Unii europejskiej



Pobieranie 1.57 Mb.
Strona3/18
Data29.04.2016
Rozmiar1.57 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   18

ROZDZIAŁ II

Zakres

Artykuł 3

1. Eksport produktów podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku I wymaga zezwolenia.

2. Zgodnie z art. 4 lub art. 5, wymóg uzyskania zezwolenia może także odnosić się do eksportu do wszystkich lub niektórych miejsc przeznaczenia niektórych produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I.
 nowy

3. Zezwolenie na świadczenie usług pośrednictwa w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku I jest wymagane, jeśli pośrednik otrzymał informacje od właściwych organów w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę, bądź też ma podstawy do podejrzeń, że produkty podwójnego zastosowania, których sprawa dotyczy, są lub mogą być przeznaczane do proliferacji broni masowego rażenia lub środków jej przenoszenia w sposób stanowiący naruszenie traktatów i zobowiązań międzynarodowych.

4. Niniejsze rozporządzenie nie stosuje się do produktów podwójnego zastosowania, które tylko przechodzą przez terytorium Wspólnoty, to jest tych, którym nie nadano przeznaczenia celnego innego niż procedura tranzytu zewnętrznego, lub które jedynie zostały umieszczone w strefie wolnocłowej lub w składzie wolnocłowym i gdzie nie musi być prowadzona w określony sposób ich ewidencja towarowa.

4. Krajowe organy celne mogą czasowo zatrzymać produkty podwójnego zastosowania wymienione w załączniku I, będące w tranzycie, dla przeprowadzenia kontroli. Jeśli w wyniku przeprowadzonej kontroli właściwe organy krajowe mają uzasadnione podstawy do podejrzeń, że produkty te są lub mogą być przeznaczane do nielegalnej proliferacji lub do prób naruszenia bezpieczeństwa międzynarodowego w sposób stanowiący naruszenie traktatów i zobowiązań międzynarodowych, mogą one postanowić o ich przejęciu.
 1334/2000

53. Niniejsze rozporządzenie nie stosuje się do przypadków świadczenia usług lub przekazywania technologii, jeżeli to świadczenie lub przekazywanie odbywa się poprzez transgraniczny przepływ osób fizycznych.
 1334/2000

 nowy

Artykuł 4

1. W przypadku eksportu produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I wymagane jest zezwolenie, jeżeli eksporter został poinformowany przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on siedzibę, że wskazane produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub w części, do stosowania do celów związanych z rozwojem, wytwarzaniem, obsługą, eksploatacją, konserwacją, przechowywaniem, wykrywaniem, identyfikacją lub rozprzestrzenianiem broni chemicznej, biologicznej, lub jądrowej lub innych urządzeń do wybuchu jądrowego, lub z rozwojem, wytwarzaniem, konserwacją lub przechowywaniem pocisków zdolnych do przenoszenia takich broni.

2. Zezwolenie jest również wymagane w przypadku eksportu produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I, jeżeli kraj nabywający lub kraj przeznaczenia podlega embargu na broń ustanowionemu przez wspólne stanowisko lub wspólne działaniewspólną akcję, przyjęteą przez Radę lub decyzję OBWE, lub embargu na broń nałożonemu przez wiążącą rezolucję Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, i jeżeli eksporter został poinformowany przez organy określone w ust. 1, że wspomniane produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub w części, do końcowego zastosowania przez wojskowojskowego. Do celów niniejszego ustępu, końcowe zastosowanie przez wojsko wojskowe”, oznacza znaczy:

a) włączenie do produktów wojskowych wymienionych w wykazie na listach uzbrojenia państw członkowskich;

b) użycie sprzętu produkcyjnego, badawczego lub analitycznego i ich podzespołów do rozwoju, wytwarzania lub konserwacji produktów wojskowych wymienionych we na wspomnianym ych wyżej wykazie listach;

c) użycie niedokończonego produktu w zakładzie do wytwarzania produktów wojskowych wymienionych we na wspomnianym ych wyżej wykazie listach.

3. Zezwolenie jest także wymagane w przypadku eksportu produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I, jeżeli eksporter został poinformowany przez organy określone w ust. 1, że wspomniane produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub w części, do wykorzystania jako części lub podzespoły w produktach wojskowych wymienionych na krajowej liście uzbrojenia, które zostały wyeksportowane z terytorium państwa członkowskiego bez zezwolenia lub z naruszeniem zezwolenia przewidzianego przez ustawodawstwo krajowe tego państwa członkowskiego.

4. Jeżeli eksporter jest świadomy tego, że produkty podwójnego zastosowania niewymienione w załączniku I, które proponuje na eksport, są przeznaczone, w całości lub w części, do jakichkolwiek zastosowań określonych w ust. 1, 2 i 3, musi on powiadomić organy określone w ust. 1, które podejmą decyzję, czy jest, czy nie jest celowe jest wymaganie zezwolenia dla danego eksportu.

5. Państwa członkowskie mogą przyjąć lub utrzymać krajowe ustawodawstwo nakładające wymagania uzyskania zezwolenia dotyczące eksportu produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I, jeżeli eksporter ma podstawy do podejrzeń, że te produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub w części, do jakiegokolwiek zastosowania do celów określonych w ust. 1.

6. Państwo członkowskie, które w zastosowaniu ust. 1-5 nakłada wymóg uzyskania zezwolenia w zastosowaniu ust. 1-5 na eksport dotyczący eksportu produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I, gdy jest stosowne, poinformuje o tym w stosownych przypadkach pozostałe państwa członkowskie i Komisję.  Państwa członkowskie przekazują również innym państwom członkowskim i Komisji informacje o wszelkich wymogach dotyczących uzyskania zezwoleń, stosowanych ogólnie zgodnie z niniejszym artykułem w odniesieniu do eksportu produktów nieujętych na liście, podlegających takim wymogom, a także przekazują nazwy użytkowników końcowych i odbiorców, do których stosują się te wymogi. ï Pozostałe państwa członkowskie należycie uwzględniają wszystkie tego rodzaju informacje i poinformują, na ile to możliwe, swoje urzędy celne i inne właściwe władze krajowe.

7. Przepisy art. 9 ust. 2 i 3 stosują się do przypadków dotyczących produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I.
 nowy

8. Eksporterzy mogą zwracać się do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę, o odpowiedź na pytanie, czy eksport danego produktu podwójnego zastosowania podlega wymogowi uzyskania zezwolenia zgodnie z niniejszym artykułem. Właściwe organy krajowe udzielają odpowiedzi w terminie 20 dni roboczych od przekazania przez eksportera kompletnego wniosku.
 1334/2000 (dostosowany)

89. Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich do podejmowania krajowych środków na mocy art. 11 rozporządzenia (EWG) nr 2603/69.

Artykuł 5

1. Państwo członkowskie może, ze względów bezpieczeństwa publicznego lub ze względu na prawa człowieka, zabronić eksportu produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I, lub wymagać zezwolenia na ich eksport produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I.

2. Państwao członkowskie powiadamia Komisję o wszystkich środkach podjętych na podstawie ust. 1, niezwłocznie po ich podjęciu i podać wszystkie dokładne powody podjęcia środków.

3. Państwao członkowskie powiadamiają również niezwłocznie Komisję o wszelkich modyfikacjach środków podjętych na podstawie ust. 1.

4. Komisja opublikuje środki, o których została powiadomiona na podstawie ust. 2 i 3, w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich  Unii Europejskiej Õ .

ROZDZIAŁ III

Zezwolenie na eksport

Artykuł 6

1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólnotowe generalne zezwolenie w odniesieniu do niektórych rodzajów eksportu, określone w załączniku II.


 nowy

a) Eksporterzy zamierzający wykorzystywać generalne wspólnotowe zezwolenie na eksport informują właściwe organy państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę, o swoim zamiarze wykorzystania generalnego wspólnotowego zezwolenia na eksport bądź o jego pierwszym wykorzystaniu; powiadomienie takie musi być dokonane najpóźniej trzydzieści dni po dacie pierwszego eksportu. Państwa członkowskie przekazują Komisji i pozostałym państwom członkowskim wspomniane powiadomienia o rejestracji.

b) Właściwe organy krajowe państwa członkowskiego, w którym dany eksporter ma siedzibę, odmawiają udzielenia generalnego wspólnotowego zezwolenia na eksport, jeżeli:

  • eksporter otrzymał informację od swoich władz, że produkty, których sprawa dotyczy, są lub mogą być w całości lub w części przeznaczane do któregokolwiek z zastosowań, o których mowa w art. 4 ust. 1-3;

  • lub jeśli eksporter ma świadomość, że produkty te są przeznaczane do powyższych zastosowań;

  • lub jeśli produkty, o których mowa, są eksportowane do strefy wolnocłowej lub składu wolnocłowego znajdującego się w miejscu przeznaczenia objętym danym zezwoleniem.

W takich wypadkach właściwe organy państwa członkowskiego oceniają poszczególne zastosowania na podstawie kryteriów wymienionych w art. 8 ust. 1 w celu podjęcia decyzji, czy produkty, o których mowa, mogą być eksportowane w ramach globalnego zezwolenia na eksport, czy indywidualnego zezwolenia na eksport, czy też należy odmówić zezwolenia na eksport.

 1334/2000 (dostosowany)

2. W odniesieniu do wszystkich innych rodzajów eksportu, dla których na mocy niniejszego rozporządzenia wymagane jest zezwolenie, zezwolenia takie udzielane są przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym eksporter ma swoją siedzibę. Z zastrzeżeniem ograniczeń określonych w ust. 13, zezwolenia te mogą być indywidualne, globalne lub generalne.

 Wszystkie Õ Zzezwolenia są ważne na całym terenie Wspólnoty  Europejskiej Õ .


 nowy

Państwa członkowskie ustalają własne cele dotyczące rozpatrywania wniosków o zezwolenie na eksport w określonych terminach i przekazują je Komisji i eksporterom krajowym.

 1334/2000



Jeśli jest to uzasadnione W razie konieczności, zezwolenie może podlegać pewnym wymaganiom i warunkom, takim jak obowiązek dostarczenia oświadczenia dotyczące końcowego zastosowania.

3. Produkty wymienione w części 2 załącznika II nie są objęte zezwoleniem generalnym.
 nowy

3. Krajowe generalne zezwolenia na eksport:

a) nie obejmują swoim zakresem produktów wymienionych w części 2 załącznika II, a także produktów i krajów, których dotyczą ważne odmowy wydane zgodnie z art. 9 ust. 2;

b) mogą być wykorzystywane jedynie przez eksporterów, którzy najpóźniej 30 dni po pierwszej wysyłce zgłosili właściwym organom państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę, swój zamiar wykorzystania krajowego generalnego zezwolenia na wywóz;
 1334/2000

4. Państwa Członkowskie wskażą w zezwoleniach generalnych, że nie będą one mogły być

c) nie mogą być wykorzystywane, jeśli eksporter został poinformowany przez organy, że wspomniane produkty są, lub mogą być przeznaczaone, w całości lub części, do któregokolwiek z zastosowań określonych w art. 4 ust. 1, 2 lub 3, lub gdy eksporter jest świadomy, że produkty te są przeznaczone do wyżej wspomnianych zastosowań.

45. Państwa członkowskie utrzymają lub wprowadzą w swoim odpowiednim krajowym ustawodawstwie możliwość udzielania zezwolenia globalnego dla szczególnych eksporterów z uwzględnieniem typu lub kategorii produktów podwójnego zastosowania, które może być ważne dla eksportu do jednego lub więcej określonych krajów.

56. Państwa członkowskie dostarczają Komisji wykaz organów właściwych do:

a) udzielania zezwoleń na eksport produktów podwójnego zastosowania;
 nowy

b) udzielania zezwoleń na eksport w odniesieniu do świadczenia usług pośrednictwa odnoszących się do produktów podwójnego zastosowania;

c) podejmowania decyzji o przejęciu produktów podwójnego zastosowania w tranzycie;

d) udzielania zezwoleń na transfer – tylko jeśli organy te są inne, niż wymienione w art. 6 ust. 5 lit. a).
 1334/2000 (dostosowany)

Komisja opublikuje wykaz tych organów w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich  Unii Europejskiej Õ .


 1334/2000

 nowy

Artykuł 7

1. Jeżeli produkty podwójnego zastosowania, w odniesieniu do których został złożony wniosek o wydanie indywidualnego zezwolenia na eksport do miejsca przeznaczenia niewymienionego w załączniku II, lub do jakiegokolwiek miejsca przeznaczenia w przypadku produktów podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku V IV, są lub będą umieszczone w jednym lub kilku państwach członkowskich, innych niż te, w których składany jest wniosek, fakt taki zostaje wykazany we wniosku. Właściwe organy państwa członkowskiego, do których został złożony wniosek o wydanie zezwolenia, niezwłocznie zasięgają opinii właściwych organów zainteresowanego państwa lub państw członkowskich, i dostarczają stosownych informacji. Państwo lub państwa członkowskie, u których zasięgano opinii, w ciągu dziesięciu dni roboczych powiadamiają o jakichkolwiek zastrzeżeniach, jakie może lub mogą mieć wobec udzielania zezwolenia, które wiążą państwo członkowskie, w którym złożono wniosek.

Jeżeli w ciągu dziesięciu dni roboczych nie zostaną przedstawioneo żadneych zastrzeżeniań, uznaje się, że państwo lub państwa członkowskie, u których zasięgano opinii, nie mają są uważane za nie posiadające zastrzeżeń.

W wyjątkowych przypadkach, każde państwo członkowskie, u którego zasięgano opinii, może złożyć wniosek o wydłużenie terminu 10-dniowego. Jednakże, wydłużenie to nie może przekroczyć 30 dni roboczych.

2. Jeżeli eksport mógłby naruszać podstawowe interesy bezpieczeństwa, państwo członkowskie może prosić inne państwo członkowskie o nie udzielanie zezwolenia na eksport lub, jeżeli takie zezwolenie zostało udzielone, prosić o jego unieważnienie, zawieszenie, modyfikację lub odwołanie.  O prośbie takiej powiadamia się pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję. ï Państwo członkowskie, które otrzymało taką prośbę, niezwłocznie podejmuje konsultacje, o charakterze niewiążącym, z państwem członkowskim występującym z prośbą, które mają się zakończyć w ciągu 10 dni roboczych.  Państwo członkowskie występujące z prośbą oraz państwo członkowskie, do którego kierowana jest prośba, mogą zwrócić się do Komisji o poruszenie tej kwestii w grupie koordynacyjnej ustanowionej w art. 18 w ciągu 10 dni roboczych. Jeśli państwo członkowskie, do którego kierowana jest prośba, postanowi o udzieleniu zezwolenia, należy poinformować o tym Komisję i pozostałe państwa członkowskie. ï
 1334/2000

 nowy

Artykuł 8

1. Przy podejmowaniu decyzji o udzieleniu , czy udzielić ð indywidualnego lub globalnego ï zezwolenia na eksport ð lub zezwolenia na świadczenie usług pośrednictwa ï na mocy niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie biorą pod uwagę wszelkie istotne względy obejmujące:

a) własne zobowiązania i obowiązki, które przyjęły, jako członkowieek międzynarodowych reżimów nieproliferacyjnych i porozumień w sprawie kontroli eksportu wrażliwych, lub w drodze ratyfikacji stosownych traktatów międzynarodowych;

b) własne zobowiązania w ramach sankcji nałożonych przez wspólne stanowisko lub wspólneą działanieakcję, przyjęteą przez Radę lub decyzję OBWE lub przez wiążącą rezolucję Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych;

c) względy krajowej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym włączając dziedziny objęte Kodeksem Postępowania Unii Europejskiej w sprawie eksportu broni;

d) względy zamierzonego końcowego zastosowania i ryzyko jego zmiany.
 nowy

2. Oprócz kryteriów określonych w ust. 1, przy ocenie wniosku o globalne zezwolenie na eksport lub o zezwolenie na świadczenie usług pośrednictwa państwa członkowskie biorą pod uwagę stosowanie przez eksportera proporcjonalnych i odpowiednich środków i procedur w celu zapewnienia zgodności z przepisami i celami niniejszego rozporządzenia oraz z warunkami zezwolenia.
 1334/2000 (dostosowany)

 nowy

Artykuł 9

1. Eksporterzy dostarczają właściwym organom wszelkie stosowne informacje wymagane we wniosku o udzielenie zezwolenia na eksport ð oraz o udzielenie zezwolenia na świadczenie usług pośrednictwa, w tym wszelkie stosowne informacje uzyskane od stron trzecich, w celu przedstawienia właściwym organom krajowym pełnych informacji, w szczególności dotyczących użytkownika końcowego, kraju przeznaczenia oraz zastosowań końcowych eksportowanego produktu ï .

2. Właściwe organy, działając zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, mogą odmówić udzielenia zezwolenia na eksport ð lub zezwolenia na świadczenie usług pośrednictwa ï, a także i mogą unieważnić, zawiesić, zmodyfikować lub odwołać zezwolenie na eksport ð lub zezwolenie na świadczenie usług pośrednictwa ï , które już zostało udzielone. Gdy odmówiły, unieważniły, zawiesiły, znacznie ograniczyły lub odwołały W przypadku odmowy, unieważnienia, zawieszenia, znacznego ograniczenia lub odwołania zezwoleniae ð na eksport lub zezwolenia na świadczenie usług pośrednictwa, lub w przypadku ustalenia przez właściwe organy, że nie należy wydawać zezwolenia na eksport produktów podwójnego zastosowania lub świadczenie usług pośrednictwa ï , informują  powiadamiają Õ one właściwe organy pozostałych państw członkowskich i Komisję oraz wymieniają  przekazują im Õ stosowne informacje z pozostałymi Państwami Członkowskimi i Komisją, stosując się do przy zachowaniu przepisów art. 15 ust. 3 dotyczących poufności takich informacji.
 nowy

Powiadomienia takie odbywają się za pośrednictwem bezpiecznych środków elektronicznych służących do wymiany szczególnie chronionych informacji, dostępnych państwom członkowskim i Komisji, w tym za pośrednictwem bezpiecznego systemu, który może zostać stworzony zgodnie z art. 15 ust. 4. W ciągu trzech lat od powiadomienia państwa członkowskie dokonują przeglądu odmów udzielenia zezwoleń, o których powiadamiano zgodnie z niniejszym ustępem, i w razie potrzeby odwołują, zmieniają lub odnawiają je. Odmowy, które nie zostaly odwołane, pozostają w mocy.

W przypadku zawieszenia przez państwa członkowskie zezwoleń na eksport lub zezwoleń na świadczenie usług, dane państwa członkowskie informują o tym pozostałe państwa członkowskie i Komisję oraz przekazują im odpowiednie informacje przy zachowaniu przepisów art. 15 ust. 3 dotyczących poufności takich informacji. Pod koniec okresu zawieszenia ocena końcowa zostaje przekazana państwom członkowskim i Komisji. W wypadku odwołania zezwolenia uznaje się to za powiadomienie zgodnie z drugim akapitem.
 1334/2000 (dostosowany)

 nowy

3. Przed udzieleniem Państwo członkowskie, zanim udzieli zezwolenia na eksport ð lub zezwolenia na świadczenie usług pośrednictwa ï , którego udzielenia odmówiono nie udzielono w innym państwie członkowskim lub państwach członkowskich w odniesieniu do zasadniczo identycznej transakcji, ð (co oznacza zasadniczo identyczne zastosowanie końcowe lub produkt o zasadniczo identycznych parametrach lub charakterystykach technicznych eksportowany do tego samego użytkownika końcowego lub odbiorcy bądź większego podmiotu obejmującego tego samego użytkownika końcowego) i w stosunku do którego odmowa udzielenia jest nadal ważna ï w ciągu ostatnich trzech lat, dane państwo członkowskie zasięga opinii państwa lub państw członkowskich, które udzieliły ð ważnej ï odmowy odmówiły udzielenia ð , zgodnie z ust. 2, a także dokonuje przeglądu powiadomień dokonanych zgodnie z czwartym akapitem tego ustępu, oraz informuje Komisję o rozpoczęciu opisanych konsultacji ï . Jeżeli po ð przeprowadzeniu opisanych ï konsultacji, państwo członkowskie niemniej jednak zdecyduje się  w dalszym ciągu zamierza Õ udzielić zezwolenia na eksport, informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję, oraz dostarcza stosowne informacje o powodach swojej decyzji  tego zamiaru Õ .


 nowy

4. Właściwe organy państw członkowskich powiadamiają państwa członkowskie i Komisję o odmowie w stosunku do produktów przejętych w tranzycie w wykonaniu art. 3.
 1334/2000 (dostosowany)

 nowy

Artykuł 10

1. Wszelkie Wszystkie indywidualne i globalne zezwolenia na eksport ð oraz zezwolenia na świadczenie usług pośrednictwa ï są wydawane w formie zgodnej z ð zawierającej co najmniej wszystkie elementy oraz kolejność zgodną ze ï wzorem określonym w załączniku IIIa. Środki, których celem jest harmonizacja form zezwoleń, mogą być przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19. ï

2. Na wniosek eksporterów, globalne zezwolenia na eksport, które zawierają limity ilościowe, są dzielone mogą być podzielone.

3.  Krajowe Õ gGeneralne zezwolenia na eksport, udzielone na podstawie art. 6 ust. 32, są publikowane zgodnie z prawem krajowym i praktyką. Wydaje się je Powinny one być wydawane zgodnie ze wskazówkami określonymi w załączniku IV IIIb ð , a informację o nich przekazuje się Komisji ï .


 nowy

4. Państwa członkowskie mogą udzielać zezwoleń na eksport w formie elektronicznej. Aby umożliwić organom celnym i innym właściwym organom sprawdzenie, czy zezwolenie na eksport zostało wydane, informacja zawarta w zezwoleniu na eksport może być udostępniana za pomocą bezpiecznego systemu, który można stworzyć do tego celu. Decyzja o wykonaniu niniejszego przepisu oraz o sposobach jego stosowania może być podjęta zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 19.
 1334/2000

 nowy
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   18


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna