Babka bycza, babka śniadogłowa



Pobieranie 308.34 Kb.
Strona1/10
Data07.05.2016
Rozmiar308.34 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10
GATUNKI RYB MORZA BAŁTYCKIEGO



Babka bycza, babka śniadogłowa (Neogobius melanostomus) - dwuśrodowiskowa ryba okoniokształtna z rodziny babkowatych.

Występowanie


Strefa przybrzeżna basenów Morza Azowskiego, Czarnego i Kaspijskiego. Wchodzi do wód słodkich. W Polsce jest inwazyjnym gatunkiem obcym[3]. Pierwszy okaz u wybrzeży Bałtyku zanotowano w 1990. Obecnie występuje w Zatoce Gdańskiej, wzdłuż polskiego wybrzeża Bałtyku oraz w dolnym biegu Wisły.

Żyje na głębokościach do 20 m (w Morzu Kaspijskim do 70 m). Toleruje wody o niskiej zawartości tlenu.


Opis


Osiąga maksymalnie 24 cm długości.

Znaczenie gospodarcze


Poławiana jest jako ryba konsumpcyjna. Obserwuje się bardzo intensywny wzrost populacji tej ryby w wodach Bałtyku. Spowodowane jest to brakiem naturalnych wrogów. Obecność tego gatunku jest niekorzystna w Morzu Bałtyckim ze względu na jego dietę. Mianowicie babka żywi się pewnym gatunkiem omułka (Mytilus trossulus), w którego ciele akumulują się duże ilości soli metali ciężkich. Do tej pory małż ten nie był zjadany przez inne organizmy. Zjadanie przez babkę przyczynia się do powtórnego obiegu w środowisku metali ciężkich zakumulowanych w ciałach omułka.



Babka czarna (Gobius niger) - ryba z rodziny babkowatych z rzędu okoniokształtnych.

Występowanie


Gatunek morski występujący wzdłuż wybrzeży Morza Śródziemnego, europejskich brzegów Oceanu Atlantyckiego, Morza Północnego oraz w zachodnim i południowym Bałtyku. Żyje w pobliżu brzegów (litoral), przy dnie miękkim lub porośniętym roślinami wodnymi. Przebywa zwykle w zacisznych i osłoniętych miejscach. Babka czarna licznie występuje u naszych wybrzeży, lecz nie ma znaczenia gospodarczego.

Budowa


Ciało krótkie, owalne w przekroju, o nieco spłaszczonej części brzusznej. Górna część głowy i grzbiet, aż do nasady pierwszej płetwy grzbietowej, nie są pokryte łuskami. Czasami mogą być tam rozsiane nieregularnie bardzo drobne łuseczki. Reszta ciała jest pokryta dość dużymi łuskami. Linia boczna nie jest widoczna. Występują dwie płetwy grzbietowe, stykające się ze sobą. Pierwsza z nich rozpięta jest wyłącznie na promieniach twardych. Płetwa ogonowa jest duża i jej tylna krawędź jest owalna. Płetwy piersiowe są szerokie i długie. Płetwy brzuszne umieszczone pod i przed piersiowymi są połączone błoną w rodzaj lejka, tworzącego przyssawkę. Przy jej pomocy ryba może przysysać się do przedmiotów leżących na dnie. Głowa babki czarnej jest duża, spłaszczona grzbieto-brzusznie i ma zaokrąglony pysk. Paszcza jest uzbrojona w drobne ząbki. Ryba ta dorasta do długości 15 cm.

Pokarmem ryb tego gatunku są drobne zwierzęta denne (ślimaki, krewetki, kraby, wieloszczety).

Rozmnażanie


Tarło odbywa się od maja do czerwca. Samica składa na roślinach do 25 tys. ziarenek kleistej ikry. Larwy początkowo pelagiczne, później opadają na dno.








Babka czarnoplamka (Gobiusculus flavescens syn. Coryphopterus flavescens) - gatunek ryby z rodziny babkowatych. Bez znaczenia gospodarczego.

Występowanie


Europejskie wybrzeża Atlantyku, Morze Bałtyckie. W Polsce spotykana licznie wzdłuż zachodniej części wybrzeża.

Cechy gatunku


Niewielkie ryby do 6 cm długości. Czarna plama po każdej stronie nasady ogona. U samców podobne plamki występują w okolicy płetw piersiowych. Żywią się drobnymi skorupiakami. Tarło odbywa się od kwietnia do lipca. Ikra ok. 1 mm jest przyklejana do roślin wodnych. Larwy pelagiczne. Dorosłe żywią się zooplanktonem.

Ochrona


W Polsce objęta ścisłą ochroną.


Babka mała (Pomatoschistus minutus) - gatunek ryby z rodziny babkowatych. Bez znaczenia gospodarczego.

Występowanie


Europejskie wybrzeża Atlantyku od Norwegii do Hiszpanii, Morze Śródziemne, Morze Czarne i Morze Bałtyckie.

Cechy gatunku


Niewielkie ryby do 11 cm długości. Ubarwienie brunatno-pomarańczowe. Stosunkowo duże oczy, osadzone wysoko i blisko siebie. Pięć ciemnych plam wzdłuż boków.

Występują wzdłuż piaszczystych i mulistych wybrzeży na głębokościach od 4-200 m. Żywią się drobnymi bezkręgowcami (głównie wieloszczety i skorupiaki). Tarło odbywa się latem w płytkich wodach. Samce wabią samice do pustych muszli, gdzie składana jest ikra. Samce pilnują ikry ok. 10 dni, dopóki larwy nie osiągną ok. 3 mm długości. Larwy początkowo pelagiczne.


Ochrona


W Polsce objęta ścisłą ochroną.



Babka piaskowa (Pomatoschistus microps) - gatunek ryby z rodziny babkowatych. Bez znaczenia gospodarczego.

Występowanie


Europejskie wybrzeża Atlantyku od Norwegii do Hiszpanii, Morze Śródziemne, Morze Czarne i Morze Bałtyckie (w środkowej i zachodniej części do wysokości Sztokholmu i Rygi).

Występuje na płyciznach wzdłuż piaszczystych wybrzeży i w estuariach, na małych głębokościach. Żyje gromadnie, chętnie zagrzebuje się w piasku.


Opis

Dorasta do 5 cm długości, w Bałtyku 3-4 cm.


Ubarwienie piaskowożółte lub szarożółte. Na bokach występuje szereg niergularnych, czarnych plam, często zlewających się i tworzących poprzeczne smugi, ciemne smugi występują także między oczami a kącikami otworu gębowego oraz między nozdrzami a dolną wargą.

Odżywianie

Żywi się planktonem i drobnymi bezkręgowcami.

Rozród


Tarło odbywa się latem w płytkich wodach. W tym czasie u samców pojawia się ciemnoniebieska plama w tylnejczęści płetwy grzbietowej a płetwa odbytowa, pokrywy skrzelowe i gardło stają się czarne. Podobnie jak u babki małej ikra składana jest do pustych muszli. Samce pilnują ikry, dopóki larwy nie osiągną ok. 3 mm długości.

Ochrona


W Polsce objęta ścisłą ochroną.



Belona pospolita, belona (Belone belone) – gatunek morskiej ryby belonokształtnej z rodziny belonowatych (Belonidae). Poławiana dla smacznego mięsa.



  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna