4 Kronika Rady Generalnej



Pobieranie 16.59 Kb.
Data02.05.2016
Rozmiar16.59 Kb.
4.2. Kronika Rady Generalnej
W dniu 5 listopada 1996 r., rozpoczęła swe obrady zimowa sesja plenarna Rady Generalnej, która trwała do 10 stycznia 1997 r. Wielu z uczestniczących w niej Radców powróciło z pierwszych wizyt w nowej rzeczywistości Regionów. Łącznie ze spotkaniami w grupach i komisjach roboczych poświęconych różnym tematom, odbyły się 33 posiedzenia plenarne. W czasie sesji plenarnej, miało również miejsce spotkanie Księdza Generała i jego Rady z nowymi inspektorami, którzy uczestniczyli w kursie dla nowych inspektorów w dniach od 17 do 27 listopada 1996 r. Radcy Generalni uczestniczyli także w licznych spotkaniach animacyjnych, przede wszystkim tych, które odbywały się w Domu Generalnym (np. spotkanie księży dyrektorów domów we Włoszech).

Jak zwykle, oprócz studiowania tematów czy też szczególnych problemów mających na celu animację i przewodnictwo całemu Zgromadzeniu, część czasu poświęcona została zwyczajnym praktykom, które napłynęły z Inspektorii, takim jak: nominacje nowych radców inspektorialnych, zatwierdzenie nominacji dyrektorów, otwarcie i erekcje nowych domów lub dzieł, praktyki dotyczące współbraci oraz praktyki ekonomiczno-administracyjne.

Przedstawiamy syntezę znaczących argumentów.
1. Nominacje Inspektorów.
Również w tej sesji, podobnie jak w poprzedniej, w wielu inspektoriach, w których dobiegały końca mandaty Inspektorom, należało dokonać nominacji nowych Przełożonych Inspektorii. Rada Generalna dokonała nominacji nowych inspektorów w oparciu dokładne rozeznanie oraz wyniki przeprowadzonych w Inspektoriach konsultacji.

Oto alfabetyczny wykaz Inspektorów, mianowanych w czasie sesji: Alencherry Francis, inspektoria Kalkuta, Indie; Angelucci Patrick, inspektoria New Rochelle, USA; Bihlmayer Herbert, inspektoria München, Niemcy; Fujikawa Nagaki Stefano, inspektoria w Japonii; Kezhakkekara Jozeph, nowa inspektoria, Indie; Klement Vaclav, wizytatoria Korea; Lopez Joaquin, inspektoria Bahia Blanca, Argentyna, Maruvathrail Mathew, inspektoria Bangalore, Indie; Reina Nicholas, inspektoria San Francisco, USA; Scaramussa Tarcisio, inspektoria Belo Horizonte, Brazylia; Soto Angel, inspektoria Antyle; Struś Józef, inspektoria Warszawa, Polska.

W numerze 5.3 obecnego numeru ARG, przytoczone zostały niektóre dane nowomianowanych Inspektorów.
2. Raporty informacyjne poszczególnych Radców
Jak to zostało wspomniane wcześniej, większość Radców powróciła z pierwszych wizyt przeprowadzonych w Regionach lub Inspektoriach. Radcy Generalni poszczególnych dykasteriów, w miesiącach sierpień-październik pracowali nad programowaniem pracy własnych dykasteriów.

Z prac w dykasteriach i wizyt w Inspektoriach i Regionach, Radcy przedstawili relacje Radzie Generalnej.

Raporty informacyjne posłużyły ogólnemu zapoznaniu się ze specyficznymi sytuacjami oraz zrodziły pytania, które posłużą do głębszej refleksji samej Radzie Generalnej.
3. Opracowanie programowania na sześciolecie
Powracając do prac zapoczątkowanych już w czasie poprzedniej sesji czerwiec-lipiec 1996 (por. ARG 357), pogłębionych następnie w czasie sesji “pośredniej” na początku października 1996 r., zakończono opracowywanie programowania Przełożonego Generalnego i Rady Generalnej na sześciolecie 1996-2002 w jej trzech częściach:


  1. - programowanie ogólne, dotyczące priorytetów animacji i zarządzania przez Przełożonego Generalnego i jego Radę całym Zgromadzeniem: służy ono za punkt odniesienia i zbieżności dla programowania dykasteriów i regionów;

  2. programowanie poszczególnych dykasteriów, w którym priorytety i cele programowania ogólnego zostają przystosowane do dziedzin animacji poszczególnych dykasteriów w ramach odnośnych i specyficznych kompetencji;

  3. programowanie regionów lub programowanie animacji Regionów, w którym to programowaniu cele i propozycje zarówno programowania ogólnego jak i dykasteriów zostają “ujęte w specyficznych kontekstach” odpowiadających różnym rzeczywistościom Regionów lub środowisk; dodane zostało następnie to, co jest charakterystyczne dla danego Regionu ze względu na jego strukturę i układ lub sytuację religijną i kulturową w jakiej się znajduje.

Całe programowanie, a w sposób szczególny część ogólna, zostało przedstawione przez samego Księdza Generała w numerze 358 ARG. Całe programowanie, zawierające trzy części i różne artykulacje, zostało następnie opublikowane w “numerze specjalnym” ARG, dodatku do n. 358.



4. Utworzenie nowej Inspektorii w Indiach.
Wśród wielu decyzji, przypominamy tę podjętą przez Księdza Generała już na poprzedniej sesji, po przeprowadzeniu stososownej konsultacji zapowiedzianej przez niego samego, a dotyczącej utworzenia nowej Inspektorii w Indiach, z siedzibą w New Delhi, po podziale Inspektorii Kalkuta.

Dekret erekcyjny Inspektorii pod wezwaniem “Chrystusa Dobrego Pasterza”, w którym został określony skład i kryteria przynależności, został zamieszczony w n. 358 ARG.



5. Inne tematy podjęte na sesji.
Wśród innych tematów, które stanowiły przedmiot obrad Rady Generalnej, przytaczamy następujące:
5.1. Polityka kulturowa i formacyjna w celu podniesienia kwalifikacji personelu.
Rada Generalna przeprowadziła refleksję nad tym tematem, umieszczając go wewnątrz priorytetów programacji ze ściśle określonym celem, by skoncentrować uwagę i odpowiedzialność samej Rady Generalnej nad tą priorytetową linią zarządu, wydobywając niektóre konkretne i wspólne wskazania dla animacji Zgromadzenia. Przełożony Generalny wskazywał na ten aspekt, jako jeden z elementów rozruchu i odnowy programowania dla sześciolecia.

Po rozważeniu motywów, które stanowią treść refleksji nad tematem (konieczność dokonania “jakościowego skoku” powodowanego ogólnymi zmianami, nowymi sytuacjami społeczno-kulturowymi oraz nową świadomością Kościoła, które stanowią nowe horyzonty i wyzwania dla naszego posłannictwa), zatrzymano się przede wszystkim nad rozważeniem niektórych konkretnych i znaczących punktów dotyczących inwestowania w poziom kultury: w sektorze personelu i struktur. Refleksje zrodziły niektóre ustalenia, pomocne Radzie Generalnej w animacji i zarządzie. Przełożony Generalny przekaże całemu Zgromadzeniu w stosownym czasie niektóre refleksje dotyczące tej kwestii.



5.2. Funkcjonowanie struktur zarządu.
W czasie pracy w jednej z grup roboczych Rady Generalnej, została zapoczątkowana pierwsza faza studium nad tym tematem, stosownie do wskazań KG24, przytoczonych w n. 191 Dokumentu Kapitulnego: zaproszenie skierowane do Przełożonego Generalnego i jego Rady, by dokładnie przestudiować sposób funkcjonowania samej Rady, jej odniesienia do radców generalnych i regionalnych, by dotrzeć następnie do przeprowadzenia kompletnej weryfiki struktur zarządu centralnego, angażując w ten sposób także Kapituły inspektorialne w przygotowanie KG25.

W pierwszej fazie tego procesu ograniczono się jedynie do zebrania danych oraz pożytecznych elementów do przeprowadzenia studium, jak również zostały przeegzaminowane kroki możliwe do podjęcia w procesie, który powróci na wokandę na kolejnych posiedzeniach Rady.



5. Administracja i zarządzanie źródłami ekonomicznymi Zarządu Generalnego.
Odnosząc się do jednego ze wskazań zawartych w programowaniu Ekonomatu Generalnego, Rada postanowiła pogłębić ten punkt, który dotyczy zarządu generalnego, odpowiadając główne na pytanie: Jakie kryteria kierują administracją i podziałem funduszu będącego w posiadaniu zarządu generalnego oraz jakie są kompetencje Ekonoma Generalnego i innych zainteresowanych Dykasteriów?”.

Poczynając od zasad konstytucyjnych (odnośnie do jedności zarządu i jedności w zarządzaniu administracyjnym, odnośnie do solidarności i kontroli na różnych poziomach), zostały wzięte po rozwagę niektóre konkretne linie w administrowaniu i podziale funduszy, określające kompetencje i zbieżności w działalności odpowiedzialnych.

Z refleksji wyłoniły się niektóre jasne wskazania dotyczące administrowania zwyczajnego i nadzwyczajnego, sposobu postępowania przy udzielaniu pomocy lub dystrybucji funduszy będących w posiadaniu Zarządu Generalnego. Szczególne znaczenie nadano opracowaniu “funduszu solidarności” w wymiarze całego Zgromadzenia.

5.4. Statut i dyrektorium Domu Generalnego.
Powracając do studium rozpoczętego przez poprzednią Radę Generalną oraz odpowiadając na niektóre zapytania wynikłe ze Zgromadzenia Nadzwyczajnego Wspólnoty Domu Generalnego (“ASTRA”) w wyniku przygotowań do KG24, Rada Generalna przestudiowała Statut i Dyrektorium Domu Generalnego, który stanowi okręg bezpośrednio zależny od Przełożonego Generalnego, zatwierdzając niektóre poczynione propozycje .

W n. 5.2 obecnych ARG, zostaje przytoczony tekst Statutu, z naniesionymi zmianami, który zastąpi poprzedni, zatwierdzony w dniu 12 grudnia 1983 r.



Zamykając tę krótką wzmiankę z prac Rady Generalnej, należy podkreślić klimat braterskości i współpracy, który wytworzył się w momentach pracy i modlitwy, o czym wspomniał Ksiądz Generał zamykając tę sesję Rady Generalnej. Moment charakterystyczny, wspomniany w poprzednim numerze ARG, stanowił także akt uszanowania, który w rodzinnej atmosferze, Ksiądz Generał ze swoją Radą oraz współbracia Domu Generalnego zechcieli złożyć księdzu biskupowi Carlosowi Filipe Ximenes Belo, laureatowi Pokojowej Nagrody Nobla.

Pobieranie 16.59 Kb.





©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna