1. Wprowadzenie 4 Podstawa wykonania raportu 4


Klimat lokalny i warunki aerosanitarne



Pobieranie 1.38 Mb.
Strona25/27
Data07.05.2016
Rozmiar1.38 Mb.
1   ...   19   20   21   22   23   24   25   26   27

6.5. Klimat lokalny i warunki aerosanitarne




6.5.1. Klimat lokalny

Z punktu widzenia organizacji tras turystycznych zaproponowane rozwiązania i lokalizacja ich od północnego do zachodniego stoku Szrenicy są ze wszech miar uzasadnione. Dynamizm zjawisk anemologicznych jest w tym obszarze nieco mniejszy niż w granicach stoków zamykających Kocioł Szrenicki, szczególnie w okresach wystąpienia fenu. Sam rozwój infrastruktury technicznej nie ma też wpływu na zmianę warunków topoklimatycznych na omawianym obszarze. Nie mniej jednak należy wystrzegać się zbędnych, nadmiernych wylesień, co jak wykazało porównanie miąższości pokrywy śnieżnej wzdłuż nartostrady „Lolobrygida” z terenem sąsiednim, może doprowadzić do trudnych do przewidzenia spadków miąższości śniegu. Intensyfikacja turystyki narciarskiej, rozbudowa tras narciarskich i szersze stosowanie sztucznego dośnieżania, może wpłynąć natomiast na pewne zmiany warunków mikroklimatycznych w otoczeniu tras i innych obiektów turystycznego zagospodarowania. Nie powinny to być jednak zmiany drastyczne.



6.5.2. Warunki aerosanitarne

Istotny wpływ na rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń w atmosferze ma przebieg procesów i zjawisk meteorologicznych. Najważniejsze czynniki, kształtujące procesy transformacji zanieczyszczeń w przyziemnej warstwie atmosfery to:



  • temperatura powietrza: jej spadek powoduje wzrost emisji zanieczyszczeń powietrza z procesów spalania w systemach grzewczych w sezonie zimowym; wzrost temperatury intensyfikuje procesy fotochemiczne, sprzyjające tworzeniu się zanieczyszczeń wtórnych – w tym ozonu;

  • opad atmosferyczny, który redukuje stężenia zanieczyszczeń powietrza wskutek ich wymywania; brak opadów (długookresowy) przyczynia się do wzrostu zanieczyszczenia, w tym zapylenia wtórnego;

  • prędkość wiatru, wpływająca stymulująco na procesy mieszania zanieczyszczeń w atmosferze; wzrost prędkości wiatru powoduje zazwyczaj spadek poziomu stężeń zanieczyszczeń.

Zamieszczone wyniki pomiarów wykonywanych zarówno za pomocą stacji stałych jak i mobilnej, potwierdziły niski stopień zanieczyszczenia powietrza w zakresie stężeń dwutlenku siarki, dwutlenku i tlenków azotu oraz tlenku węgla.

Zaobserwowano wysoki, ponadnormatywny poziom pyłu w miastach, ale częstości przekroczeń były poniżej dopuszczalnych. Należy jednak podkreślić, że zanieczyszczenie pyłem stanowi poważny problem, szczególnie w miastach, narażonych na emisje z lokalnych kotłowni i palenisk domowych, opalanych paliwami złej jakości, a także emisje z ruchu drogowego.

Dopuszczalne stężenia ozonu były przekraczane najczęściej w górach i na terenach pozamiejskich. Należy podkreślić, że wpływ na to miały warunki pogodowe - utrzymująca się wysoka temperatura powietrza i silne promieniowanie słoneczne. Dopuszczalna częstość przekroczeń dla ozonu w 2003 roku nie była dotrzymana zarówno w Karkonoszach, jak i Górach Izerskich.



Dwutlenek siarki

Na żadnej stacji pomiarowej nie stwierdzono przekroczeń poziomów dopuszczalnych SO2, obowiązujących ze względu na ochronę zdrowia ludzi i ochronę roślin. Maksymalne stężenia 1-godzinne osiągały wartości do 50% norm, maksymalne stężenia 24-godzinne do 65% norm, stężenia średnioroczne do 50% norm.



Dwutlenek azotu i tlenki azotu

We wszystkich miejscach pomiarowych stężenia NO2 i NOx były niższe od odpowiednich poziomów dopuszczalnych, ustalonych dla ochrony zdrowia ludzi i ochrony roślin: maksymalne stężenia 1-godzinne i stężenia średnioroczne NO2 nie przekraczały 32% norm, stężenie średnioroczne NOx na stacji Śnieżne Kotły osiągnęło 80% poziomu dopuszczalnego, który dla parków narodowych jest bardzo niski w porównaniu z normami dla innych obszarów.



Pył zawieszony PM10

Najwyższe częstości przekroczeń dopuszczalnego poziomu stężenia pyłu 24-godz. zarejestrowano w Szklarskiej Porębie (9) i Karpaczu (3) w 2003 roku, ale znacznie poniżej wartości dopuszczalnej (35). Stężenia średnioroczne osiągały wartości do 82% norm.



Ołów

Poziom ołowiu w pyle PM10 był mierzony tylko w Czerniawe, w 2004 roku. Średnioroczne stężenie było bardzo niskie - stanowiło ok. 1% normy.



Tlenek węgla

Zmierzony poziom tlenku węgla we wszystkich miejscowościach, objętych pomiarami, znajdował się w granicach 27-28% wartości dopuszczalnej.



Ozon

W 2003 roku zarejestrowano wyższe od dopuszczalnych (60 dni) częstości przekroczeń ozonu na stacjach w Karkonoszach (67 dni) i Górach Izerskich (72 dni). W miastach częstości przekroczeń były niższe od dopuszczalnych: Świeradów Zdrój i Karpacz – po 10 dni, Szklarska Poręba – 5 dni. Wiązało się to z warunkami meteorologicznymi, sprzyjającymi tworzeniu się ozonu - panowała wysoka temperatura powietrza i wysoki poziom natężenia promieniowania słonecznego.


Należy podkreślić, że oddziaływanie SKIARENY na stan powietrza atmosferycznego tak obecnie jak i po planowanej rozbudowie będzie pomijalnie niewielki. Sprowadza się właściwie tylko do okresowej emisji spalin z wysokoprężnych silników ratraków, pracujących okresowo przy ubijaniu tras narciarskich i rozwożeniu armatek śnieżnych. Według danych Inwestora, aktualnie ratraki spalają w ciągu roku 56 Mg oleju napędowego, co przekłada się na rocznę emisję tlenków azotu NOx na poziomie 3,36 Mg i tleneku węgla 2,24 Mg. Zakładając, że po uruchomieniu dosnieżania górnych odcinków nartostrad wielkości te mogą wzrosnąć nawet 1,5 razy, będą to nadal ilości niewielkie, nie zagrażające środowisku.

6.6. Klimat akustyczny




6.6.1. Wprowadzenie

Funkcjonowanie kompleksu turystyczno-narciarskiego powoduje powstawanie hałasu. Ze względu na rodzaj tych zakłóceń można wydzielić następujące podstawowe grupy:



  1. zakłócenia akustyczne powodowane obecnością dużej liczby osób, które nie podlegają unormowaniom prawnym - nie ma standardów akustycznych,

  2. hałas urządzeń technicznych stacjonarnych i ruchomych,

  3. hałas ruchu komunikacyjnego.

Pierwsze dwa źródła hałasu występują na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego. Problem hałasu ruchu komunikacyjnego występować będzie na terenie Szklarskiej Poręby.

6.6.2. Wymagania w zakresie ochrony środowiska przeg hałasem


Wymagania dotyczące standardów jakości środowiska akustycznego określa Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 29 lipca 2004 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku.

Dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku zależą od rodzaju źródła hałasu oraz przeznaczenia i charakteru terenu. Standardy jakości środowiska, podane w cytowanym wyżej rozporządzeniu, odnoszą się do czterech podstawowych grup źródeł hałasu: hałasu drogowego, kolejowego, „hałasu instalacji i pozostałych obiektów i grup źródeł hałasu” oraz hałasu lotniczego. Terenami podlegającymi prawnej ochronie przed hałasem, dla których są określone dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku, są tereny o następującym przeznaczeniu:



  • obszary A ochrony uzdrowiskowej,

  • tereny szpitali poza miastem,

  • tereny zabudowy mieszkaniowej,

  • tereny rekreacyjno-wypoczynkowe poza miastem,

  • tereny w strefie śródmiejskiej miast powyżej 100 tys. mieszkańców.

Jak wynika z przedstawionego wyżej wykazu terenów chronionych przed hałasem, teren Karkonoskiego Parku Narodowego nie jest terenem chronionym przed hałasem na podstawie w/w rozporządzenia.

Najbliższą kategoria przeznaczenia terenu są „tereny rekreacyjno-wypoczynkowe poza miastem”, dla których dopuszczalne poziomy hałasu wynoszą:



  1. „instalacje i pozostałe obiekty i grupy źródeł hałasu”

  • pora dzienna - LAeqD = 55 dB,

  • pora nocna - LAeqD = 45 dB,

  1. „drogi”

  • pora dzienna - LAeqD = 60 dB,

  • pora nocna - LAeqD = 50 dB.

Dla terenów zabudowy mieszkaniowej dopuszczalne poziomy hałasu zależa od charakteru zabudowy. Dla terenów zabudowy zagrodowej oraz terenów zabudowy jednorodzinnej z usługami rzemieślniczymi dopuszczalne poziomy hałasu drogowego, określone w w/w rozorzadzeniu wynoszą:

  • pora dzienna - LAeqD = 60 dB,

  • pora dzienna - LAeqN = 50 dB.

Podane wyżej wartości odnoszą się do średniego, długoterminowego równoważnego poziomu dźwięku A określonego dla:

  • pora dzienna - czasu odniesienia równego 16 godzinom w ciągu dnia (od godz.6.00 do godz.22.00).

  • pora nocna - czasu odniesienia równego 8 godzinom w ciągu nocy (od godz.22.00 do godz.6.00).

6.6.3. Stan istniejący

Obecnie w rejonie Szrenicy funkcjonuje dwuodcinkowa krzesełkowa kolej linowa, prowadząca ze Szklarskiej Poręby na Szrenicę oraz cztery wyciągi narciarskie orczykowe. Łączna długość nartostrad i trasy zjazdowych wynosi ok. 14 m. Aktualnie dośnieżane są trasy nartostrady: Lollobrygida (do wys. ok. 975 m npm), Puchatek i „Śnieżynka” do wys. 950 m npm.

Kolej linowa na Szrenicę funkcjonuje przez cały rok z przerwami na przeglądy okresowy i naprawy, natomiast wyciągi orczykowe i system naśnieżania tylko w porze zimowej.

Urządzenia techniczne

Urządzeniami technicznymi które mogą powodować emisję hałasu są: armatki oraz pompownie ujęcia wody .

  1. Armatki

Do naśnieżania używane są armatki Sufag Supersilent firmy LEITNER-Sterzing z Włoch (płd. Tyrol).

Liczba armatek na poszczególnych nartostradach:



  • „Lollobrygida” - 4 szt., o zużyciu wody 55 m3/h, i 2 szt. na 22,5 m3/h

  • „Puchatek” - 2 szt., o zużyciu wody 22,5 m3/h,

  • „Śnieżynka” - 4 szt.., o zużyciu wody 55 m3/h. i 3 szt. 41,25 m3/h,

  • FIS - 3 szt., o zużyciu wody 41,25 m3/h.

Armatki są przenośne i podłączane w zależności od potrzeb do 54 hydrantów rozmieszczonych wzdłuż tras. Na trasie FIS zainstalowane są dwie armatki stacjonarne.

Według danych technicznych firmy SUFAG poziom hałasu emitowanego przez armatkę typu SUFAG SUPERSILENT wynosi:



  • z przodu armatki w odległości 50 m - 53 dB,

  • z boku armatki w odległości 20 m - 61 dB.

Armatki pracują okresowo w zależności od zapotrzebowania na dodatkowy śnieg, wynikającego z warunków atmosferycznych. Dośnieżanie odbywa się w godzinach wieczornych lub nocnych. W zależności od czasu pracy armatki wskaźnik oceny hałasu dla pory dziennej, dla odległości 50, wynosi:


czas pracy T [godz]

1

2

3

4

LAeqD [dB]

44

47

49

50




  1. Pompownie

  • Dośnieżanie partii dolnych nartostrad - ujęcie wód z potoku Bednarz w km 1+245 (704,15 m npm),

  • Dośnieżanie partii górnych nartostrad - ujęcie progowe wód na Potoku Szrenickim w km 4+400 w Kotle Szrenickim (980 m npm). Pompownia jest zlokalizowana w rejonie stacji pośredniej kolejki linowej. Woda do zbiornika dostarczana jest w porze nocnej W pompowni są zainstalowane dwie horyzontalne pompy typu KSBWKF 65/11. Pompy mogą pracować pojedynczo lub łącznie. Pobór wody do celów naśnieżania (i p.poż.) określono na poziomie: Qśr = 12 dm3/s, Qmax = 25 dm3/s

Pompownie obudowne nie stanowią istotnego źródła hałasu.

  1. Ratraki

Nartostrady i trasy narciarskie są ratrakowane w godzinach wieczornych.

Poziom hałasu emitowanego przez ratraki z silnikami spalinowymi może wahać się w granicach 95…105 dB w bezpośrednim otoczeniu ratraka.



Kolejka i wyciągi orczykowe

Potencjalnym źródłem hałasu są zespoły napędowe, pozostałe element kolei linowej i wyciągów narciarskich nie powodują hałasu przekraczającego poziomu tła akustycznego (krążki wyłożone gumą).

Zespół napędowy kolejki linowej krzesełkowej znajduje się w pomieszczeniu technicznym budynku stacji i nie stanowi istotnego źródła hałasu emitowanego do otoczenia. Także stacje napędowe wyciągów orczykowych nie są obecnie istotnymi źródłami hałasu w środowisku.



Komunikacja i parkingi

Dojazd samochodami do dolnej stacji kolejki linowej na Szrenicę odbywa się z dogi nr 3 Wrocław - Jakuszyce, a następnie z centrum miasta ulicami: 1 Maja, Turystyczną, Okrzei lub Uroczą w terenie zabudowanym. Parkingi zlokalizowane są w rejonie dolnej stacji kolejki linowej.

Ruch samochodowy generowany przez SkiArena Szrenica występuje okresowo.

Natężenie generowanego ruchu samochodowego oszacowano na podstawie liczby sprzedanych biletów na kolejkę linową w okresie zimowy, która w sezonie 2004/2005 wynosiła:


  • razem, za cały sezon - 179 205 biletów,

  • maksymalnie w ciągu jednego miesiąca (luty) - 64 259 biletów,

  • maksymalnie w ciągu jednego dnia (luty 2005 r) - 3238 biletów.

Ocena uciążliwości hałasu ruchu drogowego odnosi się do średniorocznych warunków ruchu. Przyjmując najmniejszych korzystny wariant:

  • wszystkie osoby przyjechały samochodami,

  • w każdym samochodzie przyjechały 2 osoby,

oszacowane średniogodzinne natężenie generowanego ruchu w ciągu całego roku wynosi 30 samochodów/godz. Ruch samochody o takim natężeniu nie jest źródłem istotnego hałasu w środowisku.

W rzeczywistości tylko część narciarzy dojeżdża samochodem do wyciągów, stąd generowany ruch samochodowy może być mniejszy. Z drugiej strony w szczycie sezonu w okresie największego szczytu dojazdowego i wyjazdowego ruch samochodowy i parkowanie mogą być źródłem uciążliwych zakłóceń akustycznych dla mieszkańców ulic dojazdowych.



6.6.4. Stan projektowany

Elementami planowanego przedsięwzięcia , które mogą być związane z emisji hałasu do otoczenia bądź zmianą istniejących warunków klimatu akustycznego jest:



  • budowa jednoodcinkowej kolejki linowej, 6 –cio osobowej dla narciarzy,

  • budowa stacji transformatorowej, którą zamierza się wbudować w stację górną kolei,

  • zainstalowanie nowych elektrohydrantów w miejscach planowanych dośnieżań w ilości 78 szt. oraz elektrozaworów odcinających miejsca połączeń rurociągów w ilości 4 szt.

Kolejka użytkowana będzie tylko w okresie zimowym. Projektowana przepustowość wynosi 2 400 osób/godz.
Urządzenia techniczne

Przewiduje się zwiększenie liczbę elektrohydrantów, do których mogą być podłączane armatki oraz liczbę armatek.



1. Armatki

Przewiduje się zastosowanie armatek Sufag Supersilent firmy LEITNER-Sterzing jak stosowane obecnie. Są to stosunkowe ciche armatki. Dane akustyczne armatek zamieszczone są p. 5.8.3.



2. Pompownie

Przewiduje się zabudowaną w gruncie pompownię przy projektowanym zbiorniku w rej. Hali Szrenickiej. Tak zabudowana pompownia nie stanowi istotnego źródła hałasu.



3. Ratraki

Problem hałasu powodowanego pracą ratraków - jak dla sytuacji istniejącej



Kolejka linowa

Potencjalnym źródłem hałasu może silnik napędu i zespół napędowy, pozostałe element kolei linowej nie powodują zwykle hałasu przekraczającego poziomu tła akustycznego.

Przewiduje się:


  • lokalizacja napędu kolejki linowej na stacji górnej,

  • moc silnika głównego 660 kW.

Silniki o tak dużej mocy są zwykle urządzeniami o dużym poziomie mocy akustycznej. Jednak w nowoczesnych stacjach silniki lokalizowane są w zamkniętych pomieszczeniach budynku stacji co przy odpowiednim pod względem akustycznym projekcie takiego pomieszczenia, w zasadniczy sposób ogranicza emisję hałasu do otoczenia. Dostępne obecnie środki techniczne pozwalają na ograniczenia poziomu hałasu emitowanego z maszynowi do wartości La < 55 dB w odległości 10 m.
Komunikacja i parkingi

Rozbudowa kompleksu narciarskiego oraz wzrost przepustowości kolejek linowych na Szrenicę może spowodować wzrost liczby turystów w sezonie zimowym. Niniejsza inwestycja nie obejmuje rozbudowy infrastruktury komunikacyjnej i parkingowej. Na obecnym etapie brak jest przesłanek do oceny zmian oddziaływania hałasu generowanego ruchu samochodowego ze względu na brak odpowiednich danych.

W „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Szklarska Poręba”, w którym zakłada się rozwój infrastruktury turystyczno-narciarskiej w rejonie Szrenicy, zakłada się także potrzebę budowy nowych miejsc parkingowych w pobliżu dolnej stacji kolejki linowej w Szklarskiej Porębie.

6.6.5. Podsumowanie, wnioski i zalecenia

Zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem MŚ Ministra Środowiska z dnia 29 lipca 2004 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku tereny Parków Narodowych nie są terenami podlegającymi prawnej ochronie przed hałasem, dla których określone są standardy jakości środowiska akustycznego, chyba że teren kompleksu narciarsko-turystycznego zakwalifikowany zostanie jak „tereny rekreacyjno-wypoczynkowe poza miastem”. Dla tych terenów dopuszczalny poziom hałasu w porze dziennej wynosi - LAeqD = 55 dB. Z drugiej strony to właśnie urządzenia infrastruktury turystycznej mogą być źródłami hałasu. Zapisy zawarte w w.w rozporządzeniu wynikają z przyjętej polityki w zakresie ochrony środowiska przed hałasem, gdzie podmiotem ochrony jest "człowiek przebywający w danym środowisku" a nie środowisko jakie takie. Wartości dopuszczalnych poziomów hałasu ustalane są ze uwagi na zdrowie i samopoczucie ludzi oraz warunki pracy i odpoczynku. Terenami chronionymi przed hałasem, które mogą znaleźć się w zasięgu oddziaływania hałasu związanego z funkcjonowanie kompleksu „SKIARENA” są jedynie tereny zabudowy mieszkaniowej w Szrenicy Górnej, znajdujące się w otoczeniu dróg dojazdowych i parkingów, gdzie może występować oddziaływanie hałasu ruchu samochodowego generowanego przez kompleks.

Zgodnie z ogólnymi zapisami ustawy Prawo ochrony środowiska raz ustawy o ochronie przyrod na terenach o specjalnych walorach przyrodniczych należy zapewnić także odpowiednie do charakteru i funkcji warunki środowiska akustycznego. Ze względu na brak kryteriów oceny „odpowiednich” lub „dobrych” warunków dla środowiska przyrodniczego decyzje co do lokalizacji inwestycji, których funkcjonowanie związane jest możliwością emisji hałasu bądź zakłóceń akustycznych są decyzjami z zakresu polityki planowania przestrzennego i rozwoju gminy.

W rozpatrywanym przypadku kompleksu turystyczno-narciarskiego „SKIARENA” takie decyzje zostały podjęte, co znalazło wyraz w odpowiednich zapisach „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Szklarska Poręba” , w którym zaakceptowany jest istniejący stan zagospodarowania masywu Szrenicy i przewidywany dalszą rozwój infrastruktury turystyczno-narciarskiej.

W istniejącej sytuacji prawnej należy przyjąć za podstawowe kryterium LA  55 dB. Według pozycji Światowej Organizacja Zdrowia (WHO) poziom LAeq = 55 dB jest wartością graniczną określającą dobrą jakość środowiska akustycznego. Jest to także dopuszczalny poziom hałasu dla terenów rekreacyjno-wypoczynkowych wg obowiązującego rozp. MŚ.
Ocena hałasu dla stanu istniejącego


  • Dla stanu istniejącego źródłem hałasu emitowanego do środowiska są urządzenia związane z utrzymaniem właściwego stanu tras narciarskich: armatki do naśnieżania oraz ratraki. Hałas tych urządzeń występuje okresowo, głównie w godzinach wieczornych lub nocnych, gdy na trasach nie ma narciarzy. Z otrzymanych danych wynika, ze stosowane armatki są urządzeniami cichymi, o poziomie hałasu podczas pracy LA < 53 dB w odległości 50 m. Ratraki są niestety maszynami głośnymi. Pozostałe urządzenia infrastruktury technicznej nie stanowią istotnych źródeł hałasu.


Ocena hałasu dla stanu projektowanego

  • Projektowana inwestycja polega na rozbudowie istniejącej infrastruktury narciarskiej i zwiększeniu przepustowości wyciągów na Szrenicę. Zwiększenie przepustowości kolejek na Szrecnicę może spowodować wzrost kulturowych zakłóceń akustycznych w związku z równoczesnym przebywaniem większej liczba narciarzy.

  • Hałas emitowany przez urządzenie techniczne planowanej nowej kolejki linowej można ograniczyć poprzez zastosowanie odpowiednich rozwiązań technicznych. Hałas powodowany urządzenia do utrzymania tras nie zmieni się w istotny sposób w stosunku do istniejącego. Źródłem hałasu o dużych poziomach, podobnie jak obecnie, będą ratraki.

Podsumowanie

Rozbudowa kompleksu narciarsko-turystycznego „SKIARENA” może spowodować zwiększone występowanie różnego rodzaju zakłóceń akustycznych na terenie Parku Narodowego, wynikających z większej liczby narciarzy oraz większej liczby urządzeń technicznych. Jednak nie przewiduje się istotnego pogorszenia istniejących warunków środowiska akustycznego.

Biorąc pod uwagę, że projektowana rozbudowa kompleksu jest zgodna z „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Szklarska Poręba” nie ma zasadniczych przeciwwskazań do realizacji tej inwestycji ze względu na wymagania ochrony środowiska przed hałasem.

Mając na uwadze, ze inwestycja znajduje się na terenie Parku Narodowego zaleca się:



  • zastosowanie „najcichszych” urządzeń infrastruktury narciarskiej z dostępnych na rynku,

  • zastosowanie wszystkich dostępnych środków technicznych ograniczających do minimum emisje hałasu do środowiska - dotyczy to urządzeń górnej stacji kolejki, w której zlokalizowany będzie transformatorownia oraz silnik napędu

  • wykonać analizę komunikacyjną dla generowanego ruchu samochodowego i parkowania, ze względu na ochronę terenów zabudowy mieszkaniowej w otoczeniu dróg dojazdowych do dolnych stacji kolej linowych.


Literatura

  • Instrukcja ITB nr 338. Metody wyznaczanie emisji i imisji hałasu przemysłowego. Wydawnictwa ITB - Warszawa 1996

  • Norma PN-ISO 9613 „Propagacja dźwięku w tereni otwartym. Ogólna metoda obliczeniowa”.






1   ...   19   20   21   22   23   24   25   26   27


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna