ZAŁĄcznik do regulaminu odznaki krajoznawczej pttk



Pobieranie 253.04 Kb.
Strona1/6
Data07.05.2016
Rozmiar253.04 Kb.
  1   2   3   4   5   6

ZAŁĄCZNIK

DO REGULAMINU ODZNAKI KRAJOZNAWCZEJ PTTK

„SZLAKIEM ZABYTKOWYCH MOSTÓW W POLSCE”


I. Województwo dolnośląskie.

  1. Bardo Śląskie – most nad Nysą Kłodzką. Kamienny, gotycki, wybudowany w 1589 r. Posiada trzy przęsła i stoi na potężnych filarach.

  2. Bolesławiec – most kolejowy na rzece Bóbr. Do realizacji wybrano projekt pruskiego architekta Fryderyka Engelhardta Gansela. Pracę nad przeprawą rozpoczęto 18 czerwca 1844 r. Długość 490 m, wysokość 26 m, szerokość 8 m, 35-przęsłowy, oddalenie przęseł 15 m, 11,5 m lub 5,65 m. Wiadukt wykonany został z piaskowca. Przy budowie bezpośrednio prace wykonywało ponad 600 osób, a kolejne 3200 było związanych pośrednio. Budowa trwała 2 lata – została ukończona w lipcu 1846 r. Wśród ważnych dat w historii wiaduktu należy rok 1945, kiedy to Niemcy wycofujący się z miasta wysadzili centralne przęsło przeprawy. W sierpniu 2006 r. wiadukt został oświetlony, oświetla go 58 projektorów kompaktowych, które zamontowane są na wewnętrznych stronach filarów mostu. W październiku 2009 r. zostały zakończone prace nad kapitalnym remontem wiaduktu. Został wypiaskowany, jego konstrukcja została gruntownie odnowiona i poddana konserwacji. Wiadukt otrzymał nową sieć trakcyjną, układ torowy, a pas kolejowy poszerzono z obu stron. Umożliwia to kursowanie pociągów z prędkością 160 km/h.

  3. Brzeg Dolny – most na Odrze. 6-przęsłowy, betonowy, sprężony ustrój nośny belkowy o przekroju skrzynkowym jednokomorowym, żelbetowe podpory tarczowe. Długość 565 m, szerokość 15,62 m. Planowany do oddania do ruch w 2012 r.

  4. Bogatynia – most Króla Jana przez Miedziankę, z 1869 r. w ciągu ul. Tadeusza Kościuszki i Partyzantów. Nazwany został na cześć ówczesnego saksońskiego monarchy, który uroczyście po nim przejechał. Konstrukcja mostu umożliwia unoszenie na około metra podczas wysokiego stopnia wody w rzece, dzięki czemu ani razu nie został uszkodzony podczas wylewy. Fundatorem mostu był C.A. Preibisch. Most posadowiony przed jego domem i był pierwszym żelaznym mostem Bogatyni. Długość 15 m, szerokość 3 m, konstrukcja stalowa, jednoprzęsłowa, dwudźwigarowa, kratownicowa z pomostem stalowo-drewnianym, ukształtowana w łuku pionowym.

  5. Bogatynia – most na osiedlu Markocice nad Miedzianką.

  6. Bogatynia – most przy ul. Turowskiej nad Miedzianką.

  7. Bogatynia – most przy ul Bojowników o Wolność i Demokrację nad Miedzianką.

  8. Bogatynia – most przy ul. Dworcowej nad Miedzianką.

  9. Bystrzyca Kłodzka – wiadukt kolejowy nad Nysą Kłodzką, wybudowany z białego piaskowca w 1875 r., pochodzącym z Fortu Wilhelma w ciągu linii kolejowej z Kłodzka do Międzylesia.

  10. Ciechanów – most nad Odrą, oddanie mostu do użytku to przełom sierpnia i września 2012 roku. Wykonawca: firma Mosty Łódź S.A. Most drogowy, żelbetowy, 9-przęsłowy, o długości 525 m, nośności 50 ton i szerokości około 15 m. Szerokość jezdni 8 m. Podpory mostu posadowione na palach.

  11. Ciechanów-Radoszyce – most nad Odrą. Długość 525 m, szerokość 14,87 m, 9- przęsłowy, rozpiętość przęseł 40,00 + 4x50,00 + 64,60 + 110,80 + 64,60 + 43,00 m. Zbudowany w latach 2010-2012, w ciągu drogi wojewódzkiej nr 323. Wykonawca: konsorcjum Przedsiębiorstwo Robót Mostowych „Mosty – Łódź” S.A., Przedsiębiorstwo Usług Technicznych INTTERCOP Sp. z o.o.

  12. Głogów – most Tolerancji nad Odrą. Łączy Stare Miasto, Zamek Głogowski z Ostrowem Tumskim. Stara nazwa mostu Różowy Most. Do 1916 r. istniał tu most zwodzony drewniany. W 1917 r. oddano do użytku stalowy most Hindenburga, który został zniszczony podczas II wojny światowej w 1945 r. Pod koniec lat 40. XX wieku wybudowano nowy most.

  13. Głuszyca Górna – wiadukt kolejowy w ciągu linii kolejowej nr 286 Kłodzko – Wałbrzych. Wybudowany w 1878 r., wsparty na 3 ceglanych filarach, kratownicowy, wysokość ok. 15 m, długość 149 m.

  14. Janowice Wielkie – zabytkowy most nad rzeką Bóbr.

  15. Karcina – most na rzece Łużance.

  16. Kłodzko – most gotycki na Młynówce. Jest najstarszą tego typu budowlą w regionie. Zbudowany został w XIII wieku, remontowany w 1626, 1701, 1750 i 2009 r. Łączy Wyspę Piasek ze staromiejską częścią Kłodzka. Parametry: długość 52,2 m, szerokość 4 m, 4-przęsłowy, ograniczony masywnymi kamiennymi balustradami, bogato zdobionymi rzeźbami świętych i krucyfiksami. Posiada 2 przyczółki i 3 filary. Dwie skrajne węższe arkady maja kształt ostrołukowy. Najciekawszy jest filar środkowy. Most powyżej cokołu posiada 6 żeber, na którym spoczywa płaski pomost w kształcie niepełnej gwiazdy, który był specjalnie przygotowywany pod budowę kapliczki, która ostatecznie nie powstała. Na filarach mostu stoi 6 kamiennych rzeźb, przedstawiających: Trójcę Świętą i Ukoronowanie NMP, św. Jana Nepomucena, Ukrzyżowanie, św. Franciszka Ksawerego, Pietę i św. Wacława. Ze względu na swą architekturę, most jest często porównywany do słynnego Mostu Karola w Pradze.

  17. Kłodzko – most żelazny nad Nysą Kłodzką (Koński Most), długość 30 m, szerokość 15 m, 2-przęsłowy, zbudowany w latach 1882 -83 w miejscu poprzedniego.

  18. Kowary – zabytkowy most na Jedlicy z figurą św. Jana Nepomucena, wykonany z kamienia w 1725 r.

  19. Kowary Park Miniatur – model kamiennego mostu w Jedlicy z 1725 r.

  20. Lądek-Zdrój – zabytkowy most nad Białą Lądecką (św. Jana), kamienny dwuprzęsłowy, późnogotycki most św. Jana Nepomucena, położony jest w centrum miasta, przy ul. Krótkiej. Zbudowany w 1565 r. Przy jego budowie zastosowano jako spoiwo kurze białka zamiast wapna. W ciągu kolejnych stuleci był wielokrotnie modernizowany w latach: 1752, 1783 i 1822. W 1709 r. staraniem mieszkańców miasta umieszczono na nim barokową figurę św. Jana Nepomucena, dłuta Michaela Klahra. W 1975 r. został wpisany na listę zabytków.

  21. Legnica – most kamienno-betonowy z 1903 r.

  22. Lewin Kłodzki – wiadukt kolejowy nad potokiem Bystra i drogą krajową nr 8. Zbudowany prze inżynierów włoskich w latach 1903-1905 z kamienia o wysokości 27 m i długości 120 m, wiadukt wieloprzęsłowy.

  23. Lwówek Śląski – zabytkowy most na Bobrze. W średniowieczu na moście pobierało się cło od przejezdnych, najpierw w imieniu księcia, później – miasta. Był on wtedy drewniany, palono go przy każdym zbliżeniu się wojsk nieprzyjacielskich. Trwały kamienny most wzniesiono w 1558 r., z tego okresu pochodzą ciosy kamienne w filarach dzisiejszej budowli. Główną część obecnej 6-przęsłowej konstrukcji datuje się na koniec XVIII w., o czym świadczy klasycystyczna tablica pamiątkowa wmurowana od strony południowej. W 1813 r. częściowo zniszczony przez wycofujące się wojska rosyjskie. Długość 61 m, szerokość 9 m.

  24. Lubań – most położony na tzw. prawobrzeżną młynówką –obejściem rzeki Kwisy, w ciągu drogi krajowej nr 30. Długość 7,9 m, wybudowany w 1861 r. Najstarszy most użytkowany na drogach zarządzanych przez GDDKiA.

  25. Ludwikowice Kłodzkie – wiadukt nad przepaścią. Długość 164 m, wysokość wiaduktu 15 m. Stalowe elementy nośne wyprodukowano w Konigshutte, mieszczącej się w dzisiejszym Chorzowie. Łącząc je, zastosowano nity, spawania nie znano. Wiadukt pochodzi z XIX w. Ludwikowice Kłodzkie położone są w pobliżu Nowej Rudy, przy trasie Wałbrzych – Kłodzko, most i droga kolejowa przebiega do Jugowa (ul. Tadeusza Kościuszki).

  26. Niedów – most na rzece Witka.

  27. Nowa Ruda – wiadukt kolejowy nad Potokiem Woliborki „Czarny Most”, wzniesiony w latach 1879-1880, wysokość 36 m, na 4 kamiennych pylonach oraz 3 filarach położono 2 nitowane, stalowe konstrukcje o długości 148 m.

  28. Nowa Ruda-Zatorze – wiadukt kolejowy nad doliną Piekielnicy, wysokość 30 m, długość 185 m, najdłuższy wiadukt na tej linii.

  29. Nowa Ruda-Zdrojowisko – wiadukt nad Doliną Jugowskiego Potoku, wysokość 25, długość 148 m.

  30. Strzegom – most żelazny, najstarszy w Europie z 1796 r.

  31. Oława – most na Odrze, pomiędzy Brzegiem a Wrocławiem, jednoprzęsłowy, kratownicowy, nitowany na dwóch filarach.

  32. Pilchowice – największy most wiszący w Polsce i jedyny o konstrukcji łukowej odwróconej, stalowa kratownica, konstrukcja o długości 130 m i wysoka nad taflą wody ko. 40 m, zawieszona na 2 podporach z piaskowca.

  33. Ratno Dolne – wiadukt kolejowy pomiędzy Ratnem Dolnym a Wambierzycami, na nieczynnej linii kolejowej, wybudowany w 1903 r.

  34. Sieniawka – Zittau – most drogowy nad Nysą Łużycką, dwuprzęsłowy o długości 182,8 m, szerokości 18,5 m. Obiekt będzie miał konstrukcję stalową z żelbetonową płytą pomostową. Wykonawcą mostu będzie Dolnośląska Służba Dróg i Kolei z Wrocławia. Przewidziany termin oddania mostu do użytku, planowany jest w 2013 r.

  35. Skorogoszcz – most wantowy nad Nysą Kłodzką, długość 124,77 m, szerokość 11,54 m, 2-przęsłowy, rozpiętość przęsła 59,75 m, zbudowany w latach 2004-2005, konstrukcja stalowo-betonowa, pylony stalowe.

  36. Srebrna Góra – zabytkowy wiadukt po dawnej kolei zębatej., położony 27 m nad dnem doliny.

  37. Srebrna Góra – wiszący most, zbudowany w 1906 r. nad stromym wąwozem 28 m głębokości.

  38. Świerzawa – zabytkowy most nad rzeką Kamiennik, zbudowany w 2 ćw. XVIII w., między ul. Tadeusza Kościuszki i ul. Zieloną, przebudowany w 1 ćw. XIX w.

  39. Ścinawa – most drogowy nad Odrą, projekt mostu opracowali Keller i Schnapp. Wybudowany w latach 1900-03. Długości 350,2 m, szerokość około 10 m. W 1945 r. strącono główne przęsło mostu, pod koniec lat 40. XX w. zostało podniesione. W latach 1974-76 dokonano wymiany jezdni mostu z drewnianej na płyty prefabrykowane. Wzmocniono część mostu nad terenami zalewowymi przez dodanie 3 dźwigarów. Obiekt stalowy, kratownicowy, złożony z 2 oddzielnych konstrukcji:

  • mostu głównego (nad korytem Odry) o konstrukcji nośnej w postaci 3 przęseł kratownicowych i belki Gerbera i pośrednim usytuowaniu pomostu. Rozpiętość przęseł 55 + 89,4 + 55, rozpiętość dźwigarów głównych 6,60 m,

  • mostu na terenach zalewowych o górnym usytuowaniu pomostu złożonego z 5 przęseł kratownicowych, rozpiętości przęseł po 30 m.

  1. Świerzawa – zabytkowy most na Kaczawie, z 3 ćw. XIX w., położony naprzeciw stacji PKP.

  2. Świecko – most nad Odrą, łączy drogę krajową nr 2 z niemiecką autostradą A12. Długość 570 m, szerokość 82,3 m. Zbudowany: most południowy w latach 1953-57, most północny w latach 1994-95, remontowany most południowy w latach 1996-97. Oba mosty posiadają podobne parametry techniczne.

  3. Świdnica – most w Parku Centralnym na potoku Witaszówka, żelbetowy, wybudowany w 1911 r. przez wrocławską firmę Dittmar Wolfsolm & Co. Długość 26 m.

  4. Świdnica – most żelazny nad Bystrzycą, konstrukcji stalowej, nitowany, wybudowany w 1902 r.

  5. Witowice – zabytkowy most z XVII w.

  6. Wrocław – most Bartoszowicki nad jazem stopnia wodnego Kanału Powodziowego. Zbudowany w latach 1813-17, długość 110,2 m, szerokość 5,5 m, 3-przęsłowy. Położony w pobliżu osiedli Bartoszewice i Strachocin. Stalowa konstrukcja wsparta została na betonowo-ceglanych przyczółkach. Po powodzi tysiąclecia w 1997 r. został wyremontowany.

  7. Wrocławmost Chrobrego, zwany tez mostem Swojczyckim, zespół dwóch mostów przerzuconych nad Kanałem Żeglugowym i Kanałem Powodziowym w północno- wschodniej części miasta. Zbudowany w latach 1916-17, zniszczony podczas oblężenia Wrocławia, odbudowany w latach 1946-47 Posiada monolityczne łuki żelbetowe oraz betonowe podpory i bariery. Południowo-zachodni odcinek (nad Kanałem Powodziowym i obszarami zalewowymi) ma 4 przęsła: 25,0 + 48,7 + 25,0 + 25,0 m, natomiast północno-wschodni (nad Kanałem Żeglugi) jest jednoprzęsłowy o rozpiętości 48,5 m, szerokość 7,5 m.

  8. Wrocław – most im. Romana Dmowskiego, łączy Kępę Mieszczańską przez Odrę Południową z zachodnią częścią miasta i jest fragmentem dwupasmowej arterii biegnącej w kierunku Zielonej Góry. Pierwsza wybudowana od nowa po II wojnie światowej przeprawa mostowa, oddana do eksploatacji 3 czerwca 1992 r. Most składa się z 3 równoległych mostów: dwóch drogowych. o szerokości 12 m i znajdującego się pomiędzy nimi tramwajowego o szerokości 7,5 m. Mosty te są 2-przęsłowe (rozpiętość 81 i 45 m). Projektantem mostu był Zygmunt Burski.

  9. Wrocław – most Grunwaldzki na Odrze, otwarcie mostu nastąpiło 10 października 1910 r. Przez pierwsze 8 lat nazywał się Cesarskim, po I wojnie światowej – Wolności, w okresie hitlerowskim ponownie Cesarskim. Ma charakter dzieła monumentalnego. Nad masywnymi pylonami wznosiły się niegdyś wieżyczki. W trakcie odbudowy mostu wieżyczki te, w części zniszczone, skrócono. Nie zachowały się też istniejące wcześniej naczółki z koroną i nazwą mostu, które były umieszczone nad łukami przejazdów. Obecnie Most Grunwaldzki pełni kluczową rolę w układzie komunikacyjnym Wrocławia. Rozpiętość w osiach podparć pasm nośnych na kamiennych pylonach wynosi 126,60 m. Pasma nośne rozstawione są na odległości 20,00 m. Imponująco wyglądające stalowe cięgna maja po 216 m długości. W 1976 r. wpisany został do rejestru zabytków. W 1990 r. wykonano remont mostu w trakcie, którego m.in. poszerzono kosztem chodników jezdnie, a także przebudowano nawierzchnię drogowa i tramwajową.

  10. Wrocław – mosty Jagiellońskie – zespół 4 jednoprzęsłowych mostów drogowych przerzuconych nad kanałami Odry (Kanałem Żeglugowym i Kanałem Powodziowym), łączących osiedle Zacisze i Mirowiec. Starsze dwa mosty wybudowano w latach 1916-1917 nad świeżo przekopanymi kanałami rzeki w ramach wielkiego projektu udrożnienia transportu drogowego i żeglugi w granicach miasta oraz budowy systemu zabezpieczeń przeciwpowodziowych. Południowy most, nad Kanałem Powodziowym, zaprojektowany przez inż. Chrystiana Nakonza, miał stalowy pomost podwieszony na sztywnych wieszakach podtrzymywanych przez dwuprzegubowe dźwigary łukowo-kratowe. Od nazwiska projektanta nosił on nazwę „mostu Nakonza”, która przez fonetyczne skojarzenia z peryferyjnym położeniem mostu przekształcona została po II wojnie światowej w nazwę „mostu na Końcu”. Most północny, wybudowany w 1917 r. na przedłużeniu południowego nad Kanałem Żeglugowym ma ramowo-belkową konstrukcję z belek żelbetowych: podstawy ramy przęsła wsparte są o konstrukcję znajdującej się tu śluzy „Zacisze”. Mosty Jagiellońskie dopiero w latach 70. XX w. uzyskały swoją oficjalną współczesną nazwę. 22 lipca 1984 r. do eksploatacji oddano niemal bliźniaczo wyglądające nowe mosty, równoległe do poprzednich, położone na zachód od starych, wg projektu Krystyny Angerman; wybudował je wrocławski Mostostal. 300-tonowy południowy, ma 60,70 m długości (stary 60.49 m), a 170-tonowy północny 39 m (stary 21,65 m).

  11. Wrocław – most Kleciński przez Ślężę, zbudowany w 1967 r., długość 24.5 m, szerokość 9,0 m. Wybudowany na miejscu starego, drewnianego rozebranego w 1906 r. zastąpionego jednoprzęsłowym mostem stalowym o dźwigarach kratowych z górnym pasem parabolicznym. Przetrwał on oblężenie Wrocławia. Wybudowano nowy most z przęsłem z prefabrykatów kablobetonowych z współpracującą płytą pomostu wylewana na mokro.

  12. Wrocław – most Bolesława Krzywoustego przez Widawę, zespół 2 mostów w ciągu ul. Bolesława Krzywoustego. Most lewy: odbudowany w 1953 r., długość 61,9 m, szerokość 14,1 m. Konstrukcja mostu to 3 przęsła, których elementami nośnymi są dźwigary w postaci 6 belek żelbetowych typu Gerbera. Most prawy, zbudowany w 1978 r., długość 81,9 m, szerokość 11,5 m.

  13. Wrocław – most Świętego Macieja przez Kanał Jazu Macieja, zbudowany w 1880 r., odbudowany w 1967 r., remontowany 2007 r., długość 15.75 m, szerokość 7,5 m, jednoprzęsłowy o rozpiętości przęsła 15,15 m. Łączy wyspę Tamka (św. Macieja) ze Starym Miastem. Wykonany został w konstrukcji stalowej, nitowany. Elementami nośnymi są 3 dźwigary główne – blachownice o zmiennej sztywności. Jako stężenia poprzeczne dźwigarów zastosowano belki dwuteowe umieszczone w połowie rozpiętości mostu i na skrajniach. Most oparty jest na przyczółkach betonowych z okładziną kamienna, za pośrednictwem łożysk płaskich i betonowej ławy podłożyskowej. Balustrady pomostu wykonano z płaskowników, pochwyt z ceownika, natomiast przyczółki zwieńczone są balustradami kamiennymi z piaskowca i granitowymi pokrywami, ozdobione neogotyckim ornamentem. Na przyczółkach mostu znajdują się nieduże tarasy widokowe.

  14. Wrocław – most Marszowicki, stanowiący przeprawę przez Bystrzycę. Położony jest w rejonie osiedla Marszowice, w ciągu ul. Głównej. Zbudowany w 1900 r., długość 35,4 m, szerokość 8,7 m. Konstrukcja mostu składa się z jednego przęsła o długości 35,4 m, dźwigary nośne to dwie stalowe kratownice, wykonane technologią połączeń nitowych. Pomost z jezdnią podparty w pasie dolnym kratownic, szerokość 8,7 m. Powyżej mostu zlokalizowany jest na rzece stopień Wodny Marszowice z małą elektrownia wodną. Most wraz z kamieniem granicznym (przy wschodnim przyczółku mostu) i budowla stopnia wodnego wpisane są do rejestru zabytków.

  15. Wrocław – mosty Mieszczańskie, zespół 2 położonych obok siebie, jednym z jej ramion, tzw. Odrą Północna, pomiędzy Kępą Mieszczańską a prawym brzegiem rzeki. Są to mosty 2-przęsłowe, tramwajowo-drogowe i zlokalizowane prawie równolegle do siebie. Most Stary: długość 97,60 m, szerokość 13,87 m, 2-przęsłowy, rozpiętość przęseł 2x62 m., zbudowany w 1876 r. Most Nowy: zbudowany w 1997 r., długość 130 m, szerokość około 14 m, 2-przęsłowy, rozpiętość przęseł 2x65 m, dopuszczalna masa pojazdu 30 t.

  16. Wrocław – most (wantowy) Milenijny nad Odrą. Lata budowy 2003-2004, projektant Marek Jagiełło, wykonawca Skanska S.A., parametry: długość 973 m, nad rzeką i zatoką 550 m, szerokość 25 m, wysokość pylonów 50 m, 4-przęsłowy. Łączy osiedle Popowice i Osobowice z centrum miasta.

  17. Wrocław – mosty Młyńskie, zespół dwóch mostów przerzuconych nad odnogami Odry Północnej, oddzielającej Wyspę Piasek od prawego brzegu rzeki. Most Południowy: długości 27,8 m, szerokość 6,80 m, rozpiętość przęseł 28,86 m. Most Północny: długość 36,6 m, szerokość 12,89 m, szerokość jezdni 6,84 m, rozpiętość przęseł 35,60 m. Mosty wspierają się na przyczółkach z granitowych ciosów wmurowanych w brzeg Wyspy Piasek. Maksymalne obciążenie 10 t. Konstrukcja stalowa z parabolicznych łuków kratownic systemu Schwedlera, nitowana, zastąpiła w 1885 r. istniejące na tym miejscu mosty drewniane.

  18. Wrocław – most Oławski nad Oławą. Most projektował Aleksander Kaumann, zbudowany w latach 1882-93, remontowany w 1962 i 1990 r., długości 73,8 m, szerokości 14,12 m, 3-przęsłowy, rozpiętość przęseł 13,8 m. Most zlokalizowany jest w ciągu ulic Wolańskiej oraz Na Grobli. Most o konstrukcji w postaci ceglanej sklepień- łuki wypełnione betonem – i podpór (przyczółków i filarów, wykonanych z granitu z kamieniołomów w Strzegomiu), pokrytych ciosami kamiennymi o młotkowej fakturze. Balustrady wykonano w postaci zdobionych, tralkowych barier, z elementami wzorowanymi na ikonografii architektury barokowej, wykonanych z piaskowca (sprowadzonego z Bolesławca). Do nich przymocowano zdobione latarnie gazowe.

  19. Wrocław – most Świętej Klary przez Upust Klary, zbudowany 1799 r., odbudowany w 1892 r., remontowany w 2001 r., długość 20,6 m, szerokość 6,8 m, dwuprzęsłowy. Most łączy wyspę Słodową z Wyspą Bielarską. Konstrukcja mostu opiera się o stalowe dwuteowniki, 2 przęsła mostu przerzucone są nad kanałami 2 rynien roboczych, nieistniejących już Młynów Świętej Klary, rozdzielonych filarami. Nawierzchnia pomostu użytkowego – drewniana, także balustrada i pochwyt – drewniane.

  20. Wrocławmosty Trzebnickie, zespół 2 mostów przerzuconych przez Starą Odrę i kanał miejski w północnej części Wrocławia, pomiędzy Kleczkowem a Różanką i Karłowicami. W tym miejscu w neolicie znajdowała się przeprawa przez rzekę, w czasach historycznych wzmiankowano tu istnienie drewnianego mostu na głównej drodze łączącej Wrocław z Trzebnicą. Pod koniec XIX w. podjęto budowę kanału miejskiego wzdłuż nurtu Starej Odry, na jej lewym (zachodnim, dalej południowym) brzegu. W związku z tą budową powstała potrzeba przeprowadzenia nad nim przeprawy mostowej, która prowadziłaby dalej do przerzuconego nad Odrą drewnianego mostu Różanieckiego, od nazwy wsi, dziś osiedla Różanka, leżącej na północnym brzegu rzeki. Ten jednoprzęsłowy stalowy most zbudowano w latach 1892-97, ale ze względu na mały prześwit dla żeglugi, postanowiono wybudować nowy most. Zbudowano go w latach 1904-05 o większym prześwicie, również stalowy, nitowany konstrukcji kratowej wspartej na przyczółkach z betonu licowanego granitem. Most ten nazywany jest mostem Trzebnickim Południowym, jego przęsło posiada długość 24,7 m. W drugiej dekadzie XX w., w związku z modernizacją całego wrocławskiego systemu wodnego, zaszła potrzeba wymiany mostu. W 1916 r. zastąpiony został 4-przęsłowym mostem stalowym o konstrukcji łukowej z poprzecznymi blachownicami. Most wsparty jest na podporach i przyczółkach z betonu licowanego granitem. Przęsło od strony miasta rozciąga się nad terenem zalewowym, następne 2 nad rzeką, a 4 nad kanałem Żeglugowym prowadzącym do śluzy Różanka, nazwano go mostem Trzebnickim Północnym. Długość mostu wynosi 119 m, szerokość 14,5 m. Od 1945 r. mosty noszą nazwę Trzebnickich. Remont kapitalny dokonano w latach 80. XX w., konserwacja na początku XXI w. Po powodzi tysiąclecia na wysepce rozdzielającej kanał Żeglugowy i rzekę, na której stoi filar między 3 i 4 przęsłem, postawiono wysoki stalowy krzyż dziękczynny, na którym zaznaczono farbą poziom wody, jaki osiągnęła rzeka podczas kulminacji fali powodziowej 12-13 lipca 1997 r.

  21. Wrocław – most Tumski na odnodze północnej Odry, między Ostrowem Tumskim a Wyspą Piasek. Lata budowy 1888-89, remont kapitalny w 1992 r., parametry: długość 52,19 m, szerokość 6,84 m, wysokość portalu 6,90 m, przęsła 25,19 m i 25,93 m, 2-przęsłowy, stalowy, nitowany, konstrukcja stalowa, kratownicowa. Jeden z najpiękniejszych mostów Wrocławia. 15 października 1976 r. most wpisany został do rejestru zabytków.

  22. Wrocław – mosty Uniwersyteckie na Odrze, lata budowy 1867-69, przebudowa 1933-34, odbudowa 1947 r., projektant: Alexander Kaumann, parametry: północny – długość 78,5 m, szerokość 19 m, 3-przęsłowy, południowy – długość 51,5 m, szerokość 19 m, 2-przęsłowy. Mosty Uniwersyteckie to zespół mostów – północny i południowy, przerzuconych nad Odrą w pobliżu Uniwersytetu Wrocławskiego. Od XIII w. istniała w tym miejscu drewniana przeprawa, zwana Mostem Odrzańskim, później Środkowym, natomiast na początku XIX w. mostem Długim, ponieważ był to wówczas najdłuższy most we Wrocławiu. W latach 1867-69 wybudowano nowe, stalowe mosty o kratowych przęsłach, natomiast obecny widok to przebudowa z lat 1933-34. Poważnie uszkodzone podczas oblężenia miasta w 1945 r. zostały odbudowane po 2 latach. Mosty rozciągają się od Starego Miasta przez cypel Kępy Mieszczańskiej i biegną w kierunku Nadodrza. Pomiędzy mostami stoi pomnik „Powodzianka”, upamiętniający wielką powódź z 1997 roku.

  23. Wrocław – most Piaskowy nad Odrą Południową, zaprojektowany przez Ernesta Ubera, zbudowany w 1861 r., parametry: długość 31,74 m, szerokość 12,2 m, rozpiętość przęsła 30,69 m. Początkowo most był drewniany, kilkuprzęsłowy, z jednym zwodzonym odcinkiem, uległ kilkakrotnie katastrofie, za każdym razem odbudowywany. Na czas wojen husyckich most ufortyfikowano Bramą Mariacką. Od 1590 r. rozpoczęto budowę nowych fortyfikacji miejskich, zaopatrując je w 1592 r. basztą w pobliżu mostu Piaskowego. Dwa lata później – nową, mocną konstrukcją drewnianego mostu ze zwodzonym przęsłem, a w 1595 r. – kamienną bramą miejską. W 1861 r. powstała nowa jednoprzęsłowa, nitowana, żelazna konstrukcja mostu, zrealizowanego przez zakłady metalowe Gustawa Ruffera. Kratownicowe dźwigary oparte o przyczółki licowane granitem i klinkierem niosły drewniany pomost. System kratownic nawiązywał do XVI-wiecznej kratownicy drewnianej. Jest to pierwszy w rejonie wysp i najstarszy zachowany most żelazny we Wrocławiu. Od 1893 r. przez most kursowała linia tramwaju elektrycznego, w tym czasie pomost zastąpiono stalowym, a w 1934 r. most podniesiono o 60 cm. XIX-wieczna konstrukcja została niemal w całości wymieniona podczas remontów w powojennym półwieczu. Zachowano jedynie główne dźwigary z ich zabytkowym układem kratownic, odnawiając też licowania, most utracił ozdobne słupy zamykające obustronne dźwigary i wieńczące je latarnie. 15 października 1976 r. most wpisano do rejestru zabytków. Przy moście Piaskowym znajdował się początkowy punkt pomiarowy podczas wyznaczania miary wrocławskiej mili, stosowanej najpierw w samym Wrocławiu, a od 1630 r. na całym. Śląsku. Ta jednostka długości równa się 10 282 m – jest to odległość od Bramy Piaskowej do Psiego Pola przez Wyspę Piaskową i Ostrów Tumski i dalej podmiejską drogą na północny-wschód.
  1   2   3   4   5   6


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna