1. Wprowadzenie 4 Podstawa wykonania raportu 4



Pobieranie 1.38 Mb.
Strona26/27
Data07.05.2016
Rozmiar1.38 Mb.
1   ...   19   20   21   22   23   24   25   26   27

6.7. Obciążenie odpadami

Gospodarka odpadami w obrębie SKIARENY sprowadza się do gromadzenia zmieszanych odpadów komunalnych (kod 20 03 01) w pojemnikach na stacjach kolei linowej, skąd są zwożone kolejką do stacji dolnej, gdzie przed wywozem na składowisko mogą podlegać wstępnej selekcji polegającej na oddzieleniu opakowań po napojach z tworzyw sztucznych i ze szkła. Budowa nowej stacji górnej planowanej kolejki linowej spowoduje także możliwość gromadzenia odpadów w jej obrębie, co może przyczynić się do mniejszej ilości porzuconych odpadów w górnych partiach nartostrady „Lollobrygida”. Należy zauważyć także, że w tym rejonie głównymi punktami gromadzenia odpadów komunalnych są i będą schroniska.

Duże znaczenie dla ochrony środowiska ma wiosenna zbiórka odpadów w obrębie obiektów i tras narciarskich.

Ocenia się, że taki system gospodarki odpadami zimą jest odpowiedni i nie stwarza istotnych zagrożeń dla środowiska.



6.8. Ocena kompleksowa - uzasadnienie wybranego wariantu zagospodarowania, propozycje działań zapobiegających, ograniczających lub kompensujących negatywne oddziaływania na środowisko

6.8.1. Chłonność turystyczna

Wyliczona w opracowaniu dr Janusza Czerwińskiego z 1991 r maksymalna turystyczna chłonność zimowa rejonu Szrenicy i Łabskiego Szczytu, przy przyjęciu wskaźnika 25 osób/ha terenów narciarskich wynosi ok. 7 240 osób na dzień. Uwzględniając zwiększenie się powierzchni narciarskich w przypadku zrealizowania zamierzeń inwestycyjnych „Sudety Lift”, chłonność ta zwiększy się do ok. 7 580 osób na dzień.

Jak dotychczas maksymalna ilość turystów korzystających z infrastruktury narciarskiej SKIARENY wyniosła 3238 osób/dzień (2005.02.02.). Tak więc przy założeniu, że realizacja inwestycji spowoduje wzrost (wariant optymistyczny) ilości turystów o 100 % w stosunku do aktualnego obciążenia infrastruktury narciarskiej SKIARENY, nie zostanie przekroczona orientacyjna chłonność tego obszaru.

6.8.2. Uzasadnienie wybranego wariantu

Faktem bezspornym jest to, że ewentualna realizacjia planowanej rozbudowy infrastruktury narciarsko-turystycznej w masywie Szrenicy spowoduje wycięcie drzewostanu i zaburzenie krajobrazu na powierzchni od ok. 7 do 13 ha w zależności od wybranego wariantu lub ich kompilacji. Uwzględniając cele dla których został powołany Karkonoski Park Narodowy sformułowane w „Koncepcji ochrony przyrody w Karkonoskim Parku Narodowym” (Raj A. 1999, Danielewicz Wł., Raj A., Zientarski J. 2002):



  • ochronę bioróżnorodności biologicznej

  • ochronę środowisk naturalnych lub zbliżonych do naturalnych

  • ochronę (utrzymanie) gatunków rzadkich i zagrożonych oraz unikatowych

populacji lokalnych o dużej randze faunistycznej i florystycznej

  • wspomaganie procesów sukcesyjnych w ekosystemach zdegradowanych

  • ograniczanie niekorzystnych zjawisk spowodowanych przegęszczeniem populacji

niektórych gatunków (brak ważnego planu ochrony parku),

oraz obszary sieci Natura 2000, po przeanalizowaniu uwarunkowań środowiskowych i wymogów technicznych inwestycji propnuje się generalnie wariant zaproponowany przez Inwestora, uwzględniający jednak niektóre propozycje sformułowane przez KPN. Warunkiem przyjęcia tego wariantu powinno być przyjęcie zastosowania proponowanych działań ograniczających negatywny wpływ na środowisko, oraz działań kompensacyjnych. Zaproponowany przez autorów raport wariant nazwano „wariantem kompromisowym”.


Wariant kompromisowy” przedstawia się następująco:
1. Trasa kolejki linowej przebiega zgodnie z propozycją Inwestora.

Uzasadnienie: Lokalizacja górnej stacji kolejki zdeterminowana jest wymogami organizacji ruchu narciarskiego, a w szczególności dogodnego dla narciarzy połaczenia tego rejonu z trasami slalomowymi na Hali Szrenickiej. Zaproponowany wariant przebiegu trasy przez KPN, miał na celu niedopuszczenie do przeprowadzenia go ponad grupą „Żmijowych Skał”, co wiązałoby się wg KPN z koniecznością poprowadzenia podpór ponad szczytami drzew. Tymczasem ustalono że:



  • brak jest dokładnych pomiarów geodezyjnych, które dokumentowałyby przebieg kolejki bezpośrednio przez „Żmijowe Skały”,

  • ze względu na wysokość względną skał (5-6 m) - aby zachować wymaganą bezpieczeństwem odległośc pomiędzy podłożem a kanapą kolejki nie istnieje wg. Inwestora potrzeba wznoszenia podpór wyższych od otaczajacego drzewostanu świerkowego,

  • istnieje teoretyczna możliwość poprowadzenia trasy kolejki (szer. do 15 m) pomiędzy skałkami, które są oddalone od siebie o ok. 25 –30 m

  • ewentualne odkrycie „Żmijowych Skał” poprzez wycięcie otaczajacego drzewostanu świerkowego wpłynęloby na podniesienie atrakcyjności widokowych z uczęszczanej drogi łączącej Rozdroże pod Kamieńczykiem ze stacją pośrednią kolejki i schroniskiem „Pod Łabskim Szczytem”,

  • na omawianym obszarze są prowadzone przez KPN prace nad przebudową drzewostanu w kierunku dostosowawczym do rodzaju siedliska (kwaśne buczyny) wiążące się z wycinaniem świerka, a zatem istnieje pewna możliwość działań kompromisowych na tym obszarze

  • cenna roślinność cieniolubna porasta tylko jedną, położoną najbardziej na NE skałkę.


2. Łącznik pomiędzy nartostradami „Śnieżynka” i „Puchatek” – przebieg kompromisowy
Celem proponowanego łącznika pomiędzy nartostradami Śnieżynka i Puchatek jest doprowadzenie do podziału i zmniejszenia natężenia ruchy w jej dolnej części., ale i uatrakcyjnienie dolnego odcinka Śnieżynki. Na zaproponowane przejście łącznika przez Sudety Lift, KPN nie wyraża zgody i proponuje przesunięcie łącznika do linii oddziałowej pomiędzy oddz. 180 – 181. Zaproponowane jednak rozwiązanie ma w sobie wady techniczne polegające na braku odpowiednich łuków przy rozpoczęciu i zakończeniu łącznika, a ponadto jest on zbyt wąski i nie spełnia wymogów stawianych przed nartostradami „trudnymi” (rozporządzenie RM w sprawie warunków bezpieczeństwa osób przebywajacych w górach... Dz.U. nr 57, poz. 258 z 1997 r). W związku z tym należy przyjąć rozwiązanie pośrednie polegające na poszerzeniu nartostrady Śnieżynka przed skrętem w łącznik wykonany pomiędzy propozycją Sudety Lift i linią oddziałową. Łącznik winien mieć min 30m szerokości a w swojej dolnej części jego szerokość powinna wzrosnąć do ok. 40m. Takie rozwiązanie zapewni bezpieczeństwo ruchu narciarzom. Należy ponadto zauważyć, że zaproponowany wariant spowoduje zmniejszenie koniecznego wyłączenia powierzchni leśnej w porównaniu do wariantu proponowanego przez Inwestora. Spowoduje także mniejsze rozczłonkowanie kompleksu leśnego.
3. Trasa dojazdowa do nartostrady „FIS” – wg. stanowiska KPN

Uzasadnienie: Ze względów przyrodniczych niemożliwe jest poszerzenie nartostrady FIS przy stacji kolejki na Szrenicy, ponieważ w wyniku tego zniszczono by 0,5 ha priorytetowego siedliska dla Natury 2000, jakim są sudeckie zarośla kosodrzewiny. Niedopuszczalne w tym miejscu jest również okresowe poszerzanie nartostrady w czasie zimy gdy kosodrzewina znajduje się pod śniegiem. Wynika to z tego, że podczas użytkowania narciarskiego dochodziłoby do ubijania śniegu w jego górnej warstwie. Wiosną nastąpiłoby wytapiania się śniegu ze środka co w konsekwencji doprowadzało by do wzrostu temperatury i wilgotności w wytopionych niszach. Spowodowałoby to powstanie warunków podobnych do efektu igloo. Warunki te - wilgotnościowe i cieplne, są niezwykle sprzyjające dla patogenicznego grzyba Herpotrichia nigra wywołującego zespół chorobowy zwany brunatną pleśnią śniegową. Zwalczanie tego grzyba jest bardzo trudne (Mańka K. 1976) i możliwe tylko za pomocą środków chemicznych, co jest niedopuszczalne w strefie ochrony ścisłej.


4. Poszerzenie nartostrad – wariant kompromisowy

Ze względów bezpieczeństwa poszerzenie tras powinno zostać dopuszczone w miejscach wskazanych przez inwestora. Wszystkie nartostrady na których proponowane jest poszerzenie zaliczane są do nartostrad trudnych lub bardzo trudnych. Wydaje się więc, że zaproponowane przez Sudety Lift kompromisowe rozwiązanie poszerzenie ich do 40 a nie do 50 m jest rozwiązaniem właściwym. Tym bardziej, że w wyniku wybudowania kolejki linowej Szklarska Poręba – Świąteczny Kamień na stokach „Lolobrygidy” i „Śnieżynki” wzroście liczba narciarzy. Należy ponadto zauważyć, że planowane poszerzenia nie stwarzają szczególnych zagrożeń przyrodniczych, poniważ będą prowadzone w drzewostanach w fazie rozpadu i dragowinach. Zaleca się jednak, aby wszędzie tam, gdzie umożliwia to konfiguracja terenu dokonywać poszerzenia po stronie dowietrznej, gdyż będzie to minimalizowało wzrost zagrożeń od niszczącej siły wiatru.


5. Pozostałe elementy inwestycji – według propozycji Inwestora

Pozostałe elementy inwestycji, takie jak budowa instalacji rozprowadzającej wodę dla naśnieżania górnych odcinków nartostrad i dróg narciarskich oraz instalacji zasilającej w prąd elektryczny, które zostaną ułożone pod gruntem, budowa, a właściwie odbudowa zbiornika retencyjnego wraz z pompownią na dopływie Kamieńczyka w rej. Szrenicy i gruntową drogą

dojazdową nie budzą kontrowersji, nie stwierdza się także ich negatywnego oddziaływania na środowisko. Warto ponadto zauważyć, że istnienie zbiornika retencyjnego i rozprowadzonej sieci wodociągowej ma duże znaczenia dla bezpieczeństwa przeciwpożarowego w tym rejonie gdzie znajdują się aż 3 schroniska. Budowa drogi dojazdowej do zbiornika ułatwi także pozbycie się ze środowiska zastarzałych kup żużli i innych odpadów zdeponowanych w tym rejonie w latach przeszłych.

6.8.3. Propozycje działań proekologicznych


  1. Przejście kolejki linowej powinno się odbywać na wysokości koron dojrzałych drzewostanów (max wysokość podpór w dolnej części trasy 12-15 m, ku górze niższa)

  2. Wszystkie urządzenia naziemne, skrzynki bezpiecznikowe, linie energetyczne powinny być zamaskowane, np. roślinnością lub budowlami przypominającymi formy naturalnych rumowisk.

  3. Powierzchnie pozbawione roślinności powinny podlegać sztucznemu odnowieniu gatunkami roślinności krzewiastej lub zielnej lokalnych populacji wg wskazań KPN

  4. Miejsca w których dojdzie do poszerzenia nartostrad należy odtworzyć w sposób sztuczny pas ekotonu. Należy przyjąć przy tym poniższe zasady:

    1. W paśmie acidofilnej buczyny pas ten z powodu zagęszczenia drzewostanu wynosi ok. 5 – 10 m wgłąb drzewostanu,

    2. Im wyżej tym szerokość pasa ekotonu się zwiększa i w górnoreglowym borze świerkowym może sięgać kilkudziesięciu metrów. W związku z tym przyjąć należy, że szerokość sztucznie odtwarzanego ekotonu powinna być równa szerokości wycinanego pasa,

  1. Dobór gatunków do odtworzenia ekotonu winien być uzgodniony z KPN

  2. Prace budowlane i związane z naruszeniem siedlisk leśnych winny być prowadzone w okresie pozalęgowym. Jeżeli na skutek prowadzonych obserwacji okaże się, że kolejka linowa stanowi element utrudniający przeloty ptaków, na szczytach popór należy zainstalować sylwetki ptaków drapieżnych

  3. Tam gdzie pozwalają na to warunki terenowe, poszerzanie nartostrad powinno odbywać się po stronie „pod wiatr”, czyli generalnie po stronie zachodniej

  4. Zdecydowana większość transportu elementów podpór i stacji górnej winna się odbywać przy użyciu helikoptera

  5. Należy do niezbędnego minimum ograniczyć stosowanie sprzetu mechanicznego podczas układania sieci wodociągowych i elektrycznych

  6. Należy rozważyć możliwość skanalizowania projektowanej stacji górnej kolejki, z odprowadzeniem do oczyszczalni ścieków komunalnych na Hali Szrenickiej.




1   ...   19   20   21   22   23   24   25   26   27


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna