Zasady prowadzenia ksiąg rachunkowych, metody wyceny aktywów i pasywów oraz ustalania wyniku finansowego i wyniku wykonania budżetu m st. Warszawy



Pobieranie 144.44 Kb.
Strona2/3
Data28.04.2016
Rozmiar144.44 Kb.
1   2   3

Przyjęte metody wyceny aktywów i pasywów oraz ustalania wyniku finansowego





  1. Zapasy magazynowe materiałów wycenia się według cen nabycia, powiększone o nie podlegający odliczeniu podatek VAT.




  1. Rozchód materiałów z magazynu wycenia się według zasady „pierwsze przyszło – pierwsze wyszło” tj. w cenie zakupu materiałów nabytych najwcześniej.




  1. Środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne wycenia się według cen nabycia lub kosztów wytworzenia, pomniejszonej o dotychczasowe dokonane odpisy umorzeniowe a także odpisy z tytułu ewentualnej utraty wartości oraz skorygowanej o przeszacowania dokonane na podstawie odrębnych przepisów.




  1. Ustalona w wyniku przeszacowania księgowa wartość netto środka trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych nie powinna być wyższa od jej wartości godziwej, której odpisanie w przewidywanym okresie jego dalszego użytkowania jest ekonomicznie uzasadnione.




  1. Powstałą na skutek przeszacowania wyceny różnicę wartości netto środków trwałych odnosi się na fundusz jednostki.




  1. W przypadku zaistnienia przyczyn powodujących trwałą utratę wartości środka trwałego dokonuje się odpisu aktualizującego jego wartość. Odpisy odnoszone są na fundusz jednostki.




  1. Trwała utrata wartości zachodzi wtedy, gdy istnieje duże prawdopodobieństwo,
    że kontrolowany przez jednostkę składnik aktywów nie przyniesie w przyszłości,
    w znaczącej części lub w całości, przewidywanych korzyści ekonomicznych.




  1. Środki trwałe w budowie wycenia się w cenie nabycia lub po koszcie wytworzenia, pomniejszonych o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości.




  1. Cena nabycia i koszt wytworzenia środków trwałych w budowie oraz środków trwałych obejmuje ogół kosztów poniesionych przez jednostkę w okresie budowy, montażu, przystosowania i ulepszenia do dnia bilansowego lub przyjęcia do użytkowania, łącznie z nie podlegającym odliczeniu podatkiem od towarów i usług, podatkiem akcyzowym, kosztem obsługi zobowiązań zaciągniętych w celu ich finansowania wraz z różnicami kursowymi, pomniejszone o przychody z tego tytułu.




  1. Poniesione koszty zaniechanych środków trwałych w budowie (środek trwały nie będzie oddany do użytku i wykorzystywany w działalności gospodarczej) odpisuje się w ciężar funduszu jednostki.




  1. Środki trwałe stanowiące własność lub współwłasność m.st. Warszawy otrzymane nieodpłatnie na podstawie decyzji właściwego organu są przyjęte do ewidencji w wartości określonej w tej decyzji.




  1. Środki trwałe stanowiące własność lub współwłasność m.st. Warszawy otrzymane nieodpłatnie na podstawie decyzji właściwego organu lub innego dokumentu, w których nie została określona jego wartość, są przyjmowane do ewidencji według ceny sprzedaży takiego samego lub podobnego składnika majątku.

Cenę sprzedaży ustalają biura merytoryczne/wydziały merytoryczne dla dzielnic w następujący sposób:

  1. Grunty – zgodnie z wyceną sporządzaną przez uprawnionego rzeczoznawcę lub w oparciu o średnie ceny gruntu z rynku lokalnego, na  którym ten grunt się znajduje. Podstawą do określenia średniej ceny 1 m² gruntu na rynku lokalnym jest analiza zebranych danych, przez Biuro Gospodarki Nieruchomościami oraz Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami właściwe dla Dzielnic m.st. Warszawy cen nieruchomości odpowiednich dla danego okresu (np. data wydania decyzji o nieodpłatnym nabyciu gruntu przez m.st. Warszawy) oraz dokonania szeregu porównań uwzględniających czynniki związane z przeznaczeniem nieruchomości itp. Wartość nieodpłatnie nabytego gruntu na potrzeby ewidencji środków trwałych wylicza się mnożąc tak uzyskaną średnią cenę 1 m² gruntu przez powierzchnię gruntów wyrażoną w m².

Wyliczona wartość gruntu w oparciu o średnią cenę gruntu występującą na rynku lokalnym, przed wprowadzeniem do ewidencji wymaga akceptacji Dyrektora Biura Gospodarki Nieruchomościami bądź osoby upoważnionej przez niego lub w przypadku gruntów ewidencjonowanych w dzielnicach przez Naczelnika Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami właściwej dla danej Dzielnicy bądź osoby przez niego upoważnionej,


  1. Pozostałe nieruchomości (np. budynek) - zgodnie z wyceną sporządzoną przez uprawnionego rzeczoznawcę lub cena sprzedaży może zostać określona przez specjalistę zatrudnionego w Urzędzie m.st. Warszawy np. inspektora nadzoru budowlanego, z uwzględnieniem aktualnych ekspertyz technicznych oceniających stan budynku. Należy również porównać aktualną cenę rynkową takiego samego lub podobnego budynku z uwzględnieniem jego lokalizacji i przeznaczenia,




  1. Inne środki trwałe nie wymienione w pkt 1 i 2 (np. samochód) -  zgodnie z wyceną przez uprawnionego rzeczoznawcę lub cena sprzedaży może zostać określona przez zespół powołany w Urzędzie m.st. Warszawy spośród pracowników posiadających wiedzę i doświadczenie w zakresie oceny wartości pojazdów, w oparciu o ekspertyzę stanu technicznego pojazdu lub opinię ubezpieczyciela pojazdu. Należy również porównać aktualną cenę rynkową takiego samego lub podobnego samochodu, z uwzględnieniem roku produkcji samochodu, przebiegu oraz innych parametrów, które mogą mieć wpływ na wysokość ceny sprzedaży.




    1. Wartość początkową stanowiącą cenę nabycia lub koszt wytworzenia środka trwałego powiększają koszty jego ulepszenia, polegającego na przebudowie, rozbudowie, modernizacji lub rekonstrukcji, które podnoszą wartość użytkową tego środka, mierzoną okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych przy pomocy ulepszonego środka trwałego, kosztami eksploatacji lub innymi miarami.




      1. Wycofanie środka trwałego z użytkowania powinno powodować dokonanie odpisu
        z tytułu utraty wartości doprowadzającego do „zerowej” wartości bilansowej środka, co zawsze oznacza rozliczenie likwidacji w pierwszej kolejności z funduszem jednostki.




      1. Zbiory biblioteczne pochodzące z zakupu, wycenia się według cen nabycia, powiększone o nie podlegający odliczeniu podatek VAT, natomiast otrzymane dary i ujawnione nadwyżki wycenia się komisyjnie w oparciu o szacunek ich aktualnej wartości. Rozchody zbiorów bibliotecznych wycenia się według cen ewidencyjnych.




      1. Dobra kultury pochodzące z zakupu wycenia się według cen nabycia, powiększone o nie podlegający odliczeniu podatek VAT, natomiast otrzymane dary i ujawnione nadwyżki wycenia się na podstawie komisyjnego szacunku ich wartości w dniu nabycia.




      1. Nabyte aktywa finansowe ujmuje się w księgach rachunkowych na dzień ich nabycia albo powstania, według ceny nabycia. Cena nabycia to cena zakupu składnika aktywów, obejmująca kwotę należną sprzedającemu, bez podlegających odliczeniu podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego.




      1. Udziały i akcje własne w innych jednostkach wycenia się nie rzadziej niż na dzień bilansowy według ceny nabycia, pomniejszonej o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości na podstawie informacji przekazanej przez biuro merytoryczne dokonujące aktualizacji.




      1. Wniesienie wkładów rzeczowych (aportów) do spółek kapitałowych wycenia się wg wartości księgowej wniesionych wkładów rzeczowych.




      1. Za moment objęcia udziałów/akcji i ujęcia w księgach rachunkowych uważa się datę:

        1. przy pierwotnym objęciu udziałów/akcji (poprzez założenie nowej spółki lub podwyższenie kapitału zakładowego w istniejącej spółce) – uprawomocnionego postanowienia wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego,

        1. nabycia udziałów/akcji od osób trzecich – datę zawarcia umowy zakupu udziałów/akcji.




          1. Odsetki od należności i zobowiązań, w tym również tych, do których stosuje się przepisy dotyczące zobowiązań podatkowych, ujmuje się w księgach rachunkowych w momencie ich zapłaty, lecz nie później niż pod datą ostatniego dnia kwartału w wysokości odsetek należnych na koniec tego kwartału.




  1. Odsetki bankowe z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek na 31 grudnia danego roku, które wynikają z przeprowadzonej inwentaryzacji w drodze potwierdzenia sald i obejmują okres odsetkowy nie kończący się w dniu 31 grudnia danego roku, lecz z późniejszym terminem zapadalności, nie są ujmowane w kosztach i zobowiązaniach na 31 grudnia danego roku. Odsetki te ujmowane są w kosztach i zobowiązaniach w terminach spłaty odsetek w momencie otrzymania bankowej noty odsetkowej.




  1. W księgach rachunkowych prowadzonych przez Biuro Księgowości i Kontrasygnaty dla budżetu, obligacje są ewidencjonowane w zobowiązaniach finansowych w cenie emisyjnej tj. faktycznego wpływu środków na rachunek podstawowy budżetu.




  1. Odsetki od wyemitowanych obligacji ujmuje się w kosztach finansowych:

                1. w momencie ich zapłaty za okres od początku roku obrotowego do ostatniego dnia okresu odsetkowego przyjętego dla danej emisji,

        1. na dzień bilansowy za okres od następnego dnia po dniu będącym ostatnim dniem okresu odsetkowego, o którym mowa w pkt. 1, do końca roku obrotowego.




  1. Wartość należności aktualizuje się zgodnie z ustawą o rachunkowości, z zastrzeżeniem:

                1. odpisy aktualizujące wartość należności dotyczących rozchodów budżetowych zalicza się do wyników na pozostałych operacjach niekasowych,

                2. odpisy aktualizujące wartość należności są dokonywane nie później niż na dzień bilansowy.




  1. Odpisy aktualizujące wartość należności zalicza się odpowiednio do pozostałych kosztów operacyjnych lub do kosztów finansowych, zależnie od rodzaju należności, której dotyczy odpis aktualizacji.

Należności przedawnione zmniejszają dokonane uprzednio odpisy aktualizujące ich wartość.

Należności przedawnione, od których nie dokonano odpisów aktualizujących ich wartości lub dokonano ich w niepełnej wysokości, zalicza się odpowiednio do pozostałych kosztów operacyjnych.



Zaksięgowanie kwoty odpisu aktualizującego należności za rok bieżący powinno być poprzedzone wyksięgowaniem odpisu aktualizującego wartość należności za rok ubiegły na przychody operacyjne bądź finansowe zależnie od rodzaju należności, której odpis dotyczył.


  1. Udzielone pożyczki wycenia się nie rzadziej niż na koniec kwartału, w kwocie wymaganej zapłaty.




  1. Weksle własne, obce, gwarancje i poręczenia wyrażone w walutach obcych wycenia się na koniec kwartału po średnim kursie ustalonym dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski.




  1. Wyrażone w walutach obcych operacje gospodarcze ujmuje się w księgach rachunkowych na dzień ich przeprowadzenia, odpowiednio po kursie:

  1. faktycznie zastosowanym w tym dniu, wynikającym z charakteru operacji – w przypadku sprzedaży lub kupna walut oraz zapłaty należności lub zobowiązań,

  2. średnim ogłoszonym dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski z dnia poprzedzającego ten dzień – w przypadku zapłaty należności lub zobowiązań, jeżeli nie jest zasadne zastosowanie kursu o którym mowa w pkt. 1, a także w przypadku pozostałych operacji.




  1. Na koniec kwartału wyrażone w walutach obcych składniki aktywów i pasywów wycenia się po średnim kursie ustalonym dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski, a różnice kursowe odnosi się w przychody lub koszty finansowe.




  1. Faktury wyrażone w walutach obcych potwierdzające dokonanie przedpłaty na poczet rezerwacji np. hotelu, opłaty konferencyjnej ujmowane są w kosztach po kursie z dnia dokonania przedpłaty.




  1. W systemie SAP na koniec każdego kwartału tworzy się pakiet wsadowy zawierający funkcję rzeczywistego księgowania, dotyczącą wyceny zadłużenia w walutach obcych i jednocześnie funkcję storna w dniu następnym po okresie sprawozdawczym, przywracającą wartości zadłużenia po kursie uruchomienia.




  1. Różnice kursowe powstałe wskutek wyceny kredytów zaciągniętych w walutach obcych zalicza się odpowiednio do przychodów lub rozchodów, które ewidencjonuje się na wyniku na pozostałych operacjach niekasowych w księgach budżetu.




  1. Odpisane, przedawnione i umorzone zobowiązania wycenia się w kwocie wymagającej zapłaty i odnosi w pozostałe przychody operacyjne.




  1. Otrzymane darowizny w postaci rzeczowych składników aktywów obrotowych wycenia się w kwocie nie wyższej od ich cen rynkowych w momencie otrzymania.




  1. Otrzymane odszkodowania, grzywny i kary wycenia się w kwocie wymaganej zapłaty (według otrzymanych lub naliczonych kwot z podanych tytułów), pod warunkiem, że są niewątpliwe.




  1. Nadwyżki/niedobory inwentaryzacyjne składników majątkowych należy powiązać
    z zapisami ksiąg rachunkowych, a ustalone różnice między stanem wykazanym
    w księgach rachunkowych, a ich stanem rzeczowym należy rozliczyć w księgach tego roku obrotowego, na który przypadł termin inwentaryzacji - zgodnie z zasadami wyceny dla danej grupy pozycji finansowych oraz ująć je w pozostałych przychodach/kosztach operacyjnych lub obciążyć osobę materialnie odpowiedzialną, zgodnie z wnioskiem przewodniczącego komisji inwentaryzacyjnej i decyzją Prezydenta.




  1. Rzeczowe składniki majątku obrotowego wycenia się na dzień bilansowy według ich wartości wynikającej z ewidencji.




  1. Czeki i weksle obce jako ekwiwalent środków pieniężnych o okresie ich wymagalności do 12 miesięcy ewidencjonuje się jako inne środki pieniężne i wycenia w wartości nominalnej.




  1. Rozliczenia międzyokresowe przychodów dokonywane z zachowaniem zasady ostrożności obejmują w szczególności równowartość otrzymanych od kontrahentów środków z tytułu świadczeń, których wykonanie nastąpi w następnych okresach sprawozdawczych.




  1. Fundusze własne i specjalne, rozliczenia międzyokresowe kosztów oraz pozostałe nie wymienione wyżej aktywa i pasywa wycenia się w wartości nominalnej.




  1. Wartości poszczególnych składników aktywów i pasywów, przychodów i kosztów, strat
    i zysków nadzwyczajnych ustala się oddzielnie i nie można ich ze sobą kompensować.




  1. Ustalenie wyniku finansowego jednostki następuje poprzez przeksięgowanie w końcu roku obrotowego:

  1. na stronie Wn konta 860 „Wynik finansowy”:

  1. sumy poniesionych kosztów operacyjnych w korespondencji z kontami zespołu 4 „Koszty według rodzajów i ich rozliczenie”,

  2. zmianę stanu międzyokresowych rozliczeń kosztów w korespondencji z kontem 490 „Rozliczenie kosztów”,

  3. sumy poniesionych kosztów w korespondencji z poszczególnymi kontami zespołu 7

  1. na stronie Ma konta 860 „Wynik finansowy”:

    1. sumy uzyskanych przychodów w korespondencji z poszczególnymi kontami zespołu 7,

    2. zmianę stanu międzyokresowych rozliczeń kosztów w korespondencji z kontem 490 „Rozliczenie kosztów”.




  1. W prowadzonym w Urzędzie m.st. Warszawy systemie SAP przeksięgowanie obrotów kont wynikowych na konto wyniku finansowego następuje automatycznie. Wszystkie konta wynikowe przyporządkowane są poprzez ustawienia w danych podstawowych, do konta 860. Oznaczenie statusu konta jako wynikowe jest wykorzystywane w programie dla procedury „Przeniesienia sald”. Status ten jest uwzględniany przy raporcie generującym rachunek zysków i strat.

Raport generujący rachunek zysków i strat wykazuje wynik finansowy, na który składają się wszystkie salda wszystkich kont wynikowych. Na koncie 860 nie dokonuje się fizycznych przeksięgowań sald kont wynikowych.

Zestawienie obrotów i sald sporządzone na koniec roku obrotowego nie wykazuje salda na koncie 860.



Wynik roku bieżącego ustalany i odnoszony jest automatycznie na konto 860 przy zmianie roku obrotowego, bez wykonywania fizycznych księgowań w wyniku uruchomienia procedury „Przeniesienie sald.


  1. Urząd m.st. Warszawy nie dokonuje biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów wynikających z obowiązku wykonania z obowiązku wykonania przyszłych świadczeń na rzecz pracowników, w tym świadczeń emerytalnych.




  1. Rezerwy na zobowiązania wycenia się nie rzadziej niż na dzień bilansowy w uzasadnionej wiarygodnie oszacowanej wartości. Każdorazowo należy oszacować prawdopodobną kwotę zobowiązania głównego, jak również każdorazowo należy oszacować kwotę odsetek od momentu, od którego powstaje roszczenie o odsetki.




  1. Biura merytoryczne nie rzadziej niż na dzień bilansowy tj.31.12 dokonują oceny (weryfikacji) zaewidencjonowanych pozabilansowo zobowiązań warunkowych w celu ich urealnienia.
1   2   3


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna