4 Bydgoski Pułk Dowodzenia. Zarys historii



Pobieranie 41.88 Kb.
Data30.04.2016
Rozmiar41.88 Kb.
4 Bydgoski Pułk Dowodzenia.

Zarys historii.


1. Formowanie pułku.

Rok 1994 zamyka istnienie 4 pułku łączności. 9 maja w pięćdziesiątą rocznicę sformowania 4 Łużyckiego Pułku Łączności odbyły się ostatnie uroczystości obchodów Święta Pułkowego. W imieniu Dowództwa Pomorskiego Okręgu Wojskowego z życzeniami wystąpił płk Mieczysław Cieniuch, wówczas zastępca szefa sztabu POW ds. operacyjnych. Uroczystości odbywały się w trakcie funkcjonowania Zarządzenia Dowódcy POW nr 0136 z dnia 13 grudnia 1993 roku na mocy którego, dowódca 4 pł, zachowując dotychczasowe rezimy gotowości bojowej (GB), miał przeformować do 30 czerwca 1994 roku 4 pułk łączności w 4 pułk dowodzenia, wcielając część pododdziałów, rozformowanego do 30.06 1994 roku, 5 pułku zabezpieczenia, dwie kompanie łączności Węzła Łączności POW, pododdział SOAS POW, baterię plot ze składu 55 plot oraz kompanię reprezentacyjną POW, dodatkowo przyjąć w podporządkowanie WAK nr 1 który dotychczas zabezpieczał Sztab POW i kompleks koszarowy 5 pzab.

Prace planistyczne dotyczące przeformowania rozpoczęły się już we wrześniu 1993 roku, na podstawie wytycznych Szefa Sztabu oraz zaleceń Szefostwa Łączności POW, ale samo przeformowanie rozpoczęło się od 02.01.1994 roku.

Sytuacja była bardzo złożona. Mimo, osiągnięcia, zgodnie z planem, organizacji nakazanej etatem, już w marcu 1994 roku, bardzo opornie szło ukompletowanie w siły i środki pochodzące z 5 pułku zabezpieczenia. Okazało się, że wiele egzemplarzy sprzętu samochodowego wymagało napraw i uzupełnienia w wyposażenie, zgodnie z dowodami urządzeń i książkami wozów. W najgorszym stanie były dwudziestokilkuletnie autobusy sztabowe AS-2, oraz ruchome sale operacyjne służby zdrowia. Ponadto wielu z perspektywicznej kadry szczególnie oficerskiej, wcześniej szukając wolnych etatów znalazło swe nowe miejsca służby w innych jednostkach i instytucjach wojskowych na terenie Bydgoszczy i okolic. Około 10% znalazło się w grupie likwidacyjnej i ich stawiennictwo w pułku dowodzenia było dopiero po zamknięciu ich części gospodarki i archiwizacji dokumentów, na dotychczasowych stanowiskach. Decyzja o utworzeniu Garnizonowego Ośrodka Mobilizacji (GOM), na komendanta którego wyznaczony został, były dowódca 5 pzab, spowodowała, że kolejna planowana grupa kadry nie trafiła do pułku dowodzenia. Podobna sytuacja dotyczyła pracowników cywilnych przejmowanych na mocy cesji. Prawie 50% ich przeszło z 5 pułku zabezpieczenia dopiero w połowie maja, a ok. 15% w lipcu i sierpniu. Dotyczyło to szczególnie pracowników zatrudnionych na stanowiskach magazynowych, rzemieślniczych, mechaników i pionu głównego księgowego. Większość kadry i pracowników wojska nie miała wykorzystanych urlopów wypoczynkowych...


2. Baza formowania pułku

Ze względu na możliwości zakwaterowania, garażowe i obsługi oraz magazynowe, bazą do formowania pułku dowodzenia były dwa kompleksy koszarowe po 5 pułku zabezpieczenia i 4 pułku łączności. Kompleksy te rozdziela ulica Powstańców Warszawy. Dla obniżenia kosztów żywienia stanu osobowego w kompleksie koszarowym po 4 pułku łączności zlikwidowano kuchnię, a później stołówkę, zwiększając o ten obiekt powierzchnię magazynową.

W ramach utrzymania Stałej Gotowości Bojowej w nakazanych strukturach organizacyjnych mimo zaledwie 70% ukompletowania w siły na początku maja, pułk intensywnie się szkolił. Odbywały się ćwiczenia grupowe, trening sztabowy wiele strzelań i sprawdzianów wykonywania norm szkoleniowych. Zakończono też nadawanie przydziałów mobilizacyjnych.

Ukoronowaniem szkoleniowym był Trening Sztabowy sztabu pułku “Rozwinięcie SD POW” zakończony ćwiczeniem batalionowym na ten sam temat w połowie czerwca.



W czwartek 30 czerwca 1994 roku dotychczasowy dowódca 4 pułku łączności płk dypl. Wojciech, Andrzej Reszka (kilka dni wcześniej wyznaczony na stanowisko dowódcy 4 pułku dowodzenia) złożył meldunek Dowódcy Pomorskiego o przeformowaniu 4 pułku łączności w 4 pułk dowodzenia.
3. Struktura organizacyjna w momencie sformowania pułku.
W skład pułku weszły: 1,2,3 bataliony łączności (4 batalion mobilizowany); 5 batalion radioliniowo-kablowy; 6 batalion zabezpieczenia, kompania inżynieryjna (druga mobilizowana); bateria plot; trzy położeniowa stacja obliczeniowa analizy skażeń z plutonem łączności; pluton łączności specjalnej; kompania reprezentacyjna POW; pododdziały logistyki: kompania zaopatrzenia, kompania remontowa; kompania medyczna z apteką.

W momencie zakończenia przeformowania pułk dowodzenia liczył 1264 żołnierzy zawodowych i zasadniczej służby oraz ponad 350 (z WAK nr 1) pracowników cywilnych. Podstawowym sprzętem łączności były: radiostacje R-137, R-140, R-161, aparatownie ARO, AZS, radiolinie R-404, R-409, R-405, centrale telefoniczne P-198 „Frezja” przestarzałe centrale utajniające, w miejsce central telegraficznych weszły Fax-y, wozy dowodzenia R-3 Z, stosowane były jeszcze radiotelefony K-1, ale pojawiły się już Motorola, aparatownie AŁD-1 i AŁD-3, wozy kablowe PKD 2 x 2 oraz TTWK i sieci wewnętrznej PKL

Podstawowym sprzętem do zabezpieczenia miejsc pracy sztabu POW były autobusy sztabowe AS-2, średnio z dostojnym wiekiem 20 lat, oraz nieco młodsze AS-250. Do zasilania węzłów łączności i całych rozwijanych stanowisk dowodzenia pułk posiadał stacje zasilania i elektrownie polowe.

Ogółem 4 pułk dowodzenia posiadał ponad 630 pojazdów i maszyn z czego około 40% było w wieku ponad 10 lat.

Główne stanowiska sztabowe i dowódcze obsadzone w momencie formowania pułku były przez niżej wymienionych oficerów:

Szef sztabu, zastępca dowódcy pułku – ppłk Jan Rynkiewicz,

Szef szkolenia, zastępca dowódcy pułku – ppłk Andrzej Kuziemski,

Szef logistyki, zastępca dowódcy pułku – mjr Krzysztof Groch,

Kierownik sekcji wychowawczej – kpt. Eugeniusz Szajbel,

Główny Księgowy – mjr Andrzej Ćwik,

St. Ofic. Operac. - ppłk Jerzy Bielecki,

Szef służby chemicznej – mjr Krzysztof Nowak,

Szef saperów – mjr Tadeusz Czarnecki,

Szef sekcji systemów łączności – mjr Adam Pawlik,

Dowódca 1 batalionu łączności – mjr Józef Bała,

Dowódca 2 batalionu łączności – mjr Bogdan Marciniak,

Dowódca 3 batalionu łączności - mjr Józef Smętek,

Dowódca 4 batalionu łączności - kpt. Marek Kajser, (w stanie „P” istniał sztab batalionu)

Dowódca 5 batalionu radioliniowo-kablowego – kpt. Andrzej Gejda

Dowódca 6 batalionu zabezpieczenia – mjr Mirosław Lis,

Dowódca 1 komp. reprezentacyjnej POW – por Jarosław Komasiński,

Dowódca 2 komp. remontowej – kpt. Jerzy Kubak,

Dowódca 3 komp. zaopatrzenia – por Krzysztof Kryk,

Dowódca 4 baterii plot. – kpt. Wiesław Nawrot,

Dowódca 5 komp. inż. – por Zbigniew Tobolewski

Dowódca 6 komp. medycznej – por lek Jarosław Siemaszko

4. Sztandar pułku.

Od 30 czerwca 1994 roku żołnierze 4 pułk dowodzenia służyli pod sztandarem 4 pułku łączności.

W 75 lecie Pomorskiego Okręgu Wojskowego w czasie trzydniowych uroczystości -

12 sierpnia 1994 roku o godz. 19.00 na Starym Rynku w Bydgoszczy 4 pułk dowodzenia Pomorskiego Okręgu Wojskowego otrzymał sztandar oraz wyróżniający tytuł “Bydgoski“. Tytuł ten nadany został na wniosek władz miasta i mieszkańców Bydgoszczy - fundatorów sztandaru. Sztandar wręczył w imieniu Prezydenta RP Wicepremier Henryk Goryszewski. Chrzestnymi sztandaru byli przewodnicząca Rady Miasta Pani Danuta Siuda oraz długoletni dowódca 4 Łużyckiego pułku łączności i 5 Kołobrzeskiego pułku zabezpieczenia POW Pan płk Jan Mazierski.

Poświęcenia sztandaru dokonał ksiądz, biskup pomocniczy Diecezji Gnieźnieńskiej Jan Nowak.

Akt nadania sztandaru 4 Bydgoskiego pułku dowodzenia




Uroczyste wręczenie sztandaru 4 Bydgoskiego pułku dowodzenia. Stary Rynek w Bydgoszczy 12 sierpnia 1994 roku. Od lewej wicepremier Henryk Goryszewski, dowódca 4 Bpdow płk dypl. Wojciech, Andrzej Reszka, dowódca Pocztu Sztandarowego por Zdzisław Majewski
Pułk przyjął tradycje 4 pułku łączności, oraz tradycje 5 pułku zabezpieczenia. Od tego dnia dotychczasowa odznaka pułkowa noszona w 4 pułku łączności została zmodyfikowana o barwę pomarańczową (kolor zabezpieczenia) znikły też litery „P i Ł” na ramionach krzyża, a w centrum odznaki po “4” pojawił się napis pdow. O elementy i pamiątki pochodzące z 5 pułku zabezpieczenia wzbogacono rękoma ppłk Grzegorza Knasiaka byłego szefa sekcji wychowawczej 4 pułku łączności i szefa sekcji wychowawczej 4 pułku dowodzenia kpt. Eugeniusza Szajbela oraz chor Ryszarda Oszuścika, Salę Tradycji pułku, dostosowując ją do potrzeb i warunków, jako miejsce historyczne i edukacji żołnierzy. Celem tych prac było zachowanie tradycji 5 pzab i 4 pł jednostek uczestników II wojny światowej. Na pojazdach pułku dalej widniała charakterystyczna dla Bydgoszczy otoczona kolistymi błyskawicami „Łuczniczka” na niebieskim tle z numerem pododdziału, a 6 batalionie zabezpieczenia dodatkowo na prawym zderzaku na białym tle dwa kółka poziomo ułożone pozostałość po 5 pułku zabezpieczenia - przez żołnierzy znak nazywany okularami.


Odznaki pułku łączności i dowodzenia .
Następnego dnia po uroczystościach wręczenia sztandaru 14 sierpnia o godz. 9,00 odbył się na terenie kompleksu koszarowego dawnego 4 pułku łączności Uroczysty Apel w czasie którego pożegnano sztandar 4 pułku łączności. Była to uroczystość ze szczególnie licznym udziałem byłych żołnierzy pułku. Przybyło też wielu dostojnych gości Szef Sztabu POW gen bryg Antoni Walczak, byli dowódcy 4 pł: płk Jan Mazierski, płk Tadeusz Mordaka, płk Zenon Brzozowski, płk Janusz Modrzyński, dowódcy i szefowie instytucji i oddziałów sztabu POW, kombatanci 61 pułku Piechoty Wielkopolskiej, który z tych koszar w 1939 roku wyszedł na wojnę, władze województwa i miasta, członkowie Koła Przyjaciół Pułku i wielu innych . Po pięćdziesięciu latach 4 pułk łączności został przeformowany, a jego sztandar był żegnany przed drogą do muzeum. W czasie uroczystości ostatni dowódca płk Wojciech, Andrzej Reszka przedstawił historię i osiągnięcia 4 pułku łączności od jego sformowania 23 sierpnia 1944 roku.

W tej doniosłej uroczystości powiedział jeden z zaproszonych gości – kombatant, uczestnik wojny obronnej z 1939 roku, pan ppłk Antoni Różański „...czuje się gorycz pożegnania, ale i radość narodzin i pewność kontynuacji zaczętych dawno żołnierskich poczynań powiązanych cyfrą 4...”


Spotkanie dowódców w Sali tradycji ,od lewej: plk. Janusz Modrzyński, płk Tadeusz Mordaka, płk Jan Myślak, płk Wojciech Reszka, płk. Jan Mazierski, płk Zenon Brzozowski




Uroczyste pożegnanie sztandaru 4 Bydgoskiego pułku dowodzenia.
5. Osiągnięcia szkoleniowo – wychowawcze pułku.

W całym okresie istnienia pułku, mimo wielu trudności jak stała dekapitalizacja sprzętu, infrastruktury koszar, ograniczenia budżetowe, stałe zmiany dotychczas obowiązujących ustaleń, pułk kontynuował dobre tradycje 4 pułku łączności, odnotowując wiele sukcesów szkoleniowo-wychowawczych, które stanowiły dowód zaangażowania i chęci jak najlepszego wykonywania zadań przez jego żołnierzy:

- wszystkie kontrole kompleksowe, inspekcje, kontrole gospodarcze wystawiały pułkowi ocenę dobrą;

- w 1998 roku pułk został wyróżniony przez Dowódcę POW jako jednostka przodująca w okręgu;



Zdjęcie dyplomu za uzyskanie najlepszych wyników w działalności służbowej w 1998 r.

- w ramach kontroli Wyższych Stanów Gotowości Bojowej przez Sztab Generalny w czerwcu 1996 roku pułk został rozwinięty do etatu wojennego. To niezwykle trudne ćwiczenie zostało wykonane na ocenę dobrą. Zbiórka stanu osobowego pułku odbyła się na murawie „Stadionu Zawiszy”. Stadion z trudem mieścił pułk;

- w ramach ćwiczeń POW pułk wielokrotnie wykonywał profesjonalnie zadania rozwijania stanowisk dowodzenia i punktów pracy co podkreślano w podsumowaniach i ocenach;

- żołnierze sportowcy pułku wielokrotnie reprezentowali Pomorski Okręg Wojskowy w wielu dyscyplinach zajmując czołowe miejsca w Wojsku Polskim;

- tradycją też było dzięki szczególnemu zaangażowaniu instruktorów szkolenia fizycznego kpt. Tadeusza Janczenki (byłego olimpijczyka), chor Krzysztofa Różyckiego i dowódców pododdziałów, że reprezentanci pułku w osiągnięciach sportowych za rok zajmowali I miejsca w swojej grupie, często uzyskując znacznie więcej punktów jak związki taktyczne. Każdego roku za osiągnięcia sportowe pułk był dodatkowo wyróżniany przez Dowódcę POW;

- w treningach łączności radiowej, łączności cyfrowej przełożeni wysoko oceniali umiejętności żołnierzy pułku. W 1996 roku Szef Zarządu Łączności i Informatyki gen Witold Cieślewski w czasie odprawy kierowniczej kadry wojsk łączności złożył dowódcy pułku gratulacje za wyniki;

- w 1997 roku pułk został odznaczony „Złotą Odznaką” Za wybitne osiągnięcia w honorowym dastwie krwi.

- kompania reprezentacyjna POW systematycznie biorąc udział w centralnych obchodach uroczystości wojskowych i państwowych przywoziła z Warszawy wyróżnienia za najlepiej przygotowaną, dzięki pracy pionu szkolenia, logistyki (służby mundurowej i uzbrojenia) a szczególnie jej dowódcy por Jarosława Komasińskiego.

6. Miejsce pułku w Bydgoszczy.

4 Bydgoski pułk dowodzenia stał się stałym uczestnikiem życia w społeczności miasta. Stacjonująca na jego terenie i będąca na zaopatrzeniu pułku Orkiestra Reprezentacyjna POW wraz z Kompanią Reprezentacyjną wielokrotnie swymi umiejętnościami uświetniała uroczystości na terenie miasta i regionu. Charakterystyczne było to, że poborowi w WKU w regionie wskazywali pułk jako pożądane miejsce przyszłej służby. Dla podwyższenia atrakcyjności służby, a także z powodów edukacyjno-wychowawczych w pułku działały różne koła zainteresowań jak: modelarskie, muzyczne, fotograficzne, krajoznawczo-turystyczne, historyczne, czytelnicze (prowadzone przez panią Wiesławę Szubińską) i inne. W kołach zainteresowań czynnie uczestniczyła kadra zawodowa. Przykładem jest przez kilka lat uczestnictwo w turnieju szóstek piłkarskich przez drużynę „Orły Reszki” z pułku w której grało dwóch zastępców dowódcy pułku z powodzeniem rywalizując na terenie miasta z młodszymi zespołami i przedstawicielami różnych grup zawodowych. Ten zespół, jego mecze w różnych miejscach Bydgoszczy skupiały media oraz dużą ilość kibiców i sympatyków nie tylko ze środowiska wojskowego. Miejscowe czasopisma publikowały po każdym meczu artykuły i notowania tabeli turnieju.

Na terenie pułku jeszcze w czasie istnienia 4 pułku łączności z inicjatywy kpt. Mirosława Koziełły funkcjonowała telewizja kablowa. W pułku dowodzenia została rozbudowana o obiekt po drugiej stronie ulicy Powstańców Warszawy – dawny 5 pzab. Powstało też w klubie studio telewizyjne z którego codziennie poprzez korespondentów z pododdziałów zbierane wiadomości po opracowaniu były emitowane, a raz w tygodniu dziennik tygodniowy ich zbiór, na wszystkie świetlice pododdziałowe. Ciekawostką jest to jak bardzo czynnie angażowali się w tę dziennikarską działalność żołnierze służby zasadniczej. Pod koniec służby wojskowej domagali się w klubie żołnierskim przegrywania urywków filmów z ich udziałem - na pamiątkę z wojska. Pułk tętnił życiem. Intensywnie przebiegał proces szkolenia. Odbywały się co pół roku zawody użyteczno bojowe, które dawały ocenę wyszkolenia i sprawności działania zbiorowego w pododdziałów, liczącą się w dobrze pojętym współzawodnictwie. By w nich uczestniczyć należało do perfekcji opanować w wielu szkolonych specjalnościach normy szkoleniowe. Była atmosfera służby i chęć przodowania. Były też dobre i bardzo dobre wyniki. Dowódcy przodujących pododdziałów za rok otrzymywali w drodze wyróżnienia wczasy nagrodowe na dwie osoby w kurortach Europy.

Dobra baza szkoleniowa, boiska, korty tenisowe, dostępne przez furtkę obiekty sportowe WKS „Zawisza” ze strzelnicami i stadionem, bardzo dobre, w postaci ośrodka wypoczynkowego nad jeziorem Borówno możliwości rekreacyjno-wypoczynkowe, sprzyjały integracji rodzin i kadry zawodowej. Kadra wraz z rodzinami czynnie uczestniczyła w wielu organizowanych przez klub żołnierski przedsięwzięciach.

A w Bydgoszczy uważano, że udział w zabawie Sylwestrowej w 4 Bydgoskim pułku dowodzenia to zaszczyt nie byle jaki i przednia zabawa. Bywanie w pułku na uroczystościach, Przysięgach Wojskowych, świętach, a nawet niekiedy wymagających wysiłku fizycznego przedsięwzięciach jak „Marsz Pamięci” do Doliny Śmierci w Dniach Pamięci Narodowej wspólnie z harcerzami nobilitowały.



Marsz Pamięci Narodowej.


Jak bardzo zaangażowana była kadra zawodowa, świadczy wiele wewnętrznych publikacji pomocy szkoleniowych i skryptów. Ukoronowaniem tego wysiłku było wydanie opracowanego przez zespół najbardziej doświadczonych oficerów „Vademecum oficera 4 Bydgoskiego pułku dowodzenia”. Podręcznik ten był zbiorem inspekcyjnej wiedzy osiemnastu przedmiotów dla młodych przybyłych do pułku oficerów. Z czasem jednak stał się swoistym vademecum dla wszystkich.


Okładka podręcznika „Vademecum Oficera 4 Bydgoskiego pułku dowodzenia”

6. Dowodzili pułkiem

Płk dypl. inż. Wojciech, Andrzej Reszka od 04. 05. 1994 do 22. 11. 1998 roku

Płk dypl. inż. Jan Myślak od 23.11. 1998 do 04. 12. 2000 roku

Płk dypl. inż. Tadeusz Krawczyk od 05.12. 2000 do 30.06. 2004 roku

7. Zakończenie

30 czerwca 2004 rok kończy dziesięcioletni okres istnienia 4 Bydgoskiego pułku dowodzenia. Decyzją Ministra Obrony Narodowej nr 138 z 4 stycznia 2004 pułk został rozwiązany. W kompleksach koszarowych po pułku, przy ulicy Powstańców Warszawy 2 od początku 2004 roku formowana była 1 Brygada logistyczna. Ostatni dowódca 4 Bydgoskiego pułku dowodzenia wyznaczony został na stanowisko zastępcy dowódcy 1 Blog. Jemu też przypadł obowiązek rozformowania pułku oraz pożegnania sztandaru pułkowego.

Uroczystość pożegnania Sztandaru 4 Bydgoskiego pułku dowodzenia odbyła się 30 czerwca 2004 roku w tym samym miejscu, w którym został wręczony, na Starym Rynku w Bydgoszczy. Uroczystość ta została wpleciona przez organizatorów podniosłej uroczystości wręczenia Sztandaru 1 Brygadzie logistycznej oraz nadania jej imienia Króla Kazimierza Wielkiego, jako końcowy epizod. Niewiele też w związku z tym mówiono o 4 Bydgoskim pułku dowodzenia, jego historii, osiągnięciach, korzeniach i tradycjach.

8. Epilog.

W Bydgoszczy stacjonuje batalion dowodzenia do niedawna POW, a aktualnie Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych jednak nie jest nic wiadome na temat dziedziczenia tradycji po 4 pułku. Niewielka ilość żołnierzy tego pułku jeszcze służy, głównie w 1Blog, inni są cywilnymi pracownikami wojska, jeszcze inni młodsi, zobligowani kadencyjnością stanowisk w pogoni za etatami, służą być może w Wojsku Polskim.

Pożegnanie ze sztandarem 4 Bpdow Sztandar przekazuje Pocztowi Sztandarowemu ostatni dowódca pułku płk dypl. inż. Tadeusz Krawczyk


Opracował: W. Reszka

Pobieranie 41.88 Kb.





©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna