Z dnia 29 czerwca 1993 r zmieniająca załącznik II do dyrektywy 76/895/ewg odnoszącej się do ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów



Pobieranie 1.23 Mb.
Strona1/6
Data07.05.2016
Rozmiar1.23 Mb.
  1   2   3   4   5   6
DYREKTYWA RADY 93/58/EWG
z dnia 29 czerwca 1993 r.
zmieniająca załącznik II do dyrektywy 76/895/EWG odnoszącej się do ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni oraz Załącznik do dyrektywy 90/642/EWG w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach, oraz na ich powierzchni oraz ustanawiająca pierwszy wykaz najwyższych dopuszczalnych poziomów

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,


uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając dyrektywę Rady 76/895/EWG z dnia 23 listopada 1976 r. odnoszącą się do ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni1, w szczególności jej art. 5,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach, oraz na ich powierzchni2, w szczególności jej art. 1,
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
pestycydy: chlorobenzyd oraz 1,1-dichloro-2,2-bis - (4-etylo-fenylo) - etan nie mają już większego znaczenia gospodarczego; wydaje się mało prawdopodobne, aby ich pozostałości były zawarte w środkach spożywczych; dlatego właściwym jest skreślenie tych pestycydów z załącznika II do dyrektywy 76/895/EWG;
w celu ustanowienia najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów obowiązujących na poziomie wspólnotowym, konieczne jest przeniesienie przepisów z dyrektywy 76/895/EWG do dyrektywy 90/642/EWG, w odniesieniu do następujących pestycydów: amitrol, atrazyna, binapakryl, etylobromofos, kaptafol, DDT, dichloroprop, dinozeb, dioksantion, endryna, dibromek etylenu, fenchlorofos, heptachlor, hydrazyd kwasu maleinowego, bromek metylowy (z wyjątkiem niektórych produktów), parakwat, TEPP, 2,4,5-T oraz toksafen; niektóre z tych przepisów należy zmienić w świetle postępu naukowo - technicznego;
konieczna jest zmiana Załącznika do dyrektywy 90/642/EWG, aby ziarna słonecznika oraz oliwki mogły być we właściwszy sposób opisane niż poprzednio, uwzględniając aktualne praktyki handlowe, co ułatwi kontrolę pozostałości pestycydów w tych produktach;
pozostałości pestycydów mogą pojawiać się w produktach pochodzenia roślinnego, włączając owoce i warzywa, w wyniku wcześniejszych lub bieżących praktyk rolniczych; w ustanowieniu najwyższych dopuszczalnych poziomów dla obecnych praktyk, konieczne jest uwzględnienie odpowiednich danych, dotyczących zarówno dopuszczonego stosowania pestycydów jak i nadzorowanych testów; jednakże dostępne dane często nie są wystarczające, wobec aktualnych norm do ustalenia najwyższych dopuszczalnych poziomów, w przypadku wcześniejszych praktyk rolniczych, należy ocenić odpowiednie dane z monitoringu;
istnieją zadowalające dane z monitoringu, w celu ustanowienia najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w herbacie dla następujących pestycydów: aldryny, dieldryny, chlordanu, DDT, endryny, heptachloru, HCH oraz HCB;
w przypadku niektórych pestycydów stosowanych podczas produkcji herbaty, nie ma wystarczających danych odpowiadających aktualnym normom, do ustanowienia najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów; dlatego Państwa Członkowskie mogą ustalić, w poszanowaniu prawa wspólnotowego, najwyższe dopuszczalne poziomy, w celu zapewnienia potrzebnego czasu do otrzymania danych niezbędnych do podjęcia decyzji przez Wspólnotę; w przypadku następujących pestycydów: etion, ometoat oraz dimetoan, stosowanych podczas produkcji herbaty, istnieją jedynie dane stanowiące podstawę dla ustanowienia tymczasowych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów;
w celu lepszego oszacowania spożycia pozostałości pestycydów, uzasadnione jest jednoczesne ustalenie, w możliwym zakresie, najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości poszczególnych pestycydów we wszystkich głównych składnikach diety; poziomy te reprezentują użycie najmniejszej ilości pestycydu wymaganej do przeprowadzenia rzetelnej kontroli, w taki sposób, że ilość pestycydu jest praktycznie najmniejsza i możliwa do zaakceptowania toksykologicznie;
należy teraz ustanowić najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych pestycydów w produktach pochodzenia roślinnego, a mianowicie: acefatu, benomylu, karbendazymu, metylotiofanatu, manebu, mankozebu, metiramu, propinebu, zinebu, metamidofosu, procymidonu, chlorotalonilu, chlorpyryfosu, metylochlorpyryfosu, cypermetryny, deltametryny, fenwaleratu, glifosatu, imazylilu, iprodionu, permetryny oraz winklozoliny;
jednakże dostępne dane są niewystarczające dla niektórych kombinacji pestycydów i upraw; okres nie przekraczający czterech lat wydaje się wystarczać do otrzymania tych danych; dlatego najwyższe dopuszczalne poziomy powinny być ustalone na podstawie powyższych danych najpóźniej do 1 stycznia 1998 r.; brak zadowalających danych na ogół prowadzi do ustanowienia poziomów na właściwym progu oznaczenia;
najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości pestycydów ustanowione w niniejszej dyrektywie zostaną poddane przeglądowi w ramach ponownej oceny substancji czynnych, przeprowadzonej w ramach programu pracy ustanowionego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin3,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku II do dyrektywy 76/895/EWG wprowadza się następujące zmiany:


1. skreśla się pozycje dotyczące następujących pozostałości pestycydów:
amitrol
atrazyna
binapakryl
etylobromofos
kaptafol
chlorbenzyd
DDT (suma izomerów DDT, TDE, DDE, wyrażona jako DDT)
dichlorprop
1,1-dichloro-2,2-bis (4-etylo-fenylo) etan
dinozeb
dioksation
endryna
dibromek etylenu
fenchlorfos
heptachlor
hydrazyd kwasu maleinowego
parakwat
TEPP
toksafen
2,4,5-T
2. dla bromku metylu pozycja w trzeciej kolumnie, zatytułowana „najwyższe dopuszczalne poziomy” otrzymuje brzmienie: „0,1: orzechy, morele, brzoskwinie, śliwki, figi oraz winogrona”.

  1   2   3   4   5   6


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna