W. Bogu niech będą dzięki. Po czytaniu biblijnym można zachować przez pewien czas milczenie medytacyjne a następnie wszyscy przeprowadzają rachunek sumienia kierowany przez jednego z rodziców. Można do tego wprowadzić tymi słowami: P



Pobieranie 26.96 Kb.
Data09.05.2016
Rozmiar26.96 Kb.
W. Bogu niech będą dzięki.

Po czytaniu biblijnym można zachować przez pewien czas milczenie medytacyjne a następnie wszyscy przeprowadzają rachunek sumienia kierowany przez jednego z rodziców. Można do tego wprowadzić tymi słowami:
P. Grzech jest przekroczeniem przykazań Bożych lub kościelnych. Jest więc odwróceniem się od Pana Boga i Kościoła. Św. Paweł nas wzywa, abyśmy pojednali się z Bogiem. To pojednanie zawiera najpierw uznanie swojej grzeszności, a następnie przypomnienie sobie grzechów, którymi obraziliśmy Pana Boga. Jutro wyznamy je przed kapłanem i uzyskamy przebaczenie. Cieszymy się, że znowu będziemy mieli czyste dusze. A teraz przypomnijmy sobie nasze grzechy.

Przeprowadzając rachunek sumienia, można korzystać z katechizmu lub książeczek do nabożeństwa, lub z załączonych materiałów. Po rozpoznaniu stanu duszy wszyscy wstają, a prowadzący zwraca się do obecnych słowami:
P. Stańmy w pokorze przed dobrym naszym Bogiem Ojcem. Wyznajmy naszą grzeszność, abyśmy dostąpili Jego miłosierdzia.

W. Spowiadam się Bogu…

P. Niech się zmiłuje nad nami Bóg wszechmogący i odpuściwszy nam grzechy doprowadzi nas do życia wiecznego.

W. Amen

P. Zgodnie z poleceniem Chrystusa przebaczmy sobie nawzajem wszystko, czym moglibyśmy zranić naszą jedność rodzinną i czym mogli zawinić wobec nas nasi bracia tutaj nieobecni.
Wszyscy w rodzinie przebaczają sobie winy, przekazując uścisk i pocałunek pokoju.

P. A teraz błagajmy wspólnie Boga Ojca, aby darował nam nasze grzechy:

Wszyscy odmawiają wspólnie modlitwę Pańską:

Ojcze nasz…



P. Dziękujemy Ci, Panie, za to, że możemy wyznać Tobie nasze winy i otrzymać poprzez kapłana w tym znaku pojednania ich przebaczenie. Spraw, byśmy szczerze i dobrze się wyspowiadali i przyjęli z radością i głęboką wiarą rozgrzeszenie jako dar Twojego miłosierdzia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.
Pożyteczne byłoby odmówienie koronki do Bożego Miłosierdzia… Na zakończenie można odśpiewać pieśń.
JEZU, UFAM TOBIE!

Opracowano na podstawie: bp Józef Wysocki, „Rytuał rodzinny”.



Zapraszam też do odwiedzenia strony: www.spowiedz.katolik.pl – prawie wszystko o spowiedzi 

Przygotowanie dziecka do pierwszej spowiedzi i Komunii św. w domu rodzinnym
I KOMUNIA ŚWIĘTA DZIECKA

Dzień przystąpienia dziecka do Pierwszej Komunii św. jest tak ważnym momentem w jego życiu, że często utrwala się na całe życie i decyduje o jego przyjaźni z Jezusem Eucharystycznym na dalsze lata. Musi więc on być dobrze przygotowany i właściwie przeżyty nie tylko w kościele parafialnym, lecz także w Kościele domowym, w domu rodzinnym. Każdy człowiek, a szczególnie dzieci, lubią świętować. Uroczyście powinny być świętowane ważne i pierwsze wydarzenia w życiu człowieka. A wydarzenia takie dzieci przeżywają całym sobą. Konieczne jest więc świętowanie całej rodziny z dzieckiem i radosne towarzyszenie mu w tych radościach tak przez rodziców, jak i rodzeństwo, a także najbliższych. W przygotowaniach rodzinnych do tej uroczystości zwracamy największą uwagę na przygotowanie duchowe: modlitwę, przystąpienie do sakramentu pojednania, na wytworzenie odpowiedniej atmosfery spokoju i radości, a dopiero w dalszej kolejności na strój, a także na przygotowanie mieszkania i posiłek. Wieczór pokutny mający na celu dobre przygotowanie do sakramentu pojednania, spowiedź w przeddzień I Komunii św., modlitwa dziękczynna i wspólna agapa rodzinna będą już wystarczające do tego, aby dziecko miało całą uwagę skierowaną ku Chrystusowi jako swemu Zbawicielowi. Przed udaniem się do kościoła, aby dziecko po raz pierwszy we wspólnocie wiernych całej parafii w pełni mogło uczestniczyć w Eucharystii wypada, aby rodzice pobłogosławili dziecko na tę nową drogę wzrastania w bliskości i przyjaźni z Jezusem.
OBRZĘD BŁOGOSŁAWIEŃSTWA DZIECKA PRZED I KOMUNIĄ ŚWIĘTĄ

Obrzędowi może przewodniczyć ojciec lub matka. Na początku można pobłogosławić strój pierwszokomunijny oraz żywy wianuszek dla dziewczynki i zieloną gałązkę mirtu dla chłopca. Błogosławieństwa stroju można dokonać już po ubraniu dziecka. Jedynie wianuszek i mirt nakłada się na głowę i przypina do ubrania po błogosławieństwie.
Prowadzący czyniąc znak krzyża mówi:

P. Wspomożenie nasze w imieniu Pana.

W. Który stworzył niebo i ziemię.

P. Wysłuchajmy słów Ewangelii, według świętego Łukasza.
Odczytuje się fragment Ewangelii według św. Łukasza (rozdział 18, wersety od 15 do 17).
MODLITWA BŁOGOSŁAWIEŃSTWA

P. W dniu, kiedy Pan Jezus zaprasza nas do swego stołu, prośmy o Jego szczególne błogosławieństwo.
Błogosławieństwo wianuszka dla dziewczynki

P. Wszechmogący Boże, prosimy Cię, pobłogosław ten wianuszek, który włożymy na głowę naszej córki (imię) spieszącej, by po raz pierwszy w pełni uczestniczyć w uczcie Chrystusa. Zachowaj ją w wierze, czystości i Twojej miłości, by Chrystus kiedyś wręczył jej wieniec, zwycięstwa i wprowadził na gody w Twoim Królestwie. Który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków.

W. Amen.

Matka wkłada na głowę córki wianuszek w milczeniu.
Błogosławieństwo mirtu dla syna

P. Wszechmogący Bożego prosimy Cię, pobłogosław tę zieleń, która jest znakiem życia wiecznego, jakim obdarzyłeś naszego syna (imię) śpieszącego, by po raz pierwszy, w pełni uczestniczyć w uczcie Chrystusa. Zachowaj jego serce ozdobione Twoją łaską w czystości, by mógł wejść kiedyś na gody w Twoim Królestwie. Który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków.

W. Amen.

Ojciec przypina zieleń synowi w milczeniu.
BŁOGOSŁAWIEŃSTWO DZIECKA

P. Panie, Boże nasz Ojcze, wejrzyj z miłością na naszego syna (naszą córkę ) (imię) i prowadź go (ją) drogą Twych przykazań. Chryste, który zapraszasz go (ją) do Stołu Słowa, Ciała i Krwi Twojej, niech ten pokarm da mu (jej) siły w radosnym podążaniu Twoimi śladami. Duchu Święty, napełnij jego (jej) serce Twoją łaską, aby mógł (mogła) kochać Cię ponad wszystko i chwalić Cię na wieki wieków.

W. Amen.
PIERWSZOKOMUNIJNA AGAPA RODZINNA

Po powrocie z kościoła, gdy goście zajmą miejsca przy stole, odczytuje się fragment Ewangelii św. Jana (rozdział 6, wersety od 22 do 40).

P. (np. ojciec lub ktoś z chrzestnych): Posłuchajmy słów Ewangelii według św. Jana.

Odczytuje się fragment z Ewangelii wg św. Jana. Następnie każdemu z uczestników agapy dziecko podaje kawałek chleba przyniesionego z kościoła. Potem następuje modlitwa przed posiłkiem.

P. Módlmy się. Pobłogosław, Panie, Boże nas, pobłogosław ten posiłek, tych, którzy go przygotowali i spraw, byśmy byli godni zasiąść do uczty w Twoim królestwie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.
PIERWSZA SPOWIEDŹ DZIECKA

Pierwsza spowiedź święta jako spotkanie dziecka z Jezusem, który mu przebacza winy i przygarnia do siebie, jest tak ważnym przeżyciem, że od tego, jaka ona będzie, uzależniony jest często stosunek do spowiedzi w ciągu całego życia. Nie może to być nigdy przeżycie przykre. Dziecku spowiedź należy przedstawić jako wielką łaskę, którą nam Pan Jezus daje, że możemy otrzymać przebaczenie naszych grzechów i odzyskać czystość swego serca. Nie może nigdy dziecku towarzyszyć żaden lęk, który jest przecież uczuciem przykrym. Tak sakrament pojednania, jak również pełny udział w zgromadzeniu eucharystycznym, gdy dziecko wraz z dorosłymi chrześcijanami przyjmuje Ciało i Krew Chrystusa, zasiadając do Stołu Pańskiego, niesie ze sobą ogromny ładunek treści i przeżyć religijnych. Powinno to znaleźć również właściwy oddźwięk w przeżyciach całej rodziny, gdyż sakramenty te posiadają swój wymiar wspólnotowy: pojednanie nie tylko z Bogiem, lecz również ze wspólnotą Kościoła oraz zasiadanie do stołu eucharystycznego we wspólnocie braci. Ważna jest dlatego jednoczesność i równoległość świętowania i przeżywania duchowego sakramentów inicjacji chrześcijańskiej w kościele i w domu rodzinnym. Proponowana liturgia Kościoła domowego na pierwszą spowiedź i Komunię świętą dziecka będzie stanowiła formę przygotowania duchowego do bardziej owocnego ich przyjęcia jako osobowego spotkania dziecka we wspólnocie rodzinnej i parafialnej z Chrystusem przebaczającym i Eucharystycznym. Obrzędy liturgii rodzinnej wytworzą właściwy klimat i atmosferę modlitwy, które stanowią konieczny warunek każdego spotkania człowieka z Bogiem. Obrzędy te będą wreszcie nierozerwalną częścią liturgii jaka dokonuje się w kościele parafialnym.
WIECZÓR POKUTNY

W przeddzień pierwszej spowiedzi dziecka rodzice wytwarzają odpowiedni klimat, aby dziecko ich bardzo owocnie, w nastawieniu pokutnym, ale bez lęku, przeżyło swoje spotkanie z przebaczającym Chrystusem i Kościołem. Posłużą do tego rodzinne nabożeństwo pokutne i wspólne przygotowanie do spowiedzi. Odbywać się ono będzie w przededniu spowiedzi.

Dobrze byłoby przygotować na „ołtarzyku” nakrytym białym obrusem krzyż i świecę jako znak obecności Chrystusa, księgę Pisma świętego. Obok można umieścić napis na białym kartoniku (np. w fioletowym kolorze napis): Obmyj mnie zupełnie z mojej winy i oczyść mnie z grzechu mojego.

Po zgromadzeniu się wszystkich członków rodziny, którzy pragną przystąpić do sakramentu spowiedzi zapala się świece:

P. Światło Chrystusa.

W. Bogu niech będą dzięki.

P. W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.

W. Amen.

P. Pan Bóg wzywa nas wszystkich do nawrócenia, czyli do wewnętrznej przemiany i odnowy naszego życia. Tylko on może odmienić nasze serca. Prośmy o to w cichej modlitwie.

Następuje modlitewne milczenie. Potem ojciec odmawia głośno modlitwę:

O. Najlepszy nasz Ojcze i Boże, Ty powiedziałeś, że nie pragniesz śmierci grzesznika, lecz jego nawrócenia i zapewniałeś, że choćby grzechy nasze był czerwone jak szkarłat – jak śnieg wybieleją, spraw, abyśmy szczerze powrócili do Ciebie poprzez żal i mocne postanowienie poprawy, a wyznając nasze grzechy w sakramencie pojednania dostąpili oczyszczenia dusz naszych i okazali Tobie wdzięczność za otrzymane przebaczenie. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

W. Amen.

Biorący udział w nabożeństwie pokutnym siadają i następuje czytanie biblijne.

P. Czytanie z Drugiego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian (rozdział 5, wersety od 17 do 21).

Lekturę kończy się słowami: Oto słowo Boże.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna