Załącznik Nr 1 do Uchwały Nr xxi/123/08 z dnia 11 marca 2008r. WÓJt gminy bierawa 47-240 bierawa ul. Wojska Polskiego 12



Pobieranie 2.01 Mb.
Strona4/16
Data07.05.2016
Rozmiar2.01 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   16

4.4. Zagrożenia klęskami żywiołowymi

Tereny nad Odrą i Bierawką stanowią naturalny obszar zalewowy w okresach stanów powodziowych. Sytuacje te jako losowe mają ogromny wpływ na sytuację ekonomiczną gminy. Nie bez znaczenia jest stan czystości wód Bierawki i Odry. Ta ostatnia w czasie wylewów silnie zanieczyszczonych wód powoduje znaczne szkody poprzez skażenie terenów zalewowych. Również Bierawką prowadzi ładunek zanieczyszczeń, który kwalifikuje ją jako wody poza klasyfikacją.

Ostatnia powódź w 1997 roku objęła swoim zasięgiem około 60% terenu gminy.

Powódź ta spowodowała nie notowane do tej pory straty w gospodarce komunalnej, wodnej, rolnictwie i komunikacji. Istniejący system ochrony przeciwpowodziowej nie spełnił oczekiwań w zakresie zabezpieczenia ludności i mienia przed zalaniem. Pas terenów zalewanych rozciąga się na szerokości 1-5 km w dolinie rzeki Odry.

System ochrony od powodzi w dorzeczu górnej i środkowej Odry ukształtowany został praktycznie w pierwszym trzydziestoleciu naszego wieku, później był jedynie uzupełniany lub modernizowany. Dotychczasowe katastrofalne powodzie wykazały, że konieczna jest przebudowa systemu zabezpieczeń przeciwpowodziowych środkowej i górnej Odry zwłaszcza, że w ostatnich latach wzrasta częstość oraz nasila się gwałtowność zjawisk metereologicznych i hydrologicznych.

Ochrona przed powodzią powinna być rozpatrywana i rozwiązana wyłącznie w sposób kompleksowy. Zadania związane z przebudową systemu ochrony przed powodzią mają charakter ponadlokalny i należą do władz rządowych i samorządowych szczebla wojewódzkiego. Zadania te wymagają wprowadzenia do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.

Podstawą stworzenia skutecznego technicznego systemu ochrony przed powodzią terenów środkowej i górnej Odry, przewidzianego do realizacji w ramach zadań rządowych i wojewódzkich jest:

• budowa nowych zbiorników retencyjnych, wielofunkcyjnych na Odrze oraz jej dopływach, w tym szczególnie budowa zbiornika „Racibórz" o pojemności 193,2 mln m3 , zapewniającego nowe warunki retencji i redukowania kulminacji fali wezbraniowej



  • zwiększenie ilości polderów zalewowych w dolinie rzeki Odry

  • zwiększenie rozstawu wałów w celu obniżenia fali kulminacyjnej

  • udrożnienie międzywala i koryta Odry

  • budowa nowych obwałowań

  • modernizacja wałów istniejących

Realizacja nowoczesnego systemu przeciwpowodziowego przez władze wojewódzkie i krajowe niewątpliwie ograniczy stopień zagrożenia powodziowego.

Wzdłuż rzeki Bierawki na bezpośrednie ryzyko powodzi jest narażony pas terenu o szerokości do 600 m.

Ryzyko powodzi wywołują wody zalewowe o prawdopodobieństwie przewyższenia p=1%.

Na terenach tych obowiązują następujące zakazy:



  • wykonywania urządzeń wodnych oraz wznoszenia innych obiektów budowlanych,

  • sadzenia drzew lub krzewów, z wyjątkiem plantacji wiklinowych na potrzeby regulacji wód oraz roślinności stanowiącej element zabudowy biologicznej doliny rzeki,

  • zmiany ukształtowania terenu, składowania materiałów oraz wykonywania innych robót z wyjątkiem robót związanych z regulacją lub utrzymywaniem wód.

Realizacja planowanego zbiornika przeciwpowodziowego dla rzeki Bierawki wpłynie na zmniejszenie bezpośredniego ryzyka powodzi w gminie.

4.5. Zagrożenia hałasem.

Hałas przedostający się do środowiska na terenie gminy jest pochodną funkcjonowania obiektów produkcyjnych, przemyski wydobywczego, rzemiosła oraz komunikacji.

Przez gminę przebiega droga krajowa nr 408 relacji Kłodzko - Gliwice oraz droga relacji Racibórz - Kędzierzyn. Dominuje ruch lokalny (samochody osobowe i dostawcze) z udziałem ruchu ciężkiego (samochody ciężarowe, autobusy i ciągniki).

4.6. Zagrożenia elektromagnetyczne i promieniowania.

Zagrożenia tego typu w gminie obecnie są niewielkie. Stwarza je jedynie istniejąca linia dwutorowa 110 kV relacji Kędzierzyn - Kuźnia Raciborska oraz linia dwutorowa 220 kV relacji Kędzierzyn - Rybnik.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi dla lokalizacji funkcji chronionych należy zachować odległość od źródła oddziaływania:


  • strefa ochronna I dla linii 110 kV od skrajnego przewodu, gdzie dopuszcza się
    przebywanie wyłącznie osób zatrudnionych przy eksploatacji urządzeń

  • strefa ochronna I dla istniejącej linii 220 kV 6m od skrajnego przewodu

  • strefa ochronna II dla istniejącej linii 220 kV 35m od skrajnego przewodu.

5. Charakterystyka przyrody i warunki biotyczne .

5.1.Szata roślinna.

Obszar gminy Bierawa zgodnie z podziałem geobotanicznym Polski ( Szafer, 1977r.) leży w prowincji Nizinno-Wyżynnej, Środkowoeuropejskiej, działu Bałtyckiego, po części w podziale A4 - pasa Wyżyn Środkowych kotliny Śląskiej oraz okręgu Nadodrzańskiego.

Krajobraz Bierawy jest dość bogaty. Dużą powierzchnię gminy zajmują lasy. Większe kompleksy lasów występują na północ od Bierawy, na obszarze chronionego krajobrazu. Pomimo iż większość przypadków fitocenozy leśne na w/w obszarze są silnie odkształcone, to jednak zachowało się w nich jeszcze wiele interesujących gatunków roślin naczyniowych, w tym również prawnie chronionych jak : Widłak goździsty (Lycopodium), Wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum), Lilia złotogłów (Lilium martagon), Konwalia majowa (Convaliiaria majalis). Rosną one na rozproszonych stanowiskach między Bierawą a Kędzierzynem - Koźlem.

W dolinie Odry na łąkach, miedzach, wzdłuż rowów odwadniających występuje także w rozproszeniu Zimowit jesienny ( Colochicum autumnale ). Jego udokumentowane stanowiska znajdują się w miejscowości Bierawa, Stare Koźle i Brzeźce.

Na południe od miejscowości Łącza w sołectwie Stara Kuźnia w odkształconych lasach gradowych niewielki udział w runie stanowią: Kopytnik pospolity (Asarum europacum), Wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum . W tej okolicy istnieją ponadto fragmenty pomaturalnych łąk towarzyszącym dolinom rzecznym Odry, Bierawki i Łączy.

Postępująca mechanizacja prac polowych i prowadzona od dziesiątków lat na tych ziemiach chemiczna walka z chwastami spowodowały, że większość upraw kukurydzy, buraków i zbóż pozbawiona jest typowych dla tego regionu chwastów. Na ich miejsce wkroczyły inne, które poprzednio nie były tu tak częste i liczne. Do powszechnych chwastów na tym obszarze należą:

Miotła zbożowa (Apera spica), Mięta polna (Mentha arvensis), Komosa biała (Chenopodium potysperum), Ostróżeczka polna (Consolida regalis) i Szczawik żółty (Oxalis stricta).

5.1.1. Wykaz stwierdzonych roślin naczyniowych na terenie gminy Bierawa ( gatunki wyróżnione tłustym drukiem są objęte ochroną prawną) :
Barszcz zwyczajny (Heracelum spohondylium).

Barwinek pospolity (Vinca minor).

Bez lilak pospolity (Syringa vulgaris) Biedrzeniec .

mniejszy (Pimpinella saxifrage) Biedrzeniec wielki .

(Pimpinella maior) Bliźniaczka psia trawka.

(Nardus stricta) Bluszcz pospolity (Hedera helix).

Bluszczyk kurdybanek (Glechoma hederacea).

Bniec biały (Melandrium album) Bodziszek błotny .

(Geranium palustre) Bodziszek cuchnący.

(Geranium Robertianium) Bodziszek łąkowy.

(Geranium pratense) Bodziszek porozcinany.

(Geranium dissectrum).

Borówka brusznica (Veccinium myrtillus).

Borówka czarna (Veccinium myrtillus).

Brodawnik jesienny (Leontodon hispidus).

Brzoza brodawkowata (Betula verrucosa).

Buk zwyczajny (Fagus silvatica).

Bukwica zwyczajna (Betonica officinalis).

Bylica piołun (Artemisia absinthium).

Bylica pospolita (Artemisia vulgaris).

Bylica polna (Artemisia compestris).

Chaber bławatek (Centaurea cyanus).

Chaber driakiewnik (Centaurea scabiosa).

Chaber łąkowy (Centaurea jacea).

Chaber nadreński (Centaurea rhanana).

Cmiel zwyczajny (Humulus lupulus).

Chrzan pospolity (ARmoracia lapathiofolia).

Chwastnica jednostronna (Echinochloa crus-galli).

Cieciorka pstra (Coronilla varia).

Ciemiężyk białokwiatowy (Vincetoxium officinale).

Cykoria podróżnik (Cichorium intybus).

Cyprysik groszkowy (Chamaecyparis pisifera).

Czartawa pospolita (Circaea lutetiana).

Czeremcha amerykańska (Padus serotina).

Czeremcha zwyczajna (Padus avium).

Czereśnia (Cerasus avium).

Czermień błotna (Calla palustris).

Czerwiec roczny (Scleranthus annuus).

Czosnaczek pospolity (Alliaria officinalis).

Czyścica drobnokwiatowa (Calamintha acinos).

Czyściec błotny (Stachys palustris).

Czyściec leśny (Stachys silvatica).

Dąb czerwony (Quercus rubra).

Dziewanna wielkokwiatowa (Verbascum thapsiforme).

Dziki bez czarny (Sambucus nigra).

Fiołek leśny (Viola silvestris).

Glistnik jaskółcze ziele (Chelidonium maius).

Głóg dwuszyjkowy (Crataegus oxyacantha).

Grab pospolity (Carpinus betulus).



Grążel żółty (Nuphar Iuteum).

Gruszka pospolita (Pirus communis).



Grzybień biały (Nyphea alba).

Gwiazdnica pospolita (Stelaria media).

Jarząb pospolity (Sorbus aucuparia).

Jaskier rozłogowy (Ranunculus repens).

Jasnota purpurowa (Laminum purpureum).

Klon jesieniolistny (Acez negundo).

Kalina koralowa (Viburaum opulus).

Konwalia majowa (Convaliiaria majalis).

Kozłek lekarski (Valeriana officinalis).



Kruszczyk szerokolistny (Egiipaptis latifolia).

Kruszyna pospolita (Frangula alnus).

Krwawnik pospolity (Achillea millefolium).

Leszczyna (Corylus avellana).

Lipa drobnolistna (Tilia cordata).

Łopian większy (Arctium lappa).

Łubin trwały (Lupinus polypyllos).

Macierzanka zwyczajna (Thymus pulegiodes).

Mak polny (Papaver rhoeas).

Malina właściwa (Rubus ideaus).

Mlecz polny (Sonchus arvensis).

Mniszek pospolity (Taraxacum officinale).

Naparstnica purpurowa (Digitalis grandiflora).

Olsza szara (Alnus incana).

Perz właściwy (Agropyron repens).

Pięciornik kurze ziele (Potentilla erecta).

Podbiał pospolity (Tussilango cerifolia).

Pokrzywa zwyczajna (Urtica diotica).

Poziomka pospolita (Fragaria vesca).

Rumian polny (Anthemis arvensis).

Rzepik pospolity (Agrimonia eupatoria).

Sitowie leśne (Scirpus silvaticus).

Skrzyp polny i leśny (Eguisetum arvense, silvaticum).

Sosna zwyczajna (Pinus silvestris).

Starzec zwyczajny (Senecio vulgaris).

Stokrotka pospolita (Bennis perennis).



Storczyk szerokolistny (Orchis latifolia).

Szczaw polny (Rumex acetosella).

Śliwa tarnina (Prunus spinoza).

Śnieguliczka biała (Symporicarpos albus).

Świerk pospolity (Picea abies).

Tatarak zwyczajny (Acorus calamus).

Tawuła średnia (Spiraea media).

Topola biała (Populus balsamifera).

Tulipanowiec amerykański (Liriodendron tulpifera).

Tymotka łąkowa (Phleum pratense).

Wiąz pospolity (Ulmus campestris).

Wierzba biała (Salix alba).

Wierzba iwa (Salix caprea).

Winobluszcz pięciolistkowy (Pathenocissus quinquefolia).

Winorośl właściwa (Vitis vinifera).

Wiśnia pospolita (Cerasus vulgaris).

Wrzos zwyczajny (Calluna vulgaris).

Wyka czteronasienna (Vicia tetraspererma).

Zawilec gajowy (Anemone nemorosa).

Zimowit jesienny (Colchicum autumnale).

Złocień właściwy (Chrysantheum leucanthemum).

Żabieniec babka wodna (Alisma plantago-aąuatica).

Żywotnik zachodni (Thuja occidentalis).



5.1.2. Obszary cenne florystycznie

W związku z silnym przekształceniem naturalnej szaty roślinnej, przejawiającym się między innymi wyginięciem po ostatniej wojnie licznych gatunków rzadkich i chronionych, oraz w związku ze znaczną degradacją ekosystemów gminy należy dbać o zachowanie fragmentów słabo przekształconych biocenoz, to jest łąk, zadrzewień i wód szczególnie w ciągu doliny Odry - korytarza ekologicznego o randze międzynarodowej, wyznaczonego przez INCN ( Światowa Unia Ochrony Przyrody i jej Zasobów ). Należy dążyć do odtworzenia systemu zadrzewień śródpolnych, pełniących funkcję łączników ekosystemów ekologicznych danego terenu.



5.2. Walory faunistyczne gminy Bierawa

Na terenie gminy Bierawa nie prowadzono dotychczas systematycznych badań faunistycznych. Stan wiedzy o faunie tego obszaru jest zatem niewielki. Analiza ekologicznych uwarunkowań występowania rzadkich gatunków pozwala jednak wnioskować, że gmina, pomimo silnego przekształcenia środowiska przyrodniczego, należy do obszarów cennych faunistycznie. Terenami o dużym potencjale siedliskowym dla różnych gatunków zwierząt są : rzeka Odra i Bierawka , potok Przekopa (Łącza) wraz z pasmem nadrzecznych zadrzewień wierzbowo-topolowych, łąki i wody starorzeczy Odry wraz z przyległymi zadrzewieniami, zróżnicowane gatunkowo bogate ekosystemy leśne oraz ekosystemy zadrzewieniowe nie wykształcające struktury ekologicznej typowej dla lasu.

Wskazane powyżej ostoje fauny są terenami rolnymi przylegającymi do Odry.

Do gatunków rzadkich na Opolszczyźnie, a występujących na terenie gminy Bierawa zaliczyć można związane z rzeką Odrą ptactwo wodne, a więc : kokoszkę, brodźca samotnego, siewkę rzeczną i remiza. Poza tym starorzecza Odry i jej brzegi to dobre zimowisko dla kaczek krzyżówek.


Tereny gminy należące do doliny rzeki Odry posiadają większe znaczenie w pełnieniu funkcji korytarza ekologicznego, w szczególności dla migrującego Bramą Morawską wzdłuż doliny Odry ptactwa wodno-błotnego.

Obszar gminy położony jest w korytarzu przelotów ornitofauny, który ma znaczenie regionalne.

Generalny kierunek przelotów to północ-południe wzdłuż doliny Odry. Charakterystyczną cechą obszarów gminy jest współwystępowanie 3 grup związanych z siedliskami ludzkimi i terenami rolniczymi.

Charakteryzują się umiejętnością dostosowania do silnie przekształconych


ekosystemów i często szeroką tolerancją ekologiczną na różne czynniki środowiska.
Typowym gatunkiem tej grupy jest bocian biały. Fauna gminy Bierawa podobnie jak
flora jest bogata pod względem gatunkowym. Różnorodność gatunkowa występuje
przede wszystkim w przypadku ptaków, wśród których można wyróżnić następująco:

Dzięcioł mały

Jaskółka dymówka

Kukułka

Skowronek polny



Słowik rdzawy

Sroka


Szpak

Wrona


Wróbel

Zięba
(Dryobates minor)

(Hirundo rustica)

(Cuculus canorus)

(Alanda arvensis)

(Luscinia megarhynchos)

(Pica pica)

( S turnus vulgaris )

(Corvus corone)

(Paser domesticus)

(Fringilla coclebs)

Gmina Bierawa pod względem liczebności zwierzyny łownej należy do jednej z zasobniej szych gmin na Opolszczyźnie.

Różnorodność gatunkowa zwierzyny łownej na terenie gminy Bierawa jest następująca:


Jeleń

Sarna


Dzik

Lis


Kuna leśna

Tchórz


Piżmak

Zając szarak

Bażant

Kuropatwa



Łyska

Kaczka dzika

Gołąb dziki

Myszołów


Pustułka
(Cervus elephus)

(Capredus capreolus) (SusScrofa)

(Vulpes vulpes)

(Martes martes)

(Mustela putorius)

(Ondatra zibethica)

(Lepus europaeus)

(Phasianus colchicus)

(Perdix perdix )

( Fulica atra atra)

(Anatidae)

(Columbae)

(Buteo buteo)

(Falco tinnunculus)



6. Ekosystemy leśne.

Las jest najbogatszym ekosystemem każdego krajobrazu. Jest zespołem różnych organizmów, wśród których dominującą rolę spełnia fitocenoza drzewiasta. Lasy i zadrzewienia mają wspólną cechę odrębna od innych ekosystemów, którą jest długowieczność oraz mają istotne znaczenie w utrzymaniu składu atmosfery przez zmniejszanie siły wiatru, osłabiają tempo parowania, zmniejszają amplitudę wahań temperatury powietrza, co wpływa dodatnio na wzrost wszelkiej roślinności.

Lasy zajmują powierzchnię około 7488 ha, co stanowi 63,0 % powierzchni gminy Bierawa. Należą do kompleksu lasów rudzkich, które wraz z lasami pszczyńskimi tworzą pomost ekologiczny przebiegający między dolinami Wisły i Odry wraz ze strefami podgórskimi Karpat i Sudetów. Poprzez Bramę Morawską łączą się z Europą Południową spełniając rolę makroostoi dla wielu gatunków zwierząt i ptaków. Są również miejscem czasowego postoju ptaków wędrownych.

Zasadnicza część obszarów leśnych administrowana jest przez Regionalną Dyrekcję Lasów Państwowych w Katowicach i stanowi strefę ochronną dla przemysłu woj. śląskiego.

Z punktu widzenia formy własności lasy gminy Bierawa możemy podzielić na:


  • lasy państwowe

  • lasy niepaństwowe.

Lasy państwowe obejmują grunty leśne należące częściowo do :

  • Nadleśnictwa Kędzierzyn , obręb Kędzierzyn

  • Nadleśnictwa Rudy Raciborskie, obręb Kuźnia Raciborska

  • Nadleśnictwa Rudziniec.

Powierzchnia lasów państwowych gminy Bierawa wynosi około 6566 ha, co stanowi około 4% lasów w województwie opolskim. 73% tej wartości przypada na grunty leśne należące do obrębu Kędzierzyn. Najmniejsze obszarowo są lasy należące do obrębu Rudziniec, stanowiące 10% ogólnej powierzchni zalesionej gminy Bierawa. Reszta natomiast to grunty leśne obrębu Kuźnia Raciborska Nadleśnictwa Rudy Raciborskie.

Tereny pokryte drzewostanem w gminie Bierawa należą w większości do lasów o charakterze ochronnym ( grupa I) tzn. ich główną funkcją jest spełnienie zadań ogólnospołecznych, a zwłaszcza głebochronnych, klimatycznych, wodochronnych, rekreacyjno - zdrowotnych oraz estetyczno - krajobrazowych. Natomiast tylko niewielką część zaliczyć można do lasów grupy II - o charakterze produkcyjnym, których zadanie polega na produkcji surowca drzewnego na potrzeby gospodarki.

Na obszarze gminy Bierawa dominują lasy zaliczane do II strefy zagrożenia.

[Kryterium przyporządkowania gatunków leśnych do poszczególnych stref zagrożenia (I, II, III) jest sposób wzrostu oraz roczniki igieł świerka i sosny.]

Do najważniejszych typów gleb leśnych na obszarze gminy Bierawa należą:


  • rdzawe

  • bielicowe

  • bielice

  • brunatne

  • czarnoziemy

  • murszowe

  • mady

  • torfowe.

Na całym obszarze występują następujące typy siedliskowe lasów :

  • bór suchy

  • bór świeży

  • bór mieszany świeży

  • bór wilgotny

  • bór mieszany wilgotny

  • bór mieszany bagienny

  • las świeży

  • las mieszany świeży

  • las mieszany wilgotny

  • las wilgotny

  • olsy.

90% lasów stanowi bór mieszany świeży i bór mieszany wilgotny. Gatunkami dominującymi są sosną świerk, brzoza i olsza.

Podczas ostatniego pożaru lasów, jaki miał miejsce w 1992r., spaleniu uległo około 12 tysięcy hektarów lasu z terenu województwa śląskiego i opolskiego. Był to największy tego typu pożar w Europie. Lasy w znacznym stopniu zostały odbudowane poprzez nasadzenia nowych drzew. W latach 1994/95 zakończone zostały prace polegające na ustaleniu zaistniałych zmian i rekultywacji pożarowiska.


Struktura gatunkowa roślin wykorzystanych przy rekultywacji pożarowiska.

Typ siedliskowy

lasu


Gatunki drzew wykorzystanych przy rekultywacji pożarowiska
Uwagi

bór mieszany świeży

bór mieszany

wilgotny

las mieszany

wilgotny


modrzew europejski

Jako przedplon dla buka

pospolitego

i dębu bezszypułkowego


ols

ols jesionowy



brzoza brodawkowata

olcha czarna jesion wyniosły






bór świeży bór suchy

sosna zwyczajna

brzoza brodawkowata






bór wilgotny bór mieszany

pozostawione do naturalnego zabagnienia



1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   16


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna