„Usługi i instytucje opieki społecznej w Wielkiej Brytanii Ekspertyza”



Pobieranie 0.61 Mb.
Strona2/13
Data07.05.2016
Rozmiar0.61 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   13

Wprowadzenie

Celem niniejszej ekspertyzy jest pomoc przedstawienie porównawczego przeglądu usług socjalnych oraz instytucji pomocy społecznej w czterech krajach wchodzących w skład Wielkiej Brytanii.



To odpowiedni czas na przeprowadzenie takiej analizy w kontekście UK. W Wielkiej Brytanii niedawno doszło do prawdziwych ruchów sejsmicznych o charakterze politycznym w przededniu wyborów, które miały miejsce w maju 2010 r. Skutkiem tych wyborów jest niecodzienne zjawisko w brytyjskiej polityce, jakim jest rząd koalicyjny, co doprowadziło do zmiany systemu w Westminster po tym jak rząd labourzystów został wyeliminowany i zastąpiony przez koalicję Konserwatystów i Liberalnych Demokratów. Jednym z gorących tematów debaty politycznej było państwo socjalne w UK i jego przyszłość, w tym opieka zdrowotna, opieka społeczna oraz usługi edukacyjne. Obiecano „rewolucję socjalną” obejmująca szeroko zakrojoną reform systemu zasiłków (The Guardian, 27 maja 2010 r.). Nowy rząd już podkreślił swój zamiar rozprawienia się ze zjawiskami, które uważa za kluczowe problemy: „braku pracy” oraz „uzależnienia od pomocy społecznej” (HM Government 2010). Te zmiany mają miejsce w kontekście dużego kryzysu fiskalnego, któremu towarzyszy pogłębiająca się recesja gospodarcza i przyrost zadłużenia krajowego, do czego dochodzi także w innych europejskich krajach. Podobnie jak w tych krajach, narastają obawy dotyczące cięć wydatków publicznych oraz obniżki emerytur, by sprostać wypłatom świadczeń coraz większej grupy ludzi w podeszłym wieku. W tym samym czasie partie polityczne przedstawiają manifesty domagając się zmian, i niektóre z nich mają charakter radykalny. Pomiędzy mantrami powtarzanymi teraz przez te partie występuje zaskakujące podobieństwo: wszystkie mówią o postrzeganej potrzebie rozszerzenia wyboru, personalizacji usług oraz większego zaangażowania publicznego w organizację oraz świadczenie usług socjalnych. Autorzy powrócą do tych tematów w drugiej części tego raportu, wraz z zagadnieniem czy brytyjska opinia publiczna faktycznie chce zwiększenia uczestnictwa i zaangażowania w sposób, w który takie usługi są prowadzone oraz świadczone.
Inne kwestie, które nie pojawiły się w kampanii wyborczej, jednakże mają kluczowe znaczenie w odniesieniu do system opieki społecznej w Wielkiej Brytanii, takie jak ryzyko oraz regulacje, zostaną także podkreślone w tym omówieniu. Tuż przed wyborami nagłówki prasowe były zdominowane wypadkami oraz zdarzeniami związanymi z ryzykiem. Obejmowały one tragiczną śmierć dzieci w Swansea w Walii, W West Tyrone w Irlandii Północnej, w Dundee w Szkocji oraz w Haringey w Anglii. Na szczęście takie przypadki negatywnego ryzyka są niezwykle rzadkie, jednakże mają głęboki i szkodliwy wpływ na politykę i praktykę, prowadząc do nawoływania o jeszcze więcej regulacji i mogą prowadzić do stworzenia klimatu „niechętnego ryzyku”, który podminowuje pewność siebie, a także zdolność osób zajmujących się pracą społeczną oraz opieką zdrowotną do wykonywania ich trudnych zadań. Jest to problem wielkiej wagi dla osób zarządzających pracą oraz opieką społeczną oraz pracowników odpowiedzialnych za opiekę nad grupami „wrażliwymi” oraz „narażonymi na ryzyko” i zostanie omówiony w dalszej części raportu.

Jakiego rodzaju państwem socjalnym jest państwo socjalne UK? Jest to kwestia sporna w debacie pomiędzy komentatorami, nie wspominając już o tym, jak rozumiemy “państwo socjalne” i czy można je sklasyfikować. Problem ten zostanie omówiony bardziej szczegółowo w sekcji drugiej (Esping-Andersen 1990; Veit-Wilson 2000). W skrócie, Wielka Brytania jest zjednoczoną jednostką konstytucyjną, jednakże znajduje się obecnie w znacznym stopniu na etapie dewolucji oraz decentralizacji w ramach czterech krajów, które ją tworzą: Anglii, Walii, Szkocji oraz Irlandii Północnej, co obejmuje programy polityki socjalnej (Adams and Schmueler 2005; Bochel and Bochel 2004). Te cztery kraje różnią się pod względem powierzchni, demografii oraz wydatków na zaspokajanie potrzeb socjalnych i zdrowotnych. Tabele 1 oraz 2 na drugiej stronie przedstawiają podsumowanie głównych cech populacji oraz PKB na osobę; ponad 80% wynoszącej 61 mln ludzi populacji Wielkiej Brytanii zamieszkuje Anglię. W obliczu politycznego zwycięstwa „Nowej Partii Pracy” w 1997 r., podjęto ambitny program ‘modernizacji’ rządu. Podczas gdy w Anglii zlikwidowano regionalne zgromadzenia narodowe, w 1999 r. Szkocji przywrócono parlament po 300 latach starań, a w Walii, a także w końcu w Irlandii Północnej utworzono regionalne wybieralne zgromadzenia. Westminster w dalszym ciągu ma wyłączność w kwestiach opodatkowania, obronności oraz polityki zagranicznej oraz incydentalnie zawieszał uprawnienia zgromadzenia Irlandii Północnej.



Tabela 1: Grupy populacji w czterech krajach Wielkiej Brytanii, 2008 (pierwsza dekada XXI w.)







0-14

15-64

65+

Razem

Procent

Anglia

9033.2

34127.9

8285.3

51466.2

84

Szkocja

850.3

3461.8

856.5

5168.5

8

Walia

553.1

1800.1

639.4

2993.4

5

Irlandia Pn.

355.8

1170.4

248.8

1775.0

3



















GB

10792.4

40560.2

10030.0

61403.1

100


1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   13


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna