Zabawy muzyczno rytmiczne



Pobieranie 110.36 Kb.
Data05.05.2016
Rozmiar110.36 Kb.
ZABAWY MUZYCZNO - RYTMICZNE

CELE ZABAW:


  • Wprowadzenie wewnętrznego ładu i uporządkowania poprzez ruch i emocje wypływające z percepcji muzyki

  • Współżycie i współdziałanie (wzajemne pomaganie i służenie pomocą),

  • Ćwiczenia rytmiczne i muzyczne- wiązanie struktur melodycznych i rytmicznych (odbieranych słuchem) z ruchem

  • Kształtowanie umiejętności samoopanowania i aktywności ucznia do podejmowanej czynności

  • Wdrażanie do postrzegania dźwięków i kojarzenia ich z ruchem-kształtowanie koordynacji ruchowo-słuchowej

  • Kształtowanie poczucia rytmu

  • Kształtowanie świadomości muzycznej, spostrzegawczości, szybkości orientacji,

  • Wdrażanie do świadomego opanowania całego aparatu ruchowego

( rozwijanie sprawności motoryki dużej)

  • Kształtowanie słuchu fonematycznego, wrażliwości muzycznej

  • Eliminowanie skłonności do ruchów mimowolnych dziecka upośledzonego poprzez odtwarzanie rytmu muzyki

  • Kształtowanie umiejętności współpracy w grupie

  • Doskonalenie miarowej rytmiczności maszerowania połączonego z grą na bębenku

TRZY KURKI”




  1. Wyszły w pole kurki trzy i gęsiego sobie szły. / BIS

Pierwsza przodem, w środku druga,

Trzecia z tyłu oczkiem mruga.

I tak sznurkiem kurki trzy,

Raz, dwa, raz, dwa, w pole szły.


2.A pod stogiem ziarnka są.

Zjadły kurki ziarnek sto./BIS

Myśli sobie każda kurka:

Po co wracać na podwórko?

Smaczne tutaj ziarnka SA,

Nie na próżno tu się szło.




  1. Chłop szedł miedzą do swej wsi,

I zobaczył kurki trzy./BIS

Krzyknął: Pozwól kurze grzędy,

Ona wnet ci wlezie wszędy.

Klasnął w dłonie raz, dwa, trzy

I wypłoszył kurki trzy.
PRZEBIEG ZABAWY:


  • Na początek polecamy dzieciom ustawienie się w „płotek” (szereg), w takiej odległości, aby dzieci mogły się swobodnie poruszać. Nauczyciel staje naprzeciwko i śpiewając maszeruje w miejscu, a dzieci go naśladują, także maszerując w miejscu.



  • REKWIZYTY- bębenek

Dzieci ustawiają się w „pociąg” (rząd) z zachowaniem równych odstępów. Na początku „pociągu” najpierw stawiamy bardziej sprawne dziecko. Zwracamy uwagę na swobodnie wyprostowane plecy i właściwe ustawienie stóp. Nauczyciel śpiewa piosenkę, a dzieci w takt piosenki maszerują, akompaniując sobie na bębenkach.

ŻABKI”





    1. Była sobie żabka mała – re re kum kum re re kum kum

która mamy nie słuchała re re kum kum bęc!

Na spacerek wychodziła re re kum kum re re kum kum

Innym żabkom się dziwiła re re kum kum bęc!

2.A na brzegu stare żaby re re kum kum re re kum kum

Rajcowały, jak te baby re re kum kum bęc!

Jedna drugiej w ucho kwacze re re kum kum re re kum kum

„Jak ta mała pięknie skacze” re re kum kum bęc!
3.Ostrzegała ja mamusia, re re kum kum re re kum kum

By zważała na bociusia re re kum kum bęc!

„ gdy zobaczysz gdzieś bociana re re kum kum re re kum kum

To do wody skacz kochana re re kum kum bęc!


4.Zjadła żabka siedem muszek re re kum kum re re kum kum

i na brzegu gładzi brzuszek re re kum kum bęc!

Przyszedł bocian niespodzianie re re kum kum re re kum kum

Połknął żabę na śniadanie re re kum kum bęc!

5.Teraz wszystkie żabki płaczą re re kum kum re re kum kum

Że jej więcej nie zobaczą re re kum kum bęc!

Z tego taki morał znany: re re kum kum re re kum kum

Trzeba zawsze słuchać mamy re re kum kum bęc!



PRZEBIEG ZABAWY:
Najpierw dzieci muszą osłuchać się z piosenką, potem piosenkę dzieci mogą zaśpiewać razem z nauczycielem, doskonale nadaje się do tego refren piosenki ( Re Re kum kum ).

Nauczyciel gra lub śpiewa piosenkę, a do śpiewania refrenu dołączają się dzieci. Uczniowie reagują na refren akcentując go klaśnięciami w dłonie, uderzeniem w bębenek lub podskokami na akcent w muzyce. (takt 2, 4, 6, 8)

BĘBENEK”


  1. Hej, będziemy maszerować

wszyscy razem, my i wy.

Dajcie bęben tekturowy

To zabębnię raz, dwa, trzy.
Ref: tram tam, tam tram, tam, tam,

Oj, wesoło będzie nam!


2.Hej, słuchajcie wszystkie dzieci

Jak nasz bęben pięknie brzmi

Gdy prędziutko się zbierzecie

To ruszymy, raz, dwa, trzy.


Ref: tram tam, tam tram, tam, tam,

Oj, wesoło będzie nam!



PRZEBIEG ZABAWY:

REKWIZYT: bębenek
Piosenkę można wykorzystać do ćwiczeń rytmicznych z możliwością stopniowania trudności:

  • Najpierw nauczyciel śpiewa piosenkę wygrywając rytm na bębenku, a dzieci maszerują w rytm melodii.

  • Nauczyciel śpiewa piosenkę, a dzieci maszerują same wygrywając rytm piosenki na bębenkach. Przy poważnym zaburzeniu koordynacji słuchowo0ruchowej u dzieci tego typu ćwiczenia są szczególnie wskazane dla usprawnienia koordynacji pracy rąk i nóg.


ĆWICZENIA I ZABAWY
DYNAMICZNO- AGOGICZNE


Dynamika- jest elementem określającym natężenia siły dźwięku i jej zmian.

Rozróżniamy dwie zasadnicze kategorie dynamiczne:

Forte- głośno,

Piano- cicho.

Wyrażają one kontrast dynamiczny w przeciwieństwie do stałego stopniowego wznoszenia lub opadania napięcia siły dźwięku. Do oznaczania siły brzmienia dźwięku służą między innymi następujące określenia:

pp pianissimo – bardzo cicho

p piano- cicho

mp mezzo piano- średnio cicho

f forte- głośno

ff fortissimo- bardzo głośno



Agogika to termin ujmujący wszelkie zjawiska dotyczące tempa.

Muzyka posiada zawsze ściśle określone tempo, a więc i ruch z muzyką odbywa się w ściśle określonym tempie. Mogą to być tempa powolne: largo, letno, adagio, tempa umiarkowane: andante, moderato, tempa szybkie: allegro, vivace, presto. Zmiany tempa odbywającego się stopniowo także mają swoje określenia: zwolnienie-rellentando, ritenuto, i przyspieszenia-ascelerando, stretto.

Wszystkie wymienione zjawiska agogiczne mają zastosowanie w rytmice rehabilitacyjnej. Zarówno bieg i marsz, gra na perkusji, ruchy dłonią i palcami, jak i poruszanie rekwizytami czy gra na instrumentach perkusyjnych, wszystko to odbywa się w jakimś tempie. Narzucanie zmian tego tempa przez muzykę zmusza bez słów do podporządkowania się i przystosowania swoich ruchów do jakiegoś wzorca, do zmiany naprężęnia mięśni, zmiany nastroju i napięcia emocjonalnego, a wszystkie te zmiany są kierowane, podlegają stałej kontroli osoby prowadzącej zajęcia. Niezwykle ważnym aspektem tych ćwiczeń jest kształtowanie wyobraźni na tle sugestywnej muzyki, na przykład jazda na karuzeli.

Do tego typu zabaw trzeba dysponować nagraniem melodii na taśmie magnetofonowej. Nagranie musi uwzględniać stopniowe zwiększenie tempa. Przy czy, należy pamiętać, że określenie „szybko” powinno oznaczać niezbyt szybki bieg, „ bardzo szybko”- bieg szybki.

U większości dzieci możemy doprowadzić do biegu szybkiego, choć ruchy ich wówczas są niezharmonizowane, chaotyczne i nieekonomiczne.

Dla dzieci, które nie mogą przekroczyć bariery biegu, momentu oderwania się od ziemi, ćwiczenia agogiczne mają szczególną wartość rehabilitacyjną.

Dzieci głębiej upośledzone umysłowo w sposób prawidłowy odtwarzają tylko tempa skrajne, a proces zmiany u nich dokonuje się gwałtownie. Wszelkie więc zmiany tempa łatwiej przychodzą dzieciom przy grze na instrumentach perkusyjnych niż w ruchu całego ciała (pokonywanie bezładności mniejszej grupy mięśni).

CELE ZABAW I ĆWICZEŃ:


  • Wdrażanie pojęć agogicznych

  • Różnicowanie cicho – głośno w utworze muzycznym

  • Reagowanie w odpowiedni sposób na różnice agogiczne w utworze muzycznym

  • Wyrabianie szybkiej reakcji ruchowej

  • Kształtowanie słuchu fonematycznego, wrażliwości muzycznej

  • Ćwiczenia pamięci słuchowej

  • Kształtowanie słuchu fonematycznego

  • Wdrażanie do różnicowania dynamiki w utworach muzycznych

  • Kształtowanie koordynacji wzrokowo- ruchowo- słuchowej

  • Rozwijanie sprawności ogólnej motoryki

  • Wdrażanie do umiejętności słuchania-stymulowanie uwagi dowolnej

  • Doskonalenie ruchów zamierzonych poprzez naśladowanie

  • Zachęcanie do wydobywania głosu i posługiwania się mową

  • Wdrażanie do współdziałania w zespole poprzez podporządkowanie się regułom zabawy

ZABAWA WPROWADZAJĄCA POJĘCIE „ cicho-głośno”
REKWIZYTY: bębenek

PRZEBIEG ZABAWY:

Dzieci stoją w kole, każde w lewej ręce trzyma bębenek. Gdy muzyka jest głośna- dzieci grają całą dłonią, gdy cicha- jednym palcem.

Przed zastosowaniem tego ćwiczenia najpierw uświadamiamy dziecku pojęcia „cicho”, „głośno”, szeptem i głośnym mówieniem.

ECHO RYTMICZNE „DZIĘCIOŁY”


PRZEBIEG ZABAWY:
Dzieci siadają w półkolu. Nauczyciel wystukuje krótki rytm w różnym tempie-raz cicho, raz głośno. Dzieci uważnie słuchają, po czym starają się w taki sam sposób odtworzyć to, co słyszały.

PADA DESZCZ”

REKWIZYTY: bębenek
PRZEBIEG ZABAWY:
Dzieci siadają w kole „po turecku”. Każde z nich ma przed sobą bębenek. Realizują one rytm i tempo muzyki (razem z nauczycielem) od tempa marszowego poprzez przyspieszenie do tempa biegu, następnie zwolnienie do powolnego (naśladowanie spadających kropel deszczu poprzez uderzanie jednym palcem w bębenek), przy czym grę jednym palcem poprzedzamy ćwiczeniem na zauważenie jednego palca. Dzieci muszą go sobie uświadomić poprzez wykonywanie nim świadomych ruchów, wyodrębnianie tego palca spośród innych.

WESOŁE SMUTASY”


REKWIZYTY: nagrania smutnych i wesołych melodii
PRZEBIEG ZABAWY:
Na taśmie magnetofonowej mamy nagrania smutnych i wesołych melodii i na przemian odtwarzamy dzieciom melodie dopasowując odpowiednie ruchy: do wesołej melodii- np. podskakujące krasnoludki w lesie, przy melodii smutnej- śpiące jeże. Dzieci same mogą wybierać najdogodniejszą dla siebie formę ruchu.

„KARUZELA”


Karuzela rusza nie zgub kapelusza.

Mocno trzymaj się lwiej grzywy,

Świat się kręci, dziwy, dziwy.

A my wszyscy bęc!
PRZEBIEG ZABAWY:
Dzieci wraz z nauczycielem zawiązują koło. Nauczyciel śpiewa piosenkę. Wszyscy poruszają się w prawo cwałem początkowo wolno, stopniowo przyspieszając. Tempo nie powinno jednak za bardzo wzrosnąć ze względu na ruch w jednym kierunku. Jeśli ruch okazałby się bardzo męczący, można opuścić drugą zwrotkę. Na zakończenie drugiej zwrotki, „koło łamie się” i „pasażerowie” wywracają się na podłogę.

JEDZIEMY POCIĄGIEM”


PRZEBIEG ZABAWY:

REKWIZYTY: nagranie piosenki „Pociąg”

Dzieci maszerują w kole w tempie zgodnym z muzyką. Początkowo tempo równe, marszowe. Gdy dzieci pewnie przystosują już swoje ruchy do muzyki, tempo jej stopniowo zaczyna się zwiększać (przyspieszenie). Przyspieszenie jednak powinno być tak dobrane, aby dzieci mogły je zauważyć i zrealizować ruchowo.

Bardzo dobre rezultaty możemy uzyskać poprzez połączenie przyspieszenia w muzyce z określeniem słownym, a więc: co- raz szyb-ciej, co- raz szyb-ciej, jesz-cze szyb-ciej, szyb-ko, bardzo szybko.
ZEGARY

REKWIZYTY: trójkąt muzyczny, pudełko akustyczne, instrument klawiszowy

PRZEBIEG ZABAWY:

Dzieci dzielimy na dwie grupy: ”duże” i „małe” zegary.

Dla tych „dużych” zegarów muzyka będzie grana w basie, dla „małych” w wiolinie. Zamiast na przykład korzystania z fortepianu możemy posłużyć się dwoma różnymi instrumentami perkusyjnymi, na przykład dla „dużych” zegarów pudełkiem akustycznym, dla „małych” trójkątem lub opisywanym wcześniej „grzybkiem”. Ćwiczenia polegają na wahadłowych ruchach rąk w prawo i w lewo w takt muzyki o zmieniającym się tempie.
ĆWICZENIA I ZABAWY

HAMUJĄCE I POBUDZAJĄCE

(INHIBICYJNO-INCYTACYJNE)
Ćwiczenia hamująco-pobudzające przeprowadza się drogą zaskakiwania uczniów przejściem do ruchu pobudzającego lub przeciwnie-do ruchu hamującego. Do ćwiczeń inhibicyjno-incytacyjnych wprowadza się różne czynności ruchowe, jak zmiana kierunku, skok, podskok, przeskok, klękanie, obrót, równowaga, a także zmiany w ustawieniu liniowym.

Najprostszą reakcją jest zatrzymanie się na baczność na przerwę w muzyce. Dzieci maszerują w rytm marsza. Wykonanie tego ćwiczenia wymaga skupienia uwagi, sprawnego podporządkowania ruchów ciała poleceniom wydawanym przez nauczyciela (lub muzykę) i szybkiej reakcji. W miarę osiągnięcia tych sprawności przez dzieci należy utrudniać ćwiczenia poprzez zmianę sposobu zatrzymywania się, na przykład na jednej nodze (bociany), na czworakach (misie, żabki), z rękami wzniesionymi w przysiadzie itp. W ćwiczeniach są to elementy hamujące. Elementem pobudzającym jest następna część ćwiczenia, a mianowicie ponowne pojawienie się muzyki czy sygnału –marsza.

W początkowym okresie ćwiczeń zarówno element pobudzający, jak i hamujący musi trwać na tyle długo, aby wszystkie dzieci, a przynajmniej ich zdecydowana

Część, włączyły się do ruchu czy gry i przez pewien czas wykonywały go, korygując ewentualne błędy zgodnie z uwagami nauczyciela. Następnie przerwa w muzyce musi być wystarczająco długa, aby wszystkie dzieci zdążyły się zatrzymać, przerwać grę, aby „odczuły” tę przerwę jako chwilę ciszy i bezruchu.



CELE ZABAW I ĆWICZEŃ:

  • Wyrabianie szybkiej reakcji ruchowej

  • Wyrabianie, usprawnianie orientacji myślowej oraz szybkiej reakcji mięśniowej

  • Ćwiczenia wyobraźni i orientacji przestrzennej

  • Kształtowanie uwagi, pamięci, spostrzegawczości,

  • Usprawnianie ogólnej motoryki dziecka

  • Kształtowanie koordynacji wzrokowo-słuchowo-ruchowej

  • Wyrabianie samokontroli

  • Ćwiczenia koncentracji uwagi

  • Zachęcanie dzieci do posługiwania się własnym głosem

  • Wdrażanie do umiejętności współżycia w zespole klasowym

  • Wdrażanie do pozbywania się zahamowań, stanów napięcia i niepokoju

  • Wyrażanie (ruchem i gestem) niewerbalnie treści rymowanek, piosenek,

ZRYWAMY JABŁKA W SADZIE”


PRZEBIEG ZABAWY:

REKWIZYTY: nagrania muzyki

Uczniowie poruszają się z muzyką po linii koła. Na przerwaną muzykę dzieci reagują zatrzymaniem się, wspięciem na palce na obu złączonych nogach i wyciągnięciem rąk jak najwyżej. Na rozpoczętą muzykę uczniowie idą dalej.


ZWINNE KRASNOLUDKI”


PRZEBIEG ZABAWY:

REKWIZYTY: nagrania muzyki

Dzieci krasnoludki chodzą, biegają po sali zależnie od akompaniamentu. Na przerwę w muzyce siadają po turecku. Rękami opierają się o podłogę. Gdy muzyka zostaje wznowiona, dzieci szybko wstają i poruszają się po sali.


SAMOLOTY”

PRZEBIEG ZABAWY:

REKWIZYTY: nagrania muzyki
Dzieci naśladują samoloty trzymając ręce w bok. Nauczyciel gra ósemki. Uczniowie biegną zgodnie z muzyką po linii koła. Gdy muzyka milknie, „samoloty” lądują, tzn. dzieci przysiadają na ziemi opuszczając ręce

WĄŻ”



PRZEBIEG ZABAWY:

Idzie wąż wąską dróżką,

Nie porusza żadną nóżką.

Poruszałby gdyby mógł,

Lecz wąż wcale nie ma nóg

-ssssssssssssssss

Dzieci maszerują w rzędzie (wąż) luźnym lub wiązanym w zależności od sprawności dzieci. Gdy nauczyciel wypowiada ostatnie słowa „.......nie ma nóg”, dzieci zatrzymują się i naśładują syczenie węża „ssssssssssss”

PTAKI”


REKWIZYTY: nagrania piosenek

PRZEBIEG ZABAWY:

Dzieci stoją w rozsypce i na komendę „hop” lub z chwilą rozpoczęcia muzyki poruszają się po sali w jej rytmie. Z chwilą przerwania muzyki dzieci kładą się na ziemi na brzuchu, ręce podkładając pod brodę. Gdy muzyka znów się rozpocznie, dzieci zaczynają biegać po sali. Na kolejną przerwę w muzyce dzieci stają na jednej nodze.

POLICJANT”
REKWIZYTY: nagrania piosenek

PRZEBIEG ZABAWY:

Uczniowie stoją w rozsypce zwróceni w stronę nauczyciela „policjanta”. „Policjant” stoi w środku na niewielkim wzniesieniu z rękami opuszczonymi. Gdy podniesie rękę, wszystkie dzieci-samochody „rozjeżdżają się” w różne strony sali. Gdy „policjant” opuści rękę, samochody natychmiast się zatrzymują.


ROWERY”
REKWIZYTY: nagrania piosenek, drążki lub laski

PRZEBIEG ZABAWY:

Dzieci trzymając w ręku „kierownicę” (drążki lub laski) „jadą”-biegają w rytm miarowo granych ósemek w muzyce, podnosząc wysoko nogi. Na przerwę w muzyce wszystkie „rowery” wywracają się.


ŻUCZKI”
REKWIZYTY: nagrania piosenek,

PRZEBIEG ZABAWY:

„Żuczki” poruszają się po sali w rytm muzyki. Na przerwę w muzyce dzieci kładą się na plecach poruszając nóżkami lub rączkami mówiąc „bz bz bz”. Na rozpoczętą muzykę znów „fruwają po sali-lesie” .

( Wprowadzenie jednocześnie ćwiczeń rąk i nóg jest dla małych upośledzonych dzieci ze względu na zaburzoną koordynację wzrokowo0ruchową zbyt trudne i męczące)

PIESKI”


REKWIZYTY: nagrania piosenek

PRZEBIEG ZABAWY:

Dzieci chodzą lub biegają po sali w rytmie ćwierćnut lub ósemek. Gdy akompaniament milknie dzieci siadają na piętach i unoszą ręce tak, jakby naśladowały „służącego pieska”.


ŚPIĄCE MISIE”
REKWIZYTY: nagrania piosenek,

PRZEBIEG ZABAWY:

Dzieci-misie chodzą na czworakach w takt wolnej muzyki ( w rejestrze basowym) lub wolno wyklaskiwanego tempa. Na przerwę w muzyce „misie śpią”, zwijając się w kłębek. Utrudnienia: chodzenie na czworakach w bok po linii prostej (dzieci prawym bokiem zwrócone do linii) lub chodzenie na czworakach w tył ( kierunek dowolny).


ZWINNY ZAJĄCZEK”
REKWIZYTY: nagrania piosenek, kreda, bębenek

PRZEBIEG ZABAWY:

Nauczyciel rysuje kredą koło, dzieląc je na cztery ćwiartki. Zabawa polega na tym, że zajączek przeskakuje z jednej ćwiartki do drugiej, na obu nogach, na jednej nodze ( w zależności od sprawności dziecka). „Zajączkowi” nie wolno wyskoczyć z koła ani nadepnąć na linię. Przeskoki winny być wykonywane rytmicznie na sygnał, na przykład na słowo ‘hop” lub uderzenie w bębenek.

ŻABKI”

1.Była sobie żabka mała – re re kum kum re re kum kum

która mamy nie słuchała re re kum kum bęc!

Na spacerek wychodziła re re kum kum re re kum kum

Innym żabkom się dziwiła re re kum kum bęc!
2.A na brzegu stare żaby re re kum kum re re kum kum

Rajcowały, jak te baby re re kum kum bęc!

Jedna drugiej w ucho kwacze re re kum kum re re kum kum

„Jak ta mała pięknie skacze” re re kum kum bęc!


3.Ostrzegała ja mamusia, re re kum kum re re kum kum

By zważała na bociusia re re kum kum bęc!

„ gdy zobaczysz gdzieś bociana re re kum kum re re kum kum

To do wody skacz kochana re re kum kum bęc!


4.Zjadła żabka siedem muszek re re kum kum re re kum kum

i na brzegu gładzi brzuszek re re kum kum bęc!

Przyszedł bocian niespodzianie re re kum kum re re kum kum

Połknął żabę na śniadanie re re kum kum bęc!


5.Teraz wszystkie żabki płaczą re re kum kum re re kum kum

Że jej więcej nie zobaczą re re kum kum bęc!

Z tego taki morał znany: re re kum kum re re kum kum

Trzeba zawsze słuchać mamy re re kum kum bęc!


PRZEBIEG ZABAWY:

REKWIZYTY: obręcze, duże kolorowe koła, „drewienka”,

Rozkładamy w sali kolorowe obręcze lub duże kolorowe koła wycięte z tektury ( tyle kół ile dzieci). Nauczyciel śpiewa piosenkę „Żabki”-dzieci w tym czasie luźno biegają po Sali. Gdy nauczyciel przestanie śpiewać i zagra na „drewienkach” naśladując klekot bociana, żabki-dzieci kryją się przed nim wskakując o jedną obręcz mniej, wówczas dziecko, które nie zdążyło znaleźć obręczy, odpada z gry.


KARUZELA”

PRZEBIEG ZABAWY:
Hej, chłopcy, dziewczęta, dalej spieszmy się -(równocześnie zaznaczając wykroki

raz prawą raz lewą nogą)

Karuzela czeka, woła nas z daleka – (przysiad, wspięcie, przysiad, wspięcie)

Starsi już poszli, a młodsi jeszcze nie-(wyciąganie rąk w górę i na dół)

Hejże ha, hejże ha, spieszmy się!- ( wyklaskiwanie rytmu )


REF ( 2 razy):

Hej hopsa sa, -( trzy razy podskakują w miejscu)

jak ona szybko mknie

Hej dalej, dalej do zabawy spieszmy się- ( cwał-jedno koło w lewo, drugie w prawo, na bis zmiana kierunków kół)



ZABAWY MUZYCZNE KSZTAŁCĄCE AUTOORIENTACJĘ

I ORIENTACJĘ PRZESTRZENNĄ

CELE ZABAW:

  • Czynne i samodzielne gromadzenie przez dziecko doświadczeń ruchowych

  • Kształtowanie umiejętności spostrzegania, przetwarzania i odtwarzania czynności

  • Kształtowanie orientacji w schemacie własnego ciała (wskazywanie strony prawej i lewej, lewych prawych kończyn, nazwy części ciała)

  • Kształtowanie orientacji w stosunkach przestrzennych:

(określanie pojęć: góra-dół, prawa-lewa, za-przed, daleko-blisko

określanie położenia przedmiotu w stosunku do dziecka: na, pod, nisko-wysoko, wyróżnianie kierunków w przestrzeni: w przód- w tył, w prawo- w lewo)

  • Doskonalenie umiejętności współdziałania poprzez podporządkowanie się regułom zabawy

  • Doskonalenie umiejętności słuchania

  • Kształtowanie słuchu fonematycznego

  • Stymulowanie koncentracji uwagi i pamięci

  • Towarzyszenie muzyce „własnym instrumentem" (wydawanie dźwięków, wymawianie sylab)

  • Umacnianie więzi emocjonalnej wśród wychowanków,

  • Współżycie i współdziałanie (wzajemne pomaganie i służenie pomocą),

TO JESTEM JA”


PRZEBIEG ZABAWY:

Dzieci ustawiają się w szeregu (płotek) twarzą do nauczyciela w luźnych odstępach o naśladują jego ruchy.

Nauczyciel wolno śpiewa piosenkę lub wymawia słowa, wykonując czynności, które uczniowie za nim naśladują:

1. Głowa, ramiona, nóżki, broda, - (pokazuje je na sobie obydwiema rękami)

Dwa kolanka, mały nos.

Oczy, uszy, miła buzia - (jak wyżej)

Oto ja i mój los.( wskazuje na siebie)

REF:

Mam buzie(zatacza krąg prawą dłonią wokół swej twarzy)

i rączki tak jak ty(wyprostowuje przed sobą obie ręce)

Nóżki zaś kroczą raz, dwa, trzy. / BIS - ( na raz, dwa, trzy, wykonuje trzy kroki w miejscu)
2. Oczy służą do patrzenia, - (leciutko dotyka powiek)

Uszy służą do słuchania – (dotyka rękami swoich uszu)

Na mej buzi drobny nosek – (palcami wskazującymi obu rak dotyka swego nosa)

Małe usta do mówienia – (dotyka ust)

REF:

Mama buzię... – jak w I zwrotce
KOŁO MŁYŃSKIE”
PRZEBIEG ZABAWY:
Dzieci wiążą koło, obracają się w kole, równocześnie śpiewają.

Przy słowach „…bęc” wywracają się na podłogę


Koło młyńskie, za cztery reńskie.

Koło nam się połamało,

Cztery reńskie kosztowało

A my wszyscy bęc!

KÓŁKO GRANIASTE”


PRZEBIEG ZABAWY:

Jest to odmiana zabawy „ Koło młyńskie”.

Zabawa w kole.
Kółko graniaste, czworokanciaste

Kółko nam się rozerwało,

A my wszyscy bęc!

OJCIEC WIRGILIUSZ”


PRZEBIEG ZABAWY:

Dzieci tworzą szereg lub półkole. Nauczyciel stojąc przed dziećmi śpiewa piosenkę i przy słowach: „…róbcie dzieci to co ja” wykonuje różne czynności, takie jak np. podskakiwanie obunóż (pajace), machanie rękami uniesionymi nad głową (drzewa kołyszące się na wietrze) itp., które dzieci starają się wspólnie naśladować.


Ojciec Wirgiliusz uczył dzieci swoje

A miał ich wszystkich sto dwadzieścia troje.

Hejże dzieci, hejże ha, hejże ha, hejże ha

Róbcie wszyscy to co ja, to co ja!

UCIEKAJ MYSZKO”


PRZEBIEG ZABAWY:

Dzieci tworzą koło, trzymając się mocno za ręce. W środku koła „myszka”, poza kołem skradający się „kot”.

„Kot” próbuje wedrzeć się do środka koła pod splecionymi rękami dzieci.

Uciekaj myszko do dziury,

Niech cię nie złapie kot bury

Bo jak cię złapie kot nury

To cię obedrze ze skóry.

NIE CHCĘ CIĘ ZNAĆ”


PRZEBIEG ZABAWY:


  1. Nie chcę cię, nie chcę cię

Nie chcę cię znać. ( dzieci ustawione parami cofają się rytmicznie odchodząc od siebie i kiwając rytmicznie ręką na pożegnanie)
Chodź do mnie, chodź do mnie

Rączki mi dać. (Pary zbliżają się do siebie rytmicznie z przywołującym ruchem

rąk)

Prawą mi daj, lewą mi daj (podają sobie najpierw prawą, potem lewą rękę)

I już się na mnie nie gniewaj / BIS ( obejmują się przy walcu i tańczą na 3

tempa)


  1. Nie chcę cię, nie chcę cię

Nie chcę cię znać.

Pójdź do mnie, pójdź do mnie

Rączki mi dać.

Prawą mi daj, lewą mi daj

Będziemy razem tańcować /BIS

TRZY KÓŁECZKA”


PRZEBIEG ZABAWY:

( poszczególne kółeczka posuwają się w stosunku do siebie w przeciwnych kierunkach śpiewając

Patrzcie, patrzcie jak wesoło

Trzy kółeczka krążą w koło

Trzy kółeczka krążą wraz, ach jakże to cieszy nas!
( następnie zatrzymują się w miejscu i wykonują ruchy, tak, jak wskazują słowa piosenki):

Rączki w górę wyciągamy, dokoła się obracamy,

Lewą nóżką tupniem raz i do tego klaśniem wraz.

Prawą nóżką tupniem raz i do tego klaśniem wraz.
(zabawę można powtórzyć, przy czym za pierwszym razem w tempie powolnym, a następnie żywo i wesoło)

POWRÓT BOCIANÓW”


PRZEBIEG ZABAWY:

1.Przyleciały z daleka

I krążyły nad łąką.

Zobaczyły je dzieci

Gdy rankiem wzeszło słonko.
2.Zobaczyły je dzieci

Powitały radośnie.

Ach witajcie bociany,

Powiedzcie nam o wiośnie.
3.Przeleciały nad wioską,

Kołowały powoli,

Aż przysiadły na gnieździe

Na starej tej topoli.
4.Siadły na swej topoli

Stare gniazda poznały,

Dzieciom na powitanie

O wiośnie klekotały.

Zabawa: lustrzane odbicie- uczniowie naśladują ruchy i gesty nauczyciela, jak w lustrzanym odbiciu: klaskanie, tupanie, wspinanie się na palce i podnoszenie rąk do góry, naśladowanie spadających liści (faliste ruchy rąk), naśladowanie latających bocianów, kiwanie głową na boki, w dół, w górę, naokoło.


BAL BALONIKÓW”


  1. Był sobie raz balonik, niebieski w kropki złote.

Nie umiał wcale latać, choć wielką miał ochotę.


  1. Aż przyszła noc gwiaździsta, noc tańca i muzyki.

Tej nocy sam karnawał sprzedawał baloniki.


  1. Na złotych były nitkach, na cienkich, srebrnych sznurkach.

Fruwały i tańczyły leciutko niby piórko.
4.Już całe miasto tańczy walczyka w takt muzyki.

Wirują nad głowami wesołe baloniki.
REKWIZYTY: nadmuchane, kolorowe baloniki

PRZEBIEG ZABAWY:

Nauczyciel rozdaje wszystkim dzieciom nadmuchane, kolorowe baloniki i gdy śpiewa piosenkę, stara się odbijać dłonią swój balonik tak, aby nie spadł na ziemię. Dzieci robią to samo. Przy czym nie chodzi tutaj o rytmiczne podbijanie balonika, lecz o to, by dzieci utrwalały sobie pojęcia: „do góry”, „ w górę”, „wysoko”, „nisko”.

ZABAWY ILUSTRACYJNE ZE ŚPIEWEM

CELE ZABAW:

  • Rozwijanie pamięci i wyobraźni muzycznej,

  • Zapamiętywanie ruchów i układów tanecznych, wykorzystywanych w zabawach ruchowych i tańcach.,

  • Rozwijanie czynnego mówienia i rozumienia mowy poprzez towarzyszenie muzyce „własnym instrumentem”,

  • Kształtowanie współdziałania pomiędzy uczniami i podporządkowania się ustalonym regułom,

  • Realizacja naturalnej potrzeby ruchu poprzez ruchową interpretację piosenek

  • Wspomaganie rozwoju oraz korekta układu ruchowego,

  • Kształtowanie samooceny oraz zbudowanie pozytywnego obrazu samego siebie,

  • Zmniejszanie napięcia psychofizycznego, obniżanie stanów lękowych,

wyzwalanie blokowanych emocji,

  • Dążenie do pogłębienia odreagowania przy równoczesnym zintegrowaniu grupy,

  • Rozwijanie umiejętności uważnego słuchania, zwiększenie energii, przywrócenie naturalnej aktywności życiowej i motywacji do działania,

  • Wyzwolenie spontaniczności uczniów,

BALONIKU MÓJ MALUTKI”


Przebieg:

Nauczyciel zaprasza dzieci do chwycenia się za ręce i utworzenia kółka. Powoli recytując wierszyk, poruszając się w prawą stronę, przy słowach „no i trach” wszyscy uczniowie wywracają się na podłogę. Utrudnieniem może być rozpoczęcie od zawiązania ciasnego kółka i stopniowe jego rozszerzanie aż do wywrócenia się przy ostatnich słowach.

Baloniku mój malutki, ( uczniowie zawiązują koło)

Rośnij duży, okrąglutki. ( dzieci rozsuwają ręce )

Balon rośnie, że aż strach, ( koło się rozszerza )

No i trach! ( koło się rozwiązuje i dzieci upadają na ziemię)

MOJA ULIJANKO”



Moja Ulijanko,

Klęknij na kolanko,

Podeprzyj się w boczki,

Chwyć się za warkoczki!

Umyj się, uczesz się i wybieraj kogo chcesz!
Przebieg:

Na początek nauczyciel wybiera bardziej sprawne dziecko. Sam z resztą dzieci formuje koło.

Dzieci stojąc w kole obserwują teraz nauczyciela, który wraz z wybranym dzieckiem staje pośrodku koła i śpiewając piosenkę demonstruje ruchem treść piosenki.

Następnie do koła wchodzą wybrane kolejno dzieci i zabawa toczy się dotąd, aż każde dziecko odegra rolę Ulijanki.
ADAM SIEDMIU SYNÓW MIAŁ”
Adam siedmiu synów miał.

Noc nie jedli, nic nie pili,

Tylko wszyscy tak robili!
Przebieg:

Dzieci tworzą luźne koło. Nauczyciel (lub bardziej sprawne dziecko) staje pośrodku koła, śpiewając piosenkę. Przy słowach „tylko wszyscy tak robili” nauczyciel wykonuje różne czynności, a dzieci stojące w kole te czynności naśladują.
STARY NIEDŹWIEDŹ MOCNO ŚPI”
Stary niedźwiedź mocno śpi. / BIS

My go nie zbudzimy, bo się go boimy

Jak się zbudzi to nas zje!/ BIS
Przebieg:

Wybrany” niedźwiedź ”przykucnąwszy śpi w kole utworzonym przez dzieci, które śpiewają krążąc wokół starego ni


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna