Zarządzanie finansami przedsiębiorstwa



Pobieranie 280.72 Kb.
Strona1/6
Data07.05.2016
Rozmiar280.72 Kb.
  1   2   3   4   5   6


Zarządzanie finansami przedsiębiorstwa
Cecha która różni finanse to pieniężny charakter . Przy finansach mamy do czynienia ze strumieniami pieniężnymi.
Strumienie te dzielimy na grupy :

  1. strumienie rynkowe zwane ekwiwalentnymi – charakteryzują się bezpośrednim związkiem między strumieniem przepływu pieniężnym a strumieniem dóbr i usług ( np. akt kupna i sprzedaży, wynagrodzenie za pracę),

  2. strumienie transferowe -,przepływ pieniądz w jedna stronę a z drugiej strony nie ma świadczenia ( np. renta, emerytura)

  3. strumienie kredytowe – skutkiem bankowej kreacji pieniądza (spłata kredytu nie jest dochodem dla banku , w tym momencie likwidowane są określone zasoby pieniężne)

Te trzy strumienie są strumieniami przepływów pieniężnych w/g kryterium przedmiotowego


  1. strumień oszczędności to strumień zatrzymany w ruchu ( jest tu zatrzymany strumień pieniężny, który staje się zasobem .( wg kryterium podmiotowego).

Kryterium podmiotowe:


  1. finanse gospodarstw domowych, ludności,

  2. finanse budżetu państwa ,samorządów terenowych , poza budżetów,

  3. finanse ubezpieczeń,

  4. finanse banków i instytucji kredytowych,

  5. finanse przedsiębiorstw,

Cech wyróżniające przedmiot finanse przedsiębiorstw od przedmiotu podstawy finansów to :




  1. spojrzenie mikroekonomiczne na finanse przedsiębiorstw,

  2. spojrzenie jak na wiedzę pragmatyczną ( stosowaną),

  3. ograniczenie zakresu badań do wyodrębnionej sfery działalności jednostki,

  4. badanie wpływu regulacji prawnej na postawę przedsiębiorcy.

Podsumowując treść, metody i sposoby oceny gospodarki finansowej różnią nasz przedmiot.
Zarządzanie finansami przedsiębiorstwa może być realizowane przy pomocy określonych instrumentów.
Gospodarkę finansową przedsiębiorstwa określamy jako czynności polegające na racjonalnym uruchomieniu strumieni pieniężnych oraz ich posiadaniu czyli tworzeniu oszczędności, przy czym jeżeli tworzymy te oszczędności musimy uwzględnić opłacalność związaną z nie uruchomieniem pewnego , większego lub mniejszego zasobu pieniędzy. Jeżeli mamy do czynienia ze strumieniem zatrzymanym oszczędności wtedy musimy uwzględnić opłacalność związaną z nie uruchomieniem tego strumienia .
Gospodarkę finansową możemy rozumieć jako mechanizm ciągłego, odpowiednio zorganizowanego procesu gromadzenia przychodów , dochodów i realizacji wydatków. Da się wyodrębnić cały splot przeróżnych rozliczeń.

Dokonujemy klasyfikacji z punktu widzenia przedmiotowego i podmiotowego.



Wyodrębnienie przedmiotowe to rozliczenia z pozyskiwaniem kapitału.

(jaki rodzaj mamy rozliczeń to wyodrębnienia wg klasyfikacji przedmiotowej, a kto dokonuje tych rozliczeń to będzie klasyfikacja podmiotowa.)

Wyodrębnienie przedmiotowe tych rozliczeń – możemy zauważyć , że będą występowały rozliczenia związane z pozyskiwaniem kapitału obcego lub własnego i to pozyskiwanie tego kapitału i rozliczenia z tym związane będą prowadzone na podstawie rachunku opłacalności , który rodzaj kapitału w danym momencie przedsiębiorstwo powinno wykorzystać.

Będą również:


    1. rozliczenia związane ze sposobem rozliczeń i wydatków związanych na inwestycje czy to będą rzeczowe inwestycje czy inwestycje finansowe ,

    2. będą także rozliczenia związane z zakupem materiałów ,

    3. rozliczenia związane z wypłatą wynagrodzeń,

    4. rozliczenia związane z opłacaniem składek itp.

    5. Rozliczenia podatkowe,

I w ten sposób jeżeli wyodrębniamy rozliczenia z punktu widzenia czego te rozliczenia dotyczą to wtedy wyodrębniamy je z punktu widzenia kryterium przedmiotowego.
Jeżeli chcemy spojrzeć na te rozliczenia z punktu widzenia podmiotu czyli kto dokonuje tych rozliczeń to wtedy możemy dokonać wyodrębnienia , że będziemy mieli procesy :

  1. rozliczeń z pracownikami,

  2. rozliczenia z instytucjami ubezpieczeniowymi,

  3. rozliczenia z budżetem

  4. rozliczenia z kontrahentami,

Gospodarka finansowa to prowadzenie nieustannej działalności w sferze operacji pieniężnej. Jest ona ciągłym procesem w ramach którego dokonuje się ciągły ruch i dokonuje się zmiana przepływów.( przepływy pieniężne spotykają się na swojej drodze z innymi przepływami).


Na gospodarkę możemy patrzeć jako na działanie na proces, mechanizm, ruch a więc na działanie dynamiczne.
W ramach tej gospodarki finansowej możemy wyodrębnić pewne grupy czynności :

  1. czynności poprzedzające ruch pieniądza( z uwzględnienia ryzyka i czasu)

  2. czynności związane z rzeczywista realizacją operacji pieniężnych,

  3. czynności polegające na zapisie operacji finansowych mających miejsce poprzednio i na podstawie tego zapisu operacji dokonujemy analizy tego co zostało zrealizowane , jakie zaszły te zjawiska finansowe po to żeby można było wnioskować w zakresie ukształtowania tych zjawisk w przyszłości.

Te czynności możemy określić także jako fazy albo etapy i wyodrębnić trzy podstawowe etapy:



  1. etap przygotowania,

  2. etap realizacji,

  3. etap ewidencji, analizy, wnioskowania.

Ten trzeci etap jest niezbędny po to, żeby można było dokonywać , realizować, prowadzić racjonalnie wszelkie procesy przedsiębiorstwa.


Jaki sens ma prowadzenie gospodarki finansowej?

Jakie cele stawiane są przed całym przedsiębiorstwem?


Celem przedsiębiorstwa jest:

  1. pewna działalność zarobkowa,

  2. jest osiągnięcie określonych zamierzeń ,określonych przedsięwzięć,

  3. uzyskanie nadwyżki ekonomicznej,( nadwyżka powinna być wyrażona w pieniądzu , może być traktowana jako dążenia do uzyskania nadwyżki finansowej w stosunku do wyłożonego kapitału w przedsiębiorstwie.)



Cele przedsiębiorstwa jednoosobowego:

  1. otrzymanie nadwyżki służącej do pokrycia potrzeb konsumpcyjnych właściciela ,

  2. pokrycie potrzeb rozwojowych,


Cele spółek akcyjnych:

  1. osiągnięcie nadwyżki ,która zagwarantuje zapłacenie dywidend akcjonariuszom spółki,

  2. niekiedy walne zgromadzenie rezygnuje z wypłaty dywidend , kierując się motywem rozwojowym,


Cele przedsiębiorstw państwowych:

  1. teoretycznie - jest uzyskiwanie nadwyżki zapewniającej wysokie nie podatkowe dochody budżetowi czy też skarbowi państwa,


W gospodarce naszej istnieją dwa przedsiębiorstwa państwowe:

  1. państwowe przedsiębiorstwa samorządowe,

  2. Państwowe przedsiębiorstwa menadżerskie ,


Cele przedsiębiorstwa menadżerskiego:

  1. uzyskanie zysku bo od niego zależą wynagrodzenia menadżerów,



Cele przedsiębiorstwa samorządowego:

  1. dochód czysty ( zysk + wynagrodzenia pracownicze),


Celem wspólnym dla wszystkich przedsiębiorstw jest:

  1. dążenie do uzyskania wzrostu efektywności, rozumianej jako stosunek pożądanej kategorii nadwyżki ( zysk, dochód czysty) do zaangażowanego kapitału

Celem działalności przedsiębiorstwa jest uzyskiwanie efektywności sprzyjającej interesowi zarobkowemu właścicieli, wzrostowi wartości przedsiębiorstwa .


Wartość przedsiębiorstwa to nie tylko księgowa wycena jego majątku, lecz również takie elementy, jak :

  1. jego pozycja na rynku,

  2. możliwości pozyskiwania kapitału,

  3. opinia w bankach i wśród kontrahentów,

Gospodarka finansowa powinna sprzyjać wzrostowi nadwyżki finansowej , ale i realizacji inwestycji rzeczowych, które nie zawsze idą w parze z powiększaniem bieżącego wyniku finansowego, powinna przyczyniać się do inwestycji finansowych, które w perspektywie posłużą zwiększaniu efektywności.

Za cel gospodarki finansowej uznać trzeba , obok powiększenia efektywności, także reprodukcję rozszerzoną kapitału własnego. Cele te mogą być realizowane przez gospodarkę finansową na drodze bardzo zróżnicowanych operacji, które wymagają szczegółowej analizy, prowadzonej z punktu widzenia przedsiębiorcy, jako długookresowej strategii bieżącej, taktyki finansowej.
Sprawne działanie gospodarki finansowej powinno stworzyć podstawę do osiągania wysokiej efektywności i rozwoju firmy.
Gospodarka finansowa powinna być prowadzona racjonalnie. Ową racjonalność można rozpatrywać na dwóch płaszczyznach:


  1. zewnętrznej,

  2. wewnętrznej,

Płaszczyzna „ zewnętrzna” to całość gospodarki przedsiębiorstwa , w tym także finansowej.


Płaszczyzna „ wewnętrzna” to gospodarka finansowa rozpatrywana w sposób izolowany.
Kryteria oceny gospodarki finansowej, rozpatrywanej w sposób izolowany, są:

  1. zachowanie płynności finansowej , co oznacza zdolność do terminowego regulowania wszelkich zobowiązań,

  2. obniżka kosztów finansowych; kryterium to należy traktować na zasadzie racjonalności, tzn. obniżać te koszty, które mają istotne znaczenie , a nie powodują ujemnych skutków( np. zmniejszenie wydatków na reklamę, które w konsekwencji przyczynia się do ograniczenia popytu)

Pożądaną obniżkę kosztów mogą przede wszystkim umożliwiać tanie obce źródła finansowania, dotyczy to m innymi kredytów i pożyczek bankowych, długoterminowych pożyczek typu obligacyjnego oraz krótkoterminowych np. w postaci kredytu towarowego. Tu kwestia oceny jest m.in. porównanie opłacalności zastosowania, a także dostępności własnych i obcych źródeł finansowania. W odniesieniu do własnych źródeł finansowania , w zależności od formy organizacyjno- prawnej, istnieje możliwość korzystania z różnych form dopływu kapitału własnego.


Mówiąc o racjonalności obu kryteriów, które powinny być jednocześnie spełnione, można dostrzec, że w konkretnej sytuacji owe kryteria mogą być sprzeczne. Otóż przykładowo w Polsce, obecnie jednym z najtańszych lub nawet wolnym od opłat źródłem finansowania jest kredyt towarowy. Wyraża się to niekiedy w niepłaceniu odsetek dostawcy. Wynika to z trudności płatniczych i bariery krajowego popytu, co powoduje często rozregulowanie systemu rozliczeniowego i jest zaprzeczeniem spełnienia kryterium płatności .
Efektywna gospodarka finansowa to taka, która umożliwia rozwój przedsiębiorstwa przy możliwie najniższych kosztach finansowych.
Gospodarka finansowa przedsiębiorstwa funkcjonuje w warunkach gospodarki rynkowej, w której istnieją i działają różne instytucje, właściwe dla tego sposobu gospodarowania, a więc:

  1. rynek pieniężny i kapitałowy z charakterystycznymi dla nich przedmiotami obrotu ( różnymi rodzajami papierów wartościowych) i instytucjami : giełdą papierów wartościowych, biurami maklerskimi, brokerskimi, rozbudowanym systemem bankowym, poza bankowymi instytucjami pośrednictwa finansowego ( są to np. kasy oszczędnościowo – budowlane, towarzystwa kredytu hipotecznego, towarzystwa ubezpieczeniowe, fundusze inwestycyjne i powiernicze oraz inne).

Obok ogólnych reguł funkcjonowania – prowadzenie gospodarki finansowej określone jest przez system prawno- finansowy państwa ( kodeks handlowy, kodeks cywilny i szeroko pojęty system finansowy, w tym podatkowy i bankowo- kredytowy).


System finansowy określamy jako zespół norm prawnych, zasad organizacyjnych i szeroko rozumianych instytucji, służących wykonaniu funkcji rozdzielczej i stymulacyjnej , a w związku z tym – regulowaniu przez władze państwowe i samorządowe zjawisk finansowych.
Przez normy prawne określa się tu głównie przepisy z zakresu prawa gospodarczego i finansowego
Zasady organizacyjne stanowią przede wszystkim o formach i trybie regulacji procesów finansowych .
Instytucje – to zarówno podmiotowe , jak i przedmiotowe rozwiązania i konstrukcje służące regulacji zjawisk finansowych( np. urzędy skarbowe czy podatki i ich budowa).

W znaczeniu podmiotowym przez instytucje należy rozumieć organy , które zajmują się działalnością finansową np. ministerstwo finansów, izby skarbowe, banki, zakłady ubezpieczeniowe)


W znaczeniu przedmiotowym za instytucję finansową będziemy rozumieli różne konstrukcje ekonomiczno – prawne takie jak podatek, odsetki, kredyt, składka ubezpieczeniowa, opłaty, odsetki.
Część pieniędzy wypada z ruchu okrężnego w postaci:

  • płac

  • innych wynagrodzeń

  • dochodów właścicieli

  • funduszy celowych

  • amortyzacji

  • podatków i nie podjętych świadczeń na rzecz instytucji finansowych

  • spłaty pożyczek

Kiedy dokonujemy rozliczenia utargu pozyskujemy również środki na kolejny cykl w postaci np. dotacji i subwencji.

Dotacje- jeżeli przedsiębiorstwo sprzedaje po cenie urzędowej to na dany wyrób uzyskuje dotacje przedmiotową z budżetu ( jest to wyrównanie utargu ) np. działania związane z ochroną środowiska.

Utarg rozliczony zasila nowy cykl.

Ruch okrężny ubogi – przedsiębiorstwa usługowe ( bez bloku produkcji ), przedsiębiorstwa handlowe ( bez bloku produkcji ).



Aby zrealizować ruch okrężny musimy spełnić prawidłowości:

1.w ruchu okrężnym wyróżniamy 3 fazy ruchu:



  • faza zaopatrzenia

  • faza produkcji

  • faza zbytu

2. wszystkie fazy powinny występować kolejno po sobie ale i jednocześnie

3. rozmieszczenie składników rzeczowych w ruchu okrężnym zależy od :



  • rodzaju działalności

  • jakości gospodarowania

Inny jest w długim procesie produkcyjnym, budownictwie bo tam składniki majątkowe są długo zamrożone a inny w przedsiębiorstwach przemysłu lekkiego, przy krótkim procesie produkcji.

Jakość gospodarowania to podejmowanie w przedsiębiorstwie decyzji o charakterze długo albo krótko terminowym np. lokowania środków.



Konsekwencje ruchu okrężnego dla gospodarki finansowej przedsiębiorstwa:

  1. w 1 i 3 fazie mamy doczynienia z wyodrębnieniem zjawisk finansowych. W 1 fazie ( zaopatrzenia ) pozyskujemy środki i zamieniamy na wartości rzeczowe a w 3 fazie ( zbytu ) wartości rzeczowe zamieniamy na środki pieniężne i dokonujemy dalszego podziału środków.

  2. ruch okrężny ma charakter otwarty – zarówno w fazie zaopatrzenia i w fazie zbytu następuje powiązanie z funduszami zewnętrznymi. Jest to powiązanie z bankami, instytucjami ubezpieczeniowymi, kontrahentami. Może mieć charakter bierny i czynny:

    • bierny – kiedy przedsiębiorstwo pozyskuje środki dla siebie

    • czynny- kiedy pozyskuje środki na rynku finansowym

  1. w ruchu okrężnym produkty zachowują się nie jednakowo bo część się zużywa całkowicie i przechodzi w nowy wyrób ( to są środki obrotowe ) a te które są wykorzystywane w wielu cyklach ruchu okrężnego i mało się zużywają to są środki trwałe. Wyodrębnienie środków trwałych i obrotowych ze względu na proces zażywania się ich to konsekwencja ruchu okrężnego, to wyodrębnienie jest dalszą podstawą wyodrębnienia , bo cykl w przedsiębiorstwie jest różny. Przyjęto kryterium czasu tj. 1 rok.

Środki produkcji które się zużywają w ciągu roku to środki obrotowe a te które się nie zużywają w ciągu roku to środki trwałe.

  1. w ruchu okrężnym zauważamy nierównomierny i równomierny ruch okrężny środków obrotowych. Nierównomierny – występuje przy zjawiskach sezonowości ( np. przemysł przetwórczy )




Nierównomierny ruch

Równomierny ruch

W

t

Zmienne zapotrzebowanie na środki obrotowe

W- wartość

t- czas
Ruch równomierny to stałe zapotrzebowanie na określone środki obrotowe.


  1. stałe potrzeby powinny być finansowane funduszami własnymi a zmienne z funduszy kapitałów obcych.

Przedsiębiorstwo nie jest w stanie zabezpieczyć stałych potrzeb z własnych funduszy i część ich będzie finansowana z kapitałów obcych a koszt obsługi stałych potrzeb będzie większy ( np. bo są odsetki od kredytów ). Aby wyeliminować obce środki należy zmniejszyć zakres działania.

  1. wyodrębnienie funduszy własnych i obcych.


Ryzyko i niepewność w działalności gospodarczej przedsiębiorstwa.
Przedsiębiorstwo podejmując decyzje odnoście działalności przygotowuje i wykonuje prognozy co do przyszłych warunków gospodarczych.

W gospodarce do końca trudno przewidzieć z dokładną precyzją czy decyzje będą słuszne czy nie. Zachodzą jednak pewne prawidłowości – im dłuższego okresu dotyczy decyzja tym większe jest ryzyko.

Każda decyzja może być niewłaściwa.

Może przynieść:



  1. mniejsze korzyści od oczekiwanych ( przychód, dochód, większe koszty )

  2. może nie uzyskać korzyści w ogóle ( wychodzi na 0 )

  3. może uzyskać stratę

Ryzyko występuje wtedy gdy podejmujący decyzję nie może przewidzieć z całkowitą pewnością przyszłych zdarzeń, zna natomiast nie tylko różne etapy podjętej decyzji lecz także prawdopodobieństwo powiązane z każdym z wyników.

Można je określić statystycznie.

Ryzykiem nazywamy statystyczne prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia losowego o charakterze negatywnym dla dotkniętego nim podmiotu.

Występuje wtedy gdy prawdopodobieństwo realizacji zamierzonego zadania dla spełnienia się tych określonych warunków zawiera się od x do 1



O < P ( X ) < 1

P ( X ) – zmienna losowa


Statystycznie pojęciem ryzyka określa się sytuacje w której co najmniej jeden z elementów składających się na nią nie jest znany ale znane jest prawdopodobieństwo jego wystąpienia.

Skutki takiej decyzji dla przedsiębiorstwa będą niewłaściwe.

Ryzyko jest mierzalne, można je oszacować, jest powszechne, tym się różni od niepewności że jej policzyć się nie da.
Niepewność- występuje gdy podejmujący decyzje wie że wszystkie zdarzenia są dopuszczalne ale nie zna prawdopodobieństwa które się z jego elementami wiążą.

Nie jest możliwe określenie prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzenia losowego.

Niepewność – jest ona niepoliczalna bo brak jest statystycznych parametrów dla oszacowania tego zdarzenia losowego.

Niepewność – dotyczy głównie zdarzeń pojedyńczych , nietypowych.



Jakie czynniki wpływają na występowanie ryzyka:

  1. źródłem ryzyka mogą być czynniki makroekonomiczne a wiec niezależne od przedsiębiorcy i przedsiębiorstwa

  2. mogą być czynniki mikroekonomiczne związane z sektorem w którym działa przedsiębiorstwo oraz charakterystyczne dla przedsiębiorstwa.

Czynniki makroekonomiczne:


Źródłem ryzyka mogą być:


  1. czynniki makroekonomiczne niezależne od przedsiębiorcy i przedsiębiorstwa takie jak:

    • niekorzystna koniunktura w kraju,

    • występowanie zjawisk inflacyjnych

    • zmiany sytuacji rynkowej

    • zmiany polityki fiskalnej i monetarnej

    • zmiana ogólnej sytuacji ekonomicznej i społecznej w kraju

    • ograniczenie skłonności do inwestowania

    • zmiany w stosunkach z zagranicą

    • polityka przyjęta przez banki

    • wzrost kosztów obcych źródeł finansowania

    • niestabilny lub nieskuteczny system prawny

Czynniki mikroekonomiczne:

Związane z sektorem, w którym działa przedsiębiorstwo oraz charakterystyczne dla przedsiębiorstwa, do których zaliczyć można:


  1. .zmiany struktur organizacyjnych i własnościowych,

  2. .nieodpowiednie proporcje w źródłach finansowania majątku

  3. postępująca dekapitalizacja majątku i narastające zacofanie techniczne,

  4. wzrost konkurencji,

  5. dyferencjacja w poziomie zmian technologii i innowacjach,

  6. niekorzystna struktura majątku przedsiębiorstw,

  7. niewłaściwe decyzje dotyczące zarządzania przedsiębiorstwem.

Przedsiębiorstwo przed skutkami ryzyka broni się poprzez:



  1. rzetelną analizę koniunktury gospodarczej,

  2. wykorzystywanie bieżących informacji dotyczących szeroko rozumianej polityki gospodarczej i społecznej,

  3. obserwację rozwoju stosunków z zagranicą

Przedsiębiorca może zmniejszyć wielkość ryzyka występującego przy podejmowaniu decyzji, gdy:




  1. będzie uwzględniał opinię ekspertów,

  2. utworzy w przedsiębiorstwie rezerwy na pokrycie skutków nieprzemyślanych decyzji

  3. skorzysta z usług towarzystw ubezpieczeniowych

Najbardziej ogólny podział ryzyka pozwala wyróżnić:




  1. ryzyko właściwe funkcjonujące na zasadach prawa wielkich liczb( np. pożary, klęski)

  2. ryzyko subiektywne związane z niedoskonałością człowieka, który może subiektywnie ocenić prawdopodobieństwo wystąpienia określonych zjawisk,

Z punktu widzenia przedmiotu ryzyko można podzielić na:




  1. ryzyko inwestycyjne,

  2. ryzyko transakcyjne,

  3. ryzyko kredytowe,

  4. ryzyko papieru wartościowego,

  5. ryzyko kursu walutowego,

  6. ryzyko stopy procentowej,

  7. ryzyko płynności,

Przyjmując kryterium rodzajowe można wymienić między innymi:




  1. ryzyko gospodarcze,

  2. ryzyko polityczne,

  3. ryzyko rynkowe, w tym ryzyko handlu zagranicznego,

  4. ryzyko bankowe,

Przy uwzględnieniu zakresu oddziaływania ryzyka można wyodrębnić:




  1. ryzyko powszechne,

  2. ryzyko dotyczące sektora lub gałęzi ( np. przemysł żywieniowy)

  3. ryzyko przedsiębiorstwa

W każdym przedsięwzięciu wyróżniamy dwa rodzaje ryzyka:



  1. operacyjne,

  2. finansowe,


Ryzyko operacyjne:
Na poziom ryzyka operacyjnego wpływa możliwość aktywnego oddziaływania na sprzedaż, cenę, i koszty.

Istotna jest struktura majątku, którym dysponuje przedsiębiorstwo.

Jeżeli wzrasta udział majątku trwałego w strukturze majątku przedsiębiorstwa to zwiększa się również ryzyko operacyjne prowadzonej działalności.
Ryzyko finansowe:
Ryzyko finansowe zależy przede wszystkim od struktury źródeł finansowania przedsiębiorstwa. Jeżeli wzrasta udział funduszy( kapitałów) obcych w finansowaniu majątku przedsiębiorstwa, to zwiększa się również ryzyko finansowe w przedsiębiorstwie.

Jednocześnie w niektórych przypadkach wzrasta udział kapitałów obcych w finansowaniu przedsiębiorstwa, może spowodować wzrost rentowności jego kapitału własnego ponad rentowność kapitału ogółem w przedsiębiorstwie.

Przedsiębiorstwa funkcjonują po to aby uzyskać przychody z różnych źródeł np. ze sprzedaży np. wyrobów gotowych lub usług.
Źródła przychodów:


  1. przychody ze sprzedaży,

  2. pozostałe przychody operacyjne,

  3. przychody finansowe

Od czego zależy wielkość przychodów?



Od czego zależy ilość?

    • od popytu na dany produkt,

    • podaż ( możliwość produkcyjna przedsiębiorstwa)

    • wysokości ceny,

    • umiejętności marketingowej,

Żeby zwiększyć udział w rynku przedsiębiorstwo może dokonywać rat, bonifikat lub upustów w celu zachęcenia ( jednostkowa cena jest niższa ale przychód z ogólnej sprzedaży jest większy).


Pozostałe przychody operacyjne to przychody z tytułu określonych (są to należne kwoty niezwiązane z podstawową działalnością przedsiębiorstwa) pozostałych działalności.

POZOSTAŁE PRZYCHODY OPERACYJNE




  • przychody ze sprzedaży lub wpływy z likwidacji środków trwałych,

  • przychody powstające w wyniku rozwiązania rezerw,

  • przychody z umorzonych lub przedawnionych zobowiązań,

  • przychodem będzie aktualizacja ( wzrost) wartości posiadanych zapasów,

  • przychodem będą otrzymywane odszkodowania, kary, grzywny,

  • przychodem są otrzymywane dotacje, subwencje lub dopłaty , darowizny oraz nieodpłatne składniki majątku



PRZYCHODY FINANSOWE

( żeby przedsiębiorstwo mogło je uzyskać musi najpierw dokonać określone operacje finansowe z których będzie mogło uzyskać przychody finansowe).




  • należności z tytułu posiadanych przez przedsiębiorstwo udziałów w innych przedsiębiorstwach ( podmiotach gospodarczych) np. darowizny, udziały w zyskach podmiotów zależnych,

  • naliczenie odsetek od powierzonych innym podmiotom środków finansowych,( np. pożyczka, lokata w banku).

  • zyski ze sprzedaży posiadanych papierów wartościowych,

  • dodatnie różnice kursowe ( dot. Transakcji z partnerami zagranicznymi),

Przychody przedsiębiorstwo uzyskuje w oparciu o określone koszty.



KOSZTY W PRZEDSIĘBIORSTWIE

Kosztami będą te rodzaje wydatków , które są związane z bieżącą działalnością przedsiębiorstwa.


Wydatkiem nazywamy każdorazowe pomniejszenie ( wypływ) środków z kasy czy rachunku bankowego przedsiębiorstwa.
NIE KAŻDY WYDATEK BĘDZIE KOSZTEM.
Problematyka kosztów jest bardzo istotna.

Od właściwej ewidencji kosztów zależy dochód i podatek.


Do kosztów uzyskania przychodu nie można zaliczyć:


  • nakładów o charakterze inwestycyjnym ( wyjątkiem są środki trwałe których wartość nie przekracza 3.500 zł.)

  • wydatków związanych z płaceniem kar, grzywien, odszkodowań itp.

  • wydatki które z punktu widzenia ustawodawcy są uznawane za zbędne ( nadmierne wydatki na reklamę, amortyzacja drogich samochodów osobowych itp.)

SPOSOBY EWIDENCJI KOSZTÓW W PRZEDSIĘBIOESTWIE:


kalkulacyjny układ kosztów,

porównawczy układ kosztów,
Kalkulacyjny układ kosztów stosują zwykle te przedsiębiorstwa, które wytwarzają produkcję o zróżnicowanej strukturze asortymentowej i dla prawidłowego skalkulowania cen poszczególnych jej asortymentów muszą znać koszt własny każdego rodzaju produktu.
Porównawczy układ stosują te przedsiębiorstwa które mają produkcję jednorodną i nie ma potrzeby dokonywania szczegółowej kalkulacji jednostkowego kosztu wytworzenia. Ważne jest natomiast określenie:

jaka część poniesionych w danym czasie kosztów odnosi się do produkcji sprzedanej w tym właśnie okresie.

Podział kosztów na IV grupy ( wg rodzaju):


  • koszty rzeczowe,

  • koszty osobowe ( pracy)

  • koszty finansowe,

  • koszty pozostałe,


Koszty rzeczowe wyodrębniamy podgrupy:


    1. koszty związane ze zużyciem surowców, materiałów i energii potrzebnej do prawidłowego procesu produkcji w przedsiębiorstwie,

b. koszty związane ze zużyciem rzeczowych składników majątku trwałego przedsiębiorstwa ( odpisy amortyzacyjne),

itp.

obniżanie kosztów ( racjonalna polityka ) zezwala na swobodę wyboru metod odpisów amortyzacyjnych ( swoboda ograniczona przepisami podatkowymi). W zależności od metody będą różne długości (amortyzacje) i wielkości (kwoty) odpisu amortyzacyjnego. Ograniczenia : ustawodawstwo podatkowe – lista obiektów które muszą być amortyzowane metodą liniową


c. koszty zużycia tzw. usług obcych, takich jak usługi transportowe, telekomunikacyjne , remontowe

Przy tych kosztach przedsiębiorstwo może dążyć do obniżki poprzez:

dokonanie wyboru, czy te usługi wykonywane będą przez usługi obce czy zorganizuje przedsiębiorstwo wewnętrzną służbę, która będzie świadczyła tego typu usługi. Decyzje podejmowane są na bieżąco( w zakresie usług obcych).

KOSZTY PRACY

Ważną grupą kosztów są w przedsiębiorstwie koszty związane z zatrudnieniem pracowników. W ich skład , obok wynagrodzenia za bezpośrednio wykonaną pracę będą wchodziły również inne wydatki pracodawcy na rzecz zatrudnionych, nie objęte wynagrodzeniem za bezpośrednią pracę.


Będą to:

  • wynagrodzenia za czas nie przepracowany,

  • specjalne wypłaty: premie , gratyfikacje, nagrody,

  • świadczenia w naturze,

  • świadczenia ubezpieczenia społecznego

  • koszty opieki społecznej i socjalnej

  • koszty działalności szkoleniowej


III grupa –KOSZTY FINANSOWE




  1. płacone przez przedsiębiorstwo odsetki i prowizje od kredytów i pożyczek zaciągniętych na finansowanie bieżącej działalności produkcyjnej

  2. dyskonto potrącane przez nabywcę ( najczęściej bank) przy zakupie weksli, czeków obcych,

  3. straty na sprzedaży papierów wartościowych,

  4. ujemne różnice kursowe,

  5. rezerwy tworzone na pewne lub prawdopodobne straty dotyczące prowadzonych przez przedsiębiorstwo operacji finansowych,

Przedstawione rodzaje kosztów dotyczą trzech sfer działalności przedsiębiorstwa:



    • podstawowej działalności produkcyjnej,

    • podstawowej działalności operacyjnej,

    • działalności finansowej.



IV grupa – POZOSTAŁE KOSZTY

Przedsiębiorstwo ponosi jednak również pewne koszty nie związane bezpośrednio z żadną z tych sfer działalności. Będą to tzw. koszty ogólnozakładowe. Jako przykład takich kosztów można byłoby wymienić koszty ogólnego zarządu przedsiębiorstwa jak również wliczone w ciężar kosztów koszty delegacji służbowych itp.



Efektywność gospodarowania i finansowania przedsiębiorstw.
Utarg jest podstawowym przychodem przedsiębiorstwa . Jest efektem zrealizowanej sprzedaży.
Sprzedaż może być traktowana dwojako:

  • memoriałowa,- w tym ujęciu sprzedaż polega na udostępnieniu produktu , wykonaniu usługi jej zafakturowanie i ewentualnym przyjęciu wykonanej pracy przez zleceniodawcę ( bez środków pieniężnych).Sprzedaż memoriałowa nie jest elementem finansów bo nie występuje przepływ strumienia pieniężnego.

  • kasowa,- jest to zarówno wpływ gotówki jak też pieniędzy bezgotówkowych na rachunek bankowy.

Sprzedaż w ujęciu kasowym czyli utarg jest zjawiskiem finansowym . Ów utarg stanowi podstawowe źródło finansowania ponawianych cykli działalności przedsiębiorstwa.
Poziom utargu zależy od:

  • cen realizacji,

  • struktury asortymentowej,

  • fizycznych rozmiarów sprzedaży.

Utarg można podzielić na :



  • koszt,

  • nadwyżkę,



  1   2   3   4   5   6


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna