AfryKamera 2010 opisy filmóW fabuła / dokument / krótki metraż / afrokids fabuła AfroSelekta utracone piękno



Pobieranie 161.03 Kb.
Strona1/3
Data08.05.2016
Rozmiar161.03 Kb.
  1   2   3
AfryKamera 2010

OPISY FILMÓW

fabuła / dokument / krótki metraż

/ afroKIDS


fabuła - AfroSelekta
UTRACONE PIĘKNO

Tytuł polski: Utracone piękno

Tytuł oryginalny: Oud l’Ward (La beauté éparpillée)

Reżyseria: Lahcen Zinoun

Scenariusz: Hicham Lasri, Lahcen Zinoun i Fatima Loukili

Zdjęcia: Eric Biglietto

Obsada: Mohamed Afifi, Sanaâ Alaoui, Touria Jabrane, Mohamed Miftah

Muzyka: Mehdi Halib, Said Chraibi

Język: arabski

Czas trwania: 90 min.

Kraj produkcji: Maroko

Rok produkcji: 2006


Opis filmu (krótki) :

Oud l’Ward, dziewczyna, której imię oznacza "Róża pustyni", zostaje przeznaczona do życia niewolnicy bogatego i utalentowanego muzyka. Ów właściciel, oczarowany muzyczną wrażliwością Oud, postanawia uczynić ją swoją uczennicą...


Opis filmu:

Oud l’Ward, dziewczyna, której imię oznacza "Róża pustyni", zostaje przeznaczona do życia niewolnicy bogatego i utalentowanego muzyka. Ów właściciel, oczarowany muzyczną wrażliwością Oud, postanawia uczynić ją swoją uczennicą. Fascynacja muzyka wywołuje zazdrość jego żon i służby, a talent i umiejętności niewolnicy zdobywają coraz większe uznanie możnych. W końcu Oud przewyższa swego mistrza, co wywołuje serię dramatycznych zdarzeń w jej życiu.

Opowieść do złudzenia przypomina baśń, jest usytuowana jakby poza czasem. Niepowtarzalne zdjęcia ukazują bogactwo marokańskiej kultury i feerię kolorów pozornie surowego tamtejszego klimatu. Nastroju dopełnia wspaniała muzyka.
Nagrody i nominacje:

Oficjalna selekcja: MFF Wenecja 2006, MFF London 2006, MFF Rotterdam 2007, MFF Marakesz 2006


Biografia reżysera:

Lahcen Zinoun - urodzony w Maroku. Tancerz baletowy, choreograf i reżyser filmowy. Był gwiazdą belgijskiej trupy baletu klasycznego. Współpracował z tak znakomitymi choerografami jak Peter Van Dyck czy André Leclair. Brał udział i układał choreografię dla licznych filmów, m.in. „Ostatnie kuszenie Chrystusa” Martina Scorsese i „Herbata na Saharze” Bernardo Bertolucciego. Wyreżyserował trzy filmy krótkometrażowe "Assamt" (2001), "Piano" (2002), i "Faux-pas" (2003). "Utracone piękno" , zrealizowane w 2007 r., jest jego pierwszym filmem pełnometrażowym.

Pokazy możliwe dzięki wsparciu: Ambasada Królestwa Maroko w Warszawie
PIONIERZY

pokazy z muzyką na żywo: Maciej Trifonidis, Republika Czadu i ShaZa

Tytuł polski: Pionierzy

Tytuł oryginalny: De Voortrekkers

Reżyseria: Harold M. Shaw

Scenariusz: Harold M. Shaw, Gustav S. Preller

Zdjęcia: Henry Howse

Obsada: Dick Cruikshanks, Caroline Frances Cook, Jack Turnbull, Tom Zulu

Język: afrikaans

Czas trwania: 73 min.

Kraj produkcji: RPA

Rok produkcji: 1916
Opis filmu (krótki):

Pierwszy pełnometrażowy obraz nakręcony na kontynencie afrykańskim. Epicki niemy film przedstawia dzieje Wielkiej Wędrówki Burów w XIX wieku zwieńczone legendarną bitwą pod Krwawą Rzeką (1838), gdzie kilkuset Afrykanerów pokonało potężniejsze siły zuluskie. Opowieść dotyczy historii stanowiącej w istocie najważniejszy mit narodowotwórczy Afrykanerów, a także jeden z trzonów ideologii apartheidu.


Opis filmu:

Pierwszy pełnometrażowy film nakręcony na kontynencie afrykańskim. Epicki niemy film przedstawia dzieje Wielkiej Wędrówki Burów w XIX wieku zwieńczone legendarną bitwą pod Krwawą Rzeką (1838), gdzie kilkuset Afrykanerów pokonało potężniejsze siły zuluskie. Opowieść dotyczy wycinka historii stanowiącego w istocie najważniejszy mit narodowotwórczy Afrykanerów, a także jeden z trzonów ideologii apartheidu. Film, upamiętniając sporny okres dziejów, stał się wręcz obowiązkowym dla każdego Afrykanera. Był wyświetlany w szkołach oraz pokazywano go w każdą rocznicę bitwy. Z perspektywy lat, można zaliczyć go do dzieł światowego kina, choć sposób przedstawiania czarnych ludów Afryki jest, delikatnie mówiąc, anachroniczny. Obraz, który okazał się też jednym z najbardziej dochodowych i powszechnie oglądanych filmów afrykańskich w historii, doczekał się w późniejszych latach kilku remake'ów, w tym "Zulu Dawn" (Świt Zulu, 1979) z Burt'em Lancaster'em w roli głównej. Nie jest jednak zaskoczeniem, że w późniejszych wersjach w dużo korzystniejszym świetle pokazano Zulusów...


Biografia reżysera:

Harold M. Shaw – urodzony w USA. Karierę filmową rozpoczął u boku samego Edisona jako aktor, ale wkrótce spróbował swoich sił w roli reżysera. Od debiutanckiego filmu z 1913 roku (zrealizowanego w ramach kierowanego przez siebie London Film Productions) przez 14 lat nakręcił łącznie kilkadziesiąt filmów, w tym wiele propagandowych i na zlecenie różnych rządów. "Pionierzy" (1916) to jeden z czterech obrazów powstałych podczas niedługiego pobytu w Afryce Południowej w ramach współpracy z lokalnym producentem i magnatem kinowym Isidore W. Schlesinger (dzięki jego firmie African Film Productions Ltd.). Inny znany tytuł 'afrykański' tego reżysera to pięknie zrealizowany "The Rose of Rhodesia" [Róża Rodezji] - film niemy z 1918 roku. Zginął w 1926 roku w wypadku samochodowym w USA.

Pokazy możliwe dzięki wsparciu: M-NET



WSPÓLNA PODRÓŻ

Tytuł polski: Wspólna podróż

Tytuł oryginalny: Un transport en commun

Scenariusz i reżyseria: Dyana Gaye

Zdjęcia: Irina Lubtchansky

Muzyka: Baptiste Bouquin

Obsada: Umban Gomez de Kset, Mbègne Kassé, Anne Jeanine Barboza

Język: wolof/francuski

Czas trwania: 48 min.

Kraj produkcji: Senegal/Francja

Rok produkcji: 2009
Opis filmu (krótki):

Fabuła musicalu przenosi nas na gorące bezdroża Senegalu. Sześciu pasażerów rozklekotanej taksówki, jadącej z Dakaru do Saint-Louis, opowiada historie swojego życia. Droga jest długa, upał wszechogarniający, a taksówka czasem odmawia posłuszeństwa.


Opis filmu:

Fabuła musicalu przenosi nas na gorące bezdroża Senegalu. Sześciu pasażerów rozklekotanej taksówki, jadącej z Dakaru do Saint-Louis, opowiada historie swojego życia. Droga jest długa, upał wszechogarniający, a taksówka czasem odmawia posłuszeństwa. Podróżni jednak nie tracą ducha i śpiewem rodem z Broadwayu celebrują życie. Wszystko się tu przenika i przeplata - język francuski z językami afrykańskimi, tekst mówiony z piosenką, a sekwencje śpiewno-taneczne z realistycznymi ujęciami. Dzięki temu zanurzamy się w inny świat, gdzie codzienność wypełniona jest muzyką. Twórcy filmu pokazują nam Afrykę w odmienny sposób, ich spojrzenie jest pełne nadziei i radości.


Nagrody i nominacje:

2010 MFF Mediolan – Najlepszy Krótki Metraż

2010 MFF de Femmes Créteil - Nagroda Publiczności za Najlepszy Krótki Metraż

2009 MFF Belfort – Nagroda Publiczności za Najlepszy Krótki Metraż

2009 MFF Dubai – Nagroda AsiaAfrica za Najlepszy Krótki Metraż

2009 MMF Sundance – Oficjalna selekcja


Biografia reżyserki:

Dyana Gaye – urodzona w Senegalu, ukończyła studia filmowe w Paryżu na Uniwersytecie St. Denis. W 1999 r. otrzymała stypendium im. Louis Lumière/Villa Médicis na realizację swojego pierwszego filmu krótkometrażowego „Une femme pour Souleymane” [Kobieta dla Sulejmana] (2000). W 2004 r., została finalistką konkursu finansowanego przez firmę Rolex i wyreżyserowała film pt. „J'ai deux amours” [Mam dwie miłości], w ramach projektu Paris la métisse. W 2006 r. jej film „Deweneti” otrzymał liczne nagrody na całym świecie, m.in. był nominowany do francuskiej nagrody filmowej César 2008 w kategorii najlepszy film krótkometrażowy. Wspólna podróż miał swoją premierę światową w 2009 r. na MFF w Locarno.

SZEPTEM

Tytuł polski: Szeptem

Tytuł oryginalny: From a Whisper

Scenariusz i reżyseria: Wanuri Kahiu

Zdjęcia: Marius van Graan

Muzyka: Eric Wainaina

Obsada: Corrine Onyango, Ken Ambani, Abubakar Mwenda, Godfrey Odhiambo

Język: angielski/suahili

Czas trwania: 79 min.

Kraj produkcji: Kenia

Rok produkcji: 2008
Opis filmu (krótki):

Abu i Tamani to przedstawiciele dwóch totalnie różnych światów - on jest pracownikiem służb specjalnych, a ona zbuntowaną artystką. Jednak tragiczny wybuch bomby w ambasadzie amerykańskiej w Nairobi sprzed 10 lat raz na zawsze związał razem ich przeznaczenia.


Opis filmu:

Abu (Ken Ambani) i Tamani (Corrine Onyago) żyją w dwóch odległych światach - on jest pracownikiem służb specjalnych, ona zbuntowaną artystką od lat poszukującą matki. Tragiczny wybuch bomby w ambasadzie amerykańskiej w Nairobi przed 10 laty na zawsze związał ich przeznaczenia. Odkrywając tajemnicę zamachu zmuszeni są stanąć twarzą w twarz z przeszłością.

Film odznacza się wysokimi standardami produkcyjnymi oraz pięknymi zdjęciami.

Nagrody i nominacje:

2009 Africa Movie Academy Awards (afrykańskie 'oskary') – Najlepszy Film, Najlepszy Scenariusz, Najlepszy Reżyser, Najlepszy Montaż, Najlepsza Muzyka

2009 Kalasha Awards – Najlepszy Film, Najlepszy Scenariusz, Najlepszy Aktor Drugoplanowy

2009 MFF Zanzibar – Nagroda Golden Dhow za Najlepszy Film

2009 MFF w Kenii – Najlepszy Film

2009 MFF ION w Los Angeles – Najlepszy Film

2010 Panafrykański FF w Los Angeles – Najlepszy Film
Biografia reżyserki:

Wanuri Kahiu – urodzona w Kenii. Absolwentka Zarządzania na Uniwersytecie w Warwick (2001r.). Edukację kontynuowała na kierunku reżyserii w Szkole Filmu i Telewizji Uniwersytetu Kalifornii. Otrzymała tam szereg wyróżnień: Motion Pictures of America Associates Award oraz Hollywood Foreign Press Award. W trakcie studiów pracowała jako stażystka w Pinewood Studios w Londynie oraz jako asystentka produkcji w Alexandria Productions w Virginii. Po zakończeniu studiów wyreżyserowała dokument „The Spark that Unites” [Iskra, która łączy] z planu filmu "Catch-A-Fire" (2004) [Rozpalić ogień] w reżyserii Phillip Noyce. W czerwcu 2007 roku zrealizowała krótki film „Ras Star” dla telewizji kablowej M-Net. W 2010 roku ukończyła krótki film „Pumzi” przy wsparciu Sharlto Copley, gwiazdy filmu „Dystrykt 9” (2009), i Instytutu Goethego. Obecnie pracuje nad pełnometrażowym dokumentem „My Sister, My Hero” [Moja siostra, moja bohaterka], który opowiada historię kenijskiej Freedom Army (znanej lepiej jako Mau Mau).

MOJE SEKRETNE NIEBO

Tytuł polski: Moje sekretne niebo

Tytuł oryginalny: Izulu lami

Reżyseria: Madoda Ncayiyana

Scenariusz: Madoda Ncayiyana, Julie Frederikse

Zdjęcia: Mike Downie

Muzyka: Sazi Dlamini

Obsada: Sobahle Mkhabase, Sibonelo Malinga, Tshepang Mohlomi, Sanele Ndawo

Język: isiZulu

Czas trwania: 96 min.

Kraj produkcji: RPA

Rok produkcji: 2008


Opis filmu (krótki):

Dziesięcioletnia Thembi i jej ośmioletni brat Khwezi wyruszają do Durbanu, aby dostarczyć na konkurs rzemieślniczy pamiątkę po zmarłej matce, pięknie wykonaną matę z trzciny. W obcym mieście lider dziecięcego gangu, bierze rodzeństwo pod swoje skrzydła...


Opis filmu:

Dziesięcioletnia Thembi i jej ośmioletni brat Khwezi wyruszają do Durbanu, aby dostarczyć na konkurs rzemieślniczy ostatnią pamiątkę po zmarłej mamie, pięknie wykonaną matę z trzciny. W obcym mieście spotykają dzieci ulicy, a lider tamtejszego gangu, Chilli-Bite, bierze rodzeństwo pod swoje skrzydła. Aby przetrwać muszą zmierzyć się z ciemnymi stronami przedwczesnej dorosłości: prostytucją, kradzieżą, przemocą, narkomanią. Świetna gra aktorska dzieci sprawia, że film nabiera bardzo osobistego wymiaru. Jednocześnie obraz, pomimo dotykania trudnych, czasem wstrząsających kwestii potrafi pokazać moc i wartość przyjaźni, lojalności, a przede wszystkim siłę dzieci, które walczą z przeciwnościami. Piękne wiejskie plenery kontrastujące z brudnym i zagrażającym miastem stanowią niezwykłe dopełnienie tej przejmującej fabuły.


Nagrody i nominacje:

2009 Panafrykański FF Cannes – Najlepszy film

2009 MF Afrykański Tarifa – Nagroda publiczności, Najlepsza aktorka

2009 MFF Zanzibar – Najlepszy film.


Biografia reżysera:

Madoda Ncayiyana – weteran radio, telewizji oraz produkcji wideo; od lat związany z branżą filmową jako aktor, producent, reżyser. Pracował m.in. w teatrze, gdzie produkował i pisał sztuki oraz występował na całym świecie. Na festiwalu w Edynburgu zdobył prestiżową Nagrodę Scotsmana. Jako pierwszy czarnoskóry aktor, za czasów apartheidu został wybrany do komisji sztuki. Współzałożyciel Theatre for Africa oraz reżyser w durbańskim Maningi Theatre Workshop. Już po 1994 roku zaczął grywać w wielu produkcjach SABC, a także w reklamach i radio. Po współzałożeniu Vuleka Films jego krótki metraż „The Sky in Her Eyes” (2003) [Niebo w jej oczach] zdobył kilka międzynarodowych nagród, w tym za najlepszy film afrykański na MFF w Cannes. Jego telewizyjny „Adventures at the Water Hole” (2004) [Przygody przy źródełku] zdobył Creative Excellence Award na Amerykańskim Międzynarodowym Festiwalu Filmu oraz Wideo w 2004 roku. W latach 2006-2007 wyreżyserował szereg dokumentów dla SABC. W 2008 wyprodukował serię telewizyjną „Land of Thirst” [Ziemia łaknienia]. „Moje sekretne niebo” (2009) jest jego debiutem fabularnym.

Pokazy możliwe dzięki wsparciu: Ambasada Republiki Południowej Afryki w Warszawie


IMANI

Tytuł polski: Imani

Tytuł oryginalny: Imani

Reżyseria: Caroline Kamya

Scenariusz: Agnes Nasozi Kamya

Zdjęcia: Andrew Mark Coppin

Muzyka: Ragnar Grippe

Obsada: Philip Buyi, Rehema Nanfuka, Stephen Ocen

Język: Suahili

Czas trwania: 82 min.

Kraj produkcji: Uganda / Szwecja

Rok produkcji: 2010


Opis filmu (krótki):

Najważniejsze afrykańskie odkrycie roku. Reżyserka realistycznie i bez przesady udokumentowała kluczowe momenty życia trzech mieszkańców powojennej Kampali - 12-letniego dziecka-żołnierza, 25-letniej służącej oraz 18-letniego utalentowanego tancerz z kryminalną przeszłością.


Opis filmu:

Najważniejsze afrykańskie odkrycie roku. Reżyserka w sposób realistyczny i bez zbędnej przesady udokumentowała kluczowe momenty życia trzech mieszkańców powojennej Kampali, stolicy Ugandy. Olweny ma 12 lat, jest dzieckiem-żołnierzem po kilkutygodniowej powojennej rehabilitacji. Czy jest gotowy na powrót do rodziców, czy pochłoną go demony przeszłości? Z kolei Mary, silna i zdeterminowana 25-letnia służąca, która mieszka na wsi i pracuje w Kampali. Chaos w życiu spowodowany pracą i obowiązkami rodzinnymi zmusi ją do bolesnego wyboru. Ostatni bohater to Armstrong, młody utalentowany tancerz z kryminalną przeszłością, który po latach powraca do swojej dzielnicy. Film pokazuje codzienność, przeciętność nawet, jednak nie pozbawia go to momentów niezwykle intensywnych i poetyckich. Tłem dla historii jest mieszanka lokalnej tradycji muzycznej z hip-hopem.

Obraz w całości nakręcony na Red One, co potwierdza wysoką jakość technicznej realizacji w kinie wschodnioafrykańskim. To świeży portret współczesnej Ugandy w erze po Idi Amin.
Nagrody i nominacje:

2010 Africa Movie Academy Awards (afrykańskie 'oskary') – Najlepszy Film, Najlepsza Aktorka (Rehema Nanfuka)

2010 MFF Zanzibar – Najlepszy Film (II miejsce)

2010 MFF Durban – Nagroda Specjalna Jury

2010 MF Afrykański Tarifa – Najlepszy Reżyser, Najlepsza Aktorka (Rehema Nanfuka)

Oficjalna selekcja: MFF Berlinale 2010, MFF Rotterdam 2010


Biografia reżysera:

Caroline Kamya – urodzona w Ugandzie. Studia ukończyła w Wielkiej Brytanii, gdzie zdobyła dyplom z architektury na prestiżowym Bartlett (UCL) na Goldsmith College. W 1999 roku założyła w Londynie własną firmę produkcyjną iVAD. Tam też kontynuowała pracę dla telewizji, m.in. dla BBC London. W 2004 otworzyła biuro firmy w Kampali (Uganda). iVAD International to teraz czołowa firma produkcyjna w kraju. W 2006 Kamya uczestniczyła w programie Masiha Film Lab (założonej przez Mira Nair), gdzie zrealizowała swoje pierwsze trzy filmy. W 2007 roku brała udział w Berlinale Talent Campus, które otworzyło drzwi do zrealizowania pierwszego obrazu pełnometrażowego, a zarazem skłoniło ją do otwarcia warsztatów telewizyjnych dla młodzieży w Ugandzie. W międzyczasie jej seria telewizyjna „The AfriCANS” zdobyła mnóstwo nagród na międzynarodowych festiwalach. „Imani” to debiut reżyserski, który swoją międzynarodową premierę miał na MFF Berlinale w 2010 roku.

POCIĄG DO CANHOCA

Tytuł polski: Pociąg do Canhoca

Tytuł oryginalny: Comboio da Cañhoca

Scenariusz i reżyseria: Orlando Fortunato de Oliveira

Zdjęcia: Georges Lechaptois, José Tiago

Obsada: Roberto Fortes, Louro Domingos, Dionísio Caminho, Cristina Cavalinhos, Mafalda Vilhena, Filipe Crawford, Delfina Cruz

Język: portugalski

Czas trwania: 90 min.

Kraj produkcji: Angola, Francja, Tunezja, Portugalia, Maroko

Rok produkcji: 2004


Opis filmu (krótki):

1957. Grupa 59 Angolczyków została aresztowana przez PIDE (portugalską tajną policję) - pastorzy, katecheci, lekarze, pracownicy administracji. Uwięzieni w wagonie żelaza czekają na przewiezienie do Luandy. W wyniku pomyłki, ich skład zostaje odłączony od pociągu, a oni spędzają 5 dni w wagonie bez okien i toalety.



Opis filmu:

1957. Grupa 59 Angolczyków została aresztowana przez PIDE (portugalską tajną policję) - pastorzy, katecheci, lekarze, pracownicy administracji. Uwięzieni w wagonie do przewozu żelaza czekają na przewiezienie do Luandy - stolicy Angoli. W wyniku pomyłki, ich skład zostaje odłączony od pociągu, a oni spędzają 5 dni w wagonie bez okien i toalety na opuszczonej bocznicy. Słońce niemiłosiernie grzeje, a każdy z nich pozbawiony jedzenia i picia chce przeżyć.

Zdjęcia do filmu rozpoczęto w 1988 roku, a zakończono dopiero po kilkunastu latach. W realizacji obrazu przeszkodziła wojna domowa oraz problemy z pozyskaniem funduszy.

Biografia reżysera:

Orlando Fortunato de Oliveira – urodzony w Angoli. Jeden z pionierów kina angolskiego. Jako reżyser silny nacisk kładzie na filmy opowiadających o epoce kolonializmu. Pierwszy obraz, „Memoria de um Dia” [Wspomnienie dnia], nakręcił w 1982 roku - opowieść o masakrze w Icolo i Bengo w 1960 r. przeprowadzonej przez Portugalczyków. W 1988 podjął się realizacji swojego pierwszego filmu pełnometrażowego, jednak z przyczyn geopolitycznych i finansowych jego realizacja trwała ponad 15 lat. W międzyczasie zrealizował kilka dokumentów (m.in. o pierwszym prezydencie Angoli „Agostinho Neto” (2000)). Obecnie zakończył postprodukcję filmu "Batepá", którego akcja toczy się w São Tomé et Principe. Najnowszy film to krótka historia lokalnych stosunków kolonialnych: segregacji, represji, tortur i politycznych morderstw, których punktem kulminacyjnym był rok 1953. Premiera przewidziana jest na listopad br.

Pokazy możliwe dzięki wsparciu: Ambasada Republiki Angoli w Warszawie, Ambasada Republiki Portugalii w Warszawie, Instytut Camoes



SHIRLEY ADAMS

Tytuł polski: Shirley Adams

Tytuł oryginalny: Shirley Adams

Reżyseria: Oliver Hermanus

Scenariusz: Oliver Hermanus, Stavros Pambalis

Zdjęcia: Jamie Ramsay

Muzyka: Phillip Miller

Obsada: Denise Newman, Keenan Arrison, Emily Child, Adrian Galley

Język: angielski/afrikaans

Czas trwania: 92 min.

Kraj produkcji: RPA/USA/Anglia

Rok produkcji: 2009


Opis filmu (krótki):

Niezwykle intymny portret kobiety, tytułowej Shirley Adams, mieszkającej na biednych przedmieściach Kapsztadu. Jej nastoletni syn, Donovan, w wyniku strzelaniny między gangami zostaje sparaliżowany, a mąż odchodzi bez pożegnania...


Opis filmu:

Niezwykle intymny portret południowoafrykańskiej kobiety, tytułowej Shirley Adams, mieszkającej na biednych przedmieściach Kapsztadu. Jej nastoletni syn, Donovan, w wyniku strzelaniny między lokalnymi gangami zostaje sparaliżowany. Mąż, po kilku miesiącach od wypadku, odchodzi bez pożegnania nie pozostawiając środków do życia. Na Shirley spadają wszelkie obowiązki domowe i pielęgnacyjne oraz konieczność zdobywania pieniędzy na życie. Pomimo wszystko stara się podołać życiu i stworzyć Donavanowi jak najlepsze warunki do nowego życia.

Film stanowi wnikliwe studium psychologiczne dwójki bliskich sobie ludzi, którym życie i los wydają się nie sprzyjać. Obraz w większości nakręcony zbliżeniami i czasem można odnieść wrażenie "podglądania" życia domowego bohaterów.
Nagrody i nominacje:

2009 MFF Durban – Najlepszy film, najlepszy debiut, najlepsza aktorka

Oficjalna selekcja: MFF Toronto 2009; MFF Locarno 2009
Biografia reżysera:

Oliver Hermanus – urodzony w RPA. Karierę zawodową rozpoczął jako fotograf prasowy, gdzie relacjonował takie wydarzenia jak Festiwal w Glastonbury czy Szczyt G8 w Johannesburgu. Ukończył Film Media and Visual Studies na Uniwersytecie w Kapsztadzie, gdzie zdobył stypendium Uniwersytetu Kalifornii. W 2006 roku znany reżyser, Roland Emmerich, zaoferował prywatne stypendium, które pozwoliło mu ukończyć kierunek reżyserski na London Film School. W tym czasie Hermanus nakręcił wiele krótkich metraży i dokumentów. „Shirley Adams” to debiut pełnometrażowy tego niespełna 27-letniego reżysera.
Pokazy możliwe dzięki wsparciu: Ambasada Republika Południowej Afryki w Warszawie
KIJ

Tytuł polski: Kij

Tytuł oryginalny: The Stick

Reżyseria: Darrell Roodt

Scenariusz: Darrell Roodt, Carole Shore

Zdjęcia: Paul Witte

Muzyka: Dana Kaproff

Obsada: Greg Latter, Sean Taylor, Franz Dobrowsky

Język: angielski

Czas trwania: 98 min.

Kraj produkcji: RPA

Rok produkcji: 1987


Opis filmu (krótki)

W czasie nienazwanej wojny 'kij' (czyli połowa plutonu) zostaje wysłana do zbadania serii ataków na żołnierzy. Jednak ich bezlitosne działania rozbudzają złość tajemnych mocy...


Opis filmu:

Lata 80-te. Biali żołnierze w Afryce spędzają większość czasu na leniwej grze w karty przerywanej atakami paranoi, której źródłem są sporadyczne ataki 'niewidzialnego' wroga. W czasie bliżej nieokreślonej wojny 'kij' (czyli połowa plutonu) zostaje wysłany do zbadania serii ataków na żołnierzy w przygranicznym pasie. Pozbawiony skrupułów oddział zrobi wszystko, żeby jak najszybciej zakończyć misję i wrócić do leniwej bezczynności w bazie. Trafiają do wioski, gdzie mordują wszystkich mieszkańców wraz z kobietami, dziećmi i miejscowym szamanem. Tym razem jednak ich bezlitosne działania nie pozostaną bez odpowiedzi...

Z przyczyn politycznych, aktorom uniemożliwiono zakładanie strojów wojsk południowoafrykańskich, a osprzęt był zmodyfikowany, by nie odpowiadał uzbrojeniu SADF. Jednak analogia do wojny w Angoli jest i tak oczywista. W kontekście apartheidu i udziału RPA w wojnach w Angoli, Namibii czy w Mozambiku film nabiera dodatkowych znaczeń – staje się afrykańskim odpowiednikiem amerykańskiego „Plutonu”, choć bardziej surowym i tajemniczym. Jest to właściwie jedyny obraz z RPA, który podejmuje kwestie traumy uczestnictwa w wojnie narzuconej z zewnątrz, a w której sens większość żołnierzy nie wierzyło (pobór do wojska był przymusowy). W szczególności obraz nawiązuje do wszechobecnego poczucia osaczenia w buszu, gdzie bezczynność miesza się z oczekiwaniem na śmierć znikąd. W najgorszym wypadku „Kij” to po prostu świetny horror.
Nagrody i nominacje:

1988 – Film otwarcia MFF Montreal


Biografia reżysera:

Darrell Roodt – urodzony w RPA. Uznany na świecie scenarzysta i reżyser. Jego "Place of Weeping" [Miejsce płaczu] z 1986 - zakazany przez ówczesny reżim - zdobył serca krytyków w Nowym Jorku, a sam reżyser został wyróżniony nagrodą „Artyści przeciw Apartheidowi”. Kolejną produkcję (również zakazaną w RPA) "The Stick" [Kij], wybrano na otwarcie festiwalu filmowego w Montrealu w 1988 roku. Najbardziej znane jego filmy to musical "Sarafina" (1992) z Whoopie Goldberg i "Cry the Beloved Country" (1995) [Płacz ukochany kraju], oparta na powieści Alana Patona o tej samej nazwie.

: upload -> pressfile
pressfile -> More than just a game (Więcej niż gra)
pressfile -> Ousmane Sembène Zdjęcia: Dominique Gentil
pressfile -> Przegląd ousmane sembene moolaadé Scenariusz I reżyseria: Ousmane Sembène Zdjęcia: Dominique Gentil
pressfile -> Iv festiwal Filmów Afrykańskich „AfryKamera
pressfile -> AfryKamera 2010 blok filmów fespaco winners bagażowy
pressfile -> AfryKamera 2008 Fundacja Dobra Wioska, Fundacja FilmGramm I. Opis wydarzenia „AfryKamera”
pressfile -> Kobieca Afryka. Afryka kobiet. W programie tegorocznej AfryKamery nie zabrakło miejsca dla kobiet. Swoistym znakiem czasu jest tegoroczny program Festiwalu, gdzie znamienita większość ciekawych I wybitnych filmów to dzieła kobiet
pressfile -> Africa Animated!
pressfile -> Kino nieme z Afryki z muzyką na żywo
pressfile -> Festiwal Filmów Afrykańskich


  1   2   3


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna