Uniwersytet zielonogórski wydział elektrotechniki, informatyki I telekomunikacji instytut inżynierii elektrycznej praca dyplomowa inżynierska współpraca sterowników plc z czujnikami pomiarowymi



Pobieranie 322.35 Kb.
Strona4/6
Data28.04.2016
Rozmiar322.35 Kb.
1   2   3   4   5   6

Moduły rozszerzeń we/wy

Moduły rozszerzeń we/wy systemu MicroLogix 1200 zapewniają wyższą funkcjonalność przy niskich kosztach. Różnorodność modułów sprawia, że możliwości sterowników MicroLogix 1200 zostają uzupełnione i zwiększone poprzez dostęp do nowych typów we/wy i zwiększenie ich liczby.


Sterownik MicroLogix 1200 posiada bezkasetową konstrukcję modułową. Eliminacja kasety pozwoliła na zmniejszenie kosztów i zapasów części zamiennych.
Obudowy sterowników MicroLogix 1200 pozwalają na montaż na szynie DIN lub w panelu. Zatrzaski dla szyn DIN i otwory na śruby montażowe stanowią integralną część obudowy



  • Własności:

  • Konstrukcja bezkasetowa eliminuje dodatkowe koszty i zapasy części.

  • Małe wymiary zmniejszają zapotrzebowanie na przestrzeń w panelu.

  • Zintegrowana magistrala we/wy o wysokiej efektywności.

  • Programowe kluczowanie zapobiega niewłaściwemu umieszczeniu modułu w systemie.

  • Duża funkcjonalność we/wy umożliwia różnorodne zastosowania.

  • Przekaźniki typu AC/DC, napięcia 24V dc i 120V ac.



    • Moduł we/wy analogowych



Moduł we/wy analogowych, 1762-IF2OF2, przetwarza sygnał analogowy na cyfrowy i przechowuje go w postaci cyfrowej do wykorzystania przez sterownik MicroLogix 1200. Moduł może być połączony z dowolną kombinacją dwóch czujników o wyjściu napięciowym lub prądowym. Dwa kanały wyjściowe obsługują niesymetryczne wyjścia analogowe, indywidualnie konfigurowalne jako prądowe lub napięciowe. Taka struktura zapewnia elastyczność, ogranicza zapasy urządzeń i zmniejsza nakłady na szkolenie personelu.
Moduł we/wy analogowych sterownika MicroLogix 1200 posiada rozdzielczość 12 bitową, co sprawia, że jest on doskonałym rozwiązaniem dla zastosowań, w których należy mierzyć i sterować niewielkimi zmianami wielkości analogowych.
  • Możliwości komunikacyjne


Wszystkie sterowniki MicroLogix 1200 posiadają kilka opcji komunikacyjnych ułatwiających dopasowanie do różnorodnych aplikacji.
Protokół DF1 Full Duplex umożliwia bezpośrednią komunikację sterowników MicroLogix 1200 z innymi urządzeniami, takimi jak komputery osobiste lub interfejsy operatorskie. Protokół DF1 Full-Duplex (określany również jako protokół DF1 punkt-punkt), stosowany jest wtedy, gdy wykorzystywana jest komunikacja RS-232.
Komunikacja DH485 umożliwia zbudowanie sieci do 32 urządzeń, takich jak sterowniki MicroLogix lub SLC 500, interfejsy HMI i/lub komputery PC wykorzystujące komunikację partnerską.
Sterowniki MicroLogix 1200 mogą współpracować z siecią DeviceNet. DeviceNet łączy cyfrowo przyciski sterujące, czujniki, siłowniki, sterowniki i inne urządzenia w otwartej sieci przemysłowej.
Sterowniki MicroLogix 1200 mogą wykorzystywać również protokół DF1 Half-Duplex do komunikacji w systemach SCADA, w charakterze zdalnych stacji nadawczych (RTU). Ta otwarta sieć umożliwia pracę sterownika MicroLogix 1200, w charakterze układu podporządkowanego (slave), jako węzła sieci DF1 master/slave. Protokół umożliwia podłączenie do 254 urządzeń podrzędnych (slave) do jednego urządzenia nadrzędnego (master).
Dodatkowo sterowniki MicroLogix 1200 dopuszczają również protokoły Modbus Slave i SCADA/RTU.



  • Narzędzia programistyczne 

Pakiet RSLogix 500 do programowania w języku drabinkowym, zapewnia maksymalizację wydajności projektowania, oszczędność czasu i poprawę efektywności pracy. Pakiet może pracować pod kontrolą 32-bitowych systemów operacyjnych firmy Microsoft: Windows® 95, Windows® 98, and Windows NTTM. Przeznaczony dla sterowników SLC 500 i MicroLogix pakiet RSLogix 500, jest pierwszym narzędziem programistycznym oferującym bezkonkurencyjną wydajność i przemysłowy interfejs użytkownika.



3. Pomiar prędkości obrotowej


Pomiary prędkości obrotowej mają istotne znaczenie w miernictwie przemysłowym. Mogą one być dokonywane metodami analogowymi lub cyfrowymi . Metody analogowe polegają na wykorzystaniu do pomiaru prędkości obrotowej przetworników ruchu obrotowego, których sygnał wyjściowy jest ciągłą funkcją mierzonej prędkości (np. napięcie stałe lub zmienne).

W metodach cyfrowych przetwarza się ruch obrotowy na ciąg impulsów , których liczba jest zależna od mierzonej prędkości. Układy pomiarowe z przetwornikami prędkości obrotowej mogą być prostymi układami tachometrycznymi lub złożonymi , w których oprócz prędkości mierzy się inne parametry ruchu obrotowego ( fluktuacje prędkości , mimośrodowość itp.). W analogowych układach pomiaru prędkości obrotowej mogą być wykorzystywane oprócz prądnic tachometrycznych napięcia stałego i zmiennego także przetworniki działające impulsowo, których sygnał wyjściowy (o charakterze napięciowym) jest przetwarzany w układach analogowych na napięcie o ciągłym przebiegu czasowym (np. pojemnościowe przetworniki integracyjne).



  • Pomiar prędkości obrotowej za pomocą tachometru

Tachometr mechaniczny, działający na zasadzie odchylania się obracających się ciężarków pod wpływem siły odśrodkowej, wyskalowany najczęściej w obrotach na minutę, pozwala na pomiar prędkości obrotowej z dokładnością do 0,5%. Obracanie tacho­metru, dociśniętego do wału badanej maszyny, oznacza powstanie dodatkowego mo­mentu hamującego. Dlatego taki tachometr może być stosowany tylko przy badaniach maszyn odpowiednio dużych, kiedy moment hamujący tachometru jest pomijalnie mały w stosunku do momentu obrotowego badanej maszyny.

Mechaniczny licznik obrotów, tj. zespół kół zębatych powodujących przy obracaniu się odchylenie wskazówki, zlicza obroty przez określony czas (np. 3 s). Uruchamia się go po przyciśnięciu do walka badanej maszyny. Licznik obrotów zużywa znacznie mniejszą moc niż tachometr, dokładność jego dochodzi do 0,1%, zakres prędkości może wynosić od 0 do 10 000 obr/min, nadaje się do pomiarów tylko w stanach ustalonych


  • Pomiar prędkości obrotowej za pomocą tachometru elektromagnetycznego

Na wirującym wale badanej maszyny umocowuje się tarczę metalową, naprzeciw której umieszczone są trwałe magnesy mogące się odchylać. Na magnesy działa moment zwracający od spiralnej sprężyny. Odchylenie wskazówki złączonej z magnesami jest miarą prędkości obrotowej. Moment tarcia tarczy o powietrze i moment pomiędzy tarczą i magnesami jest niewielki. Dlatego tachometr elektromagnetyczny nadaje się także do badania maszyn niewielkiej mocy, z wyjątkiem maszyn o mocy bardzo małej (kilka watów), czyli tzw. mikromaszyn. Rezystancja obwodów zwartych w tarczy na­leży od temperatury, więc wskazania tachometru elektromagnetycznego również zależą od temperatury





  • Pomiar prędkości obrotowej za pomocą impulsów wymuszanych przez badaną maszynę

Na wał badanej maszyny nakłada się komutator składający się na przemian z wy­cinków przewodzących i izolujących. Po komutatorze ślizgają się dwie szczotki (rów­nocześnie wchodzące na ten sam wycinek komutatora), pomiędzy które włącza się obwód, składający się ze źródła napięcia stałego, opornika i częstościornierza. Częstościomierz mierzy liczbę impulsów /na sekundę. Przy liczbie przewodzących wycinków komutatora K liczbę obrotów na minutę wyznacza się z zależności n = 60//K.

Do pomiaru dużych prędkości obrotowych można użyć częstości o mierzą języczkowego odpowiednio wyskalowanego. Na badanej maszynie umieszcza się częstościomierz. Drgania odpowiednich jego języczków są w rezonansie z drganiami maszyny, zależnymi od jej prędkości obrotowej. Masa częstościomierza musi być odpowiednio mała w stosunku do masy maszyny, aby drgania maszyny nie były zbyt mocno tłumione.



Stroboskopowa metoda pomiaru prędkości obrotowej badanej maszyny odznacza się tym, że wprowadza bardzo mały moment dodatkowy, hamujący badaną maszynę (jeśli na wale maszyny umieszcza się niewielką tarczę) albo w ogółe nie wprowadza żadnego dodatkowego momentu hamującego. Najprostszym stroboskopem jest zwykła lampa łukowa zasilana z sieci prądu przemiennego o częstotliwości/ Lampa ta zapala się 2/razy na sekundę. Przy skierowaniu światła tej lampy na koniec wału badanej maszyny, na której jest narysowana promieniowa kreska, przy prędkości wału n = f obr/s (syn­chroniczna prędkość maszyny synchronicznej o 2p — 2) obserwator widzi wal z pozor­nie nieruchoma kreską, stanowiącą średnicę wału.

Dla uzyskania możliwości ciągłego pomiaru prędkości obrotowej o dowolnej wartości należy użyć lampy błyskowej zasilanej ze źródła o zmiennej częstotliwości



  • Pomiar prędkości obrotowej za pomocą prądniczki tachometrycznej


1   2   3   4   5   6


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna