Załącznik nr 1 do uchwały nr Sejmiku Województwa Dolnośląskiego z dnia r w sprawie ustanowienia planu ochrony Ślężańskiego Parku Krajobrazowego plan ochrony śLĘŻAŃskiego parku krajobrazowego (projekt) Rozdział 1 Cele ochrony przyrody Parku



Pobieranie 265.16 Kb.
Strona1/4
Data08.05.2016
Rozmiar265.16 Kb.
  1   2   3   4
Załącznik nr 1 do uchwały nr.... Sejmiku Województwa Dolnośląskiego
z dnia .......... 200…. r. w sprawie ustanowienia
planu ochrony Ślężańskiego Parku Krajobrazowego

PLAN OCHRONY ŚLĘŻAŃSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO (projekt)
Rozdział 1

Cele ochrony przyrody Parku

§ 1.


Celami ochrony przyrody Ślężańskiego Parku Krajobrazowego, zwanego dalej „Parkiem”, są:

  1. w zakresie ochrony litosfery:

    1. zachowanie charakterystycznych dla Masywu Ślęży struktur geologicznych, w tym zespołu ofiolitowego;

    2. zachowanie zespołów form ukształtowania terenu reprezentujących zestawy cech charakterystycznych dla typów morfogenetycznych Masywu Ślęży;

    3. zachowanie naturalnego systemu hydrologicznego i hydrogeologicznego;

    4. zachowanie struktury przestrzennej gleb, ze szczególnym uwzględnieniem gleb organicznych.

  2. w zakresie ochrony zasobów i ekosystemów wodnych:

    1. poprawa stanu czystości i przeciwdziałanie wzrostowi trofii wód powierzchniowych;

    2. przeciwdziałanie zanieczyszczeniu zasobów wód podziemnych;

    3. zachowanie lub przywracanie elementów naturalnej struktury hydrograficznej;

    4. utrzymanie funkcjonowania ekosystemów wodnych;

    5. zachowanie elementów rodzimej różnorodności biologicznej środowisk wodnych, w tym szczególnie cennych i zagrożonych.

  3. w zakresie ochrony zbiorowisk roślinnych, w tym chronionych siedlisk przyrodniczych:

    1. zachowanie różnorodności zbiorowisk roślinnych właściwych dla regionu, w tym szczególnie siedlisk przyrodniczych rzadkich i zagrożonych oraz objętych ochroną prawną;

    2. ochrona czynna naturalnych i półnaturalnych siedlisk przyrodniczych, w tym przede wszystkim zmiennowilgotnych łąk trzęślicowych, muraw ciepłolubnych, muraw naskalnych oraz zbiorowisk roślinności szczelinowej;

    3. utrzymanie ochrony wybranych siedlisk leśnych oraz objęcie ochroną siedlisk szczególnie cennych, a dotychczas niechronionych;

    4. odtwarzanie ekosystemów leśnych o składzie gatunkowym zgodnym z siedliskiem. Przebudowa drzewostanów monokulturowych całkowicie niezgodnych z siedliskiem w trakcie użytkowania rębnego oraz dobór właściwego składu gatunkowego odnowienia;

    5. zachowanie i podtrzymanie możliwości trwałego funkcjonowania zbiorowisk roślinnych, w tym szczególnie chronionych siedlisk przyrodniczych poprzez zachowanie właściwego stanu ich ochrony oraz zachowanie łączących je liniowych struktur pełniących funkcje korytarzy ekologicznych.

  4. w zakresie ochrony gatunków roślin i grzybów oraz ich siedlisk:

    1. objęcie ochroną czynną wybranych stanowisk gatunków roślin naczyniowych takich jak: zanokcica serpentynowa Asplenium adulterinum, zanokcica ciemna Asplenium adiantum-nigrum, zanokcica klinowata Asplenium cuneifolium, przytulia stepowa Galium valdepilosum, leniec alpejski Thesium alpinum oraz, w przypadku potwierdzenia jego występowania; mieczyk błotny Gladiolus palustris (

    2. zwiększenie ilości martwego drewna, szczególnie pni stojących i leżących w obrębie siedlisk leśnych;

    3. ograniczanie rozprzestrzeniania się populacji gatunków obcego geograficznie pochodzenia, w tym szczególnie zagrażających gatunkom rodzimym, takich jak robinia akacjowa Robinia pseudoacacia i czeremcha amerykańska Padus serotina, a także dąb czerwony Quercus rubra i daglezja Pseudotsuga taxifolia.

  5. w zakresie ochrony gatunków zwierząt i ich siedlisk:

    1. zachowanie rodzimej różnorodności gatunkowej zwierząt, właściwej dla regionu, w tym szczególnie gatunków rzadkich, zagrożonych i chronionych;

    2. zachowanie istniejących stanowisk, ostoi i siedlisk rzadkich, zagrożonych i chronionych gatunków zwierząt oraz przywracanie utraconych składników bogactwa gatunkowego;

    3. utrzymanie powierzchni dotychczas występującej mozaikowatości środowiskowej z dużym udziałem ekotonów, warunkującej bogactwo i różnorodność zgrupowań zwierzęcych;

    4. utrzymanie lub odtwarzanie korytarzy ekologicznych umożliwiających migrację zwierząt;

    5. ograniczenie wprowadzania i kontrola liczebności gatunków obcego pochodzenia, w szczególności gatunków inwazyjnych, mogących stanowić zagrożenie dla rodzimej fauny.

  6. w zakresie ochrony krajobrazów, w tym krajobrazów kulturowych:

    1. wzmocnienie ochrony prawnej zachowanych obiektów dziedzictwa kulturowego oraz rewaloryzacja obiektów zdegradowanych, przy dopuszczeniu ich adaptacji do pełnienia nowych funkcji;

    2. zapobieganie zagrożeniom mogącym spowodować uszczerbek dla wartości obiektów dziedzictwa kulturowego;

    3. uwzględnianie zasad ochrony krajobrazów, w tym krajobrazów kulturowych w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w tym:

  1. - zachowanie osi krajobrazowych i powiązań widokowych,

  2. - zapewnienie właściwej ekspozycji zabytkom,

  3. - zachowanie historycznych cech zabudowy regionalnej,

  4. - zachowanie charakterystycznych, historycznych układów urbanistycznych i ruralistycznych,

  5. - zachowanie i odtwarzanie charakterystycznych układów zadrzewień, w tym zwłaszcza alei przydrożnych;

    1. zachowanie elementów kultury ludowej;

    2. poprawa dostępności do obiektów dziedzictwa kulturowego;

    3. aktywizacja działań na rzecz powstawania projektów i wspierania inicjatyw dotyczących kreowania nowych form opieki nad zabytkami i krajobrazem kulturowym oraz wykorzystywania ich na rzecz rozwoju regionalnego.


Rozdział 2

Przyrodnicze, społeczne i gospodarcze uwarunkowania realizacji celów ochrony przyrody

§ 2.


Przyrodniczymi, społecznymi i gospodarczymi uwarunkowaniami realizacji celów ochrony przyrody Parku są:

  1. umożliwianie zachowania i wzbogacania oraz popularyzacji wartości przyrodniczych, w tym krajobrazowych Parku w warunkach zrównoważonego rozwoju.

  2. podejmowanie działań na rzecz ochrony i kształtowania wartości krajobrazowych, które powinny dotyczyć zarówno krajobrazów naturalnych jak i historycznie ukształtowanych i tradycyjnych krajobrazów kulturowych.

  3. preferowanie form działalności społeczno-gospodarczej zgodnej z regionalną tradycją oraz gwarantujących utrzymanie wysokich wartości przyrodniczych, w tym krajobrazowych, to jest:

    1. leśnictwa i gospodarki leśnej zgodnej z potrzebami ochrony przyrody;

    2. rolnictwa zrównoważonego i ekologicznego;

    3. obsługi turystyki krajoznawczej i kwalifikowanej oraz agroturystyki;

    4. nieuciążliwego dla środowiska przetwórstwa lokalnych zasobów przyrodniczych.

  1. włączenie problematyki ochrony walorów przyrodniczych i kulturowych w zakres strategii rozwoju Województwa Dolnośląskiego, powiatów Dzierżoniowskiego, Świdnickiego i Wrocławskiego oraz gmin: Dzierżoniów, Jordanów Śląski, Łagiewniki, Marcinowice oraz Sobótka, a także uwzględnienie jej w ich polityce przestrzennej.

  2. zharmonizowanie planu urządzania lasu dla nadleśnictwa Miękinia z potrzebami ochrony wartości przyrodniczych, w tym krajobrazowych oraz koniecznością zrównoważonego gospodarowania zasobami siedlisk przyrodniczych Natura 2000, w formie przewidzianej przez obowiązujące przepisy prawa.

  3. kształtowanie przyjaznych postaw wobec przyrody, jako dziedzictwa i dobra wspólnego, w tym poprzez promocję i udostępnienie turystyczne Parku i prowadzenie działalności dydaktycznej.

  4. rozpowszechnianie informacji o najbardziej interesujących obiektach przyrodniczych w zakresie w którym nie stanowi to zagrożenia dla stanu ich zachowania.


Rozdział 3

Identyfikacja oraz określenie sposobów eliminacji lub ograniczania istniejących i potencjalnych zagrożeń wewnętrznych i zewnętrznych oraz ich skutków

§ 3.


  1. Identyfikacja oraz określenie sposobów eliminacji lub ograniczenia istniejących i potencjalnych zagrożeń wewnętrznych oraz ich skutków:

    Lp.

    Identyfikacja zagrożeń

    (I – zagrożenie istniejące, P – zagrożenie potencjalne)

    Sposoby eliminacji lub ograniczania istniejących i potencjalnych zagrożeń i ich skutków

    1

    2

    3



    Procesy erozji wodnej i wietrznej powodujące niszczenie pokrywy glebowej, zmiany ukształtowania terenu oraz przyczyniające się do wzrostu degradacji obszaru.

    (I)


    Dostosowywanie sposobów użytkowania do warunków środowiskowych, w tym zalesianie lub utrzymywanie roślinności łąkowej na terenach najbardziej narażonych na erozję.



    Zanieczyszczenie gleb oraz zagrożenie zanieczyszczeniem wód podziemnych związane ze stosowaniem nawozów sztucznych i pestycydów.

    (I)


    Ograniczenia stosowania nawozów sztucznych i pestycydów, promocja rolnictwa ekologicznego i pakietów rolnośrodowiskowych.



    Degradacja gleb organicznych w wyniku ich zabudowywania.

    (I/P)


    Kontrola i egzekwowanie przepisów prawa. Wyłącznie terenów z zainwestowania.



    Nielegalne wysypiska śmieci.

    (I/P)


    Likwidacja istniejących nielegalnych wysypisk śmieci. Kontrola i egzekwowanie przepisów prawa.



    Obniżanie się poziomu wód gruntowych i osuszanie mokradeł, torfowisk i łąk wilgotnych w wyniku melioracji odwadniających, niewłaściwej gospodarki wodnej oraz zwiększającego się poboru wód podziemnych z indywidualnych ujęć.

    (I/P)


    Likwidacja części rowów melioracyjnych, odstąpienie od ich konserwacji. Odbudowa lub budowa nowych urządzeń piętrzących oraz właściwa ich eksploatacja.

    Rozbudowa zbiorczych systemów zaopatrzenia w wodę oraz podłączenie do nich odbiorców, przy jednoczesnej likwidacji ujęć indywidualnych.





    Zanieczyszczenie wód powierzchniowych i podziemnych spowodowane dopływem ścieków bytowo-gospodarczych, a także spływami powierzchniowymi z obszarów użytkowanych rolniczo i obszarów zabudowanych.

    (I/P)


    Uporządkowanie gospodarki wodno-ściekowej w Parku i jego sąsiedztwie.

    Kontrola szczelności szamb oraz wywozu ścieków z gospodarstw domowych.

    Tworzenie stref buforowych wzdłuż brzegów cieków i zbiorników wodnych poprzez odstąpienie od ich użytkowania i wprowadzenie pasów ochronnych roślinności.

    Ograniczenie zużycia nawozów sztucznych, gnojowicy i pestycydów do niezbędnego minimum uwzględniającego nachylenie stoków, własności ochronne profilu glebowego przed migracją zanieczyszczeń i ochronę zasobów wód powierzchniowych i podziemnych.





    Upraszczanie mozaikowatej struktury przestrzennej terenów otwartych rolnych na skutek wzrostu intensywności uprawiania, w szczególności zamiana trwałych użytków zielonych na grunty orne.

    (P)


    Propagowanie ekstensywnych systemów gospodarowania w oparciu o środki z programów rolno-środowiskowych i innych.




    Zabudowa lądowych ekosystemów nieleśnych

    (I/P)


    Wyłącznie z zabudowy cennych lądowych ekosystemów nieleśnych.



    Naturalna sukcesja powodująca zarastanie muraw kserotermicznych i łąk.

    (I/P)


    Koszenie i karczowanie a następnie poddanie trwałemu użytkowaniu ekstensywnemu.



    Nieprawidłowy dobór zabiegów gospodarczych w zakresie gospodarki łąkarskiej (wprowadzanie mieszanek traw pastewnych, zbyt wczesne koszenie)

    (I/P)


    Rezygnacja z wprowadzania na łąki świeże i wilgotne mieszanek traw pastewnych.

    Opóźnienie terminu koszenia lak wilgotnych i turzycowisk do 15 lipca, dla umożliwienia zakończenia cyklu rozwojowego roślin oraz ptaków lęgnących się na łąkach.





    Zaorywanie łąk i pastwisk.

    (P)


    Utrzymania łąk i pastwisk jako trwałych użytków zielonych z uwzględnieniem korzyści wynikających z programów rolnośrodowiskowych.



    Przerywanie połączeń ekologicznych oraz izolacja poszczególnych kompleksów Parku wskutek zabudowy nowych terenów.

    (I/P)


    Uwzględnienie połączeń ekologicznych w polityce przestrzennej, w tym wyłącznie z zabudowy korytarzy ekologicznych.



    Wycinka zadrzewień i zakrzewień śródpolnych w celu zwiększenia powierzchni gruntów lub ich komasacji.

    Wycinka drzew i krzewów wzdłuż dróg i cieków w trakcie prac związanych z ich konserwacją lub modernizacją.

    (I/P)


    Wprowadzenie programu ochrony zadrzewień i zakrzaczeń śródpolnych oraz przydrożnych.

    Wyznaczenie i rozbudowa sieci korytarzy ekologicznych na omawianym obszarze.





    Eliminacja martwego, stojącego i leżącego drewna, wykrotów i złomów w wyniku cięć sanitarnych i innych zabiegów prowadzonych zarówno w lasach jak i w parkach, prowadzące do zubożenia fauny związanej z martwym i rozkładającym się drewnem, w szczególności fauny bezkręgowców saproksylicznych.

    (I/P)


    Zapewnienie larwom owadów saproksylicznych zróżnicowanego rodzajowo materiału żywicielskiego poprzez pozostawianie korzeni, konarów, gałęzi, wierzchołków, itd., w różnym stopniu rozkładu (materiał obumierający, martwy, wstępnie rozkładający się, butwiejący) i w różny sposób rozmieszczony przestrzennie (drzewa stojące, leżące, zawieszone, złomy, karpy, itd.), zaniechanie usuwania drzew obumierających i martwych, zwłaszcza starych drzew liściastych.

    Ograniczenie prac pielęgnacyjnych polegających na „leczeniu” lub usuwaniu starych, dziuplastych drzew.

    Wprowadzenie odpowiednich zapisów do Planu Urządzania Lasu, zgodnie z zapisami Zasad Hodowli Lasu.




    Ekspansja i celowe wprowadzanie obcych geograficznie i synantropijnych gatunków roślin, szczególnie robinii akacjowej, czeremchy amerykańskie, w mniejszym stopniu dębu czerwonego i daglezji i zwierząt: norki amerykańskiej Mustela vison, jenota Nyctereutes procyonoides.
    (I/P)

    Stopniowa eliminacja obcych gatunków inwazyjnych, zagrażających gatunkom rodzimym.

    Nie realizowanie nasadzeń gatunków obcych geograficznie w lasach.

    Zakaz lokalizowania w obrębie Parku oraz w jego bezpośrednim sąsiedztwie ferm zwierząt futerkowych




    Zaśmiecanie terenu Parku, m.in. w obszarach koncentracji ruchu turystycznego i rekreacji.

    (I/P)


    Zwiększenie efektywności gospodarki odpadami (np. większa liczba kontenerów i pojemników na odpady).

    Skuteczne egzekwowanie prawa.

    Rozwijanie programów edukacji ekologicznej.




    Przekształcenia historycznych układów przestrzennych wsi na skutek dowolnych wtórnych podziałów parcelacyjnych.

    (I/P)


    Zastosowanie w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego standardów architektoniczno-urbanistycznych określonych w planie ochrony i opracowaniu architektoniczno-urbanistycznym



    Rozrastanie się zabudowy poza tereny zainwestowane, w tym zmniejszanie otwartych, niezabudowanych przestrzeni pomiędzy poszczególnymi jednostkami osadniczymi. z równoczesną degradacją i zanikaniem zabudowy wewnątrz terenów osiedlowych

    (I/P)


    Zastosowanie w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego i decyzjach o warunkach zabudowy standardów architektoniczno-urbanistycznych określonych w planie ochrony



    Destrukcja i dewastacja zabytków architektury, parków podworskich, alei zabytkowych i cmentarzy.

    (I/P)


    Skuteczne egzekwowanie prawa.

    Programy edukacyjne, pomoc w pozyskaniu środków finansowych na utrzymanie i remonty obiektów.

    Zwiększenie nadzoru przez służby Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.




    Powstawanie w obrębie wnętrz krajobrazowych elementów dysharmonijnych dla krajobrazów naturalnych i krajobrazów kulturowych, w tym zakłócenia osi i panoram widokowych na zespoły zabytkowe obniżające ich walory ekspozycyjne.

    (I/P)


    Uwzględnianie w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego ustaleń planu ochrony.



    Ekspansja obcego architektonicznie, bezstylowego, szepcącego krajobraz budownictwa mieszkaniowego, rekreacyjnego i usługowego, w tym nieodpowiednie remonty, adaptacje bez uwzględnienia tradycji budowlanych i architektonicznych oraz stylu regionalnego.

    (I/P)


    Zastosowanie w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego i decyzjach o warunkach zabudowy standardów architektoniczno- urbanistycznych określonych w planie ochrony.

    Opracowanie studium architektonicznego dla terenu Ślężańskiego Parku Krajobrazowego. Opracowanie katalogu architektonicznych rozwiązań regionalnych.

    Zwiększenie nadzoru przez służby Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków oraz przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a także Społecznych Opiekunów Zabytków.

    Podnoszenie świadomości ludzkiej w dziedzinie ochrony zabytków poprzez m.in. działania popularyzatorskie czy też edukację szkolną.





    Intensywny ruch samochodowy, zwłaszcza w weekendy, przy niewielkiej, w stosunku do potrzeb liczbie miejsc parkingowych.

    (I/P)


    Uporządkowanie sieci parkingów. Wyznaczenie stref zakazu parkowania i postoju.



    Emisja zanieczyszczeń pyłowych i gazowych do atmosfery ze skupisk niskiej emisji z indywidualnych palenisk gospodarstw domowych

    (I)


    Zabiegi poprawiające higienę atmosfery m. in. podłączanie indywidualnych gospodarstw domowych do lokalnych kotłowni wyposażonych w instalacje do odsiarczania i odpylania emitowanych gazów.



    Możliwość zanieczyszczania wód podziemnych i powierzchniowych z nieszczelnych szamb, nieprawidłowo składowanych nawozów organicznych i sztucznych oraz środków ochrony roślin (pestycydów).

    (P)


    Egzekwowanie istniejącego prawa.



    Niszczenie szaty roślinnej oraz erozja wzdłuż najbardziej uczęszczanych szlaków turystycznych.

    (I)


    Remonty i bieżące utrzymanie szlaków turystycznych.

  2. Identyfikacja oraz określenie sposobów eliminacji lub ograniczenia istniejących i potencjalnych zagrożeń zewnętrznych oraz ich skutków:

Lp.

Identyfikacja zagrożenia

(I –zagrożenia istniejące, P – zagrożenia potencjalne)

Sposoby eliminacji lub ograniczenia istniejących i potencjalnych zagrożeń i jego skutków

1

2

3



Presja urbanizacyjna w bezpośrednim otoczeniu Parku powodująca dalszą fragmentację terenów otwartych, zmniejszenie różnorodności biologicznej oraz wzrost ładunku zanieczyszczeń wprowadzanych na obszar Parku oraz zmniejszanie areału lub zanikanie siedlisk i stanowisk rzadkich i chronionych gatunków roślin, zwierząt i grzybów. (I/P)

Wyznaczenie maksymalnego zasięgu rozwoju jednostek osadniczych w otoczeniu Parku.

Uzbrojenie terenu w techniczną infrastrukturę ochrony środowiska.





Zmiany klimatyczne charakteryzujące się wzrostem średniej temperatury rocznej przy jednoczesnym pozostaniu na stałym poziomie sumy opadów rocznych), a w konsekwencji prowadzące do wzrostu parowania wód kosztem ich infiltracji do poziomów wodonośnych i wód powierzchniowych, obniżania się poziomu wód gruntowych i przesuszenia siedlisk. (I/P)

Ograniczenie odpływu wód poprzez likwidację części rowów melioracyjnych oraz systemu drenarskiego tam gdzie nie jest on niezbędny do prowadzenia gospodarki rolnej i leśnej.



Eksploatacja surowców mineralnych ze złóż granitu, leukogranitu oraz serpentynitu powodująca imisję pyłów oraz oddziaływanie hałasu na obszar Parku. (I)

Zraszanie obszaru wyrobisk oraz urządzeń rozdrabniających urobek w celu zminimalizowania emisji pyłów.



Przekroczenie dopuszczalnych stężeń dwutlenku siarki w zachodniej części Wzgórz Kiełczyńskich. Prawdopodobnie spowodowane bliskością Świdnicy. (I)

Zabiegi ze strony Świdnicy poprawiające higienę atmosfery w mieście i na otaczającym obszarze m. in. przez podłączanie indywidualnych gospodarstw domowych do lokalnych kotłowni wyposażonych w instalacje do odsiarczania emitowanych gazów.



Naruszanie reżimu wód podziemnych przez odwadnianie nieczynnej kopalni magnezytu „Wiry” (I)

Zaczopowanie wypływu lub ujecie wód do celów gospodarczych po spełnieniu wymogów sanitarnych.


Rozdział 4

Obszary realizacji działań ochronnych

§ 4.


  1. W obrębie Parku wyznacza się następujące obszary realizacji działań ochronnych, zwane dalej strefami:

  1. A – strefa istniejących obszarów objętych ochroną prawną oraz innych obszarów lub obiektów o najwyższych wartościach przyrodniczo-krajobrazowych i kulturowych:

    1. AP- istniejące pomniki przyrody,

    2. AR – istniejące rezerwaty przyrody,

    3. AU – istniejące użytki ekologiczne,

    4. AZ – istniejące zespoły przyrodniczo-krajobrazowe,

    5. APP – inne obszary o najwyższych wartościach przyrodniczo-krajobrazowych, zasługujące na objęcie dodatkową formą ochrony przyrody,

    6. AK – istniejące strefy ochrony kulturowej, którą tworzą:

      • AKZ – obiekty wpisane do rejestru zabytków,

      • AKA – planistyczna strefa „A” ochrony kulturowej,

      • AKB – planistyczna strefa „B” ochrony kulturowej,

      • AKK – planistyczna strefa „K” ochrony krajobrazu,

      • AKW – planistyczna strefa „W” ochrony archeologicznej,

    7. APK – inne obiekty lub obszary o najwyższych wartościach kulturowych, zasługujące na objęcie dodatkową formą ochrony, którą tworzą:

      • APKZ – obiekty proponowane do wpisu do rejestru lub ewidencji zabytków,

      • APKA – proponowana planistyczna strefa „A” ochrony konserwatorskiej,

      • APKE – proponowana planistyczna strefa „E” ochrony ekspozycji,

      • APKK – proponowana planistyczna strefa „K” ochrony krajobrazu,

  2. B – pozostałe strefy działań ochronnych:

    1. BS – strefa utrzymania istniejącej skali i sposobu użytkowania terenu w celu:

      • BSI – zachowania krajobrazu rolniczego, w tym:

        • BSIA – łąki, pastwiska i inne szczególnie cenne przyrodniczo elementy tradycyjnego krajobrazu rolniczego,

        • BSIB – pozostałe grunty rolne,

  • BSII - zachowania krajobrazu leśnego,

    1. BK –– strefa zmiany istniejącego stanu środowiska przyrodniczego lub kulturowego poprzez wywołanie ukierunkowanych procesów w celu:

  • BKI - przeciwdziałania zmniejszaniu i fragmentacji terenów otwartych, w tym łąkowych, torfowiskowych, murawowych, w wyniku samoistnej sukcesji lasu lub celowego zalesiania,

  • BKII – modyfikacji gospodarki leśnej,

  • BKIII - regulowania i porządkowania rozwoju funkcji pozarolniczych obszarów wiejskich, w tym:

  • BKIIIA - obszary zainwestowane lub wskazane do zainwestowania w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego oraz w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, nie wymagające zmiany przeznaczonej funkcji,

  • BKIIIB – obszary zainwestowane oraz wskazane do zainwestowania w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego lub w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, o lokalizacji konfliktowej w stosunku do celów ochrony Parku, zalecane do zmiany użytkowania lub zmiany przeznaczonej funkcji,

  • BKIV – kształtowania struktury ekologicznej oraz wzmacniania powiązań przyrodniczych, w tym:

  • BKIVA – obszary ograniczonego zainwestowania,

  • BKIVB – strefa ochrony zadrzewień.

  1. Lokalizację stref działań ochronnych wskazano na mapie, stanowiącej załącznik nr 2 do uchwały.


Rozdział 5

Zakres prac związanych z ochroną przyrody i kształtowaniem krajobrazu

§ 5.


Określa się następujący zakres prac w sferze prawnej związanych z ochroną przyrody i kształtowaniem krajobrazu:

  1. zaleca się, w celu pełniejszej i bardziej skutecznej ochrony ekosystemów Parku wraz z charakterystycznymi dla nich zbiorowiskami roślinnymi oraz gatunkami roślin, zwierząt i grzybów, a także wartościowymi walorami abiotycznymi objęcie dodatkowymi formami ochrony prawnej następujących obszarów o najwyższych wartościach przyrodniczo-krajobrazowych:

    Lp.

    Kod strefy

    Proponowana forma ochrony i nazwa

    [UE – użytek ekologiczny, SD – stanowisko dokumentacyjne]



    Lokalizacja

    Charakterystyka

    1

    2

    3

    4

    5



    APP_1

    UE. „Mieczyki Sulistrowickie”

    Na północ od rezerwatu „Łąki Sulistrowickie”

    Zmiennowilgotne łąki z udziałem gatunków młak alkalicznych, na północ od terenu rezerwatu „Łąki Sulistrowickie”, na którym występuje największa populacja mieczyka o cechach przejściowych pomiędzy Gladiolus imbricatus a Gladiolus palustris.



    APP_2/1

    SD1 „Winna Góra”

    Wschodnie stoki winnej Góry

    Kamieniołom serpentynitu na wschodnich stokach Winnej Góry. Serpentynit jest zaangażowany tektonicznie, a płaszczyzny spękań zapadają ku wschodowi.



    APP_2/2

    SD2 „Przemiłów”

    Przemiłów

    We wsi znajduje się nieczynny kamieniołom serpentynitu występującego tutaj w różnych odmianach i wykazującego zaangażowanie tektoniczne. W odsłonięciu tym można znaleźć różnie wykształcone minerały serpentynowe i opale miodowe. o.



    APP_2/3

    SD3 „Rozdroże Sulistrowickie”

    Południowo – wschodnie stoki Ślęży

    Na wschód od Rozdroża Sulistrowickiego znajduje się przy drodze skałka gabrowa parometrowej wysokości. Można na niej obserwować laminarne ułożenie naprzemienne składników jasnych i ciemnych. Są to tzw. kumulaty rytmiczne, które utworzyły się w spągowej (dolnej) części komory magmowej.



    APP_2/4

    SD4 „Strzegomiany”

    Skałki nad Strzegomianami

    Przy Drodze Dzikiej Świni odsłaniają się parometrowej wysokości skałki zbudowane z gabra i amfibolitów (metabazaltów). Są to dajki (żyły skał wylewnych) metabazaltów w obrębie gabra.




    APP_2/5

    SD5 „Wieżyca -1”

    Wrzynka w drodze na południe od szczytu Wieżycy.

    Zróżnicowane strukturalnie odmiany amfibolitów określane jako metabazalty i metadiabazy. Mogą to być dajki pakietowe występujące w stropowej (górnej) części komory magmowej.



    APP_2/6

    SD6 „Wieżyca -2”

    Północny stok Wieżycy

    Tuż pod szczytem odsłaniają się amfibolity masywne.



    APP_2/7

    SD7 „Kwarc żyłowy -1”




    Kamieniołom kwarcu żyłowego. W wyrobisku nieczynnego kamieniołomu odsłania się żyła kwarcu o grubości 1,5-2 m w obrębie granitoidów masywu Strzegom-Sobótka. W odsłonięciu widoczny jest kwarc mleczny powstały z kilku generacji roztworów pomagmowych krążących już po zastygnięciu magmy granitoidowej.



    APP_2/8

    SD8 „Kwarc żyłowy – 2”




    Kamieniołom kwarcu żyłowego. W nieczynnym wyrobisku kamieniołomu odsłania się żyła kwarcu w granicie poprzecinanym dodatkowo mniejszymi żyłkami kwarcu. Wyrobiskiem wznoszą się niewielkie skałki kwarcowe, z których roztacza się ograniczony widok na południowy zachód.



    APP_2/9

    SD9 „Wieżyca -3”

    Zachodni stok Wieżycy

    W niewielkim wyrobisku odsłania się zwietrzały granit oraz zwietrzelina tej skały o barwie ochrowej. Na granicie zalega glina rumoszowa zawierająca ostrokrawędziste bloczki amfibolitu, który przemieścił się tutaj z wyżej położonych obszarów występowania tej skały.



    APP_2/10

    SD10 „Blokowisko gabrowo-granitowe”

    Północno-zachodnie stoki Ślęży.

    Blokowisko gabrowo-granitowe. Wśród bloków skalnych o rozmiarach dochodzących do 2 m występuje zarówno granit w postaci zaokrąglonych bloków skalnych jak i ostrokrawędziste bloki gabra. Przy czym to ostatnie przemieściło się około 1 kilometra w dół stoku na skutek ruchów masowych na obszar zbudowany z granitoidów.



    APP_2/11

    SD11 „Reliktowy lodowiec gruzowy”

    Tereśna Droga

    Jęzor reliktowego lodowca gruzowego. 200 metrów na południe od skrzyżowania z czerwonym szlakiem Tereśna Droga przecina jeden z jęzorów lodowca gruzowego, jaki utworzył się na południowo-wschodnich stokach Ślęży w warunkach klimatu peryglacjalnego. Jego powierzchnia jest chaotycznie uformowana i z pagórkami sąsiadują niewielkie bezodpływowe zagłębienia o głębokości kilku metrów. Na dnie jednego z nich jest okresowe oczko wodne, powstałe na skutek zablokowania odpływu wód przez nieprzepuszczalne, gliniaste utwory lodowca gruzowego.

  2. zaleca się, w celu pełniejszej i bardziej skutecznej ochrony krajobrazów kulturowych Parku, objęcie dodatkowymi formami ochrony prawnej lub planistycznej następujących obszarów i obiektów o najwyższych wartościach kulturowych:

  1. APKZ_1 – Słupice, gm. Łagiewniki – zespół cmentarno-kościelny, kościół p.w. Michała Archanioła – proponowany wpis do rejestru zabytków;

  2. APKZ_2 – Sobótka – Góra Ślęża, gm. Sobótka – kościół filialny p.w. Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny – proponowany wpis do rejestru zabytków;

  3. APKZ_3 – Sulistrowice, gm. Sobótka – kościół p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa – proponowany wpis do gminnej i wojewódzkiej ewidencji zabytków;

  4. APKZ_4 – Tomice, gm. Jordanów Śląski – zespół dworsko-folwarczny – proponowany wpis do rejestru zabytków.

  5. APKA_1 – Karolin, gm. Jordanów Śląski – zespół pałacowo-parkowy wraz z folwarkiem oraz oficynami mieszkalnymi zlokalizowanymi przy wschodniej granicy majdanu gospodarczego;

  6. APKA_2 – Piotrówek, gm. Jordanów Śląski – zespół pałacowo-parkowy wraz z folwarkiem – proponowane rozszerzenie istniejącej strefy ochrony;

  7. APKA_3 – Tomice, gm. Jordanów Śląski – zespół dworsko-folwarczny z parkiem.

  8. APKK_1 – Słupice, gm. Łagiewniki – północna część wsi.

  9. APKE_1 – Karolin, gm. Jordanów Śląski – obszar ochrony panoramy wsi i zespołu folwarcznego, widok z drogi Karolin-Piotrówek;

  10. APKE_2 – Księginice Małe, gm. Sobótka – obszar ochrony panoramy wsi z dominantą wieży kościoła; widok z drogi z Przemiałowa, na południe od Księginic Małych;

  11. APKE_3 – Piotrówek, gm. Jordanów Śląski – obszar ochrony panoramy wsi, widok z drogi Karolin-Piotrówek;

  12. APKE_4 – Piotrówek, gm. Jordanów Śląski – obszar ochrony panoramy wsi z drogi polnej między Janówkiem a Sokolnikami oraz ze stoku Jańskiej Góry;

  13. APKE_5 – Słupice, gm. Łagiewniki – obszar ochrony panoramy wsi z dominantą wieży kościoła od zachodu, z drogi Uliczno-Słupice;

  14. APKE_6 – Słupice, gm. Łagiewniki – obszar ochrony panoramy wsi od wschodu, z drogi Młynica-Słupice;

  15. APKE_7 – Świątniki, gm. Sobótka – obszar ochrony panoramy wsi z dominantą wieży kościoła, widok z drogi Księginice Małe-Świątniki;

  16. APKE_8 – Tomice, gm. Jordanów Śląski – obszar ochrony panoramy wsi od zachodu, widok z drogi Winna Góra-Tomice;

  17. APKE_9 – Tomice, gm. Jordanów Śląski – obszar ochrony widoku na zespół dworsko-folwarczny z drogi Piotrówek-Tomice, od południa;

  18. APKE_10 – Winna Góra, gm. Jordanów Śląski – obszar ochrony panoramy wsi od wschodu, z drogi Tomice-Winna Góra.

  1   2   3   4


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna