Waldemar wiatrak environmental protection Analysis Agency



Pobieranie 1.49 Mb.
Strona7/16
Data28.04.2016
Rozmiar1.49 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   16

Wyniki inwentaryzacji siedlisk florystycznych (załącznik 3)

Inwentaryzację siedlisk florystycznych terenu planowanej farmy wiatrowej „Wiewiórka” (pełne opracowanie w załączniku nr 3), przeprowadzono w okresie wiosennym do 15 maja przez dr Marcina Guzika i mgr inż. Macieja Szczygielskiego.

Inwentaryzowano rzadkie i chronione gatunki roślin naczyniowych, mszaków i grzybów, a także kartowano cenne zbiorowiska roślinne występujące na terenie objęte przewidywanym wpływem inwestycji.

Inwentaryzację dokonano metodą obserwacji terenowych przeprowadzonych wzdłuż ciągów pieszo-jezdnych oraz w miejscach, gdzie planowane jest posadowienie turbin. Dla lepszej orientacji w terenie, posługiwano się ortofotomapą oraz odbiornikiem GPS, który wykorzystywano także do pomiaru lokalizacji stanowisk gatunków chronionych.


Teren objęty oddziaływaniem inwestycji to obszar typowo rolniczy ze znaczną dominacją pól uprawnych w wysokiej kulturze agrarnej. Na ogół związane są z nimi zbiorowiska chwastów polnych z klasy Stellarietea mediae, jednakże w tym przypadku ze względu na intensywną uprawę (w tym również stosowanie herbicydów) są one w znacznej mierze wyeliminowane.
3.7.3.1. Siedliska przyrodnicze i zbiorowiska roślinne

Do seminaturalnych typów siedlisk występujących na badanym obszarze, zaliczono:



  • śródpolne miedze,

  • rowy

  • użytkowane łąki

Flora miedz – jest typowa dla tego obszaru i niespecyficzna. Nie wyróżnia się występowaniem gatunków rzadkich czy chronionych. Dominacja obcego gatunku, jakim jest nawłoć, która na wielu fragmentach miedz ogranicza zdecydowanie obecność innych gatunków, powoduje że środowiska te nie mogą być traktowane jako elementy o nadzwyczajnych walorach przyrodniczych, a tym samym nie mogą być powodem do ograniczenia inwestycji.

Roślinność rowów – w wielu przypadkach jest również mocno niespecyficzna, choć stwierdzono na ich skarpach występowanie kliku gatunków przechodzących z łąk wilgotnych ze związku Calthion (antropogeniczne nawożone, wielokośne, wilgotne i mokre łąki). Rowy te nie znajdują się w strefie bezpośredniego oddziaływania inwestycji (w okolicy punktów posadowienia turbin), ale w kilku miejscach przecinają trasy ciągów pieszo-jezdnych.

W strefie bezpośrednio otaczającej punkty, gdzie będą znajdowały się turbiny, łąk nie stwierdzono. Znajdują się one natomiast wzdłuż istniejących dróg, którymi prowadzony będzie transport materiałów i sprzętu do budowy turbin. W większości są to zubożałe postaci łąk wyczyńcowych ze związku Alopecurion pratensis. W jednym miejscu badanego obszaru stwierdzono występowanie łąki wilgotnej ze związku Calthion. Jest to niewielki fragment o powierzchni ok. 20 arów, wykształcony w obniżeniu terenu na końcu niewielkiej rynny erozyjnej (na mapach nr 1 i 2 (jako A) w załączniku 3 do Raportu). Występuje tu również stanowisko chronionego gatunku: Dactylorhiza majalis (kukułka szerokolistna).


Naturalne zbiorowiska rośline występujące na tym terenie to zbiorowiska leśne i zaroślowe oraz torfowiska.

Lasy i zadrzewienia zajmują niewielkie fragmenty, głównie w postaci kilku-kilkunastoarowych śródpolnych komplesków. Jedyne dwa większe kompleksy znajdują się we wschodniej części obszaru.

Zbiorowiska leśne i zaroślowe reprezenują dwie klasy fitosocjologiczne: lasy zaliczono do klasy lasów liściastych Querco-Fagetea (eutroficzne i mezotroficzne lasy liściaste), natomiast niewielkie zakrzaczone pasy na szerszych miedzach reprezentuja klasę Rhamno-Prunetea (ciepłolubne zbiorowiska okrajkowe).

Zbiorowiska leśne występujące miejscami na tym terenie to głównie drzewostany olszowe, reprezentujące zespół łęgów Fraxino-Alnetum (łęg jesionowo-olszowy) oraz grądów Tilio-Carpinetum.

Jako istotne przy realizacji inwestycji uznano 3 obszary:


  • Płat zbiorowiska w rynnie erozyjnej, mocno zniekształcony poprzez obecność nawłoci (oznaczono na mapach nr 1 i 2 (jako B) załącznika nr 3). W warstwie krzewów dominuje Prunus padus (czeremcha zwyczajna) oraz częściowo chroniony gatunek Viburnum opulus (kalina koralowa). Zbiorowisko jest mocno zniekształcone przez neofityzację i zaśmiecanie.

  • Płat zbiorowiska w pobliżu lokalizacji punktu posadowienia jednej z turbin (A11) - oznaczono na mapach nr 1 i 3 (jako C) załącznika nr 3 – również fragment rynny erozyjnej, której wąskie skarpy porasta zniekształcony grąd wilgotny Tilio-Carpinetum obecnie z drzewostanem olszowym oraz dominacją w runie gatunków nitrofilnych: Galium aparine (przytulia czepna) i Urtica dioica (pokrzywa zwyczajna). Na dnie rynny wykształcił się zespół łęgu źródliskowego Fraxino-Alnetum cardaminetosum amarae. Tworzy go drzewostan olszowy z domieszką osiki.

  • Płat zbiorowiska w kompleksie leśnym położonym we wschodniej części obszaru – oznaczono na mapach nr 1 i 4 (jako D) załącznika nr 3. Przez teren ten przebiega planowana trasa dojazdu do turbin 11 i 12. Jest to dość duży jak na warunki tego terenu kompleks leśny, zdominowany przez lasy liściaste. Przez jego środek przepływa niewielka struga, wzdłuż której zachował się ładnie wykształcony płat łęgu. W drzewostanie panuje olsza czarna z brzozą i osiką. W podszycie przeważa Prunus padus (czeremcha zwyczajna) i Cerasus avium (czereśnia ptasia). W runie największy udział ma Ficaria verna (ziarnopłon wiosenny) i Chrysosplenium alternifolium (śledziennica skrętolistna). Występujący w otoczeniu grąd jest zbiorowiskiem mocno zniekształconym.

Na analizowanym terenie stwierdzono występowanie małego fragmentu torfowiska niskiego (oznaczono na mapach nr 1 i 2 (jako E) załącznika nr 3) w postaci niewielkiego oczka wodnego porośniętego szuwarem mannowym z domieszką gatunków takich jak: Alisma plantago-aquatica (żabieniec babka wodna), Equisetum limosum (skrzyp bagienny). Oczko to ma powierzchnię 4 ary i otoczone jest zaroślami wierzby białej, iwy i olszy.

Oczko to ma kształt owalny – jest jakby przedłużeniem znajdującej się na przeciwległym stoku rynny erozyjnej, w której stwierdzono łąkę wilgotną i łęg. Oczko wodne ma również przedłużenie w kierunku zachodnim, stopniowo wypłycając się przechodzi w turzycowiska z Carex acuta (turzyca zaostrzona), Carex vesicaria (turzyca pęcherzykowata) i Carex canescens (turzyca siwa) z niewielkim udziałem Scirpus sylvaticus (sitowie leśne).


3.7.3.2. Gatunki roślin

Podczas inwentaryzacji na terenie obszaru stwierdzono występowanie 3 gatunków chronionych roślin naczyniowych:



Kukułka szerokolistna (Dactylorhiza majalis)– jej stanowisko znajduje się w odległości 100m od planowanego przebiegu drogi do turbin 5, 6, 8, 9 i 10. Zaobserwowano jeden kwitnący egzemplarz w łęgu Fraxino-Alnetum.

Kalina koralowa (Viburnum opulus) – gatunek częściowo chroniony. Jego stanowiska stwierdzono w niewielkich zadrzewieniach śródpolnych oraz w kompleksie leśnym. Występuje w łęgach olszowo-jesionowych.

Kruszyna pospolita (Frangula alnus)– gatunek dość powszechnie występujących w zadrzewieniach i zakrzaczeniach oraz na skrajach rowów melioracyjnych. Objęty częściową ochroną gatunkową.

Wszystkie zinwentaryzowane stanowiska roślin chronionych wydają się być niezagrożone w związku z realizacją planowanej inwestycji.

3.8. Zasoby przyrodnicze, walory krajobrazowe i ich ochrona prawna

3.8.1. Polskie i wspólnotowe formy ochrony środowiska i krajobrazu przyrodniczego w rejonie planowanej lokalizacji Farmy Wiatrowej „Wiewiórka”

W sąsiedztwie inwestycji, szczególną wartość przyrodniczą i atrakcyjność turystyczną stanowią:




  • Dolina Wisłoki – obejmująca 1/3 powierzchni gminy Żyraków (głównie sołectwa Straszęcin, Żyraków, Wola Żyrakowska) nadała swoisty wygląd i budowę sąsiadującym z gminą Żyraków terenom wchodzącym w skład gminy Dębica, miasta Dębicy, części gminy Przecław. Tereny te zajmują dwie terasy nadzalewowe i terasę zalewową rzeki Wisłoki. Tereny nadbrzeżne Wisłoki położone w gminie Żyraków ujęte zostały w korytarz ekologiczny o znaczeniu regionalnym, jako element projektowanego systemu ekologicznego ECONET-PL (RKED)

  • Przecławski Obszar Chronionego Krajobrazu (POCH)5 - o całkowitej powierzchni 4 734 ha w granicach części gmin: Radomyśl Wielki, Wadowice Górne, Żyraków.

Obszar obejmuje dwa większe kompleksy leśne w rejonie Nagoszyna, Korzeniowa (gm. Żyraków) i Wadowic Górnych. Największy udział w tych lasach ma zbiorowisko boru mieszanego (Pino Quercetum), ponadto buduje je zespół boru wilgotnego (Milinio-Pinetum), rzadziej świeżego (Leucobryo-Pinetum). Z gatunków chronionych występują: konwalia majowa (Convalaria majalis), wawrzynek wilczełyko (Dephne mezereum), bluszcz pospolity (Hedera helix).

Na terenie gminy Żyraków znajduje się południowy fragment Przecławskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu (stanowiący 8,6% jego całkowitej powierzchni), w skład którego wchodzi północny kraniec gminy tj. część wsi Nagoszyn i część wsi Korzeniów.

POChK znajduje się w odległości min 6 km w kierunku NE od planowanego Parku Elektrowni Wiatrowych „Wiewiórka”

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Jastrząbsko-Żdżarskiego6 – o całkowitej powierzchni 28 270 ha (z czego 19329 znajduje się w granicach województwa podkarpackiego, pozostała część leży w województwie małopolskim), w granicach gmin Czarna, Radomyśl Wielki, Wadowice Górne, Żyraków (woj. podkarpackie). Większą część stanowią: w części północnej -> kompleksy grądu oraz lasu sosnowo-dębowego, w części północnej – bory świeże. Cennymi zbiorowiskami są torfowiska przejściowe oraz bory bagienne (rezerwat Torfy). Osobliwością jest stanowisko pióropusznika strusiego (rezerwat Słotwina)

W granicach gminy Żyraków, obejmuje jedyny większy kompleks leśny południa gminy (kraniec Woli Wielkiej) oraz tereny otwarte Straszęcina wraz z Ośrodkiem Sportu i Rekreacji nad zalewem na Grabince (co stanowi zaledwie 1,13% całkowitej powierzchni Obszaru).

J-ŻOChK znajduje się w odległości min 7km w kierunku SW od planowanego Parku EW „Wiewiórka”.

  • Mielecko-Kolbuszowsko-Głogowski Obszar Chronionego Krajobrazu – ustanowiony Rozporządzeniem Wojewody Podkarpackiego Nr 79/05 z dnia 31 października 2005 (Dz. Urz. Woj. Podkarpackiego Nr 138, poz. 2105 z późn. zm.), o całkowitej powierzchni 50 099 ha na terenie gmin: Cmolas, Kolbuszowa, Mielec, Przecław, Tuszów Narodowy, Ostrów, Sędziszów Małopolski, Głogów Małopolski i Świlcza. Na jego terenie występuje duża mozaikowatość środowisk od piaszczystych wydm do bagien, torfowisk oraz wód otwartych. Na terenie obszaru, w celu zachowania naturalnych zbiorowisk roślinnych dawnej Puszczy Sandomierskiej, z licznie tu występującymi tu gatunkami roślin rzadkich i chronionych oraz ochrony stanowisk lęgowych rzadkich gatunków ornitofauny, został utworzony rezerwat przyrody „Zabłocie”. Na terenie tego obszaru istnieją jeszcze trzy inne rezerwaty przyrody: „Buczyna w Cyrance na Płaskowyżu Kolbuszowskim”, „Paterami” i „Jaźwina Góra”, w których poddane ochronie są różnego typu zbiorowiska leśne7. Ponadto na terenie Obszaru spośród dużych ssaków licznie występują tu sarny, jelenie oraz dziki. Pojawiają się tu także łosie.

M-K-GOChK znajduje się w odległości min 19 km w kierunku NE od granic planowanego Parku EW „Wiewiórka”.


  • Rezerwat Torfy (o pow. 11,66 ha) – położony w granicach Jastrzębsko-Żdżarskiego OChK, na terenie gminy Czarna, w obrębie ewidencyjnym Chotowa. Utworzony został Zarządzeniem MOŚiZN z dnia 12 sierpnia 1987 r. (M.P.1987.28.222) celem zachowania stanowiska rosiczki okrągłolistnej oraz innych gatunków roślin związanych z biotopem torfowiska i boru bagiennego, a także miejsc lęgowych i ostoi rzadkich gatunków ptactwa wodno-błotnego7. Rezerwat znajduje się w odległości 14 km w kierunku SW od pola farmy wiatrowej „Wiewiórka”

  • Rezerwat Bagno Przecławskie (o pow. 25,56 ha) – położony w granicach Przecławskiego OChK, na terenie gminy Przecław, w obrębie ewidencyjnym Przecław. Utworzony został Zarządzeniem MLiPD z dn. 19 kwietnia 1979 r. (M.P.1979.13.77) celem zachowania licznych zbiorowisk roślinności, zwłaszcza torfowiskowej, charakterystycznej dla Kotliny Sandomierskiej7. Rezerwat znajduje się w odległości ok. 14 km w kierunku NE od projektowanego Parku EW „Wiewiórka”


SIEĆ NATURA 2000

Jest to kompleksowa sieć obszarów chronionych o znaczeniu europejskim stanowiąca główne narzędzie realizacji polityki ochrony UE. Tworzona jest w oparciu o dwie podstawowe Dyrektywy Rady – 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk naturalnych oraz dzikiej fauny i flory (Dyrektywa siedliskowa) oraz Dyrektywa Rady 79/409/EWG w sprawie ochrony dzikich ptaków (Dyrektywa „ptasia”).

Analizowany obszar planowanej farmy wiatrowej jest terenem typowo rolniczym i nie stanowi cennej ostoi ptaków, dla których konieczne byłoby utworzenie obszaru ochrony. W granicach gminy Żyraków oraz sąsiadujących z nią terenach znajduje się projektowany i proponowany przez RP specjalny obszar ochrony siedliskowej – Dolnej Wisłoki..
Dolna Wisłoka z dopływami (PLH 180053)8 (453,7ha) - specjalny obszar ochrony siedliskowej (OOS Natura 2000) – w odległości min 6 km w kierunku S oraz NE od granic inwestycji. Obszar obejmuje rzekę Wisłokę na odcinku od ujścia lewostronnego dopływu, potoku Chotowskiego w m. Chotowa do ujścia lewostronnego dopływu, cieku w miejscowości Grabiny – Dębica oraz ujścia rzeki Wielopolka w m. Pustków do rurociągu przechodzącego nad korytem rzek w m. Podleszany, wraz z dopływami.

Rzeka Wisłoka stanowi bardzo ważny korytarz ekologiczny łączący jej dopływy i rzekę Wisłę.

W Wisłoce w latach 2004 - 2008 stwierdzono występowanie 32 gatunków ryb oraz jeden gatunek minogów; w tym z rodziny łososiowatych (3 gatunki), karpiowatych (20 gatunków), głowaczowatych (2 gatunki), kozowatych (2 gatunki), szczupakowate (1gatunek), okoniowate (2 gatunki), sumowate (1 gatunek) i wątłuszowatych (1 gatunek). Wody rzeki Wisłoki i jej dopływów są siedliskiem cennych gatunków ryb z Załącznika II Dyrektywy Siedliskowej.

Wytypowane dopływy rzeki Wisłoki są w najmniejszym stopniu przekształcone, a zarazem są siedliskami raka rzecznego (Astacus astacus). Odcinki doliny Wisłoki i wybranych dopływów charakteryzują się umiarkowanym stopniem przekształcenia siedlisk pozakorytowych. Fragmenty zbliżone do naturalnych zachowały się zwłaszcza w dolinach potoków Tuszymka, Brzezinka, Czarna i Chotowski.

W dolinie Wisłoki przeważają zbiorowiska lasów łęgowych (kod: 91E0). W niektórych miejscach, zwykle na niewielkich powierzchniach znajdują się wilgotniejsze postaci łąk świeżych (kod: 6510-1), będących zbiorowiskami zastępczymi łęgów. Odrębny, bardzo rzadki typ siedliska stanowią permanentnie inicjalne żwirowiska i kamieniste odsypy tworzące wyraźne wyspy w nurcie Wisłoki oraz plaże. Częściowo zajęte są one płatami wierzb wąskolistnych, ale pojawiają się na nich niewielkie fragmenty nietrwałych zbiorowisk ziołoroślowych i trawiastych.

Typy siedlisk wymienione w Załączniku I Dyrektywy Rady 92/43/EWG: nizinne i podgórskie rzeki ze zbiorowiskami wiosienniczków (3260), ziołorośla górskie (6430), niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie (6510), grąd środkowoeuropejski i subkontynentalny (9170), łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe (91E0)

Ptaki wymienione w Załączniku I Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE: bocian czarny (Ciconia nigra), bocian biały (Ciconia ciconia), błotniak stawowy (Circus aeruginosus), derkacz (Circus aeruginosus), puszczyk uralski (Circus aeruginosus), zimorodek (Alcedo atthis), dzięcioł czarny (Alcedo atthis).

Ssaki wymienione w Załączniku II Dyrektywy Rady 92/43/EWG: bóbr europejski (Castor fiber), wydra (Lutra lutra).

Płazy i gady wymienione w Załączniku II Dyrektywy Rady 92/43/EWG: traszka grzebieniasta (Triturus cristatus), kumak nizinny (Triturus cristatus).

Ryby wymienione w Załączniku II Dyrektywy Rady 92/43/EWG: minóg strumieniowy (Lampetra planeri), łosoś szlachetny (Salmo salar), boleń (Aspius aspius), różanka (Rhodeus sericeus amarus), piskorz (Misgurnus fossilis), koza (Cobitis taenia), głowacz białopłetwy (Cottus gobio)

Bezkręgowce wymienione w Załączniku II Dyrektywy Rady 92/43/EWG: skójka gruboskorupowa (Unio crassus)

Inne ważne gatunki zwierząt i roślin:

Płazy: ropucha (Bufo bufo), rzekotka drzewna (Hyla arborea), żaba trawna (Hyla arborea), traszka zwyczajna (Triturus vulgaris),

Gady: padalec zwyczajny (Anguis fragilis), jaszczurka zwinka (Lacerta agilis), jaszczurka żyworodna (Lacerta agilis), zaskroniec zwyczajny (Natrix natrix), żmija zygzakowata (Vipera berus),

Ryby: piekielnica (Alburnoides bipunctatus), brzana (Barbus barbus), świnka (Chondrostoma nasus), miętus (Lota lota), lipień pospolity (Thymallus thymallus),

Bezkręgowce: rak szlachetny (Astacus astacus)

Rośliny: tojad mołdawski (Aconitum moldavicum), tojad dzióbaty (Aconitum variegatum), czosnek niedźwiedzi (Allium ursinum), orlik pospolity (Aquilegia vulgaris), obrazki alpejskie (Arium alpinum), kopytnik pospolity (Aquilegia vulgaris), zimowit jesienny (Colchicum autumnale), konwalia majowa (Convallaria majalis), kukułka szerokolistna (Dactylorhiza majalis), kruszczyk szerokolistny (Epipactis helleborine), skrzyp gałęzisty (Epipactis helleborine), skrzyp olbrzymi (Equisetum telmateia), skrzyp pstry (Equisetum variegatum), kruszyna pospolita (Frangula alnus), goryczka trojeściowa (Gentiana asclepiadea), goryczka krzyżowa (Gentiana cruciata), bluszcz pospolity (Hedera helix), przylaszczka pospolita (Hepatica nobilis), zamokrzyca ryżowa (Leersia oryzoides), lilia złotogłów (Lilium martagon), września pobrzeżna (Lilium martagon), gnieźnik leśny (Neottia nidus-avis), podkolan biały (Platanthera bifolia), pierwiosnek wyniosły (Primula elatior), róża alpejska (Rosa pendulina), cebulica dwulistna (Scilla biforia), kalina koralowa (Viburnum opulus), barwinek pospolity (Vinca minor).

Głównym zagrożeniem dla tego obszaru jest intensywna eksploatacja kruszywa, która powoduje zanikanie kamienistych i żwirowych tarlisk litofilnych gatunków ryb. Poza tym zagrożenie stanowi również szereg działań antropogenicznych związanych z planami przekształceń koryta, regulacją oraz zabudową poprzeczną dla celów energetycznych. Bardzo negatywne oddziaływanie ma także usuwanie roślinności oraz wycinanie rosnących nad ciekami drzew, co drastycznie pogarsza warunki dla występującej fauny, zwłaszcza w okresach zwiększonego nasłonecznienia i niskich przepływów wód.

Natura 2000 – Dolna Wisłoka z dopływami, swym zasięgiem obejmuje całe lub części gmin: Gawłuszowice, Mielec, Dębica, Przecław, Czarna, Ropczyce, Sędziszów Małopolski, Wielopole Skrzyńskie, Ostrów i przedmiotowy Żyraków. Miejscowości: Wiewiórka i Góra Motyczna objęte niniejszym opracowaniem oraz należące administracyjnie do gminy Żyraków znajdują się poza obszarem ochrony siedliskowej Dolnej Wisłoki.


Las nad Braciejową (PLH 180023) (1 440,2 ha)9 – specjalny obszar ochrony siedliskowej (OOS Natura 2000) – w odległości min 9 km w kierunku S od granic inwestycji. Ostoja obejmuje teren mocno pofałdowany o wyraźnych różnicach wysokości pomiędzy zabudowanym dnem doliny a szczytami wzniesień. Występujące tu gleby to w większości gleby brunatne, a w południowej części obszaru także płowe. W granicach ostoi znalazły się środkowe i szczytowe partie wzniesień. Prawie cały obszar porośnięty jest lasami, łąki zajmują niewiele ponad 1% powierzchni. Wśród siedlisk leśnych dominuje żyzna buczyna karpacka (ponad 80%). Grądy zajmują około 10% powierzchni, natomiast znikomy udział mają: kwaśna buczyna i łęgi.

Typy siedlisk wymienione w Załączniku I Dyrektywy Rady 92/43/EWG: niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie (6510), kwaśne buczyny (9110), żyzne buczyny (9130), grąd środkowoeuropejski i subkontynentalny (9170), jaworzyny i lasy klonowo-lipowe na stokach i zboczach (9180), łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe (91E0).

Płazy wymienione w Załączniku II Dyrektywy Rady 92/43/EWG: kumak górski (Bombina variegata), traszka karpacka (Triturus montandoni),

Bezkręgowce wymienione w Załączniku II Dyrektywy Rady 92/43/EWG: czerwończyk nieparek (Lycaena dispar), Callimorpha quadripunctaria, biegacz urozmaicony (Osmoderma eremita), zgniotek cynobrowy (Cucujus cinnaberinus), chrabąszcz pachnąca (Carabus variolosus).

Inne ważne gatunki zwierząt i roślin:

Płazy: rzekotka drzewna (Hyla arborea), żaba trawna (Rana temporaria), traszka zwyczajna (Triturus vulgaris),

Gady: padalec zwyczajny (Anguis fragilis), jaszczurka żyworodna (Lacerta vivipara), zaskroniec zwyczajny (Natrix natrix).

Główne zagrożenia wiążą się z różnymi sposobami użytkowania lasu (np. usuwanie podszytu, wypas na przylegających łąkach, lesie, itp.). Duże rozdrobnienie powierzchni leśnej powoduje, że negatywne oddziaływanie człowieka na las jest większe.

Natura 2000 Las nad Braciejową znajduje się w granicach gminy Dębica i gminy Ropczyce.
Gatunki chronione na terenie gminy Żyraków:

Widłak goździsty Lycopodium clavatum (nr na Czerwonej Liście 36)– Nagoszyn

Śniedek baldaszkowaty Omitkogalum collinum (142) – Nagoszyn

Storczyk (kukułka) krwista Dactylorhiza incameta (170) – Żyraków, Góra Motyczna

Storczyk (kukułka) szerokolistna Dactylorhiza majolik (172) –Żyraków

Podkolan Biały Platanthera biforia (178) – Nagoszyn, Korzeniów, Wola Nagoszyńska



3.8.2. Walory krajobrazowe
Krajobraz rozumiany jest jako synteza środowiska przyrodniczego, kulturowego i wizualnego (Żarska 2001). Krajobraz obejmuje zarówno elementy środowiska naturalnego i kulturowego, ale także ich fizyczną kompozycję, aspekty historyczne, wizualne oraz postrzeganie całości przez człowieka.

Środowisko gminy Żyraków odznacza duży udział elementów antropogenicznych, będących wynikiem szeroko rozpowszechnionej tutaj uprawy agrarnej. Uwarunkowania naturalne wykształciły typowy dla tych terenów krajobraz rolniczy z niewielką ilością półnaturalnych zbiorowisk nieleśnych segetalnych. Nie mniej jednak obserwuje się bogactwo flory właściwe ekosystemom łąkowym. Obok pól uprawnych, obserwowane jest tutaj bogactwo flory właściwe ekosystemom łąkowym.

Pomimo, że powierzchnie biologicznie czynne odnoszą się na terenie gminy głównie do obszarów pól uprawnych oraz zielni niskiej, głównie o charakterze zieleni nieurządzonej (łąki i pastwiska) to jednak jej północna część wyróżnia się malowniczymi kompleksami leśnymi ze stawami rybnymi, stanowiącymi miejsce sobotnio-niedzielnego wypoczynku.

Ponadto znajdują się tutaj również zespoły dworsko-pałacowe, będące pozostałością po minionych czasach.

Do głównych elementów zakłócających krajobraz, poza zabudową położoną w eksponowanych miejscach, są elementy infrastruktury technicznej, takie jak napowietrzne linie energetyczne, maszty, kominy oraz obszary górnicze związane z eksploatacją złóż ropy i gazu ziemnego.

W kontekście lokalizacji projektowanej inwestycji, walory krajobrazu w rejonie Wiewiórki i Góry Motycznej, są podobne jak dla całej gminy.

Teren opracowania nie jest objęty żadną z form ochrony przyrody. W pobliżu planowanego przedsięwzięcia przypływają dopływy niewielkiego cieku wodnego: Potoku Wiewiórskiego, będącego lewobrzeżnym dopływem potoku Czarna (Grabianka). Rzeka ta może stanowić lokalny korytarz ekologiczny dla migrujących ptaków i ostoję dla ptaków lęgowych.

Wartościując badany teren pod względem krajobrazowo – przyrodniczym, następne miejsce w tej klasyfikacji zajmują tereny krajobrazu rolniczego, z mozaiką dominujących pól uprawnych z niewielką „domieszką” łąk i pastwisk. Jest to krajobraz przyrodniczo – kulturowy, który zajmuje obszar w obrębie planowanej inwestycji farmy wiatrowej „Wiewiórka” i w najbliższej okolicy.

Ze względu na płaskie lub, co najwyżej lekko faliste ukształtowanie powierzchni terenu, obszar ten stanowi otwartą przestrzeń z daleko rozpościerającymi się widokami. Niewielkie i nieliczne podmokłe obniżenia terenu, a także zadrzewienie i zakrzewienia śródpolne, stanowią cenne ostoje przyrody i wpływają na walory krajobrazowe podnosząc ich poziom. Pomimo aktywnego, rolniczego użytkowania gruntów i istotną ingerencję człowieka w skład florystyczny, a przez to pośrednio w skład gatunkowy zwierząt, strukturę ekologiczną tego terenu można uznać za stosunkowo bogatą.

Najniżej został oceniony krajobraz wiejski z towarzyszącą mu infrastrukturą naziemną, tj. siecią komunikacyjną, naziemnymi liniami przesyłowymi oraz obszary wydobycia kruszywa naturalnego m.in. glin w Górze Motycznej oraz iłów trzeciorzędowych w Wiewiórce. Cały obszar gminy Żyraków jest zasobny w kruszywo naturalne: piaski, żwiry i pospółka. Są to tereny, gdzie czynnik antropopresji jest stały lub w przypadku kopalń odkrywkowych: długotrwały i wysoki.



Waloryzacja krajobrazu analizowanego obszaru na podstawie dostępnej literatury

Wg Bartkowskiego (1986), który dokonał waloryzacji terenów Polski wg przydatności rekreacyjnej (w granicach jednostek fizycznogeograficznych – mezoregionów, oceniana była: obecność lasów, urozmaicenie rzeźby, gęstość wód powierzchniowych oraz takie czynniki jak obszary chronionego krajobrazu, źródła mineralne, pomniki przyrody), analizowany obszar gminy Żyraków, w 10 przedziałach wskaźnika atrakcyjności (max przedział to 90-100 pkt – tereny o najwyższym stopniu atrakcyjności, min 0-10) został zwaloryzowany na poziomie jedynie 20-30 pkt.

Wg Balona (2003), który podzielił krajobraz Polski na 4 kategorie, tj.: 1 – regiony o przyrodniczych walorach turystyczno-rekreacyjnych rangi europejskiej, 2 – regiony o walorach rangi krajowej, 3 – regiony o walorach rangi regionalnej, 4 – obszar o mniejszym znaczeniu, teren, na którym planuje się posadowienie Parku Elektrowni Wiatrowych „Wiewiórka” zakwalifikowany został do kategorii 4.

Wg 6 stopniowej (1-6) skali Richlinga (2006), analizowany teren przedsięwzięcia leży w obszarze o najniższych walorach (klasa 1). Należy jednak podkreślić, że ocena ta dotyczy „krajobrazu naturalnego traktowanego w kategoriach potencjalnych, a nie zróżnicowania pełnej atrakcyjności rekreacyjnej terenu, stanowiącej efekt oddziaływania czynników kształtowanych nie tylko przez przyrodę”.

Z przedstawionych wyżej klasyfikacji krajobrazu wynika, że Płaskowyż Tarnowski (w granicach, którego planuje się lokalizację projektowanej inwestycji), zaliczany jest do obszarów o niskich walorach krajobrazowych.

1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   16


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna