Von P. K. Sczepanek



Pobieranie 0.67 Mb.
Strona11/14
Data28.04.2016
Rozmiar0.67 Mb.
1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   14

Dafür zwei Beispiele:

Antek und Josek bummeln in philosophischem Schweigen am Klodnitzkanal entlang, so auf Laband zu. Auf einmal bleibt Antek stehen, guckt sich den Josek durchdringend an und sagt:
"Weißt du, Josak, da macht ich ja schont lange wissen, warum den Fische und kenn ieberhaupt nich sprechen." Josek überlegt eine Weile und fragt dann verwundert: "Waas, das wundert dich?"
"Jäsder, ja, das wundert mich."
"Du Duppa" ‚ sagt Josek, "da brauchs dich je kein bissel wundern! Sprich du doch mal, wenn du und du hast dem Frässe unten im Wasser!"

Einmal fährt Antek mit dem Fahrrad frühmorgens "auf Schicht" - immer so zwischen den Schienen der Elektrischen. Die kommt hinterher und hat ihn bald ein. Der Schaffner klingelt "wie verriekt" ‚ doch Antek fährt ruhig weiter. Da wird der Schaffner "schlächt ‚ reißt das Fenster auf und schreit:


"Kann Sie nich ausweichen?"
Antek ruft ganz trecken zurück: "Ich schon, bloß du nich!"

Ist das nicht ganz gemütlich? Doch darf niemand glauben, dass das nun schon O/S wäre - es gehört mehr dazu! Man muss in dem Land gewesen sein, Arbeit und Feier erlebt haben - wer will das beschreiben! Das kann nur Arnold Ulitz, August Scholtis, Josef Wiassalla, Hans Lipinsky-Gottersderf, auch Alfons Hayduk und Hans Niekrawietz. Lest sie - und ihr ahnt wenigstens, welcher Reichtum an geistigen irdischen Gütern in diesem Lande zu finden war.


Das trifft rückschauend für unser ganzes Schlesien zu. Das Wissen darum gereicht uns heute zu großem Trost, verpflichtet uns aber zugleich, das geistige Erbe - die "unverlierbare Heimat" mit aller Liebe und allen Kräften des Gemütes zu hegen und zu pflegen; denn das Geistige allein überdauert die Zeiten. Auf ihm ruht die Heimat in erster Linie, unsere Heimat Schlesien - drinnen und draußen.

Schlesische Allerlei….




Odchodzący na emeryturę abp Damian Zimoń w liście odczytanym w niedzielę w Odchodzący na emeryturę abp Damian Zimoń w liście odczytanym w niedzielę w kościołach archidiecezji katowickiej

Erzbischof Damian Zimoń hinterlässt einen Abschiedsbrief an die Gläubigen
2011.11.06 PAP
Ausscheidende Erzbischof Damian Zimoń Auslesen in einem Brief am Sonntag in den Kirchen der Erzdiözese Katowice schrieb, dass er gerne Dankbarkeit gegenüber Gott und den Menschen zum Ausdruck für die Zeit des Dienstes. Katowice ist der neue Metropolit Victor Skworc Tarnow.
kościołach archidiecezji katowickiej
Von Reden in Königshütte - Plessia -Szramek - Auszeichnungen

Als Kulturreferent der Bundesheimatgruppe des Plessen Landes e.V. werde ich am 22.7.2002 nach Oberschlesien: Tichau, Kattowitz, Gleiwitz und Groß Stein/Oppeln fahren, um zwei wichtige Persönlichkeiten für die Plesser-Land-Heimat auszuzeichnen.

Die zwei Personen haben in der letzten Zeit viel für ihr Land getan.


  1. Der oberschlesische Metropolita, Priester, Erzbischof von Kattowitz Prof. Dr. Damian Zimoń für seine positive Wirkung der oberschlesischen Tradition; besonders in Tychy mit selig gesprochenem Emil Szramek verbunden;

  2. Der Bildhauer August Dyrda aus Tichau-Paprotzan, der nach dem berühmten Theodor Kalide aus Gleiwitz, schon zum dritten Mal das Denkmal von Friedrich W. Graf von Reden schuf. Am 6.9.2002 soll das Denkmal in Königshütte enthüllt werden.

Auf den Medaillen sollen folgende Gravierungen gemacht werden:

8. ks. abp D. Zimoń

9. Bildhauer August Dyrda

Zusätzlich möchte ich erwähnen, dass diese Auszeichnung zuvor:


-der Familie E. und H. Kohl;
-Bolko Graf von Hochberg, Fürst von Pless;
-Dr. Karl Schikorski;
-Peter Sczepanek;
-Herms Koch,
-Oberschlesische Stiftung in Ratingen
-und Kulturabteilung der Stadt Tychy verliehen wurde.

Am 21.Juli werde ich nach Oberschlesien fahren, um weitere Medaillen zu verleihen.

Mit freundlichem Gruß
Glück Auf

Kulturreferent der Bundesheimatgruppe des Plessen Landes e.V.



Peter Karl Sczepanek 

Das Bild der Medaille, die Genese der Entstehung, die Projektanten und wer hat diese Medaille modelliert, wird unter der Internetadresse: www.August-Kiss.de Abteil. : Kiss/Amazone (d) berichtet.

Über den selig gesprochenen Dr. Emil Szramek und F.W. von Reden informieren auf www.Slonsk.com unter anderem folgende Texte


  • Die oberschlesischen Vierjahreszeiten

Finissage - Die oberschlesischen Vierjahreszeiten

Im Rahmen der Finissage der Dauerausstellung seit 1992

Die oberschlesischen Vierjahreszeiten“ habe ich die Ehre Sie herzlich einzuladen.

Die Finissage findet in (40789) Monheim, Baumberg, Holzweg 40/I



am 29. Juni 2002 ab 18.00 bis 20.00 Uhr statt.

Es spricht

Von der Galerie Sczepanek werden folgende Bilder und Skulpturen zu sehen sein:

  • Alfons Wieczorek - schles. Landschaft - „Die Vierjahreszeiten“

  • Irenäus Botor - schles. Geschichte mit August Kiss Skulpturen

  • ein Bildhauer, August Dyrda - zur Zeit am Werk - ein Denkmal von
    Theodor Kalide (1801-1863) - „Friedrich von Reden“ (1752-1815)
    von 3 Metern Höhe, ( www.August-Kiss.de ) dessen

Reden-Denkmal am 6.Sept in Königshütte O/S
schon zum dritten Mal in der Geschichte Oberschlesiens enthüllt wird.

An der Finissage, am 29.6.2002 - werden neue Aquarelle von Irenäus Botor für ein neues Buch über den Bildhauer, August Kiss (1802 - 1865)“von P.K.Sczepanek gezeigt. Veranstalter: P.K. Sczepanek



  • Reden-Denkmal am 6.Sept. in Königshütte O/S enthüllt

Der Tichauer Bildhauer, August Dyrda - schuf in den Jahren 2001-2002 ein Werk - ein Denkmal - „Friedrich Graf von Reden“ (1752-1815) nach dem oberschlesischen Bildhauer Theodor Kalide (1801-1863) von 3 Metern Höhe, dessen

Reden-Denkmal am 6.Sept in Königshütte O/S

Schon zum dritten Mal in der Geschichte Oberschlesiens enthüllt wird.



Friedrich Wilhelm Graf von Reden (1752-1815), -Staatsminister

Am 19. August 1778 schrieb Friedrich der Große aus dem Lager bei Burkersdorf (bei Schweidnitz in Schlesien) an den damaligen preußischen Bergbauminister Friedrich Anton Freiherr von Heynitz:

Mein lieber Etats Minister Frh. von Heynitz, Ich erteile Euch auf Eurer Schreiben vom 15. dieses Monats hierdurch zur Antwort, dass Ich, bei den Euch angeführten Umständen, dem Friedrich W. Baron v. R e d e n, den nachgesuchten Titul, vom Cammerherrn, wohl accordiren will, und das nöthige deshalben bereits haben ergehen lassen: Wie Ich denn davon zufrieden bin, dass er bei Eurem Departement, in der qualite´ eines Ober-Berg-Rath, in Schlesien, mit arbeitet.

Am 31. Decbr. 1778 ist Baron v. Reden im Plenum des besagten Departements zugefertigt und vereidigt worden.

Friedrich Wilhelm Graf von Reden wurde am 23.März 1752 in Hameln / Harz im König-reiche Hannover geboren. Nach gründlicher Ausbildung auf der Universität zu Göttingen, schon früh dem Berg- und Hüttenfache hat er sich gewidmet. Er bereiste nicht nur viele deutsche Berg- und Hüttenwerke, sondern auch England und Schottland, Frankreich, wo sich damals der Stein-kohlenbergbau, (Flötzbergbau) die Roh- und Schmiedeeisen-Erzeugung bei Steinkohlen und die Anwendung der Dampfmaschinen rasch und in einer Weise entwickelte. Er arbeitete zwei Jahre mit neuem Schwung und der Entwicklung in Waldenburg/ -Schweidnitz, Giehren/-Jauer und Reichenstein/-Fürstentum Münsterberg und Grafschaft Glatz. 1779 wurde er zum Direktor des Schlesichen Oberbergamtes in Tarnowitz ernannt. Gegen Ende April 1780 ging Reden nach Breslau und übernahm die Directorial-Gäschäfte.

Am 14.Oktober 1786 wurde von Seiner Majestät des Königs Friedrich Wilhelm II. Friedrich von Reden zum Geheimen Ober-Finanzrat ernannt.



August Kiss, z krainy przychodzących i odchodzących

Oto urywek książki Petera Karla Sczepanek pt. „August Kiss, z krainy przychodzących i odchodzących”

z rozdziału poświęconemu rzeźbie „hl Michael” - pod tym samym tytułem: „.Św. Michał Archanioł” a w nim podrozdział:

Współczesny „Michał Archanioł” dla Górnoślązaków w Chorzowie

Wspomniany współczesny rzeźbiarz z Paprocan, August Dyrda ma poniekąd też coś z św. Michała Archanioła, w jego pracy twórczej, się rozumie. Wykonując na zlecenia Górno-Ślązaków z Chorzowa, dzieło ich rodaka, Theodora Kalide z przed 150 lat, słynnego przemysłowca, właściwie założyciela śląskiego przemysłu - Grafa, Friedricha von Reden, można takie zrobić przyrównanie do św. Michała. Pomnik postaci Fryderyka von Reden, nie w zbroji rycerza, a w galowym mundurze górniczym, wprowadzał spokój i wewnętrzne bezpieczeństwo Ślązakom jego nastrojem spokoju, oddanego honoru, i czci temu, który jeszcze do niedawna dawał stanowiska pracy ich przodkom. Sto lat, ten niczym współczesny „Michał Anioł” chronił na Wzgórzu Redana w Chorzowie ich mieszkańców. Tak teraz od września 2002 czynić to będzie dalej, po odsłonięciu tego pomnika w kopii wykonanej przez Augusta Dyrdę z Paprocan. Może niektórzy Polacy, nie znający motywacji i historii związanej z Fryderykiem von Reden dla całego Śląska, zrozumieją i nie będą dalej walczyć z Redenem, przyjacielem tej krainy, dzięki któremu oni sami tu przybyli ze wschodniej części Polski!

Dla Wzgórza Redena sanacyjny rząd polski z Michałem Grażyńskim, dla przeciwwagi, wyrywa następny kościół z jego korzeniami, z Kunrowa koło Gliwic stawiając tam, na przecie pomnika Redena kościół drewniany hl. Laurentiusa, (św. Wawrzyńca), z tradycją od 1599 roku w Knurowie! Tak na wschodnim, czarnam Górnym Śląsku nie tworzono nic nowego, a jedynie przetasowywano stare historie i tradycje, niszcząc w ten sposób rodzimą w danym miejscu kulturę. Niczym pogańscy słowianie, zacierali po sobie ślady przeszłości. Nie zawsze imię Michał, ma coś z Archanioła. Wiele takich przykładów można podawać z kościółkami, jak i Graf von REDEN został w tym samy roku, w 1939 zdewastowany przez nieznanych sprawców. Ta śląska walka stale z przeciwnościami - różnych kultur, różnych zapatrywań na Śląsk!

W 1940 rzeźbiarz Drobek na wzór Th. Kalidy wykonał drugą rzeźbę, którą odlano w Gliwicach w 1940 roku, odsłonięcie dokonano 7.7.1940 roku - na „Wzgórzu Redena” w Chorzowie.

W 1946 nieznani sprawcy w nowych władzach znów zburzyli to dzieło! Wzloty i upadki Śląska.

Na szczęście w naszym przypadku - naszych artystów, rzeźbiarzy widzimy i z dzisiejszym, żyjącym Augustem Dyrdą, jak koło dobrej roboty na rzecz Górnego Śląska zamyka się w twórczości dwóch wspaniałych rzeźbiarzy śląskich, Kissa i Kalide, działających głównie w Berlinie, ale z tematyką zawsze pośrednio ocierającą się o problemy śląskie. I za to jesteśmy im i Dyrdzie wdzięczni.

Peter Karl Sczepanek 

Friedrich Graf von Reden www.August-Kiss.de/Redendenkmal/redendenkmal.html



Poza kontrolą

Kto strzela musi się z także z tym liczyć, że „Schuss kann auch nach hinten losgehen“. Wagę tych słów można zrozumieć śledząc bieg rozpętanej w polskich mediach dyskusji na temat planu budowy w Berlinie centrum przeciwko wypędzeniom.


Wniosków z prowadzonych dyskusji społecznych nie można uogólniać. Pomimo tego, analiza tonu wypowiedzi i przytaczanych argumentów pozwala na dokonanie oceny aktualnego stanu wiedzy i świadomości społecznej co do poruszanych tematów. ...

Bruno Nieszporek

http://www.echoslonska.com/0310/PeterSczepanek_EuropaKonzert.htm

Kulturleben in Oberschlesien

Europa-Konzert mit deutschem Komponisten

Gleiwitz:
„Der erste Plan eines vereinigten Europas stammte aus der Feder vom Polenkönig Stanislaus I. Leszczyński!“
Zu einem „Treffen mit dem Komponisten, Publizisten und Musikkritiker Joachim Georg Görlich“ ins Gleiwitzer „Haus der Technik“...laden wir ein.

Zu einem „Treffen mit dem Komponisten, Publizisten und Musikkritiker Joachim Georg Görlich“

ins Gleiwitzer „Haus der Technik“ hatte der Rat der oberschlesischen Industriegroßstadt, sowie Polens Ingenieurverband NOT und die „Föderation der wissenschaftlich-technischen Vereinigungen“ eingeladen. Im Programm ausschließlich Werke von Görlich nebst Liedern nach Texten rheinischer zeitgenössischer Dichter.

Interpreten waren allesamt junge Künstler: Prof. Katarzyna Rzeszutek (Klavier, Musikakademie Kattowitz), Agnieszka Sulicka (Sopran, Musikakademie Kattowitz) und Maciej Niedbał (Solokontrabassist der Philharmonie Zabrze – Hindenburg).

Ratspräsident Jerzy Kazimierz Lisiecki begrüßte den Gast aus dem Lande, „aus dem solche großen Europäer wie Adenauer und Kohl stammen.“

In einem Vortrag erinnerte Görlich daran, dass der erste Plan eines vereinigten Europas aus der Feder von Polenkönig Stanisław Leszczyński stammt, der später auch als französischer Statthalter im saarländischen Zweibrücken residierte. Hier in Gleiwitz sei mit dem fingierten Überfall auf den Sender von Hitler der II. Weltkrieg vom Zaune gebrochen worden. Hier hätten dann 1945 polnische Vertriebene aus Lemberg eine weltbekannte Technische Hochschule aufgebaut. Und die Gleiwitzer Staatsoperette habe bis weit in die 70ziger Jahre Musicals und Operetten des berühmten Michael Jary im Repertoire gehabt, der solche „Evergreens“ wie „man müsste Klavier spielen können“ oder „wir wollen niemals auseinandergehen“ schuf und im nähegelegenen Laurahütte zur Welt kam.

Görlich beglückwünschte abschließend die Polen, dass sie sich für die EU ausgesprochen haben. Darauf gab es für ihn und seine Gattin ein langes frenetisches „Standing Ovation“.

Adenauer-Kohl – Medaille für Görlich

Die Christlich – Demokratische Union Deutschland (CDU) hat den Publizisten und Komponisten Magister Joachim Georg Görlich (Haan/fr. – Oberglogau) „in Dankbarkeit und als Zeichen der Anerkennung“ mit der „Adenauer – Kohl – Medaille „ ausgezeichnet.

Zur gleichen Zeit bezeichnete das „Gerhard – Möbius – Institut für Schlesienforschung“ an der Universität Würzburg in einem Anerkennungsschreiben Görlichs kleine zweisprachige Musik-Geschichte seiner Heimatstadt Głogówek/Oberglogau als „großartig“. „Ich bin sehr glücklich, dass es Ihnen gelungen ist, die Musiktradition von Oberglogau so dicht darzustellen“, schreibt Institutsdirektor Prof. Dr. Dr. Gundolf Keil. „Dieser wichtige Titel“ werde in die Institutsbibliothek eingegliedert werden. Ein ähnliches Schreiben erhielt Görlich zuvor von der bekannten „Forschungsstelle Ostmitteleuropa“ der Universität Dortmund.



Peter Karl Sczepanek

PS.


„Der erste Plan eines vereinigten Europas stammte aus der Feder vom Polenkönig Stanisław I. Leszczyński!“

…….als polnischer politischer Aspekt, wenn es auch um Schlesien geht.



„Pierwszy plan zjednoczonej Europy wywodzi się z dążeń polskiego króla Stanisława I. Leszczyńskiego!”

……wraz ze Schlesien (Slaskiem) w polskiej polityce „zachciankowej”



Stanislaus I. Leszczynski (*1677 – Lemberg, +1766 Luneville) Wojewode von Posen wurde nach der Absetzung Augustus II. des Starken, 1704 unter schwedischem Druck von einer Minderheit zum König gewählt. Er musste aber nach der Niederlage Karls XII., König von Schweden, bei Poltawa/Ukraine (1709) Polen verlassen und ging ins Exil nach Zweibrücken in Saarland.

Durch die Ehe seiner Tochter Maria mit Ludwig XV. König von Frankreich wuchs sein Einfluss. Im Jahr 1733 wurde Leszczynski erneut zum König gewählt, und wieder nach 3 Jahren durch August III. Brandenburg, mit Russland (Peter I.) und Österreich (noch mit Schlesien) gestürzt. Mit den Herzogtümern Lothringen (Frankreich – 1766) und Bar wurde er in den Jahren 1735/38 abgefunden.

In der Zeit regierten in Preußen der Große Kurfürst als Friedrich I. (1701) und sein Sohn Friedrich Wilhelm I. (1713), genannt „Soldatenkönig“, obwohl er keine Kriege geführt hat.

Die schwedische Ära, die siegreiche Kämpfe mit fast allen europäischen Ländern geführt hat, war nun zu Ende. Vorpommern und Stettin kamen von Schweden nach Preußen.

Die neue Ära begann mit dem neuen preußischen König, Friedrich II. dem Großen, s.g. „Alter Fritz“ ab 1740. Mit den Kriegen um Schlesien seit 1742 bis 1763 wurde die Stadt Gleiwitz preußisch.

In der Konstellation Europas plante Stanislaus Leszczynski mit Frankreich ein vereinigtes Europa - als polnischer politischer Aspekt, wenn es auch um Schlesien geht. Peter Karl Sczepanek



Stanisław I. Leszczyński (ur. 1677 w Lwowie – zm. 1766 w Luneville) jako Wojewoda Poznania zostaje w 1704 roku wybranym na króla polskiego po zniesieniu z tronu Augusta II. Mocnego, pod naciskiem szwedzkim i polskiej mniejszości,. Musiał jednak po porażkach Karola XII, króla Szwecji pod Połtawą/Ukraina (1709) opuścić Polskę. Udał się na exil do Saarlandu –Zweibrücken.

Poprzez małżeństwo jego córki Marii z królem Fracji Ludwigiem XV., jego rola na arenie europejskiej wzrasta. W roku 1733 ponownie powołuje się Leszczyńskiego na króla polskiego. Po 3-ch lata został znów zdetroni-zowanym, kiedy w Brandenburgii panował August, w Rosji car Piotr I. a Śląsk jeszcze znajdował przy Austrii. Byłego króla S. Leszczyńskiego zrekompensowano w latach 1735 / 38 Księstwem Lotaryngii i Bar.

W tym czasie rządzili w Prusach kolejno –Wielki Elektor Pruski z Brandenburgii jako pierwszy król Fryderyk I. (od 1701) i jego syn Fryderyk Wilhelm I. (od 1713) zwany „Król Żołnierzy”, chociaż prawie żadnych walk nie prowadził.

Szwedzka era już się kończy – ich zwycięzkie walki prawie z każdym w Europie. Pommerania i Szczecin przechodzą z Szwecji do Prus.

Nową erę zapoczątkował od 1740 roku następny król Prus – Fryderyk II. Wielki, pospolicie zwanym „Starym Fricem”. Od wojen o Śląsk (od 1742 roku do 1763 roku) - miasto Gliwice stało się pruskie.

W takiej to konstelacji europejskiej planował z Francją były król polski Stanisław Leszczyński – zjednoczyć Europę - wraz ze Schlesien w polskiej polityce „zachciankowej”. Peter K. Sczepanek




www.echoslonska.com !

http://www.echoslonska.com/cms/15/detail.php?nr=42&kategorie=15

Obudź się Rubinzalii Silesii – dalej przekazywać tradycję

D: Erwache Rubinzalii Schlesien - auf die Tradition weiterzugeben




Erwache Rübezahl – weiter überliefern

Jak przed 1500 laty, tak w ostatnich 100 latach przemieszczali się ludzie, wyjątkowo na ziemi śląskiej, jak nigdzie w świecie. Tam i z powrotem w krótkim czasie, szczególnie tu na Śląsku – porównując z innymi krainami świata. Heimaty czy Domowiny przez to, szczególnie ostatnio równały poziomem w dół, obniżały i do dzisiaj obniżają swe loty, w własnej tradycji, kulturze, języku, ale i w technice i sposobie zachowawczym w nowych warunkach społeczno-ekonomicznych.

Od tylu lat Ślązak na Śląsku lub wśród reprezentantów wypędzonych w Niemczech nie posiadał właściwych, z prawdziwego zdarzenia, wzorców w swoich przywódcach. Do tego w jarzmie nowego totalitaryzmu, niewłaściwie kierowano narodem śląskim, idąc w kierunku „tupania” w miejscu. I obecne czasy są niesprzyjające dla wielu regionów. Ślązakowi wyrwano atut z ręki – jego czyny, jego pracę, oderwanie od Heimatu, w rozproszeniu. Już nie liczą się z nim inni, na czoło weszły fałszywe wzorce do naśladowania. Naród zatraca swoją identyfikację, co obserwuje się – steruje się tak obecnie na Śląsku jak i w Niemczech. W obecnych czasach lansuje się wydzielone grupy „wielkich” czynów – globalistycznych, z horendalnymi sumami pieniężnymi – tylko tacy się liczą – w tej nowej odmianie kapitalizmu. Moderatorzy spektakli telewizyjnych z milionowymi gażami, gwiazy, modelki, milionerzy i... politycy. Politycy obrali nowy sposób popularyzacji – zawsze uśmiechnięci dla pozyskania publiki (może płci odmiennej), z rękami w kieszeni, przynajmniej tyle się tuszują ze wstydu, albo ukrywają zaciśnięte na nas pięści. To raczej pływacy, żerujący na małych, nas w walce o przetrwanie do nowej legislatury wyborczej. Gazety i telewizja, aż kipią od ich przechwałek, pokazywania jako wzorca do naśladowania. Tak nauczeni z ostatnich czasów wchodzących jak butami w ciasto, w nas, nieprzygotowanych, nas bez możliwości właściwego się bronienia. Tak w panoszącym się globaliźmie światowym przez nie więcej, jak setka „wysokich”, jak sznurkami kukiełek poruszają masy sześciu-miliardowego tłumu „małych”. Inne prawa i międzyludzkie stosunki panują w tych obecnych czasach XX i XXI wieku, gdzie dzisiejsi odpowiedzialni za prawidłowy rozwój, często jeszcze nie dorośli do swojej roli, by nas małych prowadzić do właściwego celu, w tych to nowych warunkach.

Człowiek pracy na stanowisku przy tokarce, przy tablicy, przed mikroskopem, w polu na roli, w pracy społecznej dla idei – takich często nie znajdziemy wśród wzorców TV, radia czy gazet. To im się nie opłaca – dają za małą kwotę oglądalności, media zdobywają takimi mniej pieniędzy! Pieniądz, szczególnie teraz rządzi stosunkami międzyludzkimi. Jedynie filmy o tematyce zdrowie-lekarz-pacjent w szpitalu, w czasie jego ratunku – przypominają nam o naszej godności człowieka. Często osamotniony Ojciec Święty w walce o człowieczeństwo, staje się obiektem podziwu przez wielkich tego świata, ale ci to przytakujący i witający go, tak się po prostu afiszuję swym wyborcom, i robią na swój sposób, swoje dalej.

Banki, ubezpieczenia, rekiny finansowe nie spełniają właściwą im przypisywaną kiedyś rolę – dla społeczeństwa, dla przedsiębiorstw produkcyjnych. Sterując bojaźnie i nieidealnie kredytami inwestycyjnymi – obalają założenia system, dorównują ludziom bla-bla-bla mówiących, by swoje stołki przedłużać do następnych kadencji. Koło błędne organizacji zamyka się. W sumie młodzi w galopującym bezrobociu jak nigdy w historii, idąc na łatwizny, wybierają mało odpowiedzialne zawody, bez myślenia, bez zaangażowania swej wiedzy, której często nie posiadają. Wyuczeni w jednym, biorą pracę w innych zawodach, z uwagi na konieczność ich przetrwania.

W naszych czasach to technika nas otaczająca wyprzedziła możliwości zachowawcze ludzi między sobą. Ludzie nie dorośli do takiej wielkiej dozy informacji, możliwości techniki, oni zaczynają pływać, stając się filozofem dla potrzeb samego siebie – odwrócono pojęcie filozofii życia. Nie ma już właściwie filozofa – pojmującego wszystkie nauki – wyrabiają sobie stanowiska pływaków, w słowach bez poparcia, w demagogii i to z przekonaniem niszczą często właściwe idee. Do tego korupcje na wysokich szczeblach, przerażają nas małych. Ci na świecznikach stojący, próbują różnych sztuczek i to czasami szarlatańskich – dojścia jeszcze wyżej, bez własnej skromności.

Jak to było kiedyś w naszych Heimat-ach, Domowinach fajnie, nigdy się nie wyśmiewano z króla, z zarządzającego czy dobrodzieja gospodarczego. A teraz? A my Ślązacy w gąszczu tych powikłań, fałszywych wzorców, niemobilizujących warunków, bez motywacji – zatracamy jeszcze bardziej swoją własną identyfikację. I to po obu stronach Odry władze bardziej niweczą, niweczą cechę, kiedyś wzorcową, prawą i godna do naśladowania - narodu śląskiego, trzech kultur, zwyczajów i języków.

Nam trzeba na Śląsku kogoś nowego, kogoś kto poprowadzi dalej najbardziej skomplikowany świat wszechczasów. Dla bezpieczeństwa, ochrony naszej „Dasein”, naszej kultury w wiekach krystalizowanej. Potrzebny nam znów moralista, pogromca, sędzia dla pokrzywdzonych – zapomniano o ... naszym Rübezahl-u, naszym Rubinzalii Silesii, w Polsce znanego jako „Liczyrzepa”. To on winien wrócić, być wśród nas na Śląsku, i dla potrzeb Europy. Tylko on w swoich czynach, popierania praworządności, prawości, wiary w człowieka i jego godności – potrzeby dnia dzisiejszego. On musi wrócić, on wam pokaże, on was nauczy, skórę wam zedrze za waszą nieprawości. On nam pomoże, a w jego krainie – przyrody go otaczającej, zatrzyma proces niszczenia środowiska w tym samego człowieka, jako członka tego środowiska. By nie brać przykładu z świata zwierzęcego, z którego w końcu się wywodzimy. Bo w walce o przetrwanie zabijają – by przeżyć – tak je stworzono. A może chcemy do środowiska zwierzęcego? Nie, nie zabijając, by zyskiwać na nas „małych”. Nabieranie nas przez firmy, sekty religijne, czy polityków – to jak wśród zwierząt – w instynkcie nas powoli dobijając. Czy u nas, kosztem życia innego, nie koniecznie zabijając, ale wyzyskując, my rozumni, ze świadomością, zdrowym myśleniem – podążajmy do celów stwórcy – do dalszego doskonalenia pozostawionego nam świata – wg reguł stwórcy.



Da geh´n die einen müde fort,
Die anderen nahn behende,
Das alte Stück, man spielts so fort
Und kriegt es nie zu Ende.
Und keiner kennt den letzten Akt
Von allen, die da spielen,
Nur der da droben schlägt den Takt,
Weiß, wo das hin will zielen.

Joseph von Eichendorff

Jedni zmęczeni odchodzą,
Inni zbliżają sie wnet,
Tak stara sztuka kręci się,
I nie widać jej końca.
Ostatku gry tu nie zna nikt,
Z aktorów wraz grających,
Tylko Ten co wybija takt,
Przenika sens komedii.

Tlum. Ranata Schumann

Nie tylko kiedyś ludność pod Śnieżka, z Wrocławia, Legnicy czy Zielonej Góry i Lipska więcej lub mniej pielęgnowali opowiadania „Ducha Gór”. I my z Górnego Śląska, z naszym Beskidem Śląskim, mamy do niego prawo, a może teraz przerastamy wielu innych, którzy kiedyś z krainy: „Przychodzących i odchodzących” – musieli odejść.

Ten nasz Rubinzalii Silesii wróci, wierzcie mi.

Być filozofem naszego życia jest trudno, w galopującym rozwoju nauki, techniki, społeczno-ekonomicznych faktorów w walce z przeciwnościami, w walkach w zagrożeniu świata. Niech wspomnimy - August Kiss (1802 – 1865), górnośląski rzeźbiarz z Tychy-Paprocany, z jego rzeźbami na berlińskich ulicach, robiące go nieśmiertelnym. Amazonka w walce, św. Michała w walce, św. Jerzego w walce, zawsze z przeciwnościmi w walce ze smokami albo panterą – tak jak my w życiu. Tylko, jaką walkę przyjąć, na czym ma ona polegać? W nadziei na lepsze, że jednak...

Przebudź się Rübezahl-u ze snu albo z pracy w podziemiach twoich skarbów wzdłuż Sudeckich regionów. Zrób porządek z nami i z nowymi nieprzyzwyczajonymi do twoich reguł. Zrób porządek z małymi i dużymi, być może tylko ty zostałeś tu autorytetem, w świecie przekupnych.

A my obiecujemy tobie mimo, że nie mamy w zanadrzu takich braci Carl i Gerhart Hauptmann i innych dających podstawy literackie naszemu bohaterowi, ale znajdą się na pewno wśród nas na Śląsku – dający umożliwić przelać na papier twoje nowe, współczesne nam naszej epoki – czyny, dalej cię rozsławiając. Żyć będziesz dalej w naszej literaturze, daj tylko sygnał, a pójdziemy z tobą. Dzisiaj jest bez znaczenia, jak nazwiemy Ducha Gór z Karkonoszy, różnie nazywanego w trzech sąsiadujących państwach, tak jak to w tytule przedstawiono:

Der Berggeist – Rübezahl – Krakonos – Liczyrzepa – Rubinzalii Silesii.



(Jest to jeden z ostatnich rozdziałów, nowo powstałej broszury w wersji niemieckiej i polskiej o śląskim Rubinzalii Silesii – mojego autorstwa i w obrazach malarki górnośląskiej – Helena Golda-Błahut).
1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   14


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna