Wykład 15 Raport ipcc dotyczący zmian klimatu



Pobieranie 8.46 Kb.
Data09.05.2016
Rozmiar8.46 Kb.
Wykład 15

Raport IPCC dotyczący zmian klimatu.

Międzyrządowy panel do spraw zmian klimatu (IPCC, Intergovernmental Panel


on Climate Change) został powołany w 1988 roku przez Światową Służbę Meteorologiczną (WMO) oraz Program Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UNEP) w celu oszacowania ryzyka zmian klimatu związanych z rozwojem cywilizacyjnym. Głównym zadaniem IPCC jest wydawanie raportów dotyczących zmian klimatu w oparciu o publikacje w czasopismach naukowych. IPCC nie jest komórka badającą i prowadząca monitoring zmian klimatycznych. IPCC wydał jak do tej pory 4 raporty w latach 1990, (suplement w 1992), 1995, 2001, 2007.Ostatni raport wydany w 2007 roku zawiera:

  • Working Group I Report (WGI): Climate Change 2007: The Physical Science Basis.

  • Working Group II Report (WGII): Climate Change 2007: Impacts, Adaptation and Vulnerability.

  • Working Group III Report (WGIII): Climate Change 2007: Mitigation of Climate Change.

  • The Synthesis Report (SYR).

Główne wnioski zamieszczone w raporcie to:

  • globalne ocieplenie klimatu jest niekwestionowane

  • ponad 50% obserwowanych w połowie XX wieku wzrostów temperatury powietrza jest z dużym prawdopodobieństwem (na poziomie ufności 90%) związane ze wzrostem emisji gazów cieplarnianych.

  • wzrost temperatury oraz poziomu oceanu będzie w dalszym ciągu postępował nawet gdyby koncentracja gazów cieplarnianych uległą stabilizacji.

  • Prawdopodobieństwo, że obserwowane globalne ocieplanie jest wynikiem naturalnych zmian klimatu jest mniejsze niż 5%.

  • Wzrost średniej temperatury w XXI wieku będzie w przedziale od 1.1 do 6.4oC.

  • Wzrost poziomu oceanu szacowany jest pomiędzy 18 a 59 cm.

  • Można stwierdzić (na poziomie ufności 90%), że zwiększy się częstotliwość fal upałów oraz intensywnych opadów deszczu, zaś na poziomie ufności 66%, że występować będą częściej okresy susz, i zwiększy się aktywność cyklonów tropikalnych.

  • Emisja dwutlenku węgla mająca miejsce w XX wieku prognozowana w najbliższej przyszłości będzie oddziaływać na klimat w stali większej niż milenium.

Zaprezentowane w raporcie IPCC wyniki analiz budzą jednak w pewnych środowiskach naukowych wiele kontrowersji. Chodzi zarówno w wpływ antropogeniczny na klimat jak i przewidywania ewolucji klimatu w przyszłości.

Jednym z ważniejszych wyników zaprezentowanych w raporcie jest synergiczny diagram wymuszenia radiacyjnego. Obrazuje go wykres 14.1. Wynika z niego, że o ile poziom wiedzy na temat efektu cieplarnianego jest wysoki, to wpływ aerozolu na klimat jest ciągle słabo poznany. Wg raportu wymuszanie radiacyjne gazów cieplarnianych wynosi obecnie ponad 2.5 Wm-2. Zmiany w koncentracji ozonu- zmniejszanie w stratosferze ochładza klimat jednak podwyższanie koncentracji w troposferze ociepla go. Podobnie wpływ aerozoli jest zróżnicowany i tak siarczany zdecydowanie chłodzą klimat podobnie jak aerozol powstające w skutek spalania biomasy. Jednak aerozole powstające w wyniku spalania paliw mogą prowadzić zarówno do dodatniego, jak i ujemnego wymuszania radiacyjnego. Niepewność dotycząca efektu pośredniego jest zdecydowanie największa, ale efekt ten prowadzi tylko to negatywnego wymuszania w przeciwieństwie do chmur kondensacyjnych powstających w wyniku rozwoju komunikacji lotniczej. Obserwowany zaś w ostatnim wieku wzrost aktywności Słońca prowadzi do wymuszenia radiacyjnego jedynie na poziomie 0.1 Wm-2. Tym samym urzucona została hipoteza o możliwości wpływu Słońca na obserwowany trend temperatury. Całkowite wymuszenie radiacyjne wynosi około 1.6 Wm-2 jednak duża niepewność prowadzi do oszacowania, że wielkość ta może być w przedziale od 0.6 do 2.4 Wm-2. Największy wkład do błędów wnoszą aerozol oraz ozon dlatego intensywnie badania w tym kierunku muszą być dalej prowadzone.





Rys. 14.1 Globalne wymuszanie radiacyjne (raport IPCC 2007).

Wymuszenie radiacyjne przez system transportu.







©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna