„Usługi i instytucje opieki społecznej w Wielkiej Brytanii Ekspertyza”



Pobieranie 0.61 Mb.
Strona9/13
Data07.05.2016
Rozmiar0.61 Mb.
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   13

Powstanie programu nadzoru

Mimo omówionej powyżej wewnątrz-państwowej różnorodności w ogólnej polityce społecznej, standaryzacja staje się wspólną cechą świadczenia usług opieki społecznej na terenie Zjednoczonego Królestwa. Niemniej jednak, przepisy dotyczące systemów ochrony zdrowia i opieki dorosłych, jak również dzieci, nieustannie się zmieniają w Wielkiej Brytanii (Adil 2008). Adil zauważa, że “nie ma porozumienia w kwestii definiowania i identyfikowania ryzyka” (2008, str. 199), równocześnie pojawia się powielanie przepisów i zamęt, gdy różne agencje próbują dostosować się do coraz to innych interpretacji. Ciągłe reformy agencji i tworzenie nowych organów ukazuje jak trudnym zadaniem jest radzenie sobie z gwałtownym wzrostem prawnych wymogów (Bradshaw i Bradshaw 2004).


Widać to w decyzji rządu o stworzeniu Komisji Jakości Opieki [Care Quality Commission], która ma zastąpić Komisję Zdrowia [Health Commission] i połączeniu jej z Komisją Inspekcji Opieki Społecznej [Commission for Social Care Inspection] i Komisją pracującą nad Ustawą o zdrowiu psychicznym [Mental Health Act Commission]. Podobną sytuację można także zaobserwować, patrząc na ostatnie wydarzenia ze Szkocji, w której utworzono Komitet do spraw Podwyższania Jakości Publicznej Opieki Zdrowotnej [NHS Quality Improvement Scotland] w 2003 roku.

(www.nhshealthquality.org; NHS QIS 2005a; 2005b; 2007), a także ostatnio Sojuszu na rzecz Bezpieczeństwa Pacjenta [Scottish Patient Safety Alliance] (http://www.patientsafetyalliance.scot.nhs.uk/). Kolejną inicjatywą wartą uwagi jest przebudowa i przeformułowanie zadań Szkockiego Centrum do spraw Infekcji i Zdrowia Środowiskowego [Scottish Centre for Infection and Environmental Health] pod auspicjami nowej agencji – “Ochrona Zdrowia Szkocja” [Health Protection Scotland] w kolejnym roku. (http://www.hps.scot.nhs.uk/). Podobnie w dziedzinie opieki społecznej, stworzenie takich organów jak: Komisja Opieki [the Care Commission] i Inspektoratu do spraw Usług Pomocy Społecznej [Social Work Services Inspectorate] wydaje się być wyrazem odgórnego podejścia, wspomnianego powyżej. Nadal prowadzi się reformy i dwie kolejne komisje regulacyjne przejmą zadania Komisji Opieki i Inspektoratu, jak również wielu innych komisji. Te dwie komisje to: “Ochrona Zdrowia w Szkocji” [Health Protection Scotland] i “Praca i Opieka Społeczna – Postęp w Szkocji” [Social Care and Social Work Improvement Scotland]. Są one efektem analitycznego przeglądu usług publicznych autorstwa Crerar’a, komisje rozpoczną pracę, gdy Ustawa o usługach publicznych wejdzie w życie.


Komisja do spraw Jakości Opieki [Care Quality Commission] została stworzona na mocy Ustawy o zdrowiu i opiece społecznej w celu połączenia Komisji do spraw Opieki Zdrowotnej [Healthcare Commission], Komisji Inspekcji Opieki Społecznej [Commission for Social Care Inspection] i Komisji pracującej nad Ustawą o zdrowiu psychicznym [Mental Health Act Commission] – to były trzy dotychczasowe organy nadzorujące system zdrowia i opieki społecznej dla osób dorosłych w Anglii. Na północ od granicy, Komisja Opieki z siedzibą w Dundee odegrała podobną rolę. Stworzenie nadrzędnej agencji w Anglii ma na celu wypracowanie elastycznych i skutecznych przepisów służących pokonaniu barier między opieką zdrowotną i społeczną, tam gdzie różnice między nimi już się właściwie zacierają i proces ten będzie dalej postępował. Dostawcy usług zdrowotnych i społecznych, w tym pracujący dla publicznego systemu dostawcy prywatni, będą musieli zarejestrować się w nowym organie nadzorującym, aby móc świadczyć usługi. Komisja do spraw Jakości Opieki została zobowiązana do przyjęcia podejścia skupiającego się na ryzyku i zadziałać w odpowiedni sposób (Przyszły Nadzór Opieki Zdrowotnej i Społecznej dla Osób Dorosłych w Anglii 2006 [The Future Regulation of Health and Adult Social Care in England 2006]; Komisja do spraw Jakości Opieki [Care Quality Commission], 2007). Obecnie polityka rządu popiera zdecentralizowaną kontrolę, ale oczywiście chce silnie wpływać na zwiększoną niezależność zdecentralizowanych organów. W efekcie, eksperci w dziedzinie opieki zdrowotnej i społecznej są być może nawet pod większą presją, aby stosować się do nowych celów wyznaczanych w programach (Heyman i inni 2009).
Gdy wyniki niezależnego badania zleconego przez Komitet Ochrony Dzieci i Młodzieży w Dundee [Dundee's Children and Young Person's Child Protection Committee] zostały przeanalizowane, a odpowiednie kroki podjęte – przypadki takie jak śmierć Caleb Ness i Brandon’a Muir’a [znanego jako Baby Brandon] w Szkocji lub Peter’a Connelly [znanego jako Baby Peter] stały się powodem dalszej dyskusji na temat porażek systemów nadzorujących, braku jasnych wytycznych dotyczących odpowiedzialności, “kultury winy”, szkoleń pracowników socjalnych i pracowników opieki, jak również roli oraz odpowiedzialności rodziców-narkomanów. Niewydolność systemów raportowania/komunikacji między różnymi poziomami w strukturze opieki zdrowotnej i społecznej uznano za przyczynę śmierci tych dzieci. Niektórzy komentatorzy zwracali uwagę na fakt, iż pracownicy opieki społecznej są przepracowani i zestresowani, z powodu braku nowych pracowników, którzy przejęliby część obowiązków.
Pytanie o to, kto ma nadzorować same organy nadzorujące, gdy te nie są w stanie zauważyć niedociągnięć systemu, który nie chroni już społeczeństwa, pozostaje ważnym pytaniem. Jednak wydaje się, iż ostateczna odpowiedzialność spoczywa na rządzie (Heyman i inni 2009). Krytykowano “zbyt rozbudowany nadzór” i “zbyt rozbudowaną ochronę”, szczególnie w kontekście chybionej oceny ryzyka, która jest nieodzowną częścią ostatnich działań ustawodawczych polityków (Titterton 2005). Titterton krytykował podejście odgórne stosowane w czterech częściach składowych Królestwa, gdzie z zasady niewielkie fundusze publiczne przeznaczono na rozbudowę mechanizmów kontrolnych, “zamiast zainwestować w podejście oddolne, aby wzmocnić kluczowych pracowników pomocy społecznej pracujących na pierwszej linii, odbiorców pomocy i niezależnych usługodawców poprzez rozwój umiejętności, szkolenia i wsparcie w rozwijaniu podejścia skupiającego się na podejmowaniu ryzyka” (2005, str. 39). Rząd i jego organy nadzorujące muszą podjąć kroki, aby zapobiec pogorszeniu się sytuacji.
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   13


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna