rozporządzenia WE. Ponieważ możliwości te dotyczyły również kontroli tranzytu, przeładunku oraz pośrednictwa, zasięgnięto również opinii przedsiębiorstw transportowych i handlowych.

Streszczenie odpowiedzi oraz sposób, w jaki były one uwzględniane

Zasięgnięto opinii eksporterów na temat sprawozdania końcowego z oceny wpływu oraz oceny wyników badania przygotowanej przez służby Komisji. Opinie państw członkowskich oraz innych zainteresowanych stron na temat wyników badania oraz zamierzonych dalszych działań ze strony służb Komisji były zbierane od stycznia do początku lipca 2006 r. i zostały w znacznym stopniu uwzględnione w niniejszym wniosku.



Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Dziedziny naukowe/dziedziny wiedzy specjalistycznej

W całym procesie konsultacji i oceny stanowisk zainteresowanych stron zapewniono niezbędną wiedzę specjalistyczną dotyczącą produktów podwójnego zastosowania. Wiedza specjalistyczna na temat produktów podwójnego zastosowania oraz kontroli eksportu i zagadnień związanych z bezpieczeństwem stanowiła główne kryterium wyboru w zaproszeniu do składania ofert.



Zastosowana metodologia

Wstępny kwestionariusz mający na celu określenie reprezentatywnej próby eksporterów został przygotowany przez Dyrekcję Generalną ds. Handlu i włączony do zakresu wymagań określonych w zaproszeniu do składania ofert. Został on poprawiony po konsultacjach z szeregiem federacji przemysłowych działających w UE. W trakcie badania firma doradcza przygotowała dodatkowe kwestionariusze na temat badanych opcji. Po zatwierdzeniu przez Komisję zostały one rozesłane do zainteresowanych stron (administracje państw członkowskich oraz eksporterzy).



Główne organizacje/eksperci, których opinii zasięgnięto

Federacje przemysłowe działające w UE i poszczególni eksporterzy, właściwe organy krajowe państw członkowskich, w szczególności organy krajowe właściwe w sprawie udzielania zezwoleń eksportowych oraz organy celne.



Streszczenie otrzymanych i wykorzystanych porad

Badanie dotyczące oceny wpływu ujawniło szereg wad wśród możliwości, które Dyrekcja Generalna ds. Handlu poddała badaniu za zgodą innych powiązanych Dyrekcji Generalnych. W niektórych przypadkach znane były Dyrekcji Generalnej ds. Handlu wady rozważanych możliwości, niemniej jednak uznała, że należy je zbadać, aby potwierdzić wstępne opinie przekazywane państwom członkowskim.

Niektóre uwagi i sugestie przekazane przez przemysł nie mogły zostać uwzględnione z różnorakich powodów, w szczególności ponieważ wykraczałyby poza to, co jest możliwe do osiągnięcia w kontekście bieżącego przeglądu rozporządzenia. Wśród nich znalazły się na przykład:


  • zwolnienie spółki międzynarodowej z kontroli eksportu niematerialnych transferów między centralą znajdującą się w UE a filiami zagranicznymi;

  • przejście z obecnego systemu opierającego się na decyzjach kontrolnych dotyczących eksportu, podejmowanych w trybie ex ante lub indywidualnie dla poszczególnych przypadków i wydawanych poszczególnym eksporterom dla większości produktów wymienionych w załączniku I w eksporcie do państw trzecich, na system certyfikowanych eksporterów z regularnymi audytami ich wewnętrznych programów zgodności oraz intensywnym dialogiem między władzami a przemysłem;

  • wprowadzenie ustanowionego wcześniej maksymalnego terminu na rozpatrzenie przez organy krajowe wniosków o wydanie zezwolenia na eksport;

  • wprowadzenie zwolnienia z obowiązku ubiegania się o zezwolenie na eksport dla wszystkich małych próbek oraz wysyłek o niewielkiej wartości. Komisja rozpatrzy jednak w 2007 r. możliwość zaproponowania nowych wspólnotowych zezwoleń eksportowych w celu ułatwienia wywozu niektórych produktów do niektórych miejsc przeznaczenia w oparciu o stosowne informacje od przedstawicieli przemysłu, przy czym może to także dotyczyć wprowadzenia w niektórych przypadkach zasady de minimis;

  • wyeliminowanie lub radykalne uproszczenie kontroli produktów nieumieszczonych w wykazie, którą to kontrolę państwa członkowskie mogą stosować oprócz kontroli produktów wymienionych w rozporządzeniu.

Jednakże Komisja jest wrażliwa na obawy przemysłu i będzie dalej prowadzić prace nad zapewnieniem jak najmniej uciążliwych ram prawnych, aby wzmocnić pozycję konkurencyjną przemysłu na rynku międzynarodowym. Z tego względu do wniosku dotyczącego zmiany rozporządzenia dodano zapis w sprawie przeglądu.

Środki wykorzystane do publicznego udostępnienia porad ekspertów

Wyniki badania zostały udostępnione w Internecie w dniu 23 lutego 2006 r. pod następującym adresem:



http://ec.europa.eu/comm/trade/issues/sectoral/industry/dualuse/pr230206_en.htm

Ocena wpływu

Jeżeli chodzi o decyzję o doprecyzowaniu definicji niematerialnych transferów technologii, nie jest jasne, czy obecny art. 2 lit. b ppkt iii) obejmuje przekazywanie kontrolowanej technologii podwójnego zastosowania przez strony trzecie mające swoją siedzibę poza UE za pośrednictwem dostępu do intranetu. Może to mieć wpływ na przemysł, gdyż obecnie nie istnieje ogólnounijna definicja, nie zharmonizowano też kwestii egzekwowania kontroli technologii niematerialnych. Wpływ ten można jednak zmniejszyć, przyjmując wytyczne UE w sprawie wdrażania narzędzi kontroli transferów niematerialnych, które obejmowałyby praktyczne rozumienie zakresu technologii w sferze publicznej.

Rozważono różnorodne możliwości kontrolowania tranzytu i przeładunku. Ze względu na duży ilość towarów handlowych przechodzących przez terytorium UE możliwość poddania wszystkich tranzytów i przeładunków produktów podwójnego zastosowania wymogowi dokonywania systematycznego uzyskiwania wcześniejszych zezwoleń została wykluczona jako niemożliwa do zrealizowania i nadmiernie uciążliwa. Utrzymano natomiast możliwość zezwolenia właściwym organom wszystkich państw członkowskich na zajęcie produktu podwójnego zastosowania w trakcie tranzytu lub przeładunku, gdy istnieją uzasadnione sygnały (głównie ze źródeł wywiadowczych), że dany produkt jest lub może być przeznaczony do nielegalnego rozprzestrzeniania w państwie trzecim. Możliwość ta istnieje już w niektórych państwach trzecich, gdyż pozwala im ona na realizację inicjatywy dotyczącej przeciwdziałania rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia. Wpływ tej możliwości na tę niewielką grupę państw członkowskich, które w przeszłości stosowały wymóg systematycznego uzyskiwania wcześniejszych zezwoleń na tranzyt produktów podwójnego zastosowania powinien być minimalny, gdyż – według informacji z tych krajów – liczba takich zezwoleń nie sięga 10 rocznie.

Zbadano różne możliwości nakładania sankcji za nielegalne pośrednictwo w handlu produktami podwójnego zastosowania na podstawie definicji określającej pośrednictwo jako usługę ułatwiającą zawarcie transakcji dotyczącej produktów podwójnego zastosowania. Wzięto pod uwagę, że narzędzia kontroli pośrednictwa objęłyby towary znajdujące się poza UE, a tym samym podlegające ustawodawstwu państw trzecich. Badanie ujawniło ogromną trudność w egzekwowaniu takich kontroli. Uznano, że kontrola powinna obejmować wyłącznie następujące dwa przypadki:



  • kiedy pośrednik jest świadomy nielegalnych zastosowań końcowych towarów (związanych z bronią masowego rażenia) w państwach trzecich;

  • kiedy państwo członkowskie, w którym ma siedzibę pośrednik, poinformowało go o takim ryzyku.

Te dwa przypadki będą skutkowały obowiązkiem złożenia wniosku o zezwolenie przez pośrednika/dostawcę usług pośrednictwa, jeżeli zamierza on zrealizować transakcję.

Wyraźne odniesienie do możliwości wprowadzenia przez państwa członkowskie elektronicznego zarządzania wnioskami eksportowymi oraz zezwoleniami w przekształconym art. 10 ust. 4 ułatwi działania administracji krajowych oraz eksporterów.

Zbadano różne możliwości zharmonizowania warunków stosowania różnych typów zezwoleń na eksport dostępnych zgodnie z rozporządzeniem, aby stworzyć równe reguły gry i poprawić bezpieczeństwo w UE.

W odniesieniu do generalnego wspólnotowego zezwolenia na eksport, pod wpływem badania oceny wpływu Komisja zdecydowała się na doprecyzowanie znaczenia „rejestracji” i „zgłaszania” zdefiniowanych obecnie w załączniku II do rozporządzenia oraz na ograniczenie warunków, na podstawie których wniosek o wydanie generalnego wspólnotowego zezwolenia na eksport może zostać rozpatrzony odmownie (przekształcony artykuł 6 ust. 1 lit. a)). Doprowadziło to do większej zbieżności praktyk w ramach UE.

Odnośnie do harmonizacji warunków stosowania generalnych krajowych zezwoleń na eksport, badanie dotyczące oceny wpływu wykazało, że niektóre państwa członkowskie nie miały systemu rejestracji, a tym samym – nie mając informacji o użytkownikach – nie mogły zapewnić wykonania rozporządzenia w pełnym zakresie. Możliwość zmiany rozporządzenia ma na celu wypełnienie tej luki. Badanie uwypukliło również fakt, że eksporterzy, którzy mogliby odnieść korzyść z istnienia generalnych krajowych zezwoleń na eksport na szczeblu krajowym1 istotnie mają przewagę względem pozostałych eksporterów. Wniosek Komisji dotyczący stworzenia nowych generalnych wspólnotowych zezwoleń na eksport uzyskał szerokie poparcie wśród przedstawicieli przemysłu oraz przychylność państw członkowskich. Komisja będzie starała się wysunąć te propozycje w 2007 r. na podstawie informacji od eksporterów oraz rozmów z państwami członkowskimi.

W odniesieniu do możliwości zharmonizowania praktyk państw członkowskich w zakresie udzielania globalnych zezwoleń na eksport poprzez zobowiązanie eksportera do realizacji wewnętrznego programu zgodności, badanie ujawniło, że w przypadku realizacji takich programów są one uznawane za czynniki pozytywne. W rzeczywistości wewnętrzne programy zgodności znacząco zwiększają możliwości eksporterów w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących kontroli eksportu. Wniosek Komisji ma na celu zachęcenie państw członkowskich do udzielania globalnych zezwoleń na eksport przedsiębiorstwom posiadającym wewnętrzny program zgodności.

Zbadano możliwość zwiększenia koordynacji oraz wymiany przez organy krajowe państw członkowskich informacji szczególnie chronionych na temat wdrażania „kontroli zastosowań docelowych” na poziomie krajowym. Na podstawie wyników Komisja zaproponowała stanowisko o charakterze pośrednim między możliwością badaną w trakcie oceny wpływu (systematyczna wymiana informacji między krajowymi organami celnymi o ważnych wnioskach składanych przez wszystkie państwa członkowskie) oraz obecną sytuacją, która jest niezadowalająca z punktu widzenia handlu oraz bezpieczeństwa. Wniosek ma na celu zobowiązanie państw członkowskich do przekazywania innym państwom członkowskim oraz Komisji ogólnych wymogów, jakie nakładają na krajowych eksporterów w zakresie obowiązku posiadania zezwolenia na eksport produktów nieobecnych w wykazie do określonych użytkowników końcowych. W odpowiednim czasie powinno to doprowadzić do większej zgodności polityki poszczególnych krajów oraz lepszej jakości informacji i większej przejrzystości z perspektywy przemysłu eksportującego.

Wprowadzono zmiany w art. 7 ust. 2, art. 9 oraz art. 15 rozporządzenia, aby:



  • ujednolicić ramy prawne UE dotyczące nieformalnych, choć politycznie obowiązujących zasad ustalonych w międzynarodowych systemach kontroli eksportu, w ramach których regularnie sprawdza się zasadność odmów;

  • zapewnić szersze konsultacje między państwami członkowskimi w przypadku rozbieżności w ocenie niektórych wniosków o wydanie zezwolenia na eksport oraz stworzyć równe reguły gry w ramach UE;

  • umożliwić Komisji opracowanie w przyszłości bezpiecznego elektronicznego systemu wymiany informacji chronionych lub niejawnych na poziomie UE.

Oczekuje się, że przestawione wyżej propozycje będą miały pozytywny wpływ zarówno na handel, jak i na kwestie bezpieczeństwa.

Zgodnie z proponowanym przekształconym artykułem 11 rozporządzenia zmiany w wykazie produktów kontrolowanych będą wprowadzane z zastosowaniem procedury komitologii ustanowionej w przekształconym artykule 19, która zastąpi wymóg wydania przez Radę formalnego rozporządzenia. Przyspieszy to aktualizację wykazu produktów kontrolowanych zgodnie z decyzjami podejmowanymi w ramach systemów kontroli eksportu.

Wynikające z art. 16 obowiązki dotyczące przechowywania zapisów zostały zmienione, aby należycie uwzględnić wymagania przemysłu, poparte pracami przeprowadzonymi wspólnie z ekspertami z państw członkowskich. Ma to na celu poprawę obecnej sytuacji poprzez wprowadzenie proporcjonalnych i egzekwowalnych wymogów zależnych od przedmiotowych transferów.

Przekształcony art. 21 przewidujący nałożenie sankcji karnych przynajmniej za poważne naruszenia rozporządzenia i przepisów wykonawczych będzie stanowił instrument zniechęcający do naruszania regulacji prawnych dotyczących kontroli eksportu.

Przekształcony art.22 dotyczący współpracy międzynarodowej:

- przyczyni się do rozwiązywania obecnie występujących sytuacji takich jak m.in. sytuacja, w której eksporterzy w państwach trzecich oraz w UE mają obowiązek stosowania narzędzi kontroli w wypadku transferu produktów podwójnego zastosowania na jednolitym rynku (a konkretnie, gdy prawo państw trzecich wprowadza zasady dotyczące powrotnego wywozu, w ramach jednolitego rynku, importowanych produktów podwójnego zastosowania);

- pozwoli na wzajemne uznawanie zezwoleń eksportowych, co potencjalnie może znacznie ułatwić wspólne projekty przemysłowe lub badawcze, w szczególności te realizowane z udziałem państw trzecich będących członkami międzynarodowych systemów kontroli eksportu lub wymienionych w aktualnym generalnym wspólnotowym zezwoleniu na eksport;

- pozwoli na przyjęcie szczególnych zasad kontroli eksportu w całej UE, które miałyby zastosowanie do technologii opracowanych w UE w kontekście finansowanych ze środków Wspólnoty programów międzynarodowych z udziałem państw trzecich oraz objęłyby dostęp do tych technologii za pośrednictwem środków niematerialnych.

Zastąpienie istniejących obecnie uprzednich zezwoleń na transfer produktów wymienionych w obecnym załączniku IV (przekształcony art. 25) między państwami członkowskimi procedurą wstępnego zgłoszenia ułatwi transfery w ramach rynku wewnętrznego bez wywierania ujemnego wpływu na bezpieczeństwo, gdyż państwa członkowskie zachowają możliwość zablokowania takich transferów z uzasadnionych przyczyn.

Istnieje wreszcie szereg propozycji, aby w konkretnych obszarach przyjąć najlepsze praktyki oraz środki administracyjne, których wpływ nie został wprawdzie oceniony, lecz uzasadnienie polityczne można dla nich znaleźć w zmianach zachodzących w międzynarodowych systemach kontroli eksportu oraz w zaleceniach przyjętych przez Radę w następstwie procedury wzajemnej weryfikacji.



3) Aspekty prawne wniosku

Krótki opis proponowanych działań

Niniejszy wniosek stanowi przekształcenie rozporządzenia Rady (WE) nr 1334/2000 zgodnie z porozumieniem międzyinstytucjonalnym w sprawie technik przekształcania aktów prawnych. Tekst wniosku łączy w sobie poprawki merytoryczne do rozporządzenia Rady (WE) nr 1334/2000 oraz niezmienione przepisy tego rozporządzenia. Wniosek zastąpi i uchyli powyższe rozporządzenie. Dzięki temu prawodawstwo Wspólnoty stanie się bardziej przystępne i przejrzyste.



Wśród proponowanych zmian do rozporządzenia znajduje się w szczególności pięć pozycji, w przypadku których proponowane zmiany wykraczają poza dostosowanie techniczne i aktualizację rozporządzenia (WE) nr 1334/2000. Są to:

  • propozycja wprowadzenia procedury komitologii w przypadku dokonywania zmian w załącznikach do rozporządzenia (wykazy produktów kontrolowanych i formularze) oraz w przypadku przyjmowania środków wykonawczych;

  • zastąpienie wymogu uzyskania zezwolenia na dokonywany w ramach rynku wewnętrznego transfer produktów wymienionych w przekształconym załączniku V procedurą wstępnego zgłoszenia, co ma ułatwić wymianę handlową w ramach rynku wewnętrznego UE bez powodowania zagrożenia dla bezpieczeństwa;

  • wprowadzenie przepisu, zgodnie z którym państwa członkowskie muszą zastosować sankcje karne przynajmniej za naruszenia rozporządzenia; jest to odpowiedź na wezwanie zawarte w planie działania z Salonik dotyczące przyjęcia w UE wspólnego podejścia odnośnie do wprowadzenia odpowiedzialności karnej za nielegalny eksport produktów podwójnego zastosowania, a także na sformułowane w rezolucji 1540 Rady Bezpieczeństwa ONZ wezwania do wprowadzenia odpowiednich kar cywilnych lub sankcji karnych za naruszenia takich przepisów o kontroli eksportu. Obecne systemy sankcji w większości państw członkowskich przewidują zarówno kary administracyjne, jak i sankcje karne. Poprzez minimalną harmonizację na szczeblu UE nowe postanowienie wyeliminuje sytuację, gdy, przynajmniej w przypadku poważnych naruszeń, przestępcy w niektórych państwach członkowskich mogą podlegać sankcjom czysto administracyjnym;

  • jeden z motywów wyjaśnia, iż rozporządzenie ustanawia szerokie ramy prawne dla eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania oraz powiązanych z nimi usług. W tym kontekście bezpieczeństwo prawne ma zasadnicze znaczenie dla wywozu produktów, technologii lub usług podwójnego zastosowania podlegającego niniejszemu rozporządzeniu i dokonywanego zgodnie z jego postanowieniami oraz z postanowieniami przyjętymi zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w celu jego wykonania. Bezpieczeństwo prawne jest szczególnie ważne w odniesieniu do ustawodawstwa państw trzecich, zgodnie z którym te same przypadku wywozu mogą być uznane za przestępstwo;

  • wprowadzenie artykułu przewidującego prowadzenie negocjacji z państwami trzecimi w celu poruszania zagadnień takich jak wymogi dotyczące powrotnego wywozu, w szczególności wtedy, kiedy ich celem jest uniemożliwienia pełnego korzystania z jednolitego rynku przez importerów z UE dokonujących przywozu technologii podwójnego zastosowania pochodzących spoza UE, a także gdy celem jest przyjęcie zasad kontroli eksportu w oparciu o konkretne projekty w przypadku udziału państw trzecich w projektach finansowanych ze środków WE.

Pozostałe główne propozycje zmian i przekształcenia rozporządzenia (WE) nr 1334/2000 przedstawiono niżej:

  • wprowadzenie narzędzi kontroli tranzytu;

  • wprowadzenie narzędzi kontroli pośrednictwa oraz sankcji za nielegalne pośrednictwo w zakresie produktów podwójnego zastosowania związanych z programem dotyczącym broni masowego rażenia;

  • doprecyzowanie oraz aktualizacja narzędzi kontroli niematerialnych transferów technologii, w tym świadczenia pomocy technicznej;

  • wprowadzenie pewnych ograniczonych korekt dotyczących stosowania krajowych narzędzi kontroli wobec produktów niewymienionych w rozporządzeniu, aby podnieść ich efektywność i przejrzystość;

  • harmonizacja warunków stosowania zezwoleń generalnych;

  • włączenie kryterium pozwalającego na łatwiejsze udzielanie pozwoleń globalnych eksporterom realizującym wewnętrzne programy zgodności;

  • wprowadzenie możliwości szerszych konsultacji wśród zainteresowanych państw członkowskich przed udzieleniem zezwoleń dla przypadków co do zasady podobnych do transakcji, na które nie udzielono zezwolenia;

  • poprawa wymiany informacji o transakcjach, na które nie udzielono zezwolenia, oraz innych informacji szczególnie chronionych oraz możliwość wprowadzenia w przyszłości szyfrowanego systemu elektronicznego umożliwiającego wymianę informacji o decyzjach odmownych oraz innych informacji niejawnych;

  • zobowiązanie do rejestracji eksporterów i dostawców najbardziej newralgicznych produktów w ramach Wspólnoty we właściwych organach krajowych;

  • zobowiązanie władz krajowych do wprowadzenia orientacyjnych terminów rozpatrywania wniosków o zezwolenia na eksport oraz terminów rozpatrywania wniosków o udzielenie przez organy udzielające koncesji informacji dotyczących stosowania krajowych kontroli.

Niektóre środki pozostawiono do dalszych działań regulacyjnych zgodnie z procedurą komitologii. Przykładem jest dostosowanie wzorcowego formularza z załącznika III, aby był on zgodny z wzorcem dokumentów handlowych Organizacji Narodów Zjednoczonych, który stanowi dla rządów, organizacji i środowisk biznesu podstawę standardowego, ujednoliconego schematu dokumentów stosowanych w handlu i transporcie, w celu ułatwienia stosowania pozwoleń.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   18


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna