7. Nielegalny handel bronią



Pobieranie 0.75 Mb.
Strona7/8
Data07.05.2016
Rozmiar0.75 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8

Tezy notatki:

Dotychczasowe próby negatywnego wpływu na środowisko wojskowe były skutecznie

neutralizowane. Najistotniejsze dane o zamiarach i przedsięwzięciach planowanych przez

nielegalne organizacje i wrogie politycznie ugrupowania pochodzą przede wszystkim od

źródeł informacji uplasowanych w tych środowiskach;

W chwili powstania notatki WSW posiadała 30 takich źródeł informacji w ugrupowaniach od

"opozycji antyustrojowej" do "ekstremalnych nurtów koalicji". Źródła te wykorzystywane były

w 6 sprawach operacyjnych oraz 24 sytuacjach kontrwywiadowczych (3 z tych spraw i 5

sytuacji dotyczyło prób oddziaływania KPN na środowisko wojskowe).

Wzmocnione zostały pozycje niektórych tajnych współpracowników (TW) i osobowych źródeł

informacji (OZ): TW "Gawronik" (Zarząd WSW WOPK), TW "Peregryn" i OZ "Endek"

(POW) TW "Kwaśniewski" i OZ "Andrzej" (ŚOW) . Zdołali oni zająć pozycje doradców,

ekspertów bądź pozyskać zaufania osób sprawujących funkcje kierownicze bądź

programotwórcze w poszczególnych ugrupowaniach i strukturach. Niektórym stwarza to

szansę wejścia w styczność z zagranicznymi ośrodkami dywersji ideologicznej i uzyskania

przydatnych w takich sytuacjach rekomendacji (TW "Jacek" - POW. "Sorge" - WOPK.

"Hubal" - ŚOW Zwykle efekty przynosi systematyczne rozwijanie źródeł dłużej

współpracujących, ale były też przypadki szybkich sukcesów - np. Zarząd WSW POW ma

źródło informacji w kierowniczym aktywie "pomorskiego obszaru KPN". Ogólnie rzecz

biorąc najlepsze rezultaty osiągnęły Zarządy WSW P0W i ŚOW postęp odnotował Zarząd

WSW WOW, także Zarząd WSW WOPK w dwóch sytuacjach zdołał osiągnąć znaczące

efekty. Słabsze wyniki miały Zarządy WSW MW i WL.

4.Oczekiwano wzmocnionych ataków na wojsko w warunkach przemian

Strona 177 z 374

politycznych i wzrastających tendencji pluralistycznych. W tych warunkach szczególnego

znaczenia nabrać miało posiadanie osobowych źródeł informacji w nielegalnych

strukturach oraz środowiskach podejmujących bądź inspirujących destrukcja polityczną

wobec wojska z pozycji kraju i zagranicy. W oparciu o powyższe przesłanki sformułowano

następujące wnioski:

"- działalność operacyjną koncentrować na nielegalnych strukturach i ugrupowaniach

politycznych. które w danych warunkach swoim programem oraz podejmowanymi

działaniami

stwarzają największe zagrożenie dla ochranianych kontrwywiadowczo obiektów:

na podstawie własnych analiz sytuacji operacyjnej oraz prognoz resortu MSW dążyć w

kierowaniu źródłami do uzyskania możliwości sterowania działalnością przeciwnika

politycznego w pożądanym przez nas kierunku; bardziej zdecydowanie i samodzielnie

wykorzystywać sytuacje zmierzające do uplasowania współpracowników KW w

interesujących nas środowiskach. W stosunku do źródeł usytuowanych na obrzeżach

nielegalnych struktur drogą planowanych, stopniowych działań zmierzać do osiągania przez

nie poważniejszych pozycji; w typowaniu kandydatów do współpracy przewidywanych do

realizacji omawianych zadań szerzej korzystać z możliwości operacyjnych jakie mogą

tkwić wśród Osób wyselekcjonowanych do rozpoznawania z racji prezentowania

negatywnych postaw politycznych, studentów ze środowiska wojskowego,

podchorążych SPR-u, poborowych związanych z nielegalną działalnością; uaktywnić

realizację planowanych działań i przedsięwzięć mających na celu uzyskanie operacyjnego

dotarcia do zagranicznych ośrodków dywersji ideologicznej oraz opozycyjnie

zorientowanych środowisk inteligencji zwłaszcza w garnizonie Warszawa."

Notatka podpisał Oddział III Zarządu III Szefostwa WSW.

Strona 178 z 374

załącznik nr 6

ZARZĄDZENIE SZEFA SZTABU GENERALNEGO WP

Nr 31/Sztab z dnia „26” lipca 1990 r.

w sprawie zbadania przyczyn, okoliczności i skutków niszczenia dokumentów

przechowywanych w archiwum Szefostwa Wojskowej Służby Wewnętrznej.

W związku z ujawnieniem faktu niszczenia dokumentów archiwalnych Wojskowej Służby

Wewnętrznej

Zarządzam:

§ 1. Komisyjne zbadanie przyczyn, okoliczności i skutków niszczenia dokumentów

archiwalnych Szefostwa Wojskowej Służby Wewnętrznej.

§ 2. W tym celu powołuję komisję w składzie:

1/ Przewodniczący:

-płk Aleksander GÓRECKI – Sztab Gen. WP;

2/ Z-ca przewodniczącego:

-ob. Waldemar STRZAŁKOWSKI – Sekretariat Wiceministra ON ds. Wychowania;

3/ Członkowie:

-płk Jerzy RZEPECKI -Oddział WSW Toruń;

-płk Maciej BORKOWSKI -Wojskowy Instytut Hist.;

-płk Mieczysław ORGAL -Biuro Prawne MON;

-ppłk Zygmunt MARKOWSKI -Szefostwo WSW;

-ppłk Ryszard ŹDZIEBKO -Sztab Gen. WP;

-mjr Jan SZOSTAK -Centralne Archiwum Wojskowe;

Strona 179 z 374

§ 3. Komisja po ukonstytuowaniu się, opracuje i przedstawi mi do zatwierdzenia

harmonogram prac.

§ 4. Po zakończeniu prac komisja sporządzi odpowiedni meldunek wraz z wnioskami

SZEF SZTABU GENERALNEGO WP

Wz gen. Dyw. Henryk Szumski

Warszawa, dnia 17.09.1990 Załącznik nr 7

MINISTERSTWO OBRONY NARODOWEJ

SZTAB GENERALNY WP

Zał. Do pisma wychodz. Nr PF96

Nr 2 data 1990 13-12- F647

SZEF SZTABU GENERALNEGO WP

MELDUNEK

Z kontroli przestrzegania zasad archiwizacji dokumentów w zarządach WSW dowództw OW

i RSZ

W wykonaniu zarządzenia szefa Sztabu Generalnego WP nr 37/Sztab z dnia



10 sierpnia 1990r. dokonano w dniach 27.08.-8.09.1990 r. komisyjnego sprawdzenia stanu

zasobu archiwalnego i sposobu postępowania z dokumentami a wartości archiwalnej w

terenowych organach WSW /zarządach i podległych im wybranych oddziałach/.

Z analizy protokołów pokontrolnych /załączniki 1-6/ wynika, że:

1.Stan ilościowy i jakościowy zasobów archiwalnych w kancelariach zarządów i oddziałów,

aczkolwiek różny w poszczególnych OW/RSZ/ jest znikomy.



Strona 180 z 374

Nieznajomość przepisów o archiwizacji dokumentów, bądź dowolność ich

interpretacji, spowodowała, że w całym okresie funkcjonowania WSW zniszczono szereg

dokumentów o wartości archiwalnej – trwałej /grupa A/ i okresowej /grupa B/.

Szczególne spustoszenie akt archiwalnych miało miejsce na przełomie lat 1989-1990,

Kiedy to pod pretekstem restrukturyzacji WSW – na polecenie i pod nadzorem kierownictwa

szefostwa oraz z własnej inicjatywy dokonano totalnych zniszczeń. W tej działalności

apogeum osiągnięto w Zarządzie WSW ŚOW, w którym zniszczono prawie wszystko – z

podstawową ewidencją włącznie, jaką jest „Książka inwentarzowa dzienników i akt spraw”,

w tym także teczki kancelaryjne ze spisami akt przekazywanych do archiwum oraz

protokoły zniszczenia dokumentów. Takie podejście do sprawy to ewidentne „zacieranie

śladów”.


2.Realizowane przedsięwzięcia brakowania akt cechował bałagan organizacyjny. Większość

dokumentów niszczona była na polecenia ustne. A nawet, gdy komisje wyznaczone

rozkazem, to niszczenia dokumentów dokonywały niejednokrotnie inne osoby.

Przypadkowe, nieprzygotowane składy komisji, decyzje przełożonych, w tym ze szczebla

szefostwa , nakazujące niszczenie dokumentów w wypadkach budzących wątpliwości,

wywoływało u osób kwalifikujących dokumenty do zniszczenia poczucie bezkarności w tym

względzie.

3.Niszczeniu poddano szereg akt operacyjnych z ostatniego dziesięciolecia – przydatnych w

dalszej działalności kontrwywiadu wojskowego. Pełną ocenę zniszczonych dokumentów pod

względem wartości archiwalnych utrudnia fakt nieprecyzyjnych lub nieadekwatnych do

zawartości opisów teczek przedmiotowych oraz oznaczeń kwalifikacyjnych w zakresie

czasokresu ich przechowywania.

4.Poważne niedociągnięcia stwierdzono również w przedmiocie przestrzegania przepisów o

ochronie tajemnicy, tak w działalności kancelaryjnej jak i nadzorczo – kontrolnej. Stosowane

są nadal przepisy zawarte w wycofanej rozkazem szefa WSW nr Pf 42 z dnia 8.06.1989r.

wewnętrznej „Instrukcji o ochronie tajemnicy i prowadzeniu dokumentacji w organach

WSW” z 1978r.

Strona 181 z 374

5.Miały miejsce przypadki niszczenia dokumentów po terminie wydania zarządzenia szefa

Sztabu Generalnego WP z dnia 26.07.1990r. zabraniającego ich niszczenie w siłach

zbrojnych.

6.Szczegółowe wyniki z kontroli zawierają załączone do meldunku protokoły.

Zał. 6 na 73 ark. /pf624, pf625, pf626, 627, pf628, 629/ -t. adres

Przewodniczący komisji – płk Aleksander GÓRECKI /podpis nieczytelny/

Zastępca przewodniczącego - Waldemar STRZAŁKOWSKI /podpis nieczytelny/



Strona 182 z 374

Załącznik nr 8



Protokół

O kontroli Archiwum Szefostwa Wojskowej Służby Wewnętrznej

Powołana „ Zarządzeniem Szefa Sztabu Generalnego WP nr 31/ z dnia 26 lipca 1990 r. ”

komisja – w składzie:

Przewodniczący – płk Aleksander Górecki- Sztab Generalny WP

Zastępca przewodniczącego-Waldemar Strzałkowski-Sekretariat Wiceministra ON ds.

Wychowania

Członkowie: płk Maciej Borkowski – Wojskowy Instytut Historyczny

płk Mieczysław Orgal – Biuro Prawne MON

płk Jerzy Rzepecki – Oddział WSW Toruń

ppłk Zygmunt Markowski – Szefostwo WSW

ppłk Ryszard Ździebko – Sztab Generalny WP

mjr Jan Szostak- Centralne Archiwum wojskowe

W dniach 30.07-06.06.1990 r. przeprowadziła kontrolę Archiwum Wojskowej Służby

wewnętrznej w celu :

1/ ustalenia przyczyn, okoliczności i skutków zniszczenia materiałów archiwalnych ;

2/ocenienia stanu przestrzegania prawa w Szefostwie WSW w zakresie postępowania z

archiwaliami i ustaleniami nieprawidłowości w tym względzie;

3/przedłożenia kierownictwa MON wniosków i propozycji decyzyjnych.

I STAN ORGANIZACYJNO-KOMPETENCYJNY I PRAWNY

Usytuowanie archiwum w strukturze Szefostwa WSW

Archiwum Szefostwa WSW jest nieetatową komórką organizacyjną, funkcjonującą w

strukturze organizacyjnej Wydziału III Zarządu V Szefostwa WSW. Stanowi ono jedno z

ogniw sieci terenowych archiwów wojskowych- podległych dowódcom/szefom/ jednostek,

przy których zostały utworzone.

Za działalność Archiwum Szefostwa WSW odpowiedzialność ponosi szef Wydziału III

Zarządu V Szefostwa WSW – płk Mieczysław KACPRZYK, a bezpośredni nadzór służbowy

Strona 183 z 374

sprawuje szef Zarządu V – zastępca szefa WSW, płk Kazimierz DUDZIŃSKI, a zwierzchni

– szef WSW, gen. bryg. Edmund BUŁA.

Personel archiwum składa się z czterech osób, którymi są:

Ppłk Stanisław GŁÓWKA, starszy oficer Wydziału III, spełniający funkcję nieetatowego

kierownika / na stanowisku od roku 1976 r./,

Mjr Zbigniew KOŁACIŃSKI, chor. sztab. Jan KŁUDKOWSKI oraz zatrudniony na połowę

etatu – płk w stanie spocz. Zdzisław PLUTA

2. akty prawne regulujące działalność archiwalna w WSW

Podstawę prawną funkcjonowania Archiwum Szefostwa WSW stanowi zarządzenie

Ministra Obrony Narodowej nr 21/ MON z dnia 4 kwietnia 1984 r. w sprawie organizacji i

zakresu działania archiwów wojskowych, zasad postępowania z wojskowymi materiałami

arch. oraz udostępniania tych materiałów /Dz.U. nr 38, poz. 173/.

Szczegółowe zasady kształtowania wojskowych zasobów arch., klasyfikowania i

kompletowania dokumentacji w kancelariach jednostek wojskowych. oraz jej przyjmowania,

ewidencjonowania, przechowywania i udostępniania w archiwach wojskowych regulują:

1/ w całych siłach zbrojnych – Instrukcja o zasadach archiwizacji dokumentacji wojsk.,

wprowadzona do użytku z dniem 1.01 1989 r. zarządzeniem szefa Sztabu Generalnego WP

NR 56/ Sztab z dnia 13.10.1988.,

2/ w Wojskowej Służbie Wewnętrznej – w zakresie postępowania z dokumentami

szczególnymi dotyczącymi działalności kontrwywiadowczej, dochodzeniowo – śledczej i

prewencyjnej organów WSW, dodatkowo – Instrukcja o zasadach i trybie postępowania z

aktami /materiałami/ arch. w WSW, wprowadzona zarządzeniem Szefa WSW nr 011 z dnia

04.10.1985 r. na podstawie § 10, wymienionego na początku zarządzenia Ministra Obrony

Narodowej.

II DZIAŁALNOŚĆ ARCHIWALNA SZEFOSTWA WSW

1.Zasób archiwum Szefostwa WSW, jego ewidencja i przechowywanie

Strona 184 z 374

Zasób tworzą materiały archiwalne, wytworzone przez jednostki organizacyjne byłych

organów Informacji WP z lat 1943 – 1957 w liczbie 980 teczek akt /ok.30 mb/ oraz organów

Szefostwa WSW od roku 1957 w liczbie 25950 jednostek arch. /ok.300 mb/. W skład zasobu

wchodzą również materiały przekazane przez okręgowe i terenowe organa WSW.

Zasób archiwalny podzielony jest na trzy zasadnicze działy, tj.: dokumentację operacyjna,

ogólną i bibliotekę archiwalną.

Dokumentację operacyjną stanowią zespoły akt osobowych źródeł informacji, lokali

kontaktowych i mieszkań tajnych; akt spraw ewidencji operacyjnej i materiałów wstępnych

organów WSW; teczek obiektowych i zagadnieniowych zarówno organów Informacji WP

jak i WSW.

Na dokumentację ogólną składa się dokumentacja pomocnicza organów kontrwywiadu i

kancelarii, dokumentacja działu dochodzeniowo-prewencyjnego, dokumentacja finansowa i

administracyjno-gospodarcza, dokumentacja partyjno-polityczna.

Biblioteka archiwalna to pojedyncze egzemplarze wydawnictw wewnętrznych byłej

Informacji WP oraz Szefostwa WSW.

Ewidencję zasobu stanowią spisy zdawczo-odbiorcze, spisy akt wydzielonych do

zniszczenia, rejestr spisów akt, rejestr spisów akt wydzielonych do zniszczenia, kartoteka akt

udostępnionych, inwentarze akt zespołów operacyjnych. Dokumentacja ewidencyjna nie

odpowiada w pełni wymogom określonym instrukcją o zasadach archiwizacji dokumentacji

wojskowej /sygn. Sztab Gen. 1344/98/. Ponadto poszczególne teczki akt sprzed roku 1980

nie posiadają opisu odpowiadającego ich zawartości oraz zakwalifikowania do kategorii

archiwalnej /oznaczenia symbolem literowym: A, B, Bc- określającym ich wartość

historyczną i obowiązujący czas przechowywania/.

Zasadnicze opracowane zespoły archiwalne przechowywane są w archiwum znajdującym się

w budynku Szefostwa WSW. Do końca 1990 roku archiwum dysponowało budynkiem

magazynowym mieszczącym

Strona 33

się na terenie Centrum Szkolenia WSW w Mińsku Mazowieckim. Przechowywano tam

nieuporządkowaną większość akt Informacji WP i akta WSW z lat 1957-69, liczące ogółem

26350 jednostek archiwalnych /525mb/, w tym 8039 teczek akt Informacji WP. Według ocen

Szefostwa WSW materiały te były dokumentacją niearchiwalną – czasowego /od 5 do 30 lat/

przechowywania. Pomieszczenia magazynowe nie nadawały się na dłuższe przechowywanie

materiałów archiwalnych. Przecieki instalacji wodnej pod budynkiem oraz częste awarie



Strona 185 z 374

instalacji grzewczej powodowały duże zawilgocenie materiałów, a tym samym samoczynne

ich zniszczenie.

2. Brakowanie akt /dokumentacji niearchiwalnej/

Zasób archiwalny w WSW do końca lat 70-tych w zasadzie nie był uporządkowany.

Znaczącą akcję porządkowania akt rozpoczęto w roku 1982 w celu opracowania tzw. zbioru

E-1 /dotyczącego byłych tajnych współpracowników oraz lokali kontaktowych i tajnych

mieszkań/. W wyniku tej akcji /zakończonej w 1988 roku/ dokonano selekcji i

wybrakowania 11734 teczek akt.

W czerwcu 1986 r. przystąpiono do brakowania zespołu E-2 /akta rozpracowań

operacyjnych i inne materiały związane z charakterystyką osób kierowanych na wyższe

stanowiska służbowe – byłej Informacji WP/. Z zespołu składającego się z 18729 teczek akt,

spisem nr 93 z 21 września 1989 r., 9053 teczki akt wybrakowano. Równolegle prowadzono

brakowanie akt zespołu ZS / akta spraw ewidencji operacyjnej, materiałów wstępnych i kart

operacyjnych organów WSW/. Protokołem nr 94 z dnia 23 kwietnia 1990 r. wybrakowano

materiały dotyczące 5244 osób.

Brakowanie ww. dokumentów prowadzone było przez pracowników archiwum – bez

powoływania komisji nakazanych przepisami archiwalnymi. Rozkazem Szefa WSW

powoływane były wyłącznie do przewozu i nadzorowania procesu niszczenia akt,

dokonywanego w Warszawskich Zakładach Papierniczych w Konstancinie – Jeziornej.

Ogółem w latach 1958 – 1990 podejmowano 93 akcje brakowania akt zgromadzonych w

Archiwum WSW, w wyniku, których zniszczono 182994 jednostki archiwalne / szczegóły –

załącznik 1/.

W listopadzie 1989 r. – mając na względzie decyzję kierownictwa MON o restrukturyzacji

WSW i prośbę komendanta Centrum Szkolenia WSW o przekazanie do jego dyspozycji

magazynu zajmowanego przez archiwum – na ustne polecenie gen. bryg. Edmunda Buły

podjęto działania likwidacyjne zasobów archiwalnych przechowywanych w Mińsku

Mazowieckim.

Odpowiedzialnym za realizację całokształtu zadania szef WSW uczynił swego

pierwszego zastępcę, płk. Mariana Wichrzyńskiego, podporządkowując mu szefa Wydziału

III Zarządu V Szefostwa WSW płk. Mieczysława Kacprzyka z jednoczesnym zwolnieniem

płk. Kazimierza Dziubińskiego – szefa Zarządu V od obowiązku sprawowania funkcyjnego

nadzoru nad wykonaniem tego rodzaju przedsięwzięcia.

Strona 186 z 374

Do realizacji zadania przystąpił zespół w składzie: ppłk Stanisław Główka i płk w

stanie spoczynku Bolesław Kłosowicz w dniu 9 listopada 1989 r. Zgodnie z planem,

zatwierdzonym przez płk. Mariana Wichrzyńskiego dopiero 8 grudnia 1989 r. z dekretacją o

konieczności przyśpieszenia prac, zespół ten – wzmocniony mjr. Ireneuszem Dąbrowskim, a

od 30 stycznia ppłk. Franciszkiem Szmajderem – miał wykonać pracę w terminie do końca

marca, a następnie przedłużonym do maja 1990 r. / załączniki 2 i 3/

Praca zespołu polegała na przeglądaniu poszczególnych teczek akt i kwalifikowaniu

ich do zniszczenia, bądź do dalszego przechowywania. Wytypowane do zniszczenia teczki

akt odkładano na stosy pod ścianą, bez sporządzania spisu akt sporządzanych do zniszczenia

sięgające roku 1981. odłożone do zniszczenia teczki akt ładowano w worki i wystawiano na

korytarz magazynu. Fizyczne niszczenie akt miało być dokonane w Warszawskich

Zakładach Papierniczych w Konstancinie – Jeziornej. Ppłk Główka przygotował dokumenty

powołujące komisję do nadzorowania niszczenia akt, zamówił samochód i umówił termin w

papierni. Jednak Szef WSW nie wyraził zgody na te formę niszczenia akt i polecił płk.

Wichrzyńskiemu zorganizowanie niszczenia akt w Mińsku Mazowieckim, poprzez spalenie

ich w miejscowej kotłowni. Do nadzoru nad przebiegiem niszczenia akt wyznaczony został

przez komendanta Centrum Szkolenia WSW, ppłk Tadeusz Młynek. Akta palono w lutym i

marcu w zależności od możliwości organizacyjno-technicznych/ oświadczenie ppłk

Tadeusza „ Młynka ” w sprawie niszczenia akt-załącznik 4/

Ogółem wydzielono do zniszczenia i spalono 20351 teczek akt, w tym 6782 teczki akt

Głównego Zarządu Informacji WP.

Stanowiło to ok. 77% ogółu zasobu, w tym 84% akt GZI WP/ załącznik/

Teczki akt zakwalifikowanych do trwałego przechowywania , sukcesywnie przywożono

do magazynu w budynku Szefostwa WSW. Były one i są nadal opisywane i

przygotowywane do przekazania do Centralnego Archiwum Wojskowego. Pierwszą partię

akt normatywno-organizacyjnych, finansowych i ewidencyjnych, w liczbie 320 jednostek

archiwalnych, przekazano do CAW w dniu 19 czerwca 1990 r. spisem zdawczo-odbiorczym

nr 1780/90.

Pomimo, że w trakcie selekcji materiałów archiwalnych nakładano kierowanie się

przepisami „ Instrukcji o zasadach archiwizacji dokumentacji wojskowej” / sygn. Sztab Gen.

1344/98/ oraz wewnętrznej „ Instrukcji o zasadach i trybie postępowania z aktami/

materiałami/”archiwalnymi w Wojskowej Służbie Wewnętrznej, a w praktyce okazało się to

fikcją. Wielotysięczny zasób teczek materiałów archiwalnych, krótki termin realizacji



Strona 187 z 374

przedsięwzięcia przy szczupłej obsadzie kadrowej zespołu/4 osoby/, spowodował, że

typowanie akt do zniszczenia było bardzo pobieżne, bez pogłębionej analizy treści.

Płk w st. spocz. KŁOSOWICZ oświadczył/ załącznik6/, że był w stanie przejrzeć w miarę

dokładnie tylko ok. 20% akt.

Z kolei płk SZNAJDER stwierdził, że sugerując się jedynie tytułem teczki i pobieżnym

przejrzeniem jej zawartość można było przeoczyć wiele cennych dokumentów. Posłużył się

w tym względzie konkretnymi przykładami/załącznik7/.

Komisja oceniając sposób selekcji i brakowania akt przez pracowników Szefostwa WSW

poddała gruntowej analizie spisy zdawczo-odbiorcze akt Głównego Zarządu Informacji i

jednostek podległych, w których wykonywano zniszczono pozycję oraz spisy akt wydzielono

do zniszczenia. Obiektywną ocenę zniszczonych akt utrudniał fakt, że nie posiadały one

kwalifikacji do odpowiedniej kategorii archiwalnych / A, B, Bc/.

Wnioskując jednak z lakonicznych tytułów teczek nie odzwierciedlających

często ich zawartości, należy sądzić, że część zniszczonych akt stanowiła wartość źródeł

historycznych / kategorii A/, kwalifikujących się do wieczystego przechowywania w

archiwum. Jako przykład niech posłuży fakt zniszczenia znacznej części dokumentacji

planistyczno-sprawozdawczej odzwierciedlającej zasadniczą działalność GZI WP / plany i

sprawozdania roczne oraz sprawozdania operacyjne /. Nieodwracalne też szkody

spowodowało zniszczenie prawie całych zespołów akt terenowych organów informacji /

szczegółowy wykaz zniszczonych dokumentów GZI WP zawiera załącznik 5/. Jest to

naruszenie przepisów instrukcji o zasadach archiwizacji dokumentacji wojskowej. Ponadto

szczególnego podkreślenia wymaga fakt, iż w procesie całokształtu tego przedsięwzięcia

wszystkie decyzje przekazywane były ustnie bez opracowania wymaganych instrukcyjnie

rozkazów organizacycjno-wykonawczych.

III. WNIOSKI:

W trakcie badania okoliczności niszczenia dokumentów archiwalnych i przeprowadzonych

rozmów z osobami związanymi z tą sprawą komisja nie znalazła podstaw do jednoznacznego

stwierdzenia, że przedsięwzięcie to miało to miało na celu zatarcie śladów

kompromitujących działalności działalność Głównego Zarządu Informacji i Wojskowej

Służby Wewnętrznej. Nie można jednak wykluczyć, że osoby dokonujące weryfikacji

dokumentów, starały się zadbać o to, aby pozostawione dokumenty nie obciążały osób

funkcyjnych i przestępczej działalności organów Głównego Zarządu Informacji z

Strona 188 z 374

przeszłości. Świadczy o tym m.in. fakt zniszczenia na ustne polecenia płk

WICHRZYŃSKIEGO, teczki materiałów kompromitujących pracowników Najwyższego

Sądu Wojskowego i Naczelnej Prokuratury Wojskowej z okresu 1.09.1946 – 31.12.1947 /

załączniki 8 i 9 /.

2. Oceniając przebieg selekcji, brakowania i niszczenia materiałów archiwalnych

zgromadzonych w Archiwum WSW komisja stwierdza następujące nieprawidłowości:

nie powołano nakazanej obowiązującymi przepisami komisji do analizy brakowanych akt;

nie sporządzono wymaganych dokumentów stwierdzających fakt selekcji i brakowanie

materiałów archiwalnych / protokołów zniszczeń, książek rejestracji protokołów zniszczenia

akt /;

nie zwrócono się do Centralnego Archiwum Wojskowego o wyrażenie zgody na zniszczenie



wyselekcjonowanych materiałów / wymóg ten nie obowiązywał w przypadku materiałów

operacyjnych/;

w procesie fizycznego niszczenia akt nie przestrzegano przepisów określających ściśle tryb

postępowania / nie powołano rozkazem komisji do niszczenia akt i nie zapewniono

dostatecznego nadzoru/.

3. Niezależnie od uchybień formalnych ustalono, że w czasie selekcji i brakowania akt

wystąpiły dodatkowe okoliczności, które miały bezpośredni i pośredni negatywny wpływ na

jej końcowy wynik. Są to:

skierowanie do oceny wartości historycznej i selekcji materiałów archiwalnych osób nie

posiadających odpowiednich kwalifikacji;

wyznaczenie nierealnego terminu przeprowadzenia selekcji i brakowania akt i wywieranie

stałego nacisku na przyspieszenie prac. Zmuszało to osoby dokonujące selekcji do

pobieżnego przeglądania teczek, bez wnikania w zawartość merytoryczną poszczególnych

dokumentów. Zdaniem komisji, co znajduje także potwierdzenie w opinii profesjonalnych

archiwistów, dokonanie prawidłowej selekcji 525 metrów bieżących materiałów

archiwalnych wymaga znacznie dłuższego czasu, lub zaangażowania większej ilości

kompetentnych osób;

wieloletnie zaniedbanie w zakresie porządkowania zbiorów, przejawiające się m. in. w braku

opisów zawartości teczek i różnorodność znajdujących się w nich materiałów.


: raport
raport -> Dr Frankie Robinson Brytyjska Fundacja ds. Wyżywienia
raport -> Spis treści Założenia
raport -> Rynek pracy Bytomia. Szanse I zagrożenia u progu XXI wieku
raport -> Waldemar wiatrak environmental protection Analysis Agency
raport -> Tabela Zarzuty i protesty wznoszone w czasie opiniowania obowiązujących miejscowych planów zagospodarowania zarówno Trasy Słowackiego oraz terenów bezpośrednio z nią sąsiadujących
raport -> Z historii jednego dokumentu. Raport Stanisława Huskowskiego ps. Ali z akcji na Kutscherę
raport -> Raport przygotowany przez Manfreda Nowaka, specjalnego sprawozdawcę onz ds tortur oraz Martina Scheinina, specjalnego sprawozdawcę onz ds ds promocji I ochrony praw człowieka podczas zwalczania terroryzmu z 26 stycznia 2010 r
raport -> BÓl w chorobach narządu ruchu
raport -> Kristina Pelli I Marika Lyly vtt biotechnology


1   2   3   4   5   6   7   8


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna