Andrzej Zubek



Pobieranie 16.58 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar16.58 Kb.
Andrzej Zubek
Bielszczanin, absolwent katowickiej Akademii Muzycznej. Kompozytor, aranżer, pianista i dyrygent. Były dziekan Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej. Jeszcze w Liceum Muzycznym w Bielsku-Białej powołuje do życia zespół jazzowy, który jako „Kwartet Andrzeja Zubka” zdobywa swoje pierwsze laury na festiwalu Jazz nad Odrą ’67 we Wrocławiu. W trakcie studiów zespół został przemianowany na „Silesian Jazz Quartet” działając w środowisku śląskim, koncertując i biorąc udział w niemalże wszystkich festiwalach jazzowych w Polsce. Zaraz po zakończeniu studiów, Andrzej Zubek zostaje nauczycielem akademickim w macierzystej uczelni, gdzie powołuje do życia Big – Band Akademii Muzycznej w Katowicach, którego leaderem jest do dnia dzisiejszego.

W roku 2009 otrzymał tytuł profesora sztuk muzycznych nadany przez Prezydenta RP. Jest uznawany za jednego z nielicznych w Polsce specjalistów w zakresie prowadzenia orkiestr jazzowych. Od 2003 roku do chwili obecnej kieruje specjalnością „Prowadzenie zespołów jazzowych i muzyki rozrywkowej” w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy.



Andrzej Zubek stale współpracuje z Operetką Śląską (Gliwicki Teatr Muzyczny). W latach 1991-2000 był kierownikiem muzycznym, realizatorem i dyrygentem wielu operetek i musicali, mi.in. „West Side Story”, „Wiktoria i jej Huzar”, „Wiedeńska Krew”, „My Fair Lady”. Jako dyrygent współpracuje z wieloma orkiestrami symfonicznymi i kameralnymi w Polsce. Bierze udział w licznych warsztatach jazzowych, prowadząc zajęcia z zespołami krajowymi i zagranicznymi.
Maria Schneider
Amerykańska kompozytorka, aranżerka, dyrygent. Studiowała kompozycję u Boba Brookmeyera, była asystentką Gila Evansa, jednego z największych aranżerów historii jazzu. Bardzo szybko stała się kontynuatorką stylu Evansa. Swoją własną orkiestrę, Maria Schneider Orchestra założyła w 1993 roku i od tamtej pory zapisuje karty tej formacji wielkimi sukcesami, koncertując na całym świecie. Kompozytorka współpracuje z wieloma sławnymi orkiestrami (Danish Radio Orchestra, Orchestra National de Jazz), a także festiwalami, m.in. The Amarican Dance Festiwal. Dwukrotna laureatka nagrody Grammy. W roku 2004, dzięki płycie „Concert In the Graden”, zdobyła nagrodę w kategorii Najlepszy Album Jazzowy. Z kolei nagranie z albumu „Sky Blue” (2007 r.) zdobyło statuetkę w kategorii Najlepsza Kompozycja Instrumentalna. Oba wspomniane albumy zdobyły też tytuł „Jazz Album of the Year” przyznawany przez czytelników magazynu Downbeat. Schneider otrzymała także prestiżową nagrodę Jazz Journalist Association jako kompozytor roku oraz w kategorii dużego zespołu muzycznego. W tegorocznej ankiecie Downbeatu zwyciężyła w trzech kategoriach: najlepszy big band (Maria Schneider Orchestra), kompozytor i aranżer.
Archie Shepp
Jak pisał krytyk Gary Giddins, „nie było w jazzie kogoś takiego jak on”. Archie Shepp, niegdyś jeden z najbardziej wybijających się rzeczników awangardy jest nie tylko saksofonistą i wokalistą, ale także uznanym literatem, poetą i dramaturgiem, a czasem nawet i aktorem. Intelektualista, historyk, pedagog, profesor muzyki afro-amerykańskiej na wyższych uczelniach. Na początku lat 60, zaczął pojawiać się w zespołach znanych koryfeuszy awangardowego jazzu. Grał z Cecilem Taylorem, Billem Dixonem. Razem z Donem Cherrym i Johnem Tchicai, został współliderem grupy The New York Contemporary Five. Odtąd zaczął zakładać własne zespoły, z których najciekawsze okazały się te, które powstały z udziałem Roswella Rudda, Boby’ego Hutchersona i Grachana Moncura. W latach 80 Shepp postrzegany był jako jazzman wszechstronny, którego nie można jednoznacznie sklasyfikować, a który jest w stanie trafić w gusty szerokich kręgów publiczności.

Joachim Kühn
Studiował w klasie fortepianu i kompozycji u Arthura Schmidt-Elsey’a w Lipsku. Pod wpływem swojego starszego brata Rolfa, klarnecisty, zainteresował się jazzem. W roku 1961 został zawodowym muzykiem jazzowym, a trzy lata później założył swój zespół. Pierwszy w ówczesnej NRD reprezentujący nurt free jazz. W 1966 roku osiadł w Hamburgu, gdzie wraz ze swoim bratem grał na Newport Jazz Festiwal i nagrywał z Jimmy Garrisonem. Dwa lata później przenosi się do Paryża, gdzie pracuje m. in. z Donem Cherry, Karlem Bergerem, Phillem Woodsem. Jako członek Pierre Courbois „s Association PC , zaczyna wykorzystywać elektroniczne instrumenty klawiszowe. W drugiej połowie lat 70-tych przenosi się do Kaliforni, gdzie pracuje m. in. z Alphonse Mouzonem, Billym Cobhamem, Michaelem Breckerem, Eddie Gomezem.
Concha Buika
Concha Buika to jedna z najoryginalniejszych postaci współczesnej, hiszpańskiej sceny muzycznej, ulubiona wokalistka Pedro Almodovara. Do rozpoczęcia kariery wokalnej namówił ją sam Pat Metheny. Ta niezwykle charyzmatyczna czarnoskóra, gwiazda flamenco, jest autorką takich płyt jak: „Buika”, „Mi niña Lola” (nagrodzona jako Najlepszy Album i Najlepsza Produkcja podczas rozdania Hiszpańskich Nagród Muzycznych), „Niña de fuego” nominowana do latynoamerykańskich nagród Grammy. Jej muzyka oczarowuje każdą publiczność od Hiszpanii, przez Afrykę, Meksyk do USA.
Ambroise Akinmusire
Ten niespełna 30-letni trębacz, zanim skończył 18 lat, zdążył już występować u

boku takich gwiazd jak: Joe Henderson, Joshua Redman, Steve Coleman, and Billy Higgins.

Jest stypendystą nowojorskiej Manhattan School of Music. Podczas studiów cały czas aktywnie koncertował m. in. z: Lonnie Plaxico, Stefon Harris, Josh Roseman, Vijay Iyer, Charlie Persip, the Mingus Big Band czy the San Francisco Jazz Collective. W 2007 roku zdobył pierwsze miejsca w prestiżowych the Thelonious Monk International Jazz Competition oraz the Carmine Caruso International Jazz Trumpet Solo Competition. W tym samym roku wydał swój pierwszy album „Prelude… to Cora”.

Jazz Journalists Association przyznał mu za 2011 rok aż dwie nagrody, w kategoriach: „Odkrycie Roku” i „Trębacz Roku”. W ogłoszonej przez brytyjski miesięcznik „Jazzwise” liście dwudziestu najlepszych albumów jazzowych minionego roku, kolejny album Ambrosa „When the Heart Emerges Glistening” znalazł się na drugim miejscu, a Los Angeles Times uznał go za „Faces to Watch 2011″



Adam Bałdach
Ten niespełna 30- letni skrzypek, kompozytor, uznawany jest przez wielu krytyków za nadzieję światowej wiolinistyki jazzowej oraz wirtuoza swojego instrumentu. W wieku lat 16 został okrzyknięty „cudownym dzieckiem”. Jest ceniony za osobowość, wizerunek, świeże spojrzenie na muzykę oraz ciekawy i rozpoznawalny styl gry. Jego muzyka, to muzyka skrajności, o krok od wybuchu. Skrajna emocjonalnie, często zestawiająca różne style, wirtuozerska i wciąż poszukująca nowatorskich i intrygujących brzmień. Został wyrzucony ze szkoły muzycznej za niepoprawne zachowanie i jazzowe aspiracje. Jednak parę lat później zdobywa stypendium w prestiżowym Berklee College of Music oraz kończy Akademię Muzyczną w Katowicach z wyróżnieniem. Jest laureatem praktycznie wszystkich najważniejszych konkursów jazzowych w Polsce. Grał na największych festiwalach w kraju (JVZ Jazz Jamboree, Jazz nad Odrą) oraz za granicą (JAK ART, JUBILAEI JAZZ FEST, EXPO, POSK). W 2011 roku wylatuje do Nowego Yorku, gdzie nagrywa i koncertuje z takimi artystami jak Taylor Eigsti, John Benitez, Dana Hawkins, Igmar Thomas, Joel Holmes. W tym czasie jego najnowsza płyta "Magical Theatre" zdobywa znakomite recenzje zarówno w Ameryce jak i Europie.
NoJazz
Ta niezwykle żywiołowa francuska formacja łączy w swojej muzyce funk, jazz i acid jazz z trip hopem, a nawet jungle. Zespół powstał w 2000 roku z inicjatywy kompozytora i klawiszowca Balata (Philippe Balatier) oraz trębacza Nicolasa Folmera. W roku 2002 ukazał się debiutancki album zespołu zatytuowany "NoJazz". Duży wkład w sukces albumu miał Teo Macero, legendarny producent Milesa Davise'a. NoJazz koncertują na całym świecie. Po pierwszych koncertach szybko rozeszła się fama o ich niepowtarzalnym, naładowanym pozytywną energią klimacie. Na Zadymce zaprezentują swój najnowszy projekt zatytułowany ZOOLand.

|

ZumbaLand
Gruzińska formacja prowadzona przez Zazę Korinteli muzyka multiinstrumentalistę, folklorystę. Zespół ZumbaLand Korinteli założył w 1993 roku. Grupa początkowo grała na ulicach, w parkach i stacjach metra w Tbilisi. W 1995 roku ukazał się ich debiutancki album "Czekam na wschód słońca”. W 1997 roku Korinteli rozwiązał grupę i przeniósł się do Krakowa, gdzie wkrótce zespół odrodził się w nowym składzie muzyków z Gruzji, Polski, Ukrainy i USA. W 2000 r. zespół nagrał w „krakowskim składzie” płytę "Project Union". W tym samym roku Korinteli powrócił do Gruzji i po raz kolejny zmienił skład ZumbaLand, który utrzymuje się do dziś. Jego muzyka łączy wiele różnych gatunków, głównie tradycyjnej muzyki gruzińskiej, jazzu, rocka i reggae.

(Zumba to akronim gruzińskiego przysłowia tłumaczonego: "Wystarczy chcieć - na pewno się spełni")
: repository -> attachment
attachment -> I. miejscowośĆ/gmina: Biecz Ciężkowice Dąbrowa Tarnowska
attachment -> Filmy tvp1 3 coś (the thing) 3
attachment -> Filmy tvp1 3 nawiedzony dwóR (the haunted mansion) 3
attachment -> Jesień w tvp kultura
attachment -> SKÓRA, w ktorej żYJĘ (la piel que habito) 4 SĄdny dzień
attachment -> Idealnie nieznajomi (perfect strangers) 3 ona to oni
attachment -> Filmy tvp1 4 death becomes her 4
attachment -> UKŁad ramówkowy tvp abc (luty-marzec 2014 r.)
attachment -> Święta, Sylwester I Nowy Rok w tvp abc w świąteczne dni krainę wyobraźni tvp abc odwiedzi m in.: Jedynkowe Przedszkole, Domisie, Tata Lew, Kot Filemon I Rodzina Rabatków
attachment -> Słuchalnia – muzyczne znaki czasu Spektakl. Elektronika Toruń, 30 maja –13 grudnia 2015 Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” Organizator: Stowarzyszenie Kulturalno-Artystyczne „Megafon” Kurator: Małgorzata Burzyńska Partnerzy

Pobieranie 16.58 Kb.





©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna