23 maja (czwartek)



Pobieranie 53.58 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar53.58 Kb.
Festiwal Teatralny InQbator Ruchu vol. 2

Ostrołęka, 23 – 25 maja 2013 roku




23 maja (czwartek)


19.00 Parada (Pl. Bema – Scena przy DH Kupiec)


19.30 To właśnie ruch (Scena przy DH Kupiec)

Pokaz etiud tanecznych tańca ludowego, współczesnego, irlandzkiego, flamenco, break dance oraz tańca towarzyskiego.


20.20 Oficjalne otwarcie InQbatora (Scena przy DH Kupiec)

20.40 Historia prawdopodobna Ostrołęcka Scena Autorska (Scena przy DH Kupiec)

Bohaterami spektaklu jest dwoje ludzi. Cztery pory roku pojawiające się w postaci Masek to narodziny, pełnia życia, starość i śmierć. Jak przeżyjemy nasze życie? Godnie, uczciwie, pełni miłości i nadziei czy ulegniemy pokusom, które w nas uderzają? To wszystko zależy od nas. Jest to historia, w której każdy z nas odnajdzie cząstkę samego siebie. Spektakl do bardzo przejmującej, dramatycznej wręcz muzyki Witolda Lutosławskiego.
Historię prawdopodobną tworzy 20-osobowa grupa młodych ludzi skupiona w Ostrołęckiej Scenie Autorskiej. Dla większości jest to debiut sceniczny.

Scenariusz i reżyseria Wojciech Kraszewski..



Historia prawdopodobna – Ingerencja

Ideą tego działania jest przybliżenie publiczności, czym jest ruch w teatrze, jak potrafi zmienić i wzbogacić spektakl. Produkcja plenerowa Historia prawdopodobna, to najnowszy spektakl Ostrołęckiej Sceny Autorskiej. Premiera sztuki odbędzie sie podczas Festiwalu. Spektakl Historia prawdopodobna będzie wystawiony w trzech wersjach. Do wersji przedstawienia przygotowanej przez Wojciecha Kraszewskiego dodane zostaną sekwencje ruchowe opracowane przez dwóch choreografów w dwóch różnych technikach scenicznych: tańca i pantomimy. Ingerencja polegała będzie na włączeniu do spektaklu elementów ruchowych, jednak bez zmiany założeń artystycznych przedstawienia, a jedynie w celu wzbogacenia i uzupełnienia jego formy. Trzy różne wersje spektaklu pokazane zostaną podczas trzech dni Festiwalu, dając widzom możliwość porównania jakości artystycznej każdego z nich.



Historia prawdopodobna – ingerencja taniec

Praca pod kierunkiem dr hab. Aleksandry Dziurosz: choreografa, pedagoga, twórcy Warszawskiego Teatru Tańca, wykładowcy Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina



Historia prawdopodobna – ingerencja pantomima

Pracę poprowadzi Józef Markocki, uczeń i aktor Henryka Tomaszewskiego, twórca Teatru Formy wywodzącego się ze szkoły polskiej pantomimy.


21.30 TAKARAZUKA camp Krakowski Teatr Tańca (Parking przed OCK)

Spektakl inspirowany jest teatrem japońskim – popularną rewią żeńską – Takarazuka, działającą w mieście o tej samej nazwie od prawie stu lat. Specyfika i oryginalność teatru, w którym wszystkie role, zarówno męski, jak i żeńskie odgrywają kobiety, stały się punktem wyjścia do rozważań na temat teatralności płci, konstrukcji płci kulturowej oraz stereotypowego postrzegania płci przez społeczeństwo. Kandydatki na „Takarazinki” przygotowują się przez dwa lata w specjalnej szkole do odgrywania ról męskich i ról kobiecych. Przyswajają sobie kata, czyli charakterystyczne dla danej płci formy gramatyczne, sposoby zachowania, gesty, mimikę. Dla twórców spektaklu ciekawym zagadnieniem jest jednak odgrywanie ról kobiecych przez kobiety. Teatr Takarazuka wydaje się bowiem doskonale potwierdzać tezę Simone de Beauvoir: „nie rodzimy się kobietami – stajemy się nimi”.

„W <> dochodzi do spotkania kultur i twórczego przetworzenia wzorca. W tym wypadku następuje przeniesienie cech właściwych kulturze dalekowschodniej na grunt polskiej (…) na styku dwóch odmiennych kultur może wytworzyć się trzecia, zawierająca nowe wartości. Czy do tego doszło w przypadku <> i adaptacji prozy Kōbō? Omówione cechy potwierdzają to założenie. Jednakże spektakl ten stanowi dowód na to, jak bardzo inspirująca potrafi być kultura japońska z całą swoją różnorodnością, wysokim poziomem kreowania świata przedstawionego czy zabawą w konstruowanie płci kulturowej.”

(Małgorzata Wielgosz, Teatralne rozgrywki między kobiecością a męskością inspirowane japońską rewią Takarazuka [w:] Inspirująca i inspirowana. Podkultura japońska, pod red. Adrianny Wosińskiej)

Spektakl nagrodzony główną nagrodą podczas Tyskich Spotkań Teatralnych w 2012 roku.
Choreografia: Eryk Makohon | Scenografia: Eryk Makohon | Występują: Anna Chmiel – Kowalska, Monika Godek, Barbara Kopała, Agata Syrek, Katarzyna Węglowska – Król, Katarzyna Żminkowska, Paweł Łyskawa oraz tancerki Pracowni METAfizyczna | Producent: Stowarzyszenie Krakowski Teatr Tańca oraz Nowohuckie Centrum Kultury. W spektaklu wykorzystano fragmenty artykułu Aliny Łysak Teatr Takarazuka jako przykład performatywności płci.

24 maja 2013 (piątek)

10.00 Koty Trzy Teatr Gry i Ludzie (Scena Kameralna OCK / Scena przy DH Kupiec – w zależności od pogody)

Wesoły i bardzo kolorowy interaktywny spektakl dla najmłodszych dzieci (dzieci w wieku przedszkolnym). W kocim świecie wcale nie jest zwyczajnie i nudno. Pazurek, Chrupek i Kitka to naprawdę niezłe gagatki i dlatego przydarzają się im całkiem śmieszne i „wybuchowe” historie.

Kto jest ciekawy, co stanie się z armatą dziadka pirata, albo czy możliwe jest złapanie chmurki w locie i czy to na pewno kotek wypił mleczko i ogonkiem stłukł jajeczko, musi to zobaczyć. Kociaki są niesforne i dowcipne, rozśpiewane i roztańczone, choć czasem z ich muzykowania wychodzi „kocia muzyka”.


Reżyseria: Maciej Nogieć | Kostiumy: Ania Kandziora | Występują: Ania Kandziora, Justyna Świętojańska, Magda Tramer

17.30 Historia prawdopodobnaingerencja pantomima Ostrołęcka Scena Autorska (Scena przy DH Kupiec)


Druga odsłona spektaklu Historia prawdopodobna z wykorzystaniem sekwencji ruchowych opracowanych w technice scenicznej pantomimy.

Scenariusz i reżyseria Wojciech Kraszewski | Ruch sceniczny Józef Markocki


18.30 Kuglarze Teatr Gry i Ludzie (Scena przy DH Kupiec)

Spektakl jest próbą odtworzenia atmosfery średniowiecznych widowisk jarmarcznych. Ważną inspirację stanowiła tutaj powieść Wacława Berenta Żywe kamienie i zwarty w niej obraz życia średniowiecznych wędrownych artystów, outsiderów, wysoko ceniących swoją niezależność i swobodę.

W mury miast i grodów wnosili oni śmiech i radość, ale też zamęt, godząc swobodnym zachowaniem w obyczajność ludzi osiadłych. W ich sztuce, opowieściach i pieśniach żywa była tradycja wędrownych poetów, dlatego wysokie miesza się tu z niskim. Z perspektywy ludzi wolnych, uchylających się powszechnym normom, kpiących sobie z hierarchii i autorytetów - oglądamy średniowiecze. Dzięki temu wiele tu radości i zmysłowości pozornie w tej epoce nieobecnych.

W przedstawieniu pojawiają się świeckie pieśni i melodie z epoki. Są one dopełnieniem akcji i łącznikiem poszczególnych scen.


„Bęben ogłasza gromko ich przybycie. W pstrym tłumie wagantów ledwie odróżnisz linochoda w stroju rycerza i z tyczką grochową w garści. Wkracza oto w miasto skoczka piękna, wystawiając dumnie pierś całkiem gołą i ognia pożeracz. W obcisłych szatach czerwono - zielonych żongler kroczy oto. Tak miękko i pląśnie suną zwinne chłopcy, wyrzucając w takt swe ciżmy długodziobiaste i dzwoniąc sarnimi uszami wesołkowych kapturów”.
(Wacław Berent, Żywe kamienie).
Reżyseria: Maciej Nogieć | Scenografia: Maciej Nogieć | Kostiumy: Ania Kandziora |

Występują: Justyna Świętojańska, Magda Tramer, Ania Kandziora, Joanna Blaut, Maciej Nogieć, Michał Tramer, Janusz Niedbał, Szymon Strużek


19.30 InQbator 2012 Wernisaż pokonkursowej wystawy fotograficznej (Hol OCK)

20.00 Wieczór Polskiego Teatru Tańca Polski Teatr Tańca (Scena Główna OCK)



DSM-IV 301.81

Zaburzenia osobowości typu B. Osobowość narcystyczna - zaburzenie osobowości, w którym występuje wzorzec zachowań zdominowany nastawieniem wielkościowym (w wyobraźni lub na jawie), potrzebą bycia podziwianym, brakiem empatii i niezdolnością do przyjęcia perspektywy innych osób.


Osoby silnie narcystyczne mogą niekiedy przeżywać stany, w których czują się, jakby były za murem lub szybą oddzielającą ich od innych ludzi, bądź mieć wrażenie, że inni są jak postacie z wyświetlanego filmu. Nie są to jednak przeżycia psychotyczne, lecz metaforyczny opis wrażeń, jakich doświadczają w kontakcie z innymi ludźmi.

Choreografia & video: Daniel Stryjecki | Kostiumy: Maciej Zień | Muzyka: Nran (www.nran.name)


Ukradkiem

Kobieta i mężczyzna uwikłani w pokrętną ekonomię pożądania, które zawsze pojawia się niespodziewanie i nie daje się opanować. Poczuciu spełnienia towarzyszy strach i niepewność, rozkosz niesie w sobie ból. Obmyślane wcześniej role niepostrzeżenie wymykają się spod kontroli i stają się płynne. Kusiciel staje się ofiarą, zdobywca prześladowanym, a stale łaknące ciała demaskują groteskowe oblicze człowieka.

„Ludzie i owady, inne zwierzęta zresztą też, zdają się zmierzać do jakiegoś celu, ich ruchy są szybkie i celowe (…).” – Mapa i terytorium, M. Houellebec.
Reżyseria, choreografia i wykonanie: Tomasz Pomersbach, Katarzyna Rzetelska | Muzyka: Nouvelle Vague | Kostiumy: Roksana Rzetelska
Balladyna

„Pracuj jak koń pogański, pracuj całe lato,

A zimą śpij u chłopa za brudnym przypieckiem

Między garnkami, babą szczerbatą i dzieckiem”

J. Słowacki (Balladyna)

Tworząc Balladynę, Słowacki ma niewielu przyjaciół, a być może tylko jednego. Jest nim Ignacy Krasiński, z którym zresztą, krótko później, poróżni go wizja sztuki, ale któremu – wówczas, mógł swój tekst dedykować. Dlaczego nie dedykował go jednej osobie, która duchowo nie opuściła go nigdy? Czy dlatego, że była ona kobietą? Dlaczego historia dwóch kobiet nie jest mitem, ani baśnią, ani legendą, ani właśnie historią? I dlaczego winimy tylko jedną postać? Skoro rozpaczliwie samotne są wszystkie?


Choreografia, kostiumy, scenografia: Karina Adamczak–Kasprzak , Agata Ambrozińska-Rachuta | Taniec: Karina Adamczak-Kasprzak, Paulina Wycichowska | Muzyka: Rafał Kasprzak i inni, Sebastian Czajkowski (współpraca) | Głos Kirkora (off) Michał Żebrowski

21.30 Pandora Teatr Formy (Parking przed OCK)

Spektakl powstał na kanwie dramatu Wariat i Zakonnica Stanisława Ignacego Witkiewicza. Sztuka nie jest wierną ilustracją dramatu Witkiewicza, choćby dlatego, iż używa środków charakterystycznych dla Teatru Ruchu. Jest współczesną wizją człowieka uwięzionego i uwikłanego w słabości ludzkiej natury. Mityczna puszka Pandory jest zatem nie tylko symbolem niedoli ludzkiej, ale pełni tutaj rolę mikrokosmosu, w którym przyszło nam żyć. Bohaterowie doświadczają siebie również poprzez pryzmat indywidualnego spojrzenia i stają się mocni w swej słabości, która też staje się formą niewoli. Miłość, erotyka, pożądanie a nawet zbrodnia doskonała, pełnią tu rolę swoistego katharsis i prawdopodobnie stanowią jedyną drogę, by opuścić Pandorę.
Scenariusz i reżyseria: Józef Markocki | Muzyka: zespół Job Karma | Scenografia: Józef Markocki | Wykonanie scenografii: Krzysztof Cichała | Technika: Krzysztof Cichała, Jan Werner, Krzysztof Głazowski | Występują: Barbara Chodorowicz, Joanna Zabuska, Zbigniew Bodzek, Robert Fijak,  Jan Kochanowski, Józef Markocki


25 maja 2013 (sobota)

15.00 Mistrz Teatr Gry i Ludzie (Scena przy DH Kupiec)

Spektakl powstał z inspiracji ludowym podaniem z okolic miasta Pyskowice. Jest to historia obdarzonego niezwykłymi talentami rzemieślnika, który marzy o stworzeniu magicznego instrumentu, zdolnego odtworzyć wszystkie dźwięki świata.

W tym celu Mistrz porzuca bliskich, swój warsztat, w którym służył wszystkim pomocą i rodzinne miasto. Jego wieloletnią wędrówkę po świecie wieńczy spełnienie marzeń, udaje mu się stworzyć wymarzone dzieło. Jednak triumfalny powrót do rodzinnych Pyskowic okaże się pełną goryczy lekcją, gdyż czekają tam Mistrza niemiłe wieści.

Jest to elementarna lekcja wiedzy na temat ludzkich wyborów, które zawsze niosą z sobą jakąś utratę. Radość i łzy splatają tutaj łańcuch przyczyn i skutków. W spektaklu plan lalkowy współistnieje z planem żywym. Trójce aktorów towarzyszy para muzyków, dopełniając narrację śpiewem i oryginalnymi kompozycjami. Przedstawienie nie stwarza żadnych barier odbiorcom, jest więc dedykowane zarówno młodym jak i dorosłym.
Reżyseria: Maciej Nogieć | Scenografia/lalki: Michał Tramer, Bartosz Socha

Występują: Anna Kandziora, Grzegorz Lamik, Michał Piotrowski | Zespół muzyczny: Martyna Kalus, Marcin Płaszczyk

16.00 Historia prawdopodobna – ingerencja taniec Ostrołęcka Scena Autorska (Scena przy DH Kupiec)

Trzecia odsłona spektaklu Historia prawdopodobna z wykorzystaniem sekwencji ruchowych opracowanych w technice scenicznej tańca.

Praca pod kierunkiem dr hab. Aleksandry Dziurosz: choreografa, pedagoga, twórcy Warszawskiego Teatru Tańca, wykładowcy Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina.

17.00 Na horyzoncie myśli Teatr Mimo (Scena przy DH Kupiec / Scena Kameralna OCK – w zależności od pogody)

Najnowszy spektakl Teatru Pantomimy Mimo. Wszystkie mapy zgubili dawno temu. Czas odmierzają porami roku. Wędrują przed siebie po cienkiej linii marzeń, poszukując miejsca, które dobrze znają. Niosą ze sobą swój dom nieskończony wierząc, że niebo nie okaże się być zbyt wysoko.
Reżyseria: Bartłomiej Ostapczuk | Występują: Maja Pieczerak, Bartłomiej Ostapczuk | Produkcja Warszawskie Centrum Pantomimy

18.30 In blue Teatr Akt (Parking przed OCK)

Przedstawienie o lekkiej, niebanalnej formie, stanowiące połączenie teatru pantomimy, tańca, cyrku, teatru ulicznego i happeningu. Temat przewodni to podróż w krainę wyobraźni, w którą niespodziewanie wyrusza główny bohater. Fantazyjny świat wodny inspiruje do stworzenia wielu ciekawych wizualnie obrazów – czasem lirycznych jak spokojna toń wodna, czasem plastycznych jak rwący strumień, a czasem gwałtownych jak wzburzone morze. Środki wyrazu to: klasyczna pantomima, taniec z wielkimi pelerynami-skrzydłami, taniec z wachlarzami w ogromnych kulach, taniec na szczudłach i powerizerach. Pierwotna wersja spektaklu została specjalnie przygotowana i zaprezentowana na Europe on Water Festival w Istambule – Europejskiej Stolicy Kultury 2010.

Pomysł, reżyseria: Teatr Akt | Koordynacja projektu: Agnieszka Musiałowicz i Agencja KRAB | Występują : Marta Suzin, Agnieszka Musiałowicz, Janusz Porębski, Tomasz Musiałowicz, Marek Kowalski, Krzysztof Skarżyński (Teatr Akt) | Obsługa (światła i muzyka): Adam Sztorc

Spektakl w pierwszej wersji pt. The Waters prezentowany był na Pflasterspektakel w Linz
i Międzynarodowym Festiwalu Tańca Scena Otwarta.
The Waters powstał dzięki pomocy finansowej Miasta Stołecznego Warszawy oraz Konsulatu Generalnego RP w Istambule.

20.00 Bachantki Teatr Chorea (Scena Główna OCK)

Spektakl Bachantki w reżyserii Tomasza Rodowicza stanowi trzecią, finalną fazę mierzenia się z najbardziej intrygującym dramatem Eurypidesa i jest próbą opowiedzenia tej wieloznacznej tragedii przy użyciu innego niż w poprzednich projektach klucza. Do współpracy nad spektaklem został zaproszony amerykański choreograf Robert Hayden (tancerz, wieloletni współpracownik Ultima Vez, wcześniej współpracował już z Choreą, między innymi tworząc ruch do Oratorium Dance Project).

Chorea po raz kolejny sięga po tekst Bachantek. Efektem pierwszego etapu pracy był spektakl Bakkus – opowieść o konflikcie prawa i religii, przestroga przed fanatyzmem z jednej strony i nadużyciami władzy z drugiej, kryzysem wartości i grozą odpowiedzialności zbiorowej. Druga część – Śpiewy Eurypidesa to opowieść o zbiorowym szaleństwie i ostrzeżenie przed niebezpiecznymi, bigoteryjnymi praktykami.

Spektakl Bachantki – to konfrontacja tych dwóch wątków oraz odniesienie powstałych między nimi napięć do współczesnych relacji międzyludzkich. Dzisiejsze społeczeństwo to grupa, w której tak szybko, z łatwością wyznacza się zbiorową odpowiedzialność. Przy zanikaniu wiary w obecność Boga i zastępowaniu go nieudolnymi wizerunkami, łatwo przypisać sobie samemu wszechwiedzę i wszechwładzę i manipulować emocjami innych. Wobec entropii wartości, religii i autorytetów sposobem na zdefiniowanie siebie samego jest destrukcja i agresja wobec innych. Potrzeba oczyszczenia przez złożenie ofiary została w naszej kulturze zredukowana do znajdywania kozła ofiarnego. W każdym z nas jest jednoczesna potrzeba porządku i chaosu, potrzeba szaleństwa i harmonii. Dlaczego jesteśmy jedynym gatunkiem, który wyrzyna sam siebie, pragnąc w głębi serca najbardziej miłości i obecności Boga?
Reżyseria: Tomasz Rodowicz | Choreografia: Robert M. Hayden | Muzyka i prowadzenie chóru: Tomasz Krzyżanowski | Występują: Joanna Chmielecka, Julia Jakubowska, Małgorzata Lipczyńska, Majka Justyna, Janusz Adam Biedrzycki, Paweł Korbus, Maciej Maciaszek, Adrian Bartczak | Chór: Joanna Filarska, Sandra Gierzek, Joanna Kłos, Aleksandra Kozioł, Milena Kranik, Justyna Sobieraj-Bednarek, Elina Toneva, Paulina Tralewska, Dara Weinberg


21.30 Carmen Funebre Teatr Biuro Podróży (Parking przy ul. Prądzyńskiego, za Sceną przy DH Kupiec)


Inspiracją do powstania tego przestawienia były nasilające się konflikty etniczne, wybuchy nacjonalizmu i wojna w Bośni. Podczas pracy nad spektaklem członkowie zespołu spotkali się z uchodźcami z byłej Jugosławii. Ich relacje przyczyniły się do powstania uniwersalnych metafor opisujących los wygnańców. W przedstawieniu nielinearna historia rozgrywa się w planie realistycznym oraz metafizycznym.

W Carmen Funebre Teatr Biuro Podróży używa spektakularnych środków przyciągających uwagę zarówno doświadczonego widza, jak i przypadkowego przechodnia. Szczudła, ogień, efekty świetlne, przejmująca muzyka wywołują lęk i współczucie. W spektaklu używa się niewielu słów, ale sekwencja sugestywnych obrazów wywołuje u widza silne wrażenie.


Reżyseria: Paweł Szkotak | Występują: Marta Strzałko, Agata Elsner, Jarosław Siejkowski, Tomasz Wrzalik, Bartosz Borowski, Łukasz Kowalski, Piotr Kaźmierczak, Mateusz Kostecki

Wydarzenia towarzyszące
Poligon teatralny Teatr Biuro Podróży, 22 – 24 maja

Warsztaty Działań Plenerowych

Proponowany przez Teatr Biuro Podróży warsztat jest próbą stworzenia, wraz z młodymi ludźmi w Ostrołęce, przestrzeni dialogu z mieszkańcami miasta. Celem warsztatów prowadzonych przez aktorów jest realizacja akcji plenerowej opartej na wyraźnym geście i mocnym, zaskakującym obrazie. Uczestnikom da to możliwość wyprowadzenia własnego miasta ze stanu równowagi, przerwania rutyny codzienności i wykreowania sytuacji osobliwej, jednocześnie jednak mocno osadzonej w lokalnych realiach. Działanie to, mające charakter performatywny oraz happeningowy, stanowić będzie częściowo otwartą strukturę, której ostateczny kształt nadadzą sami warsztatowicze oraz przypadkowi uczestnicy akcji. Pozwoli to na spontaniczną transformację przestrzeni miejskiej, stworzy przestrzeń spotkania i interakcji, a także umożliwi konfrontację twórców, czyli uczestników warsztatów z mieszkańcami miasta oraz niespodziewane i nieprzewidywalne w skutkach zaangażowanie ich w bieg wydarzeń.

Dzieląc się wieloletnim doświadczeniem, aktorzy Teatru Biuro Podróży zapoznają uczestników z metodami pracy nad szeroko rozumianym widowiskiem plenerowym. Program warsztatów obejmie fizyczne działania związane z ciałem i ruchem w przestrzeni otwartej, elementy ekspresji aktorskiej, pracy nad kostiumem i scenografią oraz konceptualizację, realizację i finalizację performansu z uwzględnieniem technik plenerowych, takich jak szczudła, ogień, proste akrobacje, improwizowane historie; prace z zastosowaniem technik multimedialnych – film, przetwarzanie komputerowe obrazu, publiczne pokazy multimedialne w przestrzeni miejskiej; tworzenie scenariusza gry miejskiej przy współudziale uczestników

Warsztaty odbywać się będą przez trzy kolejne dni, tj. 22, 23 i 24 maja 2013 roku.

Dnia 25 maja uczestnicy warsztatów zostaną również zaproszeni do wzięcia udziału w przygotowaniach i prezentacji spektaklu Carmen Funebre w ramach Festiwalu Teatralnego InQbator Ruchu vol. 2.


Street jam/performance Cats Claw Crew, 21 – 23 maja

Cats Claw Crew - Polska czołowa grupa tancerzy break dance, istniejąca od 2007 roku. W skład grupy wchodzą: Kamil „Monk” Białobrzewski, Bartek „Skromny” Białobrzewski, Aleksander „Nevi” Białobrzewski z Rzekunia (przedmieście Ostrołęki), Tomasz „Jonasz” Nikodemski z Ostrołęki, a także Łukasz „Pielgrzym” Czapski, Dawid „Gieras” Gieranin, Bartek „Sancho” Sawicki z Siedlec. Przez całą swoją taneczną karierę zdobywali wiedzę od najlepszych tancerzy oraz prekursorów tańca break dance m.in. Ken Sweft z (USA), Poe One USA), Luigi (USA), Abstrakt (USA), Machine (USA), Wing (Korea), oraz wielu innych. Trzech członków grupy posiada tytuł instruktora tańca nowoczesnego. Tancerze wiele razy współpracowali z grupą Caro Dance tańcząc w spektaklach: Dziadek do orzechów, Carmen, Zapach Kobiety oraz Chopin (w Polsce oraz we Francji), a także z zespołem Full Power Spirit robiąc pokazy na koncertach zespołu oraz prowadząc warsztaty taneczne na terenie całej Polski. Ostatnio można było zobaczyć ich w trzeciej edycji programu Got to Dance.



Gra miejska Maska 23 – 25 maja

Gra towarzyszy InQbatorowi, fabuła jest związana ze spektaklami zachęca uczestników do udziału w festiwalu. Organizatorem gry jest Ostrołęckie Centrum Kultury.


Konsultantem programu spektakli i działań tanecznych Festiwalu Teatralnego InQbator Ruchu vol. 2 jest dr hab. Aleksandra Dziurosz, Dyrektor Warszawskiego Teatru Tańca.


Strona z





©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna