7 gaśnice przenośne 1 podział


Sygnalizacja dotycząca zasilania energią



Pobieranie 1.36 Mb.
Strona4/26
Data10.05.2016
Rozmiar1.36 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   26

10.3.2.2.4. Sygnalizacja dotycząca zasilania energią

Jeżeli urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi jest zasilane energią, powinna być zapewniona widzialna sygnalizacja za pomocą oddzielnego wskaźnika świetlnego.


10.3.2.2.5. Sygnalizacja akustyczna

Stan alarmowania pożarowego i stan uszkodzenia mogą być sygnalizowane akustycznie w taki sam sposób. Jeżeli stany te są sygnalizowane w różny sposób, wówczas sygnalizowanie alarmu pożarowego powinno mieć priorytet.


10.3.2.2.6. Sygnalizacja dodatkowa

Gdy poza sygnalizacją obowiązkową jest używana sygnalizacja dodatkowa, nie powinna ona powodować sprzeczności lub nieładu.




10.3.2.3. Stan dozorowania

Podczas stanu dozorowania może być wyświetlany jakikolwiek inny rodzaj informacji o instalacji. Jednakże nie powinny być podawane żadne komunikaty, które mogłyby być mylone z komunikatami użytymi dla:



  • stanu alarmowania pożarowego,

  • stanu uszkodzeniu,

  • stanu blokowania,

  • stanu testowania.


10.3.2.4. Stan alarmowania pożarowego
10.3.2.4.1. Odbiór i przetwarzanie sygnałów alarmowych

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi powinno sygnalizować stan alarmowania pożarowego wówczas, gdy odebrane sygnały po odpowiednim przetworzeniu są interpretowane jako alarm pożarowy.

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi powinno być zdolne do wyświetlania sygnałów ze wszystkich stref. Sygnał z jednej strefy nie powinien fałszować przechowywania i/lub wyświetlania sygnałów z innych stref.

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi powinno sygnalizować stan alarmowania pożarowego w ciągu 10 s od chwili podjęcia decyzji o alarmie pożarowym przez CSP.

Obowiązkowe wskazania i/lub wyjścia nie powinny być fałszowane przez wielokrotne alarmy pożarowe, odebrane przez CSP z tych samych lub innych linii dozorowych, powstałe wskutek jednoczesnego działania dwóch ostrzegaczy i/lub działania dalszych ostrzegaczy.
10.3.4.2. Sygnalizowanie stanu alarmowania pożarowego

Stan alarmowania pożarowego powinien być sygnalizowany bez uprzedniej ręcznej interwencji. Stan alarmowania istnieje wówczas, gdy obecne są jednocześnie:



  1. sygnalizacja optyczna alarmu pożarowego, za pomocą oddzielnego wskaźnika świetlnego (ogólny wskaźnik alarmu pożarowego);

  2. sygnalizacja optyczna, określona w 10.4.2.4.3, wskazująca strefy znajdujące się w stanie alarmowania, która może być pominięta gdy CSP jest zdolna do odbioru sygnałów tylko z jednej strefy;

  3. sygnalizacja akustyczna, określona w 10.4.2.4.4.


10.3.2.4.3. Sygnalizowanie stref w stanie alarmowania

Strefy w stanie alarmowania powinny być sygnalizowane w sposób optyczny, za pomocą oddzielnego wskaźnika świetlnego dla każdej strefy i/lub wskaźnika alfanumerycznego.

Jeżeli do sygnalizowania stref używany jest wyświetlacz alfanumeryczny, który ze względu na swą ograniczoną pojemność nie może jednocześnie wyświetlać wszystkich stref będących w stanie alarmowania, wówczas powinno mieć miejsce co najmniej następujące rozwiązanie:


  1. pierwsza strefa w stanie alarmowania powinna być wyświetlana w polu u góry wyświetlacza;

  2. strefa, która ostatnio znalazła się w stanie alarmowania powinna być stale wyświetlana na innym polu;

  3. łączna liczba stref będących w stanie alarmowania powinna być stale wyświetlana;

  4. strefy w stanie alarmowania nie wyświetlane na bieżąco, powinny mieć możliwość wyświetlania na poziomie dostępu 1. Powinna być wymagana pojedyncza manipulacja ręczna dla każdego wyświetlenia informacji strefowej, która powinna być umiejscowiona albo w polu używanym dla pierwszej strefy w stanie alarmowania, lub na innym polu. W tym pierwszym przypadku wyświetlanie powinno powrócić do pierwszej strefy będącej w stanie alarmowania w ciągu od 15 do 30 s po ostatnim przepytywaniu.


10.3.2.4.4. Sygnalizacja akustyczna

Sygnalizacja akustyczna powinna umożliwiać jej wyciszenie za pomocą oddzielnego ręcznego elementu sterowniczego na poziomie dostępu 1 lub 2. Ten element sterowniczy powinien być używany tylko do wyciszenia sygnalizacji akustycznej i może być tym samym, który jest używany do skasowania stanu uszkodzenia.

Sygnalizacja akustyczna nie powinna być wyciszana automatycznie.

Sygnalizacja akustyczna powinna ponownie zadziałać dla każdej nowej strefy w stanie alarmowania.



10.3.2.4.5. Inna sygnalizacja podczas stanu alarmowania pożarowego

Jeżeli komunikaty alarmu pożarowego mają miejsce na wyświetlaczu alfanumerycznym, wówczas wyświetlanie innych informacji powinno być następujące:



  1. informacje nie związane ze stanem alarmowania pożarowego powinny być maskowane, chyba że wyświetlacz ma więcej niż jedno okno, z których jedno jest zarezerwowane wyłącznie dla wyświetlania alarmu pożarowego;

  2. maskowane komunikaty o uszkodzeniach i zablokowaniach powinny być, w dowolnym czasie, każdy z osobna, możliwe do wyświetlenia w wyniku działania ręcznego na poziomie dostępu 1 lub 2. Operacje te powinny różnić się od siebie, lub być dodatkowymi do operacji określonych w 10.3.2.4.3.d, przeznaczonych do wyświetlania stref w stanie alarmowania. Jeżeli wyświetlacz znajduje się w polu, gdzie wyświetlane jest alarmowanie pierwszej strefy, wówczas wskazanie powinno powrócić do pierwszej strefy w stanie alarmowania w ciągu 15 do 30 s po ostatnim przepytywaniu.


10.3.2.4.6. Kasowanie stanu alarmowania

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi powinno umożliwiać skasowanie stanu alarmowania pożarowego. Powinno to być możliwe tylko za pomocą oddzielnego ręcznego elementu sterowniczego na poziomie dostępu 2. Ten element powinien być używany tylko do kasowania i może być tym samym, który jest używany do kasowania stanu uszkodzenia.

W następstwie operacji kasowania, sygnalizacja poprawnego stanu funkcjonalnego, odpowiadającego dowolnym otrzymanym sygnałom, powinna albo pozostawać w stanie poprzednim, lub być ustanowiona ponownie w ciągu 20 s.
10.3.2.4.7. Wyjście stanu alarmowania

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi powinno posiadać wyjście związane ze stanem alarmowania pożarowego o ile takie nie zostało przewidziane w CSP; może to być wyjście określone w 10.3.2.4.8, 10.3.2.4.9 lub 10.3.2.4.10.

Jeśli nie ma zastosowania 10.3.2.4.11 i 10.3.2.4.12, urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi powinno uruchomić wszystkie obowiązkowe wyjścia w ciągu 3 s od zasygnalizowania stanu alarmowania pożarowego.

Jeśli nie ma zastosowania 10.3.2.4.11, urządzenie zdalnej sygnalizacji powinno uruchomić wszystkie obowiązkowe wyjścia w ciągu 10 s od uruchomienia dowolnego ręcznego ostrzegacza pożarowego.


10.3.2.4.8. Wyjście do pożarowych urządzeń alarmowych (wymagania fakultatywne)

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi może być wyposażone w środki do automatycznej transmisji sygnałów alarmu pożarowego do pożarowych urządzeń alarmowych (pozycja C z rysunku 1 normy PN-EN54-1). W tym przypadku należy zapewnić aby:



  1. istniała możliwość wyciszenia pożarowych urządzeń alarmowych na poziomie dostępu 2;

  2. po wyciszeniu, istniała możliwość ponownego uruchomienia pożarowych urządzeń alarmowych na poziomie dostępu 2.


10.3.2.4.9. Wyjście do urządzenia transmisji alarmów pożarowych (wymagania fakultatywne)

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi może mieć środki do automatycznego przekazywania sygnałów alarmowych do urządzenia transmisji alarmów pożarowych (pozycja E z rysunku 1 normy PN-EN54-1). W tym przypadku przekazywanie sygnału powinno być sygnalizowane za pomocą oddzielnego wskaźnika świetlnego i/lub wyświetlacza alfanumerycznego. Wskazania powinny pozostawać aż do chwili skasowania stanu alarmowania pożarowego.


10.3.2.4.10. Wyjście do urządzeń zabezpieczających (wymaganie fakultatywne)

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi może być wyposażone w środki do przekazywania sygnałów alarmowych do elementów sterujących automatycznymi urządzeniami zabezpieczającymi, przeciwpożarowymi (pozycja G z rysunku 1 normy EN54 - 1).


10.3.2.4.11. Opóźnienia sygnałów na wyjściach (wymagania fakultatywne)

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi może być wyposażone w środki do opóźnienia działania wyjść do pożarowych urządzeń alarmowych (pozycja C z rysunku 1 normy PN-EN54-1) i/lub do urządzenia transmisji alarmów pożarowych (pozycja E z rysunku 1 normy PN-EN54-1). W tych przypadkach powinny być spełnione co najmniej następujące wymagania:

a) działanie opóźnień wyjść do C powinno być wybieralne na poziomie dostępu 3, w zastosowaniu do:


  • czujek pożarowych, i/lub;

  • ręcznych ostrzegaczy pożarowych, i/lub;

  • sygnałów z określonych stref;

b) działanie opóźnień wyjść do E powinno być wybieralne na poziomie dostępu 3, w zastosowaniu do:

  • czujek pożarowych, i/lub;

  • sygnałów z określonych stref;

c) czasy opóźnienia powinny być ustawialne na poziomie dostępu 3, z przyrostami nie przekraczającymi 1 minuty do maksimum 10 minut;

d) powinna istnieć możliwość pominięcia opóźnień, oraz spowodowania niezwłocznego zadziałania opóźnionych wyjść, za pomocą ręcznego działania na poziomie dostępu 1 i/lub za pomocą sygnału z ręcznego ostrzegacza pożarowego;

e) opóźnienie jednego sygnału wyjściowego nie powinno wpływać na działanie innych wyjść.
10.3.2.4.12. Alarmowanie współzależne (wymagania fakultatywne)

Jeżeli po odbiorze przez CSP sygnału z czujki pożarowej nie zostanie odebrany jeden lub więcej sygnałów potwierdzających z tego samego lub innych ostrzegaczy, to urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi może mieć środki do wstrzymania wejścia w stanu alarmowania pożarowego albo działania wyjść do:



  • pożarowych urządzeń alarmowych (pozycja C z rysunku 1 normy PN-EN54-1), i/lub;

  • urządzenia transmisji alarmów pożarowych (pozycja E z rysunku 1 normy PN-EN54-1), i/lub;

  • urządzenia zabezpieczającego, przeciwpożarowego (pozycja G z rysunku 1 normy PN-EN 54-1).

W tych przypadkach powinny być spełnione, co najmniej następujące wymagania:

  1. powinna istnieć możliwość wyboru wariantu współzależnego na poziomie dostępu 3 dla poszczególnych stref;

  2. wstrzymanie jednego sygnału wyjściowego nie powinno mieć wpływu na działanie innych wyjść.

Uwaga: w przypadku systemów adresowalnych funkcję alarmowania współzależnego należy traktować jako obowiązkową.
10.3.2.4.13. Licznik alarmów

CSP i/lub urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi powinny być wyposażone w środki do zapisywania liczby zdarzeń wraz z zegarem czasu rzeczywistego, podczas których wchodzi w stan alarmowania. W tym przypadku powinny być spełnione, co najmniej następujące wymagania:



    1. wyzerowanie licznika powinno być możliwe tylko na poziomie dostępu 4;

  1. informacja powinna być dostępna na poziomie dostępu 1 lub 2;

  2. licznik powinien umożliwiać zapis co najmniej 9999 zdarzeń;

  3. zegar czasu rzeczywistego powinien wskazywać czas i umożliwiać jego rejestrację z dokładnością co do 1 sekundy;

  4. powinna istnieć możliwość wydruku historii zdarzeń.


10.3.2.5. Stan uszkodzenia
10.3.2.5.1. Odbiór i przetwarzanie sygnałów o uszkodzeniach

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi powinno sygnalizować stan uszkodzenia, gdy zostaną odebrane sygnały, które po niezbędnym przetworzeniu są interpretowane jako uszkodzenie.

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi powinno być zdolne do jednoczesnego rozpoznawania wszystkich uszkodzeń określonych w 10.3.2.5.2 i jeśli jest przewidziane - w 10.3.2.5.3, chyba że jest to uniemożliwione przez:


  • obecność sygnałów alarmu pożarowego z tej samej strefy, i/lub;

  • zablokowanie odpowiadającej strefy lub funkcji, i/lub;

  • testowanie odpowiadającej strefy lub funkcji.

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi powinno sygnalizować stan uszkodzenia w ciągu 100 s od zaistnienia uszkodzenia lub odbioru sygnału uszkodzeniowego.
10.3.2.5.2. Sygnalizowanie uszkodzeń określonych funkcji

Uszkodzenia określonych funkcji powinny być sygnalizowane bez uprzedniej interwencji ręcznej. Stan uszkodzenia ma miejsce wówczas, gdy zaistnieją:



  1. sygnalizacja optyczna za pomocą oddzielnego wskaźnika świetlnego (ogólny wskaźnik uszkodzenia);

  2. sygnalizacja optyczna dla każdego rozpoznanego uszkodzenia, jak określono w 10.3.2.5.2.4, 10.3.2.5.2.5 i 10.3.2.5.2.6;

  3. sygnalizacja akustyczna jak określono w 10.3.2.5.6.

Jeżeli sygnalizacja jest realizowana za pomocą oddzielnych wskaźników świetlnych, wówczas mogą to być te same wskaźniki, które są używane do sygnalizowania blokowania i/lub testowania odpowiednich stref lub funkcji.

Jeżeli sygnalizacja ma miejsce na wyświetlaczu alfanumerycznym, który nie może wyświetlać jednocześnie wszystkich uszkodzeń ze względu na swoją ograniczoną pojemność, powinno być możliwe spełnienie co najmniej następujących wymagań:



  1. powinna istnieć informacja o ukrytych komunikatach uszkodzeniowych;

  2. maskowane komunikaty uszkodzeniowe powinny być możliwe do wyświetlenia w wyniku manipulacji ręcznej, na poziomie dostępu 1 lub 2, odczytującej tylko informacje uszkodzeniowe.

Za pomocą oddzielnych wskaźników świetlnych i/lub wyświetlacza alfanumerycznego poniżej wymienione uszkodzenia, które mogą być nieujawnione podczas trwania stanu alarmowania pożarowego, powinny być sygnalizowane w postaci:

a) wskazania każdej strefy, w której transmisja sygnałów od ostrzegacza do CSP jest zakłócona przez :



  • zwarcia lub przerwy w linii dozorowej,

  • usunięcie ostrzegacza;

b) wskazania co najmniej wspólnego uszkodzenia, dla każdego źródła zasilania, spowodowanego przez:

  • zwarcie lub przerwę w torze transmisji do zasilacza (pozycja L z rysunku 1 normy PN-EN 54-1), gdy zasilacz jest umieszczony w innej obudowie niż CSP;

  • uszkodzenia zasilacza, określone w PN-EN 54-4;

c) sygnalizacji co najmniej wspólnej dla jakiegokolwiek doziemienia, które jest zdolne wpłynąć na obowiązkowe funkcje i które nie jest sygnalizowane inaczej, jak tylko uszkodzenie kontrolowanej funkcji;

d) sygnalizacji o uszkodzeniu kontrolowanej funkcji zadziałania jakiegokolwiek bezpiecznika, lub zadziałania jakiegokolwiek urządzenia zabezpieczającego, które jest zdolne do wpływania na obowiązkowe funkcje w stanie alarmowania pożarowego;

e) co najmniej wspólnej dla wszystkich torów sygnalizacji wszelkich zwarć lub przerw w transmisji pomiędzy częściami CSP, zawartymi w więcej niż jednej obudowie mechanicznej, które są zdolne do wpływu na obowiązkowe funkcje, i które nie są wskazywane inaczej, niż jako uszkodzenie kontrolowanej funkcji;

f) co najmniej wspólnej dla wszystkich torów sygnalizacji wszelkich zwarć lub przerw w transmisji, które wpływają na przekazywanie sygnałów do elementów sterowniczych automatycznych urządzeń zabezpieczających, przeciwpożarowej (pozycja G z rysunku 1 normy PN-EN 54-1);

g) co najmniej wspólnej dla wszystkich torów sygnalizacji wszelkich zwarć lub przerw w transmisji, które wpływają na przekazywanie sygnałów do urządzenia transmisji sygnałów uszkodzeniowych (pozycja J z rysunku 1 normy PN-EN 54-1).

Następujące uszkodzenia powinny być sygnalizowane za pomocą oddzielnych wskaźników świetlnych i/lub wyświetlacza alfanumerycznego. Informacje te nie powinny być ukrywane podczas stanu alarmowania pożarowego:



  1. sygnalizacja wszelkich zwarć lub przerw, co najmniej wspólna dla wszystkich torów transmisji, które wpływają na przekazywanie sygnałów do pożarowych urządzeń alarmowych (pozycja C z rysunku 1 normy PN-EN 54-1);

  2. sygnalizacja jakiegokolwiek zwarcia lub przerwy, co najmniej wspólna dla wszystkich torów transmisji, które wpływają na przekazywanie sygnałów do urządzeń transmisji alarmów pożarowych (pozycja E z rysunku 1 normy PN-EN 54-1);

Następujące uszkodzenia powinny być sygnalizowane, co najmniej za pomocą ogólnego wskaźnika uszkodzenia:

  1. wszelkie zwarcia lub przerwy w torze transmisji pomiędzy częściami CSP zawartymi w więcej niż jednej obudowie mechanicznej, gdy uszkodzenie nie wpływa na funkcje obowiązkowe;

  2. wszelkie zwarcia lub przerwy w linii dozorowej, gdy uszkodzenie nie stanowi przeszkody w transmisji sygnałów do CSP.


10.3. 2.5.3. Sygnały uszkodzeniowe z ostrzegaczy (wymagania fakultatywne)

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi może być wyposażone w środki do odbioru, przetwarzania i ujawniania sygnałów uszkodzeniowych z ostrzegaczy dołączonych do CSP. W tym przypadku uszkodzenia powinny być sygnalizowane co najmniej jako uszkodzenia strefy, określone w 10.3.2.5.2.4.a).


10.3.2.5.4. Zupełny zanik napięcia zasilania (wymagania fakultatywne)

W przypadku zaniku napięcia głównego źródła zasilania (określonego w PN-EN 54-4), urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi może być wyposażone w środki do rozpoznawania i sygnalizowania uszkodzenia rezerwowego źródła zasilania do chwili, gdy nie może być dłużej możliwe spełnianie obowiązkowych funkcji. W tym przypadku powinna włączyć się co najmniej sygnalizacja akustyczna na okres co najmniej 1 godziny.


10.3.2.5.5. Uszkodzenie systemowe

Uszkodzenie systemowe w przypadku urządzenia zdalnej sygnalizacji i obsługi sterowanego programowo jest uszkodzeniem według określenia 10.3.2.11.3 lub 10.3.2.11.5. Uszkodzenie systemowe może uniemożliwić spełnienie wymagań niniejszych warunków techniczno-użytkowych, innych niż wymagania określone w 10.3.2.5.5 i 10.3.2.11.6. W przypadku uszkodzenia systemowego powinny być spełnione następujące wymagania:



  1. uszkodzenie systemowe powinno być sygnalizowane w sposób optyczny za pomocą ogólnego wskaźnika uszkodzenia i oddzielnego wskaźnika świetlnego. Wskazania te nie powinny być maskowane przez żaden inny stan funkcjonalny i powinny pozostawać aż do ręcznego skasowania i/lub innego działania ręcznego;

  2. uszkodzenie systemowe powinno być sygnalizowane akustycznie; sygnalizacja ta może być odłączalna.


10.3.2.5.6. Sygnalizacja akustyczna

Sygnalizacja akustyczna uszkodzeń z 10.3.2.5.2 powinna umożliwiać jej ręczne wyciszenie na poziomie dostępu 1 lub 2. Może być użyte to samo ręczne działanie, które jest używane do wyciszania sygnalizacji akustycznej alarmu pożarowego.

Sygnalizacja akustyczna powinna być wyciszana automatycznie, jeżeli jest kasowany automatycznie stanu uszkodzenia.

Jeżeli sygnalizacja akustyczna została uprzednio wyciszona, to powinna ona być wznowiona przy każdym rozpoznanym na nowo uszkodzeniu.


10.3.2.5.7. Kasowanie sygnalizacji uszkodzeniowej

Sygnalizacja uszkodzeń według 10.3.2.5.2 powinna umożliwiać ich skasowanie:



  • automatycznie, gdy uszkodzenia nie są już więcej rozpoznawane, i/lub

  • działaniem ręcznym na poziomie dostępu 2, które może być tym samym, które jest używane do kasowania sygnalizacji alarmu pożarowego.

Po skasowaniu, wskazywanie poprawnego działania, odpowiadające jakimkolwiek odebranym sygnałom, powinno albo pozostać lub być ustalone ponownie w ciągu 20 s.
10.3.2.5.8. Wyjście sygnalizacji uszkodzeniowej

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi powinno mieć wyjście, które sygnalizuje wszystkie uszkodzenia określone w rozdziale 10.3.2.5, o ile takiego wyjścia nie przewidziano w CSP. Może to być wyjście określone w 10.3.2.5.9. Sygnał wyjściowy powinien być również emitowany, gdy urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi zostanie pozbawione zasilania.


10.3.2.5.9. Wyjście do urządzenia transmisji sygnałów uszkodzeniowych (wymagania fakultatywne)

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi może być wyposażone w środki do przekazywania sygnałów uszkodzeniowych do urządzeń transmisji sygnałów uszkodzeniowych (pozycja J z rysunku 1 normy PN-EN54-1). Wyjście to powinno sygnalizować wszystkie uszkodzenia określone w rozdziale 10.3.2.5. Sygnał wyjściowy powinien być również wówczas, gdy urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi zostanie pozbawione zasilania.


10.3.2.6. Wymagania dotyczące stanu blokowania
10.3.2.6.1. Wymagania ogólne

Blokady według 10.3.2.6.4 i 10.3.2.6.5 powinny wstrzymywać wszystkie odpowiadające im sygnalizacje obowiązkowe i/lub wyjścia, lecz nie powinny zapobiegać innym obowiązkowym sygnalizacjom i/lub wyjściom.

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi powinno być wyposażona w środki niezależnego blokowania i usuwania blokady każdej z funkcji określonych w 10.3.2.6.4, za pomocą operacji ręcznych na poziomie dostępu 2, o ile takich środków nie przewidziano w CSP.

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi powinno być w stanie blokowania podczas istnienia blokad według 10.3.2.6.4 i/lub 10.3.2.6.5.

Kasowanie stanu alarmowania pożarowego lub stanu uszkodzenia nie powinno mieć wpływu na blokowanie i usuwanie blokady.
10.3.2.6.2. Sygnalizowanie stanu blokowania

Stan blokowania powinien być sygnalizowany optycznie, za pomocą następujących środków:



  1. oddzielnego wskaźnika świetlnego (ogólny wskaźnik zablokowania),

  2. sygnalizacji dla każdego zablokowania, jak określono w 10.3.2.6.3, 10.3.2.6.4 i 10.3.2.6.5.


10.3.2.6.3. Sygnalizowanie określonych zablokowań

Zablokowania powinny być sygnalizowane w ciągu 2 s od zakończenia działania ręcznego.

Może być użyty ten sam wskaźnik świetlny jako sygnalizator odpowiadającego uszkodzenia, chociaż sygnalizacja powinna być rozróżnialna. Ten sam wskaźnik świetlny i ta sama sygnalizacja mogą być użyte do wskazywania strefy zablokowanej oraz strefy testowanej.

Jeżeli sygnalizacja ma miejsce na wyświetlaczu alfanumerycznym, który nie może wskazywać jednocześnie wszystkich zablokowań ze względu na ograniczoną pojemność, to powinny być spełnione, co najmniej następujące wymagania:



    1. powinna być wskazywana obecność tych zablokowanych sygnalizacji, które zostały zamaskowane;

    2. powinna istnieć możliwość wyświetlenia, za pomocą działania ręcznego na poziomie dostępu 1 lub 2, zamaskowanych wskazań, niezależnie od innych sygnalizacji.


10.3.2.6.4. Zablokowania i ich sygnalizowanie

Powinna być możliwość niezależnego zablokowania i odblokowania:



  1. każdej strefy;

  2. sygnałów wyjściowych i/lub torów transmisji do urządzeń sterowniczych automatycznymi urządzeniami zabezpieczającymi, przeciwpożarowymi (pozycja G z rysunku 1 normy PN-EN 54-1), ze sterowaniem i sygnalizowaniem wspólnym co najmniej dla wszystkich pozycji G;

  3. sygnałów wyjściowych i/lub torów do urządzeń transmisji sygnałów uszkodzeniowych (pozycja J z rysunku 1 normy PN-EN 54-1).

Zablokowania powinny być sygnalizowane za pomocą oddzielnych wskaźników świetlnych i/lub wskaźnika alfanumerycznego. Sygnalizowanie może być maskowane podczas trwania stanu alarmu pożarowego.

Powinny istnieć następujące możliwości niezależnego zablokowania i odblokowania:



  1. sygnałów wyjściowych i/lub torów transmisji do pożarowych urządzeń alarmowych (pozycja C z rysunku 1 normy PN-EN 54-1), z ręcznymi elementami sterującymi i sygnalizacją co najmniej wspólną dla wszystkich pozycji C;

  2. sygnałów wyjściowych i/lub torów przekazywania do urządzeń transmisji alarmów pożarowych (pozycja E z rysunku 1 normy PN-EN 54-1);

  3. natychmiastowego działania wyjść, w celu opóźnienia sygnałów wyjściowych w odpowiedzi na alarm pożarowy, ze sterowaniem i sygnalizacją co najmniej wspólną dla wszystkich funkcji określonych w 7.11, PN-EN 54-2 (patrz również załącznik E).

Zablokowania powinny być sygnalizowane za pomocą oddzielnych wskaźników świetlnych i/lub wyświetlacza alfanumerycznego. Sygnalizowanie może być maskowane podczas trwania stanu alarmowania pożarowego.
10.3.2.6.5. Blokowanie ostrzegaczy adresowalnych (wymagania fakultatywne)

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi może być wyposażone w środki do blokowania i odblokowania sygnałów z ostrzegaczy adresowalnych za pomocą operacji ręcznych na poziomie dostępu 2 indywidualnie lub w grupach, które nie zawierają całej strefy. W tym przypadku, powinny być spełnione co najmniej następujące wymagania:



  1. powinna istnieć możliwość zablokowania każdego adresowalnego ostrzegacza indywidualnie;

  2. powinna być możliwa identyfikacja wszystkich zablokowań przez ręczne przepytywanie na poziomie dostępu 1 lub 2;

  3. zablokowanie ostrzegacza adresowalnego nie powinno być sygnalizowane jako zablokowanie strefy, chyba że wszystkie ostrzegacze adresowalne w strefach zostały zablokowane.


10.3.2.7. Stan testowania (wymagania fakultatywne)
10.3.2.7.1. Wymagania ogólne

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi może być wyposażone w środki do testowania procesu przetwarzania i wskazywania sygnałów alarmu pożarowego ze stref. Może to ograniczać wymagania dla stanu alarmowania pożarowego, który odnosi się do tej strefy. W takim przypadku powinny być spełnione co najmniej następujące wymagania:



  1. gdy jedna lub więcej stref są w trakcie testowania, urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi powinno być w stanie testowania;

  2. stan testowania powinien być wprowadzany lub kasowany tylko za pomocą operacji ręcznej na poziomie dostępu 2 lub 3;

  3. powinna istnieć możliwość przetestowania działania każdej strefy indywidualnie;

  4. strefy w stanie testowania nie powinny mieć wpływu na obowiązkową sygnalizację i sygnały wyjściowe ze stref nie będących w stanie testowania;

  5. sygnały ze strefy będącej przedmiotem testowania nie powinny prowadzić do działania wyjść do:

    • pożarowych urządzeń alarmowych (pozycja C z rysunku 1 normy PN-EN 54-1), z wyjątkiem działania chwilowego w celu sprawdzenia ich funkcjonowania w odniesieniu do odpowiadającej strefy;

    • urządzenia do transmisji alarmów pożarowych (pozycja E z rysunku 1 normy PN-EN 54-1);

    • urządzeń sterujących automatycznymi przeciwpożarowymi urządzeniami zabezpieczającymi, (pozycja G z rysunku 1 normy PN-EN 54-1);

    • urządzeń do transmisji sygnałów uszkodzeniowych (pozycja J z rysunku 1 normy PN-EN 54-1).


10.3.2.7.2. Sygnalizowanie stanu testowania

Stan testowania powinien być sygnalizowany optycznie za pomocą:



  1. oddzielnego wskaźnika świetlnego (ogólnego wskaźnika testowania);

  2. wskaźnika każdej strefy, zgodnie z 10.3.2.7.3.


10.3.2.7.3. Sygnalizowanie stref w stanie testowania

Strefy w stanie testowania powinny być sygnalizowane optycznie, za pomocą oddzielnego wskaźnika świetlnego dla każdej strefy i/lub wyświetlacza alfanumerycznego. Ten sam wskaźnik świetlny i ta sama sygnalizacja mogą być użyte do sygnalizowania testowanej strefy i zablokowanej strefy. Odnośnie do wskazań na wyświetlaczach alfanumerycznych, powinny mieć zastosowanie co najmniej wymagania 10.3.2.6.3.


10.3.2.8. Standardowy interfejs wejście/wyjście (wymagania fakultatywne)

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi może być wyposażone w środki dla standardowego interfejsu wejście/wyjście, odpowiedniego do transmisji i odbioru sygnałów do i od urządzeń pomocniczych (np. panelu obsługi dla straży pożarnej). W tym przypadku powinny mieć zastosowanie, co najmniej następujące wymagania:

a) interfejs powinien umożliwiać transmisję co najmniej występowania następujących zdarzeń:


  • stanu alarmowaniu pożarowego;

  • każdej strefy w stanie alarmowania;

  • przekazywania sygnałów wyjściowych do urządzeń transmisji alarmów pożarowych (pozycja E z rysunku 1 normy PN-EN 54-1);

  • transmisji sygnałów wyjściowych do urządzeń zabezpieczających, przeciwpożarowych (pozycja G z rysunku 1 normy PN-EN 54-1);

  • stanu uszkodzenia;

  • uszkodzenia każdej strefy;

  • zablokowania i odblokowania każdej strefy;

  • zablokowania i odblokowania wyjścia do pożarowych urządzeń alarmowych (pozycja C z rysunku 1 normy PN-EN 54-1);

  • zablokowania i odblokowania wyjścia do urządzeń transmisji alarmów pożarowych (pozycja E z rysunku 1 normy PN-EN 54-1).

b) interfejs powinien być zdolny do odbioru co najmniej następujących informacji i do uruchomienia odpowiadających im funkcji CSP:

  • wyciszenia sygnalizatorów akustycznych;

  • skasowania stanu alarmowania pożarowego;

  • wyciszenia i ponownego uaktywnienia pożarowych urządzeń alarmowych (pozycja C z rysunku 1 normy PN-EN 54-1);

  • zablokowania i odblokowania stref;

  • zablokowania i odblokowania sygnałów wyjściowych do pożarowych urządzeń alarmowych (pozycja C z rysunku 1 normy PN-EN 54-1);

  • zablokowania i odblokowania sygnałów wyjściowych do urządzeń transmisji alarmów pożarowych (pozycja E z rysunku 1 normy PN-EN 54-1).


10.3.2.9. Wymagania dotyczące konstrukcji mechanicznej

Obudowa urządzenia zdalnej sygnalizacji i obsługi powinna mieć mocną konstrukcję, adekwatną do metody instalowania zalecanej w dokumentacji. Powinna ona spełniać wymagania co najmniej klasy IP30.

Wszystkie obowiązkowe elementy regulacyjne oraz wskaźniki świetlne powinny być wyraźnie oznakowane w celu wskazania ich przeznaczenia. Informacja powinna być czytelna z odległości 0,8 m przy intensywności oświetlenia otoczenia od 100 do 500 luksów.

Zaciski dla torów transmisji i bezpieczniki powinny być wyraźnie oznakowane.


10.3.2.10. Wymagania konstrukcyjne elektryczne i inne

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi powinna być wyposażona w środki do grupowania sygnałów z ostrzegaczy w celu zapewnienia wskazań strefowych.

Sygnalizacji alarmów pożarowych powinna mieć najwyższy priorytet przy przetwarzaniu sygnałów.

Przejścia pomiędzy głównym i rezerwowym źródłem zasilania nie powinny zmieniać żadnych wskazań i/lub stanu jakichkolwiek wyjść, z wyjątkiem tych, które odnoszą się do zasilaczy.

Jeżeli urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi posiada środki do odłączania lub regulacji głównego lub rezerwowego źródła zasilania, powinny one być dostępne na poziomie dostępu 3 lub 4.
10.3.2.10.1. Integralność torów transmisji

Uszkodzenie w jakimkolwiek torze transmisji pomiędzy CSP i innymi elementami instalacji wykrywania pożaru (określonymi w PN-EN 54-1) nie powinno wpływać na poprawne działanie CSP, urządzenia zdalnej sygnalizacji i obsługi lub jakiegokolwiek innego toru transmisji.

Jeżeli urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi jest przeznaczone do użytkowania z zasilaczem (pozycja L z rysunku 1 normy PN-EN 54-1) zawartym w oddzielnej obudowie, wówczas powinien być przewidziany interfejs dla co najmniej dwóch torów transmisji do zasilacza, tak że zwarcie lub przerwa w jednym z nich nie wpłynie na drugi.
10.3.2.10.2. Dostępność wskaźników i elementów sterowniczych

Dla urządzenia zdalnej sygnalizacji i obsługi powinny być przewidziane cztery poziomy dostępu, od poziomu dostępu 1 (najbardziej dostępnego) do poziomu dostępu 4 (najmniej dostępnego). Ręczne elementy sterownicze i inne funkcje powinny być pogrupowane na odpowiednim poziomie dostępu.

Wszystkie wskazania obowiązkowe powinny być widzialne przy poziomie dostępu 1 bez uprzedniej interwencji ręcznej (np. potrzeby otwarcia drzwiczek).

Ręczne elementy sterownicze na poziomie dostępu 1 powinny być dostępne bez specjalnych działań.

Wskazania i ręczne elementy sterownicze, które są obowiązkowe na poziomie dostępu 1, powinny być również dostępne na poziomie dostępu 2.

Wejście do poziomu dostępu 2 powinno być ograniczone za pomocą specjalnej procedury.

Wejście do poziomu dostępu 3 powinno być ograniczone za pomocą specjalnej procedury, różniącej się od procedury dla poziomu dostępu 2.

Wejście do poziomu dostępu 4 powinno być ograniczone za pomocą specjalnych środków.

Dodatkowe informacje dotyczące poziomów dostępu znajdują się w załączniku A normy PN-EN 54-2.
10.3.2.10.3. Sygnalizowanie za pomocą wskaźników świetlnych

Obowiązkowe wskazania wskaźników świetlnych powinny być widoczne przy intensywności światła otoczenia do 500 luksów, pod każdym kątem do 22,5o względem linii przechodzącej przez wskaźnik i prostopadłej do jego powierzchni montażowej:



  • z odległości 3 m dla wskazań ogólnych stanu funkcjonalnego;

  • z odległości 3 m dla wskazania zasilania energią;

  • z odległości 0,8 m dla innych wskazań.

Jeżeli używane są wskaźniki pulsujące, okresy włączenia i/lub wyłączenia nie powinny być mniejsze niż 0,25 s, zaś częstotliwości pulsacji nie powinna być mniejsze niż:

  • 1 Hz dla wskazań alarmu pożarowego;

  • 0,2 Hz dla wskazań uszkodzenia.

Jeżeli te same wskaźniki świetlne są używane dla sygnalizowania określonych uszkodzeń i zablokowań, sygnalizowanie uszkodzenia powinno być pulsujące, zaś sygnalizowanie zablokowania powinno być ciągłe.
10.3.2.10.4. Wskazania na wyświetlaczach alfanumerycznych

Jeżeli wyświetlacz alfanumeryczny składa się z elementów lub segmentów, uszkodzenie jednego z nich nie powinno wpływać na interpretację wyświetlanej informacji.

Wyświetlacze alfanumeryczne używane dla wskazań obowiązkowych powinny mieć, co najmniej jedno wyraźnie wyróżniające się okno, składające się z co najmniej dwóch wyraźnie identyfikowalnych pól.

Przeznaczenie każdego pola powinno być wyraźnie oznaczone, jeśli nie jest to zawarte w wyświetlanej informacji.

Pole powinno zawierać przynajmniej następujące znaki:


  1. 16 znaków, gdy wyświetlanie alarmu pożarowego wykorzystuje odsyłacz do innej informacji w celu identyfikacji miejsca;

  2. 40 znaków, gdy wyświetlacz jest przeznaczony do podania kompletnej informacji o miejscu alarmu pożarowego.

Wskazania obowiązkowe na wyświetlaczu alfanumerycznym powinny być czytelne z odległości 0,8 m, przy intensywności światła otoczenia od 5 do 500 luksów, pod dowolnym kątem względem normalnej do płaszczyzny wyświetlacza do:

    • 22,5o przy widzeniu z każdej strony;

    • 15o patrząc z góry i z dołu.


10.3.2.10.5. Kolory sygnalizacji

Kolory sygnalizacji ogólnej i szczególnej, emitowanej przez wskaźniki świetlne, powinny być następujące:

a) czerwone dla wskazań:


    • alarmów pożarowych;

    • przekazywania sygnałów do urządzeń transmisji alarmów pożarowych (pozycja E z rysunku 1 normy PN-EN 54-1);

    • transmisji sygnałów do urządzeń sterowniczych automatycznych urządzeń zabezpieczających, przeciwpożarowych (pozycja G z rysunku 1 normy PN-EN54-1).

b) żółte dla wskazań:

  • uszkodzenia;

  • zablokowań;

  • stref w stanie testowania;

- przekazywania sygnałów do urządzeń transmisji sygnałów uszkodzeniowych (pozycja J z rysunku 1 normy PN-EN 54-1),

c) zielone dla wskazań obecności zasilania energią.

Użycie różnych kolorów nie jest niezbędne dla wskazań wyświetlaczy alfanumerycznych. Jednakże, jeżeli użyte są różne kolory dla różnych wskazań, wówczas kolory te powinny być takie, jak określono powyżej.
10.3.2.10.6. Sygnalizacja akustyczna

Sygnalizatory akustyczne powinny być częścią urządzenia zdalnej sygnalizacji i obsługi. To samo urządzenie może być użyte do sygnalizowania alarmu pożarowego i uszkodzenia.

Minimalny poziom dźwięku, mierzony w warunkach bezechowych z odległości 1 m, przy zamkniętych jakichkolwiek drzwiach w urządzeniu zdalnej sygnalizacji i obsługi, powinien wynosić:


  • 60 dB (A) dla sygnalizatorów alarmu pożarowego;

  • 50 dB (A) dla sygnalizatorów ostrzeżenia o uszkodzeniu.


10.3.2.10.7. Testowanie sygnalizatorów

Wszystkie obowiązkowe sygnalizatory optyczne i akustyczne powinny umożliwiać ich testowanie działaniem ręcznym na poziomie dostępu 1 lub 2.


10.3.2.11. Dodatkowe wymagania konstrukcyjne dla urządzeń zdalnej sygnalizacji i obsługi sterowanych programowo
10.3.2.11.1. Wymagania ogólne

Urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi może zawierać elementy, które są sterowane przez oprogramowanie w celu spełnienia wymagań funkcjonalnych niniejszych WTU. W tym przypadku, urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi powinno być zgodne z wymaganiami konstrukcyjnymi, które są związane z użytą technologią.


10.3.2.11.2. Budowa oprogramowania

W celu zapewnienia niezawodności urządzenia zdalnej sygnalizacji i obsługi mają zastosowanie następujące wymagania dotyczące budowy oprogramowania:



  1. oprogramowanie powinno mieć strukturę modułową;

  2. budowa interfejsów dla danych generowanych ręcznie i automatycznie nie powinna pozwalać, aby nieważne dane powodowały błędy w realizacji programu;

  3. w programie powinny być stosowane sposoby zapobiegające blokowaniu się systemu.


10.3.2.11.3. Nadzorowanie programu

Realizacja programu powinna być nadzorowana. Urządzenie nadzorujące powinno sygnalizować błąd systemu, jeśli algorytmy związane z głównymi funkcjami programu nie zostaną zrealizowane w ciągu okresu czasu wynoszącego 100 s.

Błąd w realizacji programu kontrolowamego systemu nie powinien uniemożliwiać funkcjonowania urządzenia nadzorującego, oraz sygnalizowania uszkodzenia.

Jeżeli zostanie wykryty błąd w realizacji programu to urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi powinno wejść w stan bezpieczeństwa w ciągu 100 s. Ten stan bezpieczeństwa powinien zostać określony przez producenta.

Urządzenie nadzorujące powinno wykorzystać przewidzianą cechę najwyższego priorytetu w celu wejścia w stan bezpieczeństwa (np. niemaskowalne przerwanie najwyższego priorytetu).
10.3.2.11.4. Przechowywanie programów i danych

Wszystkie realizowane kody i dane powinny być utrzymywane w pamięci, która jest zdolna do ciągłej, nieodświeżanej, niezawodnej pracy w okresie co najmniej 10 lat.

Program powinien być utrzymywany w nieulotnej pamięci, do której zapis możliwy jest tylko na poziomie dostępu 4. Każde urządzenie pamięciowe powinno być identyfikowalne tak, aby jego treść mogła być w sposób jednoznaczny odniesiona do dokumentacji oprogramowania.

W stosunku do danych szczególnych, odnoszących się do miejsca zainstalowania, mają zastosowanie następujące wymagania:



  1. zmiany nie powinny być możliwe na poziomach dostępu 1 lub 2;

  2. zmiana szczególnych danych dotyczących miejsca zainstalowania nie powinna wpływać na budowę programu;

  3. jeżeli w pamięci ulotnej są przechowywane dane specyficzne odnoszące się do miejsca zainstalowania, powinny być one zabezpieczone przed utratą zasilania przez rezerwowe źródło energii, które może być oddzielone od pamięci na poziomie dostępu 4 i które jest zdolne do utrzymania treści pamięci co najmniej przez 2 tygodnie;

  4. jeżeli takie dane są przechowywane w pamięci o dostępie swobodnym (RAM), wówczas powinien istnieć mechanizm, który zapobiega wpisowi do pamięci podczas realizacji programu tak, aby jej zawartość mogła być zabezpieczona w przypadku błędu w realizacji programu.


10.3.2.11.5. Nadzorowanie zawartości pamięci

Zawartość pamięci z programem oraz szczególne dane dotyczące miejsca zainstalowania powinny być automatycznie testowane w odstępach czasu nie przekraczających jednej godziny. Urządzenie testujące powinno sygnalizować błąd systemu, jeżeli zostanie wykryte uszkodzenie zawartości pamięci.


10.3.2.11.6. Działanie urządzenia zdalnej sygnalizacji i obsługi w przypadku uszkodzenia systemowego

Jeżeli dokumentacja producenta wykazuje, że do CSP wspólpracującego z urządzeniem zdalnej sygnalizacji i obsługi, umieszczonej w więcej niż jednej obudowie można podłączyć więcej niż 512 czujek pożarowych i/lub ręcznych ostrzegaczy pożarowych, to w przypadku uszkodzenia systemowego, powinny mieć zastosowanie jedno lub oba następujące wymagania:



  1. uszkodzenie nie powinno wpłynąć na więcej niż 512 czujek pożarowych i/lub ręcznych ostrzegaczy pożarowych oraz na związane z nimi funkcje obowiązkowe;

  2. w odpowiedzi na sygnały alarmu pożarowego ze wszystkich czujek pożarowych i/lub ręcznych ostrzegaczy pożarowych powinny być zapewnione co najmniej następujące funkcje:

    • wskazanie alarmu pożarowego za pomocą ogólnego wskaźnika alarmu pożarowego oraz sygnalizacji akustycznej;

- działanie wyjścia, jak określono w 10.3.2.4.7;

    • przekazywanie sygnałów do urządzenia transmisji alarmów pożarowych, (jeśli jest przewidziane) jak określono w 10.3.2.4.9.


10.3. 3. PARAMETRY

W zakresie parametrów eksploatacyjnych urządzenie zdalnej sygnalizacji i obsługi powinno wykazywać :

a) zdolność do poprawnego funkcjonowania przy niskich temperaturach otoczenia.

Należy zachować podane niżej parametry:



  • temperatura: -5oC  3oC;

  • czas trwania: 16 h.

Warunki narażeń opisane w PN-IEC68-2-1 +A#/Ap1;

b) zdolność do poprawnego działania przy wysokiej względnej wilgotności (bez kondensacji).

Należy zachować podane niżej parametry:


  • temperatura: 40oC  2oC;

  • wilgotność względna: (93 + 2, -3)%;

  • czas trwania: 4 doby.

Warunki narażeń opisane w p. 15.5 normy PN-EN 54-2;

c) odporność na uderzenia mechaniczne na powierzchnię, których może doznawać w normalnym środowisku roboczym.

Należy zachować podane niżej parametry:


  • energia uderzenia: (0,5  0,04) J;

  • liczba uderzeń na punkt: 3.

Warunki narażeń opisane w PN-EN 60069-2-75;

d) odporność na wibracje o poziomach, które mogą wystąpić w jej otoczeniu podczas pracy.

Należy zachować podane niżej parametry:


  • zakres częstotliwości: 10 Hz do 150 Hz;

  • amplituda przyśpieszenia: 0,981 ms-2 (0,1 g);

  • liczba osi: 3;

  • liczba cykli przemiatania na oś: 1 dla każdego stanu pracy.

Warunki narażeń opisane w PN-EN 60068-2-6;

e) odporność na wyładowania elektrostatyczne dla granicznych wartości napięcia probierczego 8 kV dla wyładowań w powietrzu i 6 kV dla wyładowań kontaktowych do powierzchni przewodzących;

Warunki narażeń opisane w PN-EN 50130-4 i PN-EN 61000-4-2 + A2: ;

f) odporność na zakłócenia sinusoidalne przewodzone indukowane przez pola o częstotliwościach radiowych w zakresie od 150 kHz do 200 MHz, przy napięciu probierczym 10 Vrms dla modulacji AM i PM;

Warunki narażeń opisane w PN-EN 50130-4 i PN-EN 61000-4-6 +A1;

g) odporność na serię szybkich, elektrycznych zakłóceń impulsowych o niskiej energii, które mogą być wytwarzane przez przekaźniki, styczniki, przełączanie obciążeń indukcyjnych itp. i mogą być indukowane do układów sygnałowych i zasilania sieciowego przy poziomach: .



  • 2 kV do zacisków zasilania sieciowego;

  • 1 kV do zacisków wejściowych, sygnałowych, danych i sterujących.

Warunki narażeń opisane w PN-EN 50130-4;

h) odporność na względnie powolne stany przejściowe o wysokiej energii, które mogą być indukowane w kablach zasilających i sygnałowych o wartościach :



  • dla linii zasilających prądu przemiennego:

linia do linii (zakłócenia symetryczne): 1 kV;

linia do ziemi (zakłócenia niesymetryczne): 2 kV;



  • dla linii stałoprądowych niskiego napięcia i linii sygnałowych:

linia do ziemi (zakłócenia niesymetryczne) : 1 kV.

Warunki narażeń opisane w PN-EN 50130-4 i PN-EN 61000-4-5:+ A1;

i) odporność na krótkotrwałe obniżenia i zaniki napięcia sieciowego takie jak te, które są spowodowane przez przełączanie obciążenia i działanie urządzeń zabezpieczających w obwodach rozdziału mocy. Wartości obniżeń podano w tablicy nr 10.3.3.

Tablica nr 10.3.3.



Obniżenie napięcia

Czas trwania obniżenia w półokresach

50 %

20

100 %

10

Warunki narażeń opisane w PN-EN 50130-4;

  1. zdolność do poprawnego działania w przewidywanym zakresie zmian napięcia zasilającego +15/-10%,

k) zdolność do wytrzymania długookresowych skutków wilgoci w środowisku roboczym (np. zmian własności elektrycznych wskutek absorbcji, reakcji chemicznych spowodowanych przez wilgoć, korozji galwanicznej itp.). W podanych niżej parametrach:

  • temperatura: 40 oC  2 oC;

  • wilgotność względna: (93 +2, -3) %;

  • czas trwania: 21 dób.

Warunki narażeń opisane w p.15.14 normy PN-EN 54-2;

l) wytrzymałość na długotrwałe wpływy wibracji o poziomach odpowiednich do środowiska roboczego. Należy zachować podane niżej parametry:



  • zakres częstotliwości: 10 Hz do 150 Hz;

  • amplituda przyśpieszenia: 4,905 ms-2 (0,5 g);

  • liczba osi: 3;

  • liczba cykli wibracji na oś: 20 na oś.

Warunki narażeń opisane w PN-EN 60068-2-6.
10.3.4. NORMY I DOKUMENTY POWOŁANE

  • PN-EN 50130-4, Systemy alarmowe. Kompatybilność elektromagnetyczna - Norma dla grupy wyrobów. Wymagania dotyczące odporności urządzeń systemów alarmowych pożarowych, włamaniowych i osobistych.

  • PN-EN 61000-4-2+ A2, Kompatybilność elektromagnetyczna. Metody badań i pomiarów. Badanie odporności na wyładowania elektrostatyczne. Podstawowa publikacja EMC.

  • PN-EN 61000-4-5+ A1. Kompatybilność elektromagnetyczna. Metody badań i pomiarów. Badanie odporności na udary.

  • PN-EN 61000-4-6+A1. Kompatybilność elektromagnetyczna. Metody badań i pomiarów. Odporność na zaburzenia przewodzone indukowane przez pola o częstotliwości radiowej.

  • PN-EN 54-1.Systemy sygnalizacji pożarowej. Wprowadzenie.

  • PN-EN 54-2 Systemy sygnalizacji pożarowej. Centrale sygnalizacji pożarowej.

  • PN-EN 54-4 Systemy sygnalizacji pożarowej. Zasilacze

  • PN-EN 60068-2-6 Badania środowiskowe. Część 2-6: Próby. Próba Fc: Wibracje (sinusoidalne)



10.4. URZĄDZENIA TRANSMISJI ALARMÓW POŻAROWYCH


Pobieranie 1.36 Mb.

1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   26




©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna