Wprowadzanie do obrotu środków odurzających



Pobieranie 0.71 Mb.
Strona1/10
Data07.05.2016
Rozmiar0.71 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10


Piotr Worona

Uniwersytet w Białymstoku



WPROWADZANIE DO OBROTU

ŚRODKÓW ODURZAJĄCYCH

W ŚWIETLE WYNIKÓW BADAŃ EMPIRYCZNYCH

Narkomania staje się obecnie coraz bardziej widocznym zjawiskiem w społeczeństwie. Po środki odurzające sięgają przedstawiciele różnych grup społecznych bez względu na wiek. Coraz więcej młodych ludzi zainteresowanych jest konsumpcją środków wprowadzających umysł w odmienny stan świadomości. Wywołuje to sytuację, w której takie substancje stają się towarem deficytowym i bardzo poszukiwanym.

Powyższy fakt bez skrupułów wykorzystuje narkotykowe podziemie, zajmujące się produkcją, przemytem i dystrybucją takich substancji. Pomimo wielkiego ryzyka i kosztów, jest to zajęcie bardzo opłacalne, pozwalające w krótkim czasie osiągnąć wysokie zyski ze stosunkowo niewielkich inwestycji finansowych. Na taką sytuację wpływ ma również fakt, że środki odurzające mają tendencję, w zależności od rodzaju środka, do wywoływania psycho-fizycznego uzależnienia, zmuszającego konsumenta do zażywania ich z większą lub mniejszą częstotliwością.

Fakt wywoływania przez środki odurzające potrzeby ich przyjmowania sprawia, że konsumenci poszukują osób mających do nich dostęp. Wyznacza to pewną szczególną pozycję dilera w hierarchii narkotykowego podziemia. Stoi on co prawda na samym dole hierarchicznej drabiny, jednak stanowi ostatnie ogniwo między producentem a konsumentem. Od tego, czy wykona swoje zadanie, polegające na sprzedaży środka, zależy zysk wytwórcy, który w miejsce zbytego towaru będzie musiał wyprodukować nowy.

Przedmiotowa sytuacja stanowiła dostateczny asumpt do prze- prowadzenia badań empirycznych w grupie osób zajmujących się detaliczną dystrybucją środków odurzających. Zamierzeniem autora było zdobycie informacji na temat kulisów pracy narkotykowych dilerów, zbadanie rynku narkotykowego, popularności i dostępności poszczególnych substancji, cen środków odurzających, a także opłacalności omawianego procederu.

W analizowanej grupie hipotezy szczegółowe przedstawiono w na- stępujący sposób:



  • Dystrybucja środków odurzających przebiega w zaplanowany, dobrze zorganizowany i ostrożny sposób.

  • Legalizacja posiadania niewielkich ilości środków odurzających ułatwiłaby pracę dilerom, a także zwiększyłaby ilość wprowadzonych do obrotu środków odurzających.

  • Przestępczość narkotykowa w woj. podlaskim jest bezpośrednio powiązana z przestępczością zorganizowaną.

  • W woj. podlaskim nie istnieje podział stref wpływów i terytoriów pomiędzy osobami zajmującymi się dystrybucją środków odurza- jących.

  • Nowelizacja ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii dokonana w 2000 r., polegająca na zniesieniu depenalizacji drobnego posiadania, nie ograniczyła dostępności środków odurzających.

Zaprezentowane poniżej wyniki badań empirycznych uzyskane zostały w ramach pracy nad rozprawą doktorską pt. „Kryminologiczne i krymi- nalistyczne aspekty narkomanii i wprowadzania do obrotu środków odurzających”, opracowaną w Katedrze Prawa Karnego i Kryminologii Uniwersytetu w Białymstoku i stanowią jej integralną część.

Badania przeprowadzono za pomocą ankiet wypełnianych anonimowo przez badaną grupę. Ankieta zawierała pytania zamknięte, półotwarte i otwarte, w których respondenci dokonywali wyboru spośród opcji zamieszczonych w ankiecie z możliwością dopisania własnych zmiennych, a także wyrażenia własnego stanowiska w danej kwestii. Ankieta była podzielona na bloki tematyczne, z których ponad połowa dotyczyła zagadnień ściśle związanych z rozprowadzaniem środków odurzających.


1. Charakterystyka badanej grupy
Przebadano grupę 28 osób zajmujących się dystrybucją środków odurzających. Wśród badanej populacji nie było kobiet. Przedział wiekowy badanej grupy przedstawia zamieszczona poniżej tabela nr 1.
Tabela nr 1

Przedziały wiekowe badanej grupy dilerów



Osoby badane

Przedziały wiekowe




6-17

8-21

2-25

6-60

Razem

M

6

15

5

2

28

%

21

54

18

1

100

Źródło: badania własne.
Niewiele ponad połowa badanej populacji dilerów mieściła się w przedziale wiekowym od 18 do 21 lat. Co piąty badany był w wieku od 16 do 17 lat. Niespełna jedna piąta badanej grupy mieściła się w przedziale wiekowym od 22 do 25 lat. W wieku od 26 do 30 lat było zaledwie 7% respondentów. Badana grupa była zróżnicowana pod względem wykształcenia. Zdecydowaną większość stanowiły osoby ze średnim wykształceniem. Poziom wykształcenia respondentów - tabela nr 2.

Tabela nr 2

Wykształcenie badanej grupy dilerów


Osoby badane

Wykształcenie




Podstawowe

Zawodowe

Średnie

Wyższe

Razem

M

4

2

19

3

28

%

14

7

68

11

100

Źródło: badania własne.
Niewiele ponad 2/3 badanej populacji dilerów zadeklarowało średnie wykształcenie. Co dziesiąty badany miał wykształcenie wyższe. Wykształ- cenie podstawowe zadeklarowało 14% badanych, natomiast zawodowe - 7% respondentów.

Badana próba charakteryzowała się również zróżnicowaniem pod względem wykonywanych obowiązków. Osoby badane możemy podzielić na 3 podstawowe grupy: osoby pobierające naukę, osoby bezrobotne i pra- cujące. Rozkład wykonywanych obowiązków prezentuje zamieszczona poniżej tabela nr 3.


Tabela nr 3

Zatrudnienie badanej grupy dilerów




Osoby badane

Zatrudnienie




Uczeń

Student

Pracujący

Bezrobotny

Razem

M

5

12

7

4

28

%

18

43

25

14

100

Źródło: badania własne.

(W przypadku pobierania nauki respondenci nie zaznaczali informacji o zatrudnieniu).


Niespełna połowa badanej populacji dilerów studiowała, a co czwarty był osobą pracującą. Niespełna 1/5 badanych pobierała naukę. Osoby nieuczące się i niepracujące stanowiły 14% badanej grupy.

Badaniami objęto osoby mieszkające w różnych regionach województwa podlaskiego. Podział ze względu na miejsce zamieszkania prezentuje zamieszczona poniżej tabela nr 4.


Tabela nr 4

Miejsce zamieszkania badanej grupy dilerów




Osoby badane

Miejsce zamieszkania




Miasto

Wieś

Razem

M

28

0

28

%

100

0

100

Źródło: badania własne.
Wszyscy badani dilerzy środków odurzających zamieszkiwali w mias- tach. Wśród badanych nie było osób stale zamieszkujących na wsi.

Analizując zjawisko zażywania środków odurzających wśród osób, które zajmują się ich rozprowadzaniem, respondentów zapytano: czy kiedykolwiek zażywałeś środki odurzające?


2. Konsumpcja środków odurzających
Wśród badanej populacji dilerów każdy zażywał środki odurzające. Jest to pewnego rodzaju naturalna kolej rzeczy. Każdy, kto zajmuje się rozprowadzaniem środków odurzających, był kiedyś zwykłym konsumentem, poza tym osoby zajmujące się dystrybucją środków odurzających muszą orientować się, jakim towarem dysponują, aby udzielić stosownej informacji klientowi, a także dokonać właściwego wyboru podczas zakupu większych ilości środka.

Mając na uwadze szereg negatywnych skutków, jakie niesie ze sobą przedwczesne zażywanie środków odurzających, badanej grupie dilerów zadano pytanie: W jakim wieku zażyłeś po raz pierwszy środek odurzający? Rozkład odpowiedzi prezentuje zamieszczona poniżej tabela nr 5.


Tabela nr 5

Pierwszy kontakt ze środkami odurzającymi badanej grupy dilerów




Osoby badane

Wiek




14

15-17

18-20

21-23

24-26

27-30

Razem

M

2

14

12

0

0

0

28

%

7

50

43

0

0

0

100

Źródło: badania własne.
Połowa badanej populacji dilerów pierwszy kontakt ze środkami odurzającymi miała w wieku od 15 do 17 lat. Niespełna połowa spróbowała pierwszy raz środka odurzającego w wieku od 18 do 20 lat. Zaledwie 7% badanych zażywanie narkotyków rozpoczęło w wieku lat 14.

Należy podkreślić fakt, że wszyscy dilerzy zażyli środek odurzający po raz pierwszy przed ukończeniem 20. roku życia. Pierwszy kontakt z nar- kotykami przebiegał odmiennie niż w przypadku zwykłych konsumentów. Badana grupa zetknęła się z narkotykami o wiele wcześniej, w dodatku najczęściej do kontaktów dochodziło w przedziale wiekowym od 15 do 17 lat, co gorsza, wśród badanej grupy dilerów każdy, kto kiedykolwiek spróbował środków odurzających, zażywał je nadal, w przeciwieństwie do grupy zwykłych konsumentów, w której znalazły się osoby, które powiedziały „nie” narkotykom.

Mając na uwadze okres, w jakim znajduje się polska narkomania, a także różnorodność i powszechną dostępność środków odurzających występujących na naszym rynku, respondentów zapytano o rodzaj zażytego po raz pierwszy środka odurzającego. Rozkład odpowiedzi prezentuje zamieszczona poniżej tabela nr 5a.
Tabela nr 5a

Rodzaj zażytego po raz pierwszy środka odurzającego wśród badanej grupy dilerów




Osoby badane

Rodzaj środka




Marihuana

Amfetamina

Extasy

LSD

Razem

M

16

7

1

2

26

%

57

25

4

7

93

Źródło: badania własne.
Inicjacja przebiegała w zbliżony sposób co w grupie konsumentów, z tą jednak różnicą, że żaden z respondentów nie rozpoczął odurzania się od haszyszu. Marihuana była pierwszym środkiem odurzającym dla ponad połowy badanych. Co czwarty respondent kontakt ze środkami odurzającymi rozpoczął od amfetaminy. Od LSD i suszonych muchomorów rozpoczęło odurzanie się 7% badanych, natomiast extasy było pierwszym środkiem odurzającym dla 4% badanych.

Respondentów zapytano: czy obecnie zażywają środki odurzające? Wszyscy badani dilerzy przyznali, że kontynuują zażywanie środków odu- rzających.

Analizując popularność stosowania poszczególnych środków odurza- jących, respondentom zadano pytanie: jakie środki odurzające zażywasz? Rozkład odpowiedzi prezentuje zamieszczona poniżej tabela nr 6.
Tabela nr 6

Rodzaj zażywanych środków odurzających wśród badanej grupy dilerów




Osoby badane

Rodzaj środka




Marihuana

Haszysz

Amfetamina

LSD

Extasy

Opiaty

Heroina


Kokaina

M

26

17

21

2

9

1

1

%

93

61

75

7

32

4

4

Źródło: badania własne.

(*) Liczba dokonanych wyborów nie sumuje się z liczbą osób badanych, ponieważ badani mogli wybrać więcej niż jedną odpowiedź.


Wśród badanej populacji dilerów najpopularniejszym środkiem odurzającym była marihuana. Zażywało ją aż 93% respondentów. Do palenia haszyszu przyznało się niespełna 2/3 badanej grupy. Dużą popularnością cieszyła się amfetamina, którą zażywało 3/4 badanej grupy. Po extasy sięgał co trzeci respondent, a do zażywania LSD i palenia suszonych muchomorów przyznało się 7% badanych. Po heroinę, kokainę i leki psychotropowe sięgało 4% badanej populacji.

Mając na uwadze sprawdzenie wiarygodności udzielonych odpowiedzi, dotyczących zażywania środków odurzających, respondentom zadano pytanie: jakie doznania, stany emocjonalne zaobserwowałeś po zażyciu środków odurzających?

Poszczególne środki odurzające charakteryzują się wywoływaniem określonych doznań, stanów emocjonalnych. Dzięki analizie jednostkowych odpowiedzi dotyczących efektów działania środków odurzających i po- równaniu ich z rodzajem zażywanych przez respondenta środków, zaistniała możliwość kontroli wiarygodności poszczególnych ankiet. Rozkład odpo- wiedzi prezentuje zamieszczona poniżej tabela nr 7.
Tabela nr 7

Doznania występujące po zażyciu środków odurzających wśród badanej grupy dilerów




Stany emocjonalne

Osoby badane

%

Radość

17

61

Euforia

10

36

Wesołkowatość

12

43

Odprężenie

24

86

Rozdrażnienie

7

25

Pobudzenie

23

82

Agresja

7

25

Apatia

1

4

Depresja

2

7

Stany lękowe

5

18

Halucynacje

5

18

Źródło: badania własne.

(*) Liczba dokonanych wyborów nie sumuje się z liczbą osób badanych, ponieważ badani mogli wybrać więcej niż jedną odpowiedź.


Zdecydowana większość badanych (86%) odczuwała odprężenie po zażyciu środka odurzającego. Pobudzenie było doznaniem odczuwanym przez 82% badanych. Niespełna 2/3 respondentów odczuwało radość po zażyciu środka odurzającego, a niewiele ponad 1/3 - euforię. Wesoł- kowatość odnotowała niespełna połowa badanych. Rozdrażnienie i agresja wystąpiły u co czwartego badanego, a stany lękowe i halucynacje u co piątego. W wyniku zażywania środków odurzających depresję odczuwało 7% badanych, a u 4% wystąpiła apatia.

Zebrany materiał badawczy pozwolił stwierdzić, podobnie jak w grupie zwykłych konsumentów, olbrzymią popularność środków odurzających zaliczanych do grupy narkotyków miękkich. Niepokojące jest wysokie zainteresowanie amfetaminą w kręgach osób związanych z rozpro- wadzaniem tego środka. Jest to bardzo niebezpieczny narkotyk wywołujący silne psychiczne uzależnienie, niejednokrotnie wpływający negatywnie na racjonalność działania, co bardzo często doprowadza do podejmowania błędnych bądź nieostrożnych decyzji, a więc stwarzania niepotrzebnego ryzyka, którego i tak nie brakuje w pracy dilera.

Niepokoi również bardzo młody wiek, w jakim populacja dilerów zetknęła się po raz pierwszy z narkotykami. Dokładnie połowa badanych znajdowała się wtedy w wieku od 15 do 17 lat, znalazły się również osoby w wieku 14 lat. Tak niski próg wiekowy pierwszego kontaktu z narkotykami świadczy o szerokim rozpowszechnieniu ich zażywania w środowiskach, z jakich wy- wodzą się badani dilerzy.

Badając wpływ i konsekwencje zażywania środków odurzających na funkcjonowanie poszczególnych jednostek, analizując model odurzania się badanej populacji, respondentom przedstawiono blok pytań dotyczących omawianej problematyki, który otwierało pytanie: czy potrafisz ziden- tyfikować narkotyki na podstawie ich cech charakterystycznych?

Wszyscy badani dilerzy odpowiedzieli twierdząco na postawione pytanie. Każdy z nich potrafił odróżnić i zidentyfikować poszczególne środki odurzające na podstawie cech charakterystycznych, takich jak wygląd zewnętrzny, konsystencja, zapach, smak, barwa substancji. Jest to jeden z podstawowych elementów ich pracy, bez którego nie mogliby przede wszystkim nabywać środków odurzających w większych ilościach.

Przeprowadzając dalszą analizę zjawiska, respondentów zapytano o częstotliwość zażywania środków odurzających. Rozkład odpowiedzi prezentuje zamieszczona poniżej tabela nr 8.


Tabela nr 8

Częstotliwość zażywania środków odurzających przez badaną grupę dilerów




Osoby badane

Częstotliwość




Codziennie

Raz na kilka dni

Raz w tygodniu

Raz w miesiącu

Okazjonalnie

Razem

M

5

21

2

0

0

28

%

18

75

7

0

0

100

Źródło: badania własne.
Wśród badanej populacji dilerów dominował racjonalny sposób odurzania się. Aż 3/4 badanych przyjmowało środki odurzające raz na kilka dni. Taki sposób odurzania się sprawia, że badani nie tracą całkowicie kontaktu z rzeczywistością i są w stanie efektywnie działać, a także w miarę normalnie funkcjonować w społeczeństwie. Co prawda, w badanej grupie znajdowały się osoby, które odurzały się codziennie, jednak należał do nich co piąty badany. Do zażywania środków odurzających raz w tygodniu przyznało się 7 % respondentów.

Żaden z badanych nie przyznał się do zażywania środków odurzających z częstotliwością raz w miesiącu. Zebrany materiał badawczy pozwala stwierdzić, że badana populacja dilerów z całą pewnością nie zalicza się do grupy konsumentów okazjonalnych.

Stałe, powtarzalne, wielokrotne używanie środków odurzających niesie ze sobą ryzyko wywołania uzależnienia, a także wszelkich negatywnych konsekwencji z tym związanych, dlatego też mając na uwadze badaną problematykę, respondentom zadano pytanie: czy czujesz potrzebę zażywania środków odurzających? Rozkład odpowiedzi prezentuje zamie- szczona poniżej tabela nr 9.
Tabela nr 9

Potrzeba zażywania środków odurzających wśród badanej grupy dilerów




Osoby badane

Potrzeba zażywania




Tak

Nie

Razem

M

12

16

28

%

43

57

100

Źródło: badania własne.
Ponad połowa badanych odczuwała potrzebę zażywania środków odurzających, natomiast niespełna połowa nie odczuwała potrzeby odu- rzania się.

Wyodrębnioną grupę osób odczuwającą potrzebę odurzania się popro- szono o określenie rodzaju odczuwanej potrzeby. Rozkład odpowiedzi prezentuje zamieszczona poniżej tabela nr 9a.


Tabela nr 9a

Rodzaje odczuwanych potrzeb zażywania środków odurzających wśród badanej grupy dilerów




Osoby badane

Rodzaj potrzeby




Pragnienie fizyczne

Pragnienie psychiczne

Razem

M

1

11

12

%

8

92

100

Źródło: badania własne.
Wśród osób odczuwających potrzebę odurzania się dominowało pragnienie psychiczne. Odczuwało je aż 92% badanych. U 8% badanych (jednej osoby) wystąpiła bardzo niebezpieczna fizyczna potrzeba przyj- mowania środków odurzających, świadcząca o głębokim uzależnieniu.

Z zażywaniem środków odurzających związane jest występowanie pewnych negatywnych skutków. Niebezpiecznym sygnałem jest pojawienie się dolegliwości w przypadku niezażycia środka. Oznacza to, że dana substancja stała się niezbędna do normalnego funkcjonowania i zaczęła wywierać istotny wpływ na procesy psychofizyczne organizmu, a jeśli badany nie chce narazić się na szereg nieprzyjemnych doznań, musi ją zażyć.1 Analizując zjawisko, respondentom zadano pytanie: czy odczuwasz dolegliwości, jeśli nie zażyjesz środka odurzającego? Rozkład odpowiedzi prezentuje zamieszczona poniżej tabela nr 10.


Tabela nr 10

Odczuwanie dolegliwości występujących w przypadku niezażycia środka odurzającego wśród badanej grupy dilerów



Osoby badane

Odczuwanie dolegliwości




Tak

Nie

Razem

M

10

18

28

%

36

64

100

Źródło: badania własne.
Wśród badanej grupy dilerów niewiele ponad 1/3 odczuwała dolegliwości w przypadku niezażycia środka odurzającego. Nieprzyjemne doznania związane z abstynencją nie wystąpiły u 2/3 badanej populacji.

Odczuwane dolegliwości możemy podzielić na dwie zasadnicze grupy: dolegliwości o charakterze psychicznym i dolegliwości o charakterze fizycznym.2 Użytkownicy narkotyków miękkich (marihuany i haszyszu) narażeni są właściwie tylko na występowanie pewnych psychicznych niedogodności, ponieważ substancje psychoaktywne zawarte w pochodnych konopi nie wywołują głodu tkankowego, natomiast osoby używające narkotyków twardych narażone są na szereg nieprzyjemnych doznań fizycznych, które są objawem tzw. zespołu abstynencji, pojawiającego się w wyniku nieprzyjęcia środka lub - w przypadku pewnych środków - zmniejszenia ich dawki.

Zespół abstynencyjny jest objawem silnego fizycznego uzależnienia będącego pewnym stanem patologicznym, wywołanym przez częste i powta- rzalne przyjmowanie niektórych substancji (zwłaszcza pochodnych makowca). Człowiek uzależniony nie jest już wolny od środka odurzającego, gdyż staje się on niezbędny do prawidłowego przebiegu procesów metabolicznych, a także utrzymania równowagi biologicznej. W parze z uza- leżnieniem fizycznym idzie również silne uzależnienie psychiczne.3

Badaną grupę poproszono o określenie rodzaju dolegliwości wystę- pujących w przypadku niezażycia środka. Rozkład odpowiedzi prezentuje zamieszczona poniżej tabela nr 10a.


Tabela nr 10a

Rodzaje dolegliwości odczuwanych przez badaną grupę dilerów w przy- padku niezażycia środka odurzającego

Rodzaje dolegliwości

Osoby badane

%

Biegunka

0

0

Wymioty

0

0

Dreszcze

1

10

Stany lękowe

4

40

Halucynacje

0

0

Zmiana temp. ciała

1

10

Ból fizyczny

1

10

Niepokój

7

70

Źródło: badania własne.

(*) Liczba dokonanych wyborów nie sumuje się z liczbą osób badanych, ponieważ badani mogli wybrać więcej niż jedną odpowiedź.


Najczęściej odczuwaną dolegliwością związaną z abstynencją był niepokój, który wystąpił u 70% badanych. Połowa respondentów narzekała na spowolnienie ruchów i reakcji na bodźce zewnętrzne. Co dziesiąty odczuwał dreszcze, ból fizyczny, zmiany temperatury ciała, a także nadmierne pocenie się. Stany lękowe wystąpiły u 40% badanych. Co trzeci badany uskarżał się na puchnięcie ciała występujące w przypadku przerwy w zażywaniu amfetaminy.

Żaden z badanych nie odnotował halucynacji, biegunki, wymiotów występujących w przypadku niezażycia środka.

Stopień niebezpieczeństwa, jakie niesie ze sobą zażywanie środków odurzających, zależy nie tylko od rodzaju środka, ale również od sposobu wprowadzania go do organizmu. Każda z metod ma swoje dobre i złe strony. Przyjmowanie środków odurzających drogą pokarmową pozwala osłabić nieco ich działanie, gdyż ulegną one wielu procesom metabolicznym, zanim zostaną wchłonięte do krwiobiegu i przetransportowane do mózgu, jednak istnieje tu ryzyko wielu komplikacji i powikłań; palenie takich substancji jak haszysz, marihuana, opium może wpłynąć na stan dróg oddechowych, gdyż w procesie spalania tworzą się substancje smoliste, tak jak w przypadku palenia tytoniu.

Najbardziej niebezpieczną metodą odurzania się jest wprowadzanie środka do organizmu drogą iniekcji. Przejście z metody palenia środka (jak w przypadku heroiny) lub wciągania przez nos (jak w przypadku amfetaminy) na metodę dożylną świadczy o tym, że dana osoba ma problem ze swoim nałogiem.

Dożylne podawanie środka jest o wiele bardziej ekonomiczną metodą niż pozostałe. Niewielką dawką można wywołać pożądany efekt, jednak w przypadku niektórych środków (opiatów) bardzo szybko może dojść do konieczności zwiększenia dawek w celu osiągnięcia upragnionego stanu katharsis.

Mając na uwadze niezwykłą wagę sposobu przyjmowania środków odurzających dla przebiegu uzależnienia, respondentom zadano pytanie: w jaki sposób zażywasz środki odurzające? Rozkład odpowiedzi prezentuje zamieszczona poniżej tabela nr 11.


Tabela nr 11

Sposób zażywania środków odurzających przez badaną grupę dilerów




Osoby badane

Sposób zażywania




Palenie

Wciąganie przez nos

Wdychanie oparów

Dożylnie

M

28

21

0

2

%

100

75

0

7

Źródło: badania własne.

(*) Liczba dokonanych wyborów nie sumuje się z liczbą osób badanych, ponieważ badani mogli wybrać więcej niż jedną odpowiedź.


Najpopularniejszym sposobem zażywania środków odurzających było palenie. W ten sposób odurzała się cała populacja dilerów. Wciąganie przez nos było sposobem odurzania się dla 3/4 respondentów. Aż 7% badanych przyjmowało narkotyki dożylnie, natomiast 39% zażywało je doustnie.

Żaden z respondentów nie przyjmował środków odurzających metodą wziewną (wdychanie oparów).

Zażywanie jakichkolwiek substancji psychoaktywnych może prowadzić do istotnych zaburzeń zdolności do normalnego funkcjonowania w spo- łeczeństwie, a także należytego wypełniania ról społecznych. Negatywny wpływ narkotyków najszybciej widoczny jest w takich sferach życia codziennego, jak nauka czy praca. Może również przejawiać się podczas wykonywania codziennych czynności, takich jak ostrożne przechodzenie przez jezdnię czy też prowadzenie samochodu.

Mając powyższe na uwadze, respondentom zadano pytanie: czy zażywane środki odurzające sprawiają ci kłopoty w codziennym funkcjo- nowaniu? Rozkład odpowiedzi prezentuje tabela nr 12.


Tabela nr 12

Wpływ środków odurzających na codzienne funkcjonowanie badanej grupy dilerów




Osoby badane

Wpływ oddziaływania środków odurzających




Tak

Nie

Razem

M

11

17

28

%

39

61

100

Źródło: badania własne.
Wśród badanej populacji dilerów aż 39% respondentów odczuwało negatywny wpływ środków odurzających na codzienne funkcjonowanie. Zażywanie środków odurzających nie sprawiało kłopotów w codziennych obowiązkach dla 61% badanych.

Badaną grupę respondentów poproszono o określenie rodzaju dole- gliwości, jakie wywołują u nich zażywane środki odurzające. Rozkład odpowiedzi prezentuje zamieszczona poniżej tabela nr 12a.


Tabela nr 12a

Rodzaje dolegliwości występujących wśród badanej grupy dilerów




Dolegliwości

Osoby badane

%

Bezsenność

3

27

Drażliwość

5

45

Nadpobudliwość

7

64

Agresja

5

45

Ospałość

1

9

Problemy z koncentracją

2

18

Luki w pamięci

0

0

Skłonności samobójcze

1

9

Źródło: badania własne.

(*) Liczba dokonanych wyborów nie sumuje się z liczbą osób badanych, ponieważ badani mogli wybrać więcej niż jedną odpowiedź.


Najczęściej odczuwaną dolegliwością była nadpobudliwość. Wystę- powała ona u niespełna 2/3 badanych. Drażliwość i agresja wystąpiły u niespełna połowy badanych osób. Prawie co trzeci badany cierpiał na bezsenność, natomiast co piąty miał problemy z koncentracją. Skłonności samobójcze i ospałość wystąpiły u niespełna 1/10 badanych respondentów. Żaden z badanych dilerów nie narzekał na luki w pamięci będące efektem zażywania środków odurzających.

Analizując zjawisko odurzania się wśród osób zajmujących się dystry- bucją środków odurzających, respondentów poproszono o podanie miejsca, w którym zażywają środki odurzające. Rozkład odpowiedzi przedstawia zamieszczona poniżej tabela nr 13.


Tabela nr 13

Miejsce zażywania środków odurzających wśród badanej grupy dilerów




Miejsce zażywania

Osoby badane

%

Dom

21

75

Samochód

19

68

Szkoła/uczelnia

2

7

Ustronne miejsce

12

43

Mieszkanie znajomych

6

21

Pub

0

0

Dyskoteka

0

0

Źródło: badania własne.

(*) Liczba dokonanych wyborów nie sumuje się z liczbą osób badanych, ponieważ badani mogli wybrać więcej niż jedną odpowiedź.


Najpopularniejszym miejscem zażywania środków odurzających był dom, gdzie odurzało się 3/4 badanej populacji dilerów. Niespełna 2/3 badanych zażywało środki odurzające w samochodzie. Ustronne miejsce wybierała niespełna połowa badanych, natomiast co piąty odurzał się w mie- szkaniu znajomych.

Łono natury było miejscem odurzania się dla 12% badanych, natomiast szkoły bądź uczelnie wybrało 7% respondentów. Najbardziej nietypowym miejscem zażywania środków odurzających był dach wieżowca, gdzie odurzało się 4% badanych.

Żaden z badanych dilerów nie zażywał środków odurzających w pubie bądź na dyskotece.

Wybór miejsc zażywania środków odurzających przebiegał w zbliżony sposób, co w grupie zwykłych konsumentów, w której największą popularnością cieszyły się: dom, samochód, ustronne miejsce. Należy podkreślić fakt, że żaden z badanych dilerów nie przyznał się do zażywania środków odurzających w pubie bądź dyskotece. Takie zachowania są niezwykle ryzykowne i łatwo mogą zostać ujawnione przez pracowników lokalu.

W analizie zjawiska konsumpcji środków odurzających niezwykle istotne jest poznanie przyczyn, dla których badani odurzają się. Dilerzy są specyficzną grupą osób zażywających środki odurzające, a ich podejście do narkotyków i mechanizmy sięgania po nie różnią się wobec postaw zwykłych konsumentów. Analizując zjawisko, respondentom zadano pytanie: dlaczego zażywasz środki odurzające? Rozkład odpowiedzi prezentuje zamieszczona poniżej tabela nr 14.
Tabela nr 14

Przyczyny zażywania środków odurzających wśród badanej grupy dilerów




Powody zażywania

Osoby badane

%

Rozładowanie napięcia

27

96

Sposób spędzania wolnego czasu

3

11

Okazja

0

0

Ciekawość

0

0

Przymus

1

4

Moda

0

0

Kłopoty w życiu osobistym

2

7

Kłopoty w życiu zawodowym

4

14

Namowa innych osób

0

0

Źródło: badania własne.

(*) Liczba dokonanych wyborów nie sumuje się z liczbą osób badanych, ponieważ badani mogli wybrać więcej niż jedną odpowiedź.


Wśród badanej populacji dilerów zdecydowana większość (96%) zażywała środki odurzające w celu rozładowania napięcia. Kłopoty w życiu zawodowym, a także sprawdzenie mocy i jakości posiadanego towaru były powodem zażywania środków odurzających dla 14% respondentów, natomiast 7% badanych sięgało po narkotyki w wyniku problemów osobistych. Co dziesiąty badany spędzał wolny czas, odurzając się, natomiast dla 4% respondentów powodem sięgania po środki odurzające był przymus.

Badani dilerzy nie zażywali środków odurzających w wyniku nadarzającej się okazji, mody, ciekawości czy też namowy innych osób. Żaden z badanych nie zaznaczył ww. przyczyn zażywania środków odurzających.

Analizując wyniki badań, można zauważyć, że natężenie poszczególnych przyczyn sięgania po środki odurzające w badanej grupie dilerów różniło się zdecydowanie od grupy zwykłych konsumentów. Podstawowym powodem sięgania po środki odurzające dla osób zajmujących się ich dystrybucją było przede wszystkim rozładowanie napięcia powstającego w wyniku licznych sytuacji stresowych, w których bardzo często znajdowali się badani z racji swojej profesji. Przyczyna „rozładowania napięcia” dotyczyła aż 96% badanych, podczas gdy pozostałe przyczyny nie przekroczyły progu 14%. Nie wystąpiły również motywy zażywania środków odurzających charakterystyczne dla grupy zwykłych konsumentów, takie jak okazja czy ciekawość. Jest to pewnym logicznym następstwem działalności dilera, który codziennie obcując ze środkami odurzającymi, nie wykazuje zachowań charakterystycznych dla zwykłych konsumentów, takich jak np. ciekawość.

Między badanymi grupami istnieje szereg podobieństw. Zebrany materiał pozwolił stwierdzić, iż w badanej populacji zanika model uzależnionego fizycznie od środków odurzających konsumenta, a także nastąpiło odejście od dożylnego sposobu odurzania się na rzecz bezpieczniejszych metod. Niepokoi co prawda wysoki, bo aż 43% wskaźnik odczuwania potrzeby odurzania się, jednak zdecydowana większość badanych odczuwa jedynie psychiczną potrzebę. Fizyczną potrzebę odurzania się odnotowano tylko u jednej osoby. W badanej grupie dominował racjonalny sposób odurzania się „raz na kilka dni”, zaś najpopularniejsze były środki, do zażywania których nie jest niezbędna iniekcja. Stosowanie tej niebezpiecznej metody stwierdzono jedynie u dwóch respondentów. Używanie takich środków, jak kokaina czy heroina dotyczyło jednostkowych przypadków.

Niezwykle istotny wpływ na kształt opisywanej sytuacji miał również fakt, iż pierwszy kontakt ze środkami odurzającymi rozpoczął się od substancji, które nie powodowały szybkiego, silnego fizycznego uzależnienia. Żaden z badanych, tak jak w grupie zwykłych konsumentów, nie rozpoczął odurzania się od opiatów. Co prawda, ponad 1/3 badanych swój kontakt z narkotykami rozpoczęła od bardzo niebezpiecznych środków, takich jak LSD czy extasy, jednak fizyczne uzależnienie wystąpiło w jednostkowych przypadkach.

Każdy diler, zanim rozpoczął swój przestępczy proceder, był zwyczajnym konsumentem, który w większym lub mniejszym stopniu zdawał sobie sprawę z niebezpieczeństwa i konsekwencji, jakie niesie ze sobą zażywanie poszcze- gólnych substancji określonymi metodami, dlatego też omawiane zjawisko w obu badanych grupach przebiegało w zbliżony sposób.

  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna