Ustrój organów ochrony prawnej – dr A. Tomporek Wykład IX sądownictwo administracyjne Właściwość sądów administracyjnych



Pobieranie 131.8 Kb.
Strona1/3
Data07.05.2016
Rozmiar131.8 Kb.
  1   2   3
Ustrój organów ochrony prawnej – dr A. Tomporek

Wykład IX

Sądownictwo administracyjne

Właściwość sądów administracyjnych

Podstawowe znaczenie w kwestii kompetencji orzeczniczych sądów administracyjnych ma unormowanie art. 184 Konstytucji, który stanowi: „Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej”.

Z kolei - zgodnie z art. 1 § 1 prawa o ustroju sądów administracyjnych (usa) - sądy administracyjne (a są nimi: Naczelny Sąd Administracyjny oraz wojewódzkie sądy administracyjne1) powołane są do sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (obejmującą także orzekanie o zgodności z ustawami aktów prawa miejscowego) oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Nieco szerzej właściwość tę ujmują unormowania art. 1 i 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa), z których wynika, że sądy administracyjne rozpoznają sprawy sądowoadministracyjne, czyli sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których przepisy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje się z mocy ustaw szczególnych.

Rzeczowa właściwość sądów administracyjnych dookreślona jest w art. 3-5 ppsa, z których – w pewnym uproszczeniu - wynika, że sądy te orzekają w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, większość postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, inne akty lub czynności dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach, bezczynność lub przewlekłość postępowania organów administracji w powyższych sprawach, akty prawa miejscowego, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują kontrolę sądu administracyjnego (np. w niektórych sprawach dyscyplinarnych) i rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi (o ile ustawa nie powierza rozpoznawania tych sporów innym organom2) oraz spory kompetencyjne między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi, a organami administracji rządowej.

Rozdzielenie orzekania w sprawach sądowoadministracyjnych pomiędzy wojewódzkie sądy administracyjne, a Naczelny Sąd Administracyjny (doprecyzowanie właściwości rzeczowej i wskazanie właściwości funkcjonalnej) nastąpiło w unormowaniu art. 3 usa oraz art. 13 § 1 i 15 ppsa, z których wynika, że:

- wojewódzki sąd administracyjny jest rzeczowo właściwy do rozpoznania większości spraw sądowo administracyjnych (domniemanie jego właściwości), a orzeka w nich jako sąd pierwszej instancji kontrolując działalność administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem (właściwość funkcjonalna),

- Naczelny Sąd Administracyjny jest rzeczowo właściwy do rozpoznania sprawy wyjątkowo, a orzeka wówczas w pierwszej i zarazem ostatniej instancji (właściwość funkcjonalna). Są to przykładowo sprawy:

1) rozstrzygania sporów kompetencyjnych i sporów o właściwość (art. 15 § 1 pkt 4 ppsa),

2) rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania sądowoadministracyjnego (art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki3 w zw. z art.15 § 1 pkt 5 ppsa).

Do właściwości funkcjonalnej Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) należy ponadto:

- rozpoznawanie środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych (orzekanie w drugiej instancji w sprawach należących do rzeczowej właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych),

- sprawowanie pozainstancyjnego nadzoru nad orzecznictwem sądów administracyjnych.

Gdy chodzi o miejscową właściwość sądów administracyjnych, to uściślenia wymaga ona jedynie w odniesieniu do wojewódzkich sądów administracyjnych, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny jest miejscowo właściwy w każdej sprawie, należącej do jego rzeczowej i funkcjonalnej właściwości. Zgodnie z art. 16 § 1 usa wojewódzki sąd administracyjny tworzony jest dla jednego (lub większej liczby województw), co wyznacza obszar jego właściwości miejscowej i – co do zasady – sprawę rozpoznawać będzie ten sąd, na obszarze właściwości którego ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność (w tym także bierność) została zaskarżona – art. 13 § 2 ppsa.

Jednostki orzecznicze w sądach administracyjnych

Utworzenie (zniesienie) wojewódzkiego sądu administracyjnego, ustalenie jego siedziby i obszaru właściwości następuje – na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego - w drodze rozporządzenia Prezydenta RP4 (art. 16 § 2 usa).

Prawo o ustroju sądów administracyjnych przewiduje natomiast, że wojewódzki sąd administracyjny dzieli się na wydziały, które tworzy i znosi Prezes NSA, a tylko ewentualne utworzenie wydziału zamiejscowego – na wniosek tego Prezesa – należy do kompetencji Prezydenta (art. 17 § 1 i 16 § 2 usa).

Wyodrębnienie wydziału orzeczniczego odbywa się na podstawie kryteriów rzeczowo-problemowych określających przedmiot spraw sądowoadministracyjnych; liczba wydziałów w danym sądzie zależy od wpływu spraw danego rodzaju i liczby sędziów. W ramach wydziału może być utworzona sekcja do rozpoznawania spraw określonego rodzaju, którą wyodrębnia prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego, po uzgodnieniu z Prezesem NSA (§ 2 i 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych5).

Pracami wydziału kieruje prezes lub wiceprezes sądu albo wyznaczony sędzia, zaś pracami sekcji – wyznaczony przez prezesa sędzia orzekający w wydziale (§ 3 ust. 1 regulaminu).

Z regulaminu sądów wynika ponadto, że w tym sądzie działać także może szczególny nieorzeczniczy wydział – wydział informacji sądowej, do zadań którego przykładowo należą sprawy: przygotowywania orzeczeń sądu do przekazania do zbioru urzędowego orzeczeń sądów administracyjnych, wydawanego przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, gromadzenia przepisów prawa europejskiego, które mają zastosowanie w sprawach sądowoadministracyjnych, orzeczeń Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, prowadzenie biblioteki sądowej, obsługi rzecznika prasowego sądu, informowania osób zainteresowanych o stanie spraw, prowadzenia sprawozdawczości statystycznej. Przewodniczący tego wydziału jest rzecznikiem prasowym sądu (§ 5 regulaminu).

Naczelny Sąd Administracyjny sprawujący nadzór nad orzecznictwem sądowym wojewódzkich sądów administracyjnych, dzieli się na Izby:

1) Finansową – do spraw zobowiązań podatkowych i innych świadczeń pieniężnych, do których mają zastosowanie przepisy podatkowe oraz o egzekucji świadczeń pieniężnych,

2) Gospodarczą – do spraw działalności gospodarczej, ochrony własności przemysłowej, budżetu, dewizowych, papierów wartościowych, bankowości, ubezpieczeniowych, ceł, cen, stawek taryfowych oraz opłat z wyjątkiem opłat w sprawach zastrzeżonych dla kolejnej Izby,

3) Ogólnoadministracyjną – do pozostałych spraw, przykładowo wymienionych: z zakresu budownictwa, zagospodarowania przestrzennego, gospodarki wodnej, ochrony środowiska, rolnictwa, leśnictwa, zatrudnienia, gospodarki nieruchomościami, prywatyzacji mienia, spraw wewnętrznych, ustroju samorządu terytorialnego itd. (art. 39 § 1-4 usa, § 2 ust. 3 regulaminu NSA6).

Pracami każdej z izb kieruje wiceprezes NSA (art. 39 ust. 5 usa).

Izby z kolei dzielić się mogą na wydziały orzecznicze, wyodrębniane na podstawie kryteriów rzeczowo-przedmiotowych, ale z uwzględnieniem spraw objętych właściwością Izby. Tworzenie wydziałów należy do kompetencji Prezesa NSA i wymaga zgody Kolegium tego Sądu (§ 2 ust. 4 regulaminu NSA).

W tym sądzie stworzony jest także Wydział Informacji Sądowej, z zakresem zadań podobnym, jak ustalone dla takiego wydziału w wojewódzkim sądzie administracyjnym (§ 3 regulaminu NSA).

Pracami wydziałów kierują ich przewodniczący, będący sędziami NSA, mogą być także powołani ich zastępcy (art. 41 usa).

Biuro Orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego

Szczególną jednostkę organizacyjną NSA stanowi Biuro Orzecznictwa, kierowane przez dyrektora, którym jest wiceprezes lub sędzia (można także powołać jego zastępców), powołane do wykonywania zadań związanych z pełnieniem przez Prezesa NSA czynności w zakresie sprawności postępowania sądowego oraz czynności dotyczących orzecznictwa sądów administracyjnych. Do wykonywania czynności nadzoru administracyjnego w Biurze Orzecznictwa działa też zespół inspektorów do spraw biurowości sądowej.



Administrowanie sądami administracyjnymi

Działalność administracyjna sądów administracyjnych podporządkowana jest takim samym celom, jak działalność sądów powszechnych (art. 8 usp w zw. z art. 29 i art. 49 usa w zw. z art. 8 § 1 uSN), a czynności administrowania w tych sądach powierzone zostały przede wszystkim jego organom i urzędnikom sądowym.



Organy sądów administracyjnych

Organami jednoosobowymi w sądach administracyjnych są: Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego i prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego, którzy mają swoich zastępców – wiceprezesów, a organami kolegialnymi: Zgromadzenie Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego (odpowiednio: wojewódzkiego sądu administracyjnego) i Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego (odpowiednio: wojewódzkiego sądu administracyjnego) - art. 19 i 31 usa.

Szczególna pozycja Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika już z trybu jego powołania, uregulowanego po części w Konstytucji (art. 185), a uzupełniająco w prawie o ustroju sądów administracyjnych (art. 44). Prezesa NSA powołuje na sześcioletnią kadencję Prezydent RP. Prerogatywę Prezydenta ogranicza jednak fakt, że wskazanie kandydatów na stanowisko Prezesa NSA należy do organu samorządu sędziowskiego. Dwóch kandydatów na Prezesa NSA, wyłonionych spośród sędziów tego Sądu, przedstawia Prezydentowi - Zgromadzenie Ogólne Sędziów NSA (są to kandydaci, którzy w tajnym głosowaniu uzyskali kolejno największą liczbę głosów). Prezydent dokonuje powołania wybierając jednego z przedstawionych mu kandydatów. Tym samym personalna decyzja o powołaniu Prezesa NSA w znaczącym zakresie uwzględnia element samorządowego modelu administracji sądami.

Liczbę wiceprezesów NSA, na wniosek Zgromadzenia Ogólnego Sędziów NSA, ustala rozporządzeniem Prezydent (art. 33 usa). On też dokonuje powołania - na pięcioletnią kadencję - wiceprezesa, a czyni to na wniosek Prezesa NSA, złożony za zgodą Zgromadzenia Ogólnego (art. 45 § 1 usa). Kandydat na wiceprezesa musi być sędzią Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Prawo o ustroju sądów administracyjnych nie przewiduje sytuacji, w których możliwe jest odwołanie Prezesa NSA w trakcie kadencji. Przewiduje natomiast możliwość odwołania wiceprezesa - przez Prezydenta, na wniosek Prezesa NSA, po uzyskaniu zgody Zgromadzenia Ogólnego Sędziów NSA - z powodu rażącego niewywiązywania się z obowiązków służbowych albo gdy dalsze pełnienie przez wiceprezesa funkcji nie da się pogodzić z dobrem wymiaru sprawiedliwości. Odwołanie, bez uprzedniej zgody Zgromadzenia Ogólnego, jest możliwe w przypadku rezygnacji wiceprezesa ze sprawowanej funkcji (art. 45 usa).

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, w szczególności:

- kieruje pracami Sądu i reprezentuje go na zewnątrz,

- wykonuje czynności administracji sądowej w stosunku do NSA,

- ustala zakres kompetencji wiceprezesów Sądu,

- wyznacza wiceprezesa do kierowania pracą Izby NSA,

- tworzy i znosi wydziały w Izbach NSA i w wojewódzkich sądach administracyjnych,

- powołuje i odwołuje przewodniczących wydziałów w Izbach, Szefa Kancelarii Prezesa NSA i Dyrektora Biura Orzecznictwa,

- mianuje asesorów i referendarzy w wojewódzkich sądach administracyjnych, zatrudnia asystentów, urzędników i innych pracowników Sądu,

- określa liczbę sędziów i wiceprezesów w wojewódzkich sądach administracyjnych,

- opracowuje projekt dochodów i wydatków Naczelnego Sądu Administracyjnego, obejmujący także dochody i wydatki wojewódzkich sądów administracyjnych,

- ustala zasady biurowości w wojewódzkich sądach administracyjnych,

- sprawuje zwierzchni nadzór nad działalnością administracyjną wojewódzkich sądów administracyjnych (art. 10, 12, 14, 17 § 1, 18 § 2, 26, 27, 34, 37, 39, 41 usa)

Zastępujący Prezesa NSA - wiceprezes Sądu umocowany jest do wykonywania czynności w zakresie wskazanym przez Prezesa.



Prezes (wiceprezes) wojewódzkiego sądu administracyjnego – powoływany jest na pięcioletnią kadencję przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego spośród sędziów wszystkich sądów administracyjnych, po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego sędziów danego sądu wojewódzkiego. Pozytywna opinia o kandydacie (albo równoznaczne z nią milczenie zgromadzenia ogólnego przez dwa miesiące) wystarcza Prezesowi do powołania swojego kandydata. W przypadku wydania przez zgromadzenie ogólne w zakreślonym terminie dwóch miesięcy opinii negatywnej, Prezes NSA może zwrócić się o wydanie drugiej opinii o kandydacie do Krajowej Rady Sądownictwa. Jeżeli w terminie trzydziestu dni Krajowa Rada Sądownictwa wyda opinię pozytywną (albo nie wyda żadnej opinii, co jest równoznaczne z zaaprobowaniem przedstawionej kandydatury) – Prezes NSA może dokonać powołania. Tylko w przypadku wydania przez Radę drugiej negatywnej opinii o kandydacie jest ona dla Prezesa NSA wiążąca i musi on przedstawić nowego kandydata, wszczynając procedurę powoływania prezesa (wiceprezesa) wojewódzkiego sądu administracyjnego od początku (art. 21 usa).

Odwołanie prezesa (wiceprezesa) wojewódzkiego sądu administracyjnego przez Prezesa NSA w toku kadencji, możliwe jest z takich samych powodów, jak w odniesieniu do analogicznych organów sądów powszechnych; zamiar odwołania tego organu wymaga jednak zasięgnięcia opinii zgromadzenia ogólnego i - jeśli zgromadzenie ogólne negatywnie zaopiniuje ten zamiar - opinii Krajowej Rady Sądownictwa. Oba organy mają na wydanie opinii miesiąc. Tylko dwie negatywne opinie w przedmiocie odwołania prezesa (wiceprezesa) są dla Prezesa NSA wiążące i odwołanie nastąpić nie może. Jeśli przyczyną odwołania miałaby być rezygnacja z pełnionej funkcji tryb opiniodawczy nie jest wymagany (art. 21a usa i art. 27 usp w zw. z art. 29 usa).

Procedurę obsady funkcji prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego w sposób istotny różni od sposobu obsady tej funkcji w sądach powszechnych (apelacyjnych i okręgowych) to, że wskazanie kandydata zastrzeżone jest dla organu sądowego – prezesa przełożonego sądu, a nie dla organu władzy wykonawczej, co bliższe jest modelowi samorządowej administracji i zasługuje na aprobatę.

Zakres zadań powierzonych prezesowi wojewódzkiego sądu administracyjnego w prawie o ustroju sądów administracyjnych jest wskazany ogólnikowo. Unormowanie art. 20 § 1 usa przewiduje, że prezes kieruje sądem i reprezentuje go na zewnątrz, pełni czynności administracji sądowej i wykonuje inne czynności ustawowo określone, a z art. 17 § 2 usa wynika, że jest przewodniczącym wydziału w sądzie. Z regulaminu sądów wynika, że czynności prezesa w zakresie administracji sądowej obejmują, przykładowo:

1) organizowanie pracy sądu z uwzględnieniem podziału czynności ustalonego przez kolegium,

2) przyjmowanie interesantów w sprawach petycji, skarg i wniosków,

3) zapoznawanie się z biegiem spraw rozpoznawanych w sądzie, a w szczególności spraw wywołujących powszechne zainteresowanie społeczne,

4) usprawnianie organizacji i techniki pracy sądu,

5) wykonywanie czynności z zakresu prawa pracy (§ 19 regulaminu).

Inne kompetencje prezesa ustalać należy przy odpowiednim zastosowaniu unormowań prawa o ustroju sądów powszechnych (art. 29 usa)7. I tak, przykładowo, do zakresu zadań prezesa zaliczyć dodatkowo wypada:

1) uczestniczenie w procedurze: obsady stanowisk sędziowskich (zgłaszanie Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego wakatów na stanowiskach sędziowskich, przyjmowanie karty zgłoszenia i innych dokumentów od kandydatów na sędziów, przedstawianie kandydatur do zaopiniowania kolegium i zgromadzeniu ogólnemu sędziów, przekazywanie zaopiniowanych kandydatur Krajowej Radzie Sądownictwa za pośrednictwem Prezesa NSA), powołania i odwołania dyrektora sądu i ewentualnie jego zastępcy, mianowania referendarzy sądowych i rozwiązania z nimi stosunku pracy,

2) organizowanie naboru i zatrudnianie asystentów sędziego oraz rozwiązywanie z nimi stosunku pracy,

3) tworzenie sekcji w wydziale orzeczniczym i sekcji w sekretariacie wydziału, a także powierzanie sędziom funkcji przewodniczącego wydziału orzeczniczego (po uzgodnieniu z Prezesem NSA), oraz zespołów do załatwiania określonych rodzajów spraw w oddziale „dużego” sądu (za zgodą Szefa Kancelarii Prezesa NSA),

4) zarządzanie stosowania środków bezpieczeństwa w budynkach sądowych,

5) kontrolowanie prawidłowości wykorzystywania zwolnień lekarskich,

6) nawiązywanie i rozwiązywanie stosunków pracy z asystentami sędziów, stażystami, urzędnikami i pracownikami sądu, dokonywanie ich okresowej oceny.

Kompetencje wiceprezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego nie są sprecyzowane ustawowo, wiadomo jedynie, że ma zastępować prezesa (art. 21 § 3 usa), a z regulaminu sądów wynika, że prezes sądu może powierzyć wiceprezesowi stałe wykonywanie niektórych czynności z zakresu administracji sądowej (§ 20 regulaminu).

Prawo o ustroju sądów administracyjnych nie przewiduje w sądach administracyjnych odrębnego organu powołanego do wykonywania zadań z zakresu gospodarczego i finansowego – dyrektora sądu. Powołanie dyrektora w wojewódzkim sądzie administracyjnym jest jednak możliwe, przy odpowiednim zastosowaniu przepisów prawa o ustroju sądów powszechnych, jednakże taki dyrektor sądu nie uzyska statusu organu, a będzie jedynie urzędnikiem sądowym, pomagającym prezesowi w wykonywaniu zadań z zakresu gospodarczo-finansowego. Z unormowania § 10 regulaminu sądów wynika, że dyrektora w wojewódzkim sądzie administracyjnym powołuje – na wniosek prezesa tego sądu – Prezes NSA (przy zachowaniu konkursowego trybu obsady tego stanowiska – art. 29 usa), a podlegają mu kierownicy oddziałów w sądzie. W Naczelnym Sądzie Administracyjnym w zakresie realizacji zadań Prezesa NSA w dziedzinie gospodarczo-finansowej właściwa jest Kancelaria Prezesa Sądu.



Zgromadzenie Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także zgromadzenie ogólne sędziów wojewódzkiego sądu administracyjnego składa się z wszystkich sędziów danego sądu (jest to więc organ samorządu sędziowskiego8), obraduje co najmniej raz w roku, pod przewodnictwem prezesa danego sądu. Uchwały tego organu zapadają bezwzględną większością głosów, a do ich podjęcia wymagana jest obecność przynajmniej połowy liczby jego członków (art. 24 § 1-3, art..46 § 1, 4-5) usa).

Uprawnienia tych organów są głównie opiniodawcze, a wyjątkowo tylko decyzyjne i dotyczą przede wszystkim spraw personalnych w stosunku do danego sądu; obejmują one:

1) przedstawianie Krajowej Radzie Sądownictwa kandydatów na stanowiska sędziów w danym sądzie,

2) wybieranie kandydatów na stanowisko Prezesa NSA i wyrażanie zgody na powołanie i odwołanie wiceprezesa tego Sądu albo opiniowanie powołania i odwołania prezesa i wiceprezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego,

3) ustalanie składu liczbowego kolegium sądu i wybieranie jego członków oraz dokonywanie zmian w składzie tego organu,

4) wybieranie dwóch przedstawicieli z grona sędziów danego wojewódzkiego sądu administracyjnego do uczestniczenia wspólnie ze Zgromadzeniem Ogólnym Sędziów NSA w wyborach członków Krajowej Rady Sądownictwa i zgłaszanie kandydatów na członków tej Rady,

5) rozpatrywanie informacji prezesa danego sądu o rocznej działalności sądu oraz rozpatrywanie i opiniowanie innych spraw przedłożonych przez prezesa danego sądu lub zgłoszonych przez członków zgromadzenia ogólnego oraz

6) uchwalanie przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów NSA regulaminu wewnętrznego urzędowania Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 24 § 4, 43 i 46 § 2 usa).



Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz kolegium wojewódzkiego sądu administracyjnego składa się z prezesa danego sądu i wybranych - przez odpowiednie zgromadzenie ogólne - na trzyletnią kadencję członków, obraduje pod przewodnictwem prezesa, uchwały podejmuje bezwzględną większością głosów, w obecności przynajmniej połowy liczby jego członków (art. 25 § 2-4 i art. 47 § 2-4 usa). Skład tych organów i sposób wybierania jego członków nadaje im charakter organu samorządowego.

Wśród uprawnień tych organów również dominują opiniodawcze, ale jedno uprawnienie stanowcze i decyzyjne, z zakresu czynności administracyjnych przyznane tym organom ma istotne znaczenie w ukształtowaniu relacji z prezesem sądu – to kolegia ustalają podział czynności w danym sądzie i określają szczegółowe zasady przydziału spraw poszczególnym sędziom (art. 25 § 1 pkt 1 i art. 47 § 1 pkt 1 usa). Pozostałe uprawnienia tych organów obejmują, przykładowo:

1) przedstawianie zgromadzeniu ogólnemu sądu opinii o kandydatach na stanowiska sędziów w danym sądzie,

2) analizę danych zawartych w oświadczeniach o stanie majątkowym sędziów danego sądu, z tym że analizy danych oświadczenia prezesa sądu wojewódzkiego dokonuje Kolegium NSA,

3) rozpatrywanie odwołań sędziów od decyzji właściwego prezesa zabraniających sędziom podjęcia dodatkowego zajęcia, zatrudnienia, sposobu zarobkowania,

4) wyrażanie zgody na delegowanie sędziego do wykonywania obowiązków w innym sądzie,

5) rozpatrywanie spraw przedstawianych następnie zgromadzeniu ogólnemu danego sądu, jak też innych spraw przedstawionych przez prezesa danego sądu lub z własnej inicjatywy,

6) wyrażanie zgody na tworzenie i znoszenie wydziałów, powoływanie i odwoływanie przewodniczących wydziałów, Szefa Kancelarii Prezesa NSA i dyrektora Biura Orzecznictwa – jest to uprawnienie tylko Kolegium NSA,

7) wybieranie Rzecznika Dyscyplinarnego NSA i jego zastępcy, a także wyznaczanie składu sądy dyscyplinarnego – uprawnienie Kolegium NSA (art. 8, 25 § 1, 29, 47 § 1, 48 § 3 i 4 i 49 usa).

Jednostki administracyjne w sądach administracyjnych

Każdy wydział orzeczniczy sądu (zarówno wojewódzkiego, jak i NSA) ma oddzielny sekretariat, którego urzędnicy wspomagają sędziów (asesorów, referendarzy sądowych) w wykonywaniu ich zadań, a dodatkowo może być w nim utworzona sekcja sekretariatu, do wykonywania określonych czynności. W wydziale informacji sądowej – sekretariat tworzony jest dla spraw informowania zainteresowanych osób o właściwości sądu, stanie spraw załatwianych w sądzie oraz udostępniania akt spraw do wglądu, a do załatwiania innych spraw – odpowiednie zespoły. Odrębny sekretariat ma także Biuro Orzecznictwa. Pracą sekretariatu kieruje jego kierownik (§ 2 ust. 6, 3 ust. 2 i 5 ust. 2 regulaminu sądów, § 2 ust. 5 i § 3 ust. 2 i 11 ust. 3 regulaminu NSA).

Podział wojewódzkich sądów administracyjnych na inne jednostki organizacyjne, powoływane do wykonywania czynności administracyjnych dla zapewnienia właściwego funkcjonowania całego sądu, zależy od liczby sędziów danego sądu i rodzaju rozpoznawanych spraw. Regulamin dotyczący sądów określa typowe jednostki organizacyjne – oddziały, które mogą być łączone (przy niewielkiej liczbie sędziów danego sądu) oraz przewiduje możliwość tworzenia w ramach oddziału - zespołów do załatwiania określonych rodzajów spraw z zakresu administracji sądowej (przy dużej liczbie sędziów).

  1   2   3


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna