Zespół zatkanego nosa – przyczyny, objawy, leczenie, profilaktyka



Pobieranie 21.53 Kb.
Data08.05.2016
Rozmiar21.53 Kb.
Atys Paulina

Poradnia Psychologiczno – Pedagogiczna nr 21

ul. Marywilska 44
Temat szkolenia:
Zespół zatkanego nosa – przyczyny, objawy, leczenie, profilaktyka.
Plan szkolenia:


  1. Fizjologiczna funkcja nosa – krótkie przypomnienie.

  2. Ocena wyglądu dziecka oddychającego przez usta, konsekwencje zdrowotne.

  3. Predyspozycje do syndromu „zatkanego nosa” u dzieci w pierwszym, drugim, trzecim roku życia i później.

  4. Kilka słów o dysfagii (zaburzenia połykania).

  5. Jakie dziecko chcemy ocenić i udzielić mu pomocy.

  6. Zapobieganie (profilaktyka) przy zaburzeniu – ćwiczenia i demonstracja.

  7. Dyskusja.

Ad.1


Dla uświadomienia ważności problemu podaje kilka haseł z książki „Rhinologia” autorstwa M.H.Coffe
10 korzyści oddychania przez nos:


  1. Zapewnia 10 - 20 % więcej tlenu niż przez usta.

  2. Zwiększa wydajność płuc.

  3. Zwiększa wydajność (efektywność) pracy serca.

  4. Utrzymuje większą rezerwę alkaliczną we krwi.

  5. Obniża poziom kwasu mlekowego – składnika chemicznego zmęczenia.

  6. Utrzymuje napięcie mięsni brzusznych.

  7. Poprawia jakość głosu.

  8. Poprawia rytm serca.

  9. Zwiększa zdolność do pracy.

10.Zwiększa zdolność koncentracji umysłowej.
Inne funkcje nosa:
Wdech:

  1. Oczyszcza wdychane powietrze.

  2. Nagrzewa wdychane powietrze.

  3. Nawilża wdychane powietrze.

  4. Umożliwia węch.

  5. Zapewnia prawie połowę (46 %) oporu wdychanego powietrza, które inaczej dostaje się z dużą siłą do płuc.

  6. Powoduje, że powietrze naprzemiennie przyspiesza i zalega w nosie przez wytworzenie wirów, to wytwarza ujemne ciśnienie w klatce piersiowej - płuca rozszerzają się (w/w książki str. 76).

Wydech:


  1. Zapewnia opór dla powietrza – powstaje pozytywne ciśnienie w klatce piersiowej – płuca zapadają się.

  2. Zatrzymuje ciepło z powietrza.

  3. Odbiera wilgoć z powietrza.

  4. Zwiększa rezonans głosu.

Ad. 2.


Krótka ocena wyglądu dziecka oddychającego przez usta:

Dziecko jest blade, ma podkrążone oczy, buzię otwartą, lekko odstające uszy, słabo je (jadłowstręt), źle odgryza i żuje, mlaska, nieprawidłowo połyka, przetrzymuje pokarm w jamie ustnej, krztusi się. Jest wątłe, często jest niskiego wzrostu (zaburzenia hormonu wzrostu), czasami się moczy, źle śpi, chrapie, zasycha mu w buzi…


Konsekwencje zdrowotne:

Przy „zespole zatkanego nosa” bardzo często występują częste i ostre zapalenia dróg oddechowych, jest mniejsze dotlenienie serca i mózgu, przerost III migdałka i migdałków podniebiennych, zaburzenia węchu, przerost małżowin nosowych, zapalenie zatok, ostre i przewlekłe zapalenia ucha środkowego, płyn w uszach, zaburzenia zgryzu, artykulacji, częste katary, anginy, alergia.

Przy oddychaniu przez usta ujemne ciśnienie w uchu środkowym powoduje zaleganie surowiczej wydzieliny, która bez ruchu błony bębenkowej prowadzi do zapalenia i utraty słuchu (20-40dB).
Leczenie medyczne:

W następstwie tych stanów zdrowotnych może być wykonana adenotomia i tonsylektomia (operacje migdałków), drenaż uszu – (szpulki), noszenie aparatu ortodontycznego, przyjmowanie antybiotyków i innych leków, operacje zatok, operacje nosa…


Konsekwencje w/w zaburzeń ze strony psychologiczno-pedagogicznej i logopedycznej, to: brak koncentracji, nadpobudliwość, ospałość, niechęć do nauki, pokonywania trudności, opóźniony rozwój mowy ( ze względu na niedotlenienie i niedosłuch). Mogą być trudności z centralnym przetwarzaniem informacji językowych jak również trudności z czytaniem i pisaniem.
Ad.3.

Predyspozycje do „zespołu zatkanego nosa” w pierwszym, drugim roku życia i wyżej:



  • obciążająca ciąża,

  • leki przyjmowane przez matkę w okresie ciąży,

  • podtrzymywana ciąża, obciążający poród (cesarskie cięcie, poród bardzo szybki lub przedłużający się),

  • niedotlenienia,

  • urazy, mikrourazy,

  • sinica,

  • żółtaczka (wysoki poziom bilirubiny),

W pierwszych miesiącach życia:

  • trudności ze ssaniem, ulewanie pokarmu, krztuszenie, kaszel, wymioty, wiotkość ciała lub spastyczność, wcześniactwo (niska masa urodzeniowa)

W konsekwencji: zachłystowe zapalenie płuc, katary, zapalenia uszu, mało sprawny język, brak gaworzenia, dziecko płaczące, nie chce jeść.

W drugim roku życia wyżej wymienione objawy nasilają się. W tym, brak pionizacji języka. Oddychanie buzią powoduje wysklepianie się podniebienia twardego, wiotczeje lub napina się podniebienie miękkie na skutek przerostu III migdałka. Występują zaburzenia artykulacji, mowa może być typu nosowania zamkniętego, nie pracują rezonatory; zaburzenia połykania (dysfagia), język prze na łuki zębowe i wyrostki zębodołowe – deprawując je. Zwiotczały staje się aparat artykulacyjny. Nasila się niechęć do jedzenia. Nasilają się zmiany psychologiczne, pedagogiczne i logopedyczne.
Ad.4

Kilka słów o dysfagii:

a) występujące zaburzenia:


  • słabe napięcie policzków,

  • słaba koordynacja ruchów języka i mała ich sprawność,

  • zwiotczałe mięśnie przy stawach żuchwowowo-stawowych,

  • niedomykanie szczęki i żuchwy,

  • mało napięte mięśnie przy podniebieniu miękkim,

  • mała praca Wału Passewanta

  • brak czucia w jamie ustnej

b) skala zaburzeń:

  • zaleganie pokarmu w jamie ustnej

  • bóle w gardle,

  • płacz przy jedzeniu,

  • krztuszenie, kaszel,

  • ulewanie pokarmu buzia i nosem, częste infekcje dróg oddechowych, brak umiejętności oddychania nosem przy żuciu , duszenie się, ślinotok, odruchy wymiotne, również z powodu wysiękowego zapalenia ucha,

  • refleksy.

Ad. 5.


Jakie dziecko widzimy, jakiemu dziecku i jego matce chcemy pomóc?
Oceniamy w aspekcie w/w zaburzeń i predyspozycji: przykłady prelegenta i słuchaczy (dyskusja).
Ad.6.

Zapobieganie (profilaktyka) „syndromowi zatkanego nosa” – ćwiczenia, wizualizacja ćwiczeń.


Ćwiczenia te można stosować w zależności od predyspozycji i stanu zaburzeń.

  • ocena karmienia – pomoc w należytym ułożeniu niemowlęcia (powinno być podniesione pod kątem 45 stopni),

  • dobre „chwytanie” piersi wargami, sprawdzenie czy języczek nie wysuwa się z buzi,

  • masaż języka – pocięty bandaż, chwytanie języka, ruchy języka do przodu i do tyłu, rozciąganie wędzidełka, oszczypywanie korony języka i apexu, unoszenie języka do góry i dołu, okrężne ruchy palcem na całej powierzchni języka (palec owinięty bandażem), kontaktowy masaż podniebienia twardego i policzków w jamie ustnej; kląskanie,

  • masaż ręczny całej twarzy, czoła i głowy, policzków, głowy i szyi,

  • masaż warg „kaczorek”, „i-u” na zmianę z przesadą, szerokie otwieranie buzi (mięsień okrężny warg napięty), „zły pies” – odsłanianie zębów, „małpi uśmiech”; utrzymanie rozciągniętych warg przez 5-6 sekund; utrzymywanie w wargach patyczka, trzymanie papierków w wargach, „supełek” z nitki; stosowanie płytki przedsionkowej (demonstracja),

  • ćwiczenia podniebienia miękkiego (baloniki, parskanie), masaż,

  • buzia szeroko otwarta, krótkie aaa (stacato),

  • ćwiczenia stawów żuchwowo-skroniowych (zaciskanie zębów, „guziczki” -20 x powtórzyć w aparacie ortodontycznym i bez aparatu,

  • mówienie z zaciśniętymi zębami w aparacie i bez aparatu (źle noszony aparat przynosi więcej szkody niż pożytku)

  • nauka oddychania przez nos (sprawdzić czy to jest możliwe – przytrzymujemy wargi), wciąganie powietrza nosem, wypuszczanie buzia i odwrotnie,

  • wciąganie wydzieliny, która jest w nosie (sposoby oczyszczania nosa),

  • uczynnianie rezonatorów twarzoczaszki i klatki piersiowej, nauka prawidłowego ssania (u noworodków), odgryzania, żucia, połykania,

  • uświadamianie gdzie powinien leżeć język przy połykaniu (ślina, płyn, pokarm stały), pozycja spoczynkowa języka – bardzo ważna,

  • ocena zewnętrzna aktu połykania (wargi amimiczne),

  • ocena noszenia aparatu ortodontycznego (aparat wyjmowany z buzi musi być bez śliny),trzymanie aparatu w buzi – oddychanie przez nos, mówienie w aparacie, pomoc aparatu przy nauce sz,ż,cz,dż, unoszenie języka do góry.


7. Dyskusja.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna