Warner Bros. Pictures



Pobieranie 69.61 Kb.
Data04.05.2016
Rozmiar69.61 Kb.

Warner Bros. Pictures


przedstawia produkcję



JOHN Q
WYSTĘPUJĄ:

Denzel Washington


Robert Duvall, Anne Heche
SCENARIUSZ:

James Kearns


PRODUKCJA:

Mark Burg, Oren Koules


REŻYSERIA:

Nick Cassavetes



JOHN Q. - WPROWADZENIE


John Q. Archibald (zdobywca nagrody Akademii Denzel Washington) to przeciętny facet, pracuje w fabryce i opiekuje się swoją rodziną. Jego żona Denise (Kimberly Elise) i mały synek Michael (Daniel E. Smith) są jego całym światem. Kiedy Michael zaczyna chorować, sytuacja staje się dramatyczna, konieczny jest natychmiastowy przeszczep serca, na który Johna Q. nie stać, a jego ubezpieczenie zdrowotne nie obejmuje operacji tego rodzaju. Jon przysięga, że zrobi wszystko, by uratować swego syna. Michael nie ma za dużo czasu, a John Q. nie ma zbyt wielu możliwości – pozostaje mu tylko ryzyko. Bierze jako zakładników ludzi będących w szpitalnej izbie przyjęć.

John Q. zamyka się w szpitalu z grupą zakładników, ludzi, spośród których część wymaga opieki lekarskiej. Po drugiej stronie barykady stoi stary, doświadczony negocjator policyjny (Robert Duvall) i kąpany w gorącej wodzie szef policji (Ray Liotta), który chce jak najszybciej zakończyć całą sprawę.



Denzel Washington występuje w dramacie akcji, opowiadającym o ojcu chroniącym swego syna. O ojcu, który jest bohaterem, lecz mimo to w oczach prawa staje się przestępcą. Film wyreżyserował Nick Cassavetes, scenariusz napisał James Kearns. W filmie występują Denzel Washington, Robert Duvall, Kimberly Elise, Eddie Griffin, Shawn Hatosy, Anne Heche, Ray Liotta, James Woods i Daniel E. Smith.

Producentami John Q. są Mark Burg i Oren Koules. Producentami wykonawczymi są Michael DeLuca, Richard Saperstein i Avram Butch Kaplan. Autorem zdjęć jest Rogier Stoffers, montaż filmu wykonała Dede Allen, natomiast kierownikiem produkcji była Beatrix Aruna Pasztor. Autorem ścieżki dźwiękowej jest Aaron Zigman.


Film John Q. ukazał się na ekranach amerykańskich kin dzięki firmie New Line Cinema.
W niektórych krajach John Q. jest dystrybuowany przez firmę Warner Bros. Pictures, część koncernu AOL Time Warner Company.


O PRODUKCJI
Zdobywca nagrody Akademii, Denzel Washington, którego podziwialiśmy niedawno w filmie Dzień próby, gra Johna Q. Archibalda, robotnika zatrudnionego na pół etatu w fabryce. Jego cały świat wali się w gruzy, gdy syn, Michael, traci przytomność w czasie meczu baseballa. – Dowiaduje się w okropny sposób o ciężkiej chorobie synka – mówi Washington. – Ma kłopoty finansowe. Tego samego dnia komornik zabrał mu samochód. Dowiaduje się też, że ubezpieczenie zdrowotne, o którym był przekonany, że pokrywa przypadki tego rodzaju, w wypadku tak ciężkiej choroby okazuje się bezwartościowe.

Mówi producent Mark Burg, - John Q. opowiada historię prostego człowieka, mówi o tym, do czego zdolni są ludzie, byle uratować swe dziecko. W imię tej racji John Q. poświęci swoją pracę, swój dom, pieniądze, a – w ostateczności – jest gotów położyć na szali swe życie.


Rolę syna Johna, Michaela, gra dziesięciolatek, Daniel E. Smith, dla którego był to pierwszy występ na planie filmu fabularnego. Rolę żony, Denise, która stoi u boku męża, po tym, jak ten sięgnął po drastyczne środki, odtwarza Kimberly Elise. – To, czy zgadza się, czy nie, z poczynaniami męża, nie ma dla niej znaczenia – mówi Elise. – Są w strasznej sytuacji i ona z całą pewnością nie odwróci się do niego plecami. Ich miłość jest bardzo głęboka, przejmująca, a to, co robi on dla dobra swojej rodziny, jest po prostu niewiarygodne.
- Kiedy zachoruje ci dziecko, nie można myśleć o niczym innym, wszystkie inne sprawy przestają się liczyć – mówi reżyser Nick Cassavetes, dla którego film był przypomnieniem osobistych doświadczeń. – Moja córka ma wrodzoną wadę serca, przeżyłem jej cztery operacje. Wiem coś o tym, jak ludzie w takiej sytuacji są traktowani przez firmy ubezpieczeniowe, szpitale i lekarzy.
Po wyczerpaniu wszelkich możliwości opłacenia pilnej transplantacji serca dla swego syna, John zwraca się do doktora Raymonda Turnera, szefa oddziału kardiochirurgicznego, którego gra nominowany do Oskara James Woods. – W tym filmie najbardziej poruszyła mnie sytuacja człowieka, który z miłości do dziecka zrobi coś, o czym w innym przypadku nigdy by nawet nie pomyślał – mówi Woods. - Dr Turner to w gruncie rzeczy dobry człowiek, tyle że będący częścią systemu. Chce zrobić wszystko, co w jego mocy, lecz system hamuje jego działania. Operacja, jaką musi przejść Michale, kosztuje ćwierć miliona dolarów, ubezpieczenie nie pokryje jej kosztów, doktor rezygnuje więc ze swego wysokiego honorarium. Lecz to za mało.

Anne Heche występuje na ekranie jako menedżerka szpitala, Rebecca Payne, która zmuszona jest – reprezentując szpital – przyjąć twarde stanowisko. – Jestem przekonana, że dosłownie każdy, kto piastuje takie stanowisko, chce, by wszystkim udzielano pomocy medycznej - mówi Heche. – Niestety, nie zawsze jest to możliwe. Są rzeczy, których nie lubi się robić. Jak na przykład powiedzenie prosto w oczy potrzebującym ludziom – Przykro mi, ale wasze ubezpieczenie tego nie pokrywa.


John Q. nie wytrzymuje napięcia w chwili, gdy personel szpitala informuje go, Michale zostanie odesłany do domu. – Odsyłają go, ponieważ John nie ma dość pieniędzy – mówi Washington. – Jeśli jego synek wróci do domu, umrze. John znajduje się w sytuacji bez wyjścia i podejmuje odważną, lecz błędną decyzję.
- John mówi – Mój syn nie umrze tylko dlatego, że nie mam ubezpieczenia – dodaje producent Mark Burg.
- Kiedy John bierze zakładników, cała historia wychodzi na jaw, można o niej usłyszeć w telewizji czy w radiu – mówi Ray Liotta, który wcielił się w postać szefa policji Gusa Monroe, wysyłającego do szpitala swój oddział antyterrorystyczny. – Całą tę historię śledzi mnóstwo osób, a to rok wyborów. Monroe myśli, że najlepiej będzie, jeśli szybko z tym skończy, ponieważ John jest zagrożeniem dla życia zakładników. Nie obchodzi go to, co myślą niektórzy ludzie. Jego stanowisko jest jasne - To, czego dopuścił się John Q. jest niezwykle odważne, jednak nie można tak robić, nie można też tego tolerować. Trzeba temu położyć kres.
Monroe ściąga na miejsce wydarzenia negocjatora Franka Grimesa, w którego wcielił się zdobywca nagrody Akademii Robert Duvall. Jego zadaniem jest zdobycie zaufania Johna. Mówi Duvall – Na początku procesu negocjacji Grimes traktuje tę całą historie jako kolejne zadanie, nie wie co ma sądzić o tym facecie po drugiej stronie. Ma zadanie do zrobienia i jest zawodowcem. Pod koniec jednak, sądzę, że podziwia Johna za jego czyn. Żeby zrobić coś takiego trzeba mieć dużo odwagi.
Mówi Washington – Kiedy przyjrzymy się bliżej całej sytuacji, widzimy, że John zachowuje się niezwykle bohatersko, by ocalić życie swojego dziecka, ale to co robi jest złe, musi i powinien za to zapłacić. Dla niego jednak nie ma to żadnego znaczenia, jeśli tylko uda mu się uratować życie swego syna.

Scenarzysta James Kearns napisał scenariusz do filmu John Q. na początku 1993 roku, po przeczytaniu artykułu, w którym cytowano zdanie starszego, bogatego mężczyzny, który przeszedł operacje przeszczepu serca. „Gdybym nie był bogaty, już bym nie żył” – mówił ten człowiek. – Pomyślałem o swoich dzieciach – przypomina sobie Kearns. – Do czego byłbym zdolny, gdyby moje dziecko umierało i odmówiono mu pomocy medycznej? Firmy, zajmujące się ubezpieczeniami medycznymi od pewnego czasu znacznie wzrosły w siłę, a ich działania budzą liczne kontrowersje. Kryzys opieki zdrowotnej w Ameryce i w innych krajach świata jest wyraźnie widoczny. To niezwykle skomplikowany problem, przenikający wszystkie warstwy naszego społeczeństwa.


Historia, opowiedziana w scenariuszu, wzruszyła producenta Marka Burga, wtedy prezesa firmy Island Pictures, który kupił go w 1993. Lata później wrócono do tego projektu, gdy Burg wszedł w spółkę z Orenem Koulesem, wspólnikiem w firmie Evolution Entertainment, zajmującej się reprezentowaniem interesów ludzi pracujących w filmie i produkcją filmową. W styczniu roku 2000 podpisano umowę z firmą New Line Ciemna, której efektem jest właśnie film.
Dzięki wskazówce przyjaciela, aktora Charliego Sheena, Burg poprosił o reżyserowanie filmu Nicka Cassavetesa, przyjaciela Sheena. Scenariusz mówił o sprawach, z którymi reżyser miał do czynienia osobiście, gdyż chore na serce jest jedno z jego dzieci. – Kręcąc ten film nie chciałem powiedzieć jak ulepszyć system opieki zdrowotnej w USA – mówi Cassavetes. – Mówię tylko, że w Stanach Zjednoczonych są tacy ludzie, o których opowiada film, nie mający pieniędzy na opiekę medyczną.
Mówi Denzel Washington – W filmie widoczne jest szczególne podejście do tematu, Nick włożył w niego swe serce.

Ekipa filmowa stwierdziła, że aktorem, który wiarygodnie odda na ekranie emocje targające bohaterem, jest Washington. – Według mnie, Denzel Washington jest obecnie najlepszym aktorem amerykańskim – mówi Nick Cassavetes. – Potrafi zagrać wszystko.

- Jest tylko kilku aktorów, o których myśleliśmy pod kątem obsadzenia w roli głównej w tym filmie, Denzel Washington był na pierwszym miejscu tej listy – mówi Burg. Menedżer Roberta Duvalla przekazał, że rolą w filmie jest zainteresowany także jego klient. Pozostali członkowie obsady pasują równie dobrze do swoich ról, większość spośród nich była zresztą na liście Nicka Cassavetesa.

Osobę, wokół której obraca się cała historia, zagrał Daniel E. Smith, dziesięciolatek, którego obsadzono w roli Michaela, synka Johna Q.. – To moje nowe dziecko, piąte – mówi Washington. – Jest taki bystry, ma w sobie coś, co dostrzegł Nick. Czytałem scenariusz z kilkoma młodymi aktorami i Nick powiedział, że to Daniel nadaje się do tej roli. Że ma w sobie coś. I miał rację.


Chcąc pozostać w zgodzie z wiedzą medyczną, ekipa filmowa udała się do Nowego Jorku, gdzie jeden z konsultantów medycznych, kardiochirurg, doktor Mehmet Oz, pokazał im jak przebiega prawdziwa transplantacja serca w szpitalu Columbia Presbyterian Hospital. – Widzieliśmy nie tylko operację wszczepiania bypassów, ale także prawdziwy przeszczep serca – mówi Cassavetes. – Dziwna jest świadomość, że to samo serce, które widzi się na stole, zaledwie trzy godziny wcześniej biło w czyjejś piersi.
James Woods, który zanim zdecydował się na karierę aktorską, uczył się chirurgii okulistycznej, pracował wraz doktorem Ozem, ćwicząc na sztucznych sercach, zbudowanych dla potrzeb filmu. Po okiem chirurga opanował niektóre elementy kardiochirurgii na tyle, by przekonująco wypaść na ekranie. – To po prostu fascynujące – mówi Woods. – Kiedy się to robi, człowiek zapomina, że operuje ludzką istotę, że pracuje na sercu. Ćwicząc czułem się jak na prawdziwej sali operacyjnej, zamienialiśmy się z doktorem Ozem miejscami szyjąc i tnąc. Początkowo pokazywał mi jak się to robi, a kiedy nadszedł czas na prawdziwe zdjęcia, mogłem już grać głównego chirurga.
- Nick Cassavetes wie jak wygląda operacja– mówi dr Oz. Przypomina to choreografię, swoisty taniec. Więź, jaką łączy głównego chirurga i jego asystenta jest niezwykle trudna do pokazania na ekranie. Sądzę, że Nick doskonale poradził sobie z tym zadaniem.

Denzel Washington pracując nad swoją rolą, spędził trzy dni w fabryce Babcok & Wilcom. Przyglądał się pracy dwóch robotników, uczył się ich zachowań. Fabryka, która została założona na przełomie XIX i XX wieku, wytwarza bojlery i przemysłowe kotły parowe.


W miasteczku Cambridge, w stanie Ontario, w Kanadzie, gdzie mieści się fabryka, w której Washington przygotowywał się do roli, przebywali także producenci i reżyser. Cassavetes zauważył tam – Przeszliśmy drogę od fabryki Babcok and Wilson do sali operacyjnej, w której odbywa się przeszczep serca. To ta sama podróż, jaką przebył John Q.



OBSADA
Denzel Washington (John Q. Archibald)

Denzel Washington, uhonorowany ostatnio nagrodą Akademii dla najlepszego aktora za występ w filmie Dzień próby, zagrał w wielu znaczących filmach. Niedawno mieliśmy okazję oglądać go w filmie Jerry’ego Bruckheimera Tytani i w wyreżyserowanym przez Phillipa Novice’a Kolekcjonerze kości. Za udział w filmie Normana Jewisona Huragan, w którym aktor wcielił się w postać Rubina „Hurricane” Cartera, otrzymał nagrodę Złotego Globu i czwartą nominację do Oskara. Inna rola, która cieszyła się uznaniem krytyków, to postać Malcolma X w epickiej biografii Malcolm X, w reżyserii Spike’a Lee, za którą także uzyskał nominację do nagrody Akademii.


Denzel Washington wystąpił także w licznych innych filmach, są wśród nich W sieci zła Gregory’ego Hoblita, Gra o honor w reżyserii Spike’a Lee, Stan oblężenia Edwarda Zwicka i Szalona odwaga, Żona pastora, Karmazynowy przypływ Tony’ego Scotta, a także thrillery Virtuosity i Devil in a Blue Dress. Na początku swej kariery Washington wystąpił w filmie Normana Jewisona A Soldier’s Story; Power Sidney’a Lumeta; Cry Freedom Richarda Attenborougha, za który otrzymał pierwszą nominację do Oskara; For Queen and Country, The Mighty Quinn, Heart Condition, Chwała, za występ w którym otrzymał nagrodę Akademii w kategorii najlepszego aktora drugoplanowego, Mo’ Better Blues Spike’a Lee, Ricochet i Mississippi Masala. Wystąpił także w Wiele hałasu o nic Kennetha Branagha, Filadelfii Jonathana Demme’a i w Raporcie pelikana.
Robert Duvall (Grimes)

Robert Duvall, który wcielił się w postać policyjnego negocjatora Grimesa, był gwiazdą kilku spośród najbardziej znanych filmów amerykańskich: wystąpił w Ojcu chrzestnym, za co otrzymał nominację do Oskara, widzieliśmy go też w Ojcu chrzestnym, część II; drugą nominację do nagrody Akademii otrzymał za udział w filmie Czas apokalipsy; trzeci raz nominowano go za film Wielki Santini, natomiast nagroda Akademii dla najlepszego aktora przypadła mu w udziale za występ w filmie Tender Mercies.


Duvall napisał scenariusz, wyreżyserował i wystąpił w filmie The Apostle, za który otrzymał nominację do Oskara. Był gwiazdą filmów Dzień zagłady i Adwokat, za który otrzymał szóstą nominację do Oskara i nominację do nagrody Złotego Globu. Pojawił się w 60 sekund. Ostatnio ukończył zdjęcia do filmów A Shot at Glory i The Sixth Day. Duvall występował w klasycznych obecnie filmach z lat 60. i 70., takich jak Bullitt, True Grit, M*A*S*H, The Seven-Per-Cent Solution, Orzeł wylądował, The Greatest i The Betsy. W latach 80. pojawił się w The Stone Boy, The Natural, The Lightship, Let’s Get Harry i Colors, a także w popularnym serialu telewizyjnym Lonesome Dove. W latach 90. Duvall wystąpił w filmach Szybki jak błyskawica, A Handmaid’s Tale, A Show of Force, Convicts, Rambling Rose, Upadek, Geronimo i Wrestling Ernest Hemingway.
Duvall założył w roku 1992 firmę Butcher’s Run Films, która wyprodukowała obraz A Family Thing, zdobywcę nagrody Humanitas Award. Kolejnym dziełem firmy był film The Man Who Captured Eichmann. W ostatnich latach Duvall pojawił się w The Paper, The Stars Fell on Henrietta i w Szkarłatnej literze.
Duvall ukończył ostatnio zdjęcia do filmu Gods & Generals, prequelu do Gettysburga, w którym wcielił się w postać generała Roberta E. Lee. Wystąpił także w filmie Assassination Tango, który pojawi się na ekranach w tym roku, a którego jest także scenarzystą i reżyserem.
James Woods (dr Turner)

James Woods odtwarza postać doktora Turnera, kardiochirurga, który jest zakładnikiem Johna Q. O wysokich umiejętnościach aktorskich Woodsa świadczy udział w tak różnych filmach, jak Męska gra Olivera Stone’a, Przekleństwa niewinności - reżyserskim debiucie Sofii Coppoli – Córka generała, Another Day in Paradise, Prawdziwa zbrodnia Clinta Eastwooda i John Carpenter’s Vampires.


Za udział w filmach Salvador i Ghosts of Mississippi Woods został uhonorowany nominacjami do Oskara. Widzieliśmy go w filmie Nixon Olivera Stone’a i w obrazie Killer, w Kasynie Martina Scorsese’a i w Kicked in the Head. Pojawił się w Kontakcie Roberta Zemeckisa, Dawno temu w Ameryce, The Onion Field i w Herkulesie. Uznanie krytyków przyniosła mu rola w filmach telewizyjnych Indictment: The McMartin Trial, Citizen Cohn a także w Promise (nagroda Emmy) i My Name is Bill W. Wystąpił także w The Hard Way, Immediate Family, The Boost, Best Seller, Eyewitness, Split Image, Distance, Fastwalking, Cat’s Eye, The Choirboys, Cop i w The Black Marble.
Woods zadebiutował na ekranie w filmie Elii Kazana Goście. Następnie wystąpił w niewielkiej ale znaczącej roli w filmie The Way We Were. Po raz pierwszy wystąpił w roli głównej w filmie Alex and the Gypsy, a później w Night Moves Arthura Penna.
Anne Heche (Rebecca Payne)

Anne Heche gra rolę Rebeki Payne, menedżera szpitala. Latem roku 2000 Heche zagrała w drugoplanowej roli w filmie Erika Skjoldbjærga Prozac Nation, w którym główną rolę grała Christina Ricci. Heche grała także w filmie Auggie Rose u boku Jeffa Goldbluma. Ostatnio pojawiła się w filmie Agnieszki Holland Trzeci cud, w którym wystąpił także Ed Harris, a także w Psycho Gusa Van Santa, w którym wystąpili również Vince Vaughn i Julianne Moore. U boku Vaughna wystąpiła także w Powrocie do raju, a jej partnerem w filmie Sześć dni, siedem nocy był Harrison Ford.


Za udział w filmie Fakty i akty Barry’ego Levinsona, w którym wystąpili także Robert DeNiro i Dustin Hoffman, Heche otrzymała nagrodę The National Board of Review Award w kategorii najlepszej aktorki drugoplanowej. Wystąpiła w filmie Wulkan, którego gwiazdą był Tommy Lee Jones, dużym uznaniem krytyków cieszyła się jej rola w filmie Donnie Brasco, którego gwiazdami byli Johnny Depp i Al Pacino. Heche wystąpiła także w filmach The Juror, Walking and Talking i w wyreżyserowanym przez Cher filmie telewizyjnym If These Walls Could Talk. Pojawiła się także w The Wild Side, Pie in the Sky, Twist of Fate, Milk Money, The Investigator, I’ll Do Anything, The Adventures of Huckleberry Finn i w Ambush of the Ghosts.
Heche była reżyserką i autorką scenariusza do filmu Reaching Normal, noweli filmowej zrealizowanej dla stacji Showtime w ramach serii „Debiutujący reżyserzy”. Te same funkcje pełniła przy realizacji filmu If These Walls Could Talk II, w którym wystąpiły Sharon Stone i Ellen DeGeneres. Zdobyła nagrodę Emmy za występ w telewizyjnym filmie Another World, pojawiła się także w jednym z odcinków serialu Ally McBeal. W sierpniu 2001 roku ukazała się jej autobiografia Call Me Crazy, która weszła na listy bestsellerów The New York Times i Los Angeles Times.
Ray Liotta (Monroe)

Ray Liotta, który wcielił się w postać Monroe, mającego aspiracje polityczne szefa policji, jest niezwykle cenionym aktorem. Wystąpił niedawno w wyreżyserowanym przez Ridley’a Scott’a filmie Hannibal, którego gwiazdami byli Anthony Hopkins i Julianne Moore, widzieliśmy go też u boku Sigourney Weaver i Jennifer Love Hewitt w komedii Heartbreakers, pojawił się także obok Johnny’ego Deppa i Penelope Cruz w filmie Blow. Wraz z Gretchen Mol i Josephem Fiennesem był gwiazdą filmu Forever Mine, wyreżyserowanego przez Paula Schradera, niedawno zakończył zdjęcia do filmu Rumor of Angels. Wkrótce zobaczymy go na ekranie w filmach Phone Booth i Narc (którego był także producentem wykonawczym).


Liotta zagrał Franka Sinatrę w cieszącym się uznaniem widzów filmie The Rat Pack, wystąpił też u boku Sylvestra Stallone’a, Roberta De Niro i Harvey’a Keitela w filmie Copland, widzieliśmy go również w filmie akcji Turbulencja.

Liotta znany jest ze swej wszechstronności, grywał bohaterów zarówno w filmach akcji, jak i romantycznych kochanków, jak choćby w filmie Corrina, Corrida. Zadebiutował rolą w filmie Something Wild, za którą otrzymał nominację do nagrody Złotego Globu. Jego kolejnym filmem był obraz Dominick & Eugene, po którym, w 1989 roku, wystąpił w nominowanym do Oskara filmie Field of Dreams. Wkrótce później Robert De Niro zaproponował go Martinowi Scorsese do głównej roli w filmie Chłopcy z ferajny.

Mogliśmy go też zobaczyć w towarzystwie Anjelicy Huston w filmie Phoenix, a także wraz z Lindą Fiorentino w Unforgettable. Wystąpił też w wyprodukowanym przez studio Disney’a filmie Operacja „Słoń”.
Kimberly Elise (Denise Archibald)

Kimberly Elise gra rolę Denise Archibald, żony Johna Q. Aktorka zakończyła niedawno pracę na planie filmu Bojangles w którym występuje też Gregory Hines. Widzieliśmy ją w filmach Beloved (za rolę w tym filmie otrzymała nagrodę Chicago Film Critics Award w kategorii najlepszego debiutu) i Set It Off.

Elise zagrała w telewizji główną rolę w filmie The Loretta Claiborne Story, a za rolę w filmie The Ditchdigger’s Daughter, otrzymała nagrodę Cable Ace Award.

Eddie Griffin (Lester)

Eddie Griffin, który w filmie gra rolę zakładnika z izby przyjęć, Lestera, pojawi się w tym roku w trzech filmach fabularnych, rozpoczął też zdjęcia do czwartego. Zobaczymy go wkrótce w komedii akcji The New Guy. W czerwcu tego roku na ekrany amerykańskich kin wejdzie film Undercover Brother. Aktor rozpoczął w styczniu tego roku zdjęcia do filmu Eddie Griffin: Live in Koncert.

Griffin wystąpił wcześniej w filmach, takich jak: Double Take, Deuce Bigalow: Male Gigalo, Picking Up The Pieces, Foolish, Armageddon, Meteor Man i Jason's Lyric. Telewidzowie znają go z roli w serialu Malcolm & Eddie. Za rolę w tym serialu Griffin był nominowany do nagrody NAACP Image Award w kategorii najlepszego aktora w serialu komediowym. Napisał też i wyreżyserował cztery odcinki tego sitcomu, w jednym z nich wystąpił jego mentor, Richard Pryor. Griffin rozpoczął swą karierę w Kansas City, w stanie Missouri. Pracował jako choreograf zespołu piłkarskiego, gdy jego kuzyn założył się z nim o 50 USD, że ten nie wystąpi na scenie miejscowego klubu rozrywkowego. Po wygraniu zakładu Griffin kupił bilet do Los Angeles i miesiąc później występował w znanym Comedy Store, między innymi w towarzystwie Richarda Pryora, Redda Foxxa i Lenny’ego Bruce’a. Dzięki tym występom pojawił się w programach rozrywkowych telewizji HBO Voodoo Child, One Night Stand i Def Comedy Jam. Griffin nagrał też płytę The Message, na której wystąpił w towarzystwie artystów takich jak Master P, Silkk The Shocker i Fiend. Griffin jest właścicielem niezależnej wytwórni płytowej Bluelight Records. Aktor jest członkiem zespołu muzycznego Eclectic Divinity.

Shawn Hatosy (Mitch)

Shawn Hatosy gra Mitcha, zakładnika Johna Q. Aktor wystąpił po raz pierwszy na ekranie w filmie Outside Providence, którego gwiazdą był Alec Baldwin. Widzieliśmy go też w filmach: Tangled, Simpatico, Down To You, Wszędzie, byle nie tu, The Faculty, Joyriders, Listonosz i In & Out.

Latem ubiegłego roku Hatosy zadebiutował na scenie teatru The La Jolla Playhouse, wystąpił w tytułowej roli w sztuce Billy the Kid, wyreżyserowanej przez Kate Whoriskey i Des McAnuff. W marcu Hatosy wystąpił w roli Brendana Behana w sztuce Borstal Boy Petera Sheridana, opartej na autobiograficznej powieści tego irlandzkiego pisarza. Hatosy gra obecnie w filmie A Guy Thing, reżyserowanym przez Chrisa Kocha, w którym występują także Julia Stiles i Jason Lee.




Daniel E. Smith (Mike Archibald)

Daniel E. Smith gra dziewięcioletniego synka Johna Q., Mike’a Archibalda. Smith ma 10 lat, Jon Q. jest jego debiutem filmowym. Występował wcześniej w telewizji, w programach Children TV Show i Quality Time, brał też udział w scenicznych przedstawieniach The Christmas Story, Freedom, i The Greatest X-Mas Pageant Ever.



EKIPA FILMOWA

Nick Cassavetes (reżyser)

Reżyser Nick Cassavetes nakręcił ostatnio film Jak jej nie kochać, w którym wystąpili Sean Penn, Robin Wright i John Travolta, jedyny obraz, jaki w trakcie festiwalu filmowego w Cannes w 1997 roku zdobył dwie nagrody, w tym nagrodę dla najlepszego aktora, przyznaną Seanowi Pennowi i nagrodę za najlepszy film. Reżyserskim debiutem Cassavetesa był cieszący się dużym uznaniem widzów i publiczności film Unhook the Stars, z udziałem Marisy Tomei, Gerarda Depardieu i Geny Rowlands.

Cassavetes studiował aktorstwo w American Academy of Dramatic Arts. Wystąpił u boku Eddiego Murphy’ego w filmie z 1999 pod tytułem Życie, wraz z Johnnym Deppem i Charlize Theron w Żonie astronauty i wraz z Williamem H. Macy’em w filmie Panic. Zagrał także w filmie Johna Woo Bez twarzy, w wyreżyserowanym przez Alana Rudolpha filmie Mrs. Parker and the Vicious Circle, w The Doors Oliviera Stone’a i w Masce Petera Bogdanovicha. Występował także w filmach Just Like Dad, Ślepa furia, Quiet Cool, The Wraith i Twogether. W najbliższej przyszłości Cassavetes pojawi się na ekranach kin w filmach Blow, The Godforsaken i Unless That Someone is You.



Mark Burg (producent)

Mark Burg był producentem i producentem wykonawczym wielu filmów, wśród nich Bull Durham, z Kevinem Costnerem; Can’t Buy Me Love, z udziałem Patricka Dempsey’a; Airheads; The Cure; Toy Soldiers; The Sandlot; Eddie, w którym wystąpiła Whoopi Goldberg; Don’t be a Menace, z udziałem Seana i Marlon Wayansów; i B.A.P.S, w którym role główne zagrali Halle Berry i Martin Landau. Był także producentem filmu The Gingerbread Man, opartego na opowiadaniu Johna Grishama, którego reżyserem był Robert Altan. W rolach głównych w tym filmie wystąpili Kenneth Branagh, Embeth Davidtz, Robert Downey, Jr., Daryl Hannah, Famke Janssen, Tom Berenger i Robert Duvall.


Burg był ostatnio producentem filmów: Czarne i białe, wyreżyserowanego przez Jima Tobacka, z udziałem Bena Stillera, Roberta Downey’a Jr., Jareda Leto, Brooke Shields, Elijiaha Woodsa i Mike’a Tysona; Lockdown, w reżyserii Johna Luessenhopa; a także Good Advice, którego reżyserem był Steve Rash, w którym udział wzięli Charlie Sheen, Denise Richards, Angie Harmon, Jon Lovitz i Rosanna Arquette.
Burg, wraz z Orenem Koulesem, założył w październiku 1998 roku firmę Evolution Entertainment, która zajmuje się reprezentowaniem aktorów, scenarzystów i reżyserów oraz produkowaniem filmów. Firma posiada umowę z firmą DreamWorks SKG, na mocy której realizuje jej przedsięwzięcia telewizyjne.
Oren Koules (producent)

Oren Koules jest współzałożycielem firmy Evolution Entertainment, zajmującej się reprezentowaniem interesów aktorów, scenarzystów i reżyserów, a także produkcją filmową. Koules wraz z Markiem Burgiem wyprodukował filmy, takie jak: Czarne i białe i Good Advice, jak również Run Ronnie Run!, w którym udział wzięli David Cross i Bob Odenkirk, a który niebawem wejdzie na ekrany kin.

Przed założeniem Evolution Entertainment, Koules pracował jako starszy wiceprezes do spraw produkcji w firmie Paramount Pictures, gdzie wyprodukował Set it Off, w reżyserii F. Gary Gray, i Mrs. Winterbourne z udziałem Shirley MacClaine, Rickiego Lake’a i Brendana Frasera.

Koules rozpoczął swą karierę w przemyśle filmowym w roku 1992, wraz z Dale Pollack założył trzy lata później firmę Peak Productions. W ciągu półtora roku przedsiębiorstwo to wyprodukowało dwa filmy fabularne.


Avram Butch Kaplan (producent wykonawczy)

Avram Butch Kaplan urodził się w Nowym Jorku, gdzie otrzymał klasyczne wykształcenie w szkole Lycee Francais. W wieku 15 lat przeprowadził się do Izraela, gdzie uczęszczał do wyższej szkoły rolniczej. Wstąpił później do izraelskiej armii, w której przez trzy lata służył w jednostkach spadochronowych.


W roku 1982 Kaplan rozpoczął karierę w przemyśle filmowym, został izraelskim dystrybutorem firmy CIC (reprezentującej w Izraelu interesy firm Paramount i Universal). W roku 1987 powrócił do Stanów Zjednoczonych i rozpoczął pracę nad produkcją programów telewizyjnych, wśród nich: Red Shoe Diaries, Strangers, Allies i Beyond Belief.
Kaplan był także producentem filmów fabularnych: Patriota, w reżyserii Deana Semlera; Kosiarz umysłów 2, wyreżyserowanego przez Farhada Manna i Lake Consequence. Kaplan był także producentem filmu Buffalo 66, wyreżyserowanego przez Vincenta Gallo dla Lion’s Gate Films.
Kontakt z reżyserem Johna Q., Nickiem Cassavetesem, nawiązał podczas produkcji filmu Jak jej nie kochać, z udziałem Johna Travolty i Seana Penna.
Rogier Stoffers (zdjęcia)

Rogier Stoffers pochodzi z Holandii, jest autorem zdjęć do filmu Character Mike’a van Diema, który zdobył Oskara dla najlepszego filmu zagranicznego w roku 1993, a także trzy nagrody na festiwalach filmowych w USA, Polsce i w Hiszpanii. Stoffers ukończył niedawno pracę nad filmem Quills, w reżyserii Philipa Kaufmana. Jest także autorem zdjęć do 1999 Marta Dominicusa, noweli filmowej Ilse Somers Sancta Mortale, filmu Anette Apon One Man and His Dog, Mama’s Proefkonun Monique van de Duren, Ici Et Maintenant Roberta Steyna i filmu Alaska Mike’a van Diema, który zdobył Oskara dla najlepszego filmu studenckiego w roku 1990.


Stefania Cella (kierownik produkcji)

Stefania Cella pochodzi z Włoch, gdzie pracowała nad filmami Papa Dice Messa i Amati Matti (który pokazywano na festiwalu filmowym w Wenecji). Po przeprowadzce do Stanów Zjednoczonych była kierownikiem produkcji noweli filmowej Jill Mazursky Fallen Bride, a wcześniej The Son of Man Johna Briley’a. Była też kierownikiem artystycznym filmu Dangerous Beauty, w reżyserii Marshalla Herskovitza.

Cella pracowała także dla telewizji, w tym nad ośmioma odcinkami serialu Once and Again i przy okazji realizacji odcinka pilotowego The Castle, reżyserowanego przez Marshalla Herskovitza. Cella pracowała też przy realizacji teledysków i reklamówek telewizyjnych, współpracując przy tej okazji z reżyserami tej miary, co Woody Allen, Fabrice Carazo, Michael Grasso, Edward Zwick i Mark Piznarski.

Ostatnim filmem, przy którego realizacji brała udział, jest Assassination Tango wyreżyserowany przez Roberta Duvalla, a wyprodukowany przez Francisa Forda Coppolę.


Beatrix Auruna Pasztor (projektantka kostiumów)

Dzieła Beatrix Arurny Pasztor oglądaliśmy ostatnio w filmach Cudowni chłopcy, w którym wziął udział Michael Douglas, Monkey Bone z Brendanem Fraserem i A Dog of Flanders. Projektowała kostiumy do wyreżyserowanego przez Nicka Cassavetesa filmu Jak jej nie kochać. Pasztor pracuje często z Gusem Van Santem, współpracowała z nim na planach filmów Drugstore Cowboy, My Own Private Idaho, I kowbojki mogą marzyć, Za wszelką cenę, Good Will Hunting i Psycho, w którym wystąpili Anne Heche i Vince Vaughn.


Projektantka pracowała też na planie The Fisher King, U-Turn Oliviera Stone’a i Excess Baggage Marca Brambilla, a także Niemoralnej propozycji, American Heart i The Bloodhounds of Broadway, w którym wystąpiła Madonna.
Dede Allen (montaż)

Wśród licznych filmów, nad którymi pracowała znana montażystka Dede Allen, znajdują się takie tytuły, jak: The Hustler, Ameryka, Ameryka, Bonnie i Clyde, Rachel, Rachel, Alice’s Restaurant, Mały wielki człowiek, Rzeźnia numer 5, Serpico, Dog Day Afternoon, Night Moves, The Missouri Breaks, Slapshot, The Wiz, Reds (którego była także producentem wykonawczym), The Breakfast Club, The Milagro Beanfield War, Henry and June, Rodzina Addamsów i, ostatnio, Cudowni chłopcy.


Allen zajęła się montażem filmów w roku 1950 w Nowym Jorku (wcześniej przez krótki okres zajmowała się realizacją reklam dla telewizji), jej pierwszym filmem był Odds Against Tomorrow, wyreżyserowany przez Roberta Wise’a. Współpracowała później z wieloma znanymi reżyserami, w tym z Arthurem Pennem (sześć filmów), Sidney’em Lumetem (trzy filmy), Georgem Roy’em Hollem (dwa filmy), Paulem Newmanem (dwa filmy) i z Elią Kazanem i Robertem Rossenem. Montując Bonnie and Clyde, Allen po raz pierwszy wykorzystała nowatorskie wtedy, a do dziś wykorzystywane techniki, takie jak dźwięk wyprzedzający obraz - ścieżka dźwiękowa danej sceny rozpoczynała się jeszcze przed jej rozpoczęciem. Zastosowała też krzywe cięcia, zanikający obraz i kilka innych technik. Była pierwszym przedstawicielem swego fachu, którego nazwisko znalazło się w napisach czołowych, wraz z nazwiskami operatora zdjęć, scenarzysty i reżysera.
W 1992, Allen powróciła do Los Angeles, gdzie objęła stanowisko starszego kierownika produkcji w firmie Warner Brothers. Nadzorowała powstawanie filmów od wczesnych faz przedprodukcyjnych aż do ich postprodukcji. Trzy lata temu Allen porzuciła obowiązki kierownicze i wróciła do swego ulubionego zajęcia, zmontowała wtedy film Cudowni chłopcy.
Montażystka otrzymała liczne nagrody i wyróżnienia, w tym Women in Film Crystal Award w 1982, nagrodę Brytyjskiej Akademii Filmowej w roku 1975 za Dog Day Afternoon, nominację do Oskara za Dog Day Afternoon i Reds, tytuł doktora honoris causa sztuk pięknych Amerykańskiego Instytutu Filmowego, A.C.E. Lifetime Achievement Award, Hollywood Film Festival Career Achievement Award w 1999 roku, Los Angeles Film Critics Lifetime Achievement Award w roku 2000 i w roku następnym New York Women in Film and Television Muse Award.





©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna